ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    Μέλια στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η 11η Σεπτεμβρίου στην ιστορία…
    ΚΡΙΤΩΝ στη Άρχισε η ολομέτωπη Τουρκική πρ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Παναγιώτης Κονδύλης για την «αριστερά» και τον φιλελευθερισμό

Posted by Πετροβούβαλος στο 5 Οκτωβρίου, 2014

από την Κοσμοϊδιογλωσσία

.

Η «αριστερά», έχοντας μετατραπεί σε ουραγό ή σε σφογγοκωλάριο του αμερικανισμού, δεν αντλεί πλέον από ότι ζωντανότερο είχε η μαρξιστική παράδοση, δηλαδή την ανελέητη απομυθοποίηση των φιλελεύθερων ιδεολογημάτων, αλλά τρέφεται από μια κοινωνική θεωρία που εν μέρει αντικατοπτρίζει και εν μέρει συγκαλύπτει εξιδανικευτικά τις πραγματικές σχέσεις ισχύος μέσα στη δυτική μαζική δημοκρατία.

Καθώς η τελευταία έχει ποικίλες επόψεις και διάφορες ιδεολογικές ανάγκες, η επικρατούσα στη Δύση κοινωνική θεωρία εμφανίζεται κι αυτή σε διάφορες τάσεις: θεωρίες περί «δικαιοσύνης» ή περί «επικοινωνιακής πράξεως» ικανοποιούν τις γενικότερες ηθικολογικές απαιτήσεις της νομιμοποίησης των δυτικών καθεστώτων, θεωρίες περί «συστήματος», προερχόμενες από τον πνευματικό κόσμο της κυβερνητικής και στηριζόμενες στην εννοιολογία της, συνάπτονται με την διοικητική και τεχνική πλευρά της μαζικής δημοκρατίας, ενώ οι πραγματικότητες, αλλά και οι ονειροφαντασίες, της «ελεύθερης αγοράς» απηχούνται σε θεωρίες οικονομίστικης εμπνεύσεως, όπου το σύνολο της κοινωνίας συγκροτείται σύμφωνα με το ιδεατό μοντέλο της αγοράς. Παρά τις μεταξύ τους αντιθέσεις, που κινούνται σε επίπεδο πρακτικά δευτερεύον… όλες αυτές οι θεωρίες, ως προϊόντα νομιμοποίησης της ίδιας κοινωνίας, συμμερίζονται ρητά ή άρρητα βασικές αντιλήψεις… Συνοψίζουν θεωρητικά την ιδεατή του αυτοκατανόηση από δυτική σκοπιά και μονολόνοτι ενίοτε διαπιστώνουν ότι ανάμεσα στην αυτοκατανόηση αυτή και στη σημερινή πραγματικότητα υπάρχει κάποια απόσταση, ωστόσο διατείνονται ότι ο πυρήνας και μεγάλα τμήματα της σημερινής πραγματικότητας εμπεριέχουν σαφείς ροπές ικανές να μας οδηγήσουν αργά ή γρήγορα στο σημείο που δείχνει η ιδεατή αυτοκατανόηση (της Δύσης).

Σε κάθε εποχή η ιδεολογία του νικητή καθίσταται για τους νικημένους ερμηνεία της πραγματικότητας, δηλαδή η ήττα τους επισφραγίζεται με την αποδοχή της οπτικής του νικητή.

Έτσι π.χ. όσοι χθες ακόμα παραληρούσαν για τον «εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του λαού του Βιετνάμ», άναβαν καντήλια στο εικόνισμα του Τσε Γκουεβάρα και δεν ήθελαν ν’ ακούνε κουβέντα για «τυφλό αντικομμουνισμό», σήμερα, αντί να καταγγέλλουν τον ιμπεριαλισμό, κεραυνοβολούν «κάθε εθνικισμό» και ενστερνίζονται ως ερμηνεία της πραγματικότητας τα συνθήματα του νικητή: τον οικουμενισμό μέσω της ενιαίας παγκόσμιας αγοράς και των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Δεν αναρωτιούνται ούτε ποιος θα ερμηνεύει κάθε φορά τι σημαίνουν αυτά τα «δικαιώματα» στον συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, ούτε αν και κατά πόσο δικαιολογείται ο «εθνικισμός» όποτε ένα μικρός θέλει να αντισταθεί στις αδηφάγες διαθέσεις ενός μεγάλου.

Με τον τρόπο αυτό, ενώ ηθικολογούν αδιάκοπα, στην πραγματικότητα συμπαρατάσσονται με το δίκαιο του ισχυρότερου. Αλλά αν ο ηττημένος, αποδεχόμενος όψιμα την ιδεολογία του νικητή, γίνεται συχνά ο γελοιωδέστερος και γλοιωδέστερος φορέας της, δεν είναι βέβαια ο πρωταρχικός εμπνευστής και θεμελιωτής της…

Όσα ωφελούν τους ιδιοτελείς τα προπαγανδίζουν οι αφελείς. Όμως οι ιδιοτελείς δεν έχουν μόνο νομιμοποιητικές ανάγκες, που ικανοποιούν οι αφελείς’ έχουν και ανάγκες πρακτικές, πρέπει δηλαδή, σε αντίθεση με τους διανοούμενους τους, να δρουν συνεχώς μέσα σε συγκεκριμένες καταστάσεις, όπου διακυβεύονται τεράστια οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα. Όταν π.χ. το αμερικανικό Πεντάγωνο καταρτίζει τους σχεδιασμούς του, που φθάνουν ήδη βαθιά μέσα στον 21ο αιώνα, δεν καλεί βέβαια τον Rawls, ούτε τον Habermas ούτε άλλους ηθικοφιλόσοφους προκειμένου να ακούσει και να ακολουθήσει τις συμβουλές τους. Κατά τη χάραξη και την άσκηση της πολιτικής τα νεφελώματα διαλύονται και τα αστεία τελειώνουν, και σταθμίζονται χειροπιαστά δεδομένα και ορατές τάσεις. Οι οικουμενιστικές ιδεολογίες διόλου δεν προοιωνίζουν την πραγματική μετάβαση προς έναν οικουμενισμό ισότιμων ομάδων και ατόμων. Γιατί θεωρητικά ισχύουν μεν για όλους, πρακτικά όμως ερμηνεύονται δεσμευτικά από τους ισχυρούς και ανοίγουν τις θύρες για οποιεσδήποτε επεμβάσεις κρίνουν σκόπιμες οπουδήποτε. Ότι ήταν για τους Ρώσσους κομμουνιστές χθες ο «προλεταριακός διεθνισμός» είναι σήμερα για τους Αμερικανούς τα «ανθρώπινα δικαιώματα». Και στον 21ο αιώνα, όπως πάντοτε στο παρελθόν, την Ιστορία θα την καθορίσει όποια Δύναμη θα είναι σε θέση να προσδιορίζει δεσμευτικά για τους υπόλοιπους το περιεχόμενο και την πρακτική εφαρμογή των κυρίαρχων εννοιών (διάβαζε: ιδεολογημάτων)…

Όποιος δεν θέλει να είναι φερέφωνο του ισχυρού δεν πρέπει και να αποδέχεται την εικόνα που προβάλλει και επιβάλλει ο ισχυρός για τον εαυτό του. Πολλοί, ιδίως «αριστεροί», έχουν την εντύπωση ότι (εξακολουθούν να) απορρίπτουν το «σύστημα» μόνο και μόνο επειδή επικαλούνται την ιδεολογία του «συστήματος» προκειμένου να επικρίνουν σε ορισμένα σημεία την πραγματικότητα του. Όμως με τον τρόπο αυτό απλώς καταφάσκεται αντικειμενικά ό,τι απορρίπτεται υποκειμενικά…

Ένα οφθαλμοφανές, και ασφαλώς όχι τυχαίο, γνώρισμα των κοινωνικών θεωριών που προαναφέραμε είναι ο εξοβελισμός της ιστορικής διάστασης και της ιστορικής θεώρησης. Η άλλοτε υποκρυπτόμενη και άλλοτε επιδεικνυόμενη πρόθεση εξοβελισμού της ιστορικής διάστασης και ιστορικής θεώρησης είναι να δώσει τροφή στην εντύπωση, και στην ελπίδα, ότι η σημερινή κοινωνικοπολιτική κατάσταση στη Δύση αποτελεί εδραία κατάκτηση της ανθρωπότητας, η οποία όχι μόνο δεν είναι δυνατόν να ανατραπεί στο χώρο της διαμόρφωσής της, αλλά και σε προβλεπτό χρονικό διάστημα θα εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Όμως μέσα στην ιστορία δεν υπάρχουν ούτε μόνιμες κατακτήσεις ούτε ευθύγραμμες εξελίξεις ως απλές προεκτάσεις σημερινών συγκυριών. Η διάδοση της μαζικής δημοκρατίας σε παγκόσμια κλίμακα όχι μόνο δεν θα γεννήσει παντού πιστά αντίγραφα, αλλά θα αλλάξει και αυτήν την ίδια στις μητροπολιτικές χώρες, πυροδοτώντας παράλληλα οξύτατους αγώνες κατανομής.

Αν ο 20ος αιώνας σήμανε τη διάψευση της κομμουνιστικής ουτοπίας, ο 21ος αιώνας θα χαρακτηρισθεί από την κατάρρευση της φιλελεύθερης.

Ποιά συγκεκριμένα γεγονότα θα συγκροτήσουν τις μεγάλες ροπές κατά τον 21ο αιώνα, που θα είναι ο συγκλονιστικότερος και τραγικότερος της ανθρώπινης Ιστορίας, δεν μπορούμε να ξέρουμε. Ένα ωστόσο είναι βέβαιο: η Ιστορία δεν τέλειωσε, κανείς απ’ όσους ζουν σήμερα δεν πρόκειται να πεθάνει γνωρίζοντας πως θα τελειώσει…

.

H φωτογραφία των αδερφών Marx, από το FineArtAmerica

9 Σχόλια προς “Παναγιώτης Κονδύλης για την «αριστερά» και τον φιλελευθερισμό”

  1. υποκειμενικός σχολιαστής (p.o) said

    «Με τον τρόπο αυτό, ενώ ηθικολογούν αδιάκοπα, στην πραγματικότητα συμπαρατάσσονται με το δίκαιο του ισχυρότερου. Αλλά αν ο ηττημένος, αποδεχόμενος όψιμα την ιδεολογία του νικητή, γίνεται συχνά ο γελοιωδέστερος και γλοιωδέστερος φορέας της, δεν είναι βέβαια ο πρωταρχικός εμπνευστής και θεμελιωτής της…»

    Άντε τώρα να τα επιχειρήσει κανείς να τα διατυπώσει αυτά στο σύστημα της εναλλαγής στην εξουσία.

    Άντε να παραβιάσεις την κανονικότητα του «πολιτικώς ορθού».

    Με λίγα λόγια, ας προσπαθήσει να κανείς να πει στους φρενήρεις «επαναστάτες» της σκυταλολοδρομίας λαφυραγώγησης του κρατικού κορβανά, ότι δεν είναι «αριστερά» αυτό που κομίζετε.

    Σα να λέει κανείς στον Γκρούεζα ότι το πράσινο, γαλάζιο, φούξια κοστούμι της εξουσίας που φορά ή ετοιμάζεται να φορέσει δεν πρεσβεύει «αυτό και αυτό».

    «Σκοτίστηκα» θα πει από μέσα και απ’ έξω του με κάθε οπαδική χροιά που διακρίνει τους κομματικούς τελάληδες, ομού με τη συνακόλουθη ρετσινιά που (στο πλαίσιο της αυτοκατανόησης της Δύσης, αφού μόνο τέτοια γεγονότα διατρέχουν το «γνωσιολογικό» τους «υπόβαθρο») ρετσινιά του αμφισβητία της ιεράς εξέτασης.

    Άπαξ και κατοχύρωσαν το brand name του «φιλελεύθερου», του «αντισυστημικού», του «αριστερού» τρέχα γύρευε κάθε πιθανή παρέκκλιση από αυτή την βεβαιότητα, τι συνέπειες στιγματισμού θα έχουν για τον φέροντα την άποψη που είναι μη συμβατή.

    Άλλωστε και η εμπέδωση των εθνικισμών (εντελώς αστόχαστα από τις ιστορικές, κοινωνικές/πολιτιστικές αναφορές και διαστάσεις τους πχ αμυντικός, χειραφετητικός, επιθετικός, ρομαντικός κ.τλ) ως κάτι στέρεα αρνητικά φορτισμένο με την έννοια της αυτονόητης κανονικότητας του περιορισμένου προτάγματος της εσπερίας ενός άλλου χρόνου, είναι ομολογητική αυτής της ένδειας της κομματικής νομενκλατούρας.

    Συνεπέστερα αντιλαμβάνεται κανείς πως ετεροπροσδιορίζεται ο φέρων «μη πολιτικώς ορθή» άποψη από αυτή.

    Υ.Γ

    Το σημαντικότερο που δεν ήξερα κιόλας. Χρόνια πολλά και καλά, πάντα με υγεία στην καπετάνισα!
    Ό, τι καλύτερο εύχομαι Μέλια από καρδιάς 😀

    • Πετροβούβαλος said

      Πάντως ο τσίριζας συζητά με τον κουβέλη, δεν γνωρίζω αν τις επαφές τις διαχειρίζεται ο πρώην σύμβουλος του γάπατου βαρουφάκης με παρατηρητή από τους Αν.Ελλ. τον δημαρά. (χικ!)

      • υποκειμενικός σχολιαστής (p.o) said

        Ξέρεις τι με λυπεί περισσότερο φίλε Πέτρο;

        Ότι στους μήνες του μέλιτος της πασοκονδ, τα δημαράκια ήταν (ειδικά στην άρθρωση δημόσιου λόγου) βασιλικότεροι του βασιλέως!

        Τώρα, προ των θυρών του νέου ηγεμόνα, πλασάρονται ως αριστεροί!

        Φυσικά, δεν με προβληματίζει ο χυδαίος καιροσκοπισμός του κάθε κομματικού μαγαζιού.

        Αυτό που παρατηρώ έκθαμβος είναι το πόσο σίγουροι είναι οι νέοι θαμώνες της εξουσίας για την «ποιότητά» της παρουσίας τους και πόσο «αγανακτησιακός» είναι ο …λόγος τους.
        Καμώνονται το διαφορετικό απλά και μόνο επειδή είναι η επίκαιρη κρατούσα μειοψηφία, με τους όρους ενός ολιγαρχικού παιχνιδιού.

        Γι’ αυτό και μετέρχομαι συχνά φράσεων όπως «παπατζηλίκια», «σύστημα της εναλλαγής στην εξουσία» κ.τλ…

        Το θέμα είναι πόσο διατεθειμένοι είναι αρκετοί συνάνθρωποί μας να παραμυθιάζονται με αυτές τις ταχυδακτυλουργίες ανακύκλωσης της μιζέριας μας και μάλιστα με όρους τσιτάτων και ιδεοληψιών ενός εντελώς παράταιρου προς τα συμφραζόμενα κάθε εποχής «ιδεολογικού» ψηφιδωτού.

        Ακόμα δε και αν αποδεχθεί κανείς τη νομοτέλεια της δυτικο-ιδεολογικής κανονικότητας (που φέρουν ως ιερά εξέταση οι εκάστοτε χάμπερμας κ.α) διαπιστώνει με γυμνό μάτι ότι ουδεμία σχέση έχουν οι αριστεροί με τα προτάγματα ενός λχ Τσόμσκι ή ενός Ρ. Γουλφ.

        Αλλά θα μας πει ο πολιτικάντης (ή τα φερέφωνά τους):,
        «-τι μας νοιάζει ρε φίλε, εδώ έχει ψωμί το θέμα, η διαφημιστική μου πινακίδα που βάζω για λόγους προβολής/νομιμοποίησης σε μάρανε;

        Ξέρεις και ξέρω ότι αυτά είναι για το θεαθήναι και όσοι τσίμπησαν (ο αριθμός που είναι αρκετός να τσιμπήσει κάθε φορά), τσίμπησαν».

      • Πετροβούβαλος said

        Εγώ πάλι πιστεύω πως οι μελλοντικοί «θαμώνες» είναι ούνα φάτσα με τους παλιούς, σε επίπεδο ήθους και εν πολλοίς σε επίπεδο προσώπων που παίρνουν αποφάσεις (ακριβέστερα: εντολές για εφαρμογή αποφάσεων που παίρνονται αλλού).

        Όσον αφορά σε όσους «τσίμπησαν». Παρατηρώ την απόλυτη χυδαιότητα: Οι κάποτε βασιλικότεροι του βασιλέως «αριστεροί» και υπερασπιστές των θεσμών, έχουν εξελιχθεί σε παπαγαλάκια που προπαγανδίζουν πως έτσι θα έρθει η εξουσία, ή δεν μιλάνε καθόλου, και τι να πούνε άλλωστε, θα γίνουν ρόμπες.

        Πέρα όμως από τους «ιδεολόγους», τους πεινασμένους για εξουσία και για φράγκα και τους συνοδοιπόρους, ο τσίριζας ακολουθεί μία επικοινωνιακή πολιτική (στην οποία συμπεριλαμβάνω τις επαφές με κουβέλη), ώστε να κρατήσει τα ποσοστά του όσο το δυνατόν χαμηλότερα. Και λέω (με το βρώμικο μυαλό μου): Μήπως πάμε σε «οικουμενική» με ρετάλια από την υπάρχουσα ΝΔ, το υπάρχον πασοκ και τη συνήθη ΜΗ αντίδραση από κκε και λοιπαί δημοκρατικαί δυνάμεις; Γιατί αυτό, θα είναι Ο ΟΡΙΣΜΟΣ της ατιμωρησίας εγκλημάτων κατά του Συντάγματος και κυρίως κατά του Έθνους. Λέω γω τώρα…

      • υποκειμενικός σχολιαστής (p.o) said

        Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πολιτεύονται όλοι αυτοί για να …προσφέρουν στον τόπο αφού έτσι έχει οικοδομηθεί η λειτουργία των κομμάτων.
        Είναι λεηλατική και και προς τον σκοπό αυτό χειραγωγητική.

        Άλλωστε συμφωνώ απόλυτα με τις παρατηρήσεις σου αφού ακόμα και αν αυτές είναι απλές υποθέσεις, εξετάζοντας κανείς τον προγραμματικό λόγο (καλά σε επίπεδο εκθέσεων ιδεών λένε προωθημένες μπούρδες δεν έχω παράπονο) δεν βλέπει κανείς τεκμηριωμένα τον έλεγχο της πολιτικής πράξης διαρκώς και με όρους συνεπειών ως προς την μη τηρησή τους.

        Επομένως το σενάριο που βάζεις είναι μια χαρά εξυπηρετικό των προθέσεών τους.

      • Πετροβούβαλος said

        Αν πάντως εξαναγκάζονται σε «οικουμενική», πά να πει πως είναι απελπισμένοι. Εκτός πάλι, αν αυτό το σενάριο (ή το όποιο δικό τους σενάριο) συνοδεύεται από χαλάρωση στα οικονομικο – κοινωνικά, σε στυλ παπανδρέου του 1981, τηρουμένων των αναλογιών. Σε αυτή την περίπτωση, κινδυνεύουμε από απώλεια των όσων έχουν επιτευχθεί και αναφέρομαι στην αφύπνιση (έστω και εξ ανάγκης) όσων έχουν αφυπνισθεί.

        Σκέψεις, γιατί από πράξεις ακόμα στο μηδέν, αυτή είναι η μαύρη αλήθεια.

      • υποκειμενικός σχολιαστής (p.o) said

        Οι πολιτικάντηδες (όπως και με τα περίφημα πακέτα Μάρσαλ, τα ΜΟΠ, ΚΠΣ κ.τλ) την όποια συνθήκη θα την εκφυλίσουν για την αναπαραγωγή τους και ούτε τους ενδιαφέρει ένα συνολικό σχέδιο για την παραγωγή, παρά μόνο προσωποπαγείς πολιτικές που θα ανακυκλώνουν την κατάρα.
        Και τώρα η ΕΕ έχει την τάση με τις νέες ηγεσίες (Γιούνκερ, Ντράγκι) να το χαλαρώσει το πράγμα.

        Δεν υπάρχει ούτε φτώχεια, ούτε έλλειψη ανθρώπινου κεφαλαίου, πηγών παραγωγικών σταθερών ή εναλλακτικών, και γενικά δυνατοτήτων που να εξασφαλίζουν ευημερία.

        Υπάρχει κακοδιαχείριση από την κομματοκρατία.

        Ένας Καποδίστριας σε χρόνο dt διασφάλισε συνθήκες ζωής για τους πολλούς ασύγκριτα υψηλές προς όσα παρέλαβε.

        Από εκεί και πέρα όσοι εξακολουθούν να τσιμπάνε δεν είναι παρά οι αμετανόητοι τρόφιμοι των κομμάτων και συνιστούν μειοψηφία.
        Διασφαλιστική όμως της καρεκλίτσας των ολίγων.

        Τα σενάρια τα ξέρουν οι ίδιοι που τα ενορχηστρώνουν και όχι εμείς που παραμένουμε σε καθεστώς ιδιωτείας και άγνοιας, αφού δεν εχουμε παρά τυπική παρουσία επιδιαιτησίας και μόνο.

        Καλό βράδυ φίλε Πέτρο.

    • Μέλια said

      P.O καλησπέρα.
      Σ’ ευχαριστώ πολύ για τις ευχές,να είσαι καλά και να χαίρεσαι την οικογένειά σου…

      • υποκειμενικός σχολιαστής (p.o) said

        Να είσαι πάντα καλά καπετάνισα, σε ευχαριστώ πολύ, αντεύχομαι 🙂

        Καλό βράδυ και καλά να περνάς Μέλια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s