ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος στη Συνταγματάρχης Δημήτρης Θεοτόκ…
    Δημήτριος Θεοτόκης στη Συνταγματάρχης Δημήτρης Θεοτόκ…
    karavaki στη Οι τελευταίοι θα γίνουν π…
    Μέλια στη Από τα ανέκδοτα έγγραφα των Γε…
    Νικόλαος Καλκάνης στη Από τα ανέκδοτα έγγραφα των Γε…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Η ΛΑΜΠΡΗ

Posted by Μέλια στο 20 Απριλίου, 2014

Εικόνα από:placeresgriegos.blogspot.com

1. Ντάγκ, ντάγκ, ντάγκ. Ντάγκ, ντάγκ, ντάγκ! ἀκούστηκε τὰ μεσάνυχτα ἡ καμπάνα τῆς Λαμπρῆς.
᾽Εγώ, ζωγραφίζοντας μὲ τὸ χερὶ μιὰ πέρδικα σ’ ἕνα κόκκινο αὐγό, δὲν εἶχα ἀποκοιμηθῆ. Τ’ ἄλλα ἀδέρφια μου κοιμόνταν ἥσυχα σὰ στὸν καλὸ καιρό. ῾Η μητέρα μου χώριζε τὰ φρεσκοπλυμένα ἀσπρόρουχα τοῦ καθενός. ῾Η γιαγιά μου παιδευόταν μὲ τὴν ψυχοκόρη μας στὸ μαγειρειὸ ἑτοιμάζοντας τὴ μαγειρίτσα μὲ τὰ σηκοτάκια καὶ τ’ ἄλλα λιανώματα τοῦ ἀρνιοῦ μὲ κρεμμυδάκια καὶ ἄνηθο. Τότε ἀκούστηκε ἀπὸ τὸ διπλανὸ δωμάτιο ἡ φωνὴ τοῦ πατέρα μου:

-Σηκωθῆτε κι ἑτοιμαστῆτε γρήγορα, νὰ μὴν κάθεται ὁ κόσμος καὶ μᾶς περιμένη.

Ποῦ νὰ ξυπνήσουν ὅμως τ’ ἀδέρφια μου! ῾Ο μικρὸς μάλιστα, ἄν δὲν τὸν ράντιζαν μὲ νερό, θὰ κοιμόταν ἀκόμη ὡς τὰ τώρα! Τόσο, ποὺ κίνησε κι ἦρθε ἄνιφτος.

-Πήρατε τὶς λαμπάδες σας; ρώτησε ὁ πατέρας μου. Καὶ τὴ μεγάλη γιὰ τὸ Χριστό; σβήσατε καλὰ τὶς φωτιές; κοιτάξτε νὰ μὴν ἀφήσετε τὴ γάτα στὸ μαγειρειὸ μὲ τ’ ἀρνὶ. Κάμετε λοιπὸν γρήγορα. Χρονιάσατε, ὅσο νὰ ἑτοιμαστῆτε!

2. Ὅλος ὁ κόσμος στὸ ποδάρι. ῞Ενας ἔκλεινε τὸ σπίτι, ἄλλοι ἔτρεχαν ἀμίλητοι γιὰ τὴν ἐκκλησία μὲ τὰ ἀναμμένα δαδιὰ στὸ χέρι, γιὰ νὰ βλέπουν νὰ περπατοῦν, κάποιος φώναζε τοὺς γείτονές του, ἄν ξύπνησαν, κι ἡ καμπάνα χτυποῦσε ἀτέλειωτα: Ντάγκ, ντάγκ, ντάγκ, ντάγκ. Ντάγκ!

Τὴν ἐκκλησία τὴ βρήκαμε γεμάτη. Ὁ παπὰς περίμενε ὅλο τὸ χωριό, γιὰ νὰ βάλη εὐλογητὸ κι ἔστελνε παιδιὰ στὰ σπίτια νὰ ξυπνήσουν τοὺς κοιμισμένους. Καὶ τὰ παιδιὰ τράνταζαν τὶς θύρες μὲ χτηπήματα, ὅσο νὰ τοὺς ξυπνήσουν.

Ὁ Γερομπίρος μονάχα, ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ περπατήση ἀπὸ τοὺς ρευματισμούς, δὲ θ’ ἄκουγε ὁ κακομοίρης τὸν «Καλὸ τὸ Λόγο» ἀλλὰ σὰν ἄρρωστος καὶ κατάκοιτος ἦταν συχωρεμένος.

-῞Ολοι οἱ ἄλλοι εἴμαστε ἐδῶ; ρώτησε ὁ παπάς.

– Εἴμαστε, παπά μου.

-᾽Εμπρὸς λοιπόν. «Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός…»

Ἅμα βγήκαμε ἔξω στὸ νάρθηκα γιὰ τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» νὰ κι ὁ Γερομπίρος καβάλα στὸ μουλάρι του.

-Δὲν μποροῦσα νὰ τὸ χωνέψω αὐτό, ἔλεγε, ν’ ἀπομείνω ἔτσι ἐφέτος ἀπὸ τὰ παλιοπόδαρα. Ἀκόμη εἶμαι ζωντανός,δὲν εἶμαι πεθαμένος.

3. Ὅταν ἀπόλυσε ἡ ἐκκλησία καὶ γυρίζαμε ὅλοι μὲ τὶς ἄσπρες λαμπάδες ἀναμμένες, γιὰ νὰ πᾶμε καὶ στὰ σπίτια τὴ χάρη τῆς Λαμπρῆς ἀπὸ τὸ «Δεῦτε λάβετε φῶς», ἄσπριζε πέρα στὸ βουνὸ κι ἡ ἀνατολή. Ἄχ! τί ὄμορφα μοσκοβολοῦσαν αὐτὴν τὴν ὣρα τ’ ἀνθισμένα δέντρα στὶς αὐλὲς καὶ στοὺς κήπους!

Οἱ ἄνθρωποι χώριζαν γιὰ τὰ σπίτια τους μὲ τὶς εὐχὲς στὸ στόμα: «χριστὸς ἀνέστη!», «Χρόνια πολλά!», Χαρούμενοι μ’ ὅ,τι ἀγαπᾶ ἡ καρδιά σας!»

Τ’ ἀηδόνια τὸ ἔλεγαν στὰ λακκώματα κάτω μέσα στὰ βάτα.

Προτοῦ νὰ μποῦμε στὸ σπίτι μας, ἐμεῖς τὰ παιδιὰ περάσαμε ἀπὸ τὴ μάντρα, γιὰ νὰ φωτιστοῦν ἀπὸ τὶς λαμπάδες μας καὶ τὰ γιδοπρόβατα μὲ τ’ ἀρνιὰ καὶ τὰ κατσίκια· περάσαμε ἀπὸ τὸ μουλάρι μας, τὴ Σίβα. Τὸ σκυλί μας μᾶς δέχτηκε μὲ τόση χαρὰ τὸ καημένο στὴν αὐλή.

4. Ἡ πρώτη μας δουλειά ἦταν νὰ τραβήξωμε στὴν τραπεζαρία. ῾Η μαγειρίτσα ἦταν ἕτοιμη, οἱ λαμπριάτικες κουλοῦρες βγῆκαν ἀπὸ τὸ ἑρμάρι κι ἡ Ρήνα, ἡ ψυχοκόρη μας, ἔφερε καὶ τὰ κόκκινα αὐγὰ, γιὰ νὰ τσουγκρίσωμε μὲ τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη».

Παίρνομε να τσουγκρίσωμε, τί νὰ ἰδοῦμε! Ὁ μικρὸς ἀδερφός μου, γιὰ νάβρη ποιό αὐγὸ εἶχε τὴν πιὸ γερὴ μύτη καὶ νὰ νικήση τ’ ἄλλα παιδιά, δοκιμάζοντας τὸ ἕνα μὲ τὸ ἄλλο, δὲν εἶχε ἀφήσει αὐγὸ γερό!

-Γιὰ τιμωρία του, εἶπε ὁ πατέρας, νὰ γυρίζη ὕστερα τὴ σούβλα μὲ τ’ ἀρνὶ μοναχός του στὸν κῆπο.

Εκεῖ ὅμως ποὺ τὸ γύριζε, ὅλοι τὸν παρακαλούσαμε γιὰ χάρη νὰ μᾶς ἀφήση λίγο νὰ γυρίσωμε κι ἐμεῖς κι ἐκεῖνος μᾶς ἔκανε τὸ βαρύ, σὰ νὰ μᾶς χάριζε κάτι δικό του.
Μονάχα ἡ Ρήνα μας δὲν πρόφτασε νὰ τὸν βοηθήση, γιατὶ κουβαλοῦσε τὶς λαμπριάτικες κουλοῦρες καὶ τὰ κόκκινα αὐγὰ στοὺς δεκαεφτὰ βαφτιστικοὺς τῆς μητέρας μου, ὅπως ἦταν ἡ συνήθεια στὸν τόπο μας.

.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΑΞΗ ΤΟΥ
ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΜΕΓΑ Κ.Α.

ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
1946

3 Σχόλια προς “Η ΛΑΜΠΡΗ”

  1. […] από το Αβέρωφ […]

  2. personal opinion said

    Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη Αβερωφάκι!

    Πολύ όμορφη αυτή η εικόνα βρε παιδί μου!
    Μου αρέσει τρομερά, θυμίζει αυτά που διαβάζει κανείς στα παπαδιαμαντικά κείμενα, την λιτή και κρυστάλλινη ομορφιά της Ελλάδας μας.
    Έτσι ειδικά αυτά τα γραφικά περιβάλλοντα, οι εκκλησιές, οι δρόμοι, ο κόσμος που είναι όλοι έτσι σα να λάμπουν από την απλοϊκή ομορφιά και τη φίλιωση ακόμα και αν προϋπήρχαν διαφορές.
    Ο ένας εύχεται στον άλλον, μαζευονται δείχνουν αλληλεγγύη και αγάπη έστω και με τις παραξενιές μας ενός εκάστου και την όποια ιδιορρυθμία.
    Αυτή την κοινωνικότητα σπάνια θα την συναντήσουμε αλλού πιστεύω, αυτή την λιτή ομορφιά.
    Δεν είναι τυχαίο που ακόμα και στα πιο αναπτυγμένα σε επίπεδο προνοιακών παροχών, ποιοτικών δημόσιων υπηρεσιών, παραγωγικής ανάπτυξης, κρατών, οι αυτοκτονίες (πχ βορειοευρωπαϊκές-σκανδιναβικές χώρες) είναι περιέργως υψηλή αδικαιολόγητα μάλιστα ως προς τους δε’ικτες ευημερίας.
    Εδώ -ελπίζω- κρατάμε ακόμα, και ο φτωχαδάκος θα βγει στον καφενέ και δεν θα μείνει ακέραστος, χωρίς μάλιστα να τον σχολιάζει κανείς δηκτικά (πέρα από τυχόν παραξενιές μας), η παρεούλα στα σπίτια, η φιλοξενία ακόμα κρατάνε θεωρώ στα χωριά τουλάχιστον.
    Αυτή είναι η μαγιά που μας κρατάει δυνατούς πέρα από τις ασχήμιες των κομματικών περιφρουρήσεων και των ταγών των διαφόρων ελίτ που παρασιτούν στο σώμα της κοινωνίας.

    Καληνύχτα 😀

  3. […] από το Αβέρωφ […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: