ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Τα τζαμιά στην Κολωνία θα μετα…
    nikiphoros στη Τι δρομολογεί η ανασύσταση της…
    Πετροβούβαλος στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
    Πετροβούβαλος στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
    Δημοσθένης ο Μακεδών στη Το όνομα Ρούπελ σύμβολο αντίστ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Το ζευγάρι

Posted by Φαίη στο 2 Αυγούστου, 2014

Απόσπασμα από το Περιοδικό “Η Δράση μας”, Τεύχος Φεβρουαρίου 2014

Στη χώρα του τυφλού φωτός, στη σκιά του χρόνου – του ποτέ, του τώρα – κάθεται το ζευγάρι. Με μιαν απρόσμενη ειλικρίνεια κοιτάνε για πρώτη τους φορά ίσα στα μάτια ο ένας του άλλου και ανοίγουν την καρδιά τους εκεί ως τα βάθη της, που ποτέ δεν είχε δει ένα έλλειμμα αγάπης εκείνος, έναν καλά κρυμμένο εγωισμό εκείνη.

–Ρώτα με ο,τι θέλεις. Μοναχά μη με ρωτάς αν σε αγαπώ. Δυσκολεύεται η γλώσσα μου να πει το ναι, γιατί έμαθα υπερβολικά ειλικρινής να είμαι. Και έμαθα επίσης πως καλύτερη μεζούρα της αγάπης από το χρόνο δεν υπάρχει. Έχω μονάχα ένα ένστικτο αρχέγονο κάπου εκεί βαθιά μου, που τώρα τελευταία όλο για σένα μου μιλά. Πανιά άνοιχτά λοιπόν. Μόνο συμπάθα με. Μη με ρωτάς αν σε αγαπώ. Και αυτή τον άκουσε και έβαλε στα χείλη της φρένο – γιατί στα μάτια δεν μπορούσε – και δεν τον ξαναρώτησε. Πήρε μονάχα το άπλωμένο χέρι του και τον τράβηξε στις ανθισμένες μυγδαλιές και γέλασε και μετά του έδειξε τα σύννεφα και τον τράβηξε και κατά κει. Μα αυτός της έδειξε ευθεία ένα δρόμο ξερό, που έπρεπε, λέει, να διαβούν. Καί εκείνη τότε κατάλαβε πως τα παραμύθια και τα τραγούδια που την έκαναν τις νύχτες να ονειρεύεται, της είχαν κρύψει αυτόν τον δρόμο. Κίνησε τότε μαζί του, μα πήρε και τις μυγδαλιές τις ανθισμένες μαζί να τις σκορπίζει και πήρε και κείνο το βλέμμα που τα σύννεφα αγαπούσαν. Γιατί για πρώτη φορά ένιωσε το ρόλο της στο πλευρό του. Κι όσο τον εγωισμό της δάμαζε, τόσο το έλλειμμα της αγάπης του εξαφάνιζε εκείνος. Μέχρι που έγιναν ένα και έμειναν μοναχά δυό σπίθες να σιγοκαίνε και να τους θυμίζουν τον πρότερό τους βίο.

Και πέρασε ο καιρός, και όταν πια το χρώμα των μαλλιών τους έγινε και αυτό κοινό, ήρθε ο Χρόνος να μαζέψει ό,τι είχε απομείνει από τον καθένα. Και στάθηκε εκστατικός μπροστά στο ζευγάρι, που τα χέρια τους είχαν πλεχτεί έτσι, που να μην μπορεί ούτε και ίδιος με όλη την πείρα του να καταλάβει πως άφησε και πως βρήκε τον καθένα τους. Και έκανε μοναχά αυτό που ήξερε πολύ καλά: φύσηξε και έσβησε τις δυό σπίθες που θύμιζαν τη φύση του καθενός τους. Γιατί ο Χρόνος είναι πάνω άπό όλα δίκαιος. Καί άπελευθερωμένο το ζευγάρι, κοίταξε πίσω να δεί την ιστορία του να περνά μπροστά του σαν ταινία. Και στάθηκαν μπροστά στα λόγια που άκουσαν τη μέρα που έπλεξαν οριστικά τα χέρια τους ενώπιον Εκείνου που τους αγαπούσε και εκείνων που αγαπούσαν. Κείνη την απαλή τη συμβουλή, που τότε μπροστά στη χαρά τους ίσως και να την προσπέρασαν. Πού έλεγε σε εκείνον να την αγαπάει, και σε εκείνην να τον ακούει…

Ορφέας

Χριστιανική Φοιτητική Δράση

Ένα Σχόλιο προς “Το ζευγάρι”

  1. Μπραβο Φαιη,,,,εξαιρετικο !!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: