ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Γιώργος ηρακλειο στη ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ : ΕΝΑ ΦΡΙΚΤΟ ΜΕ…
    Γιώργος ηρακλειο στη ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ : ΕΝΑ ΦΡΙΚΤΟ ΜΕ…
    Γιώργος ηρακλειο στη ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ : ΕΝΑ ΦΡΙΚΤΟ ΜΕ…
    Γιώργης στη ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ : ΕΝΑ ΦΡΙΚΤΟ ΜΕ…
    Γιώργος ηρακλειο στη ΣΤΑ ΡΑΚΟΚΑΖΑΝΑ ΤΗΣ ΠΑΛΗΑΝ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

ΤΟ «ΑΓΝΩΣΤΟ» 1716: ΕΝΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΕΠΟΣ

Posted by Πετροβούβαλος στο 11 Αυγούστου, 2014

αναδημοσίευση από το Corfu History Forum
άρθρο του Ανδρέα Γραμμένου
που μας απέστειλε η Μέλια

.

Πριν από 292 χρόνια, το καλοκαίρι του 1716, σ’ αυτόν εδώ τον τόπο πραγματοποιήθηκε μια από τις πιο επικές μάχες στον ελληνικό χώρο.

Τριάντα τρεις χιλιάδες Οθωμανοί, μέρος της τεράστιας στρατιάς που έναν χρόνο πριν είχε σαρώσει τον βενετοκρατούμενο Μωριά, απεβιβάσθησαν στην Κέρκυρα, στην ύστατη απόπειρά τους να καταλάβουν τις τελευταίες ελληνικές περιοχές που παρέμεναν εκτός της κυριαρχίας τους. στόχος τους, φυσικά, δεν ήταν να κατακτήσουν απλώς τα Επτάνησα, αλλά να ανακτήσουν το χαμένο τους γόητρο και να αποκτήσουν ξανά λόγο στα ευρωπαϊκά πράγματα.

Τη στρατιά αυτή συναπάρτιζαν 4.000 περίπου Γενίτσαροι, 1.500 Σπαχήδες, 2.000 Βαζιβουζούκοι, 1.000 πυροβολητές και ένας όχλος απλών στρατιωτών και υποτελών της Υψηλής Πύλης. Ανάμεσά τους, δυστυχώς, υπήρχαν και πολλοί Έλληνες Αρματωλοί από τα μέρη της Ρούμελης και του Μωριά, οι οποίοι, είτε λόγω απειλών, είτε κυνηγώντας το κέρδος, παρατάχθηκαν απέναντι στους ομοφύλους τους, συμμετέχοντας, μάλιστα στη λεηλασία της Λευκάδας μερικούς μήνες πριν.

Απέναντι σ’ αυτό το πλήθος των αποφασισμένων πολεμιστών, στην αρχή της πολιορκίας, ο στρατιωτικός διοικητής της Κέρκυρας, Στρατάρχης Σούλεμπουρκ, μπορούσε να παρατάξει μόλις 2.500 στρατιώτες. Ακόμη και με την αθρόα κατάταξη Κεκυραίων εθελοντών και την έλευση ενισχύσεων από τη Βενετία, οι υπερασπιστές του νησιού δεν ξεπέρασαν τις 8.000 – 8.500. Στις επάλξεις της πόλης στάθηκαν Κερκυραίοι και άλλοι Έλληνες, Ιταλοί, Δαλματοί, Αρβανίτες και Γερμανοί.

Οι μάχες ήταν λυσσαλέες, τόσο στα τείχη και τα οχυρά, όσο και στην ύπαιθρο, όπου επιχειρούσαν μονάδες ντόπιου ιππικού και πολιτοφύλακες της υπαίθρου. Αν και οι Ιταλοί και Γερμανοί μισθοφόροι της Γαληνότατης ήταν καλύτερα εξοπλισμένοι και εκπαιδευμένοι, αυτό που τελικά μέτρησε ήταν η πηγαία ανδρεία των ντόπιων και των Δαλματών.

Η δειλία, μάλιστα των Γερμανών μισθοφόρων στον λόφο του Αβράμη και στον απέναντι προμαχώνα του Σκάρπωνα (αριστερά του δρόμου που ανεβαίνει από το λιμάνι στη Λαϊκή), προκάλεσε προβλήματα στην άμυνα και παρ’ ολίγο να αποβεί μοιραία για τον αγώνα. Η σθεναρή αντίσταση των Κερκυραίων που υπεράσπιζαν τον προμαχώνα Σαραντάρη (όπου σήμερα το 1ο Δημοτικό) και το Νέο Φρούριο, σταμάτησε τους Γενίτσαρους. Η ορμητική αντεπίθεση επίλεκτων στρατευμάτων συνεπικουρούμενων από ντόπιους, συνέτριψε τους Οθωμανούς και τους έτρεψε σε φυγή. Η κρίσιμη αυτή σύγκρουση συνέβη στην Ξηρά Τάφρο, εκεί όπου σήμερα ψωνίζουμε τις τομάτες και τα ψάρια μας.

Τη μνήμη των συνταρακτικών γεγονότων που συνέβησαν τότε συντηρούν οι τοπικές εφημερίδες με κάποια επετειακά άρθρα, μερικοί εντόπιοι συγγραφείς με τα βιβλία τους και η Εκκλησία με τη λιτανεία του Αγίου Σπυρίδωνος στις 11 Αυγούστου. Υπάρχει, βέβαια, και ένα άγαλμα του Σούλεμπουργκ στην είσοδο του Παλαιού Φρουρίου, και μια οδός στο όνομά του.

Στα σχολεία μας δεν διδάσκεται αυτή η ιστορία. Για το εκπαιδευτικό μας σύστημα αυτή η μάχη για το ελληνικό έθνος και τον πολιτισμό του, όπως και άλλες θυσίες προγόνων μας, απλά δεν υπάρχει. Για το κράτος μας και την πολιτική του, όπως αυτή εκφράζεται διαχρονικά από το Υπουργείο Πολιτισμού, τα φρούρια που στάθηκαν ως ύστατο οχυρό του ελληνικού ευρωπαϊκού πολιτισμού και που σ’ αυτά έχυσαν το αίμα τους χιλιάδες γενναίοι άνδρες, απλά δεν έχουν καμία αξία. Μα και για εμάς, τους απογόνους αυτών των ανδρών, η θυσίες και τα πεπραγμένα τους έχουν υποβιβαστεί σε άλλη μια ιστορία από τα παλιά. Αφήνουμε τις λεπτομέρειες σε μερικούς «γραφικούς» ιστοριοδίφες κι εμείς αρκούμαστε στις παράτες και τα θεάματα. Δεν έχουμε αισθανθεί έστω την υποχρέωση, ως κοινωνία, να ιδρύσουμε ένα μουσείο προς τιμήν τους, έναν χώρο που να μνημονεύονται τα ονόματα αυτών που θα ‘πρεπε να στέκονται στην ελληνική ιστορία δίπλα σ’ αυτά του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη:

Γεώργιος και Ιωάννης Σκορδίληδες, Βίκτωρ και Φραγκίσκος Καποδίστριες, Συμεών Μπούας, Χριστόδουλος Λουκάνης, Αντώνιος Γονέμης, Βίκτωρ και Δημήτριος Χαλικιόπουλοι, Ματθαίος Αργαλιάς, Αναστάσιος Μάστρακας, ιερ. Σταματέλος Τσουκιάς, Φραγκίσκος Αρμένης, Νικόλαος Βούλγαρης, Ιωάννης Βαρούχας, Αντώνιος Θεοτόκης, Σπυρίδων Κασφίκης, Σπυρίδων Κοντός, Στάμος Καίσαρης, Αναστάσιος Καρύδης, Νικόλαος (Κο-)Τζιλιάνος, Νικόλαο; Μαζαράκης, Ιωάννης Πιέρης, Νικόλαος Πανδής, Δημήτριος Στρατηγός, Σπυρίδων Σπίνουλας…[1]

Αυτά είναι τα ονόματα μερικών μόνο από τους επικεφαλής μονάδων των εντοπίων που τιμήθηκαν με διπλώματα από το Βενετικό Δημόσιο. Πλάι σ’ αυτούς στάθηκαν εκατοντάδες άλλοι, καθένας άμεσος πρόγονος κάποιου από εμάς. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να τους τιμούμε και να μιμούμαστε τον αλτρουισμό και τη φιλοπατρία τους.

[1] Λ. Βροκίνης, Έργα Τόμος Β΄, Κερκυραϊκά χρονικά, Τόμος XVII, 1973.

4 Σχόλια to “ΤΟ «ΑΓΝΩΣΤΟ» 1716: ΕΝΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΕΠΟΣ”

  1. […] ΤΟ «ΑΓΝΩΣΤΟ» 1716: ΕΝΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΕΠΟΣ […]

  2. momyof6 said

    η σωτηρία της Κέρκυρας αποδόθηκε από τους πιστούς και στην βοήθεια του πολιούχου της, αγίου Σπυρίδωνος
    (απόσπασμα από imcorfu.gr)

    Ξημέρωσε η 10η Αυγούστου. Κάτι ασυνήθιστο για την εποχή παρατηρείται την ήμερα αυτή από το πρωί. Ο ουρανός είναι σκεπασμένος με μαύρα πυκνά σύννεφα. Από στιγμή σε στιγμή ετοιμάζεται να ξεσπάσει τρομερή καταιγίδα. Και να! Πολύ πριν από το μεσημέρι μια βροχή, καταρρακτώδης, βροχή κατακλυσμιαία αρχίζει να πέφτει στη γη. Μοναδική η περίπτωση. Νύχτωσε κι ακόμη έβρεχε. Σαν αποτέλεσμα της κακοκαιρίας αυτής καμιά επιθετική προσπάθεια δεν αναλήφθηκε εκείνη την ήμερα. Η νύχτα περνά ήσυχα.

    Περί τα ξημερώματα της 11ης Αυγούστου συνέβη κάτι το εκπληκτικό, το αναπάντεχο. Μια Ελληνική περίπολος που έκαμνε αναγνωριστικές επιχειρήσεις, για να εξακριβώσει από που οι εχθροί θα επιτίθεντο, βρήκε τα χαρακώματα των Τούρκων γεμάτα νερό από τη βροχή και πολλούς Τούρκους στρατιώτες πνιγμένους μέσα σ’ αυτά. Νεκρική σιγή βασίλευε παντού. Στο μεταξύ ξημέρωσε για καλά. Οι χρυσές ακτίνες του ήλιου πέφτουν στη γη και χαιρετούν την άγρυπνη πόλη. Οι τηλεβόες σιγούν. Οι εχθροί δεν φαίνονται. Μήπως κοιμούνται; Τι να συμβαίνει άραγε;

    Όλη τη νύχτα ο θαυματουργός εκείνος υπερασπιστής της νήσου, ο Άγιος Σπυρίδωνας της Κύπρου με ουράνια στρατιά συνοδεία κτύπησε άγρια τους Αγαρηνούς, και τους διέλυσε και τους διασκόρπισε. Αυτά ομολογούσαν οι ίδιοι οι Αγαρηνοί το πρωί που έφευγαν. Τα απομεινάρια της τούρκικης στρατιάς μαζεμένα στα λίγα πλοία που απέμειναν, φεύγουνε ντροπιασμένα για την Κωνσταντινούπολη.

  3. Πετροβούβαλος said

    Πολλά τα ξεχασμένα έπη, πολλά… (και τα παραποιημένα επίσης, νάναι καλά η Ακαδημία Αθηνών, της οποίας το έργο είναι επιεικώς θλιβερό)

  4. Reblogged this on Ῥωμηῶν Ἐνημέρωση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s