ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    georgeiraklion στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Επικαιρότητα 28ης Μα… στη Ο κορονοϊός και η ελευθερία το…
    Γιώργης στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Ας σταματήσουμε επιτέλους την…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Το σφυρί και το καρφί: Κλώθωντας τον πόλεμο από την ειρήνη στη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν

Posted by Πετροβούβαλος στο 5 Ιουνίου, 2015

άρθρο του Matthew Crosston
από το New Eastern Outlook

.

Αυτό είναι το απόλυτο αξίωμα που οφείλουν να γνωρίζουν όλοι οι επίδοξοι διπλωμάτες και ειδικοί σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής: Η απλή αναζήτηση για την ειρήνη είναι κάτι ανύπαρκτο. Πριν κάποιος πάθει αποπληξία από αηδία και περιφρόνηση γι αυτόν τον κυνισμό, επιτρέψτε μου να εξηγήσω: Δεν λέω πως οι διπλωμάτες και οι αναλυτές της εξωτερικής πολιτικής δεν έχουν τις καλύτερες προθέσεις καθώς προσπαθούν να προωθήσουν συνθήκες, την αναζωογόνηση των σχέσεων ή να θεσμοθετήσουν μακροχρόνια συνεργασία. Στην πραγματικότητα, είναι ακριβώς επειδή η πορεία των παγκόσμιων υποθέσεων είναι συχνά στρωμένη με τις καλύτερες προθέσεις που κάνει το παραπάνω αξίωμα πικρά αληθινό: Τίποτα δεν είναι μονόπλευρο, τα πάντα είναι πολύπλευρα.

Σε κάθε κατάσταση εμπλέκονται πολλοί παίκτες. Κατά συνέπεια, κάθε αρχική πρόθεση τελικά μετασχηματίζεται ή/και μεταλλάσσεται από άλλους σε κάτι διαφορετικό. Για να το  διαπιστώσουμε,  δεν χρειάζεται να εξετάσουμε πέρα από τις πρόσφατες διαπραγματεύσεις με το Ιράν, που προσπαθεί να συνάψει μία νέα συμφωνία για την πυρηνική ενέργεια.

Η έννοια των διαπραγματεύσεων ήταν να τεθούν επίσημα πλαίσια και ελεγκτικοί μηχανισμοί από την Ιρανική κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να αναπτύξει ένα πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας. Ασφαλώς αυτά τα πλαίσια εννοούνται αποκλειστικά, ως εξασφάλιση πως η πυρηνική ενέργεια του Ιρανικού προγράμματος θα χρησιμοποιείται μόνο για οικιακή χρήση και δεν θα υπάρξει καμιά πιθανότητα παραγωγής πυρηνικών όπλων οποιουδήποτε είδους.

Σχεδόν αμέσως, η Αμερικανική «κοινή γνώμη» διχάστηκε με πάθος: Η μία πλευρά χαιρέτισε την ευκαιρία να εξετασθεί μια νέα προσέγγιση για πραγματική δέσμευση, που θα επιχειρήσει να φέρει το Ιράν περισσότερο κοντά στη διεθνή κοινότητα της υπευθυνότητας. Η αντίθετη πλευρά, είναι πεπεισμένη πως το Ιράν δεν μπορεί γίνει αξιόπιστο, κι ότι κάθε πρόγραμμα που θα περιλαμβάνει πυρηνική ενέργεια είναι ένα τέχνασμα, προκειμένου να αναπτύξει κρυφά πυρηνικά όπλα και, τελικά, να αποσταθεροποιήσει την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Η διεθνής αντίδραση δεν υπήρξε λιγότερο αμφιλεγόμενη: Για κάθε κράτος που σκέφτεται πως οι επαφές με το Ιράν είναι ο μοναδικός πραγματικός τρόπος ώστε να συμπεριφερθεί υπεύθυνα, υπάρχουν ισχυροί αντίπαλοι (το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία για να αναφέρουμε μόνο δύο από τους περισσότερο αναγνωρίσιμους), οι οποίοι, κατά πάσα πιθανότητα, ποτέ δεν θα πιστέψουν πως μία συμφωνία που θα προέλθει από διαμεσολάβηση, θα παράσχει επαρκή πραγματική εποπτεία, ή επαρκή πραγματικά πλαίσια.

Σε μια διπλωματική Ουτοπία η επόμενη πορεία δράσεως θα ήταν να συμπεριληφθούν στις διαπραγματεύσεις όλοι όσοι εμπλέκονται στην υπόθεση και να καταλήξουν όχι μόνο σε συναίνεση, αλλά σε μια συναντίληψη συνεχούς εμπιστοσύνης, έτσι ώστε να υπάρξουν η πιθανότητα καλής συμπεριφοράς και η εμπιστοσύνη στα ένδικα μέσα, για οποιαδήποτε παραβίαση αυτής της συμπεριφοράς.

Όμως δεν ζούμε σε μια διπλωματική Ουτοπία, ζούμε πολύ μακρυά από εκεί. Στην πραγματικότητα, ζούμε σε έναν κόσμο παγκόσμιων υποθέσεων, όπου μιλάμε για την ειρήνη, αλλά περιμένουμε τον πόλεμο. Όπου δηλώνουμε τις καλές μας προθέσεις, αλλά θεωρούμε δεδομένες τις υπεκφυγές. Όπου μπορούμε να τείνουμε χέρι φιλίας, ενώ φροντίζουμε να κρατούμε τα δάχτυλα του άλλου μας χεριού σταυρωμένα πίσω από την πλάτη μας «δια παν ενδεχόμενο». Οι περισσότεροι υποστηρίζουν πως αυτή είναι είναι «ικανότητα πολιτικής περισκέψεως», ο αναγκαίος αλλά υγιής σκεπτικισμός, έτσι ώστε να μην υπάρξει συγκλονισμός εαν τα πράγματα δεν πάνε κατ’ ευχήν. Μερικές φορές, ωστόσο, η «ικανότητα πολιτικής περισκέψεως» φαίνεται πως καταδικάζει τις καλές προθέσεις και τις στέλνει στο σκουπιδότοπο του χάους. Σε αυτήν την περίπτωση, αυτό το χάος θα μπορούσε να πυροδοτηθεί από ένα κακοκρυμένο μυστικό: Οι ΗΠΑ δεν θα ανανεώσουν απλώς την Αμυντική τους Συμφωνία με το Ισραήλ, που λήγει το 2017, αλλά, κατά πάσα πιθανότητα, θα την μεγενθύνουν σημαντικά, πέρα από τα σημερινά 3 δις $.

Η στάση και η άρνηση που στροβιλίζεται γύρω από αυτό το κακοκρυμένο μυστικό είναι υλικό για μια τραγική κωμωδία: Ουδείς δεν διατίθεται να δεχθεί πως αυτή η συμφωνία έχει ως σκοπό να κάνει το Ισραήλ να αισθανθεί πιο άνετα με την Αμερικανική εμπλοκή στο Ιράν. Ο ίδιος ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου δηλώνει κατηγορηματικά ότι, ακόμη κι αν επιτευχθεί μια νέα συμφωνία – και για πολύ περισσότερα χρήματα – δεν πρόκειται να αλλάξει η συνολική αντίθεσή του Ισραήλ στην Αμερικανική εμπλοκή στο Ιράν. Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ πρόκειται να δώσουν περισσότερα χρήματα και όπλα στο ερεθισμένο Ισραήλ, προκειμένου να το κρατήσουν «ήρεμο» απέναντι στην προοπτική να επιτραπεί στο Ιράν η δυνατότητα να αναπτύξει πυρηνική ενέργεια.

Το Ιράν από την πλευρά του, θα αντιμετωπίσει αναμφίβολα τη διεθνή συμφωνία ως προσπάθεια περιορισμού της «εθνικής αμυντικής κυριαρχίας του», καθώς στη συνέχεια, θα παρακολουθεί τους Αμερικανούς να οπλίζουν το Ισραήλ μέχρι τα δόντια, προβλέποντας και προσδοκώντας την Ιρανική «ανάρμοστη συμπεριφορά».

Η Σαουδική Αραβία θα κραυγάζει αναμφίβολα υπέρ του Ισραήλ, προκειμένου να αποκτήσει κι αυτή νέα πλεονεκτήματα και τη «συνεργασία» με τις ΗΠΑ.

Λάβετε υπ’ όψη πως η παρούσα κατάσταση προκύπτει από τη «θετική διπλωματία» της ενασχολήσεως με το Ιράν, με την πρόθεση να το αποτρέψει να αναπτύξει πυρηνικά όπλα και να γίνει πιο υπεύθυνα συνδεδεμένο με την παγκόσμια κοινότητα.

Η συνεργασία κάποιου μπορεί πραγματικά να είναι σύγκρουση για κάποιον άλλο. Έτσι, αν προσπαθήσετε να διαβάσετε τα «φύλλα του τσαγιού» για τη μελλοντική ειρήνη που αφορά στη συμφωνία με το Ιραν, να είστε προσεκτικοί με τον ενθουσιασμό σας: Οι κατακλυσμιαίες επιπτώσεις του αιωνίου Διλήμματος Ασφαλείας, έμφυτου στις παγκόσμιες υποθέσεις, γράφονται με κεφαλαία γράμματα. Αυτό σημαίνει πως αυτή η «νέα ημέρα που ανατέλλει στις Αμερικανο – Ιρανικές σχέσεις», θα μπορούσε τελικά να είναι η αιτία για την επιδείνωση της αλληλεπιδράσεως με το Ισραήλ, την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία, για να αναφέρουμε μόνο μερικές χώρες.

Ανακεφαλαιώνοντας:

1. Οι ΗΠΑ ανοίγουν τις συζητήσεις καθώς διχογνωμούν εσωτερικά για το κατά πόσον αυτή η συμφωνία με το Ιράν είναι θετική ή αρνητική. Ανεξάρτητα απ’ αυτό, οι διαπραγματεύσεις και η συμφωνία αναμένονται.

2. Το Ισραήλ δεν θα τη θεωρήσει ποτέ θετική, καθώς προκαλεί αυξημένο αίσθημα ανασφάλειας.

3. Η Σαουδική Αραβία θα συμφωνήσει, τουλάχιστον σε αυτό το πράγμα, με το Ισραήλ.

4. Η Τουρκία θα καλύψει τα νώτα της, αλλά θα εξετάσει επίσης τη συμφωνία με ανησυχία και «υγιή σκεπτικισμό».

5. Οι ΗΠΑ θα προσπαθήσουν να «απαλύνουν» τα πληγωμένα συναισθήματα, προσφέροντας στο Ισραήλ μία μεγάλη αύξηση της αμυντικής βοήθειας. Πιθανόν θα ακολουθήσουν παρόμοιες δυνατότητες για τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία. Και οι τρεις θα χρησιμοποιήσουν την εν λόγω «αμυντική» βοήθεια με έναν τρόπο που θα φανεί αναμφισβήτητα «επιθετικός» με στρατιωτικούς όρους.

6. Το Ιράν θα αντιμετωπίσει αυτές τις ενέργειες ως άμεση πράξη «δυνητικής επιθέσεως» εναντίον του, προκαλώντας στη συνέχεια εγχώρια πίεση ώστε να μην τιμήσει τη νέα συμφωνία που συμψηφίζει αυτή τη συμπεριφορά.

7. Το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία, και ίσως η Τουρκία, θα αντιμετωπίσουν αυτή την Ιρανική «αντίδραση» ως πραγματική «ενέργεια». Πρόκειται ΑΚΡΙΒΩΣ για τον μηχανισμό δράσεως για τον οποίο πάντα προειδοποιούσαν και περίμεναν από την πρώτη κιόλας στιγμή που οι Αμερικανοί ξεκίνησαν τις διαπραγματεύσεις με το Ιράν.

8. Οι ΗΠΑ θα ανοίξουν εκ νέου τις συζητήσεις στο εσωτερικό τους, αναβαθμίζοντάς τις ίσως σε επίσημο νομικό επίπεδο, ώστε να εξετάσουν εάν η συμφωνία αυτή δεν ήταν απλώς αρνητική ή θετική, αλλά εάν κάποιος, κάπου, με κάποιο τρόπο, είχε παρανομήσει προκειμένου να την προωθήσει. Αναμείνατε οι κατηγορίες αυτές να προέρχονται από το κόμμα που δεν κατέχει σήμερα το Λευκό Οίκο.

Είναι τόσο συναρπαστικό, όσο και απογοητευτικό, το να γινόμαστε μάρτυρες του πόσο γρήγορα η ανέμη της συνεργασίας και της ειρήνης μπορεί να μετατραπεί στις περιστρεφόμενες λεπίδες της δυσπιστίας και του πολέμου. Και πάντα με τις «καλύτερες προθέσεις» που κινητροδοτούν τους διπλωμάτες και τους αναλυτές της εξωτερικής πολιτικής. Ελπίζω να κάνω λάθος. Ελπίζω ότι αυτές οι πιθανότητες δεν θα μετατραπούν σε πραγματικότητα. Ελπίζω, για μια φορά, ότι η «σκεπτικιστική αισιοδοξία» μπορεί στην πραγματικότητα να μετατραπεί σε νόμιμη αισιοδοξία. Ελπίζω. Αλλά δεν θα κρατήσω την αναπνοή μου.

.

Ο Δρ Matthew Crosston είναι καθηγητής Πολιτικών Επιστημών και διευθυντής του Προγράμματος Σπουδών Διεθνούς Ασφάλειας και Πληροφοριών στο Πανεπιστήμιο Bellevue.

Απόδοση στα Ελληνικά: Πετροβούβαλος/Αβέρωφ

.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: