ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    «Η Αγία Σοφία δεν εί… στο «Η Αγία Σοφία δεν είναι δυνατό…
    Ρασιώτη Αναστασία στο Σκέψεις και εντυπώσεις από τα…
    Πετροβούβαλος στο Το Brexit ως βρετανική στρατηγ…
    Ισλάμ, Ιουδαϊσμός, Ι… στο Ὑπόδειγμα ἐπιστολῆς γονέα γιά…
    Kωνσταντίνος Ιωάν. Π… στο Πολιτικοί: Η κατάρα τού τ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Ηθικό στη μάχη – Ανάλυση (Γερμανία, 30 Απριλίου 1946) – «Η Αυτοεκτίμηση»

Posted by Μέλια στο Αύγουστος 23, 2016

.

μέρος 5ο  

του στρατάρχη σερ Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ
υποκόμη του Αλαμέιν (1887– 1976)

(Μετάφραση: Υπλγός (ΠΖ) Δουρδούλης Γεώργιος)

.

Κεφάλαιο 6. Ο τέταρτος Παράγοντας – Η Αυτοεκτίμηση

41. Κανένας άνθρωπος δε μπορεί να θεωρείται ότι έχει υψηλό ηθικό αν του λείπει η αίσθηση της αυτοεκτίμησης. Οι στρατιώτες πρέπει να ενθαρρύνονται να σέβονται τους εαυτούς τους ανά πάσα στιγμή και κάτω από όλες τις συνθήκες. Αυτή η αξία της αυτοεκτίμησης εμπλέκεται με την πειθαρχία και τη συντροφικότητα σε τέτοιο βαθμό ώστε ίσως να είναι λάθος, και σίγουρα δύσκολο, να τη διαχωρίσεις. Αλλά κανένας άνθρωπος δεν θα έχει υψηλό ηθικό αν δεν κατέχει μία αξία μεγαλύτερη και ευρύτερη από τη συντροφικότητα και την πειθαρχία.

42. Η αυτοεκτίμηση υποδηλώνει τη θέληση του ανθρώπου να διατηρήσει προσωπικά πρότυπα συμπεριφοράς. Ένας άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του δεν θα ανεχτεί να κυκλοφορεί ατημέλητος, ούτε το κατάλυμά του να είναι βρώμικο. Ακόμα και στη μάχη, θα βρει τρόπο και χρόνο να περιποιηθεί την προσωπική του εμφάνιση. Είναι δουλειά των υπαξιωματικών να φροντίσουν για τη διατήρηση αυτού του βαθμού πειθαρχίας. Η δουλειά των Αξιωματικών είναι να ενθαρρύνουν και να εμφυσήσουν τον αυτοσεβασμό. Ο Αξιωματικός θα πρέπει να επιμένει ανηλεώς στη διατήρηση των προσωπικών προτύπων. Ωστόσο, ταυτόχρονα, πρέπει να επιτρέπει στους άντρες του να καταλαβαίνουν ότι τους εκτιμά και τους σέβεται σαν ανθρώπινα όντα. Οι στρατιώτες αξίζουν συμπεριφορά ανθρώπινη και πρέπει να ελέγχονται με την πειθαρχία. Αν ένας Αξιωματικός το κάνει αυτό, τότε θα κερδίσει το σεβασμό των αντρών του, την ίδια στιγμή που ο ίδιος τους παρέχει την αίσθηση του αυτοσεβασμού.

43. Η αποδοτικότητα δεν είναι άσχετη με τον αυτοσεβασμό. Η αίσθηση μιας δουλειάς που έγινε εξαιρετικά, ενός δύσκολου εγχειρήματος που ολοκληρώθηκε επιτυχημένα, είναι απαραίτητα για την επίτευξη καλής ψυχολογίας. Οι άνδρες θα πρέπει να λαμβάνουν τα εύσημα για την ικανότητά τους να φέρουν σε πέρας τις εργασίες που τους ανατίθενται. Θα πρέπει να αισθάνονται ότι είναι καλοί στρατιώτες και επομένως σημαντικοί στη συνείδηση άλλων ατόμων. Οι άνδρες μπορούν να πειστούν γι’ αυτό το γεγονός, όταν τους δείχνουμε εμπιστοσύνη. Ένας άνδρας που νιώθει ότι του δείχνουν εμπιστοσύνη, θα νιώθει επίσης ότι είναι ικανός και θα αρχίσει αμέσως να σέβεται τον εαυτό του. Θα έχει εμπιστοσύνη στην ικανότητά του να πολεμά. Οι άνδρες οι οποίοι νιώθουν ότι τους εμπιστεύονται κερδίζουν αυτοπεποίθηση. Αυτή είναι η δουλειά του Αξιωματικού, να πείσει τους άντρες του ότι τους εμπιστεύεται.

44. Ο αυτοσεβασμός είναι μία αρετή η οποία θα αναπτυχθεί αναπόφευκτα αν υπάρχουν οι τρεις ουσιώδεις παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη εξεταστεί. Είναι αλήθεια ότι χωρίς αυτοσεβασμό είναι αδύνατο να υπάρχει καλή ψυχολογία. Είναι επίσης αλήθεια, ότι αν τα επίπεδα της ηγεσίας, της πειθαρχίας και της συντροφικότητας είναι υψηλά, τότε και ο αυτοσεβασμός θα είναι αντίστοιχα σε υψηλά επίπεδα.

Κεφάλαιο 7. Επιπρόσθετος Παράγοντας – Αφοσίωση σ’ ένα Σκοπό

45. Είναι αδύνατο η Αφοσίωση σ’ ένα Σκοπό να είναι είτε βασικός είτε συμπληρωματικός παράγοντας για να υπάρχει υψηλό ηθικό. Είναι ένας παράγοντας ο οποίος από μόνος του βρίσκεται κάπου ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο κατηγορίες.

46. Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε κάποιες παρανοήσεις οι οποίες συνδέονται με την επίδραση του Σκοπού στη διάπλαση του ηθικού. Οι άνδρες δεν πολεμούν πρωταρχικά για ένα Σκοπό, δεν προχωρούν προς επικίνδυνα εδάφη για την επιδίωξη κάποιου ιδανικού, δεν πολεμούν πλέον όπως ενδεχομένως είχαν κάνει οι Σταυροφόροι πριν πολύ καιρό. Πολεμούν επειδή διατάσσονται να το κάνουν, και το κάνουν καλά ή κακά ανάλογα με τη βαρύτητα των διάφορων παραγόντων, οι οποίοι έχουν ήδη εξεταστεί.
47. Οι στρατιώτες δεν επηρεάζονται σημαντικά από το Σκοπό. Υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά κυρίως πολεμούν για λόγους που δεν έχουν καμία σχέση με την Ελευθερία ή τη Δημοκρατία. Ρητορικές δηλώσεις οι οποίες υποστηρίζουν ότι ο στρατιώτης «πρέπει να ξέρει το λόγο για τον οποίο μάχεται και ν’ αγαπά αυτό που ξέρει», πρέπει να μην επιτρέπεται να συγχέουν την κατάσταση. Το γεγονός είναι ότι ο στρατιώτης πολεμά με κρύα καρδιά αντί να νιώθει μια φλόγα μέσα του.

48. Αυτό δεν έγκειται τόσο στους εκάστοτε ηγέτες. Μερικοί πολεμούν για τον ίδιο λόγο που πολεμούν και οι άντρες τους. Οι πιο έξυπνοι πολεμούν επειδή από καρδιάς πιστεύουν σε αυτό για το οποίο μάχονται. Αυτοί οι ηγήτορες είναι συνήθως οι καλύτεροι στο Στρατό και ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή. Έτσι, αριθμητικά ο Σκοπός είναι μικρής σημασίας αλλά είναι ένας πανίσχυρος παράγοντας, επειδή οι ηγέτες επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό απ’ αυτόν.

49. Έχει αποδειχθεί ότι οι άνδρες δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τους λόγους για τους οποίους πολεμούν. Αντίθετα, οι Αξιωματικοί θα πρέπει να είναι πεπεισμένοι για την ορθότητα του Σκοπού πριν ηγηθούν των ανδρών τους. Οι άνδρες, οι οποίοι δεν καθοδηγούνται σωστά, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν υψηλό ηθικό.

50. Οι παραπάνω τοποθετήσεις πρέπει να μετριαστούν. Η βασική παραδοχή είναι ότι ο πόλεμος έχει γίνει αποδεκτός από τους ανθρώπους. Η Δημοκρατία δε μπορεί ν’ αντιταχθεί στη θέληση της πλειοψηφίας των πολιτών. Ο στρατιώτης, σαν πολίτης, θα πρέπει επομένως να πειστεί για την ορθότητα του Σκοπού. Τουλάχιστον η αντίδρασή του στην κήρυξη του πολέμου πρέπει να δείχνει συναίνεση, ακόμη κι αν εκφράζεται με παθητικό τρόπο. Δε θα πρέπει να είναι αιχμάλωτος σ’ αυτή τη κατάσταση. Ο τρόπος για να γίνει η αλλαγή αυτής της παθητικής αποδοχής σε ενεργό ενθουσιασμό στη μάχη
έχει ήδη αποδοθεί στους τέσσερις βασικούς παράγοντες. Παρ’ όλα αυτά, τίποτα απ’ όσα έχουν αποτυπωθεί εδώ δεν πρέπει να ερμηνευτούν ως ελαχιστοποίηση της επιρροής του Σκοπού στους Αξιωματικούς και στους άντρες οι οποίοι παρακινούνται απ’ αυτόν. Γι’ αυτούς τους λίγους, ο Σκοπός θα είναι ένας παράγοντας στήριξης και ενίσχυσης και ενδεχομένως μεγαλύτερης σημασίας από οποιονδήποτε από τους άλλους τέσσερις.

51. Όλες αυτές οι παρατηρήσεις ισχύουν για τους στρατιώτες που μάχονται σ’ έναν πόλεμο σαν αυτόν. Υπάρχουν στιγμές που μερικοί άντρες θα πιαστούν από ένα Σκοπό και θα παρουσιάσουν εκπληκτικές πράξεις ηρωισμού. Γι’ αυτούς τους άνδρες δεν απαιτούνται οι συνηθισμένοι δεσμοί πειθαρχίας που ενώνουν και δυναμώνουν τους άλλους. Η αφοσίωσή τους στο Σκοπό είναι από μόνη της υπεραρκετή. Ούτε απαιτείται το είδος ηγέτη που περιγράψαμε. Αυτοί από μόνοι τους θα είναι όλοι τους ηγέτες. Τέτοιους άνδρες κανονικά πρέπει να τους περιγράφουμε ως αντάρτες ή εξεζητημένους μαχητές, φανατικά αφοσιωμένους σε μια πολιτική, θρησκευτική ή εθνική ιδέα. Αυτούς τους άνδρες δεν θα πρέπει να τους συγχέουμε με τους στρατολογημένους – στρατιωτικοποιημένους στρατιώτες στους οποίους αναφέρεται αυτό το έγγραφο.

Κεφάλαιο 8. Βοηθητικοί Παράγοντες

52. Υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που συντελούν δυναμικά στην ανύψωση του ηθικού αλλά αυτοί από μόνοι τους δεν αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση γι’ αυτό. Είναι πιθανό να υπάρχει υψηλό ηθικό χωρίς κανέναν από αυτούς τους βοηθητικούς παράγοντες, αλλά είναι δύσκολο. Κι αυτό γιατί απαιτεί τα υψηλότερα επίπεδα ηγεσίας και πειθαρχίας και τα ισχυρότερα αισθήματα συναδελφικότητας και αυτοσεβασμού. Υπό κανονικές συνθήκες, ένας ή περισσότεροι από αυτούς
τους βοηθητικούς παράγοντες θα πρέπει να είναι παρόντες. Τέτοιοι παράγοντες υπάρχουν πολλοί, εδώ θα αναλυθούν όμως μόνο λίγοι.

53. Η Επιτυχία. Το υψηλό ηθικό είναι πιθανό να υπάρχει ακόμα και μετά από μια ήττα, αλλά όχι κατά τη διάρκεια παρατεταμένης περιόδου συνεχών ηττών. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις η εμπιστοσύνη στην ηγεσία αναπόφευκτα θα εξασθενήσει. Η επιτυχία βοηθά στην επίτευξη υψηλού ηθικού με τη δημιουργία εμπιστοσύνης στον ηγήτορα και στη
Διοίκηση. Αυτός ο παράγοντας δεν απαιτεί περαιτέρω ανάλυση.

54. Η Ιστορία του Συντάγματος. Το πνεύμα Μονάδος μπορεί να αποτελέσει έναν ισχυρό παράγοντα στη δημιουργία υψηλού ηθικού. Ένας στρατιώτης, όσο περισσότερο αισθάνεται τον εαυτό του ν’ αναγνωρίζεται διαμέσου της Μονάδας στην οποία ανήκει, τόσο υψηλότερο θα είναι το ηθικό του, με την προϋπόθεση πάντα ότι έχουν εκπληρωθεί οι τέσσερις βασικοί παράγοντες. Ωστόσο, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όχι μόνο μπορεί να υπάρξει υψηλό ηθικό χωρίς τους δεσμούς της Μονάδας, αλλά και ότι τα Συντάγματα με μεγάλη παράδοση δεν έχουν απαραίτητα από κάτω τους ισχυρά Τάγματα. Υπάρχει διαφορά μεταξύ της συντροφικότητας και του πνεύματος Μονάδος. Η συντροφικότητα πηγάζει από τα αισθήματα φιλίας τα οποία δημιουργούνται και αναπτύσσονται μεταξύ ενός μικρού συνόλου ανδρών οι οποίοι ζουν, εργάζονται και πολεμούν μαζί. Το πνεύμα Μονάδος είναι η υπερηφάνεια του στρατιώτη για την ιστορία της Μονάδος του και την αποφασιστικότητα του να φανεί αντάξιος αυτής. Μόνο θετικά μπορεί να προκύψουν απ’ αυτό το πνεύμα, το οποίο θα πρέπει συνεχώς να ενθαρρύνεται. Ωστόσο, δεν αποτελεί βασικό παράγοντα του ηθικού, επειδή κατά την ένταση της μάχης η πλειοψηφία των ανδρών δεν θα αντλεί δύναμη από τις δόξες του παρελθόντος, αλλά θα ψάχνει για βοήθεια από τους ηγέτες της και τους συντρόφους της. Με άλλα λόγια, οι περισσότεροι άνδρες δεν πολεμούν καλά επειδή οι πρόγονοι τους πολέμησαν καλά στη Μάχη του Μίντεν δυο αιώνες πριν, αλλά επειδή η Διμοιρία τους ή το Τάγμα τους έχει καλούς ηγήτορες, είναι πειθαρχημένο και έχει αναπτύξει τα αισθήματα της συντροφικότητας και του αυτοσεβασμού σ’ όλους τους βαθμούς και σ’ όλα τα επίπεδα. Δεν είναι η αφοσίωση σε κάποια αρχαία ιστορία της Μονάδας εκείνη η οποία στυλώνει τους άνδρες κατά τη διάρκεια της κρίσης. Είναι η αφοσίωση στους συντρόφους που βρίσκονται δίπλα τους και στους ηγέτες τους που βρίσκονται μπροστά τους. Κρίθηκε σκόπιμο να επεξεργαστεί αυτή η άποψη επειδή το πνεύμα Μονάδος συχνά αναφέρεται είτε ως ο μοναδικός παράγοντας που μετράει στη μάχη, είτε επικρίνεται ως ασήμαντος. Η αλήθεια είναι ότι έχει μεγάλη αξία αν υπάρχει ο χρόνος και η ευκαιρία να το εμπεδώσουν οι στρατιώτες. Στα τελευταία στάδια αυτού του πολέμου, η κατάσταση με τις συνεχείς ενισχύσεις δεν επέτρεψε στους Αξιωματικούς να εμφυσήσουν στους άντρες τους την πίστη για κάτι σημαντικότερο από το Τάγμα τους, επειδή αυτοί προέρχονταν από διάφορα άλλα Συντάγματα. Αυτό υπήρξε λυπηρό, όχι όμως καταστροφικό. Εν συντομία, το Πνεύμα Μονάδος βοηθά στην ανύψωση του ηθικού και θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ως ένας τρόπος για την ανάπτυξη του ηθικού όταν ο χρόνος και οι περιστάσεις το επιτρέπουν. Αλλά δεν είναι και δεν μπορεί να είναι υποκατάστατο του ηθικού.

55. Η Προσωπική Ευτυχία. Ένας άνθρωπος θα πρέπει να αισθάνεται χαρούμενος όταν νιώθει ότι η προσωπική του ζωή είναι σε τάξη. Τίποτα δε μπορεί να αποδυναμώσει έναν άνθρωπο περισσότερο από ένα πρόβλημα στο σπίτι, το οποίο θα τον αναγκάσει να σκέφτεται το πρόβλημα αυτό αντί να έχει το νου του στον εχθρό. Γυρίζει το μυαλό του στην ειρήνη και στην επιθυμία να ζήσει εκείνη τη στιγμή που είναι αναγκαίο να στυλώσει τον εαυτό του απέναντι στην πιθανότητα του θανάτου. Δεν πρέπει να του επιτραπεί ποτέ να ξεχάσει ότι η δουλειά του είναι να πολεμήσει. Θα πρέπει να σκοτώσει τον εχθρό και για να γίνει αυτό πρέπει να εκθέσει τον εαυτό του σε κίνδυνο. Οτιδήποτε αποδυναμώνει τη θέλησή του για μάχη και τον εκθέτει θα πρέπει να θεωρηθεί ότι αποδυναμώνει το ηθικό του. Ένας στρατιώτης είναι πρώτα στρατιώτης και μετά οικογενειάρχης. Θα πρέπει να κοιτά μπροστά προς τον εχθρό και όχι πίσω προς το σπίτι. Δεν είναι όλοι οι στρατιώτες που επηρεάζονται από προβλήματα που συμβαίνουν στο σπίτι. Κάποιοι άνδρες ευδοκιμούν στις δυστυχίες και πολεμούν όλο και πιο σθεναρά επειδή κρατούν μια κρυφή πικρία μέσα τους. Αυτοί οι άνδρες είναι η μειονότητα, μια πολύ μικρή μειονότητα. Είναι η υπενθύμιση ότι η ευτυχία από μόνη της δε μπορεί να επιφέρει υψηλό ηθικό.

56. Η Διοίκηση. Η καθημερινή ζωή του ανθρώπου πρέπει να είναι καλά οργανωμένη. Έτσι, οι σκληρές συνθήκες οι οποίες του επιβάλλονται στην εκπαίδευση για να του εμφυσήσουν την πειθαρχία δεν αποκλείουν την επιθυμία καλών συνθηκών διαβίωσης. Και στην πρώτη γραμμή το ηθικό του στρατιώτη θα βελτιωθεί κατά πολύ αν οι διοικητικές ρυθμίσεις είναι καλές και αν τον διαβεβαιώσουν ότι θα ζήσει υπό κατάλληλες συνθήκες, με ένα λογικό χρονικό διάστημα αναψυχής και άνεσης όταν θα εγκαταλείψει την πρώτη γραμμή. Τα χιλιάδες θέματα που περιλαμβάνονται στον όρο ευημερία είναι όλα σημαντικά επειδή βοηθούν το στρατιώτη να διατηρήσει τον αυτοσεβασμό του και να δυναμώσει την εμπιστοσύνη του στη Διοίκηση. Εδώ όμως πρέπει να τονίσουμε μια προειδοποίηση. Υπάρχει ο κίνδυνος σήμερα ο όρος ευημερία να θεωρηθεί από μόνος του ως Σκοπός και όχι ως ένας τρόπος για να πετύχουμε το Σκοπό, ως ένας τρόπος να διατηρήσουμε το ηθικό. Η ευημερία από μόνη της δε μπορεί να επιφέρει καλή ψυχολογία επειδή είναι απαραίτητα μαλακή. Και επειδή έχει τονιστεί ότι το ηθικό δε μπορεί να είναι καλό αν η εκπαίδευση δεν έχει κάποια σκληρότητα. Οι κακουχίες και η στέρηση είναι το σχολείο του καλού στρατιώτη. Η απραξία και η πολυτέλεια είναι οι εχθροί του. Οι άνδρες θα μπορέσουν να αντέξουν μεγάλες κακουχίες αν ξέρουν το γιατί και αν είναι πεπεισμένοι για την αναγκαιότητά τους. Αίμα, μόχθος, δάκρυα και ιδρώτας δεν είναι τίποτα για κάποιον που προέρχεται από την Αγγλική φυλή. Αν οι άνδρες πιστεύουν στην ανάγκη αυτού που κάνουν, οι κακουχίες θα αποτελέσουν απλά ένα τονωτικό στο ηθικό τους.

57. Η Προπαγάνδα. Η επίδραση της μοντέρνας προπαγάνδας στην ανύψωση του ηθικού του στρατιώτη είναι ίσως μια νέα εξέλιξη. Το ηθικό ενός άνδρα βελτιώνεται πάρα πολύ όταν αισθάνεται ότι οι προσπάθειες του εκτιμούνται και επευφημούνται, όχι μόνο από τους συντρόφους του και τους Αξιωματικούς του, αλλά απ’ όλο τον κόσμο. Αξιοσημείωτα αποτελέσματα μπορεί να επιτευχθούν με τη χρήση καινούριων μεθόδων δημοσίευσης. Αυτά τα αποτελέσματα θα επιτευχθούν μόνο αν διαφοροποιηθούν ο στρατιώτης που μάχεται στην πρώτη γραμμή από το στρατιώτη που υπηρετεί πίσω από τις γραμμές. Ο τελευταίος συχνά δουλεύει σε βαρετές, μονότονες εργασίες και υπολείπεται σε κίνητρα για συνθήκες μάχης. Είναι καλό για το ηθικό του η δουλειά αυτή που προσφέρει να δημοσιεύεται στον τύπο. Δεν είναι σωστό όμως να δίνεται η ίδια αξία σε έναν πολυβολητή και σε έναν γραφέα του επιτελείου. Η διακριτή διαφορά μεταξύ αυτών που ρισκάρουν τη ζωή τους στη μάχη με τον εχθρό, με αυτούς που δεν το κάνουν δεν θα πρέπει να παραβλέπεται. Ο πολεμιστής στρατιώτης, έτσι δοξασμένος, σύντομα θα πειστεί για τη σημαντικότητά του. Αυτό το τεχνητά τεκμηριωμένο αίσθημα της σημαντικότητας είναι μία αξία χαμηλότερου επιπέδου και μικρότερη σε διάρκεια από τον αυτοσεβασμό, αλλά δεν παύει να είναι μεγάλης στιγμιαίας αξίας.

Κεφάλαιο 9. Επίλογος

58. Εν συντομία, το υψηλό ηθικό έχει οριστεί ως η αξία που κάνει τους άνδρες ν’ αντέχουν και να δείχνουν θάρρος σε στιγμές κούρασης και κινδύνου. Η καλλιέργεια του ηθικού βασίζεται στην εκπαίδευση των ηγετών, στην εμφάνιση της πειθαρχίας, στην ενθάρρυνση της συντροφικότητας και στην καλλιέργεια του αυτοσεβασμού. Οι ηγέτες θα πρέπει να έχουν πίστη στο Σκοπό τους και θα πρέπει να δίνουν σημασία σε αναρίθμητους παράγοντες υπολογίσιμης αλλά δευτερευούσης σημασίας.

59. Ο άνθρωπος είναι ακόμη το σημαντικότερο όπλο στον πόλεμο. Η εκπαίδευσή του είναι το πιο σημαντικό θέμα στη διαμόρφωση ενός πολεμικού Στρατού. Όλες οι μοντέρνες επιστήμες είναι στραμμένες στη βοήθειά του αλλά από τις πράξεις του εξαρτάται το αποτέλεσμα στη μάχη.

ΤΟ ΗΘΙΚΟ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ. 

Αντιγραφή Μέλια.

.

Πηγή: Γενικό Επιτελείο Εθνικής Αμύνης (αρχείο σε μορφή pdf) 

H φωτογραφία του Bernard Law Montgomery είναι από τη Wikipedia 

.

Το πρώτο μέρος

Το δεύτερο μέρος 

Το τρίτο μέρος

Το τέταρτο μέρος

.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Ηθικό στη μάχη – Ανάλυση (Γερμανία, 30 Απριλίου 1946) – «Η Αυτοεκτίμηση»”

  1. […] via Ηθικό στη μάχη – Ανάλυση (Γερμανία, 30 Απριλίου 1946) – “Η… […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s