ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Επικαιρότητα 18ης Απ… στη “Eνδιάμεση λύση”: πόση ουσία έ…
    Historianystera hrue… στη Η «Τρύπα του Παρδάλη» και η κα…
    Επικαιρότητα 17ης Απ… στη Τελικά, οι Λεβαντίνοι χάνουν τ…
    Μέλια στη Οι Γερμανοί ξανάρχονται!
    Γιώργος ηρακλειο στη Οι Γερμανοί ξανάρχονται!
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Η Δίκη των Ρόζενμπεργκ.( 29 Μαρτίου 1951)

Posted by Μέλια στο 29 Μαρτίου, 2014

Φωτογραφία από:americaniconstemeple.wordpress.com

Του:  Β. Ξ. Σπηλιωτόπουλου

 

Ο Ψυχρός Πόλεμος

Στις 5 Μαρτίου 1946 ο Ουίνστον Τσώρτσιλ -;παρουσία του προέδρου Τρούμαν- εκφωνεί στο πανεπιστήμιο του Ουέστμινστερ του Μισούρι (Η.Π.Α.) το λόγο του με τίτλο «Τα Νεύρα της Ειρήνης» (The Sinews of Peace).  Σε αυτόν προαναγγέλλει το σχηματισμό «…ενός αδελφικού συνασπισμού των αγγλοφώνων λαών…μιας ειδικής σχέσης μεταξύ της Βρετανικής Κοινοπολιτείας και Αυτοκρατορίας και των Η.Π.Α..», ώστε να αναχαιτισθεί η σοβιετική επιθετικότητα και να διασφαλισθεί η ειρήνη. 

Ο Στάλιν απαντά αμέσως με συνέντευξή του στην Πράβντα, και έτσι η υφέρπουσα από την «Διάσκεψη της Γιάλτας» αντιπαλότητα επισημοποιείται καθαγιάζοντας τους αναφυομένους αντίρροπους δογματισμούς της μεταπολεμικής οικουμένης.  Ελλείψει του κοινού εχθρού τα νέα τείχη υψώνονται και οι μέχρι πρότινος σύμμαχοι αποζητούν να διασφαλίσουν την εξουσία τους, να οριοθετήσουν τα κεκτημένα τους, να ανασυντάξουν τους λαούς. 

Η κατάληψη της αρχής από το Μάο στην Κίνα το 1949 και η σχεδόν ταυτόχρονη ανακοίνωση των Σοβιετικών για την κατασκευή της δικής τους ατομικής βόμβας αιφνιδιάζουν το σύνολο των Αμερικανών και μετουσιώνουν τη βεβαιότητα της ατομικής υπεροπλίας σε τρόμο και πανικό. 

Ξάφνου ο κόσμος στέκει ξέπνοος μπρος στο απροσδόκητο της νέας πραγματικότητας.  Οι δύο νέοι πόλοι εξουσίας σπεύδουν να απαιτήσουν τη δογματική συσπείρωση των κοινωνιών τους, εμφυτεύοντας το φανατισμό, αφανίζοντας κάθε ύποπτη παρέκκλιση.

 

Μακαρθισμός και κατάσκοποι

Οι εξελίξεις του 1949 μεταβάλλουν ραγδαία το γεωπολιτικό σκηνικό και η ηγεσία των Η.Π.Α. αναγορεύει τον κομουνιστικό κίνδυνο σε εθνικό ενσπείροντας, σε όλη την κοινωνία καχυποψία και ανασφάλεια.  Με αιχμές του δόρατος την επιτροπή του κονγκρέσου HUAC -; House of Un-American Activities Committee και το F.B.I. ξεκινούν έρευνες αναζητώντας πιθανούς συνεργάτες της Σοβιετικής Ένωσης στις Η.Π.Α..  Η κορωνίδα της όλης προσπάθειας χειραγώγησης της κοινής γνώμης ολοκληρώνεται στις αρχές του 1950, όταν ο γερουσιαστής Μακάρθυ ισχυρίζεται ότι, 200 υπάλληλοι του υπουργείου εξωτερικών είναι κομουνιστές πράκτορες και εξαπολύει πραγματικό «κυνήγι μαγισσών».  Ουδείς νιώθει ασφαλής, καθώς το ρίγος της προδοσίας διαπερνά όλα τα στρώματα της κοινωνίας και ο χαφιεδισμός ανθεί στο πρόσφορο έδαφος της ιδεολογικής «κάθαρσης».

Εν μέσω αυτού του φορτισμένου κλίματος το Φεβρουάριο του 1950 αποκαλύπτεται ότι, ο Κλάους Φουκς, γερμανός θεωρητικός φυσικός, ο οποίος εργαζόταν για το «Πρόγραμμα Μανχάταν» ( μυστικό πρόγραμμα κατασκευής της ατομικής βόμβας), είχε παραδώσει κατά τη διάρκεια του πολέμου απόρρητα έγγραφα στους Σοβιετικούς.  Ένα περίπλοκο δίκτυο κατασκοπείας αρχίζει να εξιχνιάζεται φανερώνοντας μια σειρά ατόμων, που επιβουλεύτηκαν συνειδητά την ασφάλεια της υπερατλαντικής υπερδύναμης.  

Ο Φουκς κατονόμασε κάποιον πράκτορα, τον οποίο γνώριζε ως «Ραίημοντ» και ο οποίος τελικά απεδείχθη ότι, ήταν ο χημικός Χάρυ Γκολντ.  Μετά από μια εβδομάδα ανακρίσεων ο Γκολντ ομολογεί αυτοβούλως και οδηγεί τις αρχές στο λοχία Νταίηβιντ Γκρήνγκλας, πρώην μηχανουργό στο εργαστήριο του Λος Άλαμος.  Αυτός, άμεσα αποδεχόμενος την εμπλοκή του, καταθέτει ότι, η αδελφή του Έθελ Ρόζενμπεργκ και ο σύζυγός της Ιούλιος  είχαν συμμετάσχει σε κύκλωμα κατασκοπείας και μάλιστα ήσαν εκείνοι, οι οποίοι τον εμύησαν. 

Τον Ιούνιο του 1950 ο Ιούλιος Ρόζενμπεργκ συλλαμβάνεται και λίγες ημέρες αργότερα τον ακολουθεί η γυναίκα του.  Με αυτό τον τρόπο θέλησαν οι αρχές να πιέσουν τον πρώτο να ομολογήσει και να αποκαλύψει τους συνεργούς του.  Ταυτόχρονα και ενώ οι έρευνες του F.B.I. συνεχίζονταν με αμείωτη ένταση, φίλοι του ζευγαριού εξαφανίζονται προς άγνωστες κατευθύνσεις.  Αναμεσά τους είναι και ο Μόρτον Σόμπελ, τον οποίο, κάποιος αυτοβούλως εμφανισθείς στις αρχές γνωστός των Ρόζενμπεργκ, κατηγόρησε ως συνεργάτη τους.  Οι πράκτορες των υπηρεσιών ασφαλείας ανακαλύπτουν το φυγά Σόμπελ στο Μεξικό και τον επαναφέρουν δια της βίας στις Η.Π.Α., όπου και τίθεται υπό κράτηση.

 

Η δίκη

Στις 6 Μαρτίου 1951 αρχίζει η δίκη κατά των Ρόζενμπεργκ και Σόμπελ. Η ενοχή ή μη των εναγομένων, η υποψία μιας νέας υπόθεσης Ντρέυφους, προκάλει το ενδιαφέρον, μα και την πόλωση της διχασμένης αμερικανικής και παγκόσμιας κοινής γνώμης.  Ο αρχηγός του F.B.I. Χούβερ, αλλά και το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κατεστημένου των Η.Π.Α., βλέπουν τον αγώνα κατά των τριών ως καταδίκη και αποτροπή της σοβιετικής διεισδυτικότητας, αλλά και ως μέσο αφύπνισης ενός αμερικανικού νεοπατριωτισμού. 

Η κατηγορία είναι βαριά.  Συνωμοσία με σκοπό την κατασκοπεία.  Οι εναντίον των εναγομένων προσερχόμενοι μάρτυρες ισχυρίζονται ότι, τόσο οι Ρόζενμπεργκ, όσο και ο Σόμπελ προέβησαν σε ενέργειες με αποκλειστικό σκοπό να βοηθήσουν τους Σοβιετικούς να αποκτήσουν κρίσιμες απόρρητες πληροφορίες, σχετικές με το ατομικό πρόγραμμα των Η.Π.Α..  Ιδιαίτερα ο Ιούλιος Ρόζενμπεργκ παρουσιάστηκε ως εξαιρετικά δραστήριος πράκτορας και ουσιαστικά ως ενορχηστρωτής και πυρήνας δικτύου συλλογής στοιχείων.  Ο Νταίηβιντ Γκρήνγκλας και η γυναίκα του κατέθεσαν ότι, η Έθελ εργάστηκε ως πράκτορας τυπώνοντας έγγραφα, τα οποία έπειτα παραδίδονταν στον Γκολντ, ο οποίος με τη σειρά του τα ενεχειρίαζε στον Ανατόλι Γιάκοβλεφ της K.G.B..

Οι μόνοι μάρτυρες, οι οποίοι εκλήθησαν από την υπεράσπιση, ήσαν οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι και καθώς ο Σόμπελ αρνήθηκε να καταθέσει, τα φώτα επικεντρώθηκαν στο ζεύγος Ρόζενμπεργκ.  Στον καταιγισμό ερωτήσεων για ενδεχόμενη συμμετοχή τους στο Κ.Κ. των Η.Π.Α. το ανδρόγυνο αρνήθηκε να απαντήσει, μη θέλοντας να συμπαρασύρει στη δεινή θέση του και άλλους.  Απέρριψαν όλα τα στοιχεία και τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και αντιμετώπισαν το εχθρικό προς αυτούς δικαστήριο με αξιοπρέπεια, μα και με περιφρόνηση.  Ειδικά η Έθελ, τα στοιχεία κατά της οποίας στηρίζονταν αποκλειστικά στις αμφίβολες μαρτυρίες του αδελφού της και της συζύγου του, ουσιαστικά αρνήθηκε να υποστηρίξει τον εαυτό της, καθώς είχε επιλέξει την οδό της απόλυτης ταύτισης με τον άνδρα της.

Στις 29 Μαρτίου 1951 το δικαστήριο ανακοίνωσε την ετυμηγορία του καταδικάζοντας τους Ρόζενμπεργκ σε θάνατο στην ηλεκτρική καρέκλα και τον Σόμπελ σε τριάντα χρόνια κάθειρξη.   Την επαύριο της απόφασης ακολούθησε ένας διετής απεγνωσμένος αγώνας για τη σωτηρία των Ρόζενμπεργκ, τον οποίο συνέδραμαν χιλιάδες πολίτες, και όχι μόνο.  Ακόμη και αυτός ο Πάπας Πίος ΧΙΙ απηύθηνε έκκληση για τη μετατροπή της ποινής τους, η οποία όμως τελικά εκτελέστηκε στις 19 Ιουνίου 1953 στις φυλακές του Σινγκ-Σινγκ. 

 

Αποκαλύψεις μετά θάνατον

Το 1995 η Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας των Η.Π.Α. αποχαρακτήρισε απόρρητα έγγραφα της επιχείρησης «;Venona»;, η οποία αφορούσε την προσπάθεια των αμερικανικών υπηρεσιών να αποκρυπτογραφήσουν τα κωδικοποιημένα τηλεγραφήματα των σοβιετικών πρακτόρων.  Σε αυτά αποκαλύπτεται πραγματικά η μυστική δράση του Ιουλίου Ρόζενμπεργκ, ο οποίος αναφέρεται με τον κωδικό «;ANTENNA»; και «;LIBERAL»;.  Ωστόσο η βοήθεια των πληροφοριών του Ρόζενμπεργκ για την κατασκευή της σοβιετικής ατομικής βόμβας δεν ήταν ούτε ουσιαστική, ούτε επαρκής.  Σε ότι αφορά τη σύζυγό του, η αναφορά είναι σχεδόν ασαφής, αφού χαρακτηρίζεται απλά ως «φίλα προσκείμενη». 

Στα απομνημονεύματα του ο Νικήτα Χρουτσόφ ονοματίζει τους Ρόζενμπεργκ ως πολύτιμους συνεργάτες για την προσπάθεια απόκτησης του υπερόπλου, γεγονός που αμφισβητούν όμως τα πρόσφατα αποκαλυφθέντα Σοβιετικά αρχεία, τα οποία προσδίδουν πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα σε ειδικούς σαν τον Φουκς.  Ο Ντέηβιντ Γκρήνγκλας, ο οποίος επιβραβεύτηκε για τη μαρτυρία του στη δίκη γλυτώνοντας τη θανατική ποινή και καταδικαζόμενος σε δεκαετή φυλάκιση, δήλωσε στα τέλη του 2000 ότι, προτίμησε να ψευδορκήσει κατά της αδελφής του, ώστε να προστατεύσει τη γυναίκα του και τα παιδιά του.

Οι Ρόζενμπεργκ υπήρξαν οι μοναδικοί κατάσκοποι ατομικής τεχνολογίας, οι οποίοι καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέσθηκαν, παρότι υπήρξαν άλλοι, των οποίων η δράση ήταν και πολύ μεγαλύτερη και πιο επιβλαβής για τις Η.Π.Α..  Η απόλυτη άρνησή τους να συνεργαστούν με τις διωκτικές αρχές υπήρξε ο καθοριστικός παράγων για την εκτέλεσή τους.  Αντίθετα ο Κλάους Φουκς, ο οποίος συμπορεύτηκε με τις κρατικές υπηρεσίες, αν και πολύ πιο δραστήριος και σημαντικός παροχέας απόκρυφων πληροφοριών, καταδικάστηκε μόλις σε 14 χρόνια φυλάκιση.  Οι Ρόζενμπεργκ με το θάνατό τους άφησαν πίσω τους ορφανά δύο μικρά αγοράκια, των οποίων την κηδεμονία δεν δέχθηκε να αναλάβει κανείς….  Τελικά μετά από επίμονες προσπάθειες του δικηγόρου του ανδρογύνου Ε. Μπλοχ τα παιδιά υιοθετήθηκαν από τους καλλιτέχνες Άννα και Άβελ Μέερπολ.

 

Το μήνυμα της καταδίκης

Τόσο η υπόθεση Ρόζενμπεργκ ως μεμονωμένο γεγονός, όσο και ο Μακαρθισμός ως έκφανση μιας γενικότερης πολιτικής, δεν αποτελούν αποκλειστικά αποκυήματα της αμερικανικής ή Αγγλοσαξωνικής ιδιαιτερότητας.  Το 1947 στη Σοβιετική Ένωση ξεκίνησαν οι «(Ανα)-Κρίσεις της Τιμής», οι οποίες αποσκοπούσαν στη διερεύνηση της ηθικο-πολιτικής συμπεριφοράς των κρατικών λειτουργών.  Ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Σ.Ε.  Α.Α. Κουζνέτσοφ θεωρούσε τη διεξαγωγή των ερευνών απαραίτητη, καθώς «…πλήθος απόρρητων και στρατηγικών πληροφοριών της Σοβιετικής Ένωσης έχουν παραδοθεί σε δυτικές μυστικές υπηρεσίες.».  Οι έρευνες κατέληξαν στις «Δίκες της Τιμής» και στις διώξεις της υπόθεσης «Λένινγκραντ» και της «συνομωσίας των γιατρών».

Ο τερματισμός της παγκόσμιας σύρραξης ανέδειξε δύο νέους πόλους κυριαρχίας, οι οποίοι επεζήτησαν να θεμελιώσουν και να διατρανώσουν την ισχύ τους ανυψώνοντας τα σύμβολα του μανιχαϊσμού, δαιμονοποιώντας και εξοβελίζοντας το «αιρετικό». Η εκτέλεση των Ρόζενμπεργκ δεν ήταν απόρροια της όποιας κατασκοπευτικής τους δράσης, αλλά το τίμημα που κλήθησαν να πληρώσουν για την αταλάντευτη και αδιαπραγμάτευτη πίστη στις ιδεολογικές τους αρχές.  Οπως αυτοί, έτσι και αναρίθμητοι άλλοι -;όχι απαραίτητα εις θάνατο, αλλά και σε κοινωνική ασφυξία καταδικασμένοι- υπήρξαν θύματα του ψυχροπολεμικού σκοταδισμού, τον οποίο ενεπνεύσθησαν και ελάξευσαν οι παγκόσμιοι ηγεμόνες, επιτυγχάνοντας αμφότεροι τον πολιτικο-κοινωνικό αυτισμό.

Πηγή: Βασίλης Σπηλιωτόπουλος

.

.

.

.

2 Σχόλια προς “Η Δίκη των Ρόζενμπεργκ.( 29 Μαρτίου 1951)”

  1. oxtapus said

    Reblogged this on Oxtapus *blueAction.

  2. GEODETIS said

    αυτό το οποίο παρουσιάζετε δεν είναι άλλο απο την αποκορύφωση της μεθόδου του Hoover …. ο Hoover ήταν ο πλέον κρατικός υπάλληλος που είχε τα χεσμένα των Γερουσιαστών …. είχε εκτοξεύσει μια μόνιμη μάχη εναντίον του κουμουνισμού …. κατεδίωξε τον κουμουνισμό όπου αυτός βρισκόταν …. το ζευγάρι τον Ethel και Julius Rosebenberg ήταν θύματα του αντικομουνισμού …. οι Η.Π.Α. Δεν ήθελαν να έχει άλλος την τεχνολογία της πυρηνικής έκρηξης ….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s