ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Ντοκουμέντα για τις… στη Ντοκουμέντα για τις περιπολίες…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία: Αμαρ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Aφού τρόμαξαν 1,7 δισεκατομμύρ…
    Πετροβούβαλος στη Η Μακεδονική Δυναστεία (8…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η Μακεδονική Δυναστεία (8…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Η πάλη για την ελευθερία και η πάλη του δρόμου

Posted by Μέλια στο 18 Ιανουαρίου, 2014

Ο Δημήτρης Αντωνογιωργάκης παρά τα 88 του χρόνια θυμάται, έφηβος τότε, το περιστατικό

Ο αγώνας ενός Γερμανού παλαιστή με ντόπιο και το αποτέλεσμα!

Αναζητώντας μαρτυρίες, έστω και μετά από εβδομήντα και πλέον χρόνια από την εισβολή και κατοχή των Γερμανών στην Κρήτη, από τους ολίγους επιζώντες της κατοχής, οι αφηγήσεις τους σταματούν και σε περιστατικά της καθημερινότητας των κατακτητών με τους ντόπιους, σε καφενεία ή σε σπίτια.

Χαρακτηριστική είναι η εικόνα που είδε, έφηβος τότε, ο Δημήτρης Αντωνογιωργάκης στο καφενείο του Δημήτρη Κεραμιανάκη, όταν μπήκαν δυο από αυτούς και έμπλεξαν με τους ντόπιους που έπιναν κρασί.

Ήπιαν μαζί τους και οι Γερμανοί, από τους οποίους «ο ένας ήταν βαθμοφόρος» και συνέχεια άρχισε η ναζιστική πρόσκληση και πρόκληση για… αγώνα πάλης με όποιο ντόπιο ήθελε να αναμετρηθεί…

Ήταν καλοκαίρι του 1943, βραδάκι, και τότε παρουσιάστηκαν στο Αστέρι Ρεθύμνου και στο δρόμο έξω από το καφενείο του Κεραμιανάκη, όπως το συνήθιζαν συχνά, ένας βαθμοφόρος και ένας στρατιώτης του γερμανικού στρατού.

Στα 15 του χρόνια τότε ο Δημήτρης Αντωνογιωργάκης μαζί με άλλους συνομήλικούς του κοίταζαν από την πόρτα, αφού απαγορεύονταν για τα παιδιά η είσοδος τους, δέκα περίπου θαμώνες να πίνουν το κρασί τους και να κουβεντιάζουν…

Όσο καιρό ήταν στην Κρήτη οι Γερμανοί δεν άφησαν και τους αθλητικούς αγώνες!

«Μέσα σε αυτούς», γυρίζει τον χρόνο πίσω σε εκείνο το βραδάκι και εξιστορεί, «ήταν και ο Αριστείδης Γαλανάκης, χωριανός μας μαραγκός, θα ήταν 27 χρονών, παντρεμένος είχε και το Γιώργη του.

Ο Αριστείδης ήταν μεσαίου αναστήματος, έμαθε την τέχνη του επιπλοποιού στο Ρέθυμνο, είχε αθλητικό παράστημα και αθλούνταν όσο ήταν στην πόλη, έκανε  βάρη και πάλευε. Ήταν ο πρώτος με άλλους χωριανούς, που πήγε και πολέμησε τους αλεξιπτωτιστές όταν έπεσαν στον Σταυρωμένο. Ήταν με αυτόν και ο Κώστας Γ. Στρατιδάκης, ο γιoς του Δημήτρης, ο Δημήτρης Α. Κεραμανιάκης, και ο Χρόνης Τσίχλης…

»Εν πάση περιπτώσει! Περνάνε δυο Γερμανοί, ο ένας βαθμοφόρος, προφανώς από το φυλάκιο της Πηγής, φτάνουν έξω από το καφενείο και βλέπουν μπορεί και δέκα χωριανούς μέσα. Εγώ και η παρέα μου ήμασταν στην πόρτα και βλέπαμε τι γινόταν

Μπαίνουν μέσα και ο ένας, θυμάμαι,ήταν ψηλός και γεροδεμένος και φαινόταν να έκανε πάλη στην πατρίδα του… Πάντως είχε σώμα αθλητή!

Σε αυτό το καφενείο ζητήθηκε ο αγώνας πάλης από τον Γερμανό

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΠΑΛΗ…

»Μέσα, λοιπόν, στη φασαρία που γινόταν στο καφενείο, βλέπω ξαφνικά αυτό τον Γερμανό, κάτι να λέει και να κάνει χειρονομίες και κατάλαβα ότι ζητούσε αντίπαλο για να παλέψουν. Προκαλούσε και καλούσε ένα χωριανό να αναμετρηθούν.

Κανένας δεν ανταποκρινόταν, μάλλον από φόβο! Ώσπου, μετά από τις παροτρύνσεις των άλλων, ο Αριστείδης βγήκε μπροστά. Μας λέει, λοιπόν, πριν αρχίσουν: «Άμα τον ρίξω κάτω δεν θα με χειροκροτήσετε, και αν με ρίξει θα χειροκροτήσετε τον Γερμανό».

Ακούω ακόμα τα λόγια του!

»Βγαίνουν, λοιπόν, για τον αγώνα έξω από το καφενείο, στο δρόμο και είχαν συγκεντρωθεί πολλοί. Διαιτητής ήταν ο βαθμοφόρος! Παλεύουν, παλεύουν, παλεύουν και μια στιγμή ο Αριστείδης τον σηκώνει και με μια λαβή τον βάζει κάτω. Εμείς δεν χειροκροτήσαμε, όπως είχε πει, και είχε δίκιο, γιατί αυτός ο αγώνας και η ήττα του θα μπορούσε να ήταν αφορμή για κάνουν κακό στο χωριό. Τον καλεί ο Γερμανός να παλέψουν ξανά αλλά ο Αριστείδης πήρε το σακάκι του από μια γυναίκα και φεύγει…

ΚΑΙ ΘΥΜΑ

»Φεύγουν και οι Γερμανοί και πάνε στο Παγκαλοχώρι, περνάνε από ένα σπίτι, του Κουμιώτη. Ένα σκυλάκι που τους αντιλήφθηκε άρχισε να τους γαβγίζει. Βγαίνει η Ειρήνη Κουμιώτη και πήγε προς την πόρτα να δει τι συμβαίνει, γιατί κοιμόταν ο γιός της ο Γιώργης.

Ο ένας από αυτούς, μάλλον αυτός που έχασε ενωρίτερα από τον Γαλανάκη, εκνευρισμένος πυροβόλησε το ζώο, η σφαίρα εξοστρακίστηκε στην πόρτα και χτύπησε τη μάνα του στο πόδι. Μετά από λίγους μήνες μολύνθηκε το τραύμα της και πέθανε…»

Μετά από τον αγώνα πάλης, το καφενείο και για δυο χρόνια έκλεισε. Οι νεολαίοι της Αριστεράς του χωριού, θέλοντας να το εκμεταλλευτούν πολιτικά, το καθάρισαν ώστε εκεί να κάνουν τις μαζώξεις για την προπαγάνδα, όμως η σκέψη δεν περπάτησε. Μετά την απελευθέρωση λειτούργησε, πάλι ως καφενείο από τους Νίκο Πολιουδάκη και Χρόνη Τσίχλη, και συνέχεια από τον Γιώργο Τζανουδάκη ή Κέκερη, τον Σταύρο Τσίχλη και τον Απόστολο Πολιουδάκη…

Πηγή:Made in Creta

18 Σχόλια προς “Η πάλη για την ελευθερία και η πάλη του δρόμου”

  1. Γιώργης said

    Παληκάρι ὀ Γαλανάκης.
    Ὅσο γιὰ τὴν νεολαία τῆς Ἀριστερᾶς…. 😐

  2. ΜΑΡΙΑ said

    Ξέσπασαν στό σκυλάκι οἱ παλιόκοτες….γερμανοί,θά μοῦ πῆς!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s