ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    georgeiraklion στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Επικαιρότητα 28ης Μα… στη Ο κορονοϊός και η ελευθερία το…
    Γιώργης στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Ας σταματήσουμε επιτέλους την…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

«Μόνο άμα ασπρίσανε τα μαλλιά μας μάθαμε για την Καλλιρόη…»

Posted by Μέλια στο 29 Ιουνίου, 2014

Στον κεντρικό δρόμο και κοντά στο σπίτι της και η προτομή της

Η… προτομή της πρώτης Ελληνίδας φεμινίστριας την έκανε γνωστή στο χωριό

Μόνο το 1993, που οι απόδημοι των Αθηνών από τα Πλατάνια Αμαρίου, εγκατέστησαν σε κεντρικό σημείο του χωριού την προτομή της συγχωριανής τους  πρώτης Ελληνίδας φεμινίστριας και δημοσιογράφου Καλλιρόης Παρέν-Σιγανού, τότε μόνο, άρχισαν να εμπεδώνουν οι κάτοικοι τις πρωτοποριακές της αντιλήψεις για τον φεμινισμό και «τη μεγάλη της αξία». Έως τότε και σποραδικά, μόνο άκουαν! «Δεν είχαμε ασχοληθεί εκείνα τα χρόνια. Εγώ γεννήθηκα το 1928 και δεν τη θυμούμαι να είχε έρθει στο χωριό», δικαιολογεί ο Ιδομενέας Λίτινας.

Στη γειτονιά των «Σιγανιανών», εκεί που είναι και το πατρικό σπίτι της Καλλιρόης Παρέν-Σιγανού, δυστυχώς δεν υπάρχουν σήμερα οικογένειες με το επίθετο Σιγανός, εκτός του Τίτου, του μοναδικού απόγονου του σογιού.

Ο ίδιος από τις πληροφορίες που έχει «θα πρέπει ο πατέρας της και ο παππούς μου να ήταν αδέρφια ή πρώτα ξαδέρφια».  Στα χρόνια ακμής των «Σιγανιανών», πάντως, κατοικούνταν από εφτά ή οκτώ πολυπληθείς οικογένειες Σιγανών, που οι απόγονοι στη μεγάλη τους πλειοψηφία ήταν κορίτσια και δημιούργησαν οικογένειες εκτός χωριού, ή οι μετρημένες που έμειναν πήραν το επώνυμο του συζύγου(Λίτινα και Σιράγα).

Φεύγοντας στα χρόνια της τουρκικής κυριαρχίας  το 1865 και κατά άλλους το 1867 ή το ‘69 από τα Πλατάνια ο Στέλιος Σιγανός με την εξάχρονη τότε κόρη του Καλλιρόη για την Αθήνα όπου εγκαταστάθηκε, έριξε… μαύρη πέτρα πίσω του. Λέγεται ότι επισκέφθηκε το χωριό του από τότε «μια ή δυο φορές», όμως «την Καλλιρόη δεν την θυμόμαστε ποτέ ως παιδιά που ήμασταν». Σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες, στην Αθήνα ο πατέρας Σιγανός, που ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Κρητών Προσφύγων, διατηρούσε επαφές με ανθρώπους της επαρχίας του, όμως, εντύπωση προκαλεί ως τα σήμερα το γεγονός ότι η κόρη του σε κανένα σημείο των αναφορών της δεν έγραψε ή δεν είπε για την μητέρα της που προέρχονταν από την οικογένεια Παττακού του χωριού Μοναστηράκι. Ίσως να ήταν ένα πολύ λεπτό σημείο, που να στάθηκε αφορμή να φύγουν με τον πατέρα της στην Αθήνα για μόνιμη εγκατάσταση, αφήνοντας την στην Κρήτη…

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ Η ΔΩΡΕΑ

Το σπίτι της οικογένειας της επί του κεντρικού δρόμου και κοντά στο σημείο που έχει στηθεί η προτομή της, πωλήθηκε από τους απογόνους της αρχικά στον Μανώλη Κιαγιά και σήμερα έχει περιέλθει στην ιδιοκτησία Ανδρέα Βουμβουράκη, είναι μικρό αλλά έχει ανακατασκευαστεί και είναι κατοικήσιμο. Ένα άλλο σπίτι στην «καρδιά» των «Σιγανιανών», όχι όμως αυτό της οικογένειας της Καλλιρόης, όπως το έφεραν οι φήμες, έχει παραχωρηθεί με δωρεά κατά το ήμισυ στο Λύκειο Ελληνίδων Ρεθύμνου και στο πολιτιστικό σύλλογο Πλατανίων, είτε να χρησιμοποιηθεί ως μουσειακός χώρος , είτε να στεγάσει άλλες λειτουργίες που θα αναφέρονται στην ίδια.

 

Οι πληροφορίες που έχουν οι κάτοικοι στα Πλατάνια για τη χωριανή τους πρωτοπόρο του φεμινισμού και δημοσιογράφο είναι ελάχιστες και θολές. Ίσως, επειδή κανένας εκπρόσωπος φορέα δεν τους μίλησε για τους αγώνες, τις ιδέες και τα οράματά της, αλλά και για την οικογένειά της. «Τότε δεν ξέραμε», σημειώνει η Μαρία Λίτινα. «Με τις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα και τις εφημερίδες έγινε γνωστή. Τώρα νιώθουμε την αξία της…»

 

 Ο Νίκος Λίτινας, παλαιός γραμματέας της κοινότητας Πλατανίων, εκτιμά ότι αυτός και οι συγχωριανοί του θα έπρεπε να είχαν πληροφορηθεί από χρόνια για τη δράση και τα επιτεύγματα της χωριανής της. Όμως «τότε ήταν στην αφάνεια και δεν είχαμε την πρόνοια. Άμα ασπρίσανε τα μαλλιά μου σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να γνώριζα».

 «…ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ»

Η Καλλιρόη Παρέν Σιγανού είχε πει για την απόφασή της να ασχοληθεί με την δημοσιογραφία: «Παρακολουθούσα τας συζητήσεις των δημοσιογράφων και σιγά- σιγά εξύπνησε μέσα και πάλιν ο πόθος να γράψω, όπως αυτοί, όχι μόνο για τον εαυτό μου αλλά και για τους άλλους». Πρωτεύοντα ρόλο στην ενασχόλησή της διαδραμάτισε ο κωνσταντινοπουλίτης γαλλικής καταγωγής σύζυγός της δημοσιογράφος Ιωάννης Παρέν, ιδρυτής του Αθηναϊκού Πρακτορείου. Στις 8 Μαρτίου 1887 εξέδωσε την εβδομαδιαία εφημερίδα «Εφημερίς των Κυριών», που ήταν και το πρώτο γυναικείο έντυπο στην Ελλάδα…

Πρωτοπόρος του φεμινιστικού κινήματος είχε ασίγαστο πάθος για τη διατήρηση των εθίμων και παραδόσεων και το 1911 δημιούργησε το Λύκειο Ελληνίδων. Ενώ αγωνίστηκε για την κατοχύρωση του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις γυναίκες. Στις 16 Ιανουαρίου του 1940 και αφού η δράση και το έργο της είχε αναγνωριστεί από την Ακαδημία Αθηνών και πνευματικούς φορείς της χώρας, «έφυγε» μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Λίγο πριν τον θάνατό της είχε δηλώσει: «Είμαι ευτυχής, και ήσυχη πλέον μπορώ να αναπαυθώ, εφόσον αισθάνομαι ότι αφήνω μίαν ανθηράν βλάστησιν της σποράς, την οποίαν εμείς, αι ολίγαι πρωτοπόροι, εσπείραμεν εις την τότε άγονον και πετρώδη γην και είμαι βεβαία ότι από σας, καλαί μου συνεργάτιδες θα δημιουργηθεί η τελεία γυναίκα της αύριον».


Πηγή: Made in Creta

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: