ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Γιώργης στη FDA ΚΑΙ PFIZER: «Συγκάλυψη μαζ…
    Γιώργης στη FDA ΚΑΙ PFIZER: «Συγκάλυψη μαζ…
    1868: Το ατμόπλοιο Έ… στη Ναυμαχία μεταξύ «Ενώσεως» και…
    Πετροβούβαλος στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Σχετικά προς την Κινεζική «ηγεσία» στην Ασία και γενικότερα στον Κόσμο

Posted by Πετροβούβαλος στο 5 Νοεμβρίου, 2014

άρθρο του Vladimir Terehov
από το New Eastern Outlook

.

Η πρόβλεψη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ότι, εώς το τέλος του 2014 το Κινεζικό Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν θα υπερβεί, για πρώτη φορά, το Αμερικανικό (με όρους ισοτιμίας αγοραστικής δυνάμεως) έχει προκαλέσει μια πολύπλευρη αναταραχή στον κόσμο των Μέσων Μαζικής Ενημερώσεως. Αυτό φαίνεται πραγματικά περίεργο, δεδομένης της κρίσιμης ειδικής σχέσεως της ίδιας της Κίνας με τη σημασία αυτών των προβλέψεων, η οποία άρχισε να εμφανίζεται στα μέσα της τελευταίας 10ετίας.

Στην πραγματικότητα, οι Κινέζοι ειδικοί επισημαίνουν ότι, παρά την 30ετή περίοδο συνεχούς οικονομικής προόδου, ​​με όρους τεχνολογικής αναπτύξεως και ευημερίας, η χώρα τους βρίσκεται ακόμη σε μεγάλη απόσταση από την κατάσταση που θα της επιτρέψει να μετατραπεί σε ηγέτιδα των παγκόσμιων πολιτικών και οικονομικών διαδικασιών. Πρόκειται για μία μάλλον αξιέπαινη (και προτύπου προς μίμηση) αυτοσυγκράτηση και νηφαλιότητα, δεδομένου του ιστορικού πολύ πραγματικών επιτευγμάτων.

Αν και φυσικά, στις εκκλήσεις, που απευθύνονται πρωτίστως προς το κοινό της βασικής χώρας – γεωπολιτικής αντιπάλου, της Κίνας, δλδ. των ΗΠΑ, να μην παρασύρεται από υπερβολικούς φόβους, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την παρουσία ενός είδους «πολιτικής πονηριάς». Αλλά ποιος, από τους σύγχρονους κορυφαίους παγκόσμιους «παίκτες», δεν έχει συμπεριφερθεί έτσι και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό;

Προκειμένου να διεκδικήσει την ιδιότητα του πολυεπίπεδου (όχι μόνο οικονομικού, αλλά και κοινωνικο – πολιτισμικού) παγκόσμιου ηγέτη, η Κίνα θα χρειαστεί μία 10ετία (ίσως και περισσότερο από μία) σχετικής, τουλάχιστον, «εξωτερικής σιωπής», ώστε να εστιάσει τις προσπάθειές της στην ευρύτερη οικονομική της ανάπτυξη. Αυτά τα σχέδια, ασφαλώς δεν μπορούν να συμπεριλαμβάνουν την «πρόωρη» πρόκληση των φόβων των γεωπολιτικών της αντιπάλων. Αυτό θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην επιδείνωση της καταστάσεως της εξωτερικής της πολιτικής και, κατά συνέπεια, στην ανάγκη να εκτρέψει πόρους προς την επιτάχυνση της αναπτύξεως των στρατιωτικών της δυνατοτήτων.

Μεγάλης σημασίας στη συμπεριφορά της Κίνας στη διεθνή αρένα, είναι το ζήτημα της εφαρμογής αξιωμάτων των διαφόρων προτύπων των σύγχρονων παραλλαγών της «Realpolitik» του Otto von Bismarck, που είναι προϊόν του Ευρωπαϊκού πολιτισμού και των Ευρωπαϊκών απόψεων (που χρονολογούνται από το Θουκυδίδη) σχετικώς προς τις κινητήριες δυνάμεις της ιστορικής διαδικασίας.

Για ευνόητους λόγους, το κύριο σημείο όπου εστιάζουν οι ξένοι Σινολόγοι, είναι το ζήτημα της Κινεζικής «ιδιαιτερότητος» (αν υφίσταται) στον τομέα της σύγχρονης διεθνούς πολιτικής.

Η ιδέα ότι το «βαρύ χέρι» της Ευρώπης, το οποίο εκδηλώθηκε με σαφήνεια κατά τη διάρκεια των αποικιακών πολέμων του 19ου αιώνα – εναντίον και της Κίνας και ίσως κυρίως αυτής – δεν είναι πραγματικό χαρακτηριστικό της πορείας της δράσεως της ιστορικής Κίνας, συγκαταλέγεται μεταξύ των υποστηρικτικών μίας τέτοιας «ιδιαιτερότητος». Σύμφωνα με αυτή την άποψη, η Κίνα προσπάθησε πάντοτε να αποφύγει μια κατάσταση όπου καθίσταται απαραίτητο να καταφύγει στη βία εναντίον γείτονα – υποτελούς. Η επικοινωνία με τους γείτονες / υποτελείς της αναπτύχθηκε προσεκτικά, έτσι ώστε οι «δορυφόροι» της να μπορούν να διακρίνουν πραγματικά οφέλη από την καθιερωμένη μορφή των σχέσεων με την «προστάτιδα».

Τέτοιες έννοιες σχετικές προς το μέγεθος της «μοναδικότητος» στην εικόνα του ιστορικού της Κινεζικής συμπεριφοράς στη διεθνή σκηνή, είναι ευάλωτες σε αντεπιχειρήματα. Ειδικότερα σήμερα, στη Xinjiang (σ.Π/Β: η αυτόνομη Κινεζική επαρχία στα ΒΔ όπου κατοικούν οι Ουϊγούροι) και στο Θιβέτ, η Κίνα συμπεριφέρεται, ενίοτε, όπως οι Ευρωπαίοι του 19ου αιώνα.

Σε κάθε περίπτωση, η σημερινή Κίνα είναι ένα φαινόμενο των μεταβαλλόμενων παγκόσμιων «πολιτικών καιρών», πράγμα που σημαίνει (όπως και στην περίπτωση του «φυσικού καιρού»), πως είναι παράλογο να αξιολογείται συναισθηματικά ως «καλή» ή «κακή».

Δηλώσεις που σχετίζονται με την αντικατάσταση της Ιαπωνίας από την Κίνα ως ηγέτιδος στο Ασιατικό φαινόμενο που επονομάζεται «Παράδειγμα των Ιπτάμενων Χηνών» (ΠΙΧ – FGP), δεν φαίνεται επίσης να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Η εικόνα του ΠΙΧ γεννήθηκε στα 1930, στο πλαίσιο της έννοιας του «Πλησιάσματος» – μίας εναλλακτικής μορφής σχέσεων μεταξύ των Ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων και των αποικιών τους. Σύμφωνα με τη στρατηγική ΠΙΧ, ο οικονομικός ηγέτης δεν συμμετέχει στην εκμετάλλευση των υποτελών του ως δούλων, αλλά μάλλον δημιουργεί αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της αλληλεπιδράσεως, οργανωτικά και τεχνολογικά επιτεύγματα του ηγέτη του «σμήνους» κατευθύνονται προς τις «χήνες» του 1ου (πιο κοντινού προς τον ηγέτη) «κύματος». Η επακόλουθη ανάπτυξη των επιτευγμάτων του 1ου «κύματος» διαχέεται στο επόμενο «κύμα», και ούτω καθ’ εξής.

Από τη δεκαετία του 1960, ο ηγέτης του Ασιατικού ΠΙΧ ήταν η Ιαπωνία. Σε αυτήν οφείλεται, σε σημαντικό βαθμό, η ταχεία οικονομική πρόοδος του «1ου κύματος της χήνας» που εκπροσωπείται από τη Νότιο Κορέα, την Ταϊβάν, το Χονγκ Κονγκ και τη Σιγκαπούρη. Αυτές οι χώρες, εδώ κι αρκετό καιρό, έχουν εκ νέου οριστεί ως «Ασιατικές Τίγρεις του 1ου Κύματος». Σήμερα, υποψήφιες για το ρόλο των «Τίγρεων του 2ου κύματος» είναι μια σειρά από χώρες – μέλη της ASEAN (Μπρουνέι, Ινδονησία, Βιετνάμ και Μαλαισία).

Πριν όμως μιλήσουμε για την αντικατάσταση της Ιαπωνίας από την Κίνα στη θέση του «ηγέτη των χηνών», είναι χρήσιμο να απαντηθεί το ερώτημα, εαν τα τελευταία 50 – 60 χρόνια ο «σχηματισμός σφήνας» του Ασιατικού ποιμνίου με μία «χήνα – ηγέτη», έχει διατηρηθεί.

Τα επίσημα στατιστικά στοιχεία για το εμπόριο και τις επενδύσεις της ASEAN για την περίοδο 2010-2013 προσδιορίζουν τέσσερις βασικούς εμπορικούς της εταίρους: Κίνα, Ιαπωνία, Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ. Το μέσο ποσοστό του συνολικού εξωτερικού εμπορίου της ενώσεως είναι για κάθε χώρα αντίστοιχα: 12,5%, 10,5%, 10%, και 8,5%. Παρά το γεγονός ότι η Κίνα βρίσκεται στην πρώτη θέση των εξωτερικών εμπορικών εταίρων της ASEAN, η ηγετική της θέση σχετικώς προς τους άλλους τρείς δεν είναι συντριπτική.

Επιπλέον, από τη σκοπιά της στρατηγικής ΠΙΧ, οι δείκτες εισροής ξένων επενδύσεων στις οικονομίες των «χήνών» που ακολουθούν, έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία. Κι εδώ, ο ηγέτης είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ακολουθούμενη από την Ιαπωνία, τις ΗΠΑ και, με σημαντική χρονική υστέρηση, την Κίνα.

Έτσι, φαίνεται ότι το Ασιατικό «2ο κύμα χηνών» έχει γενικώς χάσει το ενδιαφέρον του να πετά σε «σχηματισμό σφήνας». Είναι δυνατόν να είναι αρκετά επιτυχημένο, παραμένοντας απλώς» στη θέση του ως ένα «φιλικό πλήθος», και οικοδομώντας σχέσεις με διάφορους ηγέτες της παγκοσμίου οικονομίας, οι μισοί εκ των οποίων δεν βρίσκονται καν στην Ασία. Μεταξύ αυτών των ηγετών, η Κίνα είναι απλώς «ένας» από τους πολλούς.

.

O Vladimir Terekhov είναι επικεφαλής ερευνητής του Κέντρου για την Ασία και τη Μέση Ανατολή, του Ρωσσικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Σπουδών.

Απόδοση: Πετροβούβαλος/Αβέρωφ

 

 

4 Σχόλια προς “Σχετικά προς την Κινεζική «ηγεσία» στην Ασία και γενικότερα στον Κόσμο”

  1. desafinado said

    Τί ήταν η Κίνα ως οικονομικός μεγαπαίκτης πρίν την «ανακαλύψουν» (ως χώρο ασφαλέστερης κοινωνικής αλλά και εργασιακής παραδοσιακης ευπείθειας, καθώς και πολύ μειωμένου κόστους εργασίας) οι κινούντες τα νήματα της παγκόσμιας μαζικής παραγωγής και διάθεσης;
    Θα έβγαζαν τα… μάτια τους οι διεθνείς μεγαλοεπενδυτές ενισχύοντας έναν μελλοντικό δυναμικό γίγαντα που θα τους υφαρπάξει τα κέρδη (όχι μόνο οικονομικά), χωρίς κάποιες πρόνοιες;
    Ακόμη και εάν κάτι… ξεφύγει, πόσο δύσκολο θα ήταν να απομονωθή ο «δράστης» από τις εμπορικές «προσγειώσεις» στους δυτικούς καλοπληρωτικούς διαδρόμους;
    Ποιοί θα εμπόδιζαν και ποιούς στο να αλλάξουν τους όρους του παγκόσμιου οργανισμού Εμπορίου ( πρώην ΓΚΑΤΤ) εάν «στραβώσουν» κάποια πράγματα και δεν ελέγχονται πλέον;
    Ακόμη, ποιά είναι η σύνθεση των χαρτοφυλακίων στις επιχειρήσεις που δρούν εντός της… εργατικoκοινωνικά correctly Κίνας και ποιά είναι τα διανεμόμενα κέρδη από τα προιόντα που κατακλύζουν τις αγορές;
    Ποιός γνωρίζει ακριβώς τα deals που υφίστανται (ημιδιαφανή και αδιαφανή) για να έχει μια αντίληψη προς το που πάει το πράγμα;
    Όλα, μάλλον, είναι υπό απόλυτο έλεγχο.
    Η Κίνα, όπως και η Γερμανία, είναι οι δυναμικοί παράγοντες εμπλοκής για έναν συγκεκριμένο τρόπο παραγωγής, συγκεκριμένων πραγματων και συγκεκριμένης νοοτροπίας που πηγάζει από αυτούς.
    Το δικό μας πρόβλημα, είναι κυρίως ζήτημα αναστοχασμού της έως τώρα σύγχρονης βιωματικής μας πορείας, επειδή εμπλέκεται ένα πολύμορφο παρελθόν «ανατολικού» τύπου με τις αντίστοιχες προσλαμβάνουσες.
    Εκεί πρέπει να γίνει κάποιο ξεκαθάρισμα του τί αφήνουμε και του τί καλούμεθα να ακολουθήσουμε.
    Πρόβλημα πρός επίλυση για τους νεώτερους, οι… γηραιότεροι δεν έχουν τέτοιου είδους προβλήματα, ανήκουν στο μεγάλο χρονικά παρελθόν τους και όχι στο αμφίβολο και ολιγόχρονο μέλλον τους.

    • Πετροβούβαλος said

      Σε επίπεδο δυνατοτήτων πάντως, η Κίνα έχει συγκεντρώσει κτηνώδεις υποδομές που υποθετικά είναι «απαλοτριώσιμες» και πολύ χρυσάφι. Εάν το σχέδιο είναι μία αστραπιαία απομόνωσή της σε περίπτωση ανεξάρτητης κινήσεώς της, τότε θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει (το σχέδιο) και τη Ρωσσία, μαζί με τις αναδρομολογημένες ενεργειακές της πηγές. Δεν νομίζω πως η Κίνα είναι τόσο ελεγχόμενη, τείνω μάλλον να πιστεύω, στο πνεύμα του άρθρου, πως δεν είναι ακόμη ο καιρός της.

      Προετοιμάζονται κάτι σχέδια τύπου Red – Med (Ισραηλινή επιδίωξη σιδηροδρομικής επικοινωνίας μεταξύ Ερυθράς Θάλασσας και Ισραηλινού λιμανιού) παρακάμψεως της Διώρυγας του Σουέζ,που έχουν ήδη ανατεθεί σε αμιγώς Κινεζικά ελεγχόμενους ομίλους. Επιπλέον, ο (αν και όποτε) Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης, προβλέπει πολύ ισχυρότερες των οικονομικών σχέσεις. Στη Νοτιο – Ανατολική Κινεζική Θάλασσα παίζονται παιχνίδια αμφισβητήσεως επί εδαφών. Όλα αυτά, συν το πληθυσμιακό μέγεθος της Κίνας και το πολιτικό της σύστημα που είναι συνεχές από εγκαθιδρύσεως του κομμουνισμού, νομίζω πως είναι ασφαλείς δείκτες της δυσκολίας να ελεγθεί η Κίνα κατά τα πρότυπα της Γερμανίας.

    • desafinado said

      Η Ρωσία, ως συμβάλλουσα παράμετρος, είναι εκτός της παγκόσμιας «χαρτοπαικτικής» λέσχης επειδή ένας πρόσκαιρος άνθρωπος μπορεί να λέγει ωρισμένα ενδιαφέροντα για κάποιους πράγματα;
      Ποιές είναι άλλωστε οι παράπλευρες σημειολογικές πρόνοιές του;
      Ακτινογραφημένος.
      Και ας πούμε πως η Ρωσία (μακροπρόθεσμα και στρατηγικά, έτσι;) δεν έχει την ανάγκη των δυτικών αγορών για να πουλήσει τους γεωπόρους της και στρέφεται στην Κίνα, ως αγορά.
      Η Κίνα σε ποιούς θα στραφή για να πουλήσει τα προιόντα της όλης… αλυσίδας, εάν προκύψει εμπάρκο αγορών (ποικιλόμορφο) προς τους… «δράστες»;
      Μια ειρηνική απάντηση θα υπήρχε μόνο, δηλ πως ο μισός κόσμος δεν έχει ανάγκη τον άλλον μισό για να επιβιώσει, λογικώτατο!
      Και εδώ μπαίνουμε στα βαθιά νερά φίλε μου, ανεξαρτήτως της λογικής των «κανονιοφόρων», που πλέον θα έπρεπε να εθεωρούντο ευχής έργον εάν ήσαν μόνον αυτές!
      Άλλα είναι τα… κανόνια σήμερα, Μπέρθες κανονικώτατες στο σαλόνι μας δηλαδή!
      Δεν είναι η παραγωγή και η διανομή το κυρίαρχο πρόβλημα σήμερα (με κάποια «σοβαντίσματα» βεβαίως) για τους ενσωματωμένους στην σύγχρονη «ατμόσφαιρα».
      Το πρόβλημα είναι οι τρόποι και τα μοντέλα ζωής, τα τόσο αριστοτεχνικά υφασμένα, που κανείς «νορμάλ» δεν γλιτώνει, ούτε Κινέζος, ούτε Ρώσος, ούτε τίποτε!
      Το πράμα Πέτρο πηγαίνει με τον αυτόματο, μα τελείως λέμε!
      Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Ρώμη των… αισθήσεων, αποσκορακιζομένων των συναισθήσεων.
      Νικάτωρ υλισμός δηλαδή, οπότε το κουμάντο είναι αδιάφορο.

    • Πετροβούβαλος said

      Kαθόλου δεν είναι εκτός «λέσχης», το ερώτημα είναι ο βαθμός ελέγχου της λέσχης επί ενός εκάστου των μελών της.

      Η αποκοπή Κίνας – Ρωσσίας από το παγκόσμιο οικονομικό πρότυπο μοιάζει απογορευτική – απαγορευτικό κόστος για όλους. Εάν όμως φτάσουμε εκεί, οι Κινέζοι έχουν περιθώρια επιβίωσης εντός του «λογικώτατου», έχοντας ως πολίτευμα βαθιά θεσμοθετημένη και εμπειρότατη δικτατορία . Οι άλλοι έχουν; Γιατί εδώ μπαίνει το (ορθότατα τοποθετημένο) ζήτημα των τρόπων/μοντέλων ζωής.

      Και συμφωνώ απόλυτα πως το «πράμα πηγαίνει με τον αυτόματο», εδώ έχουμε να κάνουμε με ιστορικούς ογκόλιθους που ήρθε μάλλον καιρός να πέσουν στο κεφάλι του «πολιτισμού».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: