ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Αρμονία στο Προσφυγικό στην Καβάλα: Κομματ…
    Φαίη στο Προσφυγικό στην Καβάλα: Κομματ…
    Φαίη στο Πρωτ. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος:…
    Φαίη στο Συμμορίτες κατά παλιάτσων
    MKL στο Το τραγικό ναυάγιο με τους Ηπε…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Τα Άγια Πάθη

Posted by Φαίη στο Απριλίου 29, 2016

Τα Θεία Πάθη Τη αγία και Μεγάλη Παρασκευή, τα ΑΓΙΑ και σωτήρια και φρικτά ΠΑΘΗ του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ επιτελούμεν· τους εμπτυσμούς, τα ραπίσματα, τα κολαφίσματα, τας ύβρεις, τους γέλωτας, την πορφυράν χλαίναν, τον κάλαμον, τον σπόγγον το όξος, τους ήλους, την λόγχην και προ πάντων τον Σταυρόν και τον θάνατον, α δι᾽ημάς εκών κατεδέξατο· έτι δε και την του ευγνώμονος ληστού, του συσταυρωθέντος αυτώ, σωτήριον εν τω Σταυρώ ομολογίαν.

Ένα από τα πολλά και φρικτά πάθη που υπέστη ο Κύριος μας δια την σωτηρίαν μας είναι και η μαστίγωσις. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης εις το βιβλίον του «Πνευματικά Γυμνάσματα» αναφέρει τα εξής:

Συλλογίσου αγαπητέ τον πόνον όπου εδοκίμασεν ο γλυκύτατός μας Ιησούς Χριστός από το σκληρόν βασανιστήριον της μαστιγώσεως όπου έλαβε· «τότε ουν έλαβεν ο Πιλάτος τον Ιησούν και εμαστίγωσε» (Ιωάν. ιθ´1)· τον οποίον πόνον ημπορεί τινάς να τον καταλάβη εις κάποιον τρόπον πόσον ήτο άκρος και υπερβολικός από τέσσαρα αίτια·

α´. Το σώμα του Ιησού ωσάν όπου ήτο ειδοπεποιημένον εκ Πνεύματος αγίου με θαυμάσιον και υπερφυσικόν τρόπον, και ωσάν όπου ήτο κατασκευασμένον δι᾽ένα τέλος υψηλόν, το οποίον ήτο, το να γίνη όργανον της τεθεωμένης ψυχής του Χριστού, ήτον άκρως ευγενές και τέλειον. Όθεν ακολούθως ήτο και άκρως τρυφερόν και αισθητικώτερον τόσον, όπου δια την τρυφερότητα ταύτην ωνομάσθη σκώληξ ο Κύριος, κατά την γνώμην τινών διδασκάλων, «εγώ δε ειμί σκώληξ και ουκ άνθρωπος» (Ψαλ. κα´6).

β΄. Οι στρατιώται όπου εμαστίγωσαν, όχι μόνον ήσαν σκληροί και απάνθρωποι φυσικά, αλλά ήσαν και παρακινημένοι εξωτερικώς από τον διάβολον ώστε όπου διπλήν και τριπλήν έχοντες την σκληρότητα, παρωμοίαζαν όχι με ανθρώπους, αλλά με σκύλους και ταύρους και θηρία, καθώς δι᾽αυτούς προείπεν ο Δαβίδ «εκύκλωσάν με κύνες πολλοί, ταύροι πίονες περιέσχον με» (Ψαλ. κα´12. 16) Ούτοι λοιπόν οι στρατιώται εξήκοντα (60) όντες τον αριθμόν μεταλλάσσοντο κάθε ώραν από δύω δύω, όταν εκουράζοντο, μαστίζοντες και δέρνοντες τον Κύριον καθώς ιστορεί ο Ιταλός Κορνήλιος εν τη ερμηνεία του ιθ´ κεφ. του Ιωάννου.

γ´. Τα όργανα της μαστιγώσεως του Κυρίου, ήσαν νεύρα σκληρότατα, ραβδία ακανθωτά με κόμπους και σχοινία αρματωμένα με μικρούς σιδηρένιους αστέρας και με αγκίστρια όπου εξέσχιζον τας σάρκας έως εις τα κόκκαλα· και δ´. ο αριθμός των πληγών όπου εκτύπησαν του Κυρίου, ήτο σχεδόν αναρίθμητος και τρόπον τινά ανάλογος με το πλήθος των αμαρτιών μας· καθώς και περί τούτων προείπεν ο Δαβίδ «συνήχθησαν επ᾽εμέ μάστιγες και ουκ έγνω» (ψαλ. λδ´18). Και εις μεν την αρχήν πληγώνουν εκείνο το πανάγιον σώμα, έπειτα το τραυματίζουν και τελευταίον το κατεξεσχίζουν τοιουτοτρόπως, όπου κτυπώντες οι θηριώδεις εκείνοι πάλιν επάνω εις τα προτέρας πληγάς και ανοίγοντες τα τραύματα, και κατακόπτοντες εις κάθε πληγήν μέρος από την παρθενικήν εκείνην και ευγενεστάτην σάρκα του Κυρίου, έκαμαν να μείνουν σχεδόν ξεσκεπασμέναι και γυμναί αι πλευραί και τα κόκκαλά του, εις τρόπον ώστε ηδύνατο απ᾽έξωθεν να μετρηθούν, «εξηρίθμησαν πάντα τα οστά μου» (Ψαλ. κα´ 17). Δια τούτο δίκαιον είχε να φωνάζη δια του Δαβίδ, «εγενόμην μεμαστιγωμένος όλην την ημέραν» (Ψαλ. οβ´14).

• Τι συμβολίζει κάθε μαρτύριον του Λυτρωτού μας;

Όπως αναφέρεται εις τον Συναξαριστήν του Τριωδίου, την έκτην ημέραν της εβδομάδος, δηλαδή την Παρασκευήν, εσταυρώθη ο Κύριος, επειδή κατά την έκτην ημέραν, κατ᾽ αρχάς, επλάσθη ο Αδάμ, ο πρώτος άνθρωπος. Αλλά και κατά την έκτην ώραν της ημέρας εν τω Σταυρώ εκρέματο, διότι, καθώς λέγεται, κατ᾽ αυτήν την ώραν και ο Αδάμ προς το απηγορευμένον δένδρον τας χείρα εκείνας, ήγγισε δια να φάγη και απέθανεν. Διότι έπρεπε τον κατ᾽ αυτήν την ώραν συντριβέντα, κατά την ιδίαν πάλιν να αναπλασθή. Εις τον κήπον δε, διότι και ο Αδάμ εν τω Παραδείσω ηπατήθη. Η πικρά πόσις, την οποίαν εγεύθη ο Κύριος επί του Σταυρού, την γεύσιν του Αδάμ εθεράπευσεν. Ο Σταυρός το ξύλον το εν τω Παραδείσω εικόνιζε. Το ράπισμα, την αφύπνισιν ημών από του ληθάργου της αμαρτίας εδήλου. Ο εμπτυσμός και η άτιμος προς τον Κύριον συμπεριφορά την περί ημάς τιμήν εφανέρωνεν. Ο ακάνθινος στέφανος, την αποτροπήν από ημάς της κατά της κεφαλής των Πρωτοπλάστων κατάρας εξησφάλιζεν. Η πορφυρά χλαμύς, τους δερματίνους χιτώνας απέβαλε και την περί ημάς βασιλικήν στολήν εσυμβόλιζε. Τα καρφιά, την παντελή προς την αμαρτίαν ακινησίαν ημών εδείκνυον.

Πηγή ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s