ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πες το με ποίηση (38… στη Ο Θείος Βράχος
    ΕΛΕΝΗ ΚΟΥΤΜΑΝΗ στη Η οξεία κραυγή των αμνών
    Παναγιωτης σχοινεζος στη Συνταγματάρχης Δημήτρης Θεοτόκ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Gatestone Institute: Στην Ευρώ…
    PETSAGGOURAKIS στη Μελέτιος Μεταξάκης, ο μασώνος…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

«Ἐπαινῶ γλῶτταν εὔφημον φέρειν, σιγᾶν ὅπου δεῖ καί λέγειν τά καίρια»[1] (Αισχύλος)

Posted by Μέλια στο 21 Δεκεμβρίου, 2014

Ο Επίκτητος σε γκραβούρα του μεσαίωνα

μας το απέστειλε η foteini4

.

Πηγή: Μαθήματα Εκθέσεων
«ἐστι φιλοσοφεῖν».

Επίλογος: Από τα παραπάνω διαπιστώνεται ότι κοινωνική αγωγή κι ευπρέπεια επιβάλλουν σαν αναγκαίο κανόνα ζωής το «λάλει ἅ δεῖ, ὅτε δεῖ, ὑπερ ὧν δεῖ»[12]. Είναι όμως απαραίτητο να διευκρινιστεί ότι η αξία του λόγου δεν είναι ανάλογη με το μέγεθος του. Όσο γι’ αυτό ας θυμηθούμε την περίπτωση του Πασκάλ, ο οποίος σε μια μακροσκελή προς έναν φίλο του επιστολή του ζητούσε συγγνώμη, γιατί δεν είχε χρόνο να του γράψει… λιγότερα.

ΕΡΓΑΣΙΑ: «Τον άνθρωπο πρέπει να τον υπολογίζεις όχι από τον τρόπο που μι­λάει, αλλ’ από τον τρόπο που σιωπά».

.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

1. «Λόγος ἄνευ λόγου κενός ἐστι».

2. «Πληγή ξίφους κουφότερα (=ελαφρότερη) γλώσσης· τό μέν γάρ τό σῶμα, ἡ δέ τήν ψυχήν τιτρώσκει (= τραυματίζει)».

3. «Ζευς μεγάλους κόμπους γλώττης ὑπερεχθαίρει» (Σοφοκλής).

4. «Λαλήσας πολλάκις μετενόησα, σιωπήσας οὐδέποτε».

5. «Οἱ κράτιστοι τῶν ἀνθρώπων βραχυλογώτατοι» (Επίκτητος).

6. «Πολυλογία πολλά σφάλματα ἔχει, τό δέ σιγᾶν ἀσφαλές».

7. «Ἀπιστοῦνται δ’ oἱ λάλοι κἄν ἀληθεύωσιν» (Πλούταρχος).

6. «Η συντομία είναι αξιέπαινο συστατικό της ευγλωττίας» (Κικέρωνας).

7. «Γλῶτταν εὔφημον κεκτῆσθαι» (= ο άνθρωπος οφείλει να διαθέτει γλώσσα, που αποστρέφεται τους κακούς λόγους).

8. «Ἀεί τήν γλῶτταν μή προτρέχειν τοῦ νοῦ» (Χίλωνας).

9. «Σφράγιζε τούς μέν λόγους σιγῇ, τήν δέ σιγήν καιρῷ» (Σόλωνας).

10. «Οὗ μή ἐστι καιρός, μή μακράν βούλου λέγειν» (Σοφοκλής).

11. «Τό δέον ἐν τῷ δέοντι καί λέγειν καί σιγᾶν καί ποιεῖν καί ἐᾶν» (Γοργίας).

12. «Γλῶσσαν μίαν ἡ φύσις τοῖς ἀνθρώποις δέδωκε, δύο δέ ὦτα, ἵνα διπλασίονα, ὧν λέγομεν, παρ’ ἐτέρων ἀκούομεν»[13] (Δημόκριτος).

13. «Γλῶσσα πολλῶν ἐστι αἰτία κακῶν».

14. «Ἡγοῦ τῶν ἀκουσμάτων πολλά πολλῶν εἶναι χρημάτων κρείττω» ( Ισοκράτης).

15. «Κατανάλισκε την ἐν τῷ βίῳ σχολήν εἰς τήν τῶν λόγων φιληκοΐαν. Οὕτω γάρ τά τοῖς ἄλλοις χαλεπῶς εὑρημένα συμβήσεταί σοι ῥαδίως μανθάνειν»[14] ( Ισοκράτης).

16. «Λέγε εἰδώς»[15].

17. «Λοιδορούμενός ποτε Ἀρίστιππος ὁ Κυρηναῖος ἀνεχώρει· τοῦ δέ ἐπιδιώκοντος εἰπόντος «τί φεύγεις;», ὅτι, φησί,τοῦ μέν κακῶς λέγειν σύ τήν ἐξουσίαν ἔχεις, τοῦ δέ μή ἀκούειν ἐγώ» [16].

18. «Λύπης ἰατρός ἐστιν ἀνθρώποις λόγος».

19. «Ὅστις ἐν λόγῳ οὐ πταίει, τέλειός ἐστιν».

20. «Εἰ βούλει καλῶς ἀκούειν, μάθε καλῶς λέγειν. Μαθών δέ καλῶς λέγειν, πειρῶ καλῶς πράττειν καί οὕτω καρπώσει τό καλῶς ἀκούειν»[17].

21. «Ἀνδρός χαρακτήρ ἐκ λόγου γνωρίζεται»[18] (Μένανδρος).

[1]Στη γλώσσα προσοχή· να μη μιλάτε παρά όταν πρέπει και όπως ο καιρός το θέλει».

(Μετάφρ. Ιω. Γρυπάρη)

[2]«Τοῦ καί ἀπό γλώττης γλυκίων μέλιτος ρέεν αὐδή».

[3]  «Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει».

[4]ως χαρακτηρισμός ενέργειας που μας προκαλεί ένα ιδιαίτερα έντονο συναίσθημα αποστροφής, απέχθειας: ~ πράξη. Ειδεχθές / ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα. || (για πρόσ.): ~ δολοφόνος.

[5]για πρόσωπο που είναι υποχείριο, όργανο κάποιου άλλου: Είναι ~ στα χέρια της γυναίκας του, τον μεταχειρίζεται ή του συμπεριφέρεται όπως θέλει. ~ της τύχης. [λόγ. < αρχ. ἄθυρμα `παιδικό παιχνίδι΄ σημδ. γαλλ. jouet]

[6]Κάλβος : Εις δόξαν.

[7]Απολλώνιος.

[8]1. ο άσχετος με το θεό Διόνυσο ή με τις γιορτές προς τιμή του 2. (μτφ.) ο άσχετος, ο ανάρμοστος αντίθετα: σχετικός, κατάλληλος.

[9]«Μεγάλο πράγμα η σιωπή».

[10]Μαρτιάλης (40 -104 μ.Χ.): Λατίνος ποιητής. Γεννήθηκε στην Ισπανία κι έζησε στη Ρώμη. Καλλιέργησε ένα ιδιαίτερο φιλολογικό είδος το «επίγραμμα». Την ποίηση του διακρίνει ποιητική δύναμη, παρατηρητικότητα και δεικτικότητα μέχρι χυδαΐσμού.

[11]Σε δυο περιπτώσεις πρέπει να μιλάς : Για τα όσα γνωρίζεις και για τα όσα είναι επιτακτική ανάγκη να μιλήσεις,

[12]  Nα λες όσα πρέπει, όταν πρέπει, για όσα πρέπει.

[13]  ΑΝΑΛΥΣΗ: Είναι αντίληψη πολλών ότι μια σκοπιμότητα διέπει τη λογική συγκρότηση του κόσμου. Γι’ αυτό δεν μπορούμε να πούμε ότι η φράση αυτή αποτελεί απλά μια έξυπνη παραδοξολογία. Είναι μια μεστή σε ουσία αλήθεια. Η φύση προίκισε τον άνθρωπο με μια γλώσσα και με δύο αυτιά, για ν’ ακούει τα διπλάσια απ’ όσα λέει. Όταν λέμε περισσότερα απ’ όσα ακούμε, τότε και από πνευματική και από κοινωνική άποψη μηδενιζόμαστε. «Μάθετε ν’ ακούτε και να είσαστε βέβαιοι ότι η σιωπή προκαλεί συχνά το ίδιο αποτέλεσμα μ’ αυτό που παράγει η επιστήμη», δίδασκε ο Ναπολέοντας.

[14]Οφείλει να διαθέτει ο άνθρωπος τις ελεύθερες ώρες του στο ν’ αρέσκεται σ’ α­κροάσεις λόγων. Γιατί έτσι θα μάθει ευκολότερα τα όσα από τους άλλους βρέθηκαν με δυσκολία.

[15]Ο άνθρωπος οφείλει να μιλάει μόνο όταν γνωρίζει ή για όσα γνωρίζει. Αλλιώς υπάρχει κίνδυνος να γίνει καταγέλαστος, αποκαλύπτοντας την αμάθεια του, ή να προκαλέσει σύγχυση σ’ αυτούς που τον ακούνε.

[16]Κάποτε που ο Αρίστιππος ο Κυρηναίος αντιμετώπιζε τις λοιδορίες ( = βρισιές, κακολογίες) κάποιου, υποχώρησε στην οργή του κι έφευγε. Όταν ο άλλος τον ακολούθησε και του έλεγε, γιατί φεύγει, ο Αρίστιππος του αποκρίθηκε: «Γιατί εσύ έχεις την άδεια να κακολογείς, εγώ όμως έχω την εξουσία να μην σε ακούω».

[17]Αν θέλεις να επαινείσαι, μάθε να μιλάς καλά. Αφού μάθεις να μιλάς καλά, μάθε να ενεργείς σωστά, οπότε θα καρπωθείς τον ωραίο έπαινο.

[18]Τούτο είναι αληθινό, αν λάβουμε υπόψη μας τι μέταλλο ηθικής αποκαλύπτει ο παρηγορητικός, ο παραινετικός και ο διδακτικός λόγος και τι αντίθετα ο κολακευτικός, ο συκοφαντικός και ο υβριστικός. Ο λόγος ακόμη αποκαλύπτει την πνευματική βαρύτητα, τη μόρφωση αλλά και τη σύνεση του ανθρώπου. Κι αυτό γιατί ο συνετός σκέπτεται προτού μιλήσει, ενώ ο ανόητος μιλάει χωρίς να σκέπτεται ή λέει ό,τι σκέπτεται. Τέλος ο λόγος αποκαλύπτει και την ποιότητα του φρονήματος. Φανερώνει ποιος είναι άνθρωπος του μεγάλου ΝΑΙ και του μεγάλου ΟΧΙ.

.

Πηγή: Σαράντος Καργάκος

Η εικόνα από τη Βικιπαίδεια

.

Ένα Σχόλιο προς “«Ἐπαινῶ γλῶτταν εὔφημον φέρειν, σιγᾶν ὅπου δεῖ καί λέγειν τά καίρια»[1] (Αισχύλος)”

  1. γ.κ said

    Πόσο θα ήθελα να μπορώ να γράφω…

    Να γράφω όμως όμορφα, με συνέπεια και συνέχεια, με σαφήνεια, πληρότητα, ολοκλήρωση.
    Τα κείμενά μου να με κάνουν να μη ντρέπομαι σαν μαθητούδι μπροστά στο δάσκαλο.
    Τα γραφτά μου να μην αντιμετωπίζονται από όσους τυχαίνει να τα διαβάσουν με την τόσο χαρακτηριστική συγκατάβαση: «καλό είναι» και αμέσως μετά να περνάνε σε άλλα θέματα συζήτησης. Αντίθετα, θα ήθελα, να προκαλούν συζήτηση, έστω και αρνητική.
    Αυτό θα εσήμαινε πως αυτά που έγραψα μπήκαν στην ψυχή και στο μυαλό του αναγνώστη τους, ο οποίος στη συνέχεια συμφωνεί ή διαφωνεί μαζί τους.
    Βέβαια όσοι γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση δεν γίνονται συγγραφείς, όπως και όσοι γνωρίζουν να μιλούν δεν γίνονται και ρήτορες…!
    Σκέφτομαι όμως τόσο γρήγορα και γράφω τόσο αργά με αποτέλεσμα πολλές σκέψεις μου να χάνονται, να ξεχνιούνται και να μην μπαίνουν στο κείμενο. Αυτό έχει τις περισσότερες φορές σαν συνέπεια το γραφτό μου να μην είναι πλήρες. Να έχει κενά.
    Να είναι περίπου αυτό που θέλω να γράψω και όχι ακριβώς αυτό που είχα μέσα μου όταν άρχισα να γράφω!
    Αλλά πάλι σκέφτομαι: «καλά, πού όμως ξέρει ο αναγνώστης μου το τί είχα στο μυαλό μου, όταν άρχισα να γράφω;». Αυτό που μετράει είναι αυτό που διαβάζει και όχι αυτό που είχα εγώ στο μυαλό μου…
    Όμως τα παραπάνω αφορούν εμένα και μόνον εμένα, σαν αναγνώστη του κειμένου μου και όχι τον αναγνώστη μου.
    Η πρώτη-πρώτη φράση αυτού του κειμένου μου περιέχει έξι όρους που θα ήθελα να έχουν τα κείμενά μου.
    1. Να είναι όμορφα: Δεν μοιάζει ανόητο; Ποιό είναι το όμορφο κείμενο; Ποιός θα κρίνει την ομορφιά; Μήπως οι ωραίες λέξεις κάνουν ένα κείμενο όμορφο; Μήπως οι ωραίες φράσεις; Μήπως η ωραία σύνταξη; Η ορθογραφία; Την απάντηση θα την δώσει μόνον ο αναγνώστης και η Ιστορία! Εδώ θα ήθελα να δώσω παραστατικά ένα παράδειγμα: Η ομορφιά ενός κειμένου μοιάζει λίγο με την ομορφιά –ή ασχήμια- οποιουδήποτε ανθρώπου!
    2. Να έχουν συνέπεια: Αυτός ο όρος έχει διπλή έννοια. Αφενός μεταξύ τους οι προτάσεις να μην αντιφάσκουν αλλά και να είναι συνεπή όλα όσα γράφω με όσα σκέφτομαι και πιστεύω σχετικά με το θέμα μου. Να είναι δηλαδή αληθινά.
    3. Να έχουν συνέχεια: Τα νοήματα να ακολουθούν διαδοχικά μια σειρά και να μην είναι ανακατωμένα, έτσι ώστε ο αναγνώστης να μη μπλέκεται και να χρειάζεται να πηγαίνει μπρός-πίσω για να καταλάβει εκείνο πού θέλω να πω. Ακόμα ένα παραστατικό παράδειγμα: Να μοιάζει το κείμενο με ένα καλοχτενισμένο κεφάλι! ( άσχετα βέβαια αν η σημερινή μόδα επιβάλει επιτηδευμένα αχτένιστο κεφάλι!).
    4. Να έχουν σαφήνεια: Είναι ο όρος που απαιτεί πλούσιο λεξιλόγιο και σοβαρή επιλογή των λέξεων, δεδομένου ότι η γλώσσα μας είναι τόσο πλούσια σε λέξεις με την ίδια περίπου σημασία όσο καμμιά άλλη στον κόσμο. Παραστατικό παράδειγμα: Η λέξη πόδι, μπορεί να γραφεί αρίδα, κανί, ποδάρα, ποδαράκι, κάτω άκρο, κ.λ.π.
    5. Να έχουν πληρότητα: Δηλαδή όταν τα ξαναδιαβάσω να μη χρειάζεται να προσθαφαιρέσω τίποτε. Να περιέχουν όλα όσα έχω και θέλω να γράψω σχετικά με το θέμα που πραγματεύομαι την ώρα που τα γράφω.
    6. Να είναι ολοκληρωμένα: Να περιέχουν δηλαδή, αν χρειάζεται, σχετική βιβλιογραφία, ή γνώμες άλλων προσώπων με κύρος και γνώσεις επί του θέματος

    Μια σελίδα κείμενο, αυτό που διάβασες μόλις τώρα αναγνώστη μου, μου πήρε ακριβώς δύο ώρες να το γράψω. Θα πεις λοιπόν : «καλό είναι» και θα πάμε σε άλλο θέμα;

    γ.κ.

    Υ.Γ. Δείχνει άσχετο. Όμως είναι;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: