ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Φαίη στο Δια χειρός Ράμα εγκρίθηκε το π…
    . στο Ανακοίνωση της ΠΕΘ για την πορ…
    . στο “Κρεμᾶνε τὴν Ἑλλάδα, κρεμᾶνε τ…
    Γιώργος στο Φωτεινή Βάκη του ΣΥΡΙΖΑ- Ένα β…
    Γιώργος στο Φωτεινή Βάκη του ΣΥΡΙΖΑ- Ένα β…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Ο ΘΕΟΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

Posted by Φαίη στο Μαΐου 19, 2016

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Πριν από λίγες ημέρες, εντύπωση και χαμόγελα προκάλεσε η είδηση ότι ένας Ισραηλινός ονόματι David Shoshan, κατάφυγε στις δικαστικές αρχές τις χώρας του ζητώντας να επιβληθούν περιοριστικά μέτρα εναντίον του Θεού, ώστε να μην εμπλέκεται στην ζωή του, διότι αυτός (ο θεός) δεν εισακούει τις προσευχές του και του δημιουργεί προβλήματα. Μάλιστα ο νομοταγής αυτός πολίτης ακολούθησε όλη την τυπική διαδικασία, αφού πριν πάει στο δικαστήριο είχε απευθυνθεί στην… αστυνομία.

Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που ο Θεός οδηγείται στα δικαστήρια, και μάλιστα υπάρχουν καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον του που… εξετελέστηκαν.

Μετά την οκτωβριανή επανάσταση του 1917, ο μπολσεβίκος Anatoly Lunacharsky συγγραφέας και κομισάριος για την παιδεία, οργάνωσε την »Δίκη του Σοβιετικού Κράτους εναντίον του Θεού». Η απόφαση του δικαστηρίου δεν άργησε να βγει, και ήταν: ένοχος. Η ποινή: Θάνατος δια τουφεκισμού. Η ποινή εκτελέστηκε από ένα στρατιωτικό απόσπασμα που πυροβόλησε… τον ουρανό!

Ο Anatoly Lunacharsky προσπάθησε μάλιστα να εισαγάγει στο τότε κομμουνιστικό κόμμα μία νέα ιδέα, που ονομάστηκε »κτίσιμο του Θεού»: την θέση της παραδοσιακής θρησκείας και του υπερφυσικού Θεού, θα την έπαιρνε η θρησκεία του σοσιαλισμού και η θεοποίηση της κομμουνιστικής κοινωνίας και του »νέου ανθρώπου» που από αυτήν θα προέκυπτε. Η ανθρωπότητα στο σύνολό της θα έπρεπε να λατρεύεται ως »υπερβατική οντότητα». Η νέα αυτή θρησκεία θα είχε ναούς καθώς και τελετουργικά που θα προσομοίωναν τα τελετουργικά της κανονικής εκκλησίας. Μάλλον αυτή την ιδέα την εμπνεύστηκε από τις εορτές που είχαν καθιερώσει στην Γαλλία μετά την επανάσταση του 1789, όταν »θεοποίησαν» την »λογική» και υπό την μορφή αγίας την λιτάνευαν στους δρόμους του Παρισιού. Τελικά, η προσπάθεια του για την δημιουργία αυτής της νέας θρησκείας απέτυχε, γιατί ο Λένιν και μόνον στο άκουσμα της λέξης θρησκεία, ακόμη και αν αυτή ήταν γήινη, εκνευριζόταν σε μεγάλο βαθμό.

Πίσω από τα ακραία γεγονότα και από τις συμπεριφορές που δημιουργούν γραφικές και γελοίες καταστάσεις (πχ σε ορισμένες μορφές ψυχοπάθειας οι συμβολισμοί και οι φιλοσοφικές –θρησκευτικές ιδέες, μπορεί να προσλάβουν μία στερημένη αντιληπτικά πρακτική διάσταση), μπορούμε σχεδόν πάντα να ανακαλύψουμε την ασυνείδητη κεντρική ιδέα, το βασικό πνεύμα από το οποίο παίρνουν έναυσμα αυτές οι συμπεριφορές. Οι δύο προαναφερθείσες »δικαστικές υποθέσεις» μας αποκαλύπτουν, έστω και με κωμικά μεγεθυμένο τρόπο, τα δύο αντίθετα ρεύματα που διέτρεξαν το εβραϊκό θρησκευτικό πνεύμα καθώς και τα πολιτικά και οικονομικά αποτελέσματα που αυτά (τα ρεύματα) δημιούργησαν στις δυτικές κοινωνίες.

Στην πρώτη περίπτωση, ο εβραίος που μηνύει τον θεό επειδή δεν εισάκουσε τις προσευχές του, έχουμε το ρεύμα που ακολουθεί τον Ιουδαϊκό Νόμο (η Torah): Η σχέση του ανθρώπου με τον θεό είναι νομικής φύσεως: Ο άνθρωπος εκτελεί τις εντολές του θεού και εφαρμόζει τους νόμους του, και από την μεριά του ο θεός υποχρεούται να ανταμείβει υλικά τον νομοταγή υπήκοο του. (Tο (παρανοϊκό) σκεπτικό του εβραίου που μήνυσε τον θεό θα ήταν: »Εγώ είμαι εντάξει στις νομικές υποχρεώσεις μου απέναντι σου, εσύ όχι, άρα σε πάω στο δικαστήριο».) Αυτό το Ιουδαϊκό ρεύμα ήταν που θεμελίωσε το καπιταλιστικό πνεύμα, και τους λόγους τους εξήγησε αναλυτικά ο κοινωνιολόγος Werner Sombart στο γνωστό έργο του «Οι εβραίοι και ο σύγχρονος καπιταλισμός» (Ενδεικτική αυτού του πνεύματος υπήρξε η δήλωση του Lloyd Blankfein, διευθύνοντος συμβούλου της Goldman Sachs: »I’m doing God’s work» («πράττω το έργο του Θεού»).

Στην δεύτερη »δικαστική υπόθεση», αντίθετα, παρουσιάζεται το άλλο ρεύμα που διέτρεξε τον εβραϊσμό, δηλαδή ο γνωστικισμός, ο οποίος όπως πολλάκις έχουμε εξηγήσει στον Θεόδοτο, θεμελίωσε, στην εκκοσμικευμένη μορφή του, τα κομμουνιστικά και ανατρεπτικά πολιτικά ρεύματα. Ο μπολσεβίκος που πυροβολεί στον Ουρανό για να σκοτώσει τον Θεό, είναι ο αρχαίος γνωστικός που θανατώνει τον »κακό δημιουργό» του σύμπαντος, και μετά προσπαθεί να εγκαθιδρύσει τον γήινο παράδεισο των ίσων.

Εν κατακλείδι: ΟΙ ΔΥΟ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΝΤΑΝΑΚΛΟΥΝ (ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΩΣ) ΤΑ ΔΥΟ ΡΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΒΡΑΪΚΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.

Ο Νόμος (Torah): κοινωνικό- οικονομικό αποτέλεσμα: ο Καπιταλισμός.
•Αντινομισμός (Γνωστικισμός): κοινωνικό-οικονομικό αποτέλεσμα: οι κομμουνιστικές και ελευθεριάζουσες θεωρίες.

‘Όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο, καπιταλισμός και κομμουνισμός εντάσσονται στο »αριστερό ρεύμα» αφού έχουν αντι- παραδοσιακό χαρακτήρα.

Εδώ στην Ελλάδα οι μηνύσεις κοστίζουν ακριβά (100 ευρώ για κατάθεση μήνυσης εναντίον απλού πολίτη, εναντίον του Θεού ίσως κάτι παραπάνω), οπότε μάλλον θα απέφευγαν να τις κάνουν. Θα προτιμούσαν τον… εξωδικαστικό συμβιβασμό.

Πηγή Θεόδοτος

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Ο ΘΕΟΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ”

  1. Φαίη said

    Η στάση προσευχής των ασκητών και των ευλαβών ανθρώπων είναι τα υψωμένα χέρια προς τον ουρανό σε σχήμα ανοιχτής αγκαλιάς. Είναι στάση ανιδιοτέλειας, εξωστρέφειας και αγάπης (πολύ δύσκολο να κατανοήσω το τελευταίο λόγω της πνευματικής μου ανωριμότητας, πόσο μάλλον να το βιώσω κιόλας). Δεν είναι στάση αυτολατρείας, μίσους και εσωστρέφειας. Η κίνηση αυτή, του ανοίγματος προς τα πάνω, από μόνη της μαρτυρά τα πάντα. Ο άνθρωπος αυτός ανοίγεται, ποθώντας την ένωσή του με τον Θεό, με αυτό το Ανώτερο που τον πλαισιώνει και τον ολοκληρώνει. Ο άνθρωπος αυτός κενώνεται από τον εγωϊσμό του και γίνεται δοχείο υποδοχής της θείας χάριτος, κινείται από τα κάτω προς τα πάνω. Υπάρχει συμφιλίωση με την ιδέα ότι είναι δημιούργημα και ότι αποτελεί μέρος του σύμπαντος κόσμου που δημιούργησε ο Θεός. Μέσα από αυτήν την στάση υποδοχής και υποταγής ο άνθρωπος υψώνεται. Μέσα από αυτήν την στάση η ύπαρξη του ανθρώπου εναρμονίζεται και με το σύμπαν του Δημιουργού του και συνεπώς οι πράξεις του δεν καταλήγουν να είναι καταστροφικές ούτε για τον ίδιο αλλά ούτε και για το περιβάλλον γύρω του.

    Όσο μεγαλώνω καταλαβαίνω τη μέγιστη σημασία αυτού που μόλις έγραψα. Καταλαβαίνω ότι όλα τα λάθη που έχω κάνει στη ζωή μου και όλα τα αδιέξοδα που δημιούργησα πηγάζουν επειδή δεν είχα τοποθετήσει τον εαυτό μου στο σωστό πλαίσιο. Όλες οι ενέργειές μας πρέπει να θεωρούνται ως εργαλεία/μέσα για την συμμετοχή μας στο Ανώτερο Σενάριο των πραγμάτων, στο Σχέδιο του Θεού. Μόνο έτσι θα βλέπουμε ότι η ζωή μας είχε πραγματικό νόημα σε βάθος χρόνου και μόνο έτσι οι πράξεις μας δεν θα καταλήγουν στην καταστροφή (τη δική μας και των άλλων). Βασικά αυτό που κάνουμε είναι ότι θρέφουμε την ψυχή μας και δεν τη θάβουμε στα μπάζα της ύλης. Οι πράξεις μας τότε αγιάζονται και παράγουν καλό. Ένας αγώνας είναι αυτή η ζωή, ένας συνεχής αγώνας, όχι φυσικά για αυτά που μας έμαθαν (τα υλικά αγαθά) αλλά για την προετοιμασία μας για την Ουράνια Βασιλεία. Κάποιοι ταπεινοί άνθρωποι, οι Άγιοί μας, μέσα από σκληρή άσκηση και πνευματικό αγώνα, κατέβασαν τον ουρανό στη γη για να μας το δείξουν αλλά εμείς αρνούμαστε να το καταλάβουμε.

    Ο κόσμος στον οποίον ζούμε έχει τον άνθρωπο ως το κέντρο του κόσμου. Μιμείται τον έκπτωτο άγγελο που αρνείται την ταπείνωση. Η εποχή μας είναι η εποχή της υπερηφάνειας. Υψώνει (νομίζει) γρήγορα-γρήγορα τον άνθρωπο για να τον βλέπει κάθε φορά να βυθίζεται στο σκότος και στην απελπισία (κινείται από τα πάνω προς τα κάτω), και μετά (το αστείο είναι) ζητάει τα ρέστα από το Θεό ή/και αναθεματίζει τους ‘άλλους’ που δεν ακολούθησαν τη δική του συνταγή. Ο άνθρωπος που είναι δημιούργημα συμπεριφέρεται σαν δημιουργός, λατρεύει τον εαυτό του και τα είδωλα παράγωγά του (ιδεολογίες πχ) και κλείνεται από μόνος του στις δικές του περιορισμένες δυνατότητες με αποτέλεσμα οι ενέργειές του να καταλήγουν πάντα σε τραγικές συνέπειες. Βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα και όσον αφορά την ‘συλλογική πνευματική κατάσταση’ της ανθρωπότητας, αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας για να δούμε που βρίσκεται.

    Οι ενέργειές μας που δεν νοιώθουν την ανάγκη να ‘λογοδοτήσουν’ και να εναρμονιστούν με το Λόγο του Θεού αναπόφευκτα οδηγούν σε σύγκρουση με τον εαυτό μας και γίνονται πηγή δυστυχίας, διότι ο άνθρωπος έχει την ανάγκη μέσα του ο ίδιος για πνευματική ανύψωση και συνάντηση με το Θεό. Να πω εδώ ότι πιστεύω πως πολλοί από αυτούς που αρνούνται την ύπαρξη του Θεού κατά βάθος έχουν οδηγηθεί σε αυτό το πλανεμένο συμπέρασμα από την επείγουσα ανάγκη τελειότητας που έχουν μέσα στην ψυχή τους. Αυτοί μπορεί μια ημέρα να γίνουν οι πιο πιστοί απ’ όλους.

    Ο θεοποιημένος ορθολογισμός της εποχής είναι η ταφόπλακα της ανθρωπότητας. Τα είδωλα αργά η γρήγορα πέφτουν. Τα αδιέξοδα που δημιούργησε αυτός ο ασφυχτικός για την ψυχή μας ορθολογισμός τα βλέπουμε· άλλος ένας πύργος της Βαβέλ στην ιστορία της ανθρωπότητας καταρρέει. Ας μας δώσει ο Θεός άλλη μία ευκαιρία, αν και είναι σίγουρο ότι μυαλό δε θα βάλουμε και σε βάθος χρόνου πάλι τα ίδια θα κάνουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s