ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Ας σταματήσουμε επιτέλους την…
    Επικαιρότητα 7ης Μαΐ… στη Κερδισμένος ο «επιτήδειος ουδέ…
    Μέλια στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΠΙΝΌΤΣΗ στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    Μέλια στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Πιθανό βέτο του Κογκρέσσου στην απόφαση του Obama να επιτεθεί τη Συρία θα βλάψει το Ισραήλ και τους υποστηρικτές του.

Posted by Πετροβούβαλος στο 7 Σεπτεμβρίου, 2013

άρθρο του Chemi Shalev
στο HAARETZ

.

Υποστηρίζοντας ανοικτά την επίθεση των ΗΠΑ εναντίον του Assad, η AIPAC και άλλες Εβραϊκές ομάδες διακινδυνεύουν να απωλέσουν τη δική τους «αποτρεπτική ισχύ».

Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν πως ένα βέτο του Κογκρέσου στο σχέδιο του προέδρου Obama για την Aμερικανική στρατιωτική επίθεση στη Συρία, δεν θα βλάψει μόνο την προεδρία του, αλλά θα διαβρώσει τη θέση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και θα έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια της αποτρεπτικής τους ισχύος, ιδίως απέναντι στο Ιράν.

Τώρα όμως που οι Εβραϊκές οργανώσεις πρωτοπορούν στην υποστήριξη της πολιτικής Obama, μια πιθανή αποτυχία του προέδρου να πείσει το Κογκρέσο θα μπορούσε να έχει δύο επιπλέον θύματα: το Ισραήλ και την επιρροή των λόμπι που υποστηρίζουν αυτή την πολιτική.

Αν η AIPAC «βγεί μπροστά», όπως ανέφερε η Politico την Πέμπτη «250 Εβραίοι ηγέτες και ακτιβιστές της AIPAC  εισβάλουν στις αίθουσες Καπιτωλίου, αρχής γενομένης από την επόμενη εβδομάδα«, αλλά η Βουλή των Αντιπροσώπων, ψηφίσει κατά του προέδρου, τότε η εικόνα του «Αήττητου Λόμπι», στην οποία οφείλει ένα μεγάλο μέρος της επιρροής της, αναπόφευκτα θα τεθεί σε κίνδυνο.

Και αν το Κογκρέσο καταψηφίσει το σχέδιο τιμωρίας της Συρίας για την επίθεση με χημικά της 21ης Αυγούστου, παρά το επιχείρημα της προεδρίας ότι κάτι τέτοιο θα έθετε σε κίνδυνο την ασφάλεια του Ισραήλ, τότε η αποτρεπτική ισχύς του Ισραήλ, η οποία συμπεριλαμβάνει την αντίληψη της απόλυτης υποστήριξης του Κογκρέσου, θα μειωθεί.

Είναι αλήθεια πως, το Ισραήλ και η AIPAC έχουν χάσει μνημειώδεις μάχες στο Κογκρέσο στο παρελθόν. Το 1981, εξασκήθηκε ισχυρότατη πίεση από την AIPAC και άλλους υποστηρικτές του Ισραήλ στη Δημοκρατικά ελεγχόμενη Βουλή των Αντιπροσώπων, αλλά δεν έγινε δυνατό να πειστεί η Ρεπουμπλικανικά ελεγχόμενη Γερουσία να εμποδίσει το σχέδιο του Προέδρου Reagan να πουλήσει προηγμένα αεροσκάφη AWACS στη Σαουδική Αραβία. Το 1991, 1300 φιλο – Ισραληνοί λομπίστες, Εβραίοι και μη, που επίσης «εισέβαλαν στις αίθουσες του Καπιτωλίου», δεν κατάφεραν να αποτρέψουν το Κογκρέσο από το να δεχτεί την έκκληση του Προέδρου George H. Bush για ένα τετράμηνο μορατόριουμ για εγγυήσεις δανείων προς το Ισραήλ.

Ωστόσο και στις δύο αυτές περιβόητες αποτυχίες, η AIPAC και οι άλλες Εβραϊκές ομάδες δρούσαν κατά της βούλησης του προέδρου και όχι για λογαριασμό του. Επίσης, και στις δύο περιπτώσεις, η οριακή ήττα του λόμπι του ενέδωσε στην πραγματικότητα μεγαλύτερη ισχύ από πριν. Όπως περιγράφει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας J.J. Goldberg στο βιβλίο του «Εβραϊκή Ισχύς», η κυβέρνηση Reagan επηρρεάστηκε τόσο πολύ από την επιμονή και την δύναμη που επέδειξε η AIPAC στην αντιπαράθεση των AWACS, ώστε αγκάλιασε το λόμπι ως σύμμαχό του σε ολόκληρο το υπόλοιπο της θητείας του. Και η ήττα του Bush από τον Bill Clinton το 1992, εν μέσω της διαμάχης του με την Εβραϊκή κοινότητα, μετέτρεψε το θρίαμβό του επί του λόμπι σε μία πραγματικά «Πύρρειο νίκη».

Το 2013 όμως, η AIPAC και άλλες εβραϊκές ομάδες έθεσαν εαυτούς ξεκάθαρα – και ειρωνικά, δεδομένης της ταραγμένης ιστορίας τους – στην πλευρά του Obama, με αποτέλεσμα να αποστερηθούν το πλεονέκτημα της χρησιμοποίησης τη δύναμης και την «αύρας» της προεδρίας ως άλλοθι για μία πιθανή ήττα . Το Κογκρέσσο, από την άλλη πλευρά, θεωρήθηκε τα τελευταία χρόνια ως ισχυρό προπύργιο της AIPAC και ως η καλύτερη και η τελευταία άμυνα του Ισραήλ, ακόμη και ενάντια στον Αμερικανό πρόεδρο, όπως ανακάλυψε κατά την πρώτη θητεία του ο ίδιος ο Obama : μια ήττα στα «πάτρια εδάφη» θα αντηχούσε σε ολόκληρη την Ουάσιγκτον, όχι μόνο για τον Obama, αλλά και για εκείνους που τον υποστήριξαν.

Και αν  η Ρεπουμπλικανο – ελεγχόμενη Βουλή των Αντιπροσώπων αντιτεθεί στον πρόεδρο, ενώ η Δημοκρατο – ελεγχόμενη Γερουσία τον υποστηρίξει, όπως πιστεύουν τώρα αρκετοί αναλυτές, η δημοτικότητα και η αυτο-αντίληψη των δύο κομμάτων θα μπορούσε κάλλιστα να αλλάξει και να εξελιχθεί, επηρεάζοντας επίσης τις σχέσεις τους με το Ισραήλ. (σ. Π/Β: Το Κογκρέσσο αποτελείται από τα δύο σώματα, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία)

Άλλωστε, στις εκλογές του 2012, οι Αμερικανο – Εβραίοι πιστεύεται πως έχουν ψηφίσει υπέρ του Obama, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος και οι Δημοκρατικοί θεωρήθηκαν μαλθακοί σχετικά με το Ισραήλ, αντιθέτως προς τους επιθετικούς Ρεπουμπλικανούς, για τους οποίους η υποστήριξη προς το Ισραήλ δεν γνωρίζει όρια.

Όπως είπε ο (πρώην κυβερνήτης της Μασσαχουσέττης) Mitt Romney σε μία από τις ενδο – Ρεπουμπλικανικές αντιπαραθέσεις, πριν από τη λήψη σημαντικών αποφάσεων σχετικά με την ασφάλεια του Ισραήλ θα τηλεφωνούσα στο φίλο μου Bibi Netanyahu και θα του έλεγα: Θα βοηθήσει αν πω αυτό; Τι θα θέλατε να κάνω»; Δύο χρόνια αργότερα, ο Netanyahu μπορεί να επιστρέψει το τηλεφώνημα, αλλά οι Ρεπουμπλικανοί κρατούν ξαφνικά τα τηλέφωνά τους κλειστά.

Πάντως, είναι αλήθεια πως η AIPAC και οι εβραϊκές ομάδες έχουν καταφέρει να κρατούν αποστάσεις από το να παραπέμπουν το Ισραήλ ως λόγο για την Αμερικανική επίθεση στη Συρία, επικαλούμενες την ανάγκη να διατηρηθεί το παγκόσμιο ανάστημα της Αμερικής και της επιβεβαίωσης πως «η βαρβαρότητα σε  τέτοια μαζική κλίμακα δεν είναι δεδομένη, ούτε και θα επιτραπεί». Αυτό δεν μειώνει φυσικά, την απόλυτη ταύτιση του Ισραήλ με το λόμπι που φέρει το όνομά του, ούτε και αποτρέπει το ότι και τα δύο θα υποφέρουν αν το Κογκρέσο απορρίψει τους ισχυρισμούς τους.

Η προεδρία, σε κάθε περίπτωση, έχει δημοσίως και εμφανώς τοποθετήσει την ευημερία του Ισραήλ και την αποτροπή του Ιράν σε υψηλές θέσεις στον κατάλογο των παραγόντων που επιβάλλουν μια επίθεση εναντίον της Δαμασκού. Ο Υπουργός των Εξωτερικών John Kerry έχει προχωρήσει ακόμη περισσότερο, συγκρίνοντας την αδράνεια απέναντι στο Συριακό καθεστώς με την Αμερικανική και τη διεθνή απραξία απέναντι στο Εβραϊκό Ολοκαύτωμα στην Ευρώπη. Μπορεί να είναι ασαφές το πώς αυτή η επικοινωνιακή γραμμή επηρρεάζει την Peoria ή την Topeka (σ.Π/Β: μεγάλες επαρχιακές πόλεις των ΗΠΑ), αλλά έχει διεγείρει τους Εβραίους και έχει ενισχύσει εκείνους που κάλεσαν την Εβραϊκή κοινότητα να θέσει τέρμα στον αυτοεπιβληθέντα «όρκο της σιωπής» και να υποστηρίξει ανοιχτά την προεδρία Obama.

Πράγματι, για τους περισσότερους Εβραίους ηγέτες, καθώς και για τη συντριπτική πλειοψηφία των Ισραηλινών φορέων λήψης αποφάσεων, το επιχείρημα για μια στρατιωτική επίθεση εναντίον της Συρίας και εναντίον του βέτο του Κογκρέσου είναι κάτι πολύ απλό. Οι Ισραηλινοί μπορεί να θεωρούν το δισταγμό του Obama να ανταποκριθεί άμεσα στις επιθέσεις με χημικά της 21ης Αυγούστου και την απόφασή του να ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσσου ως σημάδι αδυναμίας, όμως τώρα, οι περισσότεροι συμφωνούν πως ένα βέτο του Κογκρέσου που θα αναστείλει την Αμερικανική επίθεση, θα προκαλέσει ανυπολόγιστη ζημιά στην αποτρεπτική ισχύ των ΗΠΑ στην περιοχή και ιδίως απέναντι στο Ιράν, υπονομεύοντας έτσι και την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ.

Δεν είναι περίεργο λοιπόν, ότι ένα λόμπι και ένα Αμερικανο – Εβραϊκό κατεστημένο που φιλοδοξεί να υποστηρίξει το Ισραήλ, θα ενέτεινε τις πιέσεις σε μια τέτοια κρίσιμη στιγμή, αν και μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την τακτική τους ικανότητα, να μετακινηθούν τόσο άμεσα και απότομα από την απόλυτη σιωπή στην πάση δυνάμει εμπλοκή, όπως έκαναν μόλις πριν από λίγες ημέρες οι Εβραϊκές οργανώσεις.

Μια ήττα για τη προεδρία, θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα σημαντικό και δυνητικά αρνητικό ορόσημο για το Ισραήλ και το λόμπι του, όχι μόνο στο Κογκρέσο και στα μέσα ενημέρωσης, αλλά και στον Αμερικανικό κοινό.

Στο κάτω κάτω της γραφής, θεωρείται πως η Κοινή Γνώμη κινεί τα μέλη του Κογκρέσου κατά της επίθεσης στη Συρία: Οι Αμερικανοί αποποιούνται το ρόλο του «παγκόσμιου αστυνομικού», αλλά κατά την εξέλιξη αυτής της διαδικασίας, ακόμη και κατά λάθος, μπορούν επίσης να γυρίζουν τις πλάτες τους στο Ισραήλ.

Για τη (βιαστική) μετάφραση: Πετροβούβαλος

.

Σελίδα Πηγής

Εικόνα από το OXFAM

5 Σχόλια προς “Πιθανό βέτο του Κογκρέσσου στην απόφαση του Obama να επιτεθεί τη Συρία θα βλάψει το Ισραήλ και τους υποστηρικτές του.”

  1. ΒΡΑΧΟΣ said

    Καλημέρα.
    Το θέμα δεν είναι πόσες μάχες θα χάσεις…
    Μπορείς να χάσεις όλες τις μάχες και να κερδίσεις την τελευταία.
    Η τελευταία μετράει.Όλες οι υπόλοιπες είναι σαν να μην έγιναν.Απλώς αναφέρονται ιστορικά για επιστημονικούς λόγους in the long run που λένε…
    Οι Αμερικανοί το γνωρίζουν- πολύ καλά- αυτό…
    Και οι Ισραηλινοί…

    Διακρίνω γενικώς μία νευρικότητα και ένα αυξανόμενο άγχος για κάτι τόσο επουσιώδες όσο μία περιφερειακή σύγκρουση συμμοριών…
    Διασκεδαστικό.
    Η Μέση Ανατολή τελικά είναι πολύ περισότερο κοντά και πολύ περισσότερο επικίνδυνη από μερικούς ξυπόλητους κατσαπλιάδες…
    Σε κάνει να αναρωτιέσαι πόσο έχουν αυξηθεί οι πωλήσεις σκελετών οράσεως με πολυεστιακούς φακούς.
    Δεν ξέρω κατά πόσο συμφέρει το Ισραήλ , το Κράτος, αυτό το αδίστακτο Κράτος ,να εμφανιστεί ως εκδικητής, την παρούσα στιγμή.
    Είναι τόσο φανερά αντιπαραγωγικό…Θα έλεγε κανείς ότι δεν διαβάζουν τις Γραφές…ή καλύτερα τις διαβάζουν πολύ επιδερμικά, σαν κάτι γελοίοιυς καταστροφολόγους που βρίσκονται κι εδώ.
    Πολύ ανάλυση για ρωμαϊκά όργια πάντως…

    • Πετροβούβαλος said

      Στο άρθρο πάντως αποκαλύπτεται μία βασική επικοινωνιακή τακτική και μία βασική επικοινωνιακή ανησυχία. Ο «βασιλιάς» γδύνεται…

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Επικοινωνιακά έχουν ήδη ηττηθεί.
        Επιχειρούν επικοινωνιακή διαχείριση.
        Το σφάλμα, που δεν είναι καθόλου σφάλμα, αλλά μακροσκελέστατο σχέδιο, μπορεί να υποστεί και μερικές «ήττες», αρκεί η πορεία προς τον στόχο να παραμείνει.
        Στόχος δεν είναι η μηδαμινή Συρία.
        Στόχος δεν είναι καν το Ιράν.
        Είναι τόσο φανερό που είναι ύποπτο.
        Διακινούνται ακόμα και πληροφορίες που το επιβεβαιώνουν με στοιχεία και έγγραφα.Αυτό εμένα που σκέφτομαι όπως σκέφτομαι με κάνει και ξανασκέφτομαι.
        Ο κόσμος έχει αλλάξει ρυθμό, όχι παραμέτρους λειτουργίας.
        Ρυθμό και η διαχείρισή του έχει γίνει λίγο δυσκολότερη.

      • Μέλια said

        Πάνω απ’όλα το Ισραήλ, το «αφεντικό» όσο αθώο αίμα κι αν χυθεί θα το πάνε μέχρι τέλος… οργανωμένο σχέδιο ετών, ξέρουν αυτοί.
        Άλλωστε η μεγάλη τους «έννοια» το γράφει και η βρώμικη ιστορία τους με κατακόκκινα γράμματα, δεν υπήρξαν ποτέ οι αθώοι και οι απροστάτευτοι.
        Ο παρφουμαρισμένος, βασιλιάς όσο γδύνεται βρωμάει και πιο πολύ, γιατί ανεβαίνει πατώντας πάνω σε σκαλιά γεμάτα πτώματα! ΑΘΩΑ!!

      • Και το χειρότερο: Είναι τόσο ποτισμένοι με φόβο και μίσος που οι ελπίδες για αλλαγή νοοτροπίας είναι φρούδες…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: