ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Φαίη στο Η Βαγγελιώ από το λοιμωδών νόσ…
    Φαίη στο Ανοιχτή επιστολή προς τον Μακα…
    Φαίη στο Πάπας: Την Εκκλησία της Ελλάδο…
    Φαίη στο ΤΟ «ΧΑΜΕΝΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ» ΚΑΙ Η ΔΗ…
    Το τρελλό νερό: Η αλ… στο Το τρελλό νερό: Η αλήθεια, η ψ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

«Περί Μεσαίωνος και Βυζαντιακού Ελληνισμού»

Posted by Φαίη στο Νοεμβρίου 24, 2015

«… το βαθύ του μέσου αιώνος σκότος επειράχθησαν να άρωσι μεγάλοι άνδρες, ως ο Φώτιος, Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος και ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Ευστάθιος, εισαγάγοντες πολλάς ακτίνας ελληνικού φωτός». Δεύτε ήδη είδωμεν, ει ταύτα ούτως έχει, και ει ακριβή εισί τα ρηθέντα. (Αγίου Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως: «Περί Μεσαίωνος και Βυζαντιακού Ελληνισμού»)

«Το ζήτημα περί του χρόνου, καθ’ ον άρχεται και καθ’ ον τελευτά ο βυζαντιακός Μεσαίων ενέχει πολλήν σπουδαιότητα εν τη ιστορία του Ελληνισμού, διότι η δράσις του Ελληνισμού εν τω Βυζαντίω εστίν η δράσις της Ελλάδος εν τη Ανατολή, ο κρίκος της αλύσεως, ο συνδέων την αρχαίαν μετά της νεωτέρας Ελλάδος και η συνέχεια της ελληνικής ιστορίας. Η σπουδαιότης του καθορισμού του χρόνου της ενάρξεως του βυζαντιακού Μεσαιώνος ενέχει πολλήν την σπουδαιότητα εν τη δράσει του Ελληνισμού εν τω Βυζαντίω τα δε αποδιδόμενα τω Μεσαιώνι ουχί λίαν κοσμητικά επίθετα παρά των ξένων ιστορικών επισκοτίζουσι και αμαυρούσι λαμπράς σελίδας της ελληνικής ιστορίας, μειούσι την αξίαν της δράσεως της Ελλάδος εν τω Βυζαντίω και εξουθενούσι τον χαρακτήρα των πολιτικών και εκκλησιαστικών γεγονότων. Ο Ελληνισμός εν τω Βυζαντίω ειργάσθη και έδρασεν ως πρόμαχος του πολιτισμού, ως παράγων εκπολιτιστικός και ηγωνίσθη ανενδότως υπέρ της διασώσεως των αληθειών της αποκαλυφθείσης θρησκείας. Εάν ο Ελληνισμός έχη το δικαίωμα επί της ευγνωμοσύνης του πεπολιτισμένου κόσμου, το δικαίωμα τούτο αντιποιείται εξίσου ο του Βυζαντίου Ελληνισμός προς τον αρχαίον Ελληνισμόν.

Ο βυζαντιακός Ελληνισμός άρχεται αναδεικνυόμενος από της ανακηρύξεως του Βυζαντίου εις πρωτεύουσαν του Ρωμαϊκού κράτους. Η περίοδος του χρόνου, η λεγομένη Μεσαίων, εστί σπουδαία περίοδος της δράσεως του Ελληνισμού εν τω Βυζαντίω. Η δράσις αυτού αποδεικνύει, ότι η Ανατολή κατά τους αιώνας, καθ’ ους σκότος και ζόφος εκάλυπτον την Δύσιν, δι’ α απεδόθη αυτοίς η του Μεσαιώνος προσωνυμία, ην κοιτίς του πολιτισμού και της πνευματικής αναπτύξεως και αξία πλείονος εκτιμήσεως και περισσοτέρου σεβασμού. Οι εχθροί του Ελληνισμού εκ ζηλοτυπίας εζήτησαν να επισκοτίσωσι ταύτην δια της ζοφεράς επωνυμίας, όπως αμαυρώσωσι την λαμπηδόνα των έργων, των κατά την περίοδον ταύτην γενομένων, μειώσωσι την αξίαν της δράσεως του Ελληνισμού εν τω εκπολιτιστικώ αυτού έργω, προσάψωσι αυτώ μομφήν αναξίαν αυτώ, απαρνηθώσι δι’ αυτώ την οφειλομένην ευγνωμοσύνην και τον προσήκοντα έπαινον, έπαινον δίκαιον απονέμοντες και οφειλόμενον, διότι ο βυζαντιακός Ελληνισμός έδρασε, ειργάσθη, και έπεσε μαχόμενος υπέρ του πολιτισμού, της ελευθερίας και της αληθείας. Επειδή λοιπόν μέγα το έργον του βυζαντιακού Ελληνισμού, μεγάλη δε η εξ αυτού αντανακλωμένη τοις επιγόνοις αυτού τιμή, δια τούτο εθεώρησα αναγκαίον να πραγματευθώ το του ελληνικού Μεσαιώνος ζήτημα και αποδείξω, ότι αδίκως καλούσι μεσαίωνα, ήτοι αιώνας του σκότους, του ζόφους και του ερέβους, μεθ’ ων περικοσμούσι τινές των ιστορικών τούτους τους αιώνας της δράσεως του Ελληνισμού εν τω Βυζαντίω.

Πολλάκις ηρώτησα, τίνες οι λόγοι, δι’ ους οι από Ιουστινιανού μέχρι Κωνσταντίνου του Ζ’ του Πορφυρογενήτου αιώνες (912) εκλήθησαν Μεσαίων τίς δε η ζοφώδης νυξ και ο γνόφος, και το περικαλύπτον αυτούς σκότος και η βαρβαρότης και η παχυλή αμάθεια, η τους αιώνας τούτους χαρακτηρίζουσα, τίνες δε εισίν οι πρώτοι, οι την τοιαύτην δόντες τοις αιώσι τούτοις προσωνυμίαν, και πόθεν ορμηθέντες και πόθεν πεισθέντες μετά ταύτα απεδέχθησαν την γνώμην ως ορθήν και υιοθέτησαν ως αληθή, μηδέν υποπτεύσαντες περί της ειλικρινείας των πρώτων αυτήν αποφηναμένων, και μηδόλως ερευνήσαντες, ει άρα ούτως έχει αληθώς, ει μη και διάφορος όλως είναι συμβαίνει η των αιώνων όψις, και ει μη και πλάνη τις περί την ακριβή των αιώνων εξέτασιν παρεισήλθεν ή και σκόπιμός τις του πραγματικού διαστροφή και εκ προθέσεως αμαύρωσις του τηλαυγούς μετώπου των αιώνων, και εκ διαθέσεως δυσμενούς προς το βυζαντιακόν κράτος, και εξ υστεροβούλου γνώμης ο τοιούτος χαρακτ(ηρ)ισμός προέκυψε, και αν ημείς οι των Βυζαντινών απόγονοι οφείλομεν έπεσθαι τοις πρώτοις κριταίς ή μη τουναντίον υποχρεώμεθα, εξ ιδίας μελέτης της ιστορίας των αιώνων τούτων, ιδίαν και αληθή περί των αιώνων τούτων να εκφέρωμεν κρίσιν, να αποφανθώμεν δε μεθ’ ιστορικής ακριβείας και αμεροληψίας περί του αληθούς χαρακτήρος των αιώνων γνώμην και ταύτην ασπασθώμεν και υποστηρίξωμεν και διδάξωμεν. Τούτο δε τοσούτο μάλλον επιβάλλεται ημίν, καθ’ όσον σπουδαιότατα εθνικά και εκκλησιαστικά ζητήματα, την αρχήν έχοντα από αιώνας εκείνους και μεγίστην έχοντα έτι και νυν την σημασίαν διακινδυνεύουσι.

Προς τας απορίας ταύτας, ικανήν επιθυμών να εύρω την λύσιν, έγνων να μελετήσω την ιστορίαν των αιώνων τούτων και να εξετάσω τα έργα, τα γενόμενα κατά τους αιώνας εκείνους, να διερευνήσω υπό πάσαν άποψιν την δράσιν των πολιτικών και εκκλησιαστικών ανδρών, την δράσιν των λογίων και επιφανών και την εν γένει πολιτικήν, ηθικήν και θρησκευτικήν κατάστασιν των επ’ αμαθεία και βαρβαρότητι καταγγελλομένων τούτων αιώνων του βυζαντιακού Ελληνισμού, και ως αιώνων γνόφου, σκότους και βαρβαρότητος δυσφημουμένων ου μόνον παρά των ξένων αλλά και υπ’ αυτών των ημετέρων λογίων ανδρών, διότι δυστυχώς η υπόληψις αυτή περί του Μεσαιώνος επικρατεί και παρ’ ‘Ελλησι. Φίλος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού Πανεπιστημίου, λόγον ποιούμενος εν τω εαυτού συγγράμματι περί των αιώνων, των από του Ιουστινιανού μέχρι Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννη του, λέγει: «τον μέσον αιώνα συνήθως ονομάζομεν σκοτεινόν, οιονεί παραβάλλοντες προς ζοφώδη νύκτα, καθ’ ην, το έρεβος αποτροπιαζόμενοι, δεν στέγομεν να οδεύσωμεν» και αύθις «δια τούτο διεγείρει την έκπληξιν πάντων η εμφάνισις του Πατριάρχου Φωτίου, όστις γεννηθείς κατά την περίοδον του βαρβαρικού σκότους παρεσκεύασε το φως της αναγεννήσεως» και εν ετέρα σελίδι γράφει: «το βαθύ του μέσου αιώνος σκότος επειράχθησαν να άρωσι μεγάλοι άνδρες, ως ο Φώτιος, Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος και ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Ευστάθιος, εισαγάγοντες πολλάς ακτίνας ελληνικού φωτός». Δεύτε ήδη είδωμεν, ει ταύτα ούτως έχει, και ει ακριβή εισί τα ρηθέντα.

Προς διευκρίνισιν της αληθείας και προς σχηματισμόν ασφαλούς περί των ειρημένων αιώνων γνώμης θέλομεν εξετάση την ιστορίαν των αιώνων τούτων, όπως εξ αυτής της ιστορίας γνώμεν την πολιτικήν, εκκλησιαστικήν και επιστημονικήν του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους, ήτοι τους αυτοκράτορας και στρατηγούς, τους κλεϊζομένους υπό της ιστορίας, τα πολιτικά αυτών έργα και την καθόλου αυτών δράσιν εν τη εκκλησιαστική καταστάσει θέλομεν εξετάσει τους εκκλησιαστικούς άνδρας, τους ακμάσαντας και διαπρέποντας εν τη Εκκλησία και εν τη εκκλησιαστική αυτών δράσει και τα εκκλησιαστικά έργα, τα γενόμενα κατά τους αιώνας τούτους, εν δε τη επιστημονική καταστάσει θέλομεν εξετάση τους άνδρας των επιστημών και των γραμμάτων και την καθόλου εκπαίδευσιν των ανδρών του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους.

Εκ της ερεύνης ταύτης γνωσόμεθα την αλήθειαν και αύτη θέλει οδηγήση ημάς εις την μόρφωσιν αληθούς γνώμης περί του χαρακτήρος των δυσφημουμένων αιώνων.

Αλλά πριν έτι προβώμεν εις την εξέτασιν της καθόλου ενεργείας και δράσεως του Ελληνισμού εν τω Βυζαντίω κατά τους αιώνας τούτους, ανάγκη να επιγνώμεν την εν γένει κατάστασιν του βυζαντιακού Ελληνισμού κατά τα τέλη του Ε’ αιώνος και γνώμεν τον λόγον της φημιζομένης αποσβέσεως του φωτός και τον τρόπον της αποδιδομένης επισκοτίσεως της αρχής του ΣΤ’ αιώνος, αφ’ ου άρχεται ο Μεσαίων…»*

===================

*Από το έργο του Αγίου Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως Αιγύπτου: «Περί Μεσαίωνος και Βυζαντιακού Ελληνισμού».

Σακκέτος Άγγελος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s