ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Επικαιρότητα 1ης Ιου… στη Φθινόπωρο και τέταρτη δόση…
    georgeiraklion στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Επικαιρότητα 28ης Μα… στη Ο κορονοϊός και η ελευθερία το…
    Γιώργης στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Ἡ Θεά τῆς Μήλου «σαλπάρησε γι’ ἄλλα μέρη»,στίς 23 Μαΐου 1820.ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΗ.

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 23 Μαΐου, 2014

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/0b/Paris_Louvre_Venus_de_Milo_Debay_drawing.jpg

Τῆς δημοσιογράφου Ἕλενας Ρέντα

Ανακαλύφθηκε σε ένα χωράφι κοντά στη θάλασσα. Εκείνο το πρωινό της 8ης Απριλίου του 1820, ένας ανυποψίαστος βοσκός, ο Γεώργιος Κεντρωτάς, έσκαβε απεγνωσμένα στο χωράφι του αναζητώντας ένα πηγάδι για να δροσίσει τα ζώα του. Μάταιος όμως ο κόπος, γιατί ανάμεσα σε πουρνάρια και ακατέργαστους ογκόλιθους άρχισαν να αποκαλύπτονται κερκίδες ενός αρχαίου θεάτρου και ανάμεσά τους μικρότερα και μεγαλύτερα μαρμάρινα αγάλματα. Έξαφνα, σάστισε μπροστά σ’ αυτό που αντίκρισε:
Μια μαρμάρινη γυναικεία φιγούρα, αναπαυόταν ξαπλωμένη μέσα στο χώμα, ποιος ξέρει για πόσους αιώνες… Το άγαλμα ήταν σχεδόν κάθετα σπασμένο στα δύο και, στο ένα της χέρι κρατούσε ένα μήλο ενώ στο άλλο μια ασπίδα. Οι αρχαιολόγοι που ασχολήθηκαν αργότερα, πιστεύουν ότι στην αρχαιότητα κοσμούσε την είσοδο του σταδίου και καλωσόριζε τους επισκέπτες.

Απ’ ότι φάνηκε, ο Έλληνας βοσκός δεν ήταν ο μόνος παρών κατά τη διάρκεια αυτής της σπουδαίας αποκάλυψης. Πιο κει πραγματοποιούσε περιπολία ένας Γάλλος αξιωματικός του Ναυτικού, ο Ντιμόν ντ’ Ουρβίλ, ο οποίος μαγνητίστηκε από το κάλλος της και τον διέταξε αμέσως να περισυλλέξει προσεκτικά τα κομμάτια και να του τα παραδώσει. Στο μεταξύ, έχοντας αντιληφθεί την αξία του, ειδοποιεί τον πρέσβη της Γαλλίας που βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, αλλά ταυτόχρονα κα τον υποπρόξενο της Μήλου για να ξεκινήσουν οι διαδικασίες μεταφοράς προς τη Γαλλία.

Από δω λοιπόν ξεκινά και η μεγάλη περιπέτεια της Αφροδίτης που της στοίχισε τα δύο της χέρια:
Όταν ο βοσκός αντιλήφθηκε ότι το εύρημά του είχε υλική αξία, το έκρυψε όπως-όπως. Στην αρχή το άγαλμα πουλήθηκε για τετρακόσια γρόσια στους Γάλλους, αλλά την επόμενη μέρα μοσχοπουλήθηκε εκ νέου σε έναν Τούρκο μπέη, για επτακόσια πενήντα ολόκληρα γρόσια. Παράλληλα όμως, οι Γάλλοι δεν είχαν πάψει ούτε λεπτό να φρουρούν την περιοχή, κι έτσι για μέρες ολόκληρες το άγαλμα περιφερόταν απ’ άκρη σ’ άκρη του νησιού, δημιουργώντας μεγάλη διαμάχη ανάμεσα σε κατοίκους κι επίδοξους αρχαιοκάπηλους.

Τελικά όμως υπερίσχυσε η Γαλλική επιβολή κι έτσι η Αφροδίτη της Μήλου φορτώθηκε ξημερώματα της 23ης Μαΐου 1820 στο γαλλικό πλοίο Ευσταθέτ, απ’ όπου ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι της προς την αυλή του βασιλιά Λουδοβίκου του ΙΗ΄. Δυστυχώς όμως, κατά τη βίαιη μεταφορά χάθηκαν και τα δυο της χέρια, που είχαν βρεθεί πλάι αποκομμένα, κι από τότε κανείς δεν ξέρει που βρίσκονται.

Στη Γαλλία, η Αφροδίτη της Μήλου παρέμεινε για μήνες ολόκληρους στην αυλή του Λουδοβίκου, όπου κοσμούσε τους καλοκαιρινούς κήπους του ανακτόρου, μέχρι τη στιγμή που ο φιλότεχνος βασιλιάς τη δώρισε στο μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, όπου παραμένει μέχρι και σήμερα, προσελκύοντας εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο.

(Σσ: Το σχέδιο της Αφροδίτης,είναι του Jean-Baptiste-Joseph Debay το 1821, όπου ακόμα δεν είχε εξαφανιστεί η χάραξη της υπογραφής του γλύπτη στην βάση. Ο Debay είχε αντιγράψει τέλεια τα κεφαλαία ελληνικά γράμματα και έγραφε από κάτω στα γαλλικά ότι το έργο βρέθηκε το Φεβρουάριο του 1820 στη Μήλο και δωρήθηκε στο βασιλιά το Μάρτιο του 1821 από τον πρεσβευτή του στην Κωνσταντινούπολη)

ΠΗΓΗ

https://averoph.files.wordpress.com/2014/05/ceb5cf80ceb9ceb3cf81ceb1cf86ceb7-ceb1cf86cf81cebfcebcceb7cebbcebfcf85.jpg

ΠΡΟΣΘΗΚΗ

ΠΩΣ ΤΗΝ ΑΡΠΑΞΑΝ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ,ΓΙΑ ΛΙΓΑ ΦΡΑΓΚΑ,ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙ ΤΟΥ ’21

2 Σχόλια προς “Ἡ Θεά τῆς Μήλου «σαλπάρησε γι’ ἄλλα μέρη»,στίς 23 Μαΐου 1820.ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΗ.”

  1. Φώτος said

    Υπάρχει η αφήγηση του δράστη Marcellus, γραμματέως της γαλλικής πρεσβείας στην Κ/λη, εκ της οποίας εν συντομία μεταφέρω τα κάτωθι.
    … Τέλη φεβρουαρίου 1820 κάποιος γεωργός Γιώργης (μάλλον ο Θ. Κεντρωτάς πατέρας του Γιώργη, σσ), βρήκε το πανωκόρμι αγάλματος στο χωράφι του, μέσα σε κρύπτη, στην θέση κατακόμβες-Κλήμα.
    Εκείνο τον καιρό στο λιμάνι αγκυροβολούσε, εξ αιτίας του καιρού, το γαλλικό πλοίο Chevrette. Ο σημαιοφόρος Urville, μετέπειτα διάσημος φυσιοδίφης, είδε το γλυπτό και το σχεδίασε βιαστικά.
    Προσπάθησαν οι Γάλλοι να το αγοράσουν, αλλά οι Έλληνες είχαν υιοθετήσει το τουρκικο γνωμικό πως…»κάθε δουλειά για να γίνει καλά πρέπει να τραβάει σε μάκρος…(παζάρια)».
    Ο Marcellus ειδοποιήθηκε και κατέφθασε με το Estafette, που μόλις προλαβε την φόρτωση των μαρμάρων σε ένα με τουρκική σημαία μπρίκι.
    Ο ίδιος, έμαθε πως κάποιος καλόγερος (παπα Βεργής σσ) το απέσπασε απο τον Γιώργη για να το αποστείλει στον δραγουμάνο Ν. Μουρούζη του σουλτανικού στόλου (που αγόραζε όλες τις αρχαιότητες που ανευρίσκοντο στα νησιά), για πεσκέσι.
    …Με τα πολλά επείσθησαν η προεστοί από τον Γάλλο να πάρει αυτός το άγαλμα.
    …………………………..
    Τον ενδιαφέρον είναι πως μαζεύτηκαν από το πουθενά ένα ολλανδικό και ένα αγγλικό πλοίο… που δεν επρόλαβαν.
    Ο Μουρούζης μετά, μαστίγωσε προσωπικά τους προεστούς της Μήλου και τους επέβαλε πρόστιμο 7000 πιάστρα (δεν ξέρει κανείς αν πρέπει να κλαίει ή να γελάει).
    Ο Urville, αναφέρει (πολύ αργότερα), πως το άγαλμα αρχικά ανευρέθη με τα δυό χέρια ακέραια, κρατώντας στο ένα το μήλο της έριδος.
    Κατά την αρπαγή από τους Γάλλους, απεκόπησαν και χάθηκαν.
    ………………………
    Αυτά απεσιωπήθησαν επισήμως για να μη κατηγορηθούν οι Γάλλοι ως βανδαλιστές, ως ο Έλγιν.
    Και ο Γάλλος υποπρόξενος Brest, εβεβαίωσε αργότερα για την αρχική αρτιμέλεια του ευρήματος, που αρχικά έλαβε γνώση.
    Ένας άλλος όμως αυτόπτης Γάλλος (Voutier), πολύ αργότερα αναφέρει πως το άγαλμα ήταν με αποσπασμένα τα χέρια…
    Αυτοί που βρήκαν το άγαλμα (οικογένεια Κεντρωτά), το 1867 κατέθεσαν σε αφήγηση, πως το ένα χέρι κάλυπτε τους μαστούς και το άλλο έδινε το μήλο της έριδος. Το άγαλμα ήταν δεμένο με μολύβι στην μέση και αφού εύκολα το διεχώρησαν το φόρτωσαν σε ημιόνους και το μετέφεραν στον αχυρώνα τους…
    Ο τρόπος που οι Γάλλοι απέσπασαν το άγαλμα, με συμπλοκή (πιθανώς και Αγγλοι- Ολανδοι στην διαμάχη) και ροπαλιές, μερικώς το κατέστρεψε, αφού αυτό ήγετο και εφέρετο πάνω στους βράχους συρόμενο.
    Πιθανή εκδοχή είναι πως αυτά ευρίσκονται ίσως σε κάποια ιδιωτική συλλογή.
    Ένας καλός παραγωγός θα μπορούσε να γυρίσει ταινία με το υπάρχον υλικό και το μυστήριο που υποκρύπτεται, απορώ πως αυτό δεν έχει γίνει ακόμη.

  2. Εκπληκτικής ομορφιάς άγαλμα,,,
    πανέμορφη η Αφροδιτη,,,
    τέλειες λείες γραμμες,,, τέλειες αναλογίες,,,
    το ιμάτιο ειναι ζωντανό,στις δίπλες του,,σε ενα ζωντανό άγαλμα
    τρομερή λεπτομερεια
    πανέμορφη,,,

    κάπου ειχα διαβάσει,,,οτι κατα την μεταφορά ,,,μες στο κυνήγι απο τους ντοπιους για να ξεφύγουν με το άγαλμα,,έπεσε απο τους γαλλους και έσπασαν τα χέρια,,,μεσα στην βιασύνη τους άφησαν πισω τα χέρια,,, δεν προλάβαιναν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: