ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πες το με ποίηση (38… στη Ο Θείος Βράχος
    ΕΛΕΝΗ ΚΟΥΤΜΑΝΗ στη Η οξεία κραυγή των αμνών
    Παναγιωτης σχοινεζος στη Συνταγματάρχης Δημήτρης Θεοτόκ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Gatestone Institute: Στην Ευρώ…
    PETSAGGOURAKIS στη Μελέτιος Μεταξάκης, ο μασώνος…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΕΝΟΣ ΜΗΛΟΥ – Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

Posted by Φαίη στο 10 Ιουνίου, 2015

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Το Μεσαίωνα, ένας σοφός διδάσκαλος κάθε χρόνο όταν άρχιζε το μάθημα στο πανεπιστήμιο, συνήθιζε να κάνει το εξής: έδειχνε στους φοιτητές του ένα μήλο, λέγοντας: «αυτό είναι ένα μήλο. Όποιος δεν συμφωνεί μπορεί να φύγει».

Η υπερηφάνεια, η διανοητική αλαζονεία, η επιδίωξη της ανατροπής της κοσμικής τάξης, δεν είναι σκέψη και επιχειρηματολογία, αλλά η εικασία να καθορίσεις, με την σκέψη, το »είναι». Ο διδάσκαλος με αυτή την πράξη θέλησε να δείξει ότι δεν είναι η σκέψη που καθορίζει το »είναι» αλλά είναι το »είναι» που καθορίζει την σκέψη. Όπως έλεγε ένας άλλος στοχαστής »μόνον ο Θεός μπορεί να έχει την πολυτέλεια να είναι ιδεαλιστής», διότι μόνον ο θεός καθορίζει το »είναι», ξεχωριστό από αυτόν, προφανώς, διότι το Είναι του δεν καθορίζεται, όμως όλα τα άλλα όντα ξεχωριστά από τον Θεό, είναι καθορισμένα από την σκέψη του Θεού. Οπότε ο άνθρωπος που θεωρεί ότι μπορεί να σκέπτεται τις ιδέες του, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΙΝΑΙ, είναι ένας άνθρωπος που τίθεται στην θέση του Θεού. Τότε η ανθρωπολογία γίνεται δαιμονολογία.

Στην εποχή μας συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο από αυτό που έκανε ο διδάσκαλος του Μεσαίωνα• ο καθηγητής λέει στους φοιτητές: αυτό εδώ (δείχνει υποθετικά ένα μήλο) ονομάστε το όπως θέλετε, αλλά όποιος το ονομάσει μήλο, να αποχωρήσει από την αίθουσα. Το ίδιο λένε οι φιλόσοφοι, οι διανοούμενοι, οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι.

Εάν παρόλα αυτά, εσύ στυλώσεις τα πόδια σου και φωνάξεις το αυτονόητο: «μα…αυτό είναι ένα μήλο, εάν δεν συμφωνείτε να φύγετε», τότε θα σε πουν αναχρονιστικό, σκοταδιστή, φασίστα, αντιδημοκράτη, ρατσιστή, ομοφοβικό.

Θα πείτε και πολύ σωστά πως τα πανεπιστήμια εδώ και πολλά χρόνια αποτελούν όχι κέντρα καλλιέργειας και μόρφωσης αλλά κέντρα πολιτικής κατήχησης και προπαγάνδας του συστήματος, το οποίο οικονομικά φιλελευθερίζει και πολιτικοκοινωνικά έχει θέσεις πλέον που θα έκαναν και τον Τροτσκυ να σοκαριστεί.

Όμως τα πανεπιστήμια δεν είναι απλά μια νησίδα παράνοιας ξεκομμένη από την υπόλοιπη κοινωνία, είναι τα εργαστήρια εντός των οποίων παράγονται οι ιδέες και οι ιδεοληψίες που αργότερα επιβάλλονται ως νόμοι αλλά και ως κυρίαρχες κοινωνικές νόρμες.

Ας δούμε ένα παράδειγμα: η παχυσαρκία, ειδικά στις γυναίκες, θεωρούταν πάντα κάτι το άκομψο, το άσχημο και ασφαλώς το ανθυγιεινό. Σήμερα στην αγγλοσφαίρα (και σύντομα και στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο) και μόνο η αναφορά ότι ένα υπέρβαρο άτομο είναι ένα ακαλαίσθητο θέαμα χαρακτηρίζεται ρατσιστικό, καταπιεστικό και ιδεολογία μίσους. Υπάρχουν κινήματα που ενάντια σε κάθε λογική και επιστημονική έρευνα δηλώνουν πως το πάχος όχι μόνο είναι όμορφο και πρέπει να είναι πλήρως αποδεκτό αλλά και απόλυτα υγιεινό. Δεν μιλάμε ασφαλώς για γυναίκες που ενάντια στην εξίσου προβληματική εικόνα των καχεκτικών μοντέλων έχουν κάποια κιλά παραπάνω, μιλάμε για άτομα παραμορφωμένα από το πάχος, αυτό που οι γιατροί κλινικά ονομάζουν «νοσηρή παχυσαρκία» (morbid obesity).

Το μουσείο στρατιωτικής ιστορίας της Δρέσδης, μετά το δεύτερο «βομβαρδισμό» του

Ετσι λοιπόν άτομα που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να βρίσκονται υπό παρακολούθηση γιατρού για να γλιτώσουν τις τραγικές συνέπειες στην υγεία τους, πείθονται πως η εικόνα τους ειναι αποδεκτή, υγειής και ζηλευτή. Μαζί με αυτά τα δυστυχή άτομα, τα ΜΜΕ προσπαθούν να πείσουν και εμάς τους υπόλοιπους πως το θέαμα αυτό και άλλα παραπλήσια είναι φυσιολογικά και καλαίσθητα. Αντί να περιγράφουμε την πραγματικότητα όπως έχει, επιθυμούμε να την ορίσουμε όπως εμείς θέλουμε βάσει των ιδεοληψιών μας. Έτσι ένα τραγικά υπέρβαρο άτομο βαπτίζεται υγειές, η αφόδευση στο δρόμο είναι συμβατή με την ευρωπαϊκή κουλτούρα, μια μουσάτη τραγουδίστρια αποτελεί ένα καλαίσθητο και φυσιολογικό θέαμα, ένα μεταλλικό εξάμβλωμα «καρφωμένο» σε ένα κλασσικό κτίριο αποκαλείται εικαστική παρέμβαση και πάει λέγοντας.

Όσο και εάν ακούγεται παράξενο, η εποχή μας πραγματώνει τον κεντρικό πυρήνα του αρχαίου γνωστικισμού, οπότε, όσοι την αποκαλούν »προοδευτική» εποχή αυταπατώνται, είναι μία οπισθοδρομική εποχή, μιας που επανέρχεται στο βασικό πιστεύω μιας σέκτας του 70 μχ. Ο κεντρικός λοιπόν πυρήνας του γνωστικισμού ήταν ακριβώς αυτός: η σκέψη να μπορέσει να καθορίσει το »είναι». Διότι το »είναι» είναι μισητό και ατελές, προϊόν ενός κατώτερου θεού. Ο άνθρωπος καθορίζοντας το »είναι» γίνεται δημιουργός στην θέση του Δημιουργού. Ο άνθρωπος ‘εωσφορίζει’.

Έτσι, εισαγάγει την ισότητα όπου αυτή δεν υπάρχει, καταργεί την ιεραρχία εκεί που αυτή είναι αυτονόητη, μεταβάλλει το αρσενικό σε θηλυκό και αντιστρόφως, παρέχει ελευθερία στον αχαλίνωτο, δίνει δικαιώματα ανθρώπων στα ζώα, αρνείται το προφανές και αποδέχεται το άδηλο.

Ο άνθρωπος όμως δεν μπορεί να καθορίσει πραγματικά το »είναι», δεν μπορεί να το αλλάξει, διότι στερείται της ικανότητας της Δημιουργίας. Μπορεί όμως να καταστρέψει. Ακριβώς εκεί θα φθάσει η προσπάθεια της σκέψης να καθορίσει το »είναι»: στην καταστροφή της κοσμικής του εκδήλωσης. Τη σήψη ολόκληρης της Δημιουργίας.

Θεόδοτος

19 Σχόλια προς “Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΕΝΟΣ ΜΗΛΟΥ – Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ”

  1. Ο άνθρωπος όμως δεν μπορεί να καθορίσει πραγματικά το «είναι», δεν μπορεί να το αλλάξει, διότι στερείται της ικανότητας της Δημιουργίας. Μπορεί όμως να καταστρέψει. Ακριβώς εκεί θα φθάσει η προσπάθεια της σκέψης να καθορίσει το «είναι»: στην καταστροφή της κοσμικής του εκδήλωσης. Τη σήψη ολόκληρης της Δημιουργίας.

    κχ
    Η σχέση των σημερινών νεοελλήνων, της λεγόμενη «think tank», είναι αυτή που καθορίζει τη σκέψη και αυτή, με τη σειρά της, καθορίζει το «είναι». Η σήψη ήταν και είναι αναπόφευκτη.

  2. Πετροβούβαλος said

    Μιά απειροελάχιστη ιδέα της αντιληπτής δημιουργίας:

    Ο πλανήτης μας περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο, άστρο που ανήκει σε ένα γαλαξία 200 – 600 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ άστρων.

    Ο γαλαξίας μας, ανήκει σε ένα υπερ- σμήνος γαλαξιών (Λανιακέα) που εκτιμάται πως εμπεριέχει ~ 100.000 γαλαξίες. Αυτή είναι η άμεση γειτονιά μας που απλώνεται σε έκταση ~520 εκ. ετών φωτός.

    Το αντιληπτό σύμπαν, εκτιμάται πως εκτείνεται σε απόσταση ~27,6 ΔΙΣ. ετών φωτός – μέχρι εκεί που θα «έβλεπαν» τα τηλεσκόπιά μας, αν ήταν τέλεια και αν ισχύει η εκτίμηση πως η «Μεγάλη Εκρηξη» συνέβη πριν ~13.8 δις έτη. Στην πραγματικότητα, σήμερα «βλέπουμε» σε απόσταση ~ 3 δισ ετών φωτός (με επιφύλαξη, ένα μυαλό χειμώνα καλοκαίρι).

    Η αντιληπτή ύλη/ενέργεια του σύμπαντος (μιλάμε για μεγάααααλο βάρος) συμπληρώνεται από κάποια πραγματάκια των οποίων δεν αντιλαμβανόμαστε τη φύση, αλλά οι επίδρασή τους καταδεικνύει την ύπαρξη «ύλης» ~8 φορές περισσότερης (η «Σκοτεινή Ύλη») και ενέργειας που αντιβαίνει σε κάθε γνωστό σύστημα φυσικής («Σκοτεινή Ενέργεια» – το πράγμα που εξαναγκάζει το αντιληπτό σύμπαν να διαστέλεται με ρυθμό επιταχυνόμενο).

    Ήδη το αντιληπτό σύμπαν είναι ένα μέγεθος κυριολεκτικά ασύληπτο από τη φαντασία. Αν δε εντρυφήσουμε στα νέα «κόλπα» της φυσικής, τα πράγματα περνάνε στη σφαίρα της παράνοιας.

    Με αυτά σαν δεδομένα και σοβαρά: Ποιά σήψη; Της Δημιουργίας;;;; Ποιός, ο άνθρωπος;;;;;;; 😆

    • Με τη σχέση η σκέψη τα συλλαμβάνει όλα. Παράδειγμα, τα ούφο. Μετά ακολουθούν άλλα, γνωστικά, συναφειακά κλπ., κλπ. Ο θεός είναι η σχεσιολογική-συναφειακή συμπαντική σκόνη, που θα τα κάνει όλα σκόνη. Πατήρ πάντων πόλεμος.

    • Φαίη said

      Έτσι όπως το θέτεις δεν μπορεί να προκαλέσει σήψη της Δημιουργίας ..
      Τον εαυτό του όμως μπορεί να τον καταστρέψει .. και συνεπώς ένα απειροελάχιστο μεν σημαντικό για τον Δημιουργό δε, κομμάτι της Δημιουργίας.

      • Πετροβούβαλος said

        Σύμφωνα με τον (αιρετικό) Ωριγένη, δεν μπορεί να καταστρέψει ούτε τον εαυτό του ούτε τίποτε απολύτως. Η «Αποκατάσταση των Πάντων» είναι σαφέστατη ως θεωρία και ο Ωριγένης (πριν τον αφορίσει ο… Ιουστινιανός) υπήρξε η πηγή έμπνευσης της Ορθόδοξης Θεολογίας. Νταξ, ο Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης τον «ερμήνευσε», αλλά εγώ (άλλος αιρετικός, όπου νάναι με αφορίζουν) κρατώ επιφυλάξεις μετ’ αισιοδοξίας.

      • Κατά ιδίαν γνώμη του γράφοντος. Παρακαλώ να μην εκληφθεί σοβαρά.

        Δεν αποκλείεται οι «σεσηπότες» να δίνουν αυτό, που δεν έκαναν και δεν έζησαν, αλλά έκαναν και έζησαν, οι εν εν Πνεύματι και αφθαρσία ζώντες.

        Εἰς τὴν κατάπαυσίν σου, Κύριε, ὅπου πάντες οἱ Ἅγιοί σου ἀναπαύονται

        12 Τί ἐμέτρησε τῇ χειρὶ τὸ ὕδωρ καὶ τὸν οὐρανὸν σπιθαμῇ καὶ πᾶσαν τὴν γῆν δρακί; τίς ἔστησε τὰ ὄρη σταθμῷ καὶ τὰς νάπας ζυγῷ; 13 τίς ἔγνω νοῦν Κυρίου, καὶ τίς αὐτοῦ σύμβουλος ἐγένετο, ὃς συμβιβᾷ αὐτόν; (Ησ. μ΄).

      • Πετροβούβαλος said

        Παρά την παράκλησή σας, εκλαμβάνεται σοβαρότατα!

      • Φαίη said

        Εντάξει Πέτρο ..
        Εσύ τώρα το μεταφέρεις στο άπειρον ..

      • Πετροβούβαλος said

        Είναι που μιλάμε για τη Δημιουργία (και που γερνάω 😆 ). Αν περιοριστούμε στα καθ’ ημάς, οι όροι αλλάζουν. Σε κάθε περίπτωση όμως, ο μοναδικός δρόμος είναι να κρατάμε «ψηλά το κεφάλι» και συγχρόνως να αντιλαμβανόμαστε πως οι ανθρώπινες υποθέσεις (με τον Πατέρα εκτός εξισώσεως) είναι ανάλογες των ανθρωπίνων δυνατοτήτων (με τον Πατέρα εκτός εξισώσεως).

      • Φαίη said

        αχ αυτή η λογική σου ..

      • Πετροβούβαλος said

        Συμφωνώ, τραγική περίπτωση… 👿

      • Φαίη said

        Καθόλου ..
        Εμένα μου αρέσει.

      • Φαίη :
        – Έτσι όπως το θέτεις δεν μπορεί να προκαλέσει σήψη της Δημιουργίας ..
        Τον εαυτό του όμως μπορεί να τον καταστρέψει .. και συνεπώς ένα απειροελάχιστο μεν σημαντικό για τον Δημιουργό δε, κομμάτι της Δημιουργίας.

        Πετροβούβαλος :
        – Σύμφωνα με τον (αιρετικό) Ωριγένη, δεν μπορεί να καταστρέψει ούτε τον εαυτό του ούτε τίποτε απολύτως. Η «Αποκατάσταση των Πάντων» είναι σαφέστατη ως θεωρία και ο Ωριγένης (πριν τον αφορίσει ο… Ιουστινιανός) υπήρξε η πηγή έμπνευσης της Ορθόδοξης Θεολογίας. Νταξ, ο Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης τον «ερμήνευσε», αλλά εγώ (άλλος αιρετικός, όπου νάναι με αφορίζουν) κρατώ επιφυλάξεις μετ’ αισιοδοξίας.

        κυπριανός χ
        – Αυτό που γράφει η Φαίη, ήταν ακριβώς το επιχείρημα του Ωριγένη και των Ωριγενιστών – σημειωτέον κυριαρχούν σήμερα
        με τους πάσης θρησκευτικής απόχρωσης οικουμενιστές – σύνθημα ο ένας θεός για όλους – και ευκρινέστερα το διατυπώνει ο Πετροβούβαλος με την «Αποκατάσταση των Πάντων», παρουσιάζει ένα δομικό, ένα αφετηριακό θεολογικό λάθος μείζονος σημασίας. Αφορά στην σωτηρία (σωτηριολογία θα έγραφαν άλλοι) του ανθρώπου. Συνεπώς, δεν ήταν καθόλου τυχαίο, ή σκόπιμο, που τον αφόρισε η Ε΄ Οικουμενική Σύνοδος, τελείες, τελείες, του Ιουστινιανού Είναι εντελώς αδικαιολόγητο να υπάρχουν επιφυλάξεις ως προς την απόφαση της, έστω και μετά θάνατον, καταδίκης του. Σημειώνω, οι επιφυλάξεις προέρχονται ακόμη και από πλευράς ορθοδόξων, οι οποίοι δεν τολμούν να αντιταχθούν προς την απόφαση της Ε΄ Οικουμενικής Συνόδου. Απλά διαρρέουν εδώ κι εκεί τις απόψεις τους, οι οποίες κρίνουν απαράδεκτο τον αφορισμό, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να βγάζουν Ωριγενιστή και τον Γρηγόριο Νύσσης. Έτσι, παρασύρουν ανεπαισθήτως τους ολιγομαθείς στα θρησκευτικά, ώστε να δέχονται τα μετανεωτερικά και μετα-ιστορικά ληρήματα που διαδίδουν προφορικά ή συγγραφικά. Εξυπηρετούν τα μέγιστα παγκοσμιοποίηση και οικουμενισμό. Μισέλληνες αχθοφόροι δήθεν μαχόμενοι για τον ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

        Ως είναι γνωστό, ο Ωριγένης υποστήριζε την ανακύκληση των ψυχών (: μετεμψύχωση ή δεύτερη και τρίτη ευκαιρία) ακριβώς επειδή «δεν είναι δυνατόν να καταστρέψει ο Θεός κάτι το απειροελάχιστο, ασήμαντο μεν, σημαντικό δε για τον ίδιο τον Δημιουργό», για να αντιγράψω της Φαίη με μικρή διόρθωση.

        Τα πράγματα δεν είναι όμως ακριβώς έτσι.
        Και πρώτο το φιλοσοφικό : Δια μεν την ανακύκληση των ψυχών (μετεμψύχωση) έχουμε το «27 καὶ καθ’ ὅσον ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν, μετὰ δὲ τοῦτο κρίσις, 28 οὕτω καὶ ὁ Χριστός, ἅπαξ προσενεχθεὶς εἰς τὸ πολλῶν ἀνενεγκεῖν ἁμαρτίας, ἐκ δευτέρου χωρὶς ἁμαρτίας ὀφθήσεται τοῖς αὐτὸν ἀπεκδεχομένοις εἰς σωτηρίαν.» (Εβ. θ΄).
        Δεύτερο και αμιγώς θεολογικο, είναι διότι τίθεται ένα βασικό ζήτημα αρχής. Τούτο είναι ένα ερώτημα : Δηλαδή και ο άγιος εν Τριάδι Θεός – Θεός πατήρ, Θεός Υιός, Θεός άγιον Πνεύμα – προέκυψε κατόπιν συνεχών ανακυκλήσεων (μετεμψυχώσεων); Αν ούτως συμβαίνει, σημαίνει ότι το πονηρό και το βλάσφημο είναι η αρχή πάντων και αιτία ; Όπερ θεολογικά άτοπο – δεν εξηγώ το γιατί – δεν θέλω να γράφω πολλά – και λίαν βλάσφημο. Αρχή και πηγή πάντων το αγαθό ( : ο Θεός), γι΄ αυτό και ο Κύριος, απευθυνόμενος ως άνθρωπος (η μια φύση) όταν τον ρώτησαν «τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον; «, απάντησε λέγοντας » τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός» (Βλ. Μτ. ιθ΄ 16-17).
        Να σημειωθεί, και πάλι πρώτο, το εξής σημαντικό. Ο Κύριος ήταν ίσος προς τον πατέρα κατά την θεότητα, ελάσσων δε αυτού κατά την ανθρωπότητα και άλλοτε ενεργούσε ως Κύριος( : θαύματα), άλλοτε δε ως άνθρωπος. Και δεύτερο, η απάντηση που έδωσε (ως άνθρωπος) στον ερωτήσαντα, ήταν διότι γνώριζε τί πραγματικά ζητούσε, αλλά και τί ήταν, ο νεανίας : «22 ἀκούσας δὲ ὁ νεανίσκος τὸν λόγον ἀπῆλθε λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.».

        Κατόπιν αυτών είναι απόλυτα δικαιολογημένη η καταδίκη, ακόμη και μετά θάνατον, του Ωριγένη. Ο οποίος λόγω της ευρυμάθειας και των γνώσεων περιέπεσε σε φιλοσοφία (Μανιχαϊσμός), θέτοντας προβάδισμα στο κακό και αφήνοντας στην άκρη τη θεολογία. Το ίδιο συνέβη με τον Άρειο, τον Νεστόριο, Διόσκορο, Σεβήρο και πολλούς άλλους. Ότι άργησαν οι εκκλησιαστικοί πατέρες να τον αντιληφθούν, ήταν διότι (υπόθεση κάνω) είχαν πολλά άλλα θέματα – εννοώ τις αιρέσεις – να ασχοληθούν και ο Ωριγένης … παράπεσε. Ήταν και καλής φήμης με το «Κατά Κέλσου».

        Ελπίζω να έλυσα μερικές απορίες και οι αμφιταλαντεύσεις τύπου ναι ή όχι στον Ωριγένη, σωστή ή άδικη η καταδίκη του, να ηρέμησαν. Το τελευταίο που έχω να γράψω, είναι ότι θεωρητική βάση του οικουμενισμού, αυτή η μάστιγα που μας τρώει τα σωθικά σήμερα, είναι ο Ωριγένης. Ας όψονται η νέο-ορθόδοξοι και η εκλεκτή των σιωνιστών εγχώρια νεοπλασματική think tank. Παραλείπω τα ονόματα.

        Καλή σας ημέρα
        κχ

        Υστερόγραφο.
        1. Βάλτε όποιο τίτλο θέλετε
        2. Η εγχώρια νεοπλασματική και νέο-ορθόδοξη think tank με έχει κατατάξει στην ομήγυρη των σχισματοαιρετικών καθότι παλαιοημερολογίτης. Σας το γράφω για να σας προφυλάξω.

      • Πετροβούβαλος said

        Νομίζω πως η τοποθέτηση του Ωριγένη στη «θεωρητική βάση του οικουμενισμού» είναι λανθασμένη. Πέρα από αυτό, σαφώς η Ωριγενική αντίληψη «περί ανακύκλησης των ψυχών» δεν πολυστέκεται (γι αυτό και δεν την ανέφερα), όμως η πηγή της «Αποκαταστάσεως των Πάντων» δεν είναι ως γνωστόν ο Ωριγένης, αλλά ο Απόστολος Πέτρος. Ο Ωριγένης είναι ένας, αδέξιος αν θέλετε, ερμηνευτής μίας Αποστολικής ρήσεως. Μόνο που για τον «αδέξιο» έχει γραφτεί η «Φιλοκαλία» (όχι η «των Ιερών Νηπτικών», η άλλη).

        Πλήθος οι ερμηνείες, πλήθος οι απόπειρες προσαρμογής στην «Αυτοκρατορική τάξη» και σε κάθε τέτοια απόπειρα, οδηγούμαστε στη Θεϊκή ρήση «ἵνα ὦσιν ἕν» και η κουβέντα κρατάει αιώνια.

        Εξ όσων δε γνωρίζω, η «εγχώρια νεοπλασματική και νέο-ορθόδοξη think tank» όπως την αποκαλείτε, ακούει Ωριγένη και παθαίνει κάτι σαν αλεργικό σοκ.

      • – Κατά τη γνώμη μου κάνετε λάθος. Το διαπίστευμα του οικουμενισμού «ένας θεός για όλους» έστω και με διαφορετικές «λατρευτικές εκφράσεις» τί άλλο είναι από αποκατάσταση πάντων ; Τί άλλο είναι η βαπτισματική θεολγία και τόσα άλλα ; Επειδή δεν κάνουν αναφορά στην «ανακύκληση των ψυχών» ; Μα είναι ζήτημα αν πιστεύουν στην ύπαρξη της ψυχής. Αυτοί πιστεύουν μόνο στο hic et nunc και πουθενά αλλού. Δεν είναι βλέπεις ιδεοληπτικοί, ιδεοψυχαναγκαστικοί και γενικά ψυχικά πάσχοντες. Ξεπάστρεψαν τη θρησκεία, έβαλαν την εκκλησία στη θέση του κενού και από καινή πίστη την έκαναν κενή. Ένας εξ αυτών, ο Γιανναράς, έλεγε σε κύκλο ακροατών το εξής αμίμητο : Πηγαίνω στην εκκλησιά για να μάθω πώς γίνεται αυτό το «θανάτω θάνατον πατήσας». Το έμαθαν δεχόμενοι τον εγκεφαλικό θάνατο και τους κλινικά νεκρούς.

        – Αν ο θεωρητικός της αποκατάστασης των πάντων είναι ο Απ. Πέτρος θα σε παρακαλούσα να γίνεις περισσότερο διευκρινιστικός. Θα με βοηθήσεις σε κάτι που δεν γνωρίζω.

        – Γνωρίζω μόνο την Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών. Άλλη «φιλοκαλία» ή όποια άλλη εισηγούνται τα εισαγωγικά σου (» … «) δεν μου πάει το μυαλό.

        – Η θεϊκή ρήση «ἵνα ὦσιν ἕν» διαβάζεται σε συνδυασμό με το «6 ᾿Εφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι. (…) 9 ᾿Εγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι». Τώρα, βέβαια, που έπαψαν να υπάρχουν οι αιρέσεις δεν τους συμφέρει να προτάσσουν πού κολλάει το ίνα ώσιν εν. Ο Ωριγένης εγείρεται.

        – Έχω προκαλέσει την εγχώρια νεοπλασματική think tank των θεολόγων, ακαδημαϊκών και μη, αλλά κανείς δεν καταδέχεται να ασχοληθεί με έναν σχισματοαιρετικό. Μου συνέστησαν μάλιστα να ασχολούμαι μόνο με τα μπεταντίν και τα τσιρότα. Α, και να μετανοήσω. Κατά τη γνώμη μου δεν θέλουν να ξεβρακωθούν και αρκούνται στο να ροκανίζουν την Ε΄ Οικουμενική με σποραδικά δημοσιεύματα για τον ωριγενισμό του Γρηγορίου Νύσσης και το παράδοξο του μετά θάνατον αφορισμού του Ωριγένη.

      • Πετροβούβαλος said

        Eίναι μάλλον δύσκολο να πείσουμε ο ένας τον άλλο για τη σχέση οικουμενισμού και Αποκατάστασης των Πάντων, το αφήνω «στον καιρό».

        «Η πηγή», όχι ο θεωρητικός. Πράξεις 3 – 21: «ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως πάντων ὧν ἐλάλησεν ὁ Θεὸς διὰ στόματος πάντων ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν ἀπ’ αἰῶνος».

        ΩΡΙΓΕΝΟΥΣ ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ (Διασώζονται μόνο τμήματα του έργου, ως συντάκτες του θεωρούνται ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας και ο Άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός).

        Γνωρίζω πολύ καλά και αποδέχομαι απολύτως την ερμηνεία του «ἵνα ὦσιν ἕν» και οι αιρέσεις δεν έπαψαν ποτέ να υπάρχουν. Δικαιολογημένη καταδίκη μετά θάνατον ΔΕΝ υφίσταται. Αυτή είναι η άποψή μου και δεν αλλάζει. Η καταδίκη της δοξασίας είναι άλλο ζήτημα και άλλο ζήτημα η καταδίκη προσώπου μετά θάνατον. Με την ευκαιρία:
        Πρακτικά Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου Κανών ΝΑ’:
        Καθόλου απαγορεύει η αγία αύτη και οικουμενική σύνοδος, τους λεγομένους μίμους, και τα τούτων θέατρα, είτά γε μην και τα των κυνηγίων θεώρια, και τας επί σκηνής ορχήσεις επιτελείσθαι. Ει δε τις του παρόντος κανόνος καταφρονήσει, και προς τι εαυτόν των απηγορευμένων τούτων εκδώ, ει μεν κληρικός είη, καθαιρείσθω, ει δε λαϊκός, αφοριζέσθω .
        Eνδεικτικά, γιατί αν επεκταθούμε, είμαστε όλοι μας άξιοι αφορισμού (οι λαϊκοί, γιατί οι κληρικοί μόνο άξιοι καθαιρέσεως, εκτός εάν είναι νεκροί, οπότε συζητιέται).

        Πάντως αυτές οι συζητήσεις γίνονται, ξαναγίνονται και τελειωμό δεν έχουν. Ερμηνείες επί ερμηνειών, σκάλισμα ανθυπολεπτομερειών, σχίσματα, αφορισμοί, «αυθεντίες» που κονταροχτυπιούνται μεταξύ τους – 2000 χρόνια μίσους. Το πρωτότυπο της Καινής Διαθήκης είναι γραμμένο στα Ελληνικά, σε μία γλώσσα σχετικά εύκολη στην κατανόησή της από εμάς τους Έλληνες. Η «πηγή» είναι κοντύτερα σε εμάς από οποιονδήποτε άλλο και είμαστε οι τελευταίοι που δικαιούμαστε να συμπεριφερόμαστε όπως συμπεριφερόμαστε.

        Αυτά και πολύ καλή σας ημέρα!

      • Δεν πρόκειται περί πειθούς. Απλή κατάθεση διαφορετικών επιχειρημάτων κάνουμε και άλλο τίποτα. Η αποκατάσταση των πάντων οράται και αυτή κατά το «22 οἴδαμεν γὰρ ὅτι πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν· » συμπληρωμένο δε με το «24 τῇ γὰρ ἐλπίδι ἐσώθημεν· ἐλπὶς δὲ βλεπομένη οὐκ ἔστιν ἐλπίς· ὃ γὰρ βλέπει τις, τί καὶ ἐλπίζει; 25 εἰ δὲ ὃ οὐ βλέπομεν ἐλπίζομεν, δι᾿ ὑπομονῆς ἀπεκδεχόμεθα.». Να κάνουμε τη γη παράδεισο δεν το βλέπω πιθανό συμφωνούντος και του κυρίου Στίβεν Χόκινγκ ( http://www.naftemporiki.gr/story/918451/stiben-xokingk-aparaititos-o-epoikismos-tou-diastimatos-gia-tin-epibiosi-tis-anthropotitas ) .

        Οι σημερινοί «αποκαταστάτες των πάντων» δεν χρειάζονται πλέον άλλες μετεμψυχώσεις επί μετεμψυχώσεων. Αυτές έγιναν στο παρελθόν και έφτασε το τέλος τους. Όλα τώρα έχουν αποκατασταθεί με το «όλες οι θρησκείες είναι δρόμοι που οδηγούν στον ένα θεό» και, συμπληρώνω, αποκαθιστούν τους πάντες και τα πάντα. Πνευματική προοπτική σε αυτό του Απ. Πέτρου δεν υπάρχει πλέον. Θέλω να πω, άλλες πνευματικές διαστάσεις παύουν να μας απασχολούν για να μη γινόμαστε φανατικοί σαν τους ταλιμπάν και τους ISIS.

        Για το αν είμαστε ή όχι όλοι αφορισμένοι δεν τίθεται θέμα, αφού είμαστε όλοι ασυνείδητα και ακούσια ειδωλολάτρες καθότι πλεονέκτες. Η μόνη πλεονεξία που απουσιάσει σχεδόν παντελώς είναι η του αγίου Πνεύματος. Οι κήρυκες της φαυλότητας την έχουν αποκαταστήσει. Να γιατί «συμπεριφερόμαστε όπως συμπεριφερόμαστε». Τη γνώμη μου γράφω σημειωτέον και καλή σου συνέχεια.

  3. […] Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΕΝΟΣ ΜΗΛΟΥ – Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: