ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Επικαιρότητα 1ης Ιου… στη Φθινόπωρο και τέταρτη δόση…
    georgeiraklion στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Επικαιρότητα 28ης Μα… στη Ο κορονοϊός και η ελευθερία το…
    Γιώργης στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Αούστερλιτς 2 Δεκεμβρίου 1805. Ο Ναπολέων θριαμβευτής

Posted by Μέλια στο 2 Δεκεμβρίου, 2014

Français : La bataille d’Austerlitz Πίνακας του François Pascal Simon Gérard

Του: Β. Ξ. Σπηλιωτόπουλου


Μέσα από τη μεγαλειώδη έκρηξη της Γαλλικής Επανάστασης, όταν η σφύρα της ιστορίας βαρύγδουπα χτυπώντας τον άκμονα μεταμόρφωνε δεδομένα και πρακτικές αιώνων, ξεπήδησε η σχεδόν μυθική μορφή ενός τιτάνα της ιστορίας.  Από την άβυσσο της ανατροπής, καθώς οι προαιώνιες δυνάμεις της αταξίας σάρωναν το ιστορικό γίγνεσθαι, ο Ναπολέων Βοναπάρτης με θόρυβο έσπρωξε τους δείκτες της ιστορίας μπροστά. 

Με το χέρι του, με το πνεύμα του, μα και με τη ρομφαία του, μόνος αυτός εχαλιναγώγησε το χάος, έφερε την τάξη και σκόρπισε αισιοδοξία στους καταπιεσμένους της Εσπερίας.  Διέτρεξε την Ευρώπη σπέρνοντας ιδέες και μηνύματα ελευθερίας, ανάστησε έθνη και οράματα, περιπλανήθηκε στη χώρα των Φαραώ παίρνοντας τη λάμψη των μεγάλων βασιλέων του Νείλου και τέλος με την ορμή του γοήτευσε και ενέπνευσε τους ευγενικούς νόες της εποχής του. 

Ως και ο μέγας Μπετόβεν αφιέρωσε στον «ελευθερωτή» την «Τρίτη συμφωνία» του, την επονομαζόμενη «Ηρωϊκή».


Ο Βοναπάρτης Αυτοκράτωρ

Το 1802 ο ασταμάτητος Βοναπάρτης αναγκάζει τους ευρωπαίους βασιλείς να υποκλιθούν και να συνάψουν συνθήκες ειρήνης με τη Γαλλία.  Ακόμη και αυτοί οι Βρετανοί αναγνωρίζουν το μεγαλείο του και στις 25 Μαρτίου 1802 υπογράφουν τη «Συνθήκη της Αμιένης», με την οποία τερματίζεται ο πόλεμος και ουσιαστικά αναγνωρίζεται η κυριαρχία των Γάλλων στην ηπειρωτική Ευρώπη.  Ο «Αητός» της Γαλλίας δραστήριος, αλλά και δεσποτικός, αναμορφώνει την πατρίδα του (πρωτοστάτησε στη σύνταξη του «Αστικού Κώδικα» «Code Civil des Franηais»: «Code Napoleon»), μα και την προσδένει στο ασυγκράτητο άρμα του.  Πρώτος Ύπατος πια δεν ανέχεται κανένα πρόχωμα στο ρου, που ο ίδιος σχηματίζει. 

Έτσι, όταν στις αρχές του 1804 πληροφορείται ότι, μια συνωμοσία εξυφαίνεται εναντίον του με σκοπό την απαγωγή του και την παλινόρθωση των Βουρβόνων, διατάζει τη σύλληψη των αυτουργών.  Πράγματι το Φεβρουάριο συλλαμβάνονται οι στρατηγοί Πισεγκρύ και Μορώ, γνήσια τέκνα της Γαλλικής Επανάστασης.  Οι πληροφορίες όμως μιλούν και για έναν πρίγκηπα απόγονο κλάδου των Βουρβόνων.  Οι υποψίες στρέφονται κατά του δούκα ντ’ Ανγκιέν, ο οποίος ζούσε στο Έττενχάιμ της Βάδης.  Το Μάρτιο μια ίλη Δραγόνων παραβιάζει το έδαφος του δουκάτου, συλλαμβάνει τον πρίγκηπα και τον μεταφέρει κοντά στο Παρίσι.  Καταδικάζεται με συνοπτικές διαδικασίες σε θάνατο και τουφεκίζεται στις τρεις το πρωί της 20ης Μαρτίου 1804. Ο Ταλλεϋράνδος πληροφορούμενος την εκτέλεση δήλωσε με απάθεια: «κάτι χειρότερο από έγκλημα, λάθος».

Επιθυμώντας να αποκλείσει την παλινόρθωση του παλαιού αντιδραστικού καθεστώτος των Βουρβόνων ο Βοναπάρτης αποφασίζει να αναγορευτεί σε Αυτοκράτορα.  Τον Μάιο η Σύγκλητος – θεσμός ελεγχόμενος από εκείνον – δίνει στον αρχηγό του κράτους τον τίτλο του «Αυτοκράτορα των Γάλλων».  Ο Μπετόβεν πληροφορούμενος το γεγονός ξεσκίζει το εξώφυλλο της «Τρίτης Συμφωνίας» του και αναφωνεί: «Δεν είναι λοιπόν και αυτός παρά ένας κοινός άνθρωπος.  Τώρα θα ποδοπατήσει όλα τα ανθρώπινα δίκαια, δε θα υπακούσει παρά στη φιλοδοξία του, θα θελήσει να υψωθεί υπεράνω όλων των άλλων ανθρώπων, θα γίνει τύραννος».

Στις 2 Δεκεμβρίου 1804 στον καθεδρικό ναό των Παρισίων, την περίφημη «Νοτρ Νταμ», ο Πάπας Πίος ο Ζ΄ χρίει το Βοναπάρτη «Αυτοκράτορα των Γάλλων» με το όνομα «Ναπολέων».  Η παρουσία του Πάπα επικύρωνε τις κοσμογονικές μεταβολές, που ανέτρεπαν τις καθαγιασμένες από την Αγία Έδρα εξουσίες αιώνων,  αναγνωρίζοντας ουσιαστικά τη Γαλλική Επανάσταση.  Επιπλέον νομιμοποιούσε τον τίτλο του Ναπολέοντα έναντι των άλλων εστεμμένων.  Ο Κορσικανός, με μία όλο νόημα χειρονομία, δεν επέτρεψε στον Πάπα να του βάλει το στέμμα, αλλά το άρπαξε και το τοποθέτησε ο ίδιος στην κεφαλή του.  Λίγο καιρό αργότερα ο «Αυτοκράτωρ» μεταβαίνει στο Μιλάνο και στέφεται βασιλιάς της Ιταλίας.


Πόλεμος

Οι ενέργειες του «Αητού» της Γαλλίας προκάλεσαν την αντίδραση των ανακτοβουλίων της Ευρώπης.  Τόσο η παραβίαση των εδαφών του δουκάτου της Βάδης, όσο και η ανάρρηση του στο θρόνο, όπως ήταν φυσικό δεν άφησαν αδιάφορους τους άλλους ηγεμόνες.  Η γαλλική κατοχή του Ανοβέρου και της Νεαπόλεως, καθώς και η επιρροή των Γάλλων σε μεγάλο τμήμα της ευρωπαϊκής ηπείρου ανάγκασε το νεαρό Τσάρο Αλέξανδρο Α’, να απευθύνει τελεσίγραφο, με το οποίο ζητούσε την απόσυρση των γαλλικών στρατευμάτων από τις χώρες που κατείχαν.  Η άρνηση του Ναπολέοντα να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του Ρώσου μονάρχη, οδήγησε τον δεύτερο σε συνεννόηση με τους Βρετανούς και στη συγκρότηση του Τρίτου Συνασπισμού τον Ιούλιο του 1805. 

Οι τρεις σύμμαχοι (έπειτα από τη σύμπλευση και της Αυστρίας), Βρετανία, Ρωσία και Αυστρία θέλοντας να διατηρήσουν την πρωτοβουλία των κινήσεων και να τελειώσουν οριστικά με τον μεγάλο αντίπαλό τους, αποφάσισαν να επιτεθούν πρώτες.  Το σχέδιο τους προέβλεπε την απελευθέρωση του Ανοβέρου, την κατάληψη της Βαυαρίας και την απώθηση των Γάλλων από ολόκληρη την Ιταλία.  Ο Ναπολέων, ενήμερος για τις προθέσεις τους, παρακολουθούσε στενά τις κινήσεις τους και προετοιμαζόταν για την κρίσιμη αντιπαράθεση.  Γνώριζε ότι, το θέατρο του πολέμου θα ήταν τα εδάφη της Γερμανίας, γι’ αυτό και συγκέντρωσε τον κύριο όγκο της «Μεγάλης Στρατιάς» στο Ρήνο.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 1805 τα γαλλικά στρατεύματα παραβιάζουν τα σύνορα του Άνσμπαχ και διασχίζοντας το Δούναβη εφορμούν στα νώτα των Αυστριακών, οι οποίοι τις προηγούμενες ημέρες είχαν εισβάλει στη Βαυαρία.  Ο αυστριακός στρατηγός Μακ, ο οποίος ανέμενε την επίθεση από την πλευρά του Μέλανος Δρυμού, αιφνιδιάζεται και επιχειρεί να αντιδράσει, όμως ηττάται από το στρατάρχη Νέϋ και εξαναγκάζεται να οχυρωθεί στην πόλη Ουλμ.  Ως τα μέσα Νοεμβρίου το σύνολο των δυνάμεων του Μακ εξουδετερώνονται και ο Ναπολέων με έναν ελιγμό και με ελάχιστες απώλειες έθεσε τον αυστριακό στρατό στο περιθώριο.

Τις ίδιες περίπου ημέρες, στις 21 Οκτωβρίου του 1805, ο ναύαρχος Νέλσον χάνει τη ζωή του σε μια από τις σημαντικότερες ναυμαχίες της παγκόσμιας ιστορίας, αυτής του Τραφάλγκαρ, κατά τη διάρκεια της οποίας κατέστρεψε τον ενωμένο γαλλοϊσπανικό στόλο.  Με αυτό τον τρόπο η Βρετανία εξασφάλισε τον απόλυτο έλεγχο των θαλασσών και περιόρισε την κυριαρχία της Γαλλίας στην ηπειρωτική Ευρώπη.


Η μάχη του Αούστερλιτς

Στον απόηχο των δραματικών γεγονότων «ο καβαλάρης της Μεσημβρίας» (όπως τον αποκάλεσε ο Σατωμπριάν) καταδιώκει τους Ρώσους του στρατηγού Κουτούζωφ και αποφασίζει να τους αφήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, υπαγορεύοντας ο ίδιος τις περιστάσεις.  Στα τέλη Νοεμβρίου επέλεξε το πεδίο, όπου θα έδιδε μία από τις σημαντικότερες μάχες του, η οποία θα ενέπνεε τον Ουγκώ και τον Τολστόϋ, και θα χάριζε στην παγκόσμια λογοτεχνία μερικές από τις ωραιότερες σελίδες της.  Το Αούστερλιτς λοιπόν, ένα μικρό χωριό στα βόρεια της Βιέννης, διάλεξε ως τόπο ο «Αυτοκράτωρ» για να στήσει το «σκηνικό» του.  Μετακινώντας με επιδεξιότητα τμήματα του στρατού του έδωσε στους αντιπάλους του την πεποίθηση της υπέρμετρης αριθμητικής τους υπεροχής.  Επιθυμώντας να ενισχύσει την εικόνα της αδυναμίας του έστειλε το στρατηγό Σαβαρί να ζητήσει τη σύναψη ανακωχής. 

Οι αυτοκράτορες Φραγκίσκος της Αυστρίας και Αλέξανδρος της Ρωσίας βέβαιοι πλέον ότι, ήλθε η ώρα να απαλλαγούν από τον «τύραννο», επιζητούν την εκδήλωση επίθεσης.  Μία ημέρα πριν από την κρίσιμη αναμέτρηση ο Ναπολέων εκκενώνει το χωριό του Αούστερλιτς και το οροπέδιο του Πράτσεν, θέλοντας να εξωθήσει τους αντιπάλους του σε ενέργειες, τις οποίες είχε προβλέψει με ακρίβεια.  Στις 2 Δεκεμβρίου του 1805 (ένα ακριβώς χρόνο από τη στέψη του ως αυτοκράτορα), στις 7 το πρωί, η μάχη άρχισε με πρωτοβουλία των Ρωσοαυστριακών.  Μια απόκοσμη ομίχλη κάλυπτε τα πάντα δυσκολεύοντας τις κινήσεις των στρατιωτών. 

Ο Βοναπάρτης και οι στρατηγοί του στέκονταν ψηλότερα στο χωριό Σλάππανιτς με τις ματιές τους προσηλωμένες στην κάτω τους πυκνή καταχνιά.  Με πρόσωπο ανέκφραστο, προσπαθώντας να φέρει νοερά στα μάτια του τις εικόνες της μάχης, αφουγκραζόμενος τους ήχους της, ο μεγάλος στρατηλάτης ένοιωθε ότι, η παγίδα του στήνονταν με την απλότητα, που την είχε εμπνευσθεί.  Οι Ρωσοαυστριακοί εγκατέλειπαν τα υψώματα του Πράτσεν, κατέβαιναν στην ομιχλώδη κοιλάδα και με τον κύριο όγκο των δυνάμεων τους μάχονταν με μέρος των γαλλικών στρατευμάτων.  Ο «μικρός δεκανέας» (le petit caporal), όπως τον ονόμαζαν χαϊδευτικά οι στρατιώτες του στην Ιταλία, καρτερικά παρακολουθούσε τις κινήσεις των εχθρών του και στη ματιά του άστραφτε η σταθερότητα του ενορχηστρωτή. 

Αργά  αργά ο «Ήλιος του Αούστερλιτς» φλόγιζε την αχλύ, ξεδιάλυνε τις μορφές και φανέρωνε την μεγαλοφυία του.  Άξαφνα με ένα νεύμα του οι στρατηγοί σκορπίστηκαν προς όλες τις κατευθύνσεις.  Το μεγάλο σώμα των Γαλλικών στρατευμάτων, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ανέμενε αμέτοχο, έμπαινε στη μάχη αλλού καλπάζοντας προς τα υψώματα του Πράτσεν και αλλού ανατρέποντας τη μέχρι εκείνη την ώρα επιτυχία των Ρωσοαυστριακών.  Σταδιακά οι δυνάμεις των συμμάχων εξασθενούσαν και στις 4 το απόγευμα, την ώρα που ο «Ήλιος του Αούστερλιτς» έδυε, η σύγκρουση εξέπνεε αφήνοντας το Ναπολέοντα θριαμβευτή και δύο αυτοκρατορίες γονυπετείς, σαστισμένες από την ιδιοφυΐα του.  Από τους 85.000 άνδρες-μαχητές του «Τρίτου Συνασπισμού» οι απώλειες ανήλθαν σε 35.000, ενώ από τους 53.000 των Γάλλων 8.000 χάθηκαν ή τραυματίστηκαν.

Δύο ημέρες μετά ο Βοναπάρτης συναντήθηκε με τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο της Αυστρίας και συνυπέγραψαν ανακωχή, που αργότερα κατέληξε στη «Συνθήκη του Πρεσβούργου», με την οποία ο Γάλλος αυτοκράτωρ διευθέτησε τα σύνορα της Ευρώπης.

Ο Ουίλιαμ Πιτ ο νεότερος, όταν έμαθε για την ήττα του Τρίτου Συνασπισμού, ζήτησε να πάρουν από μπροστά του το χάρτη της Ευρώπης λέγοντας:  Διπλώστε αυτό το χάρτη, δε θα μας χρειαστεί για τα επόμενα δέκα χρόνια».

 Πηγή: Βασίλης Σπηλιωτόπουλος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: