ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Ας σταματήσουμε επιτέλους την…
    Επικαιρότητα 7ης Μαΐ… στη Κερδισμένος ο «επιτήδειος ουδέ…
    Μέλια στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΠΙΝΌΤΣΗ στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    Μέλια στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Η «ΔΗΛΩΣΗ» – Σελίδες από την πολιτική μας ιστορία των «Πέτρινων Χρόνων»

Posted by Πετροβούβαλος στο 20 Μαρτίου, 2015

άρθρο του Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου

.

Η Έλλη Παππά, το ΚΚΕ και οι «Δηλώσεις νομιμοφροσύνης» (Στη μνήμη των κομμουνιστών της Λάρισας: Γιάννη Παπαγαρυφάλλου, Κλ. Σταματόπουλο, Ζ. Μπίγκα, Απ. Σαριγκούλη, Θωμά Καναβό, Απ. Κοντούλη, Απ. Κυριακού, Δημ. Κωλόνια και Νικ. Τσιμάρα, που εκτελέστηκαν στο «συνήθη τόπο εκτελέσεων» της Λάρισας στις 20 Μαρτίου 1948, αρνούμενοι να κάνουν «Δήλωση»).

Πρόκειται για τις γνωστές «δηλώσεις» που βίωσε ο κόσμος της Ελληνικής Αριστεράς από την εποχή της ματαξικής δικτατορίας (δεν έχω πρόχειρο το νόμο).

Κυριάρχησαν αμέσως μετά το Γ’ ψήφισμα του Ιουνίου 1946 και θωρακίστηκαν με νόμους της περιόδου του εμφυλίου που κράτησαν ως τη Μεταπολίτευση του 1974.

Η «ΔΗΛΩΣΙΣ» θεσπίστηκε και τυποποιήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 4 παραγρ. 3 του AN 516 του 1948. Το σημείο 6 ρωτούσε: «Υπήρξατε ποτέ μέχρι σήμερον μέλος κομμουνιστικής οργανώσεως αποτελούσης όργανον του Κ.Κ.Ε., ή εξυπηρετούσης τους σκοπούς του; (Ιδίως Κ.Κ.Ε., Ε.Α.Μ., Α.Κ.Ε., Ε.Κ.Α.Σ., Ε.Τ.Α., ΟΠΛΑ, Ε.Π.Ο.Ν., ΕΘΝ. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ κ.λπ.). ποιάς και κατά ποια χρονικά διαστήματα…».

Ενώ το προηγούμενο σημείο ρωτούσε: «Που διαμείνατε από 1ης Μαΐου 1941;». Επρόκειτο για μια σειρά ερωτημάτων, τα οποία αποτελούσαν Στριπ – Τιζ της ψυχής και της σκέψης και ο υπογράφων εκκαλείτο να δηλώσει ότι όλες αυτές οι οργανώσεις «οι συμμοριακές δρουν προδοτικώς».

Η ηγεσία του Κ.Κ.Ε. «τσίμπησε» και πήρε αντίστροφες στροφές που είχαν ως άμεση συνέπεια, πόνο, ανεργία, δάκρυ, πείνα και αίμα, πολύ αίμα! Χάραζε την εξωανθρώπινη γραμμή: «Όχι στις δηλώσεις νομιμοφροσύνης». Η εξ’ απαλών ονύχων κομμουνίστρια και αγωνίστρια, η καταδικασμένη σε θάνατο, η σύντροφος και συναγωνίστρια στα «Πέτρινα Χρόνια», του Νίκου Μπελογιάννη, η Έλλη Παππά, σχολιάζοντας αυτή την απόφαση του Κ.Κ.Ε. γράφει και τα εξής: «Έτσι παραιτήθηκαν -από τη θέση του δημοσίου υπαλλήλου – όσοι πειθάρχισαν στη γραμμή, με αποτέλεσμα ο κρατικός μηχανισμός απογυμνώθηκε από κάθε αριστερό στοιχείο. Με άλλα λόγια, το κόμμα είχε κάνει μόνο του την «εκκαθάριση» που καμία Δεξιά δε θα μπορούσε να πετύχει με τρόπο τόσο ριζικό» (βλ. το πολύκροτο έργο της: «Μαρτυρίες Μιας Διαδρομής», εκδ. Δ’ «Μουσείου Μπενάκη», Αθήνα 2010, σελ. 134-135). Αυτή η καταραμένη «Δήλωση» υπήρξε ο σταυρός που κουβάλησαν στους ματωμένους ώμους χιλιάδες και χιλιάδες κομμουνιστές που την έζησαν ως εσωτερική τραγωδία.

Όσοι την έκαναν γλίτωναν μεν από τις διώξεις, την πείνα και το εκτελεστικό, αλλά στα μάτια του Κόμματος και των λοιπών συντρόφων τους ήταν αγωνιστές β’ κατηγορίας και μειωμένης κομματικής εμπιστοσύνης. Είναι πολύ δύσκολο να το καταλάβουν αυτό όσοι δεν βίωσαν τους πολιτικούς αγώνες μέσα από το Κ.Κ.Ε. και την ΕΔΑ πριν από τη μεταπολίτευση του ’74.

Χιλιάδες και χιλιάδες κομμουνιστές πήραν το δρόμο των διώξεων, των φυλακίσεων, της Μακρονήσου, αρνούμενοι να κάνουν «Δήλωση». Και το πιο σημαντικό και απάνθρωπο: Οδηγήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα αρνούμενοι να την κάνουν. Ανάμεσα σ’ αυτούς – και σ’ αυτές – και ο δημοσιογράφος Γιάννης Παπαγαρυφάλλου, που εκτελέστηκε το Μάρτη του 1948. Μια «Δήλωση», μια ζωή (Το γεγονός καταγράφεται στο έργο μου: «Γιάννης Παπαγαρυφάλλου: Θύμα Διπλής Δολοφονίας», εκδ. «Ergo», Αθήνα 2000).

Ανάμεσα στους πεινασμένους και η Ελευθερία Παπαγαρυφάλλου, η οποία δεν διορίστηκε δασκάλα λόγω «κοινωνικών φρονημάτων» και η οποία ήταν στην ΕΠΟΝ.

Ανάμεσά τους και o Άλκης Παπαγαρυφάλλου, στέλεχος της ΕΠΟΝ που βρέθηκε στη Μακρόνησο ως «μη νομιμόφρων» και διαφωτιστής της ΕΠΟΝ. Στη Μακρόνησο βρέθηκε και ο οδοντίατρος Γιάννης Βαγενάς, χωρίς να έχει καμμιά απολύτως σχέση με την αριστερά, αλλά γιατί «ενυμφέφθη την μη νομίφρωνα Αθηνά Παπαγαρυφάλλου» η οποία ήταν στέλεχος της ΕΠΟΝ (Για την κόλαση της Μακρονήσου που βίωσαν οι αριστεροί και κομμουνιστές Έλληνες στρατιώτες – και όχι μόνο – βλ. το δίτομο ντοκουμενταρισμένο έργο του μακρονησιώτη Νίκου Μάργαρη: «Ιστορία της Μακρονήσου», εκδ. «Κλάδου – Παλαιολόγου», Αθήνα 1966. Μέσα από τις 1300 σελίδες του, παρελαύνει ο πόνος, η φρίκη και τα βασανιστήρια όσων αρνούνταν να την «πατήσουν» – δηλαδή να κάνουν «Δήλωση».

(Μπροστά στην κόλαση της Μακρονήσου η εξορία την εποχή της 21ης Απριλίου ήταν παράδεισος). Επανέρχομαι στο θέμα για να πω ότι η καταραμένη «Δήλωση» εξακολουθεί να κυνηγά την οικογένεια ολόκληρες δεκαετίες και θύμα της δίωξης και ο αδελφός Κώστας Παπαγαρυφάλλου ο οποίος το 1968 απολύθηκε από τη θέση του διευθυντού σε δημοτικό σχολείο Ελευσίνας ως μη νομιμόφρων, από το στρατιωτικό καθεστώς (τα σχετικά ντοκουμέντα στο έργο του: «Το Θολό Ποτάμι», εκδ. «Αρσενίδη», Αθήνα 1989. Εκεί, στη σελίδα 10 διαβάζουμε, ανάμεσα στ’ άλλα και τα εξής στο από 14-10-1968 έγγραφο απολύσεως: « Η οικογένειά σας εμφορείτε υπό κομμουνιστικών φρονημάτων, ο δε αδελφός σας εξετελέσθη, καταδικασθείς εις θάνατον λόγω της κομμουνιστικής του δράσης».

Είναι αυτονόητο ότι μερίδιο καταδίωξης λόγω μη υπογραφής της «Δήλωσης» είχε και ο γράφων ο οποίος: Πρώτον: Το 1966 απολύθηκε από την πανεπιστημιακή του θέση που κατείχε στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή, γιατί κρίθηκε ως μη νομιμόφρων, λόγω αρνήσεως υπογραφής της εντύπου δηλώσεως (βλ. τα σχετικά έγγραφα στο πιο πάνω έργο μου, σελ. 225-227).

Δεύτερον: Εξορίστηκε στο «Παρθένι» της Λέρου από το στρατιωτικό καθεστώς την περίοδο 1968-1970, γιατί «ηρνήθη να δηλώσει έστω και προφορικώς ότι αφιέμενος ελεύθερος δεν θα αναμειχθεί εις παρανόμους ενεργείας των εκτός νόμου ΚΚΕ – ΕΔΑ…» (Αριθμός αποφάσεως 155/12.10.1968 που καταχωρείται στο πιο πάνω έργο μου, σελ. 228). Τρίτον: Το 1966 αρνήθηκε τον διορισμό στη θέση του οικονομικού συμβούλου στο Υπουργείο Γεωργίας, γιατί δεν υπέγραψε την έντυπη «Δήλωση» αποκήρυξης του ΚΚΕ και των παραφυάδων (Αριθμός εγγράφου του διορισμού: ΥΕΒ 43506/18908/1966, το οποίο καταχωρείται στο πιο πάνω έργο μου σελ. 225). Σημειώνεται ότι ο μηνιαίος μισθός στο Υπουργείο ήταν 7.000 δρχ. τις οποίες αρνήθηκα συνεχίζοντας την… έντιμη πενία.

Ήταν τόσο το μέγεθος της «βλακείας» ώστε να θέσω το θέμα στην απόφαση του καθοδηγητικού οργάνου της ΕΔΑ. Στον γραμματέα της ΕΔΑ Αθήνας Μήτσο Μανούσο και στον υπεύθυνο διαφώτισης Λευτέρη Βουτσά (μετέπειτα εκδότη της «Αυγής» μετά τη μεταπολίτευση).

Η απόφασή τους: Δεν θα υπογράψεις, που σήμαινε: Δεν θ’ αναλάβεις τη θέση και άρα θα συνεχίσεις να πεινάς. Όπερ και εγένετο (Για πρώτη φορά αναφέρω τα πιο πάνω ονόματα στο έργο μου με τον Σπ. Δημητρίου: «Δημήτριος Βεζανής (1904-1968), εκδ. «Πελασγός» – Γιαννάκενας – Αθήνα 2013, σελ. 57. Το συνδέω το θέμα με το δάσκαλό μου Βεζανή στην Πάντειο Σχολή, γιατί ως πούρος αντικομμουνιστής, εγγυήθηκε τον πατριωτισμό μου ενώπιον του Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης, το 1966 να μην απολυθώ ως μη νομιμόφρων), καταθέτοντας ότι: «Με τον Παπαγαρυφάλλου αγωνιζόμεθα μαζί για την Κύπρο στην Εθνική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνος» – Για τη δράση αυτής της Επιτροπής της οποίας ήταν Πρόεδρος με γραμματέα του γράφοντα (βλ. στο πιο πάνω έργο μου σελ. 51-54).

Πριν προχωρήσω, κάνω μια παρένθεση για να σημειώσω ότι στον τόπο της εξορίας, στο «Παρθένι», της Λέρου, βρήκα και τους πιο πάνω καθοδηγητές, που με είχαν «καταδικάσει» στην πείνα, αλλά από λόγους κομματικής… πειθαρχίας δεν τους θύμισα τη βλακώδη απόφασή τους. Νοσηρές καταστάσεις. Πέμπτον: Στα 1978, μετά βασάνων και κόπων, και εναντίον όλων, εκλέγομαι υφηγητής στην Πάντειο Σχολή, με την ψήφο του Πρυτάνεως Γ. Βλάχου, και η ρουφιανιά θριαμβεύει.

Το διάταγμα δεν εκδίδεται από το Υπουργείο Παιδείας, αφού ο υπεύθυνος των «φακέλων» στρατηγός Αγ. Ρούφος, όταν διάβασε το όνομα ανέσυρε στη μνήμη του τον δημοσιογράφο της «Αλήθειας» Γιάννη Παπαγαρυφάλλου, της περιόδου 1945 – 1946 τον οποίο καταδίωκε ως ανθυπολοχαγός στη Λάρισα.

Μπλόκαρε, λοιπόν, το Διάταγμα, αφού και από την Πάντειο τον πληροφόρησαν ότι: «Ο Παπαγαρυφάλλου είναι επικίνδυνος κομμουνιστής». Ο εν λόγω στρατηγός «Εξ απορρήτων» του Υπουργού Ι. Βαρβιτσιώτη (Ιούλιος του 1978), όταν τον ανακάλυψα στο 535 Γραφείο (τηλ. 3230461), μου ζήτησε να του καταθέσω τα κείμενα, που έγραφα στην «Αυγή» (Φωτοτυπία της υπογραφής του και λεπτομέρειες της ανάκρισης αυτής βλ. στη «Διπλή Δολοφονία», οπ.π. σελ. 212-213).

Τελικά, αφού διαπίστωσε ότι τα θέματά μου ήταν για την τοπική αυτοδιοίκηση και όχι κομμουνιστικά άναψε το πράσινο φως για τον υπουργό Ι. Βαρβιτσιώτη, ο οποίος με την ευκαιρία, σημειώνω ότι στην από 13-3-1975 επιστολή του, για κάποια μελέτη που του έστειλα, μου έγραφε: «Τα συγχαρητήριά μου δια την από πάσης απόψεως αρτιότητα ταύτης» (Ήταν τότε υπουργός Εμπορίου και η μελέτη μου αναφερόταν στην αυτοδιοίκηση). Εκείνο το οποίο είναι κωμικοτραγικό είναι ότι ενώ «ανακρινόμουν» από τον στρατηγό για τα κομμουνιστικά μου φρονήματα, τον Ιούλιο του 1978, στο προεδρικό Μέγαρο η ηγεσία του ΚΚΕ γιόρταζε την «αποκατάσταση της δημοκρατίας» με παγωμένη σαμπάνια!

Ενώ, λοιπόν, πάρα πολλοί δήλωναν ότι είναι «κομμουνιστές» για να κάνουν κάθε λογής καριέρα στην πολιτική και στα πανεπιστήμια, εγώ που έλεγα ότι αποχώρησα πλέον από το ΚΚΕ – στο οποίο ποτέ δεν υπήρξα μέλος – καταδιωκόμουν ως «επικίνδυνος» κομμουνιστής! Έκτον: Απόδειξη αυτού του γεγονότος είναι και τούτη η περιπέτεια: Το Μάϊο του 1979, το πανεπιστήμιο Αθηνών προκήρυξε την πλήρωση της θέσεως του γενικού γραμματέως. Ανάμεσα στους εφτά υποψήφιους και ο γράφων (βλ. «Το Βήμα», της 9-5-1979).

Λόγω συγγραφικού έργου και για τη Δημόσια Διοίκηση, θεωρήθηκα ο επικρατέστερος, χωρίς να το γνωρίζω.

Επειδή γνώριζα, και τώρα γνωρίζω περισσότερο, ότι στην Ελληνική Μπανανία βασιλεύει η γνωριμία και το μέσον, θέλησα να το χρησιμοποιήσω. Και να πως: Ο πρύτανις του Παν/μίου ήταν καθηγητής της ιατρικής και πούρος εθνικόφρων. Είχα ένα συμφοιτητή, καλό Έλληνα, και φίλο, τον Τάκη τον Γάλλη, ο οποίος είχε φθάσει στη θέση του γενικού διευθυντού του Υπουργείου Υγείας..

Σκέφθηκα ότι ο Τάκης, λόγω αυτής της θέσεως, ήταν ενδεχόμενο να τον γνωρίζει…

Τον συναντώ, του εκθέτω το πρόβλημα και αυτός ενεργεί ακαριαίως να με στηρίξει, γιατί γνώριζε πράγματι τον πρύτανι. Όμως ο πρύτανις είχε αντιρρήσεις «γιατί ο Παπαγαρυφάλλου είναι κομμουνιστής» και του πρότεινε την εξής λύση: «Θα ματαιώσουμε τον διαγωνισμό και στη νέα προκήρυξη θα θέσεις υποψηφιότητα και θα επιλεγείς εσύ». Έτσι και έγινε και αντί του κομμουνιστού ανέλαβε τη θέση ο κεντρώος φίλος! (Το γεγονός αυτό το κατέγραψα για πρώτη φορά στο έργο: «Βεζανής», οπ.π. σελ. 55-61).

Έτσι έληξε και αυτή η περιπέτεια στη «δημοκρατική» Ελλάδα την οποία κατηγορώ για σαπίλα τριάντα χρόνια, γεγονός το οποίο επισύρει την καταδίωξη από ολόκληρο το σάπιο σύστημα. Δεν σε συλλαμβάνει και δεν ζητά «Δήλωση μετάνοιας», αλλά σε αποκλείει από παντού σιωπηρώς!

Πρόκειται στην ουσία για ένα αντιδημοκρατικό σύστημα, το οποίο απαιτεί να είσαι καλουποποιημένος στο πλαίσιο του «δημοκρατικού τόξου».

Επιμύθιον: Αυτές, λοιπόν, οι «Δηλώσεις» αποτέλεσαν τον καμβά πάνω στον οποίο πλέχτηκε το ανθρώπινο δράμα και οι οδύνες εκατοντάδων χιλιάδων κομμουνιστών και άνοιξαν το δρόμο στο «δημοκρατικό» κράτος της Μπανανίας να τους εξοντώνει ποικιλοτρόπως μέχρι θανάτου.

Σ’ αυτή την κακουργηματική επίδοση συνετέλεσε και η αχαρακτήριστη πολιτική γραμμή της ηγεσίας του ΚΚΕ η οποία τη διευκόλυνε.

Μια «δήλωση» σου επέτρεπε όχι μόνο να ζήσεις βιολογικά αλλά και επαγγελματικά.

Δεν νομίζω ότι υπήρξε ποτέ στην ανθρωπότητα και σ’ όλα τα κομμουνιστικά κόμματα κάτι ανάλογο.

Θυμάμαι τις στιγμές της 19 Μαρτίου 1948, όταν με άδεια της Στρατιωτικής Διοίκησης Λάρισας, πήγαμε στις φυλακές Μπαρουταποθήκης της Λάρισας, μαζί με τον πατέρα, να πείσουμε τον Γιάννη, που είχε καταδικαστεί σε θάνατο να κάνει την καταραμένη «Δήλωση» για να μην εκτελεστεί. Αρνήθηκε. Ήταν η τελευταία φορά που τον είδαμε, μέσα από το δίχτυ το αγκαθωτό που μας χώριζε παρουσία του φρουρού. Ούτε ν’ ακούσει για «Δήλωση». Μας είπε: «Αποφασίσαμε να πεθάνουμε όλοι μαζί. Αν μπορείτε, να κάνετε κάτι, κάντε το για όλους».

Τι να κάναμε όμως εμείς, όταν μας είχαν εγκαταλείψει οι πάντες και όταν στη πόλη βασίλευε η τρομοκρατία και ο φόβος;

Σε λίγες ώρες θα οδηγηθεί στον «συνήθη τόπο εκτελέσεων» (στο Μεζούρλο) και ήταν μόλις 33 χρονών.

Ήταν η μοίρα πολλών κομμουνιστών. Μια μοίρα, την οποία δεν σεβάστηκε η μεταπολιτευτική ηγεσία του ΚΚΕ, όταν ο τότε γραμματέας του κόμματος, ο συγκρατούμενός μου στο «Παρθένι» της Λέρου μακαρίτης πλέον Χαρίλαος Φλωράκης, θα καταθέσει τούτη τη «Δήλωση», εκ μέρους του κόμματος: (5855/4-10-1974) προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στην οποία καταγράφονταν οι σχετικές διατάξεις των νόμων.

Ο γραμματέας του ΚΚΕ δήλωνε και τα εξής: «…οι αρχαί του κομμουνιστικού κόμματος Ελλάδος αντιτίθενται προς πάσαν ενέργειαν αποσκοπούσαν εις την δια βιας κατάληψιν της εξουσίας ή την ανατροπήν του Ελευθέρου Δημοκρατικού Πολιτεύματος».

Έτσι, απλά, ολιγόλογα και… σεμνά: Το ΚΚΕ αποκήρυξε, ως κόμμα, την Επανάσταση, για την οποία πολέμησαν και εκτελέστηκαν χιλιάδες και χιλιάδες κομμουνιστές (Περισσότερα γι’ αυτή τη «Δήλωση» του ΚΚΕ βλ. στο έργο μου: «Η Κομμουνιστική Ουτοπία», εκδ. β’ «Πελασγός» – Γιαννάκενας – Αθήνα 2013, σελ. 543-544).

Φυσικά οι εναλλασσόμενες ηγεσίες του ΚΚΕ από τη μεταπολίτευση και δώθε σιωπούν γι’ αυτή τη «Δήλωση» και την αποκήρυξη της επανάστασης.

Περιορίζονται σε διακηρύξεις «ταξικών αγώνων κατά του κεφαλαίου» που δεν σημαίνουν τίποτα. Εισπράττουν κι’ αυτές και το κόμμα το «βρώμικο καπιταλιστικό χρήμα» και κάνουν επαναστατική γυμναστική Ομόνοια-Σύνταγμα με… κόκκινες σημαίες! Καϋμένη Ελλάδα: Ποιος θα σε αναστήσει και πως όταν τα πάντα είναι σάπια και όταν τα πάντα είναι εμπόριο και καριέρα;

Πάνω σ’ αυτές τις εκατόμβες των παλαιών κομμουνιστών οικοδόμησαν οι σημερινοί γιαλατζή επαναστάτες και … προοδευτικοί την επαγγελματική και πολιτική τους καριέρα, συντελούντες στην αναπαραγωγή του σάπιου καθεστώτος, το οποίο πλέον δεν είναι και αστικό. Είναι νταβατζήδικο, παρασιτικό και διαπλεκόμενο με συμμοριακές αποχρώσεις. Αυτό το εκφυλισμένο «σύστημα» δεν καταργείται μέσα από τις εκφυλισμένες κάλπες των κοπριτών και των χυδαίων καριεριστών. Αυτή η κατάργηση απαιτεί ένα νέο Γουδί. Όσο γρηγορότερα τόσο καλύτερα για την Ελλάδα!

Αθήνα 19/03/2015
Πολίτης Π. Λ. Παπαγαρυφάλλου

.

Η γελοιογραφία από τον Νευροσπάστη

Ένα Σχόλιο προς “Η «ΔΗΛΩΣΗ» – Σελίδες από την πολιτική μας ιστορία των «Πέτρινων Χρόνων»”

  1. oxtapus said

    Reblogged this on Oxtapus *blueAction.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: