ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος στο Συλλογή ειδήσεων 23ης Μαρτίου…
    γιώργος ηράκλειο στο Συλλογή ειδήσεων 23ης Μαρτίου…
    Πετροβούβαλος στο Συλλογή ειδήσεων 23ης Μαρτίου…
    Πετροβούβαλος στο Ο δρόμος της πολιτικής αν…
    γιώργος ηράκλειο στο Ο δρόμος της πολιτικής αν…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

14 Δεκεμβρίου 1812: Το τέλος της «Ρωσσικής Εκστρατείας» και η αρχή του τέλους της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Ναπολέοντα

Posted by Πετροβούβαλος στο Δεκέμβριος 14, 2013

«Η ανθρώπινη ζωή είναι το μοναδικό πράγμα που φροντίζει τον εαυτό του»
Ναπολέων Βοναπάρτης, εξηγώντας γιατί άφησε εκτεθειμένους τους στρατιώτες του στη Ρωσσία

.

Ιστορικά, τα κυριότερα στρατηγικά σφάλματα του Μεγάλου Ναπολέοντος  που οδήγησαν στην απώλεια της Ευρωπαϊκής του αυτοκρατορίας και στην τελική του ήττα, θεωρούνται πως είναι η Εισβολή στην Ισπανία, η εφαρμογή του «Ηπειρωτικού Συστήματος» και η «Ρωσσική Εκστρατεία».

Η Εισβολή στην Ισπανία (Φεβρουάριος του 1808), αντιμετωπίστηκε αμέσως με εξέγερση από τον Ισπανικό λαό, βοηθούσης της Μεγάλης Βρετανίας και της Πορτογαλίας. Στην πραγματικότητα, η Ισπανία ποτέ δεν ετέθη ολοκληρωτικά υπό Γαλλική κατοχή. Η Ισπανική εξέγερση έληξε με ταπεινωτική συνθηκολόγηση στα τέλη του 1813, προκαλώντας εώς τότε συνεχή αντιπερισπασμό στον Μεγάλο Ναπολέοντα και εμψυχώνοντας το σύνολο των Ευρωπαίων που αντιτίθεντο στα σχέδια του να ελέγξει την Ευρωπαϊκή ήπειρο.

Το «Ηπειρωτικό Σύστημα» (ή «Ηπειρωτικός αποκλεισμός») ήταν η πολιτική αποκλεισμού των Βρετανικών εμπορικών πλοίων και αγαθών  από τους λιμένες των κατακτημένων και συμμαχικών της Γαλλίας Ευρωπαϊκών κρατών. Εφαρμόστηκε από τον Μεγάλο Ναπολέοντα στα 1806, στο πλαίσιο του οικονομικού πολέμου εναντίον της Μεγάλης Βρετανίας. Η Μεγάλη Βρετανία απήντησε με ναυτικό αποκλεισμό των Ευρωπαϊκών λιμένων. Μεγάλο μέρος του ενδο – Ευρωπαϊκού εμπορίου της εποχής βασιζόταν στις ναυτικές μεταφορές και καθώς οι Βρετανοί υπερίσχυαν σημαντικά της Γαλλίας στη θάλασσα, ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης (ανάμεσά τους και η ίδια η Γαλλία) αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και προβλήματα ανεφοδιασμού.

Σύμφωνα με τη «Συνθήκη της Tilsit» (9 Ιουλ. 1807), ή Γαλλία ήταν υποχρεωμένη να παράσχει βοήθεια στη Ρωσσία εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η Ρωσσία, θα συμμετείχε για αντάλλαγμα στο «Ηπειρωτικό Σύστημα». Χώρα επί το πλείστον αγροτική εκείνη την εποχή, η Ρωσσία βασιζόταν σημαντικά στη ανταλλαγή των αγροτικών της προϊόντων με βιομηχανικά προϊόντα που μετέφεραν τα Βρετανικά εμπορικά πλοία. Έτσι, η Ρωσσία ήταν αναγκασμένη να παραβιάζει τη συμφωνία με τη Γαλλία, πράγμα που έπραττε σε κάθε ευκαιρία που της δινόταν. Η Γαλλία από την πλευρά της, γνώστης της ασυνέπειας της Ρωσσίας, ουδέποτε παρείσχε την υπεσχημένη στρατιωτική υποστήριξη εναντίον των Οθωμανών. Το αποτέλεσμα αυτής της αμοιβαίας υποκρισίας, ήταν η σχεδόν επίσημη αποχώρηση της Ρωσσίας από το «Ηπειρωτικό Σύστημα», το Δεκέμβριο του 1810, όταν ο τσάρος Αλέξανδρος ο 1ος επέτρεψε σε «ουδέτερα» εμπορικά πλοία (επί το πλείστον Αμερικανικά) το εμπόριο στα Ρωσσικά λιμάνια και συγχρόνως επέβαλε υψηλούς δασμούς στα προϊόντα που διεκινούντο μέσω ξηράς από την Ευρώπη. Τα «ουδέτερα» αυτά πλοία, μετέφεραν βρετανικά εμπορεύματα. Αντιμετωπίζοντας μία σοβαρή τακτική ήττα σε οικονομικό επίπεδο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής συνοχής, ο Μέγας Ναπολέων προέβαλε εξωφρενικές απαιτήσεις σχετικά με το «Πολωνικό Ζήτημα» (την απαίτηση του τσάρου να συμφωνήσει ο Ναπολέων σε μη – ανεξάρτητη Πολωνία), γεγονός που οδήγησε τον τσάρο σε διαπραγματεύσεις με τους Πολωνούς για την επανασύσταση του Πολωνικού (και ουδέτερου προς τη Ρωσσία) Βασιλείου. Οι διαπραγματεύσεις αυτές, ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 1811. Η δυναμική αντίδραση του Μεγάλου Ναπολέοντα ήταν πλέον ζήτημα χρόνου.

Θεωρείται πως η απόφαση Μεγάλου Ναπολέοντα να επιχειρήσει τη «Ρωσσική Εκστρατεία» ελήφθη παρά τις προειδοποιήσεις των στενότερων συνεργατών του. Οι προετοιμασίες ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1811 σε ολόκληρη την κατεχόμενη από τους Γάλλους Ευρώπη και με τον εξαναγκασμό απροθύμων συμμάχων, όπως η Αυστρία, να συμμετάσχουν σε αυτή. Στις 16 Μαΐου του 1812, ο Γάλλος αυτοκράτορας συνήντησε στην πόλη της Δρέσδης τη «Μεγάλη Στρατιά», ένα 20εθνή στρατό που αριθμούσε περισσότερους από 400.000 άντρες (600.000 σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς) εκ των οποίων περίπου 50.000 έφιπποι. Πρόκειται για το μεγαλύτερο εώς τότε στρατό της γνωστής παγκόσμιας ιστορίας. Ο Ναπολέων υπολόγισε τη διάρκεια της επιχειρήσεως στις 20 ημέρες και φρόντισε για την προμήθεια αντίστοιχης  αρχικής ποσότητας τροφίμων. Οι μισές σχεδόν από τις δυνάμεις του ήταν προορισμένες να εξασφαλίζουν τη μακρά γραμμή συνεχούς ανεφοδιασμού του μετώπου. Προχωρώντας προς τα Ρωσσικά σύνορα, ο Μέγας Ναπολέων απέστειλε πλήθος επιστολών προς τον τσάρο Αλέξανδρο τον 1ο, προσπαθώντας να τον εξαναγκάσει σε συνθηκολόγηση, οι επιστολές αυτές όμως παρέμειναν αναπάντητες. Έναρξη της επιχειρήσεως, θεωρείται η 24 Ιουνίου του 1812, ημερομηνία κατά την οποία η κεφαλή της «Μεγάλης Στρατιάς» διέσχισε τον ποταμό Neman στη σημερινή Λευκορωσσία, με κατεύθυνση προς τη Μόσχα. Κατά τη διάρκεια των επομένων δύο μηνών, τα Ρωσσικά στρατεύματα υποχωρούσαν συνεχώς και συντεταγμένα.

Το σχεδόν ανύπαρκτο οδικό δίκτυο της Ρωσσίας του 1812, μετέτρεψε πολύ γρήγορα τον τακτικό ανεφοδιασμό του στρατού του Ναπολέοντα σε εφιάλτη. Σε συνδυασμό με την ένδεια της αγροτικής παραγωγής των Ρωσσικών εδαφών και την τακτική «καμμένης γης» που εφήρμοσαν οι υποχωρούντες Ρώσσοι διοικητές, τα προβλήματα στην επιμελητεία της «Μεγάλης Στρατιάς» υπήρξαν σημαντικά, ήδη από την αρχή της εκστρατείας. Επιπλέον, συνεχείς αιφνιδιαστικές επιθέσεις στις γραμμές ανεφοδιασμού από Ρώσσους και λιποτάκτες του στρατού του Μεγάλου Ναπολέοντα, χειροτέρευσαν την κατάσταση περαιτέρω. Ένα μήνα μετά την έναρξη της εισβολής, 10.000 άλογα είχαν πεθάνει από την πείνα. Έπειτα από σχεδόν τρεις μήνες, κατά την άφιξη της στρατιάς στο χωριό Borodino λίγο έξω από τη Μόσχα, 100.000 – 200.000 στρατιώτες ήταν ήδη νεκροί, ή νοσηλευόμενοι λόγω εξαντλήσεως από την πείνα και τις αρρώστειες. Τότε, στις 7 Σεπτεμβρίου του 1812, ο Ρωσσικός στρατός υπό τον στρατάρχη  Mikhail Kutuzov σταμάτησε την τακτική του υποχώρηση και αντιμετώπισε για πρώτη φορά σε κανονική μάχη τη «Μεγάλη Στρατιά».

Η «Μάχη του Borodino» θεωρείται η μεγαλύτερη και πιό πολύνεκρη μάχη της «Ρωσσικής Εκστρατείας». Συμμετείχαν σ’ αυτή 150.000 περίπου άνδρες της «Μεγάλης Στρατιάς» και 140.000 Ρώσσοι. Οι συνολικές απώλειες και από τις δύο πλευρές, υπολογίζονται στους 80.000 εώς 100.000 νεκρούς, τραυματίες ή αιχμαλώτους. Τελείωσε με νίκη του Ναπολέοντα και ακολούθως την κατάληψη της Μόσχας, στις 15 Σεπτεμβρίου. Επρόκειτο όμως για «Πύρρειο νίκη», καθώς ο στρατός του ήταν ήδη στα πρόθυρα εξαντλήσεως, οι Ρώσσοι αρνήθηκαν κάθε συμβιβασμό μαζί του και το ζεστό και υγρό καλοκαίρι θα διαδεχόταν σύντομα ένας χειμώνας εφιαλτικός για τους ασυνήθιστους στο κρύο και επιμελητειακά απροετοίμαστους άνδρες της «Μεγάλης Στρατιάς».

Επιπλέον, τη νύχτα της καταλήψεώς της, η Μόσχα πυρπολήθηκε από ανθρώπους της Ρωσσικής Διοικήσεως. Η πυρκαγιά, που διήρκησε τρεις ημέρες, κατέστρεψε την πόλη ολοσχερώς, στερώντας καταλύματα και εφόδια πολύτιμα για τον Ναπολέοντα και τα σχέδιά του. Ωστόσο και παρά τις συνεχείς επιθέσεις των Κοζάκων στις γραμμές ανεφοδιασμού του, ο Ναπολέων αποφάσισε να αποχωρήσει μόλις στις 19 Οκτωβρίου με τους εναπομείναντες 115.000 μάχιμους στρατιώτες του και τα 14.000 οχήματα που μετέφεραν τους αρρώστους, τους τραυματίες και τα λιγοστά του εφόδια.

Η φρικτή οπισθοχώρηση προς τον ποταμό Neman, έγινε υπό τις συνεχείς αντεπιθέσεις του στρατηγού  Kutuzov και ολοκληρώθηκε περίπου ένα μήνα αργότερα, σαν σήμερα, στις 14 Δεκεμβρίου του 1812. Από τη «Μεγάλη Στρατιά» είχαν απομείνει λιγότεροι από 40.000 καταρρακωμένοι επιζώντες. Αν η εισβολή στην Ισπανία και η εφαρμογή του «Ηπειρωτικού Συστήματος» υπήρξαν τα πρώτα μεγάλα στρατηγικά του σφάλματα, η «Ρωσσική Εκστρατεία», σηματοδότησε την αρχή της αποσυνθέσεως της αυτοκρατορίας και του Ευρωπαϊκού οράματος του Μεγάλου Ναπολέοντα.

Πετροβούβαλος

.

Ενδεικτικές πηγές:

1. Edward McNall Burns, Robert E. Lerner, Standish Meacham, Philip Lee Ralph, «Western Civilizations, their History and Their Culture», εκδ. W.W. Norton & Company, 9η΄έκδοση του 2000.

2. sparknotes.com

3. napoleon-series.org

4. War And Security

5. History world

6. All worldwars

7. Ο χάρτης της εκστρατείας από τη Wiki

.

Εικόνα: «Η υποχώρηση του Ναπολέοντα από τη Μόσχα», έργο του Adolph Northen από τη Wiki

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “14 Δεκεμβρίου 1812: Το τέλος της «Ρωσσικής Εκστρατείας» και η αρχή του τέλους της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Ναπολέοντα”

  1. Φαίη said

    Θα πρέπει να είναι κανείς, μεγάλος εραστής της Ιστορίας για να μπορεί να συνθέσει όλα τα πολύπλοκα γεγονότα και να βγάλει εκείνα τα συμπεράσματα που θα διδάξουν τις επόμενες γενιές. Το δικό μου το κεφάλι έγινε καζάνι.
    Χαρά στο κουράγιο σου Πέτρο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s