ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    Μέλια στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η ομηρία και ο θάνατος του Κων…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η 11η Σεπτεμβρίου στην ιστορία…
    ΚΡΙΤΩΝ στη Άρχισε η ολομέτωπη Τουρκική πρ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Γιατί γίνονται οι πόλεμοι

Posted by Μέλια στο 15 Σεπτεμβρίου, 2014

του Paul Krugman*

.

Εάν τα απολυταρχικά καθεστώτα μπαίνουν στον πειρασμό να κραδαίνουν τα σπαθιά τους όταν έχουν εσωτερικά κοινωνικά προβλήματα, σκεφτείτε τί μπορεί να συμβεί με τους ηγέτες της Κίνας όταν το οικονομικό θαύμα της χώρας φθάσει στο τέλος του…

Πέρασε ένας αιώνας από την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, τον οποίον τότε πολλοί είχαν χαρακτηρίσει «τον πόλεμο που θα έθετε τέλος σε όλους τους πολέμους». Δυστυχώς, οι πόλεμοι συνέχισαν να γίνονται. Φαίνεται ότι έχει έλθει η κατάλληλη ευκαιρία να αναρωτηθούμε το γιατί.

Μια φορά κι έναν καιρό, οι πόλεμοι γίνονταν για διασκέδαση και κέρδος. Όταν η Ρώμη κατέλαβε την Μικρά Ασία, ή η Ισπανία κατέκτησε το Περού, κίνητρο ήταν ο χρυσός και το ασήμι. Αυτό εξακολουθεί να γίνεται και σήμερα. Σε μία μεγάλη έρευνα που πραγματοποιήθηκε με χορηγό την Παγκόσμια Τράπεζα, ο οικονομολόγος της Οξφόρδης Πωλ Κόλιερ έδειξε ότι οι εμφύλιοι –ιδιαίτερα συνηθισμένοι σε φτωχές χώρες– γίνονται όπου υπάρχουν πόροι τους οποίους μπορεί να κλέψει κανείς, όπως για παράδειγμα τα διαμάντια.

Όποιοι άλλοι λόγοι προβάλλονται από αντάρτες για όσα κάνουν, αποτελούν προσπάθειες ορθολογικής εξήγησης που γίνονται μετά την πράξη. Ο πόλεμος στην προβιομηχανική εποχή αποτελούσε και αποτελεί κάτι σαν διαγωνισμό μεταξύ οικογενειών οργανωμένου εγκλήματος για το ποιος θα έχε τον έλεγχο των συμμοριών, παρά μάχη για αξίες.

Εάν, όμως, είσαι ένα μοντέρνο, ευκατάστατο κράτος ο πόλεμος –ακόμη και αυτός που γίνεται εύκολα νικηφόρος– δεν αποδίδει. Αυτό ισχύει δε εδώ και πολύ καιρό. Σε έναν αλληλοεξαρτώμενο κόσμο, ένας πόλεμος θα προκαλέσει σημαντική οικονομική ζημιά ακόμη και στον νικητή. Μπορούμε επίσης να προσθέσουμε ότι ο σύγχρονος πόλεμος είναι πολύ, πολύ ακριβός. Για παράδειγμα, το τελικό κόστος για τον πόλεμο του Ιράκ, περιλαμβανομένου και του κόστους περίθαλψης των βετεράνων, θα ξεπεράσει το 1 τρισεκατομμύριο δολλάρια. Επομένως, έχουν όντως δίκιο όσοι λένε ότι τα σύγχρονα κράτη δεν μπορούν να γίνουν πλούσια κάνοντας πόλεμο.

Ωστόσο, πόλεμοι εξακολουθούν να γίνονται. Γιατί;

Μία απάντηση είναι ότι οι ηγέτες μπορεί να μην καταλαβαίνουν από αριθμητική. Επίσης, άλλοι πιστεύουν σε εύκολες νίκες. Μόνον να μαντέψω μπορώ, αλλά φαίνεται πιθανόν ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν σκέφτηκε ότι μπορεί να ανατρέψει την κυβέρνηση στην Ουκρανία, ή τουλάχιστον να καταλάβει ένα μεγάλο μέρος των εδαφών της, βγάζοντάς την φτηνά –δίνοντας κάποια βοήθεια στους αποσχιστές, ελπίζοντας ότι η χώρα θα πέσει στα χέρια του. Θυμάστε τις προβλέψεις της κυβέρνησης Μπους ότι η ανατροπή του Σαντάμ και η εγκαθίδρυση νέας κυβέρνησης θα κόστιζε μόνον 50 με 60 δισεκατ. δολλάρια;

Το μεγαλύτερο, ωστόσο, πρόβλημα είναι ότι οι κυβερνήσεις συχνά κερδίζουν από πολιτικής απόψεως λόγω των πολέμων, ακόμη και αν ο πόλεμος δεν έχει νόημα όσον αφορά την εξυπηρέτηση εθνικών συμφερόντων.

Πρόσφατα, ο Τζάστιν Φοξ του Harvard Business Review εκτίμησε ότι οι ρίζες της κρίσης στην Ουκρανία μπορεί να βρίσκονται στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ρωσική οικονομία. Όπως σημείωσε, η παραμονή του Πούτιν στην εξουσία αντικατοπτρίζει μακροχρόνια οικονομική ανάπτυξη. Όμως, η ανάπτυξη στην Ρωσία ασθμαίνει –και θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι ο Πούτιν ήθελε έναν αντιπερισπασμό.

Παρόμοιες υποθέσεις έχουν γίνει και για άλλους πολέμους που φαίνονται ακατανόητοι, όπως η εισβολή της Αργεντινής στα Νησιά Φόκλαντ το 1982. Η χούντα της Αργεντινής έγινε για λίγο διάστημα πολύ δημοφιλής κατά τον πόλεμο αυτόν. Ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» εκτόξευσε την δημοτικότητα του Τζωρτζ Μπους του νεότερου σε υψηλά επίπεδα και πιθανότατα τού επέτρεψε να κερδίσει τις εκλογές του 2004. Η δημοτικότητα του Πούτιν έχει αυξηθεί σημαντικά και αυτή.

Αναμφισβήτητα, είναι υπεραπλούστευση να πούμε ότι η κρίση στην Ουκρανία αποσκοπεί στην στήριξη ενός απολυταρχικού καθεστώτος το οποίο έχει προβλήματα σε άλλα μέτωπα. Σίγουρα όμως υπάρχει κάποια αλήθεια στην ιστορία αυτή –γεγονός που δημιουργεί ορισμένες τρομακτικές προοπτικές. Εάν απολυταρχικά καθεστώτα μπαίνουν σε πειρασμό να κραδαίνουν τα σπαθιά τους όταν δεν μπορούν πλέον να παρουσιάσουν άλλες επιτυχίες, σκεφτείτε τα κίνητρα που μπορεί να έχουν ηγέτες της Κίνας όταν το οικονομικό θαύμα της χώρας θα φτάσει στο τέλος του.

Το να ξεκινήσει κανείς έναν πόλεμο είναι μια πολύ κακή ιδέα. Αλλά αυτό εξακολουθεί να γίνεται έτσι κι αλλιώς.

*Νομπελίστας Αμερικανός οικονομολόγος, αρθρογράφος στην εφημερίδα New York Times

Πηγή: European Business Review

.

6 Σχόλια προς “Γιατί γίνονται οι πόλεμοι”

  1. Ελα ‘μ ντε,,
    Γιατί ???
    ε κι ομως ,, τουλάχιστον στατιστικά,,,ειναι τοσο προφανες το Γιατί,,,

    ιστορικα,,η Ιστορια γράφεται ΜΟΝΟ με εγκλήματα,,
    επι δικαίων και αδίκων,,,παντα ορμώμενοι απο διάφορες αιτίες ο άνθρωπος επιδίδεται στο αγαπημένο του χομπι.
    γεματη εγκλήματα και εγκληματίες ειναι καταγεγραμμένη η ανθρώπινη ιστορία επι Γης

    ειναι φαινεται στο DNA του ανθρωπου να προσπαθει να επιβληθει ο ενας επι του αλλου

    υγ: φανταστείτε,,,τι σοκ προκάλεσε στον ανθρωπο η διδασκαλία αγαπης του Χριστού,,
    εντελώς ανατρεπτική για τα δεδομένα,,,και κάπου εκει άρχισε η δίωξη !

    • Μέλια said

      Και αυτή η δίωξη του Χριστού δεν έχει τελειωμό!

      • σαφως,,,
        αφου συνεχιζει να λεει τα ιδια απο τοτε
        ενω,,,αυτο το «οφθαλμος αντι οφθαλμου ,,, » δινει την ευχαρίστηση στην Λοκχιντ,,να βλέπει τα Φαντομ στον αέρα να βομβαρδίζουν,, να ελπίζει σε κατάρριψη αυτων για να κατασκευασει νέα,,,για να ξανακαταριφθουν κοκ,,με τα παρεμφερή του αεναου κύκλου του χρηματος
        μπιζινες λεμε,,,μπιγκ μπιζινες,,,στις Ερινύες θα κολλησουν.

      • Μέλια said

        Ευτυχώς που λέει τα ίδια, αλλιώς θα είχαμε καταντήσει όλοι μας με μια χατζάρα στο χέρι, να σφαζόμαστε για ψύλλου πήδημα…
        Όσο για τις μπίζνες και το τόσο άδικο αιματοκύλισμα,,,, ο Θεός βλέπει!

  2. πυρσός said

    Oταν η ανθρωπότητα μπορέσει να απαντήσει στα δύο παρακάτω
    ερωτήματα, υπάρχει ελπίδα να σταματήσει κάποτε να χύνεται
    ανθρώπινο αίμα.
    1-Ποιό είναι το νόημα της ζωής;
    2-Γιατί ζείς;
    Αλλως θα συνεχίσει ο αέναος κύκλος αυτών που έζησαν,
    αυτών που ζούν,και αυτών που θα ζήσουν,χωρίς να μάθουν
    ποτέ τον αληθινό λόγο ύπαρξής τους.

  3. γιώργος καλαμαράς said

    Νομίζω ότι δεν υπάρχει απάντηση ούτε γιατί ζούμε ούτε ποιό είναι το νόημα της ζωής.

    Θα υπήρχε αν είμαστε όλοι οι άνθρωποι το ίδιο. Οι διαφορές όμως που υπάρχουν στον καθένα μας τόσο εξωτερικά όσο και κυρίως εσωτερικά, μας εμποδίζουν να έχουμε τις ίδιες ιδέες για τη ζωή και στη ζωή. π.χ σε άλλους αρέσει το βιολί, σε άλλους το πιάνο. σε άλλους το τριαντάφυλλο, σε άλλους η γαρδένια, άλλοι γεννιούνται ζωγράφοι, άλλοι μουσικοί, ποιητές, κ.λ.π. Άλλοι όμορφοι, άλλοι άσχημοι, άλλοι ψηλοί, κοντοί, δυνατοί κ.λ.π. Άλλοι ζουν ομαδικά, σε άλλους αρέσουν τα μοναστήρια. Σε άλλους αρέσει ο κομμουνισμός, σε άλλους ο σοσιαλισμός, κ.λ.π.

    Θα έλεγα ότι η τύχη στο πότε και πού θα γεννηθεί κανείς – συγγενείς, δάσκαλοι, γείτονες κ.λ.π. επιδρά πολύ στο χαρακτήρα μας. Άσε που κι αυτός δεν παραμένει ίδιος στη διάρκεια της ζωής μας.

    Πώς λοιπόν να δοθεί μία και μόνη απάντηση;

    Αλλά αυτό είναι και η ομορφιά του κόσμου ή …ασχήμια του!

    Το κακό δεν είναι ότι δεν γνωρίζουμε. Το κακό είναι πως δεν γνωρίζουμε ότι δεν γνωρίζουμε!

    γ.κ.

    (11 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα…συγχωρήστε με,,,)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s