ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Κορίνα στο Ο Καραμανλής, ο Τσάτσος, ο Παπ…
    Αργυρώ στο Ο Καραμανλής, ο Τσάτσος, ο Παπ…
    π. Ἀθανάσιος Μυτιλην… στο καὶ βλέπουσιν ἐκ τῶν λαῶν καὶ…
    MKL στο Ο Καραμανλής, ο Τσάτσος, ο Παπ…
    Ιάσονας στο Ρωμαίικη Σύναξη: Προς μια Οικο…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Καταζητείται: Ένα θαύμα στην Ελλάδα

Posted by Πετροβούβαλος στο Αύγουστος 4, 2013

άρθρο του Paul E. Porter
στο Collier’s Weekly της 20ης Σεπτεμβρίου 1947

.

Σήμερα, μια σχεδόν ξεχασμένη Αμερικανική αποστολή πρέπει είτε να πραγματοποιήσει ένα θαύμα είτε να αποτύχει. Το θαύμα είναι η διάσωση της Ελλάδος από την οικονομική αποσύνθεση και την εισβολή του κομμουνισμού.

Ο αγώνας για τη διάσωση της Ελλάδος μόλις τώρα αρχίζει. Η ανακοίνωση των σχεδίων γι αυτή τη διάσωση δεν επαρκεί. Αυτά που θα συμβούν στην Ελλάδα αυτό το μήνα και τον επόμενο, είναι απείρως πιο σημαντικά από τις συζητήσεις που προκάλεσαν τα πρωτοσέλιδα του Τύπου τον περασμένο Μάρτιο και Απρίλιο.

Τον περασμένο Ιανουάριο, ταξίδευσα στην Ελλάδα ως επικεφαλής μίας αποστολής με σκοπό την υποβολή εκθέσεων σχετικά με την οικονομική κατάσταση και με τον καθορισμό της απαραίτητης για την επιβίωση του Ελληνικού Έθνους  εξωτερικής βοήθειας. Γνωρίζω από πρώτο χέρι τις πολυπλοκότητες και τις αποθαρρυντικές συνθήκες που σήμερα αντιμετωπίζουν ο Dwight Griswold και η Αμερικανική Αποστολή Βοηθείας στην Ελλάδα και πιστεύω ακράδαντα ότι ο Αμερικανικός λαός θα πρέπει να γνωρίζει επακριβώς ποιές είναι αυτές οι συνθήκες.

Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού μου στην όμορφη Ελληνική ύπαιθρο, ένας χωρικός με τον οποίο συνομίλησα χαρακτήρισε την Ελληνική Εθνική Ψύχωση: Ήταν ένας κουρασμένος και αποθαρρυμένος άνθρωπος, πρόωρα γερασμένος, το πρόσωπό του γραμμωμένο και ρυτιδιασμένο, τα χέρια του σε μια χειρονομία βουβής απελπισίας.
«Τέσσερις φορές στη ζωή μου, το σπίτι μου έχει καταστραφεί», μου είπε, «από τους τούρκους, τους βούλγαρους, τους ναζί και τους αντάρτες. Για ποιο λόγο να το ξαναχτίσω»;

Η απελπισία του χωρικού χαρακτηρίζει ολόκληρη την Ελλάδα. Το σύνολο της χώρας, από την κορυφή ως τη βάση, βρίσκεται στο έλεος της φαιάς, μονότονης, βαθιάς έλλειψης πίστης στο μέλλον, μιας έλλειψης πίστης που προς το παρόν παράγει απλή αδράνεια. Από τους μεγάλους κατασκευαστές κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων στην Αθήνα, εώς τους μικρούς καταστηματάρχες και βιοτέχνες στο βορειότερο τμήμα της Μακεδονίας, οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και το φόβο.

Οι επιχειρηματίες δεν θα επενδύσουν, οι καταστηματάρχες δεν θα αποθηκεύσουν προμήθειες, οι χωρικοί δεν θα επισκευάσουν τα κατεστραμμένα σπίτια τους. Ένας κρατικός υπάλληλος μου είπε ότι 150.000 σπίτια καταστράφηκαν ολοσχερώς στην Ελλάδα (σ.Π/Β: προφανώς κατά τη διάρκεια της κατοχής) και ότι μόνο 1.300 είχαν ξαναχτιστεί το 1946.

Η πιο καταθλιπτική εμπειρία μου στην Ελλάδα ήταν μια επίσκεψη στα Καλάβρυτα, στο Lidice της Ελλάδος (σ.Π/Β: πρόκειται για το Τσέχικο χωριό, όπου οι ναζί εκτέλεσαν ολόκληρο τον ανδρικό πληθυσμό και το έκαψαν το 1942). Σε αυτό το χωριό, ψηλά, σε ένα στενό φαράγγι κοντά στον Κόλπο της Κορίνθου, το Δεκέμβριο του 1943 μια μικρή ομάδα Ελλήνων αντιστασιακών έστησαν ενέδρα σε μια διμοιρία των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής. Τα γερμανικά αντίποινα ήταν μια απίστευτη πράξη τρόμου και βαρβαρότητας: Οι 1.200 άνδρες του χωριού οδηγήθηκαν σε ένα ψηλό ξέφωτο, απ’ όπου εξαναγκάστηκαν να παρακολουθήσουν τα σπίτια και τα καταστήματά τους να καίγονται. Όταν η πυρκαγιά έφθασε στο αποκορύφωμά της και οι Έλληνες προσπάθησαν να ξεφύγουν από τους φρουρούς τους, κρυμμένα πολυβόλα κατέσφαξαν τους περισσότερους απ’ αυτούς.

Εν τω μεταξύ, οι γυναίκες, οι ηλικιωμένοι και τα παιδιά συγκεντρώθηκαν στο μεγαλύτερο κτίριο του χωριού, ένα σχολείο. Ήταν το τελευταίο που έκαψαν οι ναζί. Ο θρύλος αφηγείται πως οι κραυγές των γυναικών και των παιδιών ήταν τόσο αβάσταχτες για έναν αυστριακό αξιωματικό, ώστε αυτός πυροβόλησε την κλειδαριά. Απελευθερωμένοι από το πυρπολημένο σχολείο, οι επιζώντες κατέφυγαν στους λόφους και επέστρεψαν αργότερα εκείνο το βράδυ για να συλλέξουν τους σωρούς των ανδρών και να τους θάψουν στο νεκροταφείο του χωριού.

Η σημερινή απελπισία στην Ελλάδα είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας, καθώς ολόκληρο το πρόγραμμά της βοήθειάς μας προς αυτή βασίζεται στην υπόθεση ότι οι άνθρωποι θα κατορθώσουν να ξεφύγουν από την επικρατούσα αδράνεια. Το ποσό της εξωτερικής βοήθειας δεν επαρκεί για να κάνει το μέλλον σημαντικά διαφορετικό από το παρελθόν.

Κατά τη διάρκεια του 1946, η Ελλάδα έλαβε περίπου 330 εκ.$ από την UNRRA (σ.Π/Β: η υπηρεσία του ΟΗΕ για την ανακούφιση των θυμάτων πολέμου) και τους βρετανούς. Η δική μας βοήθεια των 350 εκ.$ μόλις που υπερβαίνει αυτό το ποσό. Και, την ίδια στιγμή, εμπιστευόμαστε την ικανότητα των Ελλήνων να υπερδιπλασιάσουν τις εξαγωγές τους. Έτσι, χωρίς ταυτοχρόνως να έχουμε απελευθερώσει ένα χρηματικό ποσό για χρήση στην Ελλάδα, επιχειρούμε σε εξαιρετικά στενά περιθώρια. Στην πραγματικότητα, μπορεί σύντομα να γίνει εμφανές ότι οι εκτιμήσεις των 350 εκ.$ που υπέβαλε η ομάδα μου είναι πολύ συντηρητικές κι ότι ενδέχεται να υπάρξει ανάγκη για επιπλέον πόρους.

Ο κ. Griswold θα διαπιστώσει πως οι συνθήκες έχουν επιδεινωθεί ραγδαία από την πρώτη αποστολή που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιανουάριο. Έκτοτε έχει εκδηλωθεί μια εκτεταμένη ξηρασία, η οποία μείωσε σημαντικά την τοπική παραγωγή σιτηρών. Η στρατιωτική δραστηριότητα έχει ενταθεί. Και το δικό μας επίπεδο τιμών έχει αυξηθεί για να επισκιάσει την αξία των δολαρίων που έχει διαθέσει το Κογκρέσσο. Το δάνειο των 350 εκ.$ δεν θα έχει τα αποτελέσματα που ελπίσαμε και προγραμματίσαμε.

Στην καλύτερη περίπτωση θα επιτύχουμε το ελάχιστο επίπεδο της ανασυγκρότησης. Στη χειρότερη, ενδέχεται να δυσκολευτούμε να διατηρήσουμε ένα επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Αν η αποστολή μας είναι ο τερματισμός αυτής της βαθιάς αίσθησης Εθνικής απόγνωσης, θα πρέπει να επιλύσουμε δύο προβλήματα: Τον εμφύλιο πόλεμο και τη σημερινή κυβέρνηση.

Μια χειμωνιάτικη ημέρα στη Μακεδονία, καθώς στεκόμουν στην όχθη ενός ποταμού, εκατοντάδες χήνες εμφανίστηκαν ξαφνικά μέσα απ’ τα σύννεφα να πετούν χαμηλά σε σχηματισμό και να κρώζουν άγρια. Παρατήρησα επιπόλαια σε έναν Έλληνα που στεκόταν δίπλα μου, πως πρέπει να έχει πολύ καλό κυνήγι στη Μακεδονία. Μου απάντησε θλιμμένα, πως «Οι άνθρωποι είναι πολύ απασχολημένοι να πυροβολούν ο ένας τον άλλο σε αυτό το μέρος του κόσμου και δεν τους περισσεύει χρόνος για χήνες».

Όσο συνεχίζεται αυτή η πνευματική κατάσταση, οι προοπτικές για οικονομική ανασυγκρότηση είναι αμυδρές. Είναι αδύνατον να αφιερωθείτε στην επισκευή αποβάθρων, στο χτίσιμο γεφυρών και στη συντήρηση δρόμων, όταν είναι πολύ πιθανό να πυροβοληθείτε πισώπλατα ανά πάσα στιγμή.

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για την ανοικοδόμηση της Ελλάδος είναι η συνέχιση του εμφυλίου πολέμου. Δεν μπορεί να υπάρξει μόνιμη λύση του οικονομικού μέλλοντος της Ελλάδος έως ότου η παρούσα στρατιωτική επιβάρυνση μειωθεί και έως ότου τα χρήματα και οι άνδρες απελευθερωθούν προς παραγωγικούς σκοπούς. Δεν μπορεί να υπάρξει μόνιμη λύση της ψυχολογικής παράλυσης στην Ελλάδα εώς ότου εξοντωθεί η απειλή της εξωτερικής επιθετικότητας.

Είμαι πεπεισμένος ότι οι Ρώσσοι το γνωρίζουν αυτό καλύτερα από εμάς. Οι κομμουνιστές γνωρίζουν ότι η αναβίωση του αντάρτικου θα μας βάλει «στο μάτι του κυκλώνα» στην Ελλάδα, γι αυτό κάνουν υπερωρίες προκειμένου να επιτευχθεί αυτή η αναβίωση. Αυτός κατά τη γνώμη μου είναι ο λόγος που ο εκπρόσωπος της Ρωσσίας στον ΟΗΕ Αντρέι Γκρομίκο, άσκησε βέτο στην πρόταση των ΗΠΑ για την ανάπτυξη μίας ημί – μόνιμης ειρηνευτικής δύναμης στα Βαλκανικά σύνορα. Διαφαίνεται πως πολύ απλά, η ΕΣΣΔ δεν θέλει ειρήνευση στα Βαλκανικά σύνορα, καθώς μιά τέτοια ειρήνευση θα είναι μια σχεδόν απαραίτητη προϋπόθεση της επιτυχίας της Αμερικής στην προσπάθειά της να βοηθήσει να επιτευχθεί η Ελληνική οικονομική ανάκαμψη.

Εξ αυτού, τίθεται το ζήτημα της Ελληνικής κυβέρνησης. Προφανώς  οφείλουμε να εγκαθιδρύσουμε το σύνολο των εργαλείων με τα οποία εργαζόμαστε, μέσω του παρόντος καθεστώτος. Δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε με την ανάθεση εργασιών σε μια νέα (πολιτική) ομάδα. Η υϊοθέτηση τέτοιων πρακτικών, θα αντικρουόταν με τα αποτελέσματα που θέλουμε να επιφέρουμε στην Ελλάδα και αλλού. Επιπλέον, μία ωμή παρέμβαση αυτού του είδους θα παρείχε ισχυρά πυρομαχικά στη Σοβιετική προπαγάνδα που σχετίζεται με τον Αμερικανικό Ιμπεριαλισμό. Μπορούμε όμως -και οφείλουμε- να κάνουμε κάτι για να γίνουν πιό αποτελεσματικά αυτά τα εργαλεία.

Το πιο σημαντικό από αυτά τα εργαλεία είναι η Ελληνική Δημόσια Διοίκηση. Ο αείμνηστος Βασιλεύς Γεώργιος της Ελλάδος, στην πρώτη συνομιλία μου μαζί του, αναφέρθηκε σε πολλούς δημοσίους υπαλλήλους χαρακτηρίζοντάς τους «άμαχους ακόλουθους στρατευμάτων» (σ.Π/Β: πλησιέστερα σε «κομματικούς οπαδούς») και «πολιτικούς του καφενείου» και περιέγραψε το σύνολο των δημοσίων υπηρεσιών ως ένα είδος συνταξιοδοτικού συστήματος για τις πολιτικές κλίκες. Ήταν σκληρά λόγια, αλλά όχι αδικαιολόγητα: Η δημόσια διοίκηση είναι υπερ – εκτεταμένη, κακοπληρωμένη και ανήθικη. Οι χαμηλοί μισθοί έχουν αυξηθεί με ένα εντελώς παράλογο σύστημα επιπλέον επιδομάτων, με το οποίο κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι πιθανώς να πληρώνονται τέσσερις φορές τη βασική τους αμοιβή.

Συγχρόνως, ο μισθός της πλειονοψηφίας εξ αυτών δεν επαρκεί για ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβιώσεως. Πολλοί εξαναγκάζονται να συμπληρώσουν το μισθό τους, αναλαμβάνοντας άλλες εργασίες εκτός δημοσίου τομέα. Φανταστείτε τις επιπτώσεις στην Ουάσιγκτον, εάν υπάλληλοι κρατικών υπηρεσιών εργαζόταν υπό καθεστώς μερικής απασχόλησης για λογαριασμό τοπικών δικηγόρων, εκπροσώπων συμφερόντων ή βιομηχάνων. Η περιέργως ολιγόωρη εργάσιμη εβδομάδα – συνήθως 33 πρωινές μόνο ώρες, για 6 ημέρες την εβδομάδα – διευκολύνει την διπλή οικονομικά ζωή που ζουν τόσοι πολλοί εργαζόμενοι στο δημόσιο.

Το αποτέλεσμα είναι η πλήρης αποδιοργάνωση: Δεν έχω δει ποτέ μια διοικητική δομή τόσο τρομακτική από απόψεως απόλυτης ανικανότητας και αναποτελεσματικότητας. Πολύ απλά, δεν μπορεί κάποιος να βασιστεί στη δημόσια διοίκηση για να πραγματοποιήσει τα πιο απλά καθήκοντα της κυβέρνησης – την είσπραξη των φόρων, την εφαρμογή των οικονομικών ρυθμίσεων, την επισκευή των δρόμων.

Έτσι, η δραστική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση πριν γίνει οτιδήποτε άλλο στην Ελλάδα. Όμως, η δημόσια διοίκηση είναι μόνο η αρχή. Υπάρχει η πολύ πιο περίπλοκη και εκρηκτική υπόθεση της πολιτικής ηγεσίας της χώρας. Η ευθύτητα θα με αναγκάσει να κάνω κάποιες ειλικρινείς δηλώσεις σχετικά με αυτή την κυβέρνηση, αλλά τι θα πρέπει να κάνει η Αμερική; Θα πρέπει να προσευχηθεί μαζί με τον Henry Wallace (σ.Π/Β: ο θλιβερός αντιπρόεδρος του Roosevelt εώς το 1945) ώστε να μην εγκριθεί το νομοσχέδιο της ενίσχυσης της Ελλάδος και να αλλάξει το παρόν αναποτελεσματικό δεξιό καθεστώς με ένα αστυνομικό κράτος στο πρότυπο του κράτους του Τίτο;

Αμφιβάλλω. Ότι κι αν είναι η σημερινή Ελληνική κυβέρνηση, πάντως δεν είναι μια ολοκληρωτική δικτατορία κι εκτός αυτού δεν νομίζω ότι η ποιότητά της σχετίζεται με το ζήτημα της εξωτερικής επίθεσης. Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε την άποψη ότι είναι ορθή η επίθεση εναντίον κυβερνήσεων που δεν μας αρέσουν και λανθασμένη η επίθεση εναντίον κυβερνήσεων που εγκρίνουμε.

Υπάρχει στην Ελλάδα μια δυναμική και επικριτική αντιπολίτευση. Υπάρχουν έντυπα. Το κομμουνιστικό έντυπο δημοσιεύεται καθημερινά στην Αθήνα, και κάθε πρωί στο γραμματοκιβώτιό μου, λαμβάνω μια αγγλική μετάφραση του πολυγραφημένου δελτίου του ΕΑΜ που καταγγέλει με πίκρα το σημερινό καθεστώς. Δεν είναι κατά καμία περίπτωση ένα φιλελεύθερο καθεστώς υπό την έννοια που κατανοείται ο όρος στην Αμερική, όμως, συγκριτικά με τους Βόρειους γείτονες της Ελλάδος και την πολυσυζητημένη τους «νέα δημοκρατία» είναι παράδεισος. Προφανώς, η ύπαρξη της ελευθερίας της έκφρασης δεν αποτελεί δικαιολογία για περαιτέρω καθυστερήσεις από την πλευρά της κυβέρνησης, σηματοδοτεί όμως τη δυνατότητα της ειρηνικής και δημοκρατικής αλλαγής.

Από την άλλη πλευρά, παραμένει γεγονός ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει επισήμως να επιδείξει κανενός είδους πρόθεση ή οποιουδήποτε είδους τάση να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες που θα τερματίσουν την Ελληνική Εθνική αγωνία. Την πρώτη μου ημέρα στην Ελλάδα, είχα μια συζήτηση με τον στρατηγό J.G.W. Clark, τον ευφυή και κάπως σαρδόνιο επικεφαλή της βρετανικής οικονομικής αποστολής.

Όπως μου είπε, «Όταν κατά την άφιξή τους σε μια νέα χώρα, οι επισκέπτες αντιμετωπίζουν μια αμμοθύελλα ή έναν τυφώνα, πάντα τους λένε πως ο καιρός είναι ασυνήθιστος. Αλλά η κατάσταση που θα αντιμετωπίσετε εδώ στην Αθήνα, η νομισματική κρίση, η πιθανή απεργία των δημοσίων υπαλλήλων, η εν αναμονή πτώση της κυβέρνησης, δεν αποτελούν παρά το συνηθισμένο μεταπολεμικό πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα».

Απ’ ότι έχω διαπιστώσει εώς τώρα, η Ελληνική κυβέρνηση δεν διαθέτει καμία απολύτως αποτελεσματική πολιτική εκτός από το να ζητά την εξωτερική βοήθεια για να κρατηθεί η ίδια στην εξουσία, υπερτονίζοντας τις θυσίες της Ελλάδος στον πόλεμο και τον υπερμεγέθη αντι-κομμουνισμό της ως λόγους για τη χορήγηση της εξωτερικής βοήθειας σε απεριόριστες ποσότητες. Η κυβέρνηση, προτίθεται κατά την άποψή μου, να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μιας μικρής τραπεζικής και εμπορικής κλίκας που αποτελεί την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα.

Η αντίδραση στην ομιλία του Προέδρου Τρούμαν στις 12 Μαρτίου, με την οποία ζήτησε να χορηγηθεί βοήθεια στην Ελλάδα, ήταν χαρακτηριστική: Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 1946, η απόγνωση παρήγαγε ένα κύμα καλών προθέσεων και ευγενών ψηφισμάτων από πλευράς Ελληνικής κυβέρνησης.  Όμως, το άμεσο αποτέλεσμα της διασφάλισης της Αμερικανικής βοήθειας δεν ήταν να ενισχυθεί η κυβέρνηση για περαιτέρω προσπάθειες, αλλά να της δοθεί η χαλαρή αίσθηση ότι η Αμερικανική βοήθεια της δόθηκε για να μην κάνει τίποτε απολύτως. Έτσι κηρύχθηκε Εθνική αργία. Διοργανώθηκαν χοροί στους δρόμους. Και την ίδια στιγμή «μπήκε στο ράφι» ένα σχέδιο για την άμεση εξαγωγή των πλεονασμάτων ελαιολάδου, το οποίο ενόχλησε σφόδρα κάποιους ιδιώτες εμπόρους.

Ο πρωθυπουργός Δημήτριος Μάξιμος (σ.Π/Β: πρόκειται για τον εξωκοινοβουλετικό πρωθυπουργό – απολογητή των δοσιλογικών κυβερνήσεων της κατοχής που αντικατέστησε τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη), είναι ένας ευγενικός, καλοπροαίρετος  ηλικιωμένος, με σοβαρή κατά την άποψή μου πρόθεση να βοηθήσει τον λαό του που υποφέρει. Είναι πολύ μικρόσωμος και εύθραυστος, με μουστάκι και μούσι, προσεκτικά ντυμένος και με ντεμοντέ κουμπωτά υποδήματα. Μιλάει αγγλικά με ακρίβεια και δίνει την εντύπωση ενός μελετητή της αγγλικής γλώσσας. Όμως, αν και άνθρωπος καλής θελήσεως, ο Μάξιμος είναι όμηρος των λαθών των προκατόχων του και των ισχυρότερων ανθρώπων του υπουργικού του συμβουλίου.

Ο ισχυρός Τσαλδάρης

Διαπρεπής μεταξύ αυτών είναι ο Αντιπρόεδρος και Υπουργός Εξωτερικών Κωνσταντίνος Τσαλδάρης. Πολιτικός με μακροχρόνια σταδιοδρομία, ο Τσαλδάρης έχει ομολογουμένως υϊοθετήσει τις αρχές μιας γενναιόδωρης πολιτικής αμνηστίας προς τους αντάρτες, παροτρύνει συνεχώς για την πληρέστερη συμμετοχή των Ηνωμένων Εθνών στα προβληματικά Ελληνικά σύνορα και σε γενικές γραμμές είναι ένας επίμονος ικέτης στο εξωτερικό για την Ελληνική υπόθεση. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της θητείας του ως πρωθυπουργού, η συμπεριφορά του στις εσωτερικές υποθέσεις δεν ήταν τέτοια ώστε να προωθήσει σημαντικά την  Ελληνική ανάκαμψη. Η θητεία του χαρακτηρίστηκε από την εγκατάλειψη των μέτρων της εγχώριας οικονομικής πολιτικής, τα οποία θα μπορούσαν να αποφέρουν κάποιο πραγματικό όφελος για τον Ελληνικό λαό εν γένει. Ακόμα κι ο Τσαλδάρης όμως, υποστηρίζει την προκήρυξη νέων εκλογών στην Ελλάδα, αν και όταν σταθεροποιηθεί το πολιτικό περίγραμμα. Αναγνωρίζει ανοικτά, πως οι Έλληνες είναι κουρασμένοι από το παιχνίδι της εναλλαγής σε πολιτικές καρέκλες, όπου τα ίδια πρόσωπα απλώς αλλάζουν θέσεις κάθε φορά που εκδηλώνεται μία υπουργική κρίση. Από την Απελευθέρωση εώς τώρα, υπήρξαν επτά αλλαγές στην Ελληνική κυβέρνηση, αλλά ο Τσαλδάρης και οι λαϊκιστικές του ομάδες (τη άκρας δεξιάς)  εξακολουθούν να κυριαρχούν.

Μία ακόμη πιο αμφιλεγόμενη προσωπικότητα είναι ο στρατηγός Ναπολέων Ζέρβας, ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης. Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Ζέρβας διοικούσε μία μικρή «αντιστασιακή» ομάδα, γύρω από τις δραστηριότητες της οποίας υπάρχουν υπόνοιες για συνεργασία με του ναζί. Ο Ζέρβας σήμερα είναι ο κυριότερος μεταξύ εκείνων που θέλουν να εκμεταλλευτούν την παρούσα κατάσταση, όχι μόνο για την εξάλειψη της κομμουνιστικής έμπνευσης επίθεσης που καθοδηγείται εκτός συνόρων, αλλά προφανώς για την εξάλειψη όλων εκείνων στην Ελλάδα που είναι επικριτικοί απέναντι στην παρούσα κυβέρνηση. Είναι προφανές πως είναι ο υπεύθυνος του πρόσφατου κύματος συλλήψεων, όχι μόνο κομμουνιστών, σύμφωνα με καλά πληροφορημένους παρατηρητές στην Αθήνα, αλλά και αντι – κομμουνιστών φιλελευθέρων.

Μου ειπώθηκε πρόσφατα στην Ουάσιγκτον από ένα καλά ενημερωμένο Έλληνα, φιλικό προς το ισχύον καθεστώς, ότι αυτές οι μεταμεσονύκτιες συλλήψεις του Ζέρβα δεν αποτελούσαν καταπιεστικές τακτικές ενός αστυνομικού κράτους, αλλά νόμιμες προφυλάξεις αυτοσυντήρησης. Από τους 1.600 που συνελήφθησαν στην τελευταία αυτή επιδρομή, πάνω από 500 απελευθερώθηκαν στη συνέχεια, μου είπε με μεγάλη υπερηφάνεια, επειδή δεν υπήρχε βάση για τις κατηγορίες εναντίον τους.

Έπειτα, πίσω από την κυβέρνηση, βρίσκεται μια μικρή εμπορική και τραπεζική κλίκα, με επικεφαλής τον Πεσμαζόγλου (σ.Π/Β: πρόκειται για τον αντιβενιζελικό πολιτικό Γεώργιο Πεσμαζόγλου), τον έξυπνο και αποτελεσματικό διοικητή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Αυτή η κλίκα είναι αποφασισμένη να προστατεύσει πάνω απ’ όλα τα οικονομικά της προνόμια, ότι κι αν κοστίσει αυτό στην οικονομική υγεία της χώρας. Τα μέλη της επιθυμούν να διατηρήσουν ένα φορολογικό σύστημα στημένο με εκπληκτικό τρόπο υπέρ των συμφερόντων τους. Αντιτίθενται στους συναλλαγματικούς ελέγχους, διότι μπορεί να τους εμποδίσουν να στείλουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Τους είναι αδιανόητη η επένδυση αυτών των κερδών στην ανάκαμψη της χώρας τους.

Τα ναυτιλιακά συμφέροντα βρίσκονται σε ιδιαίτερα σκανδαλωδώς ευνοούμενη θέση. Σήμερα, η Ελληνική ναυτιλία απολαμβάνει ανάπτυξη και οι εφοπλιστές μαζεύουν τα κέρδη με τη τσουγκράνα. αλλά η πτωχευμένη Ελληνική κυβέρνηση δεν επωφελείται σχεδόν καθόλου από αυτή την ευημερία. Οι αποδοχές των ναυτικών συνεχίζουν να έρχονται στην Ελλάδα, αλλά τα κέρδη των πλοιοκτητών, ως επί το πλείστον παραμένουν κλειδωμένα πολύ μακριά.

Θα πρέπει να αναμένεται κάθε επιχείρηση να πληρώνει ένα δίκαιο ποσό σε φόρους προς την κυβέρνηση υπό την προστασία της οποίας λειτουργεί – και ιδιαίτερα στην προκειμένη περίπτωση, όπου οι Έλληνες πλοιοκτήτες έχουν πραγματοποιήσει τα περισσότερα από τα κέρδη τους από τα πλοία τύπου Liberty, που πωλούνται σε αυτούς από την Ναυτιλιακή Επιτροπή των ΗΠΑ εφ’ όσον η Ελληνική κυβέρνηση εγγυηθεί τις υποθήκες. Τα ετήσια κέρδη ενός Ελληνόκτητου Liberty πιθανότατα βρίσκονται στο ύψος των 200.000$ – 250.000$. Από αυτά, μόνο το εξευτελιστικά μικρό ποσό των 8.000$ πληρώνεται ως φόρος στην κυβέρνηση. Ξένοι εμπειρογνώμονες έχουν απευθύνει εκκλήσεις προς την κυβέρνηση να αυξήσει τις φορολογικές απαιτήσεις σε περίπου 30.000$. Αλλά η πολιτική ισχύς των πλοιοκτητών έχει εμποδίσει οποιαδήποτε αποτελεσματική δράση.

Δουλειά της αποστολής μας είναι η δραστηριοποίηση αυτής της κυβέρνησης. Στην προσπάθειά τους, τα μέλη της αποστολής θα πρέπει να αναμένουν την απόπειρα μετατροπής τους σε «αποδιοπομπαίους τράγους». Θα ακούσουν κάθε πιθανή δικαιολογία και θα αντιμετωπίσουν όλες τις πιθανές μορφές γραφειοκρατικών αγκυλώσεων και ανικανότητας. Ο στρατηγός Ζέρβας θα βροντοφωνάξει ότι το βασικό ζήτημα είναι η καταπολέμηση των κομμουνιστών με τη σύλληψη κάθε φιλελευθέρου, και οι κομμουνιστές θα τον συνδράμουν με την κλιμάκωση του εμφυλίου πολέμου.

Και μιά άλλη, πιο ύπουλη μορφή πίεσης θα ασκηθεί κατά των μελών της αποστολής: Το κοινωνικό λόμπι – η έξυπνη και γνωστή διεθνής κλίκα, με έδρα στις Κάννες, στο St. Moritz και στην πλατεία Κολωνακίου των Αθηνών- θα αρχίσει να λειτουργεί. Πολλοί εξ αυτών είναι γοητευτικοί άνθρωποι, μιλούν άπταιστα αγγλικά, θα αγωνιούν να εξυπηρετήσουν την Αμερικανική αποστολή, πρωτίστως όμως θα επιδιώξουν να μετατρέψουν την αποστολή σε ένα ακόμη μέσο διασφάλισης των δικών τους προνομίων.

Ακόμα θυμάμαι ένα περίτεχνο δείπνο, όταν ένας κορυφαίος τραπεζίτης με φιλοξένησε στο πολυτελές διαμέρισμα του Αθήνα. Υπήρχαν τρεις μπάτλερ με λιβρέες, πολλά υπέροχα κρασιά, εκπληκτικά καλό φαγητό. Ένας από τους επισκέπτες κατά τη διάρκεια του δείπνου, μίλησε εκστασιασμένος για τις ομορφιές της θαλάσσιας ζωής και το υψηλό άθλημα του ψαροντούφεκου κάτω από το νερό με τη χρήση μάσκας. Η αντίθεση ανάμεσα στην υπέροχη γιορτή στο διαμέρισμα και στα παιδιά που λιμοκτονούν στους δρόμους ήταν, με απλά λόγια, πάρα πολύ  «ευγενής» και σκληρή.

Αυτά είναι τα εμπόδια που αντιμετωπίζει στην Ελλάδα η Αμερικανική αποστολή. Μπορούμε να επιτύχουμε τους στόχους μας;

Μια τέτοια πρόβλεψη, εξαρτάται από το πώς μετράμε την επιτυχία, και θα απαιτήσει μεγάλη ανάπτυξη της έννοιας του τι πραγματικά είναι αυτό στο οποίο βασίζονται οι στόχοι μας. Δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε την πρόοδο στην Ελλάδα με τα συνηθισμένα Δυτικά πρότυπα. Δεν θα υπάρξει καμία γρήγορη ή εύκολη λύση για τις πολλές διαπιστωμένες κοινωνικές ή οικονομικές παθογένειες. Η προσωπική μου σύντομη εμπειρία στην Ελλάδα με πείθει ότι ο Αμερικανικός λαός θα χρωστά πολλά στον κ. Griswold και στους συνεργάτες του, αν μπορέσει να δημιουργηθεί και να διατηρηθεί ένα κλίμα τέτοιο, ώστε οι Έλληνες να έχουν στο εγγύς μέλλον την ευκαιρία για ελεύθερες πολιτικές επιλογές.

Εξ αυτού, εγείρεται το ευαίσθητο πρόβλημα της παρέμβασης ενός Έθνους στις εσωτερικές υποθέσεις ενός άλλου. Οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα με ειλικρίνεια. Οι βρετανοί αξιωματούχοι μου ομολόγησαν πως η βρετανική οικονομική αποστολή δεν χρησίμευσε σε τίποτα διότι οι λειτουργίες της είχαν απλώς συμβουλευτικό χαρακτήρα και δεν προβλεπόταν κυρώσεις με τις οποίες θα επέβαλε τις συστάσεις της. «Μοιραίο λάθος μας», είπε ένας αξιωματούχος, «ήταν η ανοχή της ανικανότητας για λόγους πολιτικούς». Ωστόσο, προφανώς δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την Ελλάδα σαν να ήταν μια αποικία ή μια χώρα υπό κατοχή.

Η δική μου απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι προσωρινή και πραγματιστική. Θεωρώ ότι το Ελληνικό κράτος, ζητώντας βοήθεια και εποπτεία, περιορίζει σε αυτό το μέτρο την κυριαρχία του. Αν πρόκειται να κάνουμε μια μεγάλη επένδυση στην Ελληνική ανάκαμψη, είναι κοινή λογική να υποθέσουμε ότι αυτό συνεπάγεται τα μέσα που θα κάνουν αυτή την ανάκαμψη αποτελεσματική. Αυτά τα δεδομένα έχουν αναγνωριστεί από την Ελληνική κυβέρνηση και ενσωματώνονται στο Ελληνικό σημείωμα της 15ης Ιουνίου προς τις ΗΠΑ και στην Αμερικανο – Ελληνική συμφωνία βοήθειας της 20ης Ιουνίου.

Το σημείωμα και η συμφωνία διευκρινίζουν συγκεκριμένους στόχους της μεταρρύθμισης και της ανασυγκρότησης. Θα είναι νόμιμη υπόθεση της Αμερικανικής αποστολής να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης με τους όρους της σύμβασης. Για να προετοιμαστούμε για όλες τις περιπτώσεις, αν ένας Έλληνας υπουργός αντιστέκεται ή παρεμποδίζει τα αναγκαία μέτρα για την Ελληνική ανάκαμψη, ή δρομολογεί την Αμερικανική βοήθεια προς αντιδημοκρατικούς σκοπούς, δεν μπορώ να πιστέψω ότι η αποστολή μας θα αδρανήσει.

Όπως μου είπε ένας από τους σοφότερους εν ζωή Έλληνες: «Η αποστολή θα πρέπει να βεβαιωθεί πως οι Έλληνες θα ενημερώνονται πλήρως για τους στόχους της, τις προσπάθειές της και τη φύση των δυσκολιών που αντιμετωπίζει. Αν συνεχιστεί η πρακτική που εφαρμόστηκε εώς σήμερα – της θωράκισης της ανικανότητας και της απροθυμίας των Ελλήνων υπουργών να συνεργαστούν υποκρυπτόμενοι πίσω από ένα πέπλο μυστικότητας – η αποστολή ενδέχεται να απωλέσει το κύρος της. Η αποστολή πρέπει να εγκαθιδρύσει άμεση επαφή με τον Ελληνικό λαό από την αρχή και να απευθύνει έκκληση στην κοινή γνώμη για την ενεργό της υποστήριξη. Δεν διαβλέπω κανένα άλλο μέσο δημιουργίας πίεσης για την εφαρμογή των απαραίτητων μέτρων, που είναι βέβαιο πως θα αντιμετωπισθούν σθεναρά από το παρών Ελληνικό καθεστώς».

Το πρώτο βήμα ασφαλώς, είναι να τερματιστεί ο εσωτερικός πόλεμος και να αντικρουσθεί η Σοβιετική γραμμή προπαγάνδας, ότι οι ΗΠΑ χρηματοδοτούν έναν εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα. Ο καλύτερος διαθέσιμος τρόπος για να γίνει αυτό, είναι μια πραγματική αμνηστία. Το υπουργικό συμβούλιο του Δ.Μάξιμου υϊοθέτησε επιτέλους την απόφαση ενός προγράμματος αμνηστείας που φαινόταν εύλογο στο χαρτί. Όμως ένα μέλος του Ελληνικού υπουργικού συμβουλίου μου είπε, πως ο διορισμός του Στρατηγού Ζέρβα ως Υπουργού Δημόσιας Τάξης κατέστρεψε ολοσχερώς την όποια διάθεση να θεωρηθεί το πρόγραμμα σοβαρό. Η αμνηστία πρέπει να εμπεριέχει επαρκείς εγγυήσεις ώστε να εγκαταλείψει τους λόφους οποιοσδήποτε δεν είναι οριστικά πράκτορας των κομμουνιστών.

Στη συνέχεια, θα πρέπει να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα οικονομικής ανασυγκρότησης. Η αμερικανική αποστολή θα εποπτεύει στενά τα χρήματα που δαπανώνται για το σκοπό αυτό.

Ακολούθως, σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, θα επέλθει ο πολιτικός εκδημοκρατισμός. Ένα πρόγραμμα πολιτικής ανασυγκρότησης και μεταρρύθμισης δεν μπορεί, από τη φύση του, να τεθεί σε ισχύ από τη μία μέρα στην άλλη. Εξαρτάται από την αποκατάσταση της οικονομικής σταθερότητας κι έτσι πρέπει να είναι μία σταδιακή διαδικασία. Μόλις το οικονομικό πρόγραμμα αρχίζει να πραγματοποιείται, μπορούμε να κάνουμε το καλύτερο δυνατό για την προώθηση και την ανάπτυξη στοιχείων του κέντρου και της μη -κομμουνιστικής αριστεράς.

Υπάρχουν δημοκρατικοί πόροι στην Ελλάδα, που δεν έχουν ακόμη αξιοποιηθεί πλήρως. Ο Αρχιεπίσκοπος της Ελλάδος Δαμασκηνός (σ.Π/Β: πρωθυπουργός το 1945, αντιβασιλεύς μεταξύ 1944 – 1946), ένας άνθρωπος με τεράστια, ανιδιοτελή σοφία σχετικά με τα πολιτικά δεδομένα, διαθέτει μεγάλη ηθική δύναμη σε όλα τα στρατόπεδα.

Ο Σοφούλης, ο επικεφαλής του Φιλελεύθερου κόμματος, παρά το προνομοιακό του παρελθόν στην ενεργό πολιτική ζωή, έχει επίσης μεγάλο ηθικό ανάστημα στη χώρα. Ο Βαρβαρέσος, ο Έλληνας αντιπρόσωπος στη Διεθνή Τράπεζα, είναι ένας άνθρωπος με εμφανείς ικανότητες. Και μερικοί από τους νεότερους πολιτικούς, όπως ο Κανελλόπουλος και ο νεότερος Βενιζέλος δείχνουν υποσχόμενοι. (σ.Π/Β: Καλά κρασά και για τους τέσσερις πλην ίσως του Βαρβαρέσου)

Όλοι αυτοί εμπνέουν ελπίδα.

Υπάρχουν δυνάμεις πραγματικής δημοκρατικής ζωτικότητας στη χώρα εν γένει. Το γεωργικό συνεταιριστικό κίνημα μου φάνηκε ασυνήθιστα ισχυρό και ελπιδοφόρο. Το φοιτητικό κίνημα έχει σθένος. Και, αν ο Clinton Golden, πρώην μέλος του C.I.O. (σ.Π/Β: μάλλον πρόκειται για το Κογκρέσσο Βιομηχανικών Οργανισμών)  και τώρα μέλος του προσωπικού του Dwight Griswold, κατορθώσει να απελευθερώσει το συνδικαλιστικό κίνημα από τη μέγγενη, αφενός των παλιάτσων της κυβέρνησης και αφετέρου των κομμουνιστών, μπορεί κάλλιστα να εξελιχθεί σε προπύργιο της δημοκρατίας.

Αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση χωρίς προηγούμενο στην ιστορία μας. Και οφείλουμε απλά να αναπτύξουμε ένα νέο και Αμερικανικό τρόπο για την αντιμετώπισή της. Το βρετανικό πρότυπο σε αυτές τις περιπτώσεις, ήταν πάντα η συνεργασία με την ντόπιες άρχουσες τάξεις – αγοράζοντας την υποστήριξή τους, επιβεβαιώνοντας την εξουσία τους για να εκμεταλλεύονται τις μάζες και βασιζόμενοι σε αυτούς για να κρατήσουν τους λαούς υποταγμένους από τη χωροφυλακή και τα μαστίγια.

Αυτό το πρότυπο δεν είναι μόνο αποκρουστικό για τις Αμερικανικές παραδόσεις. Είναι επίσης ανέφικτο: Κανένα σύστημα δεν θα παραδώσει τον Ελληνικό λαό πιο γρήγορα στα χέρια των Ρώσσων. Οφείλουμε να επεξεργαστούμε ένα πρότυπο που θα ξεκινά από τη βάση και θα εργάζεται προς τα πάνω, όχι ένα που θα ξεκινά από την κορυφή και θα εργάζεται προς τα κάτω.

Η Ρωσσία περιμένει υπομονετικά, ελπίζοντας να εισβάλει στην Ελλάδα εξ αιτίας μίας σειράς σφαλμάτων (σ.Π/Β: στο πρωτότυπο χρησιμοποιείται η φράση «Base on balls», όρος του Baseball που αφορά σε ποινή που προκαλείται από συνεχή σφάλματα). Είναι πεπεισμένη, ότι η Ελληνική ανικανότητα και η Ελληνική αντίδραση, σε συνδυασμό με την Αμερικανική απειρία και ευπιστία, θα καταδικάσουν τις προσπάθειες της Αμερικανικής αποστολής. Η Ρωσσία ελπίζει πως σύντομα θα απογοητευτούμε τόσο πολύ από την αναποτελεσματικότητα, τις αμφιταλαντεύσεις και την απλή ανεντιμότητα, ώστε θα αηδιάσουμε, θα αδιαφορήσουμε και τελικά θα αποχωρήσουμε. Μαντέψτε ποιος θα μας αντικαταστήσει στη συνέχεια.

Νομίζω πως οι Αμερικανοί διαθέτουμε αρκετή επινοητικότητα και επιμονή για να επιλύσουμε το πρόβλημα. Αν ηττηθούμε στην Ελλάδα, θα είναι ένα συντριπτικό ηθικό και στρατηγικό πλήγμα στο ηλιακό πλέγμα του νέου διεθνούς μας ρόλου. Αν όμως κατορθώσουμε να αφήσουμε την Ελλάδα σε μια υγιή οικονομική και πολιτική κατάσταση, θα έχουμε δώσει νέα ελπίδα και νέα πίστη στους ανθρώπους που αγαπούν την Ελευθερία σε ολόκληρο τον κόσμο.

.

Για τη μετάφραση: Πετροβούβαλος

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

Πηγή: Η φωτοτυπημένη έκδοση του Collier’s Weekly, τεύχος 20ης Σεπτεμβρίου 1947

Εικόνα: «Αντίθετο ρεύμα», έργο του Winslow Homer από το Visual Tidbits for the Culturally Curious

.

Ο Paul A. Porter (γεν. 6 Οκτ. 1904) ήταν Αμερικανός δικηγόρος και πολιτικός. Το 1946, στο πλαίσιο του σχεδίου Μάρσαλ, ο πρόεδρος Harry Truman τον απέστειλε στην Ελλάδα και στις 18 Ιαν. 1947 τον διόρισε επικεφαλή της Αμερικανικής Οικονομικής Αποστολής στην Ελλάδα με το βαθμό του πρέσβη. Η θητεία του διήρκησε εώς τις 22 Μαρ. 1947 οπότε αντικαταστάθηκε από τον Dwight Griswold. Το 1948 αντιπροσώπευσε τις ΗΠΑ στις ειρηνευτικές συνομιλίες για τη Μέση Ανατολή στη Γενεύη. Πέθανε στις 21 Νοε. 1975. Το άρθρο του «Καταζητείται: Ένα Θαύμα στην Ελλάδα», στο Collier’s Weekly, συγχέεται συχνά με τη «Έκθεση Porter» για την Ελλάδα, μία πολύ εκτενέστερη, τεχνικού τύπου αναφορά 120 σελίδων που υπεβλήθη τον Απρίλιο του 1947.

.

Σχετική ανάρτηση στον Αβέρωφ: Ἡ ἐπιστολή P.R.Porter πρός W.L.Clayton (14 Φεβ.1947)

Advertisements

73 Σχόλια to “Καταζητείται: Ένα θαύμα στην Ελλάδα”

  1. Φαίη said

    Πολύ συμπονετικοί αυτοί οι αμερικάνοι βρε παιδί μου..

    • Πετροβούβαλος said

      Είναι εντελώς διαφορετικοί οι Αμερικανοί το 1947 και εντελώς διαφορετικοί αυτοί που άρχισαν να διαμορφώνονται από Κένεντι κι έπειτα. Ο εν λόγω, θα είχε κάθε συμφέρον να υποστηρίξει το τότε Ελληνικό καθεστώς αν ήταν σαν τους μετέπειτα, Κι όμως το ξεσκίζει. Εκεινοι οι Αμερικανοί ηττήθηκαν, ενώ εκείνοι οι Έλληνες (πολιτικοί και επιχειρηματίες – εφοπλιστές ΠΑΡΑΣΙΤΑ ) ζουν και βασιλεύουν.

      • Φαίη said

        Δε θα διαφωνήσω σε αυτό.
        Απλά σκεφτόμουν ότι οι νεότερες και σάπιες γενιές του πολιτικού κατεστημένου της αμερικής αν και έχουν εντελώς διαφορετικές προθέσεις, ακόμα πλασάρουν και επενδύουν σ’αυτό το «μότο» ας το πω των προκατόχων τους: είμαστε καλοί και ήρθαμε να σας βοηθήσουμε..

        Είναι πάντως εκπληκτικό πως οι κοινωνικοπολιτικές περιγραφές της επιστολής παραμένουν ίδιες και απαράλλακτες έως σήμερα..

      • Γιώργης said

        Πολὺ σωστὴ ἡ παρατήρησι, Πέτρο.
        Ἐξ οῦ καὶ ἡ ἀνακοίνωσι τοῦ 1944 τοῦ Ρούζβελτ γιὰ τὴν Μακεδονία.
        Ἤταν Κράτος μὲ @Rχ|>|@ τότε ἡ Ἀμερικὴ καὶ ὄχι @Rχ|>|@-κράτος.

      • Πετροβούβαλος said

        Φαίη, εδώ βρίσκεται και η σημερινή αξία του άρθρου. Παρατήρησε πως στο Ελληνικό διαδίκτυο και στον τύπο, μεταφράζεται αποσπασματικά, σύμφωνα με τις ιδεολογικές απόψεις του κάθε… ερμηνευτή. Αν ακολουθήσεις τον ιστορικό μίτο της Αριάδνης, καταλήγεις όχι απλώς σε καταστάσεις αλλά και σε πρόσωπα του σήμερα.

        Έτσι ακριβώς Γιώργη. Η Αμερική του Roosevelt δυστυχώς ηττήθηκε στο εσωτερικό μέτωπο και ο κόσμος άρχισε να διαπιστώνει πολύ σύντομα την επέλαση των… χρηματιστών. Ο διορατικός αλλά λίγος Άϊζενχάουερ το είχε δει από πολύ νωρίς, σύμφωνα με τη ρήση του περί Βιομηχανικού – Στρατιωτικού συμπλέγματος.

      • Φαίη said

        Και αυτή είναι η αιώνια αρρώστια του Έλληνα Πέτρο.. οι ιδεολογικές απόψεις (που να τις πάρει και να τις σηκώσει) που δίνουν πάτημα και διαιωνίζουν τη δύναμη των οικονομικοπολιτικών παρασίτων στην Πατρίδα μας..

      • Πετροβούβαλος said

        Πράγμα που μας οδηγεί σε τριπλό πρόβλημα:

        1. Πως αντιμετωπίζεται ο ιδεολογικός διχασμός;
        2. Πως αντιμετωπίζεται η απελπισία;
        3. Ποιό αντιμετωπίζεται πρώτο;

        Οι γεννιές της μεταπολίτευσης είναι δυστυχώς ιδεολογικά παγιδευμένες στην πλειονοψηφία τους. Η Δεξιά (ιδεολογικά πολύ πιό πατριωτική όπως και να το κάνουμε) αρκείται να ακολουθεί οτιδήποτε μοιάζει Ελληνικό, δε πα να’ ναι και η Ελληνική Σημαία αναρτημένη στα καδρόνια της Χ.Α.
        Η Αριστερά βράστα, εδώ τα πράγματα είναι αδιόρθωτα.

        Γι αυτό εκτιμώ πως δυστυχώς θα αργήσει πολύ να αναδυθεί στην Ελλάδα μία ισχυρή πατριωτική πολιτική ομάδα. Και μακάρι να κάνω λάθος…

      • julie said

        Η απελπισία πρώτη αλλιώς έχουν αλληλοσπαραγμό .

      • Πετροβούβαλος said

        Δεν είμαι σίγουρος Julie: Αν αφαιρέσεις τώρα την απελπισία από πασοκόσκυλα, δεξιούς που δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους κλπ. θα ξαναπάρει τα πάνω της η ηθική αθλιότητα της μεταπολίτευσης. Ο άλλος δρόμος βέβαια έχει πολλά δάκρυα και μάλλον αίμα…

      • julie said

        Ισως έχεις δίκιο , επειδή δεν υπήρξα κομματόσκυλο , δεν μπορώ να φανταστώ την πολιτική ιδεολογία πάνω από την Ιδέα του Εθνους .

      • Πετροβούβαλος said

        Aπό την άλλη πάλι (κι εφ’ όσον δημιουργηθεί ΣΥΝΤΟΜΑ ισχυρή πατριωτική οργάνωση) υπάρχει και η μέθοδος του ξεδοντιάσματος στα παρασκήνια και επικοινωνιακά. Αυτό που ΔΕΝ έκανε ο Γ.Παπαδόπουλος.

        Αλλά αυτό είναι καθαρά ζήτημα ισχύος. Την οποία ισχύ, ειρήσθω εν παρόδω, διαθέτουν αυτή τη στιγμή ΚΑΙ οι Αν.Ελλ. και κυρίως η Χ.Α. και αυτό είναι το μέτρο της απόδειξης της ανικανότητάς τους στην καλύτερη και της σύπλευσής τους με τους προδότες στη χειρότερη (για την αριστερά ούτε λόγος).

      • julie said

        Δεν καταλαβαίνεις κάτι , όταν βλέπεις μόνο την εξουσία , δεν κοιτάς γύρω σου , όλα για την επίτευξη του στόχου .

      • Πετροβούβαλος said

        Ούτε καν την εξουσία δεν βλέπουν. Ο Π.Καμμένος κρατά τα γκέμια από ιδρύσεως των Αν.Ελλ. και ο Μιχαλολιάκος άρχισε τώρα να κρατά τα γκέμια με τις δηλώσεις του τύπου «δεν είναι ακόμα η ώρα της Χ.Α.» και «πιστεύουμε στην επανάσταση από πάνω προς τα κάτω». Κι αυτά είναι ενδεικτικά…

      • Φαίη said

        Είμαστε ένας οργανισμός που έχει προσβληθεί από καρκίνο. Δεν έγινε σε μια ημέρα. Πήρε χρόνια η διαδικασία. Για να αντιστραφεί η κατάσταση πάλι χρόνια θα χρειαστούν.

        Χρειαζόμαστε «σωστή διατροφή» για να αναπτύξουμε αντισώματα. Χρειαζόμαστε να αναπτύξουμε μια διαφορετική «φιλολογία» γύρω από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Σε κάθε ευκαιρία, πάντα και παντού θα πρέπει να περιγράφουμε το καρκινικό δίπολο που μας έφερε στην τωρινή κατάσταση. Να έχουμε ενωτικό λόγο, να δείχνουμε τους πραγματικούς εχθρούς, να ξεπερνούμε τους εγωϊσμούς του παρελθόντος.

        Ακούω τους πολιτικούς να λένε: «χρειαζόμαστε μια κεντροδεξιά», «χρειαζόμαστε μια πραγματική αριστερά» και τρελλαίνομαι. Τώρα που ολόκληρος ο Ελληνικός λαός υποφέρει αυτοί έχουν το θράσος και συνεχίζουν τους διχασμούς. Οι αριστεροί λένε στους δεξιούς, για σας δεν έχουμε λύση και οι δεξιοί λένε στους αριστερούς το ίδιο..Deal with it..Αυτό που μας λένε στην πραγματικόητα είναι: «σε τούτη τη δύσκολη στιγμή που η επιβίωσή σας βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, μην ενώνεστε αλλά συνεχίστε με τη διχαστική νοοτροπία που σας έφερε ως εδώ». Αυτό το σύστημα είναι ανίκανο να δράσει αλλιώς, δεν ξέρει δεν μπορεί. Είναι προσβολή το κέρατό μου μέσα, την ώρα που πεθαίνουν Έλληνες ο πολιτικός να βλέπει αριστερούς και δεξιούς και είναι ακόμα χειρότερη ντροπή εμείς από κάτω να τον ακούμε να το λέει και να μην τον στέλνουμε στο διάολο.

        Την απελπισία την αντιμετωπίζεις με έναν τρόπο. Μαθαίνεις να την ανέχεσαι μετατρέποντάς την σε όπλο. Είναι η δύναμη που θα σε κάνει να βάλεις στόχους, να φτιάξεις σχέδιο.

      • Πετροβούβαλος said

        Συμφωνώ σε όλα Φαίη, κυρίως για την αντιμετώπιση της απελπισίας. Παραμένει ο δύσκολος δρόμος, αλλά μάλλον ο μοναδικός που οδηγεί σε διέξοδο!

        Ενωτικός λόγος: Το μεγάλο ζητούμενο…

      • Γιώργης said

        Φαίη, ξεχνᾶς ἕνα πράγμα. Δἑν θέλουν ὅλοι νὰ ἐνωθοῦν πραγματικά. Ὑποκρίνονται τὴν ἔνωσι γιὰ νὰ ξανα-ματα- ὐπεισέλθουν στὸ νέο σῶμα ὥστε νὰ ξαναρχίσουν ἀπὸ τὴν ἀρχή νὰ τό κατατρώγουν ἐνῶ αὐτοὶ θά συνεχίζουν τὴν δουλειὰ τους.
        Τρανή καὶ πρόσφατη ἀπόδειξι τί ἄλλο…, τὸ ἄρθρο πού ἔβαλε ἡ Μέλια γιὰ τό Ὠνάσειο μὲ τὴν Λαλάκη.
        Ορισμένα πράγματα ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ καὶ γι αὐτὸ πρέπει νὰ μείνουν ἀπ’ ἔξω. Τελεία καὶ παῦλα.
        Ἀλλοιῶς τὰ πράγματα θά συνεχίζουν ἀτέρμονα.
        Ἐκτὸς ἀπὸ τὸν χρόνο πού ἀπομένει… Τελειώνει σύντομα…

      • Φαίη said

        Δεν είναι τόσο δύσκολος όσο νομίζεις.
        Ένα απλό τρικ της σκέψης είναι. Η δυσκολία στο να ξεπεραστεί αυτό το τρικ βρίσκεται στο ότι οι Έλληνες είναι πολιτικά όντα από τη φύση τους αλλά και παθιασμένος λαός. Αυτά τα δύο αν τα βάλεις μαζί όμως πολλές φορές δεν βγαίνουν σε καλό, δεν μπορείς να δεις καθαρά. Αν όμως στοχεύσεις σωστά, τότε είναι δυναμίτης.

        Θα σου κάνω μια ερώτηση:
        Ο πατριωτισμός των Ελλήνων από που πηγάζει;
        Από τη δεξιά ή από τους ίδιους τους Έλληνες;
        Ποια είναι η πρωτογενής πηγή;;

      • julie said

        O πατριωτισμός ; ποια είναι η πρωτογενή πηγή ;
        το ευρώ και τα περιουσιακά τους στοιχεία που από μηδέν έγιναν με πολλά μηδενικά εννοείται μετά την τελεία του ακέραιου αριθμού.

      • Φαίη said

        Γιώργη,

        Ποιους εννοείς ότι δεν θέλουν να ενωθούν πραγματικά;
        Αν εννοείς τους πολιτικούς, αλλοίμονο αν δεν έχω καταλάβει το παιχνίδι τους. Μην σου πω που τους βάζω αυτούς..
        για εμάς το λαό μιλάω..

      • Γιώργης said

        ´Ημουν ἀρκούντως σαφής Φαίη. Ὂσο γιὰ «μᾶς» τὸν λαὸ…, πόσα κομμάτια του τοὺς ἀκολουθοῦν τυφλά; Πιστεύεις ὅτι αὐτὸ θὰ ἀλλάξη ποτέ; Τοὺς ἔχεις γιὰ τόσο «ἀφελεῖς» τοὺς πολιτκούς; Δὲν νομίζω.
        Ἐπομένως δὲν γὶνεται νὰ πᾶμε ὅλοι μαζί… «ένωμένοι».

      • Φαίη said

        Αμάν ρε Τζουλιέτ με ξενέρωσες μια κι έξω..
        Λες αλήθειες γμτ μου αλλά δεν είναι έτσι για όλους..
        Αυτός ο κακός εαυτός που περιγράφεις «ταίστηκε» και διογκώθηκε στα χρόνια της καλοπέρασης αλλά δε σημαίνει ότι πίσω και κάτω από αυτόν δεν υπάρχει αγάπη για την Πατρίδα. Μια περίοδος «αμνησίας» είναι, μια «χαλάρωση» σε αδικαιολόγητο βαθμό που επέτρεψε στον εχθρό να έρθει πολύ κοντά. Δε λέω, κάποιοι από αυτούς ίσως να μην μπορέσουν ποτέ να βγούν από αυτήν την κατάσταση για πολλούς και διάφορους λόγους.

        Εγώ αλλού ήθελα να καταλήξω..
        Ο πατριωτισμός υπάρχει. Υπάρχει γιατί ο Έλληνας το έχει αποδείξει στην ιστορία του. Η πρωτογενής πηγή δεν έρχεται από τη ρητορεία της δεξιάς αλλά από τον ίδιο τον Έλληνα.

        Αν δεχτούμε αυτό, τότε θα πάμε στο επόμενο λογικό συμπέρασμα: η δευτερογενείς πηγή (δηλ. «πατριωτισμός» της δεξιάς ας πούμε) οφείλει να λογοδοτεί, πηγάζει, αναφέρεται, έχει ως πυξίδα, μπλα μπλα μπλα την πρωτογενή πηγή (δηλ. τον πατριωτισμό του λαού) και όχι το αντίστροφο.

        και το επόμενο λογικό ερώτημα που τίθεται είναι:
        πως είναι δυνατόν τις τελευταίες δεκαετίες ο λαός, ο πρωτογενής φορέας του πατριωτισμού, να έχει περιορίσει τη ρητορεία του πατριωτισμού του στα πλαίσια της δευτερογενούς πηγής; Από πότε σηκώνονται τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι;

        Αυτό ήταν ένα παράδειγμα για να καταλάβουμε πως όλα τα κόμματα και οι παρατάξεις χρησιμοποιούν χαρακτηριστικά του λαού για να τον φέρνουν στα νερά τους, να τον περιορίσουν σε συμβιβασμούς και να τον μαντρώσουν.
        Όλο αυτό το πράγμα που επικρατεί αυτή τη στιγμή ΔΕΝ αντιπροσωπεύει το ελεύθερο πνεύμα των Ελλήνων..

      • Φαίη said

        Γιώργη,

        δεν τους θεωρώ απλά αφελείς τους πολιτικούς αλλά ΚΑΡΑΗΛΙΘΙΟΥΣ.
        Δεν έχουν άλλη επιλογή αυτή τη στιγμή Γιώργη παρά να γίνουν πιο δεσποτικοί και αλαζόνες διότι το σύστημα που τους στεγάζει είναι έτοιμο να καταρρεύσει.. Κάτω από τέτοιες συνθήκες αυτή είναι μια φυσιολογικότατη συμπεριφορά.

        «..πόσα κομμάτια του τοὺς ἀκολουθοῦν τυφλά; Πιστεύεις ὅτι αὐτὸ θὰ ἀλλάξη ποτέ; Τοὺς ἔχεις γιὰ τόσο «ἀφελεῖς» τοὺς πολιτκούς;»

        Και φυσικά το πιστεύω Γιώργη. Οτιδήποτε πριν γίνει πράξη έχει προηγηθεί ως σκέψη. Και δεν μιλάω με απόλυτους αριθμούς. Δεν μασάω ροζ παπαρούνες «όλοι θα είμαστε μαζί κι αγαπημένοι τρα λα λα, τρα λα λο» αλλά αυτά τα κομμάτια μπορούμε να τα λιγοστέψουμε. Αξίζει να σπέρνουμε το σωστό μήνυμα και να μην έχουμε παραδώσει τα όπλα της ελπίδας εμείς οι ίδιοι αλλιώς είμαστε ήδη νεκροί και δεν το ξέρουμε.

      • Πετροβούβαλος said

        Φαίη, η πρωτογενής πηγή είναι σαφώς οι Έλληνες. Η Δεξιά είναι εκείνη που έχει υϊοθετήσει επί το πλείστον την πατριωτική ρητορική. Υπό αυτό το πρίσμα, ότι πραγματικά πατριωτικό, μπορούσε να ανθήσει μόνο εκεί, σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας. Αλλά: Καμία σχέση (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) η ρητορική με την πραγματικά πατριωτική δράση. Την μεταπολίτευση τη ζήσαμε όλοι….

      • julie said

        Επειδή πάντα τα έβλεπα όλα με διάθεση ρομαντική ,όχι πως δεν καταλάβαινα τι γινόταν αλλά ήθελα το συννεφάκι μου, κάποια στιγμή είδα ότι αυτό μπορεί κάποιος να το εκμεταλλευτεί ,έτσι αυτό που δεν ήθελα να πω για να μην πληγώσω το λέω πια ..είναι η αλήθεια δεν μπορώ να την καταπίνω και να βιώνω τρέλα. Ειδα ότι όταν την κοιτάς κατάματα μπορείς να την σκοτώσεις , μπορείς να μάθεις πιο εύκολα να την πολεμήσεις .
        Και αυτοί που απέκτησαν …..τα πολλά μηδενικά δεν μπορείς να τους φέρεις πίσω να τους μιλήσεις για πατρίδα , ξέρεις γιατί ; πρώτοι αυτοί ξέχασαν το φτωχό σπίτι τους στο χωριό , ξέχασαν το μοίρασμα του ψωμιού γιατί ένα κίνημα ληστρικό τους έμαθε άλλο μοίρασμα , επιδοτήσεων , μίζας και συνείδησης .
        Τώρα οι άλλοι που αγωνίζονται , λες να μη δόθηκε και σ΄αυτούς η ευκαιρία ; πιστεύω σε πολλούς ναι , αλλά βρε , Φαίη , η συνείδηση δεν αγοράζεται για κάποιους , αυτοί θα δώσουν τα πάντα για ν΄μπορεί αυτό το δοξασμένο κομμάτι πανιού , η ΣΗΜΑΙΑ , να κυματίζει σε ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ.

      • Φαίη said

        Εννοείται πως σε πολιτικό επίπεδο η δεξιά υιοθέτησε την πατριωτική ρητορεία και η αριστερά την εργατοδιεθνιστική και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

        Μόνο και μόνο που χωρίζονται στους μεν και στους δε είναι απαράδεκτο. Εγώ αν ήθελα να υπερασπιστώ τον πατριωτισμό των Ελλήνων δεν θα έλεγα ότι ανήκω στην τάδε πτέρυγα (δεξιά/αριστερά). Δεν ανήκω σε καμία πτέρυγα θα έλεγα. Ανήκω στους Έλληνες. Όταν όμως λέω ότι ανήκω στην τάδε πτέρυγα, δεν θέλω στην πραγματικότητα να υπερασπιστώ τους Έλληνες αλλά το σύστημα που έχει τις δύο γμνς πτέρυγες και την Ελεγιανή διαλεκτική τους. Αυτό θέλω να εξυπηρετήσω πρωτίστως.

      • Πετροβούβαλος said

        Κι εδώ συμφωνούμε απολύτως. Άσε που είναι εξευτελιστικό να ανήκει κάποιος σε οτιδήποτε μικρότερο της Πατρίδας! Όπως είναι και ανόητο να κρίνει κάποιος απόψεις και γνώσεις μόνο και μόνο επειδή προέρχονται από κάποιους χώρους. Τα σοβαρότερα σύγχρονα οικονομικά επιχειρήματα υπέρ της δραχμής τα έχει πει πρώτος ο αριστερός Κ.Λαπαβίτσας, πρώτο τραπέζι πίστα στον Αβέρωφ!

      • Φαίη said

        Τζουλιέτ δεν μπορώ να πω ότι διαφωνώ μαζί σου..
        Όσοι έχουν πουλήσει συνειδητά την ψυχή τους στο διάολο (αυτό είναι το χρήμα για μένα) είναι ήδη νεκροί και από πολλές απόψεις.
        Μιλώ για όσους «αφέθηκαν» και για αυτούς δεν θα χάσω την ελπίδα μου..

      • Φαίη said

        Ακριβώς Πέτρο,
        τα έχουμε πει αμέτρητες φορές εδώ μέσα.
        Οι ταμπέλες είναι εμπόδια, βαρίδια στην αναζήτηση της αλήθειας και της λύσης.
        Πας να πεις μια άποψη και πριν τελειώσεις καλά καλά την πρότασή σου ο άλλος έχει βγάλει συμπέρασμα. Μιλάμε για την απόλυτη ξευτίλα. Αυτοματοποιημένη συμπεριφορά με παντελή έλλειψη λογικής.. κανονικά ρομποτάκια έχουμε καταντήσει..

      • Γιώργης said

        «… αλλά αυτά τα κομμάτια μπορούμε να τα λιγοστέψουμε.»
        Ἔτσι. Αὐτὴ εἶναι ἡ σωστὴ ἐκκίνησι. Καὶ -συμπληρώνω ὅτι- ἐάν δέν θέλουν ἤ δὲν μποροῦν…, τὰ ἀφήνουμε πίσω. Ἁπλά.

      • Γιώργης said

        Τζουλιάττα μου…, τώρα τὰ εἶπες καλά. Ποοοολύ καλὰ μάλιστα…! 😎

      • Πετροβούβαλος said

        «…ἐάν δέν θέλουν ἤ δὲν μποροῦν…, τὰ ἀφήνουμε πίσω. Ἁπλά» .

        +1000 όσο ωμό κι αν ακούγεται! Aπαραίτητο αν έχουμε αντίληψη της κρισιμότητας της οικονομίας πόρων και χρόνου!

      • julie said

        Επειδή το λατρεύω ……….

  2. Γιώργης said

    Φαὶνεται ὅτι ὑπῆρχαν καὶ ἔντιμοι καὶ ἀν μή τι ἄλλο εἰλικρινεῖς ἄνθρωποι καὶ τότε, παρ’ ὅλο τὸ «σφιχτὸ» περιβάλλον καὶ συνθῆκες πού τοὺς περιέβαλλαν…

    Μὲ αὐτὸ τὸ ἄρθρο ἐπιβεβαιώνονται στὸ ἔπακρο οἱ ἀπόψεις μου (πού ἔχω γράψει καὶ ἐδῶ) περὶ τῶν γεγονότων τῆς ἐποχῇς 1944-’49 καὶ τὸν σιχαμὲνο ρόλο καὶ ἐπιβουλὴ τῆς κομμουνιστικῆς Ρωσίας.
    Ἀπόψεις πού λίγοι ἔχουν τολμήσει νὰ σκεφτοῦν, πόσο μᾶλλον νὰ ἐκφράσουν…

    • Πετροβούβαλος said

      Focus στο τότε Ελληνικό πολιτικό σύστημα. Τόνα χέρι ένιβε τ’ άλλο και παρεούλα πλήγωναν την Πατρίδα. Καλή (κακή ψυχρή κι ανάποδη) ώρα όπως και τώρα.

    • ΜΑΡΙΑ said

      Συμφωνοῦμε Γιώργη καί νά προσθέσω,ὅτι ὁ Πόρτερ «ἔπιασε» σχετικά ἱκανοποιητικά,
      τήν Ἑλληνική πραγματικότητα τῆς ἐποχῆς-ἄν καί Ἀμερικανός-πρᾶγμα πού δέν εἶναι εὔκολο.

      Βέβαια,θεωρῶ μεγάλο φάουλ του(ἀνάμεσα σέ ἄλλα) νά ἀποκαλῆ: «Ἑλληνική Ἐθνική Ψύχωση»
      τήν ἀπελπισία καί τήν κούραση ἑνός ΠΕΡΗΦΑΝΟΥ ΜΑΧΗΤΗ ΛΑΟΥ,πού πλήρωσε-καί ἐξακολουθεῖ νά πληρώνη-τά βρώμικα παιχνίδια
      τῶν «ἱσχυρῶν»,εἰς βἀρος του….

      Ἐντύπωση μοῦ ἔκανε καί ἡ ἀναφορά του στήν δημόσια διοίκηση,σέ αὐτό τό τέρας πού κάποιοι στήν σημερινή ἐποχή πιστεύουν ὅτι μπορεῖ ΑΝΩΔΥΝΑ,νά ἐξαφανιστῆ…

      Ἐπίσης ἡ συγκεκριμένη παράγραφος:

      «Όπως μου είπε, “Όταν κατά την άφιξή τους σε μια νέα χώρα, οι επισκέπτες αντιμετωπίζουν μια αμμοθύελλα ή έναν τυφώνα, πάντα τους λένε πως ο καιρός είναι ασυνήθιστος. Αλλά η κατάσταση που θα αντιμετωπίσετε εδώ στην Αθήνα, η νομισματική κρίση, η πιθανή απεργία των δημοσίων υπαλλήλων, η εν αναμονή πτώση της κυβέρνησης, δεν αποτελούν παρά το συνηθισμένο μεταπολεμικό πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα»…..

      ……ἄν τῆς ἀφαιρέσεις τήν λέξη μεταπολεμικό,θά μποροῦσε νά ἔχη γραφτεῖ σήμερα τό πρωΐ…!!!

      Πολύ ἐνδιαφέρον ἄρθρο,Πετροβούβαλε….χαλάλι ὁ κόπος σου :mrgreen:

  3. julie said

    Ξέρεις τι είναι κάποιοι έστω και »συμπονετικοί » να λένε ότι υπάρχουν άνθρωποι που αγαπάνε τον τόπο, που θέλουν να βοηθήσουν αλλά ……..είναι ανίκανοι , τι σας θυμίζει ;
    Ενα ξέρω ότι ποτέ δεν υπήρξαμε ανεξάρτητο Εθνος , πάντα έστω και »παντόφλα » μας πετούσε και εμείς ; Για σκεφτείτε αυτό μόνο ……….τίποτε άλλο , τα υπόλοιπα είναι αναλύσεις για δικαιολογήσουμε την ανικανότητα των πολιτικών να περιφρουρίσουν τα δικαιώματα του Εθνους τους . Υποχείρια ξένων δυνάμεων ….και η φωνή του απελπισμένου τι να φτιάξω αφού θα μου τα ρημάξετε …….γ@μώτο.
    “Τέσσερις φορές στη ζωή μου, το σπίτι μου έχει καταστραφεί», μου είπε, «από τους τούρκους, τους βούλγαρους, τους ναζί και τους αντάρτες. Για ποιο λόγο να το ξαναχτίσω”;

    • Πετροβούβαλος said

      Όπως αναδυόταν τότε οι Αμερικανοί, ως παγκόσμιοι ηγέτες, αντίθετα με τους πανηλίθιους ευρωπαίους που βγήκαν από τον πόλεμο ΧΩΡΙΣ τις αυτοκρατορίες τους, είχαν κάθε συμφέρον να προωθήσουν την οικονομική αυτάρκεια της Ελλάδος. Το καρκίνωμα στην Ελλάδα είναι τα παράσιτα, πολιτικά και επιχειρηματικά.

      Η κατάσταση που περιγράφει ο Porter προσομοιάζει τρομακτικά με τη σημερινή.

      • julie said

        Τι σου θυμίζει ; καααλός …….αλλά……..και έρχεται η βοήθεια , γιατί η παρέα δεν αφήνει άλλους να »παίξουν» η τσόχα είναι πριβέ ….
        Κυριακή πρωί και με έκανες ….ππππππύυυυυραύλο.

      • Πετροβούβαλος said

        Kαι για να συμπληρωθεί το παζλ: Τι επιχείρησε ο Γ.Παπαδόπουλος; Οικονομική ανάπτυξη. Τι δεν επιχείρησε; Μαζικές εκκαθαρίσεις. Το κλειδί της αποτυχίας…

    • Φαίη said

      Δεν μιλάμε για ανικανότητα των πολιτικών Τζουλιέτ.
      Είναι διαλεγμένοι ένας ένας.
      Τα ίδια σ@ατοτζάκια μας κυβερνούν δεκαετίες και πίσω από αυτούς τα ίδια συμφέροντα ταϊζουν και κατευθύνουν την απληστία τους.

      και όλα αυτά, στον Τόπο που γέννησε τη Δημοκρατία..

      • julie said

        Αν δεν ήταν ανίκανοι θα μπορούσαν να σταθούν , οι »προστάτες » τέτοιους θέλουν .

      • Φαίη said

        Σωστό και αυτό Τζουλιέτ αν και υπήρξαν και θα υπάρξουν κάποιοι που ενδεχομένως να είχαν καλές προθέσεις αλλά να αποδείχθησαν ανίκανοι. Είναι ένας συνδυασμός πραγμάτων που θα σε κρατήσει στην κορυφή και ένα από αυτά λέγεται ΠΡΟΔΟΣΙΑ.

  4. Μέλια said

    Η αμερική παρεμβαίνει για να βοηθήσει την ταλαιπωρημένη Ελλάδα, στην τότε Ελληνική κυβέρνηση, με γλώσσα ωμή και ύφος αφέντη προς δούλο. Και ο Τσαλδάρης με την ουρά στα σκέλια και την πλειοψηφία της Βουλής παριστάνει πως υποκύπτει στις αξιώσεις του αφεντικού.
    Τα υπουργεία άνοιξαν διάπλατα τα αραχνιασμένα χαρτιά τους και οι στρατιωτικοί και οι πολιτικοί ηγέτες έτρεξαν να κάνουν λεπτομερείς αναφορές σαν άβουλα στρατιωτάκια του αμερικανικού στρατού. Ψεύτικες οι αναφορές, ύπουλες οι προθέσεις στην μικρή θητεία του Πόρτερ.
    Το καθεστώς της υποτέλειας είχε πάντα οικονομικό υπόβαθρο, με επακόλουθο την ταπείνωση της εθνικής μας υπερηφάνειας και αξιοπρέπειας με σειρά χαμένων ευκαιριών σαμποταρισμένων εκ των ΕΣΩ.
    Η οικονομική εξάρτηση οδηγούσε και οδηγεί πάντοτε στην πολιτική και εθνική εξάρτηση… δυστυχώς η ιστορία επαναλαμβάνεται και στις μέρες μας.

    Καλό μεσημέρι παιδιά.

    • Πετροβούβαλος said

      Καλό μεσημέρι καπετάνισσα.

      Κι εγώ αν ήμουν Porter θα μιλούσα με ύφος αφέντη προς δούλο και θα φερόμουν σαν αφέντης προς δούλο. Άλλο ζήτημα ο Ελληνικός λαός…

  5. Μπραβο Τσηφ,,,εξαιρετικά ενδιαφέρον το άρθρο

    Επέτρεψε μου μια παρατήρηση,,,γενικα
    λες και ξαναλές και οχι μονον εσυ,,

    Γι αυτό εκτιμώ πως δυστυχώς θα αργήσει πολύ να αναδυθεί στην Ελλάδα μία ισχυρή πατριωτική πολιτική ομάδα. Και μακάρι να κάνω λάθος…

    (κι εφ’ όσον δημιουργηθεί ΣΥΝΤΟΜΑ ισχυρή πατριωτική οργάνωση)

    εεε,,,έχουμε αφήσει μια δουλειά στην μέση,,,θεωρώ λογω καλοκαιριού,,και το οτι ειμαι κουζουλός,,ειναι γνωστόν,,,ας μου επιτραπεί να ειμαι και λιγο ρομαντικός,,αλλα και λιγο διορατικός η αιθεροβάμων,,,,,διοτι,,ειτε το θέλετε ειτε όχι,,,μιας και ΟΛΟΙ ΣΑΣ,,,ΟΛΟΙ ΜΑΣ ,,,είμαστε Ελληνες και αγαπάμε αυτην την πανέμορφη σε ολα της Πατρίδα,,,πρέπει να τελειώσουμε αυτο που ξεκινήσαμε,,κατόπιν ,,οσοι πιστοί και αποφασισμένοι προσέλθετε

    ΑΠΟ ΤΟ ΑΒΕΡΩΦ ΞΕΚΙΝΑΜΕ,,,

    χωρίς καμία παρεξήγηση,,,,αν γελάτε δεν με πειράζει,,εγώ,,,αυτό το λέω οσο πιο δυνατά μπορώ και το πιστεύω ακράδαντα,,,,

    υγ;δεν μαλώνω κανέναν,,απλά,, δοθείσας ευκαιρίας,,,λεω τσι κουζουλάδες μου

  6. ΒΡΑΧΟΣ said

    Kαλημέρα, καλή εβδομάδα.
    Υπάρχει βασικό πρόβλημα ανάγνωσης.
    Ανάγνωσης πραγματικότητας.
    Ο λάθος τρόπος ανάγνωσης της πραγματικότητας δεν αφορά μόνον τον Ελληνικό λαό, σήμερα, αφορά όλους τους λαούς, τους λεγόμενους «ανεπτυγμένους» τουλάχιστον, τρόμαρα μας και τρομάρα τους.
    Δεν μπορώ να προσδιορίσω επακριβώς από πότε άρχισε το πρόβλημα, είναι πάρα πολύ δύσκολο.
    Τα «παράσιτα» έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά.
    Ακούστε εδώ.
    Ο σημερινός άνθρωπος γεννιέται σήμερα και κάμποσα από τα τελευταία χρόνια, με κάποιες συγκεκριμένες «σταθερές».
    Όσο πιο πίσω πάμε στην Ιστορία, οι «σταθερές» ήταν λιγότερες και όσο προχωράμε γίνονται περισσότερες.
    Η διαπαιδαγώγηση του ανθρώπου έχει αλλάξει δραματικά και ενώ – πρακτικά – το ζώο δεν έχει αλλάξει σχεδόν καθόλου, έχει αλλάξει ο Νόμος κάτω από τον οποίο ζει.
    Επόμενο είναι ένα ζώο που να μην έχει εκπαιδευθεί για τίποτα, να μην μπορεί να αντιδράσει σε τίποτα.
    Θεωρούμε πράγματα δεδομένα, που δεν είναι και ζούμε με δεδομένες αντιλήψεις που δεν ισχύουν.
    Στην σκληρή και ωμή πραγματικότητα τίποτα δεν έχει αλλάξει από την εποχή των σπηλαίων.
    Αυτό δεν το ξέρουμε ή καλύτερα δεν μπορούμε να το διανοηθούμε.
    Παλιότερα, τα παλιά «κόκκαλα» αντιδρούσαν σε μη δεδομένες καταστάσεις διαφορετικά από τα σημερινά ασπόνδυλα.
    Ήταν περισσότερο προσαρμοστικοί και οι απώλειες δεν ήταν κριτήριο.
    Σήμερα, είναι…
    Στην πραγματικότητα ούτε σήμερα είναι, αλλά μας έχουν μάθει να τις αποφεύγουμε.
    ΛέγεταΙ και άρνηση πραγματικότητας.
    Η ζωή , για να υπάρξει, πρέπει να υπάρχει η λέξη «σύγκρουση».
    Είναι αυτονόητη σε κάθε έμβιο οργανισμό.
    Αλλιώς δεν υπάρχει ζωή.
    Ζωή δεν είναι να φυτρώνεις και να περιμένεις κάποιον να σε «ποτίσει» για να μεγαλώσεις.
    Καθόλου…
    Είναι ακριβώς το αντίθετο.
    Η ζωή είναι αέναη πάλη.
    Αυτό το μικρό συμπερασματάκι Ιστορίας, δεν μπορεί κάποιος να το καταλάβει διαβάζοντας μόνο.
    Κανείς δεν έγινε βατραχάνθρωπος από βιβλίο και αν ξέρει κανένας καμία περίπτωση,να με το πει και μένα να πάρω το βιβλίο.
    Θαύματα δεν υπάρχουν.
    Υπάρχει συνειδητοποίηση της ζωής, όπως ΑΥΤΗ θέλει να την ξέρουμε ή θάνατος.
    Και γι΄αυτό ίσως φαίνεται ότι ορισμένες διαπιστώσεις ισχύουν και σήμερα…
    Η ζωή δεν αλλάζει τις «παραμέτρους» λειτουργίας της , γιατί προχωράει ο χρόνος…
    Όσοι πιστεύουν στην «προόδο» πιθανόν να διαφωνήσουν και είναι κατανοητό.
    Εγώ, ως γνωστόν, είμαι οπισθοδρομικός…
    Η κατάσταση θα διορθωθεί μόνο με κρύο νερό και καμία φορά έχει την ρημαδοικανότητα, το ρημάδι, να πέφτει από εκεί που δεν το περιμένεις, την ώρα που κοιμάσαι ο αφελής, τον ύπνο του δικαίου.
    Σημείωση: Ούτε Δικαιοσύνη υπάρχει…

    • Πετροβούβαλος said

      To κρύο νερό πέφτει σε δόσεις, η διόρθωση υπό αυτή την έννοια είναι ζήτημα ποσότητας/χρόνο. Υπάρχει κάτι που μπορούν να μας μάθουν τα βιβλία κι αυτό είναι η «κύκλοι» και τα «κύμματα» της ιστορίας. Όμως αυτές είναι μακροσκοπικές θεωρήσεις. Η δράση είναι ζήτημα… δράσης, το αυτό ισχύει και για την αντίδραση.

      Καλημέρα και καλή εβδομάδα Βράχε!

    • Φαίη said

      Έτσι όπως τα λες είναι αγαπητέ Βράχε.

      Κάποτε οι άνθρωποι ασχολούνταν με το πως θα επιβίωναν έξω στη φύση, πως θα δάμαζαν τα άγρια στοιχεία και πως θα εξάπλωναν την κυριαρχία τους και τον «πολιτισμό» τους πάνω στον πλανήτη που τους έβαλε ο Θεός να κατοικήσουν.
      Με το πέρασμα του χρόνου ο κύκλος αυτός συμπληρώνεται όλο και περισσότερο. Σήμερα ο κύκλος έχει κλείσει σχεδόν και οι άνθρωποι φυλακίστηκαν και οι ίδιοι μέσα του.
      Μαζί με τα άγρια ζώα, «εκπολιτίστηκε» και ο άνθρωπος και έχασε την Ελευθερία του.
      Όσο ανεβαίνει ο άνθρωπος στην προσπάθειά του να δαμάσει και να εξερευνήσει, βρίσκεται σε πνευματική διέγερση, στο στοιχείο του. Δεν ξέρω όμως τι συμβαίνει και κάθε φορά που φτάνει στην κορυφή αρχίζει την κατάβαση. Ίσως επειδή το να βρίσκεσαι στην κορυφή είναι πιο δύσκολο απ’ το να βρίσκεσαι στο χαμηλότερο σημείο του βουνού. Ίσως και αυτή η θέση να έχει τις προϋποθέσεις τις, τις οποίες ο άνθρωπος δεν έχει κατανοήσει πλήρως παρότι είναι αυτός που έχει ανέβει το βουνό. Δεν είναι και εύκολο πράγμα να ισορροπείς στην κορυφή ενός βουνού. Αυτό δείχνει η ιστορία κάθε φορά που ένας πολιτισμός καταρρέει. Κάθε φορά που ένας κύκλος κλείνει και ανοίγει ένας άλλος.
      Η ασχολία του σημερινού ανθρώπου έχει να κάνει πρωτίστως με τις παγίδες που έχει δημιουργήσει ο ίδιος στον εαυτό του. Περισσότεροι «Νόμοι», «ελευθερίες», «σταθερές», «περιορισμοί», «ερμηνείες» και όλα τούτα θίγουν ένα πολύ βασικό στοιχείο του ανθρώπου. Την πραγματική Ελευθερία του. Φαίνεται από τον τρόπο που αυτή «εκφράζεται» μέσα από την επιστήμη, τη δικαιοσύνη, την τεχνολογία, τη νομοθεσία, τη διακυβέρνηση, και γενικώς όλους εκείνους τους χώρους που ρυθμίζουν και επηρρεάζουν την ζωή μας.

      Οι Νόμοι του ανθρώπου είναι ατελείς γιατί και ο ίδιος είναι ατελής και όταν τολμά να ακουμπίσει και να κουμαντάρει την ελευθερία του, τότε γίνεται δυστυχισμένος γιατί πραγματικά δεν έχει μάθει ακόμα πως να την χειρίζεται..
      Έτσι, ο Μύθος του Σισύφου επαναλαμβάνεται..

      Δεν ξέρω όμως αν θα έρθει κάποια στιγμή στην Ιστορία του Ανθρώπου που το δικαίωμα της επανάληψης θα έχει εξαντληθεί.

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        H ασχολία του σημερινού ανθρώπου έχει να κάνει με την προσαρμογή του στο σύστημα επιβίωσης, διαλέγοντας τρόπο επιβίωσης από προεπιλεγμένες λύσεις.
        Παίζουμε το multiple choice game
        Το κακό είναι στο «προεπιλεγμένες».Δεν υπάρχει παραγωγή νέων, εδώ και πολύ καιρό.
        Τελματώσαμε σαν οργανισμοί.
        Καταργήσαμε την φαντασία, που είναι το απόλυτο όπλο επιβίωσης και γίναμε «επιλέκτες» λύσεων συγκεκριμένων.
        Νομίζουμε ότι στηριζόμενοι στα επιτεύγματα της τεχνολογίας προοδεύουμε.
        Μα πως να προοδεύσεις όταν οι «ιδεολογίες» στις οποίες επιτρέπουμε να «καθορίζουν» την ζωή μας είναι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία ΓΤΠΚ;
        Πως να προοδεύσεις όταν οι παράμετροι λειτουργίας των προεπιλεγμένων συστημάτων ΑΠΑΙΤΟΥΝ μειωμένες ελευθερίες, υποταγή στην θέληση «αρχηγών» ή «ηγετών» και αυτοευνουχισμό της ελεύθερης βούλησης;
        Επιλέγοντας, με τα σημερινά δεδομένα, κάποιον «τρόπο», αυτοπεριορίζουμε τις δυνατότητες μας.
        Όταν το λιοντάρι μείνει περιορισμένο στο πιο χρυσό και πολυτελές κλουβί, στον καλύτερο ζωολογικό κήπο, πρέπει αυτόν, τον βασιλιά, να τον ταϊζεις ψοφίμια, γιατί ξεχνάει να κυνηγάει…
        Περιμένει τον «φίλο» του, τον δεσμοφύλακα, να τον ταίσει γιατί αλλιώς θα ψοφήσει…
        Το ωραίο είναι ότι πιστεύουμε ότι η δυνατότητα επιλογής «συστήματος» λειτουργίας, από τα προεπιλεγμένα, είναι ελευθερία.
        Ελευθερία είναι να δημιουργείς – συνεχώς – το καλύτερο δυνατό σύστημα, την δεδομένη στιγμή, χωρίς προεπιλογές.
        Δεν είναι Ελευθερία να μαντρώνεσαι σε μαντρί παλιό, που το χτίσαν άλλοι, που δεν ξέρουν ποιος και πως είσαι.
        Ελευθερία είναι να φτιάχνεις δικό σου σπίτι,όχι να μένεις στο σπίτι που έχτισαν για σένα «εργολάβοι»…
        Και αν κάπου είναι προφανές αφύσικο το να «περιορίζεται» η ελέυθερη βούληση, είναι εδώ…
        Στον Άγιο Τόπο.
        Εδώ, παλιότερα, εφευρίσκαμε.
        Ψάχναμε και βρίσκαμε.
        Δημιουργούσαμε από το τίποτα, κάτι και όχι μόνο μία φορά.
        Δεν είχαμε ανάγκη κανέναν να μας περιγράψει την ζωή μας.
        Αν το πρόβλημα του χώρου Γη είναι στο δέκα, εδω΄είναι στο εκατό και είναι από τους λόγους που μας φαίνεται, σε ορισμένους όχι σε όλους, το αδιέξοδο ακόμα πιο σκληρό και ψηλό.
        Δεν παράγουμε «τρόπο».
        Προσαρμοστήκαμε σε ξένους τρόπους και θα τιμωρηθούμε για την μυωπία μας.
        Χρειαζόμαστε νέο τρόπο και – εδώ είναι το αισιόδοξο και μην φοβάστε – θα τον βρούμε.Αναγκαστικά, για να επιβιώσει ο Άνθρωπος.
        Έχει να πέσει νερό που το Αιγαίο θα φαίνεται ποσότητα κοχλιαρίου του γλυκού…

      • Φαίη said

        Μα η έλλειψη φαντασίας μας οφείλεται στο ότι έχουμε χάσει την ελευθερία μας.. Την εσωτερική μας ελευθερία, αυτή που κάνει τον άνθρωπο να θέλει να πετάξει σαν το πουλί. Και για να είμαι πιο ακριβης, την ελευθερία μας την έχουμε ανταλλάξει με υποκατάστατα. Αύτό νομίζω προσπάθησα να πω εδώ: https://averoph.wordpress.com/2013/07/15/%CE%B7-%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B4%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%AD%CF%84%CF%85%CF%87%CE%B5-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8E-%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B5/

        εξού και οι ανεπαρκείς εναλλακτικές (multiple choice) λύσεις που αναφέρεις.. τις οποίες ανεχόμαστε..

        Το δικό μου το σκεπτικό λέει ότι ο Γολγοθάς του ανθρώπου σε αυτή τη ζωή είναι η πάλη του καλού και του κακού που γίνεται μέσα του. Να είναι ελεύθερος και δημιουργικός χωρίς να βλάπτει. Να μαθαίνει να εξισορροπεί τις ελευθερίες του με αυτές των άλλων. Να βλέπει που τελειώνει το δικό του δίκιο και που αρχίζει του άλλου. Τα παθήματά του και τα λάθη του καθόλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας είναι απόρροια της αδυναμίας του να δαμάσει το καλό και το κακό μέσα του.

        Στην τεχνολογία όμως είναι ξεφτέρι. Σκέψου τώρα πόσο πολύ περισσότερο γέρνει η παλάντζα εναντίον του σε αυτόν τον Γολγοθά που πρέπει να διανύσει, όταν αυτή η τεχνολογία χρησιμοποιείται για να δελεάσει τα χαμηλότερα των ενστίκτων του, να διογκώσει την κακή του πλευρά και να τον κάνει να νοιώθει υποχρεωμένο και εξαρτημένο στο «φίλο» του το δεσμοφύλακα. Όταν αυτή η τεχνολογία τον έχει κάνει μαλθακό και του προκαλεί αμνησία και αποξένωση από την ίδια του τη φύση που τον θέλει εξερευνητή και «ετοιμοπόλεμο». Τελικά, και όσο περνάει ο καιρός, η ασχολία του σημερινού ανθρώπου θα συγκεντρώνεται όλο και περισσότερο στο πως θα απεγκλωβιστεί από εκείνη την ελίτ που βρίσκεται ένα βήμα μπροστά του και τον κατευθύνει σαν πιόνι. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει πρώτα να ξεπεράσει τον τωρινό εαυτό του.

        Και όλες αυτές οι ΓΤΠΚ ιδεολογίες δεν είναι τίποτε άλλο από μηχανοραφίες για να κουμαντάρονται οι μάζες. Η επίθεση είναι πολυεπίπεδη και πολύπλευρη..

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Ξέρεις πόσοι δεσμοφύλακες «ξέχασαν» ότι έχουν να κάνουν με τον βασιλιά;
        Καταπιέζεται η φύση.
        Στομώνεται.
        Φυλακίζεται.
        Απομονώνεται.
        Πολεμιέται.
        Αλλά δεν νικιέται…
        Ένα κλικ μακρυά είναι…
        Η επίθεση πρέπει να είναι πολυεπίπεδη και πολύπλευρη.
        Καλύτερα.
        Περισσότεροι στόχοι…
        🙂

      • Φαίη said

        Αμήν.
        Ελπίζω μονάχα ό,τι είναι να γίνει να γίνει γρήγορα γιατί έτσι όπως το πάνε σε λίγο το μυαλό μας θα γίνει κομπόστ.

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Δεν έχω μυαλό.
        Δεν ανησυχώ.
        Καλή Παναγιά.

      • Φαίη said

        χαχαχααχχ
        Έτσι Βράχε.

        και η Παναγιά να μας φωτίσει..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s