ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Το Ημερολόγιο του Μο… στη Το Ημερολόγιο του Μοναστηρίου…
    Βασίλειος στη Ο ΓΥΦΤΟΔΑΣΚΑΛΟΣ
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Πλησίστιος στη ΣΤΑΥΡΙΑΝΑ ΣΑΒΒΑΙΝΑ,ἡ Ἡρωΐδα το…
    Γιώργης στη Ο υιός Νετανιάχου μοιράζει πόν…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

ΕΘΝΙΣΜΟΣ, ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΘΟΛΟΚΟΥΛΤΟΥΡΑ

Posted by Πετροβούβαλος στο 8 Οκτωβρίου, 2013

cloudsflagαναδημοσίευση από το ιστολόγιο του κ. Δημήτρη Συμεωνίδη
που αλίευσε η foteini4

άρθρο του Αντωνίου Α. Αντωνάκου
Καθηγητού Φιλολόγου – Ιστορικού Συγγραφέως

.

Στην εποχή μας όταν πρόκειται να αναλύσουμε έναν όρο, μία λέξη, ένα νόημα, το οποίο αναφέρεται στις σχέσεις με συστήματα εξουσίας, πρέπει να έχουμε πάντα υπ’ όψιν μας όσα έγραφε ο Θουκυδίδης στο τρίτο βιβλίο της ιστορίας του «του Πελοποννησιακού πολέμου» (Γ,82,4), σχετικά με την δράση των τότε ισχυρών: «Και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει», που σε νεοελληνική απόδοση σημαίνει: «Για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων» (ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ, Γ,82,4).

Όπως τότε δηλαδή οι διάφορες πόλεις με την πολυμήχανη υπουλότητα των επιθέσεών τους κατήντησαν να μεταβάλουν αυθαιρέτως την σημασία των λέξεων, δια των οποίων δηλούνται τα πράγματα, έτσι και σήμερα οι σύγχρονοι κοσμοεξουσιαστές εφαρμόζουν την ανωτέρω «θουκυδίδειον ρήσιν», για την αλλαγή της σημασίας των λέξεων.

Έτσι λοιπόν, σήμερα, πολλοί είναι οι παίζοντες το παιχνίδι των κοσμοεξουσιαστών. Για να το πετύχουν όμως πρέπει να αφαιρέσουν μέσα από κάθε λαό το στοιχείο, που τον χαρακτηρίζει και τον διαφοροποιεί ως έθνος. Να αλλάξουν την σημασία των λέξεων, να κάνουν τους λαούς να μισούν ο,τι έπρεπε να αγαπούν και το αντίθετο.
Έτσι δυστυχώς γίνεται… Έχουμε ξαναγράψει ότι όποιος σήμερα αγαπά την πατρίδα του, όποιος σκέπτεται εθνικά, δηλαδή όποιος φρονεί εθνικά, λέγεται ορθώς «εθνικόφρων». Κι όμως, για να δικαιολογούν οι κοσμοεξουσιαστές τις πράξεις τους έχουν αλλάξει την σημασία της λέξεων, παρασύροντας και άλλους λεξικογράφους. Ξέρετε για παράδειγμα τι γράφει το ηλεκτρονικό «Μείζον Ελληνικό Λεξικό» Τεγόπουλου – Φυτράκη για την λέξη «εθνικόφρων», που σήμερα έχει γίνει «εθνικόφρονας»; Γράφει τα ακόλουθα μονοτονικά:

«Εθνικόφρονας [-ων, -ον (-ονος)] κ. εθνικόφρονας (ο) επίθ. ο εμφορούμενος από εθνικά φρονήματα | (ειδ.) συντηρητικός εθνικιστής, αντίθετος προς τις αριστερές τάσεις».

Διανοείσθε λοιπόν, αγαπητοί φίλοι, που έχουμε φθάσει; Διανοείσθε ότι η διαστρεβλωμένη επίτηδες ερμηνεία, που τώρα χαρακτηρίζεται «ειδική», γράφει ότι εθνικόφρων είναι ο συντηρητικός εθνικιστής, αντίθετος προς τις αριστερές τάσεις; Και το ίδιο λεξικό έχει ακόμα το λήμμα «αντιδεξιός», χαρακτηρίζοντάς τον ως «αντίθετο προς την δεξιάν ιδεολογία» ενώ το αντίθετο «αντιαριστερός» δεν αναγράφεται πουθενά! Γιατί: Μα απλούστατα, διότι η «κομματική» αριστερά (και όχι οι αριστεροί στο σύνολό τους) και σήμερα αλλά και από παλιά δεν εξέφραζε το έθνος αλλά τον διεθνισμό. Μετά δε την κατάρρευσή του βρήκαν στέγη στην θυγατρική τού διεθνισμού, την παγκοσμιοποίηση! Γι’ αυτό και εφαρμόζουν κατά γράμμα το «δόγμα Κίσσιγκερ» δια της «γραμμής Ρεπούση».

Αν όμως, οι προπάτορές μας ακολουθούσαν αυτή την πολιτική αντίληψη τότε ούτε η παλιγγενεσία του 1821 θα γινόταν, ούτε οι λαμπρές σελίδες του 1912-13, ούτε η δόξα του 1919-22, ούτε το έπος του 1940 και οι Έλληνες θα αναφέρονταν απλώς στα βιβλία των εξαφανισθέντων εθνών.

Οι εχθροί του Ελληνικού Έθνους επιδιώκουν να παρασύρουν τον Ελληνικό λαό να πιστεύση σε αυτήν την ηττοπαθή αντίληψη. Πόσες δε, ωραίες στο αυτί λέξεις, δεν έχουν «επιστρατεύσει» δήμερα, για να στολίζουν την ηττοπάθεια η την προδοσία: Ειρηνοφιλία, ισότης των φυλών, ανεξιθρησκία, διεθνής κατανόηση κ.λπ. Όμως οι Έλληνες επιζήσαμε ιστορικώς χιλιάδες χρόνια και εξασφαλίσαμε την εθνική μας ελευθερία, μόνο με την συνειδητοποίηση της ενότητός μας ως Έθνους. Αυτό βεβαιώνει η πραγματικότητα και μπορούν να την αλλάξουν τα χιλιάδες ψεύδη της μισελληνικής προπαγάνδας.

Ας δούμε όμως ακόμη έναν παγκοσμιοποιημένο ορισμό. Αυτόν του εθνικισμού. Σύμφωνα λοιπόν πάλι με το μονοτονικό «Μείζον Ελληνικό Λεξικό» Τεγόπουλου – Φυτράκη:

«Εθνικισμός:(ο) ουσ. η σε μεγάλο βαθμό προσήλωση στο έθνος και στα εθνικά ιδανικά που συνοδεύεται, μερικές φορές, από ξενοφοβία και επιθυμία απομόνωσης | εθνική συνείδηση που χαρακτηρίζεται από την πεποίθηση ότι το έθνος υπερέχει από τα άλλα και οφείλει να προβάλει με έμφαση τον πολιτισμό και τα συμφέροντά του εις βάρος άλλων εθνών | κίνηση για πολιτική ανεξαρτησία υπόδουλης εθνότητας».

Αυτόν μάλιστα τον ορισμό αναμασούν όλα σχεδόν τα σύγχρονα ελληνικά λεξικά.

Όμως ένας εκ των πλέον αρμοδίων επί του θέματος, ο επιφανής καθηγητής πολλών Πανεπιστημίων Δημήτριος Βεζανής προσδιώρισε στην «Γενική Πολιτειολογία» του την διαφορά μεταξύ «εθνικισμού» και «εθνισμού».

Ο εθνικισμός λοιπόν, γράφει ο εξαίρετος πολιτειολόγος, αποτελεί την «ενεργητικήν κατάφασιν της ιδέας του ‘Εθνους». Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όταν είσαι εθνικιστής πιστεύεις στα ιδεώδη του Έθνους σου και ενεργείς, αγωνίζεσαι δηλαδή γι’ αυτά τα ιδανικά. Από την άλλη ο Εθνισμός αποτελεί «την παθητικήν κατάφασιν της ιδέας του Έθνους». Και τούτο με την σειρά του σημαίνει ότι ο Εθνιστής πιστεύει στα ιδεώδη του Έθνους, αλλά ηθελημένα δεν αγωνίζεται γι’ αυτά.

Φαίνεται λοιπόν καθαρά ότι ο εθνικιστής είναι ένας δρων αγωνιστής υπέρ του Έθνους ενώ ο εθνιστής απλώς πιστεύει στο Έθνος, ανήκει εις αυτό, άλλα δεν επιθυμεί να αγωνισθή για το Έθνος του. Προσφάτως, μάλιστα, συναντήσαμε στις οθόνες της τηλοψίας κάποιους που δήλωναν ότι αγαπούσαν την Ελλάδα αλλά εξεδηλώνοντο κατά των συλλαλητηρίων) Μου θυμίζει βεβαίως και κάποιους «γιαλαντζί» αντιστασιακούς, που, όταν οι σύντροφοί τους πλήρωναν την αντίθεσή τους προς την δικτατορία με φυλακίσεις στα υπόγεια, εκείνοι έκαναν αντίσταση στα μπαράκια τοης αλλοδαπής. Αυτός είναι ο εθνιστής, ο παθητικός δηλαδή φορέας της εθνικής ιδέας.

Οι ανωτέρω διακρίσεις ήταν απολύτως απαραίτητο να αναφερθούν, διότι τελευταία οι εχθροί του έθνους, ακολουθώντας την αποκάλυψη του Θουκυδίδου, μέσω των οργάνων τους προκαλούν μία σκόπιμη σύγχυση στις έννοιες του εθνικιστού και εθνιστού.

Όμως την σύνδεση του εθνικισμού με την ενέργεια την είχε επισημάνει και ο Ίων Δραγούμης, ο οποίος χαρακτηριστικώς, από το 1904, στο σύγγραμά του «Ο Ελληνισμός μου και οι Έλληνες», Αθήναι. 1991, εκδ. «ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ» σελ. 62 κ.ε. γράφει:

«Ο εθνικισμός είναι μορφή της ενέργειας… Η ενέργειά μου με κάνει εθνικιστή…»

Το πολιτικό λοιπόν σύνθημα, που ανταποκρίνεται στην ανάγκην της εποχής είναι «ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΕΘΝΙΚΟ»!

Πρέπει οι Έλληνες να δείξουμε εμπράκτως την αγάπη μας προς την πατρίδα μας την Ελλάδα. Αλλά η αγάπη μας αυτή δεν θα πρέπει να μείνη στα λόγια η στα κρυφά ενδόμυχα αισθήματα. Αλλά να εκδηλωθή με έργα και με αγώνα.

Επειδή όμως σήμερα πολλοί είναι εκείνοι, που δηλώνουν πατριώτες αλλά όχι εθνικιστές, ερμηνεύοντας μάλιστα κάθε φορά κατά το δοκούν τους όρους θα χρειασθή να αναλύσουμε την σχέση μεταξύ πατριωτισμού και εθνικισμού. Έτσι θα καταλήξουμε σε πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα:

«Πατρίς», λοιπόν, σύμφωνα με τα αρχαία κείμενα και λεξικά είναι «η γη των πατέρων». Μάλιστα στα αρχαία χρόνια που οι Κρήτες που είχαν μητριαρχία, ωμιλούσαν όχι περί της Πατρίδος, περί της γης δηλαδή των πατέρων, αλλά περί της Μητρίδος, περί της γης των μητέρων («Η δε πατρίς και μητρίς ως Κρήτες καλούσι, πρεσβύτερα και μείζονα δίκαια γονέων έχουσα, πολυχρόνιος μεν εστιν ου μην αγήρως ουδ’αυτάρκης, αλλ’ αεί πολυωρίας δεομένη και βοηθείας και φροντίδος επισπάται», Πλουτάρχου «ει πρεσβυτέρω πολιτευτέον»).

Η αγάπη, λοιπόν, προς την Πατρίδα και ο αγώνας υπέρ αυτής ονομάζεται Πατριωτισμός.

Ο Εθνικισμός όπως αναλύσαμε προηγουμένως, βασίζεται στο Έθνος. Ο δε πατριωτισμός στην Πατρίδα. Επομένως διαπιστώνουμε ότι ο Εθνικισμός υπάρχει στον πνευματικό χώρο, αλλά και στον βιολογικό, διότι προϋποθέτει την ύπαρξη φυλής. Επίσης ο Εθνικισμός είναι διαχρονικός, διότι στην έννοια του Έθνους περιλαμβάνονται οι άγεννητοι και οι νεκροί. Και για τις πράξεις μας «Κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί», όπως λέει ο Εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς.

Το Έθνος λοιπόν, επεκτείνεται στο παρελθόν και στο μέλλον. Η πατρίδα από την άλλη έχει συναισθηματικό περιεχόμενο, διότι συνδέει τα άτομα ενός ομοεθνούς λαού προς έναν γεωγραφικό χώρο. Μπορεί να υπάρξη Έθνος χωρίς Πατρίδα (π.χ. διότι αυτή κατεκτήθη και το έθνος εξεδιώχθη).

Η έννοια του Έθνους επομένως είναι διαφορετική από την έννοια της πατρίδος και οπωσδήποτε πιο ευρεία. Βεβαίως, όλα τα έθνη αγωνίζονται να δημιουργήσουν Πατρίδα, η οποία να περιλαμβάνη όλους τους ομοεθνείς. Όλα τα έθνη μάχονται να απελευθερώσουν τα τμήματα της Πατρίδος τους που είναι υπόδουλα. Και μάλιστα, σήμερα δημιουργούνται τεχνικώ τω τρόπω από τους κοσμοεξουσιαστές και «έθνη», τα οποία με διαστρεβλωμένη και κατασκευασμένη ιστορία προσπαθούν να οικειοποιηθούν το παρελθόν και την ιστορία σπουδαίων και παναρχαίων λαών, τη βοηθεία πολλών αδρανούντων δηλωμένων εθνιστών, καλυπτομένων από το σύγχρονο επίθετο «πατριώτης», προβάλλοντας μάλιστα το σοφιστικό επιχείρημα ότι «δεν υπάρχουν περισσότερο η λιγότερο πατριώτες». Έχουμε ακούσει πλειστάκις στην τηλοψία εκπροσώπους της θολοκουλτούρας να θέτουν σε «δίλημμα» τους αμηχάνους και αντιθέτους προς αυτήν την άποψη παρευρισκομένους, με την ερώτηση: «Είσαι εσύ περισσότερο πατριώτης από εμένα;» Και αντί αυτοί να τους δώσουν την πρέπουσα απάντηση, συμβιβάζονται με την ισοβαθμία του πατριωτισμού όλων, προς χαράν της επηρμένης θολοκουλτούρας.

Επομένως, από την ανάλυση των ανωτέρω εννοιών προκύπτει ότι ο Εθνικισμός και ο Πατριωτισμός είναι δυό αλληλένδετες έννοιες. Επομένως, μπορούμε να συμπεράνουμε, ότι ο καλός εθνικιστής είναι και καλός πατριώτης και αντιστρόφως.

Η θολοκουλτούρα βεβαίως έχει επιδοθή σε έναν αγώνα διαστρεβλώσεως και αλλαγής της σημασίας των λέξεων «εθνικισμός» και «πατριωτισμός». Και για την μεν πρώτη έχει δώσει την διαστρεβλωμένη ερμηνεία ότι «Εθνικισμός είναι η σε μεγάλο βαθμό προσήλωση στο έθνος και στα εθνικά ιδανικά που συνοδεύεται, μερικές φορές, από ξενοφοβία και επιθυμία απομόνωσης…»

Αυτό το μερικές φορές τα αλλάζει όλα… Δηλαδή και όσους δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτές τις μερικές φορές, θα τους πάρη το ποτάμι της «σκοπίμου γενικότητος» του ορισμού, ο οποίος κάνει και όσους θέλουν να είναι εθνικιστές να φοβούνται να το δηλώσουν μήπως και τους ταυτίσουν με όσους υπάγονται στο «μερικές φορές». Μεσοβέζικα πράγματα, μεσοβέζικοι ορισμοί, που κάνουν όμως στο ακέραιο την δουλειά (δηλαδή την εκ δουλείας εργασία) της θολοκουλτούρας.

«Για να μην απορούν, όμως, για τους σωστούς ορισμούς («εθνικόφρονος και εθνικιστού») τους θυμίζω να διαβάσουν το έργο του όντως σπουδαίου αλλά και χαρακτηριζομένου από τους ιδίους «Πατέρα της Δημοκρατίας» Αλεξάνδρου Παπαναστασίου με τον τίτλο: «Εθνικισμός». Το έργο αυτό το έχουν εξαφανίσει από την αγορά, διότι τους ξεμπροστιάζει, τραβώντας την ψεύτικη λεοντή των υποτιθεμένων προοδευτικών αγωνιστών».

«Ημπορούμεν να ορίσωμεν τον Εθνικισμόν ως την προσπάθειαν ενός έθνους προς επιβολήν του εντός των ορίων του δι’ αποκρούσεως αλλοεθνούς επιβολής η δια συγχωνεύσεως εις εν όλον των χωρισμένων μερών του αυτού Έθνους. Εις την πρώτην περίπτωσιν η εθνικιστική ιδέα εκδηλώνεται εις την καταπολέμησιν της ξενικής επιδράσεως, εις δε την δευτέραν εις την κατάπνιξιν των τοπικιστικών τμημάτων του αυτού Έθνους. Και εις τας δύο περιπτώσεις το ουσιώδες είναι η προσπάθεια προς κυριαρχίαν της υποστάσεως ολοκλήρου του Έθνους».

Ο Παπαναστασίου τα έγραφε αυτά όχι οι σημερινοί εθνικιστές. Την θολοκουλτούρα, ο σπουδαίος Έλλην, την είχε καταλάβει από τότε. Και δεν είχε επισημάνει μόνο την αλλαγή των ορισμών αλλά και τις ριζο – σπαστικές μεθόδους καταστροφής του έθνους:

Ο Παπαναστασίου ήταν αυτός που είχε επισημάνει τον καθοριστικό ρόλο της γλώσσας στην διατήρηση της Εθνικής ταυτότητας, γράφοντας: «Όταν η εισβολή ξένων (γλωσσικών) στοιχείων είναι τόσον μεγάλη, ώστε κατ’ ουσίαν αποτελεί τάσιν παραγκωνίσεως της γλώσσης του σχετικού Έθνους από ξένην, όπως η αθρόα εισβολή λατινικών στοιχείων εις την ελληνικήν γλώσσαν κατά τους πρώτους αιώνας της βυζαντινής αυτοκρατορίας, σημαίνει ότι εκ παραλλήλου γίνεται προσέγγισις εθνική που τείνει να μεταβάλη τον χαρακτήρα του σχετικού Έθνους, να το αφομοιώση με άλλο». Σήμερα θα ήταν απολύτως βέβαιος για την ορθότητα του ισχυρισμού του.

Ο Παπαναστασίου ήταν αυτός που είχε γράψει ότι «Όσον μεγαλύτερος και λαμπρότερος είναι ένας πολιτισμός τόσον ισχυρότερον είναι το σχετικόν εθνικόν αίσθημα και κατά συνέπειαν ο εθνικισμός».

Τέλος, ο Παπαναστασίου ήταν αυτός που πιστεύει ότι ο αμυντικός εθνικισμός «θέλει την σύμπτωσιν κρατικών και εθνικών ορίων», σε αντίθεση με τον ιμπεριαλισμό, ο οποίος «επιδιώκει την επέκτασιν των κρατικών ορίων πέραν από τα εθνικά».

Και σαν ένας προφήτης του Ελληνισμού για το θέμα της Μακεδονίας μας και την επεκτατική πολιτική των Σκοπίων γράφει: «Όσον ολιγώτερον στηρίζονται οι αξιώσεις ενός έθνους εις την ύπαρξιν ομοεθνούς πληθυσμού και κατά δεύτερον λόγον εις ιστορικά δικαιώματα, τόσον περισσσότερον λαμβάνουν την μορφήν του ιμπεριαλισμού.»

Γι’ αυτόν τον λόγο και ο μεγάλος Έλλην, ο πολίτης Παναγιώτης Παπαγαρυφάλλου, στην μελέτη του για τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου επισημαίνει: «Προσκολλημένη η Ελλάδα – ως «ψωροκώσταινα» στα στενά χωρικά όρια, τα οποία απέκτησε με πολέμους και αίμα – δεν τόλμησε να συμπεριφερθή με την ιστορική αναγκαιότητα των εθνών, τα οποία, κατά τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου «έχουν την τάσιν εξαπλώσεως της επιβολής των …»

Το βλέμμα μας λοιπόν πρέπει να στραφή στην νεολαία, η οποία όποτε της δοθή ευκαιρία και η ελευθερία εκφράζει τον εθνικισμό της, στις επευφημίες για κάθε νίκη της Εθνικής (και όχι λαϊκής) ομάδος της Ελλάδος, και μάλιστα σε κάθε άθλημα. Η Ελληνική νεολαία με τον πατριωτισμό και τον εθνικισμό της θα αναπετάξη την σημαία του αγώνος για την Ελλάδα.

Και για τον σκοπό αυτόν ας έχουμε κατά νουν όσα γράφει ο Νίκος Καζαντζάκης στην «Ασκητική» του

…«Το πρώτο σου χρέος εκτελώντας την θητεία σου στην ΡΑΤΣΑ, είναι να νιώσης μέσα σου όλους τους προγόνους.
Το δεύτερο, να φωτίσης την ορμή τους και να συνεχίσης το έργο τους.
Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσης στον γυιό την μεγάλη εντολή να σε ξεπεράση»…

Αυτό θα κάνουμε και όλοι εμείς οι «όσοι ζωντανοί», κατά τον Ίωνα Δραγούμη Έλληνες. Για να παραδώσουμε στα παιδιά μας μία πατρίδα με όλα τα στοιχεία του ελληνικού έθνους: Ελληνική Γλώσσα, Ελληνική Ιστορία, Ελληνική Παράδοση, Ελληνικό πολιτισμό και Ελληνική ανθρωπιστική Παιδεία… Αντίθετα προς κάθε επιβουλή της ριζο-σπαστικής θολοκουλτούρας.

.

Σελίδα Πηγής

19 Σχόλια προς “ΕΘΝΙΣΜΟΣ, ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΘΟΛΟΚΟΥΛΤΟΥΡΑ”

  1. foteini4 said

    Καιρός να αποδεχτούμε πλέον ότι «Η πάλη κομμουνισμού – καπιταλισμού δεν έχει πια λόγο υπάρξεως, η νέα διαμάχη είναι μεταξύ εθνικισμού και διεθνισμού.» End of story!
    Θέλετε παγκοσμιοποίηση; Θα χάσουμε το Έθνος!
    Καμία ιδεολογία πάνω από το Έθνος.
    Αυτό είναι το χρέος μας, αυτό πρέπει να προστατέψουμε, το Έθνος μας, την Ελλάδα μας.
    Αυτό είναι το σπίτι μας, η Ελλάδα, και το χάνουμε!

  2. Μέλια said

    Η Ελλάδα δεν χάνεται, δεν πουλιέται και δεν πεθαίνει… ΠΟΤΕ!!
    Το ένδοξο παρελθόν της…. μάρτυρας!!
    Την Ελλάδα την κατρακύλησαν και την μάτωσαν οι κλίκες που φωνασκούν και ρυπαίνουν το περιβάλλον χρόνια τώρα και συνεχίζουν παρασύροντας ευκολόπιστους και απελπισμένους ανθρώπους και όχι γίδια όπως διαβάζω κατά καιρούς.
    Θα το λέω μέχρι να πεθάνω …
    ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ…. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΡΟΣΤΑ.
    Η ερώτηση αφελής…. μπορούμε;;
    Όσο για τις έννοιες των λέξεων εθνισμός, εθνικισμός, πατριωτισμός, ο καθένας τις ερμηνεύει όπως τον βολεύει, με λίγα λόγια….κουλουβάχατα….

    «Έφκειασε και παλάτι η Μεγαλειότης του, και ναόν του Θεού δεν έχει επιθυμίαν ούτε να φκειάση, ούτε να ιδή με τα μάτια του, αλλά πηγαίνει τις επίσημες ημέρες με τους Πρέσβες κι άλλους ξένους σε ένα καλύβι.
    Εις την πρωτεύουσα να μην είναι εκκλησία αναλόγως με την τιμήν των υπηκόγων του, λούσσα και πολυτέλειες – περάσαμεν την Ευρώπη.
    Όταν ήταν η Ευρώπη εις την δική μας κατάστασιν, είχε αυτή τέτοιες πολυτέλειες, είχε θέατρα; Εμάς μας έκαμαν οι κυβέρνησές τους και μας κάνουν ολοένα θέατρο και ήταν περιττό το άλλο.»

    Άπαντα Στρατηγού Μακρυγιάννη: Απομνημονεύματα, Βιβλίον Δ’, κεφ Β’.

    https://averoph.wordpress.com/2013/02/27/%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%81%CF%85%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%AC%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF/

  3. Γιώργης said

    Τὁ ἴδιο λοιπὸν καὶ σήμερα μὲ τὸν «ὂρο» ἁντιφασισμός. Δἑν ὑπάρχει πουθενὰ ὅμως ὸ ὅρος «ἀντικουμουνισμὸς». Ὅμοίως καὶ μὲ τὸ ἀντισημιτισμὸς. Κανεὶς ὅμως δὲν ἔγραψε ὅτι ὅσα συμβαίνουν στὴν Συρία εἶναι ἀντιχριστιανικά. Ἀντιθέτως, ἡ παραμικρὴ λέξι ἀρκεῖ γιὰ νὰ χαρακτηρισθῆ κάποιος ἀντισημίτης.
    Ἡ άναφορά καὶ μόνον στοὺς ὁρισμοὺς τοῦ Παπαναστασίου ἀρκεῖ γιὰ νὰ βάλη τὰ πράγματα στήν μία καὶ μοναδική θέσι τους.
    Κύριε καθηγητὰ, μπορεῖ μὲν νὰ ὑπάρχη «ἔθνος χωρὶς πατρίδα», ἀλλὰ δὲν νοεῖται Ἔθνος χωρὶς Πατρίδα.

  4. Γιώργης said

    Κατὰ τὸ Μέγα Λεξικόν Δημητράκου ἔχουμε:

  5. Φαίη said

    Απόσπασμα ομιλίας της Ελένης Μπέλλου (μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ”Ε”) από ένα άρθρο με τίτλο “Internationalism in Marxist Theory” το οποίο παρουσίασε σε ένα συνέδριο του Μαρξιστικού Λενινιστικού Κέντρου Έρευνας της Τουρκίας μετά από πρόσκληση και το οποίο δημοσιεύτηκε στο έκτο τεύχος του 2010 της Κομμουνιστικής Επιθεώρησης (ΚΟΜΕΠ):

    —————————————————-
    “Για το ΚΚΕ είναι θέμα αρχής ότι η ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική εμπροσθοφυλακή της εργατικής τάξης εκφράζεται με έναν ξεχωριστό και ενιαίο τρόπο σε διεθνές επίπεδο.”

    “Η θεωρητική βάση αυτής της αρχής, που θεμελιώνεται στα έργα του Μαρξ και του Ένγκελς, μπορεί να αναζητηθεί στη διεθνή δραστηριότητα και στις διαστάσεις του κεφαλαίου,..”

    “..το κρίσιμο ζήτημα είναι η ενότητα των διαφόρων τμημάτων της εργατικής τάξης, οι οποίες είναι αντικειμενικά δομημένες στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης καπιταλιστικής κρατικής οντότητας, ως μέρος μιας στρατηγικής για την ανατροπή της και για την κατάργηση τόσο της εθνικά κυρίαρχης αστικής τάξης, όσο και εκείνης που αντιμετωπίζει ορισμένους περιορισμούς. Παρά το γεγονός ότι ο σχηματισμός των εθνικών αστικών κρατών μέχρι και περίπου τις αρχές του 20ου αιώνα αντιπροσώπευε μια πρόοδο στην ιστορία της ανθρώπινης ανάπτυξης, η απόσχιση των εθνοτικών ομάδων για τη δημιουργία νέων καπιταλιστικών κρατών σήμερα υπό τις συνθήκες της κυριαρχίας του καπιταλισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν μπορεί να φέρει κάτι θετικό για το εργατικό κίνημα αλλά να προκαλέσει ανακατατάξεις στον συσχετισμό δυνάμεων μέσα στον καπιταλισμό.”

    “Ως εκ τούτου, η θέση ότι ο πατριωτισμός και ο διεθνισμός έχουν ταξικό χαρακτήρα, καπιταλιστικό ή εργατικό, ο οποίος καθορίζεται από τις βασικές τάξεις της καπιταλιστικής κοινωνίας, ισχύει και σήμερα περισσότερο από ό, τι ίσχυε στην εποχή του Λένιν, στην πολυεθνική τσαρική αυτοκρατορία, καθώς και σε κάθε αστικό κράτος ανεξαρτήτως από το βαθμό της εθνικής του ομογενοποίησης. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει κανένας πατριωτισμός για τα μεσαία στρώματα ανεξάρτητα από τον μονοπωλιακό κοσμοπολιτισμό (διεθνισμό). Τα μεσαία στρώματα θα πρέπει να διαλέξουν ή την πλευρά του πατριωτισμού του κεφαλαίου, που περιλαμβάνει την αντίφαση ανάμεσα στην υπεράσπιση της εθνικής δομής του κράτους και του κοσμοπολιτισμού του, ή την πλευρά του πατριωτισμού των εργατών που περιλαμβάνει τη διεθνιστική αλληλεγγύη των εργατών χωρίς αντιφάσεις (προλεταριακός διεθνισμός).

    γμ τα χαρτιά σας και τα θεωρήματά σας..
    που ‘σαι βρε Καραϊσκάκηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη!!

    https://averoph.wordpress.com/2013/06/20/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%83-%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%BF-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%83-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%BF/
    ———————————————————————

    Η μήτρα της αριστεράς στην Ελλάδα, το ΚΚΕ, έχει πάρει θέση. Αναρωτιέμαι αν οι απλοί άνθρωποι που ψηφίζουν αυτό το κόμμα γνωρίζουν τις πραγματικές του θέσεις. Αυτό το κόμμα εμείς οι Έλληνες ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ με το υστέρημά μας.

    Η απάντηση των «ελληνικών» αριστερών κομμάτων και των εξωκοινοβουλευτικών παρακλαδιών τους στο ‘χρήμα που δεν έχει πατρίδα’ είναι ‘ο εργάτης που δεν έχει πατρίδα’. Πατρίδα ΕΙΝΑΙ η εργασία του. Πόσο βολικό έ;;;;;;;;;
    Αυτή η επικίνδυνη και στυγνή αντιμετώπιση των λαών που έχουν ταυτότητα, παραδόσεις και εθνική συνείδηση δεν διαφέρει σε τίποτα από την αντίστοιχη των στυγνών καπιταλιστών την οποία υποτίθεται ότι πολεμάνε. Η ‘ελληνική’ αριστερά ΔΕΝ απευθύνεται στους Έλληνες αλλά σε ένα απρόσωπο οικονομικό σύστημα. Οι Έλληνες καλούνται να προσαρμοστούν στα δεδομένα θέλουν δε θέλουν (άν όχι υπάρχει και ο άλλος τρόπος..)

    Ιδού μια απόδειξη:

    “Η μετανάστευση δεν αποτελεί απειλή, αλλά ευκαιρία για την Ευρώπη. Μόνο το 4% όσων έφυγαν από τη Λιβύη ήρθαν στην Ευρώπη ! Οι μετανάστες είναι απαραίτητοι αν ληφθεί υπόψη η δημογραφική εξέλιξη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Το 2030, χωρίς νέα μετανάστευση, ο ευρωπαϊκός πληθυσμός που είναι σε ηλικία να εργαστεί θα έχει μειωθεί κατά 12%”.

    Σεσίλια Μάλμστρεμ
    Ευρωπαία Επίτροπος, αρμόδια για τις Εσωτερικές υποθέσεις της ΕΕ και…. «αντιρατσίστρια» φυσικά.

    *σημείωση: Οι 17,4 εκατ. άνεργοι (πάνω από 11%) όμως που ήδη βρίσκονται στην ΕΕ δεν είναι άξιοι σημασίας.

    Μια άλλη απόδειξη ζούμε σήμερα.

    Τα αριστερά και υποτίθεται ‘φιλολαικά’ κόμματα από την αρχή της εισόδου της ΧΑ στο κοινοβούλιο ΕΦΤΥΣΑΝ στα μούτρα τους ψηφοφόρους της. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε χαίρονται για δύο πράγματα.
    Πρώτον: που ο εθνικισμός βαφτίστηκε ναζισμός στην Ελλάδα και συνεπώς ο δρόμος προς την ανάδειξη ενός πατριωτικού/εθνικιστικού κόμματος (χωρίς την ρετσινιά) γίνεται πιο δύσβατος
    Δεύτερον: που η παγκοσμιοποίηση κάνει τη βρώμικη δουλειά που θα έπρεπε να κάνει αυτή..

    Η ‘φιλολαϊκή’ αριστερά δεν ενδιαφέρεται που 1 εκατομ Έλληνες (αν λάβουμε σοβαρά τις τελευταίες δημοσκοπήσεις) μένουν χωρίς εκπροσώπιση αυτή τη στιγμή.
    Η Κανέλλο δείχνοντας το δάχτυλο στους τηλεθεατές είπε στους ψηφοφόρους «διορθώστε την ψήφο σας». Δεν την είδα όμως να κάνει το ίδιο όταν οι Έλληνες ψήφισαν τον «λεφτά υπάρχουν» του παστόκ που ήδη έχει κοστίσει τις ζωές 4000 χιλιάδων ανθρώπων.
    Γειά σου Κανέλλο νταραβεριτζού..

    Και επειδή το ένα χέρι νύβει τ’ άλλο και τα δυό το πρόσωπο,
    η αριστερά αυτή τη στιγμή συνεργάζεται με τους υποτακτικούς εν Ελλάδι του 4ου Ράϊχ της Μέρκελ και κρύβεται κάτω από τις βράκες του πεθαμένου Χίτλερ για να επιβιώσει αυτή καθώς συκοφαντεί τους Έλληνες που προσπαθούν να βρουν απεγνωσμένα ένα ρημαδοκόμμα που θα αγωνιστεί για την εθνική τους ταυτότητα και την Πατρίδα τους.
    Η γραμμή μεταξύ μίσους και αγάπης είναι πολύ λεπτή.
    Εγώ εδώ βλέπω έναν μεγάλο έρωτα..

    Αριστεροοδευτικούρα – κεφάλαιο = χεράκι χεράκι.
    Η Κανέλλο ψάχνει για φασίστες στο Πέραμα και στο Κερατσίνι και ο σόρος (που να σωριαστεί να ησυχάσουμε) των ΜΚΟ και των ‘ανθρωπίνων δικαιωμάτων’ έχει γευματάκια με τον στουρνάρα.

    Ο μύθος περί των «δύο άκρων» πιστεύω ακράδαντα ότι εφευρέθει μόνο ως πρόφαση για να δικαιολογήσουν το κυνήγι της Χ.Α. και να καθησυχαστούν οι βλάκες από κάτω στη σκέψη ότι το ‘ελληνικό’ κράτος δρα ανεξάρτητα και δεν κλείνει το μάτι σε κάποιους. Η αριστερά στην Ελλάδα όσο κρατάει διεθνιστικό αντίλογο ΔΕΝ κινδυνεύει. Τις κουκούλες των κουκουλοφόρων ακόμα περιμένουμε να τις κατεβάσει το σαμάρι. Αυτά που ειπώθηκαν όπως το «γνωρίζουμε τους δολοφόνους της Μαρφίν» ήταν εσκεμμένη διαρροή για να το βουλώσουν κάποιοι αριστεροί που άρχισαν να λένε κάποια αυτονόητα. Βουλώστε το αλλιώς θα περιλάβουμε και εσάς ήταν το μήνυμα.

    Διεθνισμός – παγκοσμιοποίηση ένα και το αυτό..
    Κεφάλαιο και διεθνισμός: ο στημμένος αντίλογος.
    Αριστεροί και κεφαλαιοκράτες.. ΠΟΙΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ;;

    “Κινούμαστε προς μια Νέα Παγκόσμια Τάξη, τον κόσμο του κομμουνισμού και δεν θα κλείσουμε ποτέ αυτόν τον δρόμο”.

    Μιχαήλ Γκορμπατσόφ 1987.

    “Η περιβαλλοντική κρίση θα είναι η διεθνής καταστροφή που θα ξεκλειδώσει την Νέα Παγκόσμια Τάξη, Μία Παγκόσμια Κυβέρνηση”.

    Μιχαήλ Γκορμπατσόφ 1996

    “Το κοινωνικό πείραμα στην Κίνα υπό την ηγεσία του Προέδρου Μάο είναι ένα από τα πιο σημαντικά και επιτυχημένα στην ιστορία της ανθρωπότητας”.

    1973 Τεντ Τέρνερ, μέλος της Λέσχης της Ρώμης

    “Η γη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα συνηθισμένο περιουσιακό στοιχείο που ελέγχεται από ιδιώτες και υπόκειται στις πιέσεις και στις ανεπάρκειες της αγοράς. Η ιδιόκτητη γη είναι επίσης ένα βασικό μέσο συσσώρευσης και συγκέντρωσης του πλούτου και ως εκ τούτου συμβάλλει στην κοινωνική αδικία”.

    Από την έκθεση του 1976 στη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τους Ανθρώπινους Οικισμούς.

    “Είναι σαφές ότι ο σημερινός τρόπος ζωής και κατανάλωσης της εύπορης μεσαίας τάξης, με την υψηλή πρόσληψη κρέατος, την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων κατεψυγμένων τροφίμων, την χρήση ορυκτών καυσίμων, την ιδιοκτησία μηχανοκίνητων οχημάτων, μικρών ηλεκτρικών συσκευών, τον κλιματισμό στο σπίτι και στο χώρο εργασίας και τις κατοικίες στα προάστια, δεν είναι βιώσιμος”.

    Μόρις Στρονγκ, Γενικός Γραμματέας της Διάσκεψης για τη Γη των Ηνωμένων Εθνών και μέλος της Λέσχης της Ρώμης, 1992

    Μια σοφή κουβέντα του Τσιλιβίθρα (τι να κάνει άραγε αυτή η ψυχή;;) που εξηγεί πως έχουν καταφέρει αυτοί οι δύο έως τώρα να μας παίζουν μονότερμα.

    “Μα φυσικά…οτιδήποτε ‘κοινωνικής φύσης’ χρεώνεται/πιστώνεται στον σοσιαλιστικό χώρο. Οτιδήποτε ‘αναπτυξιακό’ στον καπιταλιστικό/συντηρητικό. Με αυτόν τον τρόπο διαιωνίζεται το ψυχροπολεμικό δίπολο, τα τοτεμ παραμένουν στην θέση τους και ο κόσμος στα μαντριά του.”

    Συγνώμη για το σεντόνι 🙄 αλλά έπρεπε να τα πω κάπου..

    • Γιώργης said

      Μέσω τῆς ἐργατιᾶς λέει τὸ κκε…, Aἰώνιοι σκλάβοι. Κι ὅπως ἔλεγε ὁ συχωρεμένος ὸ θειὸς μου…, «Ἐλεύθεροι Σκλάβοι».
      Καὶ ὅτι καὶ νὰ προσθέσουμε στὸν ἀριθμητή, ὁ παρανομαστὴς εἶναι κοινὸς καὶ ἓνας.
      Αἰώνοι Ἐλεύθεροι – Σκλάβοι.

      Εἶναι γεγονός ὅτι ἐπελαύνουν.
      Ἀλλὰ… ὁπως ἕλεγε κι ὸ πατέρας μου, «μ’ αὐτὸ τὸ πλευρὸ νὰ κοιμοῦνται…».

      • Φαίη said

        Ο κομμουνισμός έχει πεθάνει και το ξέρει. Ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει είναι μέσα από που@τιές. Αυτό κάνει τώρα..

        Απόδειξη η αύξηση των εθνικιστικών (κουτσών στραβών) κομμάτων στις ευρωπαϊκές χώρες. Οι λαοί νοιώθουν ότι απειλείται η ‘φυσική τους τάξη’ και κάνουν κάτι. Το θέμα είναι αυτά τα κόμματα να μην είναι ελεγχόμενα και πουλημένα. Φοβάμαι πως το έχουν προβλέψει και τα περισσότερα είναι.

        Από κει και πέρα είναι θέμα αληθινής Δημοκρατίας και υψηλών ιδεωδών.
        Τα κόμματα δεν έχουν σχέση με τη Δημοκρατία. Η Δημοκρατία δεν μπορεί υπάρχει με όρους ποδοσφαιρικού αγώνα, (μπλε – πράσινοι – κόκκινοι) πόσο μάλλον όταν είναι και στημένοι.
        Αλλά Δημοκρατία χωρίς Δημοκράτες δεν μπορείς να έχεις..
        Βράστα..

        Βρισκόμαστε σε εποχή μετάβασης.
        Καθαρό μυαλό, αγώνα και πάνω απ’ όλα Πίστη (στον εαυτό μας και στον Θεό).
        Εμείς φτιάχνουμε το μέλλον μας.
        Εμείς είμαστε οι κυρίαρχοι του μυαλού μας και της καρδιάς μας.

        Έφυγα.
        Καλό βράδυ σε όλους..

      • Γιώργης said

        Ὁ κομμουνισμὸς ζεῖ καὶ βασιλεύει.
        Χαμαιλέοντας. Λίγοι τὸ ’χουν πάρει χαμπάρι.

    • Ἐξαφανίζεσαι μέ τίς ‘μέρες,ἀλλά ὅταν ἐεπιστρέφεις,μᾶς…ἀποζημιώνεις. 😆

  6. ΜΑΡΙΑ said

    Ἡ λέξη «ἐθνισμός»,ἐμένα τουλάχιστον μοῦ ἠχεῖ πολύ ἄσχημα στ’ αὐτιά…σάν κολοβωμένη,σάν παράταιρη.

    Λέμε: Ἐθνικοποίηση,Ἐθνικόφρων,Ἐθνικός Ὕμνος,Ἐθνική Παιδεία κ.λ.π…..καί ὄχι Ἐθνοποίηση,Ἐθνόφρων,Ἐθνοΰμνος…ἤ μήπως Ἔθνιος Ὕμνος(!!!) καί Ἔθνια Παιδεία (!!!).

    Τό 1821 εἴχαμε Ἐθνικοαπελευθερωτικό Ἀγῶνα καί ὄχι Ἐθνοαπελευθερωτικό.

    Ἐπίσης μοῦ φαίνεται καί λίγο ὕποπτο καί σάν συνειρμός: ἐθνισμός-διεθνισμός….

    Πατριώτης Ἐθνικιστής εἶναι ὁ Ἕλληνας,διότι ὑπερασπίζεται καί τά Ἱερά Χώματα τῆς Ἑλλάδος καί τό Ἑλληνικό Ἔθνος!

  7. ΜΑΡΙΑ said

    ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ-ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ-ΕΘΝΙΚΟΦΡΩΝ-ΕΘΝΟΚΕΝΤΡΙΚΟΣ-ΕΛΛΗΝΟΚΕΝΤΡΙΚΟΣ-ΕΛΛΗΝΟΦΡΩΝ-«ΕΘΝΙΣΤΗΣ» (ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ, ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΟΥ)
    …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
    ………………………………..Εθνικιστής = Ο προσηλωμένος εις τα εθνικά ιδεώδη ΚΑΙ που αγωνίζεται για το καλό του έθνους.
    Εθνικόφρων = Ο εμφορούμενος εθνικών φρονημάτων, άλλως εθνικιστής.
    Εθνοκεντρικος = αυτός που έχει ως κέντρο το έθνος.
    Ελληνοκεντρικός = αυτός που έχει ως κέντρο τον ελληνισμό (το ίδιο).
    Ελληνόφρων (χρησιμοποιείτε κυρίως στην καθαρεύουσα, ενώ όπως και το εθνικόφρων στη δημοτική γράφεται με «ομικρον») = ο συμπαθώς διακείμενος προς τους Έλληνας.

    http://spartiatisarthra.blogspot.gr/2011/12/blog-post.html

    • ΜΑΡΙΑ said

      «Όταν το κράτος είναι αντεθνικό, τότε κάτω το κράτος, ζήτω το Έθνος»
      «Ας λείψη το κράτος, που θα είναι εμπόδιο ή θα παραμορφώνει την εθνική ψυχή. Αν το κράτος στενοχωρεί το έθνος, πρέπει αναγκαστικά ή να αλλάξει μορφή ή να χαθεί. Το κράτος, που εμποδίζει το έθνος, είναι περιττό και βλαβερό.»
      «Ο καθένας πρέπει να φαντάζεται πως αυτός πρέπει να σώσει το έθνος του. Πρέπει να φαντάζομαι πως από μένα μόνον εξαρτάται η σωτηρία του έθνους. Να μην κοιτάζω τι κάνουν οι άλλοι και να φαντάζομαι πως εγώ έχω το μεγάλο χρέος της σωτηρίας»
      «Θέλω να είμαι ωραίο δείγμα ανθρώπου Έλληνος. Να σκοπός μιας ζωής! Δουλεύοντας για τον Ελληνισμό, δουλεύω για τον εαυτό μου. Θέλω να ξοδέψω την ψυχή μου μέσα στο έθνος μου, σε μια αλληλεγγύη με τους ομοφύλους μου».

      Έθνος και κράτος. «Το Ελληνικό Έθνος είναι πολύ ευρύτερο χρονικώς, τοπικώς και πληθυσμιακώς του Κράτους. Το Κράτος ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΚΟΠΟ υπάρξεως έχει την υπηρεσία του Έθνους. Το Έθνος (και κάθε έθνος της γης) σκοπό έχει την δημιουργία και καλλιέργεια πολιτισμού (σε ειρηνική άμιλλα με τα άλλα έθνη).»
      «Όταν ο Έλληνας πάψει να είναι Εθνικιστής, θα πάψει να είναι Έλληνας». Ιων Δραγούμης
      Βέβαια ο άνθρωπος έζησε το 1878-1920, τότε που οι πολιτικοί δεν προσπαθούσαν να μας πείσουν πως ο εθνικισμός είναι κατι το κακό.

      http://spartiatisarthra.blogspot.gr/2011/12/blog-post.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s