ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Φαίη στο Συλλογή ειδήσεων 26ης Μαρτίου…
    Φαίη στο Γιάφκα των Οικουμενιστών η πάλ…
    Φαίη στο Διορθόδοξη Επιστημονική Ημερίδ…
    Πετροβούβαλος στο Ο δρόμος της πολιτικής αν…
    anastasia gaila στο Ο δρόμος της πολιτικής αν…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Ένας μεγαλύτερος στρατιωτικός ρόλος για τη Γερμανία;

Posted by Πετροβούβαλος στο Ιουνίου 16, 2016

αναδημοσίευση από τη Γεωπαρατήρηση
άρθρο του Χρήστου Κατσέα

.

Η Γερμανική κυβέρνηση θα δημοσιεύσει σύντομα ένα νέο αμυντικό δόγμα, ένα «έγγραφο» στρατηγικής που θα καθορίζει τις κατευθυντήριες γραμμές για τη γερμανική πολιτική άμυνα, και είναι το πρώτο από το 2006.

Αυτό το έγγραφο έχει ήδη δεχτεί κάποια προσοχή στο εξωτερικό, κυρίως από το Ηνωμένο Βασίλειο, στο πλαίσιο του δημοψηφίσματος της χώρας για την παραμονή στην ΕΕ στις 23 Ιουνίου, και λόγω της εκτεταμένης κάλυψης από τον τύπο, για την υποτιθέμενη φιλοδοξία της Γερμανίας να χτίσει ένα «στρατό της ΕΕ».

Ωστόσο, ο απίθανος ρητορικός στόχος μιας ευρωπαϊκής άμυνας συσκοτίζει τις πιο ενδιαφέρουσες πτυχές της εξελισσόμενης πολιτικής άμυνας της Γερμανίας και την αυξανόμενη σημασία της για την ευρωπαϊκή άμυνα.

Η Γερμανία έχει από καιρό και είχε δύσκολες συζητήσεις σχετικά με το στρατιωτικό ρόλο της στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια ασφάλεια, πηγαίνοντας πίσω από την υποστήριξη της τότε Σοσιαλδημοκρατικής-Πράσινης κυβέρνησης για την επέμβαση του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο το 1999.

Η στρατιωτική συνεισφορά της Γερμανίας από τότε έχει κυμανθεί από την ισχυρή στήριξη και τη βοήθεια της Διεθνούς Ασφάλειας δύναμης (ISAF) στην αποστολή στο Αφγανιστάν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000 και με την αποχή της από το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που προηγήθηκε της στρατιωτικής επέμβασης του ΝΑΤΟ στη Λιβύη το 2011.

Στις αρχές του 2014, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, ο υπουργός Άμυνας, και ο ομοσπονδιακός πρόεδρος, αναφέρθηκαν όλοι μαζί ότι η Γερμανία θα πρέπει να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για τη διεθνή ασφάλεια, πράγμα που σημαίνει ότι το Βερολίνο θα πρέπει να συμβάλλει περισσότερο στρατιωτικά, καθώς και με άλλους τρόπους.

Το 2014 η προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία συγκλόνισε πραγματικά τη Γερμανία, η οποία έχει υποστηρίξει στη συνέχεια έντονα τους Ανατολικούς συμμάχους του ΝΑΤΟ.

Μετά της τρομοκρατικές επιθέσεις του Νοέμβριου του 2015 στο Παρίσι, η Γερμανία αποφάσισε γρήγορα να στείλει μια φρεγάτα και αναγνωριστικά αεροσκάφη για την υποστήριξη στο συνασπισμού του αντί-Ισλαμικού «Κράτους» στο Ιράκ και τη Συρία (έχοντας ήδη στείλει όπλα στους κούρδους της πεσμεργκά στο Ιράκ και πυραύλους Πάτριοτ στην Τουρκία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ).

Παρά το γεγονός ότι ξοδεύει πολύ κάτω από το στόχο του 2% του ΑΕΠ για την άμυνα (λιγότερο από 1,2%) του ΝΑΤΟ, η Γερμανία είναι η τρίτη μεγαλύτερη χώρα που ξοδεύει στο ευρωπαϊκό τμήμα του ΝΑΤΟ. Επιπλέον, το Βερολίνο θα αυξήσει τον αμυντικό προϋπολογισμό του από 34.300.000.000 € (39,0 δις $) σε 39,2 δισεκατομμύρια € (44,6 δις $) από το 2020, σχεδιάζει να επενδύσει περίπου 130 δισεκατομμύρια € (148 δις $) στην άμυνα της υποδομές και τον εξοπλισμό από το 2030, και παράλληλα θα αυξήσουν της ένοπλες δυνάμεις.

Οι Εκθέσεις στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης λένε ότι ένα από τα κύρια μηνύματα του νέου αμυντικού δόγματος θα είναι ότι η Γερμανία θα πρέπει να ενισχύσει το στρατιωτικό της ρόλο στην παγκόσμια σκηνή. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ θα ωφεληθεί από μια ισχυρότερη γερμανική στρατιωτική συνεισφορά.

Μετά τη Βρετανία και τη Γαλλία, η Γερμανία είναι η μόνη άλλη ευρωπαϊκή χώρα που μπορεί επαρκώς εκτελέσει στρατιωτικές εργασίες αποτροπής συμβάλλοντας παράλληλα στη διαχείριση των εξωτερικών κρίσεων.

Η Γερμανική ηγεσία στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων και της εξωτερικής πολιτικής, δεν είναι πλέον νέα. Είτε συμφωνεί κανείς με τις πολιτικές ή όχι, το Βερολίνο είναι παράγοντας για την επίλυση στην Ευρωζώνη των προσφυγικών κρίσεων, οδηγεί τις διπλωματικές προσπάθειες για την κρίση στην Ουκρανία, καθώς και συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.

Αλλά η Γερμανία θα ενεργήσει στρατιωτικά μόνο σε συνασπισμό με τους άλλους και είναι απίθανο να ξεκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Αυτό είναι σε αντίθεση με τη Γαλλία, η οποία έχει ξεκινήσει συχνά στρατιωτικές εργασίες σε ΕΕ και ΝΑΤΟ σε επίπεδα – και μάλιστα παρενέβη μονομερώς στο Μάλι και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία τα τελευταία χρόνια.

Επιπλέον, ακόμη και αν η Γερμανία έχει κάνει περισσότερα για την άμυνα από ό, τι οι περισσότεροι Γερμανοί πολιτικοί που δεν θέλουν να παραδεχτούν στην εγχώρια αγορά, οι γνωστές εγχώριες πολιτικές πιέσεις εξακολουθούν να είναι σημαντικές. Σε μια δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2016 οι Γερμανοί ήταν λιγότερο υποστηρικτικές στη χρήση στρατιωτικής βίας για να υπερασπιστούν τους συμμάχους του ΝΑΤΟ, με περίπου 58% κατά.

Αυτό μπορεί να βοηθήσει να εξηγήσει γιατί η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ μέχρι στιγμής δεν αναφέρει τίποτα για την φιλοδοξία άμυνας της Γερμανίας, συν ότι έχει μια εκλογή το 2017.

Ακόμη και με το μεγάλο αμυντικό προϋπολογισμό της, η Γερμανία εξακολουθεί να στερείται επαρκώς στρατιωτικών δυνατοτήτων. Η γερμανική άμυνα είχε μια έλλειψη χρηστικότητας στρατιωτικών αεροσκαφών, για παράδειγμα, μόνο τα 38 Eurofighter (αεροσκάφη) είναι επιχειρησιακά από ένα απόθεμα 114.

Αλλά μια ισχυρότερη γερμανική στρατιωτική συνεισφορά στην ευρωπαϊκή άμυνα θα παραμείνει περιορισμένη από την εγχώρια πολιτική και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να αυξήσει αδικαιολόγητα τις ελπίδες ή τους φόβους των συμμάχων.

Χρήστος Κατσέας

.

Φωτογραφία:Ο Werner Goldberg, ξανθός και γαλανομάτης, που χρησιμοποιήθηκε στις αφίσσες της Wehrmacht ως ο «ιδανικός Γερμανός στρατιώτης». «Αποστρατεύτηκε» μόλις έγινε γνωστό πως ήταν μισο – Εβραίος, απο τη Wiki

Advertisements

4 Σχόλια to “Ένας μεγαλύτερος στρατιωτικός ρόλος για τη Γερμανία;”

  1. Πετροβούβαλος said

    Λίγο πριν τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο επετράπη στη Γερμανία να μετατρέψει τη συνθήκη των Βερσαλιών σε «κουρελόχαρτο», να ανασυντάξει την οικονομία της και να εξοπλισθεί μέχρι τα μπούνια. Είναι αλήθεια πως η συνθήκη των Βερσαλιών ήταν ένα έκτρωμα που οδήγησε τους Γερμανούς σε απελπισία και στη συνακόλουθη άνοδο των Ναζί στην εξουσία, αλλά αυτή η εξέλιξη ΔΕΝ δρομολογήθηκε επειδή κάποιος «λυπήθηκε» τους Γερμανούς.

    Στη γεωπολιτική παγίδα που στήθηκε τότε εναντίον των υπολειμμάτων των ευρωπαϊκών αποικιοκρατικών δομών, έπεσαν όλες οι ευρωπαϊκές μεγάλες δυνάμεις (ΔΕΝ εξαιρείται η σταλινική Σοβιετική Ένωση) και από εκείνο το χαμό αναδύθηκε πρώτα το «διπολικό σύστημα» που εξόντωσε τη Σοβιετική Ένωση και στη συνέχεια η Αμερικανική ηγεμονία – κληρονόμος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας αλλά κατά πολύ ισχυρότερη και ευφυής σε κάθε επίπεδο.

    Η Κίνα, στον Μεσοπόλεμο σπαρασσόταν από έναν πολύχρονο εμφύλιο πόλεμο που ανεστάλη μόνο όταν εκδηλώθηκε η Ιαπωνική εισβολή στη χώρα και ξεκίνησε ξανά το 1946. Η φάση που διανύουμε τώρα παρουσιάζει εκπληκτικές αναλογίες – όχι πάντως χρονικές.

    Διαφαίνεται πως υπάρχουν ανατολίτικες ψευδαισθήσεις πως η Ευρώπη και μάλιστα αυτό το γερμανόκτητο γεωγραφικό έκτρωμα που σχηματίζει την «Ενωμένη Ευρώπη», είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί ως εργαλειο των σκοπών της Ρωσσίας και της Κίνας. Η Ρωσσία και η Κίνα κρύβουν «κάτω απο το χαλί» πολλές και κρισιμότατες μεταξύ τους γεωστρατηγικές διαφορές – το ίδιο συμβαίνει με την Ινδία και την Κϊνα. Είναι ζήτημα χρόνου να επιτραπεί στη Γερμανία να παίξει ξανά τον ιστορικό της ρόλο του καταλύτη της «δημιουργικής» καταστροφής.

    • χεχε,,,Τσιφ το ιδιο σκεφτηκα και εγω,,,δλδ,,,περίπου,,,οχι τοσο πολύπλοκα οπως το αναλύεις εσυ,,σκέφτηκα ,,βρε μπας και την ετοιμαζουν για τρίτη φορά ως αναγκαιος χρήσιμος ηλιθιος,,
      χελόου

      • Πετροβούβαλος said

        Είναι πολύ βολικό: Η Γερμανία, από το τελικό ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης (2008 εώς σήμερα και βλέπουμε) είναι η μοναδική εξαγωγική χώρα που παρουσιάζει αφύσικη ανάπτυξη. Στην πραγατικότητα, οι εξαγωγές που έχασε προς Κίνα, Ρωσσία και Ε.Ε. απορροφήθηκαν από τις ΗΠΑ κυρίως και δευτερευόντως από το Ηνωμένο Βασίλειο.

        Συγχρόνως, Ρωσσία και Κίνα ποντάρουν πολλά στην Ε.Ε. υπό τη Γερμανία προκειμένου να ενοποιήσουν τον γεωστρατηγικό χώρο της Rimland (σε γενικές γραμμές από Ιαπωνία εώς Αγγλία περιμετρικά της Ρωσσίας). Έτσι και οι ΗΠΑ τραβήξουν το χαλί κάτω απ’ τα πόδια της Γερμανίας, η Ε.Ε. χτυπιέται στο κέντρο της, οι Κινεζικές επενδύσεις και οι Ρωσσικές προσδοκίες πάνε περίπατο και θα πρέπει είτε αυτές οι δύο χώρας να επέμβουν στη γιουρόπα ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΑ είτε να υποστούν απώλεια προσδοκιών και τη συνακόλουθη «γκρίνια». Κάτι τέτοιες «γκρίνιες» προκαλούν αναφλέξεις κάθε είδους και οι ΗΠΑ δεν είναι τόσο ηλίθιες όσο νομίζει το… ελληνικό διαδίκτυο.

        Καλησπέρα Σύντεκνε!

      • ετσι ειναι Τσιφ,,,οι κινησεις στην σκακιερα παντα γινονται απο οσους συμμετεχουν στο τραπεζι,,,δυστυχως ομως δεν παιζουν σκακι οπου οι κινησεις ειναι ξεκαθαρες,,,παιζουν ποκα οπου εκει υπεισέρχεται και το στοιχειο της μπλοφας,,,η ολικα τελεσιδικη διαφορα ειναι οτι οι μικροι ελπιζουν στην μπλοφα με την εξης ομως διαφορα ,η τραπουλα ειναι σημαδεμενη και ο γκρουπιερης παντα προσεχει να κερδιζει το αφεντικο,,
        η αμερικανικη εξωτερικη πολιτικη μονο χαζη δεν ειναι,,,προσποιειται το χαζο για να τσιμπα το δολωμα το θυμα της
        κι οσο δεν παιρνουν οι παικτες πολυ σοβαρα της «χαζες» κινησεις των αμερικανων στα σοβαρα,,,τοσο η μπλοφα θα παραμενει η ελπιδα που μοιραια καταληγει να ειναι το στοιχειο της υποδουλωσης τους
        χελόου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s