ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    Μέλια στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η 11η Σεπτεμβρίου στην ιστορία…
    ΚΡΙΤΩΝ στη Άρχισε η ολομέτωπη Τουρκική πρ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Γιατί παραιτήθηκα από την Telegraph

Posted by Πετροβούβαλος στο 16 Μαρτίου, 2015

άρθρο του Peter Oborne
από το Open Democracy

.

Πριν από πέντε χρόνια μου προτάθηκε να γίνω ο κύριος πολιτικός σχολιαστής της Telegraph. Ήταν μια δουλειά που απεδέχθηκα με μεγάλη υπερηφάνια. Η Telegraph, εδώ και καιρό, είναι η σημαντικότερη συντηρητική εφημερίδα στη Βρετανία, και προκαλεί θαυμασμό τόσο για την ακεραιότητά της, όσο και για την εξαιρετική ειδησεογραφική της κάλυψη. Η πρόσληψή μου στην Telegraph συνέπεσε με το ξέσπασμα του σκανδάλου για τα έξοδα των βουλευτών, του πλέον σημαντικού σκανδάλου διαφθοράς του 21ου αιώνα.

Γνώριζα πολύ καλά ότι στο εξής θα ήμουν μέλος μίας αξιοσέβαστης παραδόσεως στον πολιτικό σχολιασμό. Πέρασα τις καλοκαιρινές μου διακοπές πριν από την ανάληψη των καθηκόντων μου ως αρθρογράφος, διαβάζοντας τα δοκίμια του μεγάλου Peter Utley, που εκδόθηκαν από τους Charles Moore και Simon Heffer, δύο άλλους δασκάλους της τέχνης.

Ποτέ κανείς δεν έχει εκφράσει τόσο καλά όσο ο Utley, την ήσυχη ευπρέπεια και τον πραγματισμό του βρετανικού συντηρητισμού. Η εφημερίδα Mail είναι βραχνή και λαϊκιστική, ενώ η Times υπερηφανεύεται που αποτελεί τη φωνή της ανώτερης τάξεως. Η Telegraph αποτελεί μέλος μιάς διαφορετικής παραδόσεως. Διαβάζεται σε ολόκληρο το έθνος, όχι μόνο στο Λονδίνο και το Westminster. Εμπιστεύεται τις δικές της αξίες. Είναι από καιρό γνωστή για την ακρίβεια των ειδήσεων της. Φαντάζομαι πως οι αναγνώστες της είναι δικηγόροι, αγωνιζόμενοι μικροί επιχειρηματίες, παρενοχλούμενες δεύτεροι γραμματείς σε ξένες πρεσβείες, δάσκαλοι, στρατιωτικοί, αγρότες – αξιοπρεπείς άνθρωποι με συμφέροντα στη χώρα.

Ο παππούς μου, ο αντισυνταγματάρχης Tom Oborne, ήταν αναγνώστης της Telegraph. Ήταν επίσης επίτροπος σε ενορία και έπαιξε κάποιον ρόλο στην Ένωση Συντηρητικών του Petersfield. Είχε ένα ειδικό ράφι στο πρωινό τραπέζι και διάβαζε προσεκτικά την εφημερίδα – πάνω από το μπέικον και τα αυγά του – δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στους ηγέτες. Σκεφτόμουν συχνά τον παππού μου όταν έγραφα τις στήλες μου στην Telegraph.

«Δεν καταλαβαίνεις γιατί πράγμα μιλάς»

Όταν έγινα συντάκτης της εφημερίδος, τον Σεπτέμβριο του 2010, η κυκλοφορία της έπεφτε με ταχύτητα, και υποψιάζομαι ότι αυτό πανικόβαλε τους ιδιοκτήτες της. Ξεκίνησαν κύματα απολύσεων, και η διοίκηση κατέστησε σαφή την πεποίθησή της πως το μέλλον του βρετανικού Τύπου είναι ψηφιακό. Ο Murdoch MacLennan, ο διευθύνων σύμβουλος, με προσκάλεσε σε γεύμα στο ξενοδοχείο Goring, κοντά τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, όπου τα στελέχη της Telegraph αρέσκονται να κάνουν τις δουλειές τους. Του ζήτησα να μη θεωρήσει τους αναγνώστες της εφημερίδας σαν κάτι δεδομένο, επισημαίνοντας ότι εξακολουθούσε να έχει μια πολύ υγιή κυκλοφορία με περισσότερο από μισό εκατομμύριο φύλα. Προσέθεσα ότι οι αναγνώστες μας ήταν πιστοί, ότι η εφημερίδα ήταν ακόμη πολύ κερδοφόρα και ότι οι ιδιοκτήτες δεν είχαν το δικαίωμα να την καταστρέψουν.

Οι απολύσεις συνεχίστηκαν. Λίγο αργότερα συναντήθηκα με τον κ. MacLennan τυχαία, στην ουρά των πενθούντων έξω από την κηδεία της Μάργκαρετ Θάτσερ και για άλλη μια φορά τον προέτρεψα να μην θεωρήσει δεδομένους τους αναγνώστες της Telegraph. Εκείνος απάντησε: «Δεν καταλαβαίνεις γιατί πράγμα μιλάς».

Τα γεγονότα στην Telegraph γινόταν όλο και πιο απογοητευτικά. Τον Ιανουάριο του 2014, ο αρχισυντάκτης, ο Tony Gallagher, απολύθηκε. Ήταν ένας εξαίρετος συντάκτης, πολύ σεβαστός στο προσωπικό. Ο Gallagher αντικαταστάθηκε από έναν Αμερικανό που ονομάζεται Jason Seiken, ο οποίος πήρε μια θέση που ονομάζεται «Επικεφαλής Περιεχομένου». Στα 81 χρόνια μεταξύ 1923 και 2004, η Telegraph είχε 6 αρχισυντάκτες, όλοι τους εξέχουσες φυσιογνωμίες: Ο Arthur Watson, ο Colin Coote, ο Maurice Green, ο Bill Deedes, ο Max Hastings και ο Charles Moore. Οι αδερφοί Barclay αγόρασαν την εφημερίδα πριν από 11 χρόνια και έκτοτε υπήρξαν περίπου 6 ακόμη αρχισυντάκτες, αν και είναι δύσκολο να διακριβωθεί ο αριθμός τους, δεδομένου του ότι με την άφιξη του κ Seiken ο τίτλος του συντάκτη καταργήθηκε, και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον τίτλο «Επικεφαλής Περιεχομένου» (Δευτέρα έως Παρασκευή) . Υπήρξαν 3 αρχισυντάκτες (ή «Επικεφαλείς Περιεχόμενου») μόνο το 2014.

Τους τελευταίους 12 μήνες τα πράγματα έγιναν πολύ, πολύ χειρότερα. Το γραφείο εξωτερικών ανταποκρίσεων, μεγαλειώδες υπό την ηγεσία των David Munk και David Wastell – αποδεκατίσθηκε. Όπως γνωρίζουν όλοι οι δημοσιογράφοι, καμία εφημερίδα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς εξειδικευμένους υπο – συντάκτες. Οι μισοί απ’ αυτούς απολύθηκαν, και ο επικεφαλής τους, ο Richard Oliver, απεχώρησε.

Σολοικισμοί, αδιανόητοι εώς πολύ πρόσφατα, είναι πλέον κοινός τόπος. Πρόσφατα, συνεστήθη στους αναγνώστες κάποιος που ονομάζεται «Δούκας του Wessex». Ο πρίγκηπας Edward είναι ο Κόμης του Wessex. Υπήρξε ένα πρωτοσέλιδο για κυνήγι ελαφιών. Στην πραγματικότητα ήταν καταδίωξη ελαφιών, μια εντελώς διαφορετική δραστηριότητα. Προφανώς η διοίκηση δεν ενδιαφέρεται για όμορφες διακρίσεις όπως αυτή. Οι αναγνώστες όμως ενδιαφέρονται, και η Telegraph πρόσεχε πολύ ώστε να κάνει σωστά αυτά τα πράγματα, εώς πολύ πρόσφατα.

Η άφιξη του κ. Seiken συνέπεσε με την άφιξη του «πολιτισμού του κλικ». Τα θέματα δεν φαινόταν πλέον πως κρίνονται από τη σημασία, την ακρίβεια ή τον θαυμασμό των αγοραστών της εφημερίδος. Το πιο σημαντικό μέτρο φαίνεται πως είναι ο αριθμός των online επισκέψεων. Στις 22 Σεπτεμβρίου, η Telegraph μετέδωσε σε απευθείας σύνδεση την ιστορία για μια γυναίκα με τρία στήθη. Ένας απελπισμένος διευθυντής, μου είπε πως ήταν γνωστό πως επρόκειτο για ψέμα, πριν δημοσιευθεί η ιστορία. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι δόθηκε στη δημοσιότητα προκειμένου να δημιουργήσει επισκεψιμότητα στο Διαδίκτυο. Δεν υποστηρίζω πως η επισκεψιμότητα στο Διαδίκτυο είναι ασήμαντη, ωστόσο, μακροπρόθεσμα, τέτοια επεισόδια προκαλούν ανυπολόγιστες ζημιές στη φήμη της εφημερίδος.

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε;

Με την κατάρρευση των προτύπων επήλθε μια πιο σοβαρή εξέλιξη: Από καιρό θεωρούταν αξίωμα στην ποιοτική βρετανική δημοσιογραφία, πως το τμήμα διαφημίσεων και το τμήμα συντάξεως θα πρέπει να διαχωρίζονται αυστηρά. Υπάρχει μια ισχυρή απόδειξη ότι στην Telegraph, η διάκριση αυτή έχει καταρρεύσει.

Στα τέλη του περασμένου έτους ξεκίνησα να εργάζομαι πάνω σε μια ιστορία για τον διεθνή τραπεζικό κολοσσό HSBC. Γνωστοί Βρετανοί μουσουλμάνοι είχαν λάβει επιστολές από την HSBC που τους ενημέρωναν πως οι λογαριασμοί τους είχαν κλείσει. Δεν δόθηκε καμία εξήγηση, και έγινε σαφές ότι δεν υπήρχε καμία δυνατότητα προσφυγής. Ένα από τα θύματα μου είπε πως «είναι σαν να σας έχουν κόψει το νερό».

Όταν υπέβαλα την ιστορία για δημοσίευση στην ιστοσελίδα της Telegraph, μου απάντησαν κατ’ αρχήν πως δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Καθώς όμως δεν δημοσιεύθηκε, ξεκίνησα έρευνες. Στην αρχή άκουσα δικαιολογίες, έπειτα μου είπαν πως υπήρχε νομικό πρόβλημα. Όταν ρώτησα το νομικό τμήμα, οι δικηγόροι δεν γνώριζαν κανένα πρόβλημα. Καθώς συνέχισα να πιέζω, ένα στέλεχος με πήρε παράμερα και μου είπε ότι «υπάρχει κάποιο μικρό ζήτημα» με την HSBC. Τελικά προσέφερα το άρθρο εδώ, στην OpenDemocracy, από απόγνωση. Μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ.

Διερεύνησα την κάλυψη που προσέφερε η εφημερίδα στην HSBC. Έμαθα ότι ο Harry Wilson, ο αξιοθαύμαστος τραπεζικός ανταποκριτής της Telegraph, είχε δημοσιεύσει στο διαδίκτυο μία ιστορία για την HSBC, βασισμένη σε μια έκθεση ενός αναλυτή από το Χονγκ Κονγκ ο οποίος ισχυρίσθηκε πως υπήρχε μια «μαύρη τρύπα» στους λογαριασμούς της HSBC. Αυτή η ιστορία αφαιρέθηκε γρήγορα από την ιστοσελίδα της Telegraph, παρότι δεν υπήρχαν νομικά προβλήματα. Όταν ρώτησα την HSBC αν είχε διαμαρτυρηθεί για το άρθρο του Wilson, ή έπαιξε κάποιο ρόλο στην απόφαση να αφαιρεθεί, η τράπεζα αρνήθηκε να σχολιάσει. Τα tweets του κ. Wilson, που αναφέρονται στην ιστορία μπορούν να βρεθούν ΕΔΩ. Η ίδια η ιστορία όμως, δεν είναι πλέον διαθέσιμη στην ιστοσελίδα της Telegraph, όπως μπορεί να διαπιστώσει ο καθένας που προσπαθεί να ακολουθήσει το σχετικό σύνδεσμο. Ο κ. Wilson έθεσε μάλλον γενναία αυτό το ζήτημα δημοσίως στη «συνάντηση δημαρχείο», όταν ο Jason Seiken συνεστήθη στο προσωπικό και τότε ήταν που έφυγε από την εφημερίδα.

Στη συνέχεια, στις 4 Νοεμβρίου του 2014, μια σειρά από άρθρα ανέφεραν μία μείωση των κερδών της HSBC, καθώς η τράπεζα δέσμευσε περισσότερα από 1 δις. λίρες για αποζημίωση πελατών και για μια έρευνα σχετική με τη νοθεία στις αγορές συναλλάγματος. Αυτή η ιστορία ήταν κεντρικό θέμα στους Times, στον Guardian και στη Mail, κι αποτελούσε την επικεφαλίδα στον Independent. Η κάλυψη στην Telegraph ήταν συνολικά 5 παραγράφοι στη σελίδα 5 του επιχειρηματικού τμήματος.

Η αναφορά στην HSBC αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου προβλήματος. Στις 10 Μαΐου του περασμένου έτους η Telegraph δημοσίευσε στη σελίδα των ειδήσεων ένα μεγάλο αφιέρωμα για το πλοίο «Queen Mary II» που αποτελεί επένδυση της Cunard. Αυτό το επεισόδιο φάνηκε σε πολλούς σαν μία χάρη προς ένα διαφημιστή, σε μια σελίδα που αφιερώνεται συνήθως σε σοβαρή ανάλυση ειδήσεων. Εγώ έλεγξα πάλι και σίγουρα οι ανταγωνιστές της Telegraph δεν θεωρούν την επένδυση της Cunard ως μια σημαντική είδηση. Η Cunard είναι ένας σημαντικός διαφημιστικός πελάτης της Telegraph.

Το σχόλιο της εφημερίδος για τις διαδηλώσεις του περασμένου έτους στο Χονγκ Κονγκ ήταν περίεργο. Θα περίμενε κάποιος από την Telegraph, περισσότερο από κάθε άλλη εφημερίδα, να έχει έντονο ενδιαφέρον και να υιοθετήσει μια ισχυρή θέση. Ωστόσο, (σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές, όπως οι Times) δεν μπόρεσα να βρω ούτε ένα σοβαρό άρθρο για το ζήτημα.

Στην αρχή του Δεκεμβρίου οι Financial Times, οι Times και ο Guardian έγραψαν σημαντικά άρθρα σχετικά με την άρνηση της Κινεζικής κυβερνήσεως να επιτρέψει μια επιτροπή Βρετανών βουλευτών στο Χονγκ Κονγκ. Η Telegraph παρέμεινε σιωπηλή. Μπορώ να σκεφτώ μερικά ακόμη θέματα, τα οποία προκαλούν περισσότερη ανησυχία και οργή στους αναγνώστες της Telegraph.

Στις 15 Σεπτεμβρίου η Telegraph δημοσίευσε ένα σχόλιο του Κινέζου πρέσβη, λίγο πριν από το προσοδοφόρο συμπλήρωμα της China Watch (σ.Π/Β: Πρόκειται για ένθετο για το οποίο η Telegraph πληρώνεται από την Κινεζική κυβέρνηση 750.000 λίρες/έτος). Ο τίτλος του άρθρου του πρέσβη ήταν χειρότερος από παρωδία: «Ας μην επιτρέψουμε στο Χονγκ Κονγκ να μπει ανάμεσά μας». Στις 17 Σεπτεμβρίου υπήρξε ένα ένθετο 4σέλιδο μόδας στη μέση των ειδήσεων, με περισσότερη κάλυψη από το δημοψήφισμα της Σκωτίας. Η ιστορία με τα ψευδή λογιστικά στοιχεία της Tesco στις 23 Σεπτεμβρίου καλύφθηκε μόνο στο τμήμα επιχειρήσεων. Αντιθέτως, αποτελούσε το εξώφυλο και το κυρίως θέμα στη Mail. Όχι πως η Telegraph κάνει μικρή κάλυψη στην Tesco. Η δωρεά 10 εκ. λιρών της Tesco για την καταπολέμηση του καρκίνου, μια ματιά στο εσωτερικό του αξίας 35 εκ. λιρών αεριωθούμενο της Tesco και το «Γνωρίστε τη γάτα που έχει ζήσει στην Tesco για 4 χρόνια», θεωρήθηκαν όλα ζητήματα γενικού ενδιαφέροντος.

Υπάρχουν κι άλλες πολύ ανησυχητικές περιπτώσεις, πολλές από αυτές αναφέρονται στην Private Eye, η οποία υπήρξε μια σημαντική πηγή πληροφοριών για τους δημοσιογράφους της Telegraph που θέλουν να καταλάβουν τι συμβαίνει στην εφημερίδα τους. Δεν μπορεί να αποφευχθεί η εντύπωση ότι κάτι πάει στραβά με τις αποφάσεις για τις ειδήσεις της Telegraph. Σε αυτό το σημείο, έγραψα μια μακρά επιστολή στον Murdoch MacLennan ξεκαθαρίζοντας όλες μου τις ανησυχίες για την εφημερίδα. Κοινοποίησα αυτή την επιστολή στον πρόεδρο της Telegraph, τον Aidan Barclay.

Έλαβα μια βιαστική απάντηση από τον κ Barclay. Μου έγραψε ότι ελπίζει πως θα μπορούσα να επιλύσω τις διαφορές μου με τον Murdoch MacLennan. Ως ώφειλα, συνάντησα τον διευθύνοντα σύμβουλο στα μέσα Δεκεμβρίου. Ήταν ευγενής, με σερβίρησε τσάι και μου ζήτησε να βγάλω το σακάκι μου. Είπε ότι ήμουν ένας αξιόλογος συγγραφέας, και είπε ότι ήθελε να παραμείνω στην εφημερίδα.

Εξέφρασα όλες τις ανησυχίες μου σχετικά με την κατεύθυνση της εφημερίδος. Του είπα ότι δεν έφευγα για να πιάσω δουλειά σε άλλη εφημερίδα. Έφευγα για λόγους συνειδήσεως. Ο κ. MacLennan συμφώνησε ότι επετράπη στη διαφήμιση να επηρρεάζει τη σύνταξη, αλλά αρνήθηκε να απολογήθεί, λέγοντας ότι «δεν ήταν κάτι τόσο κακό» και προσέθεσε ότι υπήρξε μια μακρά ιστορία αυτού του είδους στην Telegraph.

Συμβουλεύτηκα τον Charles Moore, το τελευταίο αρχισυντάκτη της Telegraph, πριν την αγορά της εφημερίδος από τους Barclays το 2004. Ο κ. Moore ομολόγησε ότι οι δημοσιευμένοι ισολογισμοί της Hollinger Inc, της εταιρείας επενδύσεων χαρτοφυλακίου για την Telegraph πριν την εξαγορά της, δεν εξετάσθηκαν όπως θα έπρεπε. Αλλά καμία εφημερίδα στην ιστορία δεν έχει δώσει ποτέ δυσμενή στοιχεία για τους λογαριασμούς του ιδιοκτήτη της. Από εκεί και πέρα, όπως μου είπε ο κ. Moore, δεν υπήρξε καμία επίδραση της διαφήμισης στη σύνταξη της εφημερίδος.

Μετά τη συνάντησή μου με τον κ. MacLennan έλαβα μια επιστολή από την Telegraph που ανέφερε πως η εφημερίδα είχε αποδεχθεί την επιστολή παραιτήσεώς μου, αλλά δεχόταν ευχαρίστως την προσφορά μου για περαιτέρω εξάμηνη εργασία. Ωστόσο, στα μέσα του Ιανουαρίου, μου ζητήθηκε να συναντήσω ένα στέλεχος της Telegraph, αυτή τη φορά πίνοντας τσάι στο ξενοδοχείο Goringl. Μου είπε ότι η εβδομαδιαία στήλη μου θα πρέπει να διακοπεί και ότι υπήρξε «χωρισμός».

Τόνισε, ωστόσο, ότι η Telegraph θα συνεχίσει να τιμά το συμβόλαιο μου εώς τον Μάιο. Από την πλευρά μου, είπα ότι θα αποχωρήσω ήσυχα. Δεν είχα καμία επιθυμία να βλάψω την εφημερίδα. Παρ’ όλα της τα προβλήματα, συνεχίζει να απασχολεί ένα μεγάλο αριθμό πολύ καλών δημοσιογράφων. Έχουν υποθήκες και οικογένειες. Έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Προετοίμασα λοιπόν ψυχολογικά τον εαυτό μου για τη δελεαστική προοπτική αρκετών μηνών αδείας και κηπουρικής μετ ‘αποδοχών.

Ιστορία, ποια ιστορία;

Έτσι είχαν τα πράγματα όταν, τη Δευτέρα της περασμένης εβδομάδος (σ.Π/Β: το άρθρο δημοσιεύθηκε στις 17/2/2015), η εκπομπή BBC Panorama έδειξε μιά ιστορία για την HSBC και τον ελβετικό τραπεζικό της βραχίονα, αναδεικνύοντας ένα σύστημα φοροδιαφυγής μεγάλης κλίμακας, ενώ ο Guardian και η Διεθνής Κοινοπραξία Ερευνητών Δημοσιογράφων δημοσίευσε τα «αρχεία της HSBC ». Όλες οι εφημερίδες συνειδητοποίησαν αμέσως ότι αυτό ήταν ένα σημαντικό γεγονός. Οι Financial Times την προέβαλαν επί δύο συνεχείς ημέρες, ενώ οι Times και η Μail την προέβαλαν δυνατά και την εξάπλωσαν σε διάφορες σελίδες τους.

Θα χρειαζόταν ένα μικροσκόπιο για να βρούμε την κάλυψη της Telegraph: τίποτα την Δευτέρα, έξι μικρές παράγραφοι στο κάτω αριστερό μέρος της 2ης σελίδας την Τρίτη, επτά παράγραφοι χωμένες βαθιά στις σελίδες των επιχειρήσεων την Τετάρτη. Η Telegraph ανέφερε σοβαρά την ιστορία, μόνο όταν αυτή μετετράπη σε ισχυρισμούς ότι μπορεί να υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με τις φορολογικές υποθέσεις ανθρώπων που συνδέονται με το Εργατικό Κόμμα.

Μετά από πολλή αγωνία έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι έχω καθήκον όλα αυτά να τα κοινοποιήσω. Υπάρχουν δύο σοβαροί λόγοι. Ο πρώτος αφορά στο μέλλον της Telegraph υπό τους αδερφούς Barclay. Μπορεί να ακούγεται πομπώδες, αλλά πιστεύω ότι η εφημερίδα είναι ένα σημαντικό μέρος της πολιτικής αρχιτεκτονικής της Βρετανίας. Είναι η σημαντικότερη δημόσια φωνή του πολιτισμένου, σκεπτόμενου συντηρητισμού.

Οι αναγνώστες της Telegraph είναι έξυπνοι, λογικοί και καλά πληροφορημένοι. Αγοράζουν την εφημερίδα επειδή αισθάνονται ότι μπορούν να την εμπιστεύονται. Εάν οι διαφημιστικές προτεραιότητες επιτρέπεται να καθορίζουν τις αποφάσεις της συντάξεως, πώς μπορεί οι αναγνώστες να συνεχίσουν να αισθάνονται αυτήν την εμπιστοσύνη; Η πρόσφατη κάλυψη της HSBC από την Telegraph ισοδυναμεί με μια μορφή απάτης προς τους αναγνώστες της. Τοποθετεί τα συμφέροντα μιας μεγάλης διεθνούς τράπεζας πάνω από το καθήκον της να ενημερώνει τους αναγνώστες της. Υπάρχει μόνο μία λέξη για να περιγράψει αυτή την κατάσταση: Τρομερό. Φανταστείτε αν το BBC – αντικείμενο συχνών επιθέσεων της Telegraph – συμπεριφερόταν κατ’ αυτόν τον τρόπο. Η Telegraph θα ήταν περιφρονητική. Θα επέμενε ότι «πρέπει να πέσουν κεφάλια», και δικαίως.

Αυτό με οδηγεί σε ένα δεύτερο και ακόμη πιο σημαντικό σημείο που αφορά όχι μόνο στην τύχη μιάς εφημερίδος, αλλά στη δημόσια ζωή στο σύνολό της. Η ελευθεροτυπία είναι ουσιαστικής σημασίας για μια υγιή δημοκρατία. Υπάρχει ένας σκοπός στη δημοσιογραφία, κι αυτός δεν είναι μόνο η διασκέδαση. Είναι το να μην υποκύψει στην πολιτική εξουσία, στις μεγάλες επιχειρήσεις και στους πλούσιους ανθρώπους. Οι εφημερίδες έχουν αυτό που στο τέλος αποτελεί συνταγματικό καθήκον, το να πούν στους αναγνώστες τους την αλήθεια.

Δεν φταίει μόνο η Telegraph. Τα τελευταία χρόνια έχουμε παρακολουθήσει την άνοδο μυστηριωδών στελεχών που καθορίζουν τι αλήθειες μπορεί και τι αλήθειες δεν μπορεί να μεταδίδονται απ’ όλα τα βασικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η εγκληματικότητα των εφημερίδων της News International κατά τη διάρκεια των ετών των τηλεφωνικών υποκλοπών ήταν ένα ιδιαίτερα τραγελαφικό παράδειγμα αυτού του εντελώς κακόβουλου φαινομένου. Όλες οι εφημερίδες, εκτός από την υπέροχη εξαίρεση του Guardian, διατήρησαν μια κουλτούρα της Omerta γύρω από τις τηλεφωνικές υποκλοπές, ακόμη κι αν (όπως η Telegraph) δεν είχαν οι ίδιες εμπλακεί. Μία από τις συνέπειες αυτής της συνωμοσίας της σιωπής ήταν ο διορισμός του Andy Coulson, ο οποίος έκτοτε έχει φυλακιστεί και τώρα αντιμετωπίζει περαιτέρω κατηγορίες για ψευδορκία, ως διευθυντής των επικοινωνιών στο 10 της Downing Street (σ.Π/Β: η διεύθυνση του βρετανικού πρωθυπουργικού γραφείου).

Επείγουσες ερωτήσεις προς απάντηση

Την περασμένη εβδομάδα έκανα άλλη μία ανακάλυψη: Πριν από τρία χρόνια, η ομάδα έρευνας της Telegraph που πραγματοποίησε τη θαυμάσια έρευνα για τα έξοδα των βουλευτών, ειδοποιήθηκε για λογαριασμούς που τηρούνται στην HSBC στο Jersey. Ουσιαστικά αυτή η έρευνα ήταν παρόμοια με την έρευνα Panorama του ελβετικού τραπεζικού βραχίονα της HSBC. Μετά από τρεις μήνες έρευνας η Telegraph αποφάσισε να δημοσιεύσει. Έξι άρθρα σχετικά με αυτό το θέμα μπορεί τώρα να βρεθούν στο διαδίκτυο, μεταξύ 8 και 15 Νοεμβρίου 2012, αν και άλλα τρία δεν είναι διαθέσιμα για προβολή.

Έκτοτε δεν εμφανίστηκαν νέες αναφορές. Δημοσιογράφοι διατάχθηκαν να καταστρέψουν όλα τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τις εκθέσεις και τα έγγραφα που σχετίζονται με την έρευνα της HSBC. Έχω μάθει τώρα, σε μια αξιοσημείωτη απόκλιση από τη συνήθη πρακτική, ότι σε αυτό το στάδιο οι δικηγόροι των αδελφών Barclay συμμετείχαν εκ του σύνεγγυς. Όταν ρώτησα την Telegraph γιατί συμμετείχαν οι αδελφοί Barclay, η εφημερίδα αρνήθηκε να σχολιάσει.

Αυτή ήταν η καθοριστική στιγμή. Από την αρχή του 2013 κι έπειτα, οι ιστορίες που κριτικάρουν την HSBC αποθαρρύνθηκαν. Η HSBC ανέστειλε τη διαφήμιση της στην Telegraph. Ο Λογαριασμός της, όπως μου είπε ένας πολύ καλά ενημερωμένος άνθρωπος, ήταν εξαιρετικά πολύτιμος. Όπως μου είπε ένα πρώην στέλεχος της Telegraph, η HSBC είναι «ο διαφημιζόμενος που κυριολεκτικά δεν μπορείς να αντέξεις οικονομικά να προσβάλεις». Η HSBC αρνήθηκε σήμερα να σχολιάσει, όταν ρώτησα αν η απόφαση της τράπεζας να σταματήσει τη διαφήμιση στην Telegraph συνδέεται καθ’ οποιονδήποτε τρόπο με την έρευνα της εφημερίδος στους λογαριασμούς στο Jersey.

Η επαναπόκτηση του διαφημιστικού λογαριασμού της HSBC έγινε επείγουσα προτεραιότητα. Τελικά αποκαταστάθηκε έπειτα από περίπου 12 μήνες. Στελέχη λένε ότι ο Murdoch MacLennan ήταν αποφασισμένος να μην επιτρέψει οποιαδήποτε κριτική της διεθνούς τράπεζας. «Θα εκφράσει την ανησυχία του για τους τίτλους, ακόμη και σε ελάσσονες ιστορίες», λέει ένας πρώην δημοσιογράφος της Telegraph. «Ότι αναφέρεται σε ξέπλυμα χρήματος απλώς απαγορεύεται, έστω κι αν η τράπεζα βρίσκεται σε φάση τελικής προειδοποιήσεως από τις αρχές των ΗΠΑ. Η παρέμβαση αυτή συμβαίνει σε βιομηχανική κλίμακα».

«Μια συντακτική λειτουργία που είναι εμφανώς επηρεασμένη από τη διαφήμιση αποτελεί κλασσικό κατευνασμό. Μόλις κάποιος πολύ ισχυρός διαπιστώσει ότι μπορεί να ασκήσει επιρροή, γνωρίζει ότι μπορεί να γυρίσει και να σε απειλήσει. Αλλάζει εντελώς η σχέση που έχεις μαζί του. Γνωρίζεις ότι, ακόμα κι αν αυτή είναι ισχυρή, δεν θα σε υποστηρίξει και θα σε υπονομεύσει».

Όταν έστειλα λεπτομερείς ερωτήσεις στην Telegraph σήμερα το απόγευμα σχετικά με τις διασυνδέσεις της με τους διαφημιστές, η εφημερίδα έδωσε την ακόλουθη απάντηση. «Οι ερωτήσεις σας είναι γεμάτες ανακρίβειες, και ως εκ τούτου δεν προτιθέμεθα να ανταποκριθούμε σε αυτές. Γενικότερα, όπως και κάθε άλλη επιχείρηση, δεν σχολιάζουμε μεμονωμένες εμπορικές σχέσεις, αλλά η πολιτική μας είναι απολύτως σαφής. Στόχος μας είναι να παράσχουμε στο σύνολο των εμπορικών μας εταίρων μια σειρά από διαφημιστικές λύσεις, αλλά η διάκριση μεταξύ της διαφημίσεως και της βραβευμένης συντακτικής μας λειτουργίας ήταν ανέκαθεν θεμελιώδης για την επιχείρησή μας. Αντικρούουμε κάθε ισχυρισμό περί του αντιθέτου».

Τα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο, και οι συνέπειες της πρόσφατης ασήμαντης κάλυψης της Telegraph για την υπόθεση της HSBC μπορεί να είναι βαθιές. Θα ήταν οι ενέργειες της Υπηρεσίας Εισοδημάτων και Τελωνείων της Αυτής Μεγαλειότητος περισσότερο αποτελεσματικές στις δικές της πρόσφατες έρευνες για την ευρείας κλίμακας φοροδιαφυγή, εάν συνέχιζε η Telegraph τον έλεγχο της HSBC μετά την έρευνα του 2012; Υπάρχουν μεγάλα ζητήματα εδώ. Φτάνουν εώς την καρδιά της δημοκρατίας μας, και δεν μπορούν πλέον να αγνοηθούν.

.

Σχετικά με τον συγγραφέα

Ο Peter Oborne είναι ο πρώην επικεφαλής πολιτικός σχολιαστής της Telegraph και ανταποκριτής των εκπομπών «Dispatches» και «Unreported World» του βρετανικού τηλεοπτικού δικτύου Channel 4. Έχει γράψει σειρά βιβλίων που προσδιορίζουν τις εξουσιαστικές δομές που υποκρύπτονται στον πολιτικό λόγο, όπως το έργο «Ο θρίαμβος της πολιτικής τάξης» (The Triumph of the Political Class). Εμφανίζεται τακτικά στα προγράμματα του BBC «Any Questions» και «Question Time» και παρουσιάζει συχνά την εκπομπή «Week in Westminster». Είχε ψηφιστεί «Αρθρογράφος της Χρονιάς» στα βραβεία Τύπου το 2013.

.

Απόδοση: Πετροβούβαλος/Αβέρωφ

2 Σχόλια προς “Γιατί παραιτήθηκα από την Telegraph”

  1. Φαίη said

    Απ’ ότι φαίνεται υπάρχει ο δάκτυλος του βρετανικού Οίκου Τσάταμ

    Επιφανή Αρχηγικά Εταιρικά Μέλη του Οίκου Τσάταμ:

    Amsterdam & Peroff
    BBC
    Bloomberg
    Coca-Cola Great Britain
    Economist
    GlaxoSmithKline
    Goldman Sachs International
    HSBC Holdings plc
    Lockheed Martin UK
    Merck & Co Inc
    Mitsubishi Corporation
    Morgan Stanley
    Royal Bank of Scotland
    Saudi Petroleum Overseas Ltd
    Standard Bank London Limited
    Standard Chartered Bank
    Tesco
    Thomson Reuter
    United States of America Embassy
    Vodafone Group

    Επιφανή Βασικά Εταιρικά Μέλη του Οίκου Τσάταμ.

    Amnesty International
    BASF
    Boeing UK
    CBS News
    Daily Mail and General Trust plc
    De Beers Group Services UK Ltd
    G3 Good Governance Group
    Google
    Guardian
    Hess Ltd
    Lloyd’s of London
    McGraw-Hill Companies
    Prudential plc
    Telegraph Media Group
    Times Newspapers Ltd
    World Bank Group

    Επιφανείς Εταιρικοί Συνέταιροι του Οίκου Τσάταμ.

    British Petroleum
    Chevron Ltd
    Deutsche Bank
    Exxon Mobil Corporation
    Royal Dutch Shell
    Statoil
    Toshiba Corporation
    Total Holdings UK Ltd
    Unilever plc

    https://averoph.wordpress.com/2013/12/01/%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE/

    Εντύπωση όμως προκαλεί ότι και η Guardian βρίσκεται στον στρατό του Οίκου Τσάταμ ..

    • Πετροβούβαλος said

      H «δικτύωση» είναι απίστευτη. Οι εναπομείναντες έντιμοι δημοσιογράφοι κατά τη γνώμη μου ματαιοπονούν όταν ελπίζουν στην επαναφορά στην προτέρα κατάσταση. Η προτέρα κατάσταση επέτρεψε την επέλαση της τωρινής. Το ζήτημα είναι η πλήρης απαξίωση κάθε ΜΜΕ που έχει δείξει δείγματα διαφθοράς. Κι αυτό είναι απείρως δύσκολο σε έναν κόσμο γαλουχημένο στη βλακεία και στον καταναλωτισμό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s