ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Μέλια στο Συλλογή ειδήσεων 20ης Ιουλίου…
    MKL στο Προτιμότερη η άγνοια και η έλλ…
    atha40 στο ΕΙΜΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓ…
    Φαίη στο Αρχιμ. Παΐσιος Παπαδόπουλος, Κ…
    Βρώμικος πόλεμος των… στο ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΦΕ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Το ποτήρι της απόλυτης σκλαβιάς ..

Posted by Φαίη στο Ιουλίου 5, 2016

Άνθρωπος μέσα σε μπουκάλι Αποσπάσματα μίας ενδιαφέρουσας συζήτησης από το ιστολόγιο Κατήχησις με αφορμή την ανακοίνωση του κ. Αλέξανδρου Βέλιου να κάνει ευθανασία, στο LIVE NEWS με τον Νίκο Ευαγγελάτο.

«Προβιβασμός είναι .. ο θάνατος»

.. Εγώ αυτό που είδα στον κύριο αυτόν (τον κ. Βέλιο), είδα έναν άνθρωπο εντελώς φοβισμένο, εντελώς παγωμένο, το βλέμμα του ήτανε στο κενό, ο δυναμικός Βέλιος έλλειπε από μέσα του και δεν είδα τον ελεύθερο κύριο Αλέξανδρο Βέλιο που από την ελευθερία του κινούμενος πάει και κάνει αυτήν την κίνηση, για να περισώσει ό,τι ελεύθερο έχει απομείνει μέσα του. Γιατί λέει, ούτε η ιατρική μου προσφέρει την πολυτέλεια της ελευθερίας, ούτε ο Θεός, ούτε η Εκκλησία, επομένως εγώ την αρπάζω, την παίρνω μόνος μου την ελευθερία μου, την διαχειρίζομαι όπως θέλω και θα πιώ αυτό το ποτήρι και θα καταλήξω όπως εγώ θέλω.

Τον είδα όμως να είναι τόσο εγκλωβισμένος σ’ αυτή τη λέξη ποτήρι και να κυριαρχείται ήδη η ζωή του τόσο σκλαβωμένα από αυτό το ποτήρι, το βλέμμα του να είναι τόσο υποδουλωμένο σ’ αυτό το ποτήρι, που όχι ελεύθερος, αλλά υπόδουλος ήταν, και το πνεύμα και το σώμα και η καρδιά και όλο του το σπίτι.

Γιατί το να βιώνεις, εγώ πιστεύω και από προσωπικό μου βίωμα, την έννοια του θανάτου μέσα σε ένα σπίτι είναι, όταν το αποφασίσει ο Κύριος, μεγάλη ευλογία. Ευλογία για το ότι επαναπροσδιορίζονται τα πάντα. Βλέπεις τη ζωή όλο και πιο όμορφη, κάθε μέρα εκτιμάς και την κάθε στιγμή που σου χαρίζει ο Θεός, για το αγαπημένο σου πρόσωπο, για την ίδια σου τη ζωή. Το έζησα.

Και παρακαλάς. Γεννηθήτω το θέλημά Σου, τότε σου βγαίνει τόσο πολύ έντονα και όντως υπάρχει αυτή η συνεργασία που είπα πριν· ό,τι πεις Εσύ Θεέ μου αλλά κάθε μέρα γίνεσαι αλλοιώτικος, αλλοιώτικος, ωριμάζεις. Αυτός ο θάνατος, όσο σκληρή λέξη και εμπειρία είναι, γιατί αληθινά πικρή είναι σαν εμπειρία, δίνει τέτοια ωριμότητα και τέτοια αγάπη και τέτοια πίστη προς τον Θεό. Ενώ αντίθετα, εχθές είδα έναν άνθρωπο ο οποίος τα είχε με το Θεό ακριβώς επειδή τον πίκρανε ο Θεός. Προφανώς δεν είχαν και την καλύτερη σχέση.

– Χρόνια ..

– Ναι και χτυπιότανε, και ίσως αν αφήσει τον εαυτό του ελεύθερο, να αποφασίσει ο Θεός για αυτόν, [να] τα βρούνε κάποια στιγμή, γιατί από την πίκρα του που έχει από το Θεό από αυτό που του ‘κανε ειδικά τώρα στο τέλος, τον θάνατο, Τον εμποδίζει ακόμα και να παρεμβεί στη ζωή του, στο θάνατό του. Φτάνει, αρκετά,

Καθαρά εγωιστικό, αυτό είναι καθαρά εγωιστικό.

– μου έδωσες θάνατο; Μου έδωσες αρρώστια; Θα πάρω εγώ λοιπόν τη ζωή από μόνος μου πλέον, εδώ είναι ειδικά που δεν Σε θέλω γιατί με πίκρανες αφάνταστα.

Ναι αλλά δεν είναι έτσι, χάνει την μεγαλύτερη ευκαιρία της ζωής του να σωθεί, να ζήσει αιώνια, να απολαύσει, γιατί δεν τα λέω εγώ, τα λένε οι Πατέρες. Ο θάνατος αν δεν υπήρχε τι θα γινόμασταν; Θα πεθάνω, θα πεθάνεις. Δηλαδή, πρέπει να συμβιβαστούμε και να έχουμε όπως λέει και ο πάτερ μνήμη θανάτου γιατί δεν είναι να φάμε, να πιούμε, να διασκεδάσουμε, να προοδεύσουμε. Και θα προοδεύσουμε και θα φάμε, ποιος έμεινε νηστικός σήμερα; Ναι αλλά όλα αυτά, λίγο και άνω σχώμεν τας καρδίας για να είμαστε ανώτεροι, αξιοπρεπέστεροι, όπως είπε ο κύριος Βέλιος, ελεύθεροι. Εκεί είναι η ελευθερία για μένα, η μαγκιά που λένε, να θέλω να γίνω κάτι παραπάνω από αυτά τα επίγεια, όχι ένα ποτήρι να είναι για μένα η απόλυτη σκλαβιά. ..

Η δειλία προβάλλεται σαν αρετή εδώ ..

– Αυτό ακριβώς. Εγώ πιστεύω, και η κυρία που μίλησε στον δημοσιογράφο, ο κόσμος καταλαβαίνει πλέον, δεν μπορείς να του δώσεις ό,τι θέλεις και να το φάει αμάσητο. Ας εκτίθενται, με την καλή και την κακή έννοια. Και για αυτούς μπορεί αυτός αν ακούσει την συνομιλία του με τον δημοσιογράφο να προβληματιστεί, ίσως και κάποιος να του πει -πνευματικός- όχι δεν είναι έτσι Αλέξανδρε, δες το και αλλιώς, εσύ το είδες μονοκοπανιά το θέμα σε όλη σου τη ζωή από κει, πήγαινε και από κει το κεφάλι. Και καμμιά φορά δεν ξέρεις, από το πικρό βγαίνει το γλυκό. ..

– Εγώ πάντως τον εύχομαι παπαδιά, τον εύχομαι, γιατί, και τον παρακολουθώ χρόνια ..

– Αυτά που λέω δεν τα λέω με καμμία εμπάθεια, ίσα-ίσα με πολύ μεγάλη πίκρα.

– και τον εύχομαι να ‘ρθει σε μετάνοια και σε συναίσθηση της κατάστασής του και να κοιτάξει προς το Θεό λιγάκι και να παρακαλέσει το Θεό. Λέει εγώ σ’ αυτή τη στιγμή εγώ δεν θα φωνάξω κανέναν Θεό, δεν θα παρακαλέσω κανέναν Θεό, δεν πιστεύω στο Θεό, δεν πίστευα ποτέ στο Θεό, είμαι ένας, λέει, βαθιά θρησκευόμενος άθεος, κάπως έτσι το είπε. Είναι αξιολύπητος, αξιολύπητος για τη ζωή του, εμείς απολαμβάνουμε και ο ίδιος δεν το ξέρει αυτό καθόλου, δεν το εισπράττει.

– Υπάρχει σχέση μίσους με το Θεό, σχέση αντιπάθειας. Βαθιά θρησκευόμενος άθεος είναι αυτό, δεν Σε θέλω, αλλά ξέρεις ότι υπάρχει. Άρα μισείς κάτι το οποίο υπάρχει στην ουσία.

.. μίλησε για να προβληματιστούμε δεν βγήκε στην τηλεόραση για να καταθέσει τις γνώσεις του σα φιλόσοφος πλέον αλλά για να μας προβληματίσει και ίσως για να μας βάλει σε μια σκεπτική να κάνουμε κάτι παρόμοιο. Όχι κύριε δεν είναι έτσι. Μπορεί να μας βάλεις σε προβληματισμό αλλά η σκέψη μας οδηγείται κάπου αλλού. Ίσα-ίσα επιτείνεις τη σκέψη μας να πάει περισσότερο προς τον Θεό.

– .. Να ευχηθούμε σε αυτόν τον άνθρωπο .. να βρει το Θεό και να του ευχηθούμε γιατί είναι βαπτισμένος. Και να ευχηθούμε τον Άγιο Αλέξανδρο, τον Πατριάρχη ή όποιον άλλον άγιο Αλέξανδρο είναι αφιερωμένο το όνομά του, να τον έχει στην προσευχή του και στις πρεσβείες του. Και να του ευχηθώ και εγώ έτσι σαν παπάς μικρός της Εκκλησίας, Χριστιανά τα τέλη της ζωής σου Αλέξανδρε -όπως και του καθένα από εμάς και τα δικά μου να είναι Χριστιανά εύχομαι- Χριστιανά, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά. Έτσι, για να έχεις πρόσωπο Θεού αγόρι μου να δεις.

– Και μια λεπτομέρεια. Είπε ο ίδιος ότι δεν θα πονέσω με τον καρκίνο που .. απέκτησα .. γιατί έχω στο συκώτι καρκίνο. Αυτό και μόνο είναι μια πολυτέλεια για τον άνθρωπο.. γιατί σκέψου πόσο ανώτεροι από σένα στάθηκαν άνθρωποι που πόνεσαν, που έφριξαν ..

– Που είχαν καρκίνο στα κόκκαλα., στα οστά ..

– που τυρανίστηκαν και όμως με Δόξα Θεού πέθαναν και τελείωσαν. Και δεν χρειάστηκε το ποτήρι αυτό, ίσα-ίσα, βοήθησε η αρρώστια το περιβάλλον να κάνουν μια προσευχή παραπάνω, Κύριε Ιησού Χριστέ πάρε την ψυχή του δούλου Σου. Και την πήρε ο Θεός στη σωστή στιγμή χωρίς πολλά-πολλά λόγια. Εσύ που δεν θα πονέσεις, τι σε εμποδίζει να αφεθείς στην περιπέτεια αυτή την όμορφη, αυτή του θανάτου ..

– Δεν θέλει λέει να λειώσει για να μην τον θυμούνται όλοι ..

Μα, ζήσε την εμπειρία σου, όπως έζησες τις εμπειρίες της ζωής σου, της γέννησης των παιδιών σου ..

– Ο φιλόσοφος Βέλιος, να μην αποποιείσαι και αυτήν την ..

– Ακριβώς. Την εμπειρία του θανάτου να μην αφήσεις το πνεύμα σου να την βιώσει;

– Να την απολαύσει, να την μελετήσει ..

– Να τη μελετήσει, ναι .. να αφεθεί. .. Ένας φιλόσοφος για μένα είναι ανεπίτρεπτο αυτό που κάνει. Να εγκλωβίζεται σε ένα ποτήρι μέσα, όλο του το είναι. Μηδενίζει και την οικογένειά του, δεν τους αφήνει να, τους σφίγγει, τους καταπιέζει. Πρέπει να υποστείτε και εσείς αυτό που αποφάσισα εγώ. Γιατί; Αποφασίζομεν και διατάσσομεν; Για τη ζωή σου μεν αλλά σου λέμε κάτι καλύτερο. Υπάρχει κάτι καλύτερο, απόλαυσέ το αυτό που σου προέκυψε και δεν ξέρεις που θα οδηγηθείς, τι εμπειρίες θα ζήσει αυτό το πνεύμα το έξυπνο, το φωτισμένο για μένα. Που όλα τα έβλεπε πάνω από όλους εμάς τους κοινούς θνητούς μας θεωρούσε, και μπορεί να είναι έτσι, το πνεύμα του ήταν ιδιαίτερο παιδιά του κυρίου Βέλιου. Ας το δεις και αυτό το θέμα αλλιώτικα δηλαδή, τι θα σε εμποδίσει, πάλι θα πεις αμήν στο τέλος πίνοντας ένα ποτήρι, ας το πεις μετά από δέκα μέρες αφού δεν θα πονέσεις.

Η γνώμη μου, γιατί και άνθρωποι που πονέσανε με χαμόγελο φύγανε. Η μάνα μου, με φρίκη στα κόκκαλα μέσα, κι όμως με Δόξα τω Θεώ και δεν ήταν υποδουλωμένη, δεν ήταν ανελεύθερη, δεν χρειαζόταν αυτοκτονίες.

– Όπως ο κύριος αυτός λέει ότι εγώ το επιλέγω αυτό επειδή είμαι εκ πεποιθήσεως άθεος, να του πούμε κι εμείς σαν απλοί άνθρωποι, έτσι τώρα φιλόσοφοι επιστήμονες δεν έχει σημασία, ότι έχουμε δει δικούς μας ανθρώπους να ξεψυχούν ευτυχισμένοι. ..

Τέτοια εμπειρία σου δίνεται και δεν θες να τη ζήσεις; Είναι δικιά σου.

– Εμείς είμαστε Ορθόδοξοι πιστοί, βαπτισμένοι, φωτισμένοι κατηχημένοι, πολύ η λίγο ο καθένας ανάλογα, και το μυστήριο του θανάτου, και της κακίας το μυστήριο, και της αμαρτίας το μυστήριο, και γιατί υπάρχει πόνος κτλ, δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε. Σκεφτείτε το δράμα της φιλοσοφίας, σκεφτείτε το δράμα του διαφωτισμού, που οι άνθρωποι για να κατανοήσουν το μυστήριο της ζωής προσπαθούν να ανακαλύψουνε αρχές .. φιλοσοφικές αρχές κτλ

– Το πρωτόνιο του Χιγκς.

– και βρίσκονται μέσα σε έναν κυκεώνα, σε μία απελπισία. Γιατί στη βάση του διαφωτισμού, που θέλει να φέρει τα φώτα στην ανθρωπότητα, βρίσκεται, στον πυρήνα, βρίσκεται ο μηδενισμός και ο μηδενισμός είναι το ποτήρι το πικρό που θα πιεί ο Βέλιος. Μη επιλέγοντας να πιεί το ποτήρι που θα του δώσει ο Θεός, θα πιει το πικρό ποτήρι του μηδενισμού που είναι αφάνταστα πιο πικρό, δεν υπάρχει σύγκριση. ..

Όλη η ανθρωπότητα εκτός της Ορθοδοξίας βρίσκεται σε ένα τρομερό οντολογικό υπαρξιακό βάσανο, το οποίο δεν μπορούν οι άνθρωποι να το λύσουνε με τίποτα.

Απομαγνητοφώνηση Φαίη/Αβέρωφ

Εικόνα magnolia box

Advertisements

4 Σχόλια to “Το ποτήρι της απόλυτης σκλαβιάς ..”

  1. Πετροβούβαλος said

    Κρίμα για τον άνθρωπο, αλλά νομίζω πως στην εποχή μας ανάγουμε πολύ εύκολα σε «φιλοσόφους» τους τηλε – αστέρες και ίσως αυτό – εκτός από πολλά άλλα – τους βλάπτει ανεπανόρθωτα.

    • Φαίη said

      Έχεις δίκιο σε αυτό, πρόκειται περισσότερο για το «διανοητικό και κουλτουριάρικο σκουπιδομάνι» της εποχής, που λέει η Κόρμπμαν.
      Εγώ βλέπω ταπεινό φρόνημα και καλή προαίρεση στην πρεσβυτέρα όταν τον αποκαλεί «φιλόσοφο» και αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό την κάνει πολύ πιο σοφή από τον διανοητή. Αυτό ακριβώς την κάνει να έχει ήδη πιάσει το νόημα που όλη του τη ζωή εκείνος ψάχνει.

      Ο διάβολος από δύο πράγματα μας πιάνει, τη σάρκα και το μυαλό. Και ενώ ο Θεός μας τα έχει δώσει για κάποιο λόγο, ο διάβολος καταφέρνει να μας κάνει να γίνουμε υπόδουλοι αυτών και πολλές φορές να τα στρέφουμε και εναντίον Του. Ειδικά αν σε πιάσει από το μυαλό, δύσκολα ξεφεύγεις.

  2. Reblogged στις Ῥωμηῶν Ἐνημέρωση.

  3. Φαίη said

    «.. Έχουμε πάψει να πιστεύουμε σε οτιδήποτε άλλο. Τα ουτοπικά όνειρα των γονιών μας δεν μας πείθουν. Οι άνοστες ιδεολογίες και η εμπιστοσύνη στη λογική δεν μας ενδιαφέρουν πια. Είμαστε εικονοκλάστες, γκρεμίζουμε καθετί που οι προηγούμενοι από εμάς έστησαν για να μας οδηγούν. Δεν πιστεύουμε στις απλές απαντήσεις. Δεν πιστεύουμε ότι το παν είναι να μπορείς να αποδείξεις κάτι στο εργαστήριο. Θέλουμε κάτι περισσότερο, τα θέλουμε όλα, όχι κάτι που να μπορούμε να αναλύσουμε αλλά κάτι που να μπορούμε να βιώσουμε. Πιστεύουμε στην προσωπική συνάντηση. Πιστεύουμε στο ανθρώπινο άγγιγμα. Δεν πιστεύουμε στην φτηνή ευτυχία, στο λίγο καλύτερο, στις μέτριες χαρές. Ή όλα ή τίποτε και αν τώρα έχουμε κολλήσει στο τίποτε είναι ακριβώς γιατί περιμένουμε το όλα.»

    «.. Είναι καλό που θέλουμε να απορρίψουμε όλο αυτό το διανοητικό και κουλτουριάρικο σκουπιδομάνι γύρω μας. Είναι καλό που το αμφισβητούμε και δεν θεωρούμε ότι εκπληρώνει τους πόθους μας. Είναι καλό που αναζητούμε υψηλότερα πράγματα διότι η πατρίδα μας είναι ο ουρανός.»

    https://averoph.wordpress.com/2016/03/24/%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%bc%ce%ad%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%cf%81%ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b2/#more-83380

    —————————

    Παρακολουθώντας αυτήν την όμορφη συζήτηση μου ήρθαν τόσα πολλά στο μυαλό και νοιώθω την ανάγκη να πω κάτι, κυρίως γιατί τα βίντεο που είδα στο youtube βλέπω να έχουν παρασύρει πολλούς νέους. Σε αυτούς τους νέους αναγνωρίζω τον εαυτό μου. Αναγνωρίζω το δήθεν επαναστατικό πνεύμα που οδηγείται κατευθείαν στη φάκα, καταφέρνοντας ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ από αυτό που νομίζει.

    Το θεωρεί ‘ανθρώπινο δικαίωμα’ και δίνει μάχη ο κ. Βέλιος για να μπορεί να θέτει κάποιος τέλος στη ζωή του. Το θεωρεί αυτό προσφορά στην κοινωνία. Είναι τόσο θλιβερό αυτό, ένας άνθρωπος να θεωρεί ένα τέτοιο πράγμα κατόρθωμα -το «δικαίωμα» λέει «να αφαιρέσεις τη ζωή σου»- και μεγάλη προσφορά στην κοινωνία. Να τη βράσω τη διανόησή σας κύριοι. Τόση διανόηση να καταλήγει στον πάτο, στο τίποτα και να μας το βαπτίζετε αυτό «ελευθερία», «αξιοπρέπεια» και «επιλογή».

    Είναι όμως έτσι ή μήπως πρόκειται για την πιο απατηλή επισφράγιση μιας κενοδοξίας; Και αυτό το ονομάζουμε ελευθερία; Ένας άνθρωπος που έχει τη ζωή μπροστά του, όταν είναι νέος και δεν έχει προβλήματα υγείας ή άλλα προβλήματα, μπορεί να ζει μέσα στην άρνηση αλλά ταυτόχρονα δέχεται το δώρο της ζωής χωρίς να ρωτά ποιος του το έδωσε και γιατί. Για να το πω λαϊκά, τότε το παίζει Κινέζος, τραλαλα, κικιρίκου, και έχει αυτήν την πολυτέλεια να λέει μεγάλα λόγια και να το παίζει παλληκαράς και αρνητής των πάντων. Αυτός ο άνθρωπος έχει αποσυνδέσει τον εαυτό του από το θάνατο κι ας τον βλέπει γύρω του όλη την ώρα, ο δικός του θάνατος πάντα αναβάλλεται κι ας είναι το μόνο σίγουρο που θα του συμβεί. Και δεν τα λέω αυτά για τον κ. Βέλιο, για τον εαυτό μου τα λέω γιατί και εγώ κάπως έτσι ήμουν.

    Όταν όμως αυτή η γήινη ζωή τελειώνει τότε κάνει δήθεν την επανάστασή του, τότε, λέει, διεκδικεί την «ελευθερία» του. Την ελευθερία διεκδικείς ή απλά το θέλω σου που σταματά; Η μαγκιά είναι να κάνεις την επανάστασή σου, να διεκδικήσεις την πραγματική ελευθερία σου, όταν έχεις ήδη το ποτήρι της ζωής γεμάτο, να το πιείς, όπως πολύ σοφά είπε η πρεσβυτέρα, κάνοντας ταυτόχρονα και εκείνη τη ρημάδα την υπέρβαση από τα επίγεια. Εκεί κερδίζεις την ελευθερία σου, μέσα από τη σύνεση, εκεί κερδίζεις και την ανθρώπινη αξιοπρέπειά σου, όχι με το να επισφραγίζεις την πλάνη σου με κάτι ανόητα σλόγκαν τύπου «το δικαίωμα στο θάνατο είναι δικαίωμα και στη ζωή». Είναι σα να βρίσκεις ένα μπισκότο μέσα στο ντουλάπι, και πέφτεις να το φας λαίμαργα ενώ ξέρεις ότι δεν έχει άλλο, και όταν τελειώσει, τότε για να μην παραδεχτείς το λάθος σου που το έφαγες όπως το έφαγες, αρνείσαι την ύπαρξη του ίδιου του μπισκότου. Αμετανοησία λέγεται αυτό και εγωϊσμός.

    Βλέπω στον κ. Βέλιο ένα παράπονο, ένα μικρό παιδί που αρνείται τον Πατέρα του επειδή δεν του έκανε το χατίρι. Μου θυμίζει πολύ τον εαυτό μου, γιατί οι άνθρωποι που είναι στο άλλο άκρο, όχι οι χλιαροί άνθρωποι, είναι έτοιμοι σαν το ώριμο φρούτο να πέσουν στην αγκαλιά του Θεού ανά πάσα στιγμή. Ένα πράγμα όμως χρειάζεται ο Βέλιος, να αποβάλει τον εγωϊσμό του, και είναι πολύ δύσκολο αυτό όταν έχεις φτάσει στη δύση της ζωής σου να παραδεχτείς ενώπιον των άλλων και του εαυτού σου ότι ήσουν λάθος.

    Όλη αυτή η διανόηση που βάζει την επιστήμη στην απόλυτη κορυφή, ποτέ δεν υπηρέτησε το ελεύθερο πνεύμα του ανθρώπου αλλά την ύλη και τον εγωϊσμό. Άκουσα σε μία εκπομπή που έλεγε ο Βέλιος ότι ούτως ή άλλως θα επιτραπεί κάποια στιγμή η ευθανασία δια νόμου για οικονομικούς λόγους. Το έλεγε αυτό με ικανοποίηση και πάγωσα μέσα μου. Ο άνθρωπος, το πλάσμα του Θεού, μια πνευματική οντότητα βρε αδερφέ που έχει δίψα για πολλά περισσότερα από αυτά που βλέπει, να χαντακώνεται στην ταφόπλακα της οικονομίας. Ήταν μια αποκάλυψη εκείνη τη στιγμή που κανείς δεν αντιλήφθηκε, ο διαφωτισμός συνάντησε το αδέρφι του, την οικονομία, το ένα βρήκε απάγκιο στο άλλο, το ένα δικαιολόγησε το άλλο, το ένα καλύφθηκε από το άλλο. Τόσο μίζερο, τόσο καταθλιπτικό, τόσο απαξιωτικό και εξευτελιστικό για τον άνθρωπο, για την ψυχή του ανθρώπου, για την εικόνα του Θεού, για το αχαλίνωτο πνεύμα του ανθρώπου. Τι να πω, πραγματικά λυπάμαι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s