ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    «Όλοι φοβούνται έναν… στη «Όλοι φοβούνται έναν πόλε…
    Μέλια στη Ελληνικά Ολοκαυτώματα 1940-194…
    ΒΕΡΑΝ ΚΥΡΑΝΘΗ στη Ελληνικά Ολοκαυτώματα 1940-194…
    Αργυρώ στη Φώτης Κόντογλου – Ἡ Μελαγχολία…
    Τι είναι το «Super C… στη Τι είναι το «Super Cell» που σ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

ΤΑ ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΑ ΤΑ «ΞΗΛΩΝΟΥΝ», ΔΕΝ ΤΑ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΟΥΝ «Ἕνας ὑπόνομος ἀναθυμιάσεων, ποὺ δηλητηριάζει ἐδῶ καὶ δεκαετίες ἕναν ὁλόκληρο λαό».

Posted by Μέλια στο Σεπτεμβρίου 30, 2014

Εικόνα από:www.crashonline.gr

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

 .

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ὅταν πρὸ τριακονταετίας διαλαλοῦσαν τὸ ἐμπόρευμά τους καὶ ἐπαγγέλλονταν μεσσιανικὰ τὴν «Ἀλλαγή», δὲν ψεύδονταν (ὅπως νομιζόταν).

Ἔλεγαν τὴν ἀλήθεια: ὑπόσχονταν δηλ. «Ἐξαλλαγή» (ἢ Μετάλλαξη. Ὡς γνωστὸν στὴν ἰατρικὴ ὁ ὅρος αὐτὸς σημαίνει οὐσιαστικῶς τὸν καρκίνο: Ὅταν δηλ. ἕνα γονίδιο, λόγῳ βλάβης, προκαλεῖ τὴν γένεση καρκινικῶν κυττάρων καὶ τὸν σχηματισμὸ κακοήθων ὄγκων, τότε λέγεται πὼς ἔχει ὑποστεῖ ἐξαλλαγή, καὶ ἔχει μετατραπεῖ σὲ ὀγκογονίδιο.).Καὶ τὴν πέτυχαν τὴν Ἐξαλλαγή. Ἕνας ὁλόκληρος λαὸς ἐξαλλάχθηκε. Ἀλλοτριώθηκε. Ἐκμαυλίστηκε. Ἀποκόπηκε ἀπὸ τὶς παραδοσιακές του Ἀξίες μεθοδικὰ καὶ χειρουργικά. Καὶ ἔγινε ἀγνώριστος.

.               Γνωστή, πασίγνωστη ἡ φράση τοῦ Ἀβραὰμ Λίνκολν (1809-1865), «μπορεῖς νὰ τοὺς ἐξαπατᾶς ὅλους γιὰ λίγο καιρό, λίγους ὅλο τὸν καιρό, ἀλλὰ ὄχι ὅλους γιὰ ὅλο τὸν καιρό». Κι ὅμως σὲ τούτη ἐδῶ τὴν χώρα «ποτὲ τόσο λίγοι, δὲν ἐξαπατοῦν τόσο πολλούς, ὅλο τὸν καιρό». Τὸ «ἐξαπατοῦν» εἶναι ἐνεστώτας διαρκείας, ὅπως λέμε στὴν γραμματική, διότι διαρκεῖ καὶ διαιωνίζεται ἡ ἐξαπάτηση τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὸ πυορρέον ἀπόστημα ποὺ ὀνομάζεται ΠΑΣΟΚ.

              Εἶναι καταπληκτικό! Κανέναν δὲν ἐκφράζει, οἱ πάντες τὸ ἀπεχθάνονται, πλὴν εὐαρίθμων, ἀμετανοήτων ζητωκραυγαστῶν. Κι ὅμως, τὸ καρκίνωμα βρίσκεται στὴν ἐξουσία. Κρίσιμες καὶ κομβικὲς θέσεις τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, τὶς κατέχουν κομματικοὶ σαλταδόροι, ἀνίκανες μετριότητες. Οἱ βατραχομυομαχίες καὶ οἱ καμποτινισμοὶ τῶν στελεχῶν του ἀκόμη ἀποτελοῦν εἴδηση.

Χυδαιολογεῖ -«ἐκ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ»- κάποια Τώνια Ἀντωνίου, ἡ ὁποία ψήφιζε μὲ χέρια καὶ ποδάρια, τὰ καταστρεπτικὰ «μνημόνια» καὶ τὰ ΜΜΕ (Ἐπιρροῆς-Ἐπιβολῆς-Ἐκχαυνώσεως-Ἐκμαυλισμοῦ-Ἐξαχρειώσεως) προβάλλουν τὰ λεκτικὰ κοπρίσματά της, ἕνα εἶδος ἐπαίνου γιατί «τὰ λέει ἔξω ἀπὸ τὰ δόντια». Κι ἐδῶ εἶναι καὶ ὁ τρισάθλιος Φαρισαϊσμὸς καὶ ἡ ἐμετικὴ ὑποκρισία τοῦ συστήματος.

Ὅταν ἀκούγονται ἀπὸ Χρυσαυγίτες ὑβρεοβωμολοχίες, διαρρηγνύουν τὰ ἱμάτιά τους οἱ συνήθεις γυμνοσάλιαγκες τῆς παραπολιτικῆς, ὑποδύονται τοὺς πνευματικοὺς θεματοφύλακες τῆς ἠθικῆς τοῦ λαοῦ. Ὅταν βρίζει ἡ κ. Τώνια, εἶναι ἐλευθεροστομία καὶ μαγκιὰ (τσογλανομαγκιά). Ὅσοι καντιποτένιοι κηφῆνες αὐτοεντάσσονται ἐντὸς τοῦ λεγομένου εὐφημιστικῶς «δημοκρατικοῦ τόξου», ἀπολαμβάνουν ἀσυλία καὶ ἀνοχὴ λόγων καὶ πράξεων.

Ἡ βορβορώδης εὐτέλεια, ἡ φαυλολογία καὶ ἡ αἰσχροήθεια ἐπιτρέπονται στοὺς τοξοδημοκράτες καὶ ἂς καταρρακώνεται τὸ δημόσιο ἦθος. Ὁ δὲ πρωθυπουργὸς ἀντὶ νὰ διώξει κλωτσηδὸν τὰ ὑπολείμματα, τὰ σέρνει μαζί του. Δὲν κατανοεῖ ὅτι στὴν παροῦσα συγκυρία, ἡ μεγαλύτερη εὐεργεσία γιὰ τὸν τόπο θὰ ἦταν νὰ ἀποτινάξει ἀπὸ πάνω του τὸ πασοκικὸ ὄνειδος. Νὰ τοὺς ἀφαιρέσει τὸν ἔσχατο συγκολλητικό τους ἱστό, τὸ κίνητρο τῆς καννιβαλικῆς συνύπαρξής τους: Τὴν ἐξουσία. Δὲν καταλαβαίνει ὅτι μ τν ξαφάνιση ατο τοῦ κόμματος κλείνει νας πόνομος ναθυμιάσεων, πο δηλητηριάζει δ κα δεκαετίες ναν λόκληρο λαό!

.               Εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουμε ὑπουργὸ παιδείας στέλεχος τοῦ κόμματος ποὺ μαγάρισε τὴν παιδεία τοῦ λαοῦ;

              Ἐρωτῶ: Ποιός δίδαξε σὲ παιδιὰ 13 ἐτῶν νὰ πραγματοποιοῦν καταλήψεις καὶ βανδαλισμούς, στὰ σχολεῖα μὲ αἴτημα, παλαιότερα, τὴν κατάργηση τῶν ἐξετάσεων; Μήπως βελτιώθηκε ἡ ἐκπαίδευση ἀπὸ τὶς καταλήψεις; Ποιός, μέσῳ τοῦ καταστρεπτικοῦ νόμου-πλαισίου τοῦ 1982, εὐνόησε τὴν ἀναξιοκρατία, τὴν εὐνοιοκρατία, τὸν Νεπωτισμὸ καὶ τὴν… «ἐνδογαμία» στὰ ΑΕΙ. (Δηλαδὴ ἡ πλήρωση θέσεων ΔΕΠ σ’ ἕνα τμῆμα ἀπὸ ἄτομα ποὺ ἔκαναν τὸ διδακτορικό τους ἐκεῖ).

Τὸ 2007 ὁ καθηγητὴς Χαρ. Μουτσόπουλος δήλωσε, ὅτι περισσότεροι ἀπ’ τοὺς μισοὺς καθηγητὲς στὸ τμῆμα του (ἰατρικὴ) «κληροδότησαν» τὶς θέσεις τους στὰ παιδιά τους («Βῆμα», 14.1.2007). Ποιός ποινικοποίησε τὴν πειθαρχία καὶ ἐπέβαλε τὴν ἀτιμωρησία στὸ σχολεῖο, καρυκεύοντας τὴν διάλυση μὲ τὸ ἀπατηλὸ σύνθημα «ΠΡΩΤΑ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ»;

.               Ἔχω κρατήσει ἐπιστολὴ μιᾶς καθηγήτριας τεχνικοῦ λυκείου, στὴν ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ τῆς 5ης Νοεμβρίου 1991. Ἤμουν νεοδιόριστος δάσκαλος, ἄψητος καὶ «ἄβγαλτος» καὶ μοῦ προκάλεσε μεγάλη ἐντύπωση. «Μέσα στὴν τάξη τὴν ὥρα τοῦ μαθήματος κάθε παιδὶ συμπεριφέρεται, ὅπως νομίζει. Ἄλλος κάθεται μὲ τὰ πόδια ἁπλωμένα στὸ διπλανὸ θρανίο, ἄλλος κοιμᾶται ἢ προκλητικὰ κάνει πὼς κοιμᾶται. Ἄλλος μιλάει ἢ χασκογελάει μὲ τὸν διπλανό του καὶ ἄλλοι τραγουδοῦν χτυπώντας ρυθμικὰ τὰ θρανία. Συχνὰ μαθήτριες βγάζουν καθρεφτάκι καὶ τσατσάρα καὶ χτενίζονται ἢ βάφουν τὰ νύχια τους.

Συμβαίνει, ἐπίσης, ἕνας μαθητὴς νὰ βγαίνει ἀπὸ τὴν τάξη, χωρὶς νὰ ζητήσει ἄδεια. Ὅταν τὸν ρωτήσεις ποῦ πάει, μπορεῖ νὰ λάβεις τὴν πιὸ προκλητικὴ ἀπάντηση: Ὅτι πηγαίνει ἔξω νὰ πάρει ἀέρα ἢ ὅτι πείνασε καὶ πηγαίνει νὰ φάει. Ἡ πιὸ συνηθισμένη ἀπάντηση σὲ παρατήρηση εἶναι: Καὶ τί ἔγινε; Ἢ «ποιό τὸ πρόβλημα ἢ ποιόν ἐνοχλῶ;». Σήμερα ἔχουν τὰ κινητὰ καὶ «συζητοῦν» ἐν ὥρᾳ μαθήματος. Ποιό τὸ πρόβλημα ἐξ ἄλλου;

.               Διαβάζω τὸν ἐπίλογο τοῦ βιβλίου «Ἡ Παιδεία σὲ κρίση», τοῦ Γ. Τσέντου, ἐκδ. «Τῆνος»:«Τὸ σχολεῖο εἶναι εἰκόνα τῆς κοινωνίας. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἄποψη, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τόσο εὔκολο γιὰ μερικοὺς ἀπὸ ἐμᾶς νὰ καταδικάζουμε τοὺς νέους, ὅτι ἔχουν πάρει λάθος δρόμο. Οἱ νέοι δὲν ἔχουν πάρει λάθος δρόμο, ὄχι. Ἁπλῶς –καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ τραγικὸ– βαδίζουν μπροστὰ ἀπὸ ἐμᾶς στὸν δρόμο ποὺ ἐμεῖς τοὺς δείξαμε νὰ βαδίζουν. Ἐμεῖς εἴμαστε αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι στὴν πράξη βάζουμε πάνω ἀπ’ ὅλα τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ χρήματα. Ἐμεῖς μὲ τὰ λόγια μὲν ἐξαίρουμε τὰ ὑψηλά, ἀλλὰ ἀσχολούμαστε ὁλημερὶς μὲ τὰ χαμηλά. Ἐμεῖς, στὴν καλύτερη περίπτωση, μιλᾶμε γιὰ ἀρχὲς καὶ ἀξίες, ἀλλὰ στὴν πράξη ἀποκοπτόμαστε ὅλο καὶ περισσότερο ἀπὸ αὐτές. Ὅταν, λοιπόν, ἐμεῖς ἐνεργοῦμε ἔτσι, θὰ ἦταν παράλογο νὰ ἔχουμε ἀπὸ τοὺς νέους τὴν ἀπαίτηση νὰ βαδίζουν ἄλλο δρόμο. Ἁπλῶς, ἀφοῦ πρῶτα τοὺς διδάξαμε ἐμεῖς, τώρα μᾶς διδάσκουν αὐτοί, δείχοντάς μας ποῦ ὁδηγεῖ ὁ δρόμος ποὺ ἐν τῇ ἀφελείᾳ μας ἐπιλέξαμε νὰ βαδίσουμε»

              Καί, γιὰ νὰ ἐπανέλθω στὸ θέμα, ποιό κόμμα σάρωσε τὴν γλῶσσα μας, ἐπιβάλλοντας τὴν μονόχνωτη «δημοτικιά», τὸ ξύλινο ἀριστεροκομματικὸ ἰδίωμα, τὸ «κάλεσμα» καὶ «πισωγύρισμα» καὶ λοιπὲς μπουρδολογίες; (Ν μν μιλήσω γι τν βίαιη κατάργηση τς στορικς ρθογραφίας, τς ρτιμελος μορφς τς γλώσσας μας, διότι οἱ περισσότεροι, ἰδίως οἱ νεώτεροι, καὶ δικαίως, τὰ βρίσκουν… κινέζικα αὐτά).

.               Ποιός κατέστρεψε ἀδίστακτα, ἐν ὀνόματι κάποιου νεφελώδους «προοδευτισμοῦ» καὶ ἀβασάνιστου, δῆθεν ἐξευρωπαϊσμοῦ, τὶς ἐθνικές μας ρίζες, μέσῳ τῶν σχολικῶν βιβλίων;

              Λιμοκτονοῦν πνευματικὰ τὰ παιδιὰ σὲ μία χώρα ποὺ κορδακίζεται καὶ διαλαλεῖ -τώρα λόγῳ καὶ Ἀμφιπόλεως- ὅτι ὑπῆρξε λίκνο τοῦ πολιτισμοῦ καὶ θεματοφύλακας τιμαλφῶν ἀξιῶν παναθρώπινης ἐμβέλειας. Τὰ βιβλία, ἡ ἀλλαγή τους, ἐκπονήθηκε τὸ 2003 ἐπὶ ΓΑΠ καὶ εἰσῆλθαν τὸ 2006 στὰ σχολεῖα, ἐπὶ Γιαννάκου. Ὁ ἠθικὸς καὶ φυσικὸς αὐτουργὸς ποὺ λέει τὸ ποινικὸ Δίκαιο. (Τὸ δὲ ἰνστιτοῦτο ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς, ἄντρο καὶ αὐτὸ «ἐκσυγχρονιστῶν», θεωρεῖ τὰ βιβλία «ἐξαιρετικά»! Θυμίζω τὴν περίπτωση Ρεπούση).

              Ὁ κατάλογος τῶν πασοκικῶν ἀνομιῶν δὲν κλείνει ἐδῶ. Μόλυνε τ πάντα ατ « κατάρα τς φυλς». Κι ὅμως αὐτὸ τὸ «ἐξαίσιον πτῶμα» τὸ αἱματοδοτεῖ ἡ ΝΔ, τὸ συντηρεῖ στὴν ζωή, διότι ἡ ἀπώλεια τῆς ἐξουσίας τρομάζει τὰ δύο κόμματα. (Τὸ ἐναπομεῖναν 20% ποὺ ψηφίζει τοὺς κ. Κυριάκο, Μίλτο, Ἄδωνι καὶ λοιποὺς συντηρητικοὺς νοικοκυραίους τῆς πάλαι ποτὲ Δεξιᾶς). Τὸ ΠΑΣΟΚ παρασύρει στὸν βοῦρκο καὶ τὸν συγκάτοικο, ἡ μέθη τῆς ἐξουσίας ναρκώνει.

              «Πρὸς γὰρ τὸ τελευταῖον ἐκβὰν ἕκαστον τῶν πρὶν ὑπαρξάντων κρίνεται». Ἡ τελευταία πράξη, αὐτὴ κρίνει καὶ τὰ προηγούμενα. Ἡ σαμαρικὴ νεοδημοκρατία θὰ μείνει στὴν Ἱστορία, ἐκτὸς τῶν ἄλλων δυσωδιῶν, καὶ γιὰ τὴν ἔσχατη ἀναζωογόνηση τοῦ μεγάλου ὀνείδους αὐτῆς τῆς μεγάλης Ἱστορίας.

.
Πηγή:ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

.

14 Σχόλια to “ΤΑ ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΑ ΤΑ «ΞΗΛΩΝΟΥΝ», ΔΕΝ ΤΑ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΟΥΝ «Ἕνας ὑπόνομος ἀναθυμιάσεων, ποὺ δηλητηριάζει ἐδῶ καὶ δεκαετίες ἕναν ὁλόκληρο λαό».”

  1. ΒΡΑΧΟΣ said

    Να ευχηθούμε καλή επιτυχία στο καινούργιο κόμμα του κ.Νατσιού και καλή φώτιση σε όλους τους πολιτικούς μας.
    Θα τους χρειαστεί μάλλον γρηγορότερα παρά αργότερα….

    ΥΓ: ….και έσονται οι δύο εις σάρκα μία (και οι τρεις και οι τέσσερις και οι πέντε κ.ο.κ)…

    • Πετροβούβαλος said

      Δημιουργήθηκε το κόμμα; Είναι σοβαρό; Στελεχώνεται από πρώην πασκοκονδσυριζοδεσυμμαζεύεται; (σοβαρά ρωτώ, δεν έχω ιδέα)

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Μέλη είναι ο κ.Νατσιός, ο κ.Χειλαδάκης(Τουρκολόγος, δημοσιογράφος), ο κ.Σωτηρόπουλος (Δημοσιογράφος- Ελλάς Ορθοδοξία), ο κ.Αγγελίδης και κάποιοι άλλοι κύριοι και κυρίες.Η ιδρυτική γενική συνέλευση έγινε το Σάββατο στην Θεσσαλονίκη.Δεν το ήξερα, το διάβασα χθες….

      • Πετροβούβαλος said

        Ίδωμεν, ενεδρεύει παντού η πολιτική αφέλεια και η απελπισία.

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Ίδωμεν.(…είπε ο μύωπας Βράχος….).

  2. desafinado said

    Καλό απόγευμα κυρίες και κύριοι.

    Πέρα από πολύ δύσκολο-έως αποτελεσματικά ακατόρθωτο- όπως η ΑΜΕΣΗ συγκρότηση και επιτυχία ενός «εκλογικού» κόμματος σε προβλεπόμενο πολλαπλώς πολωτικό κλίμα, φρονώ πως υπάρχει και η διά της… πλαγίας οδού διαδικασία εμπλοκής των «ειδικών» ψηφοφόρων άμεσα, προκειμένου να «διεισδύσουν» εύστοχα στο βουλευτικό εκλέγειν.
    Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθή με συγκεκριμένη στόχευση υποψηφίων βουλευτών (διαπαραταξιακά πλέον… αφού οι «παρατάξεις» έγιναν ελεύθερο επί παντός βάδην χωρίς γραμμές στοίχισης), με κάπως έξωθεν καλή μαρτυρία και εντολή να δεσμευθούν, κυρίως στους ψηφοφόρους τους και λιγώτερο στα κόμματα, επί ενός συγκεκριμένου και πραγματοποιήσιμου στόχου – πλαίσιο.
    Μια τέτοια συμφωνία, από ένα κίνημα πολιτών (με στοχευμένα κατευθυνόμενη ψήφο για πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα) με πολύ συγκεκριμένη και ευάριθμων στόχων ατζέντα, θα δημιουργούσε «κράτος εν κράτει» εντός των κομμάτων, θα διέσπαγε τους απολυταρχικούς δεσμούς των αντιπροσώπων με τους αρχηγούς και θα ήταν δυσκολο να εκβιάζονται αυτοί από τα ηγετικά περιβάλλοντα για να ψηφίζουν οτιδήποτε, αφού η ζωτική δύναμή και επανεκλογή τους θα εναπόκειτο στην εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων, με τους οποίους άλλωστε θα είχαν συνεχή επαφή και ενημέρωση αμφίδρομη επί των τεκταινομένων.
    Με λίγα λόγια, οι βουλευτές θα εγίνοντο περισσότερο… συνταγματικοί, με την έννοια της δεδομένης από το σύνταγμα απεριορίστου ελευθερίας γνώμης, προκειμένου να ψηφίζουν κατά συνείδηση, πράγμα που τώρα αμφισβητείται εκ του αποτελέσματος.
    Όλα αυτά όμως, προυποθέτουν σώμα εκλεκτόρων-ψηφοφόρων, που πρίν από όλα θα έχουν συμφωνήσει μεταξύ των στα τελείως βασικά προτάγματα που απασχολούν σήμερα την χώρα, κατά την γνώμη των, και που μαζικά (όχι ατομικά) θα εστήριζαν συγκεκριμένες υποψηφιότητες.
    Αυτό θα έπρεπε να είναι το κυρίως κόμμα, το «κόμμα» των ψηφοφόρων εκτός βουλής και… εκτός κομμάτων, που οφείλει προηγείται κανονικά αυτού που είναι εντός αυτής (εάν θεωρήσουμε πως με την παρούσα πολιτική ανεπάρκεια και παντελή επί παντός χρεωκοπία, κάποιο μέρος της βάσης υπερεξακόντισε πλέον τους αντιπροσώπους σε ικανότητα παραγωγής πολιτικής σκέψης), που επιλέον και οπωσδήποτε έχει ξεκαθαρίσει τα βασικά «περιτοιχίσματα» και «ελέγχοντας» κάποιες προσωπικότητες του κοινοβουλίου, μπορεί κάπως να ασφαλίζεται από απόλυτες αυθαιρεσίες σπουδαίων επιλογών και τερατουργιών στην μανιφατούρα νόμων (ασφαλίζοντας βεβαίως και αυτές για την εκλογική των συνέχεια).
    Άλλωστε, για την επόμενη μέρα δεν προβλέπονται συμπαγείς πλειονοψηφίες, αλλά μάλλον ασταθή οπορτουνιστικά μορφώματα.
    Ακόμη και 5-6 «δεσμευμένοι» εντός των κομμάτων βουλευτές θα έκαναν την διαφορά.
    Όταν επιστή δε ο καιρός, μια συρροή των ήδη δοκιμασμένων και άλλων νέων που θέλουν να συμβάλουν, θα μπορούσε να αποτελέσει το δυναμικό για μια καλή εκλογική βάση και ένα επιτυχημένο σε ποσοστά νέο αυτόνομο κομματικό φορέα, μη αλλοιώνοντας όμως τον χώρο παραγωγής σκέψης και επιφυλακής που δεν πρέπει άμεσα να εμπλέκεται, ούτε να δρά.
    Και μόνον η… συναρμολόγηση ενός τέτοιου φορέα προτάσεων (σε επίπεδο βάσης), με συγκεκριμένες προτεραιότητες και επιστημονική στοιχείωση, είναι ένα επίτευγμα… ήδη βεβαίως υπάρχουν πολλοί «όμιλοι» σκέψης, επ΄ αμοιβή των στελεχών με πολλούς τρόπους, αλλά απανίως από την πλευρά των μη… διαπλεκομένων και τουλάχιστον όχι ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ στα απολύτως ακανθώδη.
    Είναι -στην παρούσα φάση- προτιμότερο να υπάρχουν, εντός των προσεχών κομμάτων κυβερνητικής εξουσίας, «δεσμευμένα» προσκείμενοι στην βάση βουλευτές, παρά αποκλεισμένοι με διάφορους τρόπους απλώς επικριτές.
    Όλα αυτά βεβαίως με το παρόν εκλογικό σύστημα.

    • Πετροβούβαλος said

      Αντιτάσσω τα εξής:

      1. Κατά την προσωπική μου εκτίμηση και εμπειρία, τη «βάση» στην παρούσα φάση καλό είναι να την ξεχάσουμε. Είναι ένα ιδεατό σώμα, που είναι ευάλωτο σε θεωρητικολόγους, μπαχαλάκηδες, αμόρφωτους, ανίκανους να θέσουν προτεταιότητες, να συντονιστούν, να συναποφασίσουν, να να να. Και εξ ίσου ευάλωτο σε «εισοδιστές». Αντ’ αυτού, προτιμώ μία «γερουσία» αρίστων, πράγμα που μας φέρνει στο 2.
      2. Υλικό: Σε κάθε περίπτωση, απαιτούνται επικοινωνιακές υποδομές και χρήμα για την «επικοινωνιακή» εκστρατεία. Όχι τίποτα σπουδαίό, έτσι που έχουν γίνει τα πράγματα, αλλά απολύτως απαραίτητο. Σε κάθε περίπτωση, αποκλειστικη ευθύνη της «γερουσίας»
      3. Κάθε αναφορά (σε επίπεδο προσώπων επί το πλείστον) στο παρελθόν, όπως κομματικό, εμπλοκής με ΜΜΕ κλπ. είναι απαγορευτική. Αυτό, εξ ορισμού μας φέρνει σε αρχική μείωση εκλογικών προσδοκιών, αλλά και πάλι, ένα 3% υπέρ – αρκεί, καθώς η είσοδος στη βουλή είναι εκθετικός πολλαπλασιαστής της «επικοινωνιακής» ισχύος.
      4. Εκτελεστικά όργανα και κέντρα αποφάσεων ΔΕΝ διαχωρίζονται. Σε μιά επιχείρηση ναι, καθώς ένα Δ.Σ. παύει ανά πάσα στιγμή τις εκτελεστικές ηγεσίες, αλλά στην περίπτωση βουλευτών, απολύτως τίποτα δεν εμποδίζει τους βουλευτές να κάνουν ότι γουστάρουν στο όνομα οποιουδήποτε πράγματος γουστάρουν.

      Αυτά τα ολίγα σε επίπεδο αντιρρήσεων.

      Πολύ καλησπέρα σας!

      • desafinado said

        Πρώτον
        Όπου «βάση», πρόσθεσε βάση της… βάσης
        Αυτή, έχει μια επίδραση στο κοινωνικό περιβάλλον της… άρα τελικά μίνι εκλογική βάση. Και η βάση… της βάσης της… βάσης είναι ο επίκαιρος και αληθής λόγος, χωρίς ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ συμβιβασμό.
        Δεύτερον
        Το διαδίκτυο… ένα σάλπισμα.
        Τρίτον.
        Δεν θέλω να πιστεψω πως σε τριακόσια εκλογικά γραφεία δεν θα υπάρχουν και ευεπίφοροι υποψήφιοι που δεν έχουν πιθανότητες αλλιώς να εκλεγούν, πέραν του να δεσμευθούν… αυτό απαντά και στο Τέταρτο, γιατί απλώς δεν θα ξαναψηφισθούν (μη έχοντες συστημικούς μηχανισμούς) παρά μόνο εάν κάνουν την «διαφορά»… χρειάζονται ισχυροί ιχνηλάται προς εύρεσή των βεβαίως!
        Υποσχόλιο.
        Πόσο επιτυχές θα ήταν να κάνουν οι βουλευτές κατά πως… γουστάρουν, ακόμη και εάν δεν συνέπιπταν με τους εντολείς της βάσης.
        Προτιμότερο από το να μη διαβάζουν καν τι ψηφίζουν.
        Ακροτελεύτιον.
        Μη υπάρχοντος κάτι ευνοικώτερου και επειδή οι καιροί… εγγύς, δεν μου έρχεται κάτι άλλο στο μυαλό «αυτομάτου βολής και οπλίσεως».

        Στο τετράγωνο οι πολλές καλησπέρες!

      • desafinado said

        Περισσότερα από 300 βεβαίως, αγνοώ τώρα, μάλλον τα διπλάσια, η επιτυχία έγκειται στη αλίευση των… νέων.

      • Πετροβούβαλος said

        Στο 1ον συγκλίνουμε.

        Στο 2ον καλό το διαδίκτυο ως σάλπισμα αλλά ανεπαρκές ως πλήρης μηχανισμός. (Δεν αποκλείω καθόλου το διαδίκτυο)

        Στο 3ον και στο 4ον συνεχίζουμε να διαφωνούμε, αλλά μένει να αποδειχθεί. Κυρίως στο 4ον πάντως, τα λεφτά είναι πολύ γλυκό πράγμα και δεν αναφέρομαι στις βουλευτικές αποζημιώσεις και προνόμια, αλλά στις εξαγορές. Επιμένω πως κέντρα αποφάσεων στην πολιτική και εκτελεστικά όργανα δεν διαχωρίζονται εκ της θεσμικής φύσεως των τελευταίων. Εντελώς διαφορετική υπόθεση, είναι το να συμβουλεύονται τα κέντρα την όποια βάση, και πάλι όμως βρίσκεται στη διακριτική τους ευχέρεια, παρότι είναι εξόχως θεμιτό το να συμβαίνει κάτι τέτοιο.

        Ξέρω πως ο απαισιόδοξος εδώ είμαι εγώ, αλλά συνεχίζω να νομίζω πως είναι κυρίως αγώνας αντοχής με ορατή διαφαινόμενη πολιτική ελπίδα περί το 2018.

      • desafinado said

        Δεν σχολίασες το ακρο…κτλ, οπότε να το εκλάβω ίσως ως… ανάγκαν (χρόνου εξελίξεων) και θεοί πείθονται!
        Θέλει αρκετή κουβέντα η διάκριση εκτελεστικων και πολιτικών κέντρων αποφάσεων, όταν τα «θέσφατα» πρέπει είναι υπερ άνω όλων και ιδίως σε τι «χώρο» όλα αυτά εκτελούνται.
        Το ζήτημα είναι ποιοι είναι οι πληρεξούσιοι… ή μήπως οι αυτοπληρεξούσιοι…
        Ελπίζω κάποτε να την κάνουμε.

      • Πετροβούβαλος said

        Και γω και καλά να είμαστε να διαφωνούμε εώς ότου καταλλήξουμε στην κοινή συνισταμένη, κατά προτίμησιν επί χάρτου σχεδιασμού πραγματικής αντιδράσεως.

        (ορθή η εκτίμηση για το «ανάγκαν…»)

  3. […] Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου » […]

  4. […] σημαίνει οὐσιαστικῶς τὸν καρκίνο: Ὅταν δηλ. ἕναΔιαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »     ΑΙΣΧΟΣ!!! Τα Carrefour Μαρινόπουλος πουλάνε σαγιονάρες […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s