ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Ας σταματήσουμε επιτέλους την…
    Επικαιρότητα 7ης Μαΐ… στη Κερδισμένος ο «επιτήδειος ουδέ…
    Μέλια στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΠΙΝΌΤΣΗ στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    Μέλια στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΜΙΛΕΙ ΣΤΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 3 Απριλίου, 2014

https://averoph.files.wordpress.com/2014/04/cf84cf81ceb9cebacebfcf81cf86ceb1.jpg

Σπ. Μελᾶς
«Ὁ γέρος τοῦ Μοριᾶ», 1930

Ὁ Κολοκοτρώνης εἶχε φτάσει μὲ τὸ στρατό του στην Ζαράκοβα (1),τό μεσημέρι. Ἅμα φάγανε, πῆρε τοὺς ἀξιωματικούς του καὶ πῆγαν στὰ Τρίκορφα – μισὴ ὤρα ἀπὸ τὴν Τρίπολη κι ἀγνάντια της. Τοὺς ἔδειξε μιὰ γραμμή, σκεπασμένη, που δὲν μποροῦσαν νὰ τὴ βλέπουν οἱ Τοῦρκοι ἀπὸ τὴν πολιτεία:
– Νά, ἐδῶ θὰ πᾶτε νὰ φέρετε τὰ παλληκάρια σας, νὰ φτιάξετε ταμπούρια.
Ἔφεραν τὸ στρατό· ἄρχισαν τὸ ἔργο μὲ ζῆλο μεγάλο.Ὁ Κολοκοτρώνης φώναξε ὕστερα τὸν ὑπασπιστή του:
– Ἔλα κοντά μου.
Τὸν ἀνέβασε ἀπὸ κρυφά, χωστὰ μονοπάτια, νὰ μὴ τοὺς βλέπουν οἱ Τοῦρκοι, στὸ ψηλὸ βουνὸ τῆς Σιλήμνας (2), τὸν ἔκρυψε σ’ ἕνα φυσικὸ παρατηρητήριο, τοῦ ᾽δωσε τὰ κιάλια του.
– Κοίτα!
Ἡ Τρίπολη κάτω ἀπὸ τὰ πόδια τους. Γυάλιζαν τὰ σκουφιὰ τῶν μιναρέδων στὸν ἥλιο. Καὶ τὸ κάστρο της μὲ τὶς τόσες πόρτες, τὴν μεγάλη τάπια (3), τὰ σπίτια μέσα, τὰ περιβόλια γύρω, ἔμοιαζε ψεύτικο παιγνιδάκι.
– Ἐδῶ θὰ κάτσης, τοῦ εἶπε, νὰ τηρᾶς, ὥσπου νὰ νυχτώση.Κι ἂν ἰδῆς τοὺς Τούρκους νὰ κουνιῶνται κατὰ δῶ, ἀστραπὴ θὰ χυθῆς κάτου νὰ μᾶς δώσης χαμπέρι.

Τὸ ἔργο κάτου προχωροῦσε. Ἐπιστατοῦσε ὁ ἴδιος. Οἱ Λαγκαδιανοί,τὸ σῶμα τῶν Δεληγιανναίων μὲ τὸ Θανάση Κίντζο, ἔχτιζαν τὰ ταμπούρια τους μ’ ἀληθινὴ μαστοριά.Ὁ Κολοκοτρώνης τοὺς παίνεσε.
– Εἴμαστε χτίστες οἱ περσότεροι, τοῦ εἶπανε γελώντας· οἱ ἄλλοι δὲ νογᾶνε (4).
Εἴχανε τ’ ἄρματα πυραμίδες καὶ πήγαιναν κι ἐρχόντουσαν καὶ κουβαλοῦσαν πέτρες. Ἔμοιαζαν μερμηγκιά.Ὁ ἥλιος ἔγερνε. Τὸ ἔργο εἶχε τελειώσει. Ὁ ἀρχηγὸς φώναξε: –
– Σύναξη!
Τὰ παλληκάρια πῆραν τ’ ἄρματά τους, μπῆκαν στὴν ἀράδα.῾Ο ἀρχηγὸς τώρα θέλει νὰ τοὺς ἑτοιμάση, νὰ τοὺς φιλοτιμήση ν’ ἀντικρίσουν αὔριο τὴ φωλιὰ τὴν ἴδια τοῦ ἐχθροῦ κι ὅλες τὶς προσπάθειες ποὺ θά ᾽κανε ἀπὸ δῶ καὶ πέρα νὰ σπάση τὴν στενόχωρη ζώνη, ποὺ θὰ τὸν κουλούριαζε. Ἀνέβηκε σὲ μιὰ πέτρα, νὰ τὸν βλέπουν ὅλοι:
– Θὰ σᾶς πῶ, ἄρχισε μὲ τὴ βροντερὴ φωνή του, ἕνα παραμύθι. Τὸ παραμύθι τοῦ φιδιοῦ μὲ τὸν κάβουρα.Ὁ κάβουρας καὶ τὸ φίδι ἔκαμαν φιλία καὶ κουμπαριὰ κι ἀποφάσισαν νὰ πεθάνουν μαζὶ κι ἔτρεχαν τὰ δυὸ παντοῦ. Μιὰ μέρα νυχτώσανε μακριὰ ἀπὸ τὴν τρύπα τοῦ κάβουρα καὶ κοντὰ στὴν τρύπα τοῦ φιδιοῦ.Τὸ φίδι δέχτηκε τὸν κάβουρα στὴν τρύπα του, τὸν προτίμησε σὰν κουμπάρο καὶ τοῦ εἶπε νὰ μπῆ μέσα πρῶτος αὐτός. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ κάβουρας δὲ χώραγε, σγάρλισε (5) μὲ τὰ πόδια του τὴν τρύπα καὶ χώρεσε.
Ἀφοῦ μπῆκαν μέσα καὶ τὰ δυό, τὸ φίδι ἀμέσως κουλουριάστηκε κι ἄφησε στὴ μέση τῆς κουλούρας τόπο, ποὺ μπῆκε ὁ κάβουρας νὰ κοιμηθῆ. Τὴ νύχτα τὸ φίδι ἔσφιγγε τὸν κάβουρα νὰ τὸν ξελεπιάση·ὁ κάβουρας φώναξε: «Κουμπάρε, μὴ μὲ σφίγγης, πεθαίνω!» Τὸ φίδι τοῦ ἀποκρίνεται: «Ὄνειρο βλέπω», κι ὅλο τὸν ἔσφιγγε. Ἅμα εἶδε ὁ κάβουρας πὼς χάνεται, τοῦ λέει: «Κουμπάρε, ζύγωσε κοντὰ τ’ αὐτί σου,γιὰ νὰ σοῦ πῶ ἕνα μυστικὸ νὰ εὐτυχήσης». Τὸ φίδι ζύγωσε τὸ αὐτί του κοντὰ στὸ στόμα τοῦ κάβουρα· αὐτὸς τσακώνει μὲ τὴ δαγκούνα του τὸ φίδι στὸ λαιμό,τὸ σφίγγει,τὸ κρατεῖ πολλὴ ὥρα.Τὸ φίδι στρίβεται,ξαναστρίβεται, πάει ψόφησε. Τότε ὁ κάβουρας τὸ πῆρε τραβώντας το τὴν νύχτα ὄξω ἀπὸ τὴ τρύπα του· καὶ ἦταν ξαπλωμένο ἴσια σὰ ραβδί.
Τὴν αὐγή, ὅπου εἶδε τὸ φίδι ὁ κάβουρας, τοῦ εἶπε: «Ἄν ἤσουν καὶ τὴν νύχτα ἔτσι ἴσιο μαῦρε κουμπάρε, οὔτε θὰ πέθαινες οὔτε ὀνείρατα θά ᾽βλεπες». Ἔτσι καὶ οἱ Τοῦρκοι, ἂν περπάταγαν ἴσια, δὲν θὰ τοὺς εἴχαμε τώρα ἔτσι, στὸν ὀβορό (6). Μὰ καλὰ τοὺς ἔχουμε, δὲν ἡσύχαζαν,ὅλο κακὰ μᾶς ἔκαναν.
Τὰ παλληκάρια τὸν ἄκουγαν μαγεμένα.
– Καὶ μιὰ ποὺ τό ᾽φερε ὁ λόγος στὸ φίδι καὶ τὸν κάβουρα, ὅλοι ξέρουμε πῶς πιάνουν τοὺς καβούρους οἱ χωριάτες. Παίρνουν μιὰ ραφίνα (7) ἀπὸ σίκαλη, τὴ χώνουν στὴν τρύπα, τὴν κουνᾶνε μέσα – ἔξω, κάνουν μὲ τὸ στόμα τους «κχί», ὅπως κάνει τὸ φίδι, ὁ κάβουρας τὴν περνάει γιὰ φίδι, τὴ δαγκώνει σφιχτά·ἔπειτα τραβᾶνε τὴ ραφίνα, ἔρχεται μαζὶ ὄξω καὶ τὸν πιάνουν. Ὅλα τοῦτα θὰ τοὺς φτιάξουμε, βρὲ Ἕλληνες, ὡς νὰ τοὺς τραβήξουμε ἀπὸ τὰ γιδόμαντρά τους ὄξω καὶ νὰ τοὺς πιάσουμε.
Θέλει τώρα νὰ ξεριζώση ἀπ’ τὴν ψὑχή τους καὶ τὸ τελευταῖο ἀχνάρι φόβου, νὰ τοὺς ἀτσαλώση.
– Γιατί; τοὺς ρωτάει. Γιατί δὲ θὰ τοὺς τὰ κάμουμε; Καὶ τί εἶναι αὐτοί; Ἐδῶ πιάνουν λιοντάρια οἱ κυνηγοὶ μὲ τὰ χέρια τους. Ὁ τρόπος,ὁποὺ πιάνουν τὰ λιοντάρια καὶ δὲν τὰ φοβοῦνται, εἶναι ἡ συνήθεια.Γιατὶ καὶ τὸ λιοντάρι εἶν’ ἕνα μεγάλο καὶ κακὸ σκυλί· κι ἐπειδὴ δὲν τὸ βλέπουν οἱ ἄνθρωποι ὁλοένα, κι ἀκουστὰ μονάχα ἔχουν τὴν ἀγριάδα καὶ τὴν κακία του, τρέμουν, ἅμα τὸ ἰδοῦν πρώτη φορά. Οἱ κυνηγοὶ ὅμως φορᾶνε σκληρὰ πετσά, τυλίγονται μὲ πολὺ καννάβι,κι ἔτσι πηγαίνουν κοντὰ στὸ λιοντάρι, κι ἅμα κάνει ν’ ἀνοίξη τὸ στόμα του, χώνουν τὸ χέρι τους μέσα, ποὺ εἶναι κι αὐτὸ μὲ καννάβι τυλιγμένο, καὶ τοῦ λιονταριοῦ τὰ δόντια κολλᾶνε στὸ στουπί. Κάνει νὰ ξεκολλήση· μὰ ὁ κυνηγὸς τὸ δένει, τοῦ περνάει στὸ λαιμὸ χαλκὰ μ’ ἁλυσίδα κι ἔτσι τὸ ἀφήνει δεμένο σὲ κανένα δέντρο μέρες πολλές, ὅσο ποὺ πεινάει, καὶ πάει καὶ τοῦ δίνει λίγη τροφή, καὶ πάλι τὸ ἴδιο καὶ τὸ ἴδιο ὥσπου τὸ λεοντάρι θαρρεύει, ἀρχινάει νὰ τὸν δέχεται ἀπὸ μακριά,γιατὶ περιμένει ἀπ’ αὐτὸν τροφή.
Ἔτσι κι αὐτοὶ οἱ Τοῦρκοι, ποὺ τοὺς ἔχουμε κλεισμένους στὴν μάντρα. Τώρα τοὺς βλέπετε, δὲν πείνασαν ἀκόμη, βγαίνουν ὄξω, ἐδῶ κι ἐκεῖ παίρνουν τροφή, ἐμεῖς ἀπὸ κοντά, ὡς νὰ κολλήσουν τὰ δόντια τους στὸ στουπί, ἀπὲ (8) τοὺς περνοῦμε τὸ χαλκά, ἐβγάζομεν τὸν ἐδικό μας καὶ τοὺς τὸν φοροῦμε.
Μὴν τοὺς φοβᾶστε! Ἄνθρωποι εἶναι κι αὐτοί.Εἶχαν τ’ ἄρματα, τώρα τά ᾽χουμε κι ἐμεῖς· ἐπάνω μας δὲν ἔρχονται,γιατὶ τοὺς σκοτώνουμε· ἀπὸ λίγο σὲ λίγο θὰ μερέψουν κι αὐτοί.
Τὰ παλληκάρια τὸν κοιτᾶνε στὰ μάτια, σφίγγουν τ’ ἄρματά τους.Ὄχι, δὲν φοβοῦνται. Ἔχουν πεποίθηση στὸ Γέρο.Ἕνα Λαγκαδιωτάκι μάλιστα, μὲ μάτια μπιρμπιλά, ἔξυπνο σὰ ζαγάρι (9), πιστεύει, πὼς ἔχει νιώσει τόσο καλὰ τὸν ἀρχηγό, ποὺ φωνάζει ἄξαφνα μὲ μιὰ ψιλή, ἀστεία φωνή:
– Ἄς εἶν’ καλὰ ὁ καπετὰν ψωμάς. Ἡ πεῖνα δηλαδή, ποὺ θὰ θερίση τὸν πολιορκούμενο, στρατηγὸς ἀνεπάντεχος, ποὺ θὰ πολεμήση κι αὐτὸς γιὰ τοὺς Ἕλληνες.
Δυνατὰ κι ἀσώπαστα γέλια συνεπαίρνουν τὶς γραμμές. Γελάει ὁ Κολοκοτρώνης κι ὁ εὔθυμος λόγος περνάει σ’ ὅλα τὰ Ἑλληνικὰ στρατόπεδα, παντοῦ ὅπου πολιορκία Τούρκων.
Τὰ παλληκάρια σκορπίζουν στὰ ταμπούρια τους.Ἔχει νυχτώσει.Ἀνάβουνε φωτιές. Ἄπειρα λουλούδια, ὅλο φλόγες, χορεύουν στὴν πλαγιά. Ἴσκιοι μαῦροι,στὰ καταράχια, τὰ καραούλια φυλᾶνε μὲ τὸν κόκορα σηκωμένο, μέτωπο στὴν Τρίπολη.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

(1) χωρίον τῆς ἐπαρχίας Μαντινείας,τοῦ νομοῦ Ἀρκαδίας,μετονομασθὲν Μαίναλον
(2) ὂρος τῆς Ἀρκαδίας,πλησίον τῆς Τριπόλεως
(3) ὀχύρωμα,κανονιοστάσον (λ.τουρκ.)
(4) ἐννοοοῦν, καταλαβαίνουν
(5) ἀνασκάλευσε
(6) μάνδρα,αὐλή (λ.σλαβ.)
(7) τὸ στέλεχος τῆς σικάλεως (βριζοκάλαμο)
(8) ἔπειτα,ὕστερα (ἐπίρρ.)
(9) κύων κυνηγετικός,ἰχνηλάτης, διακρινόμενος διὰ τὴν νοημοσύνην του (λ.τουρκ.)

ΠΗΓΗ: Νεοελληνικά Άναγνώσματα,Γ’ Γυμνασίου (1966)

Ένα Σχόλιο προς “Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΜΙΛΕΙ ΣΤΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ”

  1. personal opinion said

    Ο Κολοκοτρώνης υπήρξε ανθρώπινος, πραγματικός, γήινος, αξιοπρεπής.
    Δεν δίδαξε κουτσαβακισμό, αλλά στρατηγική και ανδρεία.
    Δεν εργάσθηκε για το θεαθήναι αλλά για την ουσία.
    Δεν είναι τυχαίο που δεν μπόρεσαν ποτέ στο πεδίο της μάχης να τον εγκλωβίσουν οι αντίπαλοί του.
    Υπήρξε έξυπνος αλλά όχι τρελός.
    Δυνατός αλλά όχι νταής,μάγκας αλλά όχι ψευτόμαγκας.
    Συνέθεσε την μαγιά της ελληνικής ντομπροσύνης και ευθύτητας, του πρακτικού μυαλού με το θάρρος και την τόλμη.

    Αυτό ελάχιστοι το έχουμε καταλάβει σήμερα στην εποχή της επιδειξιομανίας, του κακώς εννοούμενου στρατιωτισμού-μιλιταρισμού.
    Ο αρχιστράτηγος Κολοκοτρώνης υπήρξε στρατιωτικό μυαλό αλλά όχι στρατκ…λος, δεν του χρειάστηκε.
    Ο λόγος του στην Πνύκα δε «εμείς ελευθερώσαμε τον τόπο, εσείς ισιώστε τον» κτλ, κατέδειξαν την αγωνία του να ελευθερωθούμε σε επίπεδο συνειδήσεων, αλληλεγγύης αλλά εκεί μείναμε πίσω υπό τις ιαχές των κοτζαμπάσηδων και των σύγχρονων κομματαρχών.

    Και αντ’ αυτού οπισθοχωρήσαμε σε μια κακή απομίμηση πατριωτισμού, που οδηγεί σε χρησιμοθηρική πατριδοκαπηλεία.

    Πραγματικά εξαιρετικός στρατιωτικός ηγέτης, όπως και ο Καποδίστριας (τη μνήμη το οποίου πάλι καπηλεύονται κατα καιρούς) υπήρξε εξαιρετικός πολιτικός ηγέτης, με πραγματικό πατριωτικό πρόσημο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: