ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    Μέλια στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η 11η Σεπτεμβρίου στην ιστορία…
    ΚΡΙΤΩΝ στη Άρχισε η ολομέτωπη Τουρκική πρ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΚΑΙ ΑΤΡΟΜΗΤΟΙ

Posted by Φαίη στο 2 Απριλίου, 2016

Ουράνιοι πολεμιστές Ο άνθρωπος που έχει Θεό μέσα του, δεν έχει φόβο.

Ομιλία Μητροπολίτου Λεμεσού Αθανασίου

Έτσι μου έρχεται τώρα στο μυαλό μου, δύο εικόνες .. από τη ζωή μου στο Άγιον Όρος, τρεις εικόνες αλλά οι δύο μοιάζουν.

Στην Ελλάδα, στη Βόρειο Ελλάδα στο Άγιον Όρος .. γίνονται μεγάλοι σεισμοί, πολύ μεγάλοι σεισμοί.

Όταν έγινε ο μεγάλος σεισμός στη Θεσσαλονίκη, 7.3 ρίχτερ -εδώ στη Λεμεσό που έγινε πόσα πέντε ήταν;- .. και έπεσε η πολυκατοικία και σκότωσε ανθρώπους και μετά έγιναν περίπου δυόμιση χιλιάδες σεισμικές δονήσεις σε μια νύχτα, συνέχεια, χόρευε η γη συνέχεια.

Θυμάμαι ήταν Θεοφάνεια με το παλαιό ημερολόγιο στο Άγιον Όρος .. και είχαμε αγρυπνία των Θεοφανείων. Και όπως ήμασταν στην εκκλησία γίνεται ένας σεισμός μεγάλος. Ετάραξε την εκκλησία, έτρεμαν το τέμπλο, τα καντήλια, κάτι ξύλινα που είχαμε εκεί.

Είχαμε εκείνη την ημέρα φιλοξενούμενους κάποιους Σέρβους φοιτητές από τη Θεολογία και κάποια άλλα παιδιά δικά μας. Οπόταν, μόλις άρχισε να γίνεται ο σεισμός και να τρίζουν όλα .. και να σκεφτείτε ότι εκεί είναι κτίρια του δεκάτου αιώνος όχι όπως τούτα, τα οποία αποδείχθηκαν πολύ πιο σταθερά αλλά έχουν μεγάλη ευλυγισία, δηλαδή όταν γίνει ένας σεισμός πάνε και έρχονται ώσπου να συνηθίσεις ότι παρόλο που χορεύουν δεν πέφτουν και εφαρμόζεται εκείνο που λέει ότι δέντρο που λυγίζει δεν σπάει..

Λοιπόν, ενθυμούμαι εκείνους τους ανθρώπους τους μοναχούς τα γεροντάκια εκείνα που ήταν τόσο ήρεμοι, τόσο ήσυχοι, σα να μην συνέβηκε τίποτα. Απλώς κάναν τον σταυρό τους και συνέχισε η αγρυπνία κανονικά. Ούτε κανένας διανοήθηκε να φύγει από την εκκλησία ή να πει, μα θα σκοτωθούμε εδώ μέσα. Τίποτε. Συνέχιζαν αλλεπάλληλες σεισμικές δονήσεις η μια μετά την άλλη, μετασεισμικές δονήσεις. Τίποτε, συνεχίσαμε κανονικά την ακολουθία.

Ήταν και ο Γέρων Παΐσιος. Εγώ ήμουν Διάκος, ήμουν νεαρός.

Βγαίνοντας του λέω, σεισμούς Γέροντα έ;

Ε, μου λέει, όταν ήσουν μικρός δεν σε κούναγε η μάνα σου; 🙂

Εγώ δηλαδή για να μην ντροπιαστώ ίσα που κρατιόμουν στην εκκλησία, θα ήθελα πολύ ευχαρίστως να βρισκόμουν έξω αλλά δεν μπορούσα διότι ήταν ντροπή, οι άλλοι δεν έφευγαν.
Οπότε ο Γέροντας μου λέει, όταν ήσουν μικρός δεν σε κούναγε η μάνα σου στην κούνια; Τώρα που σε κουνάει ο Θεός φοβάσαι;

Και ένα άλλο γεροντάκι, ο γέρο Ενώχ ο Ρουμάνος, ο οποίος ήτανε όπως λένε στο Άγιον Όρος απόλαυση αυτό το γεροντάκι. Ήτανε απόλαυση.

Στο μεγάλο σεισμό των 7.3 ρίχτερ εγώ ήμουν φοιτητής και ήταν 11 Ιουνίου το βράδυ λίγο πριν τα μεσάνυχτα. .. Βγήκαμε μαζί (σσ. από το Άγιον Όρος) και θα πήγαινα στο νοσοκομείο. Έμενα σε ένα οικοτροφείο στη Θεσσαλονίκη το οποίο είχε ένα ιδίωμα, ήτανε χτισμένο στενό και ήτανε έξι όροφοι και ήταν κολλημένο σε ένα άλλο κτίριο. Οπότε από τον σεισμό ξεκόλλησε ..

Βγήκαμε όλοι οι συμφοιτητές από τα δωμάτια, τρέχαν όλοι κάτω, άλλος ξέχασε τα παπούτσια του, άλλος τις κάλτσες του, ένας ο καημένος ήταν μέσα στο μπάνιο, είδαμε και πάθαμε να τον συμμαζέψουμε.

Λοιπόν, είπα κι εγώ να φύγω. Πάμε να φύγουμε. Τρέχαμε όλοι να φύγουμε.

Χτυπώ του Γέροντα δίπλα, ήταν μέσα αυτός, ανοίγει την πόρτα, μου λέει,

– τι είναι;

(Μετά το φοβερό σεισμό τώρα!!)

Του λέω, Γέροντα σεισμός.

– Ε και τι είναι;

Λέω, θα σκοτωθούμε πάμε να φύγουμε.

– Μπρε, άπιστος είσαι; Αν θέλει Θεός πεθαίνει Ενώχ, δεν θέλει Θεός δεν πεθαίνει Ενώχ.

Λέω, θα μείνεις εδώ;

– Θα μείνω εδώ.

Όλη η Θεσσαλονίκη άδειασε, το μόνο φως στην πόλη ήταν του γέρο Ενώχ στον τέταρτο όροφο, 🙂

ο οποίος είχε και την φαεινή ιδέα να βγει στο μπαλκόνι να κάτσει και να βλέπει από κάτω. 🙂

Έσπασαν μπαλκόνια, σπάσαν τζαμαρίες, γινόταν χαλασμός κόσμου. Κάτι καμπαναριά έγιναν θρύψαλα και ο Ενώχ στο μπαλκόνι. Τίποτε, ουδεμία ανησυχία περί του πράγματος τούτου.

Και μια άλλη φορά δεν θα ξεχάσω που ήμασταν στην Σκήτη και είχε μεγάλη φουρτούνα. Στο Άγιον Όρος κάνει μεγάλες φουρτούνες, μπορώ να σας πω ότι έχουμε δει κύματα μέχρι και οχτώ μέτρα, αν μπορείτε να το σκεφτείτε αυτό το πράγμα ..

Τέλος πάντων άρχισε μεγάλη φουρτούνα, ήμασταν στη Δάφνη, ήταν ένας ιερομόναχος που είχε μια βάρκα. Πως θα πηγαίναμε με τα πόδια; Έβρεχε. Με τα πόδια ήταν οχτώ εννιά ώρες μακριά μέσα στα βουνά και έπρεπε να φορτωθούμε πάνω μας τα πράγματα και να πάμε. Δύσκολο πολύ.

Του λέμε, να μας πάρεις; Ε, να σας πάρω. Άντε, μπήκαμε όλοι μέσα στη βάρκα αλλά η βάρκα χωρούσε εφτά οχτώ άτομα. Εμείς, μπήκαμε δεκατρείς δεκατέσσερις, και δεν έφτανε που μπήκαμε εμείς, γεμίσαμε και τη βάρκα πράγματα. Είχε και έναν παππούλη ο καημένος ήθελε να βάλει και το λάδι του μέσα στη βάρκα. Μπήκαμε όλοι μέσα στη βάρκα, στριμωχτήκαμε έτσι, και η βάρκα ήτανε χείλι-χείλι, δηλαδή ακόμα ένα γραμμάριο και θα πηγαίναμε κάτω.

Ο παπα-Γιώργης ο καημένος στενοχωριότανε να μας πει βγέστε έξω ή αφήστε τα πράγματά σας. Είχε ένα γεροντάκι απλό, του λέμε, παππού άφησε τα πράγματα. Λέει, ευλογημένε να αφήσω τα πράγματα στη Δάφνη; Θα τα πάρουμε μαζί μας. Τα ‘βαλε μέσα.

Είχαμε έναν ασκητή, έναν ιερομόναχο ο οποίος έμενε μόνος του, ερημίτης στην έρημο. Μπήκαμε μέσα αλλά τα κύματα φοβερό πράγμα, μας ανέβαζαν σχεδόν μέχρι αυτό το μηχάνημα. Πήγαινε πάνω-κάτω, πάνω-κάτω. Λέω, τελείωσε, ξαναθυμήθηκα τα μπάνια που έκανα στη Λεμεσό να δω σε περίπτωση που ήταν να βουλιάξουμε να ξαναβρώ τις κινήσεις να σωθώ. Πράγματι είχαμε μίαν αγωνία όλοι διότι ήταν επικίνδυνο να πνιγούμε από στιγμή σε στιγμή.

Και η θάλασσα άγρια, πολύ μεγάλο βάθος. Να σας πω μόνο παιδιά ότι εκεί στη Σκήτη που μέναμε, λίγο πιο κάτω, κατακόρυφα η θάλασσα έχει δυο χιλιάδες μέτρα βάθος .. για την ακρίβεια δύο χιλιάδες τριακόσια μέτρα, όσο είναι ο Άθωνας. Και το διαπίστωσα τώρα που πήγα με το πλοίο, ρώτησα τον πλοίαρχο πόσο βάθος είχε εδώ και μου είπε δυο χιλιάδες και μέτρα. Τόσο πολύ βάθος, απίστευτο πράγμα.

Είχαμε ένα γεροντάκι, έναν ιερομόναχο 45-50 χρόνων ο οποίος κάθησε σε μια γωνιά και είχε κλειστά τα μάτια του .. Του λέω, να μην πω το όνομά του επειδή ζει,

του λέω, γέροντα ήρθαμε χείλι-χείλι.

Άνοιξε τα μάτια του κοίταξε ..

– Ναι

Ε, λέω, δε θα βυθιστούμε;

– Ό,τι θέλει ο Κύριος.

Κάνει το σταυρό του, ξανάκλεισε τα μάτια του και πηγαίναμε. Ούτε ξανά ανησύχησε.

Έβγαινε η βάρκα, πέφταμε παφ κάτω έτσι απότομα. Οι άλλοι ήμασταν όλοι έτοιμοι να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε, εκείνη τη στιγμή ποιος θα σώσει εαυτόν.

Ο ιερομόναχος αυτός, άνθρωπος άφοβος -πήγαμε, φτάσαμε μετά από μιάμιση ώρα πορεία μέσα στην τρικυμία όλη- ουδεμία ταραχή, διότι αυτή η αίσθηση της παρουσίας του Χριστού μέσα στην καρδιά του ανθρώπου εκβάλλει τον φόβο έξω.

Η τελεία αγάπη λέει ο Απόστολος Παύλος εκβάλλει τον φόβο, νικά τον φόβο. Δεν είναι αναισθησία. Δεν είναι νιρβάνα. Δεν είναι ..δεν με ενδιαφέρει ας πνιγούνε όλοι, δεν είναι αυτό αλλά είναι άλλη αίσθηση των γεγονότων. Είναι μία άλλη κατάσταση η οποία γεννάται μέσα από αυτό που είπε ο Χριστός όταν είδε τους μαθητές Του, σας δίνω την ειρήνη όχι όπως ο κόσμος αλλά τη δική μου την ειρήνη την οποία τίποτα απολύτως δεν μπορεί να την άρει από εσάς, να τη σηκώσει από εσάς. Παραμένει ο άνθρωπος σε αυτήν την ειρήνη της παρουσίας του Χριστού.

***

Απομαγνητοφώνηση Φαίη/Αβέρωφ

Ένα Σχόλιο προς “ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΚΑΙ ΑΤΡΟΜΗΤΟΙ”

  1. Reblogged στις Ῥωμηῶν Ἐνημέρωση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s