ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Γιώργης στη FDA ΚΑΙ PFIZER: «Συγκάλυψη μαζ…
    Γιώργης στη FDA ΚΑΙ PFIZER: «Συγκάλυψη μαζ…
    1868: Το ατμόπλοιο Έ… στη Ναυμαχία μεταξύ «Ενώσεως» και…
    Πετροβούβαλος στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Χρειάζεται υποχρεωτικό rapid t…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Το τέλμα: Χίτλερ εναντίον Bernanke

Posted by Πετροβούβαλος στο 22 Ιουλίου, 2013

του Mike Whitney
από το CounterPounch

(σ. Π/Β: Το άρθρο πρωτοδημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2013, όταν ο Ben Bernanke ήταν ο εν ενεργεία πρόεδρος της  Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ – Fed)

.

Γιατί κατάφερε ο Αδόλφος Χίτλερ να βγάλει τη Γερμανία από τη Μεγάλη Ύφεση, όταν οι Αμερικανοί διαμορφωτές πολιτικής -ιδιαίτερα η Fed- έχουν αποτύχει τόσο οικτρά;

Ας δούμε τα γεγονότα: Όταν ο Χίτλερ ανέλαβε την εξουσία στα 1933, η γερμανική οικονομία ήταν βυθισμένη στο χάος: Εκατομμύρια άνθρωποι ήταν άνεργοι, σειρά από μεγάλες τράπεζες είχαν καταρρεύσει, η αγορά για τις γερμανικές εξαγωγές είχε στερέψει από τη μια μέρα στην άλλη, και ο εξωτερικός δανεισμός με επικεφαλής τις ΗΠΑ είχε παγώσεi (απόσυρση των πιστώσεων στο πλαίσιο του Young Plan [σ.1]) με αποτέλεσμα να εξωθηθεί η γερμανική βιομηχανία και η χρηματοδότησή της σε σοβαρή ύφεση. Μέχρι τα 1932, η γερμανική βιομηχανική παραγωγή είχε συρρικνωθεί σχεδόν στο μισό από το επίπεδο που βρισκόταν ένα χρόνο νωρίτερα. Η ανεργία αυξήθηκε από το 1,5 εκατ. στα 1929 σε περισσότερα από 6 εκατ. στα 1933.

Ο Χίτλερ, που ορκίστηκε ως καγκελάριος υπό τον πρόεδρο Paul von Hindenburg τον Ιανουάριο του 1933, διόρισε τον οικονομολόγο και τραπεζίτη Hjalmar Schacht ως υπουργό Οικονομικών και πρόεδρο της Reichsbank (τράπεζα του Ράιχ). Ο Schacht με τη σειρά του, ξεκίνησε ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα δημοσιονομικής τόνωσης, που ξαναέχτισε την εθνική οικονομική υποδομή, οδηγώντας ξανά εκατομμύρια ανθρώπους στην εργασία. Την ίδια στιγμή, ο Schacht έλαβε μέτρα για την ενίσχυση του νομίσματος, απέρριψε το «κανόνα του χρυσού» και επέβαλε έλεγχο κεφαλαίων, τα οποία χρησίμευσαν για την ενίσχυση της οικονομικής ανεξαρτησίας της Γερμανίας. Εδώ είναι ένα μικρό ιστορικό από άρθρο του Henry CK Liu των Asia Times με τίτλο «Ναζισμός και το γερμανικό οικονομικό θαύμα»:

.

«Οι Ναζί ήρθαν στην εξουσία στη Γερμανία στα 1933, σε μια εποχή που η οικονομία της βρισκόταν σε πλήρη κατάρρευση, με ολέθριες υποχρεώσεις για τις πολεμικές αποζημιώσεις και μηδενικές προοπτικές για ξένες επενδύσεις και πιστώσεις. Ωστόσο, μέσω μιας ανεξάρτητης νομισματικής πολιτικής, εθνικού ελέγχου των πιστώσεων και προγραμμάτων πλήρους απασχόλησης μέσω δημοσίων έργων, το 3ο Ράιχ κατόρθωσε να μετατρέψει την πτωχευμένη και απογυμνωμένη από υπερπόντιες κτήσεις Γερμανία, στην ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης μέσα σε 4 χρόνια, πριν ακόμη την έναρξη των δαπανών των πολεμικών εξοπλισμών«.

.

Είναι ξεκάθαρο ότι οι επιδόσεις του «ειδικού της ύφεσης» Bernanke ωχριούν συγκρινόμενες με εκείνες του Schacht για λόγους προφανείς: Ενώ τα μηδενικά επιτόκια και οι ανύπαρκτες αγορές ομολόγων του Αμερικανικού Δημοσίου είναι κάτι καλό για τις επενδύσεις που εμπεριέχουν κινδύνους (οι τιμές των μετοχών αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 140% από τα χαμηλά του Μαρτίου του 2009), η ανεργία παραμένει πάνω από το 7%, οι πραγματικοί μισθοί τείνουν προς τα κάτω, η αύξηση του ΑΕΠ έχει ζαρώσει σε επίπεδα κάτω από το 2%, 47 εκατομμύρια άνθρωποι χρησιμοποιούν κουπόνια τροφίμων και η ανισότητα είναι μεγαλύτερη από οποιαδήποτε στιγμή της «Επιχρυσωμένης Εποχής» [σ.2]. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: Οι πολιτικές του Bernanke έχουν ωφελήσει μόνο τους επενδυτές. Η πραγματική οικονομία εξακολουθεί να νοσεί.

Όλα αυτά δεν σημαίνουν πως ο Χίτλερ δεν ήταν ένας ψυχοπαθής δολοφόνος: Ήταν, αλλά υπάρχει κάποιος λόγος για τον οποίο οι πολιτικές του έχουν επικροτηθεί από αριστερούς διανοούμενους, όπως ο συντάκτης του CounterPunch Alexander Cockburn, ο οποίος μίλησε με θαυμασμό για την «προοδευτική οικονομική πολιτική» του Χίτλερ. Ακολουθεί ένα απόσπασμα από άρθρο του Cockburn:

.

«Το κτήνος της γενοκτονίας, ο Χίτλερ, ήταν επίσης ο πρώτος ηγέτης που εφάρμοσε στην πράξη τις θεωρίες του Keynes. Υπήρξαν τεράστιας εκτάσεως δημόσια έργα, όπως οι αυτοκινητόδρομοι. Έδωσε ελάχιστη σημασία στο έλλειμμα ή στις διαμαρτυρίες των τραπεζιτών σχετικά με τις πολιτικές του. …Εώς τα 1936, η ανεργία είχε πέσει στο 1%».

.

Ο Cockburn δεν είναι ο μοναδικός θαυμαστής των δημοσιονομικών πολιτικών του Χίτλερ (ή θα πρέπει να λέμε του Schacht). O ίδιος ο Keynes εξήρε τις πολιτικές του, αν και απεχθανόταν τον Χίτλερ και το ναζισμό. Στον πρόλογο της γερμανικής έκδοσης του σπουδαιότερου εργου του, «Η Γενική Θεωρία της Απασχόλησης, του Τόκου και του Χρήματος» ο Keynes γράφει: «Η θεωρία της παραγωγής στο σύνολό της, η οποία είναι ό, τι το ακόλουθο βιβλίο φιλοδοξεί να προσφέρει, είναι πολύ πιο εύκολο να προσαρμοστεί στις συνθήκες ενός ολοκληρωτικού κράτους, από ό, τι είναι η θεωρία της παραγωγής και της διανομής συγκεκριμένου προϊόντος που παράγεται σύμφωνα με τους όρους του ελεύθερου ανταγωνισμού και σε μεγάλο βαθμό του laissez-faire (του «Οικονομικού Φιλελευθερισμού)»

Αυτό δεν σημαίνει πως ο Keynes υποστήριζε τις αυταρχικές κυβερνήσεις. Δεν τις υποστήριζε. Απλώς αναγνώριζε ότι η «διαχείριση της ζήτησης» (απαραίτητη για την ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων του οικονομικού κύκλου) είναι πιο εύκολο να επιτευχθεί με μια ισχυρή κεντρική κυβέρνηση, δεδομένου ότι οι Δημόσιες Δαπάνες απαιτείται να αναλάβουν τη σκυτάλη της συνολικής ζήτησης κατά τη διάρκεια μιας ύφεσης. Η κυβέρνηση έχει σημαντικό ρόλο όταν η ζήτηση είναι χαμηλή και η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση. Η κυβέρνηση μπορεί (και πρέπει) να χρησιμοποιεί ελλειμματικές δαπάνες για την αύξηση της δραστηριότητας, την ενεργοποίηση αδρανών πόρων, την ενίσχυση της παραγωγής, τη μείωση της ανεργίας, και τον προσανατολισμό της οικονομίας σε σταθερή πορεία ανάπτυξης. Ο Χίτλερ μπορεί να μην το είχε αντιληφθεί αυτό, αλλά σίγουρα το είχε αντιληφθεί ο Schacht. Ακολουθεί ακόμη ένα τμήμα από το άρθρο του Liu:

.

«Από την αρχή της διακυβέρνησής του, ο Χίτλερ, του οποίου ο βασικός βραχυπρόθεσμος στόχος ήταν η οικονομική ανάκαμψη της Γερμανίας με τη βοήθεια των γερμανών εθνικιστών τραπεζιτών και βιομηχάνων, κέρδισε τη λαϊκή υποστήριξη του έθνους. Ο Χίτλερ υϊοθέτησε μια επιθετική εκστρατεία πλήρους απασχόλησης. Από τον Ιανουάριο του 1933 εώς τον Ιούλιο του 1935 ο αριθμός των απασχολούμενων Γερμανών αυξήθηκε κατά το ήμισυ, από τα 11.7 εκ. στα 16.9 εκ. Δημιουργήθηκαν περισσότερες από 5 εκ. νέες θέσεις εργασίας που εξασφάλισαν μισθούς διαβίωσης. Η ανεργία εξορίστηκε από τη γερμανική οικονομία και ολόκληρο το έθνος ενεπλάκη παραγωγικά στην ανοικοδόμηση. Ο πληθωρισμός τέθηκε υπό έλεγχο από το πάγωμα των μισθών και τον έλεγχο των τιμών. Εκτός αυτού, λαμβάνοντας υπόψη τα διδάγματα που αντλήθηκαν κατά τη διάρκεια των ετών 1914-1918 (σ. τα έτη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου), ο Χίτλερ στόχευσε στη δημιουργία μιας οικονομίας ανεξάρτητης από τα ξένα κεφάλαια και τις εισαγωγές και καλά προστατευμένης από ακόμα ένα οικονομικό αποκλεισμό και έναν οικονομικό πόλεμο. Για τους Γερμανούς, όλα τα παραπάνω ήταν η απόδειξη ότι ο Χίτλερ δεν ήταν απλώς ο ηγέτης που έβγαλε τη Γερμανία από την οικονομική ύφεση, αλλά εκείνος που θα την οδηγούσε προς την ευημερία με μία νέα υπερηφάνεια. Η εμπιστοσύνη του γερμανικού λαού στον Φύρερ αυξήθηκε δραματικά». («Ναζισμός και το γερμανικό οικονομικό θαύμα«, Henry CK Liu, Asia Times)

.

Ο Χίτλερ δεν υπήρξε οπαδός της «εργατικής τάξης», αλλά γνώριζε πως η πλήρης απασχόληση θα διευρύνει τη βάση της λαϊκής υποστήριξης στο πρόσωπό του. Σε αντίθεση, ο Bernanke και οι συνάδελφοί του στη Fed θα μπορούσαν να ασχοληθούν λιγότερο με τη δημοτικότητά τους ή τις θέσεις εργασίας. Αυτό που επιθυμούν είναι η μείωση κρίσιμων προγραμμάτων κοινωνικής προστασίας που προστατεύουν τους ηλικιωμένους, τους αρρώστους και τους άπορους. Ακριβώς αυτό είναι η QE (η πολιτική που εφαρμόζει η Fed [σ.3]): Eνας τρόπος αναδιανομής του πλούτου προς τα πάνω (μέσω της αύξησης των τιμών των μετοχών), ενώ το Κογκρέσο και η κυβέρνηση Obama «εξαναγκάζουν το θηρίο σε λιμοκτονία» μέσω περικοπών του προϋπολογισμού. Οι αντιδραστικές ελίτ έχουν δημιουργήσει μια ψευδή κρίση ελλείμματος, ώστε να μπορούν να επιβάλλουν τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα της απορρύθμισης, της ιδιωτικοποίησης, των χαμηλών φόρων και της λιτότητας για τους εργαζόμενους.

Ο Χίτλερ συγκέντρωσε υποστήριξη για τον στρατιωτικό εξοπλισμό της Γερμανίας, μέσω προγραμμάτων δημοσίων έργων εντάσεως εργασίας που μεταμόρφωσαν το έθνος σε οικονομική δύναμη. Ο Schacht έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάκαμψη. Μαζί με τους αυστηρούς ελέγχους των κεφαλαίων και άλλες πολιτικές προστατευτισμού, ο Schacht σταμάτησε την ιδιωτική έκδοση χρήματος και δημιούργησε ένα νέο εθνικό νόμισμα. Παρακάτω, η συγγραφέυς Ellen Brown  συνοψίζει αυτό το συμπέρασμα, σε ένα απόσπασμα από το αριστούργημά της «Ο ιστός του χρέους»:

.

«Ο Χίτλερ ξεκίνησε το εθνικό του πρόγραμμα πιστώσεων, με την εκπόνηση ενός σχεδίου δημοσίων έργων. Σε αυτό, συμπεριελήφθησαν έργα για τον έλεγχο των πλημμυρών, την επισκευή δημοσίων κτιρίων και ιδιωτικών κατοικιών, καθώς και την κατασκευή νέων κτιρίων, δρόμων, γεφυρών, καναλιών, και λιμενικών εγκαταστάσεων. Το προβλεπόμενο κόστος των διαφόρων προγραμμάτων ορίστηκε στο ένα δισεκατομμύριο μονάδες του εθνικού νομίσματος. Ένα δισεκατομμύριο μη πληθωριστικές συναλλαγματικές, που ονομάστηκαν Εργατικά Δημόσια Πιστοποιητικά και που στη συνέχεια εξεδόθησαν έναντι αυτού του κόστους. Εκατομμύρια άνθρωποι εργάστηκαν σε αυτά τα έργα και οι εργαζόμενοι πληρώθηκαν με τα δημόσια πιστοποιητικά. Αυτή η κυβέρνηση εξέδωσε χρήματα μη υποστηριζόμενα από το χρυσό, αλλά από κάτι που είχε πραγματική αξία. Ήταν ουσιαστικά μια απόδειξη (σ. με κρατική εγγύηση) για την εργασία και τα υλικά που παραδόθηκαν στην κυβέρνηση.

Ο Χίτλερ δήλωσε πως, «για κάθε πιστοποιητικό που εξεδόθη, απαιτήσαμε το ισοδύναμο της αξίας ενός πιστοποιητικού σε εργασία ή παραγόμενα αγαθά». Οι εργαζόμενοι στη συνέχεια ξόδεψαν τα πιστοποιητικά αυτά σε άλλα αγαθά και υπηρεσίες, δημιουργώντας περισσότερες θέσεις εργασίας για περισσότερους ανθρώπους…

Μέσα σε δύο χρόνια, το πρόβλημα της ανεργίας είχε λυθεί και η χώρα ήταν και πάλι στα πόδια της. Είχε ένα στέρεο, σταθερό νόμισμα, μηδενικό χρέος και πληθωρισμό και ευημερούσε, σε μια εποχή που εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες ήταν ακόμα άνεργοι» («Ανορθόδοξες σκέψεις: Πώς μια πτωχευμένη Γερμανία επέλυσε τα προβλήματα υποδομής της», Ellen Brown, «Ο ιστός του χρέους», εκδ. «Third Millennium Press»)

.

Αυτή είναι η, άγνωστη σε μεγάλο βαθμό, ιστορία της ανόδου του Χίτλερ στην εξουσία, μια άνοδος εξαρτημένη από την «ανεξάρτητη νομισματική πολιτική της κυριαρχίας επί της πίστωσης» και όχι από την έκδοση δανείων από ιδιωτικές τράπεζες. (Δημόσιο χρήμα εναντίον ιδιωτικών κεφαλαίων) Ο Χίτλερ έβγαλε τους τραπεζίτες από την εξίσωση και ξαναέχτισε τη Γερμανία σε μόλις τέσσερα χρόνια.

Γιατί ο Bernanke δεν κάνει το ίδιο πράγμα; (ελα μου ντε;) Γιατί ο Bernanke δεν εκδίδει ομόλογα Αγοράς Υποδομών, ή ομόλογα Παιδείας αντί για ομόλογα Χρέους (Mortgage Backed Securities, MBS), τα οποία ωφελούν μόνο τους τραπεζίτες; Γιατί δεν εφαρμόζει την πρακτική που ο ίδιος κήρυττε στα «κεφάλια» της Ιαπωνικής Κοινότητας Νομισματικών Οικονομικών (Japan Society of Monetary Economics) το Μάιο του 2003, όταν περιέγραφε τα βήματα για την αξιοποίηση των φορολογικών περικοπών; Ιδού τι είπε:

.

«Η Τράπεζα της Ιαπωνίας θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο της περαιτέρω αύξησης αγορών του κυβερνητικού χρέους, κατά προτίμηση στενά συνδεδεμένης με ένα πρόγραμμα φορολογικών περικοπών ή άλλων φορολογικών κινήτρων … Σκεφτείτε για παράδειγμα μια μείωση φόρου για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, στενά συνδεδεμένης με την σταδιακή αγορά δημόσιου χρέους από την Τράπεζα της Ιαπωνίας, έτσι ώστε οι φορολογικές περικοπές να χρηματοδοτηθούν στην πραγματικότητα από τη δημιουργία χρήματος«.

.

Τώρα υφίσταται μια καινούργια ιδέα: Εκτύπωση χρήματος για να βοηθήσει το μέσο σκληρά εργαζόμενο. Αυτό θα έπρεπε να αυξήσει τη δραστηριότητα και την τόνωση της ανάπτυξης, δεν νομίζετε; Γιατί λοιπόν ο Bernanke ρίχνει ακόμα 85 δισ. $ το μήνα στη μαύρη τρύπα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αντί να ακολουθήσει τη δική του συμβουλή και να χρησιμοποιήσει τη δύναμή του για να δώσει εργασία στους ανθρώπους και να βάλει την οικονομία και πάλι στο σωστό δρόμο;

Γιατί;

Η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, επειδή αυτό είναι που ο Bernanke και οι συνεργάτες του επιθυμούν.

.

Σημειώσεις:

σ.1 Το Young Plan ήταν ένα πρόγραμμα για την επίλυση του ζητήματος της αδυναμίας πληρωμών των γερμανικών αποζημιώσεων μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο συντεταγμένο στα 1929 και εγκεκριμένο επίσημα στα 1930.

σ.2 «Επιχρυσωμένη Εποχή» είναι η περίοδος της Αμερικανικής ιστορίας μεταξύ του τέλους του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου και τις αρχές του 20ου αιώνα.

σ.3 QE: Quantitative Easing = Ποσοτική χαλάρωση. Πρόκειται για ακραία νεοφιλελεύθερη «αντισυμβατική» νομισματική πολιτική που χρησιμοποιείται από τις κεντρικές τράπεζες για την τόνωση της εθνικής οικονομίας όταν η τυπική νομισματική πολιτική έχει καταστεί αναποτελεσματική. Οι κεντρικές τράπεζες εφαρμόζουν την Ποσοτική Χαλάρωση, αγοράζοντας χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία (λ.χ. χρέη) από τις εμπορικές τράπεζες και άλλα ιδιωτικά ιδρύματα, αυξάνοντας έτσι τη νομισματική βάση. Εφαρμόστηκε για πρώτη φορά από την Τράπεζα της Ιαπωνίας στις αρχές του 2000 και μετά το 2007 από τις κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ και της Ευρώπης.

.

Ο Mike Whitney ζει στην πολιτεία της Ουάσινγκτον. Είναι ένας από τους συγγραφείς του έργου «Χωρίς Ελπίδα: Ο Barack Obama και η πολιτική της Ψευδαίσθησης» (εκδ. AK Press). Μπορείτε να τον βρείτε στο fergiewhitney@msn.com.

.

Για τη μετάφραση: Πετροβούβαλος. (Κάθε διόρθωση από γνώστες των οικονομικών είναι καλοδεχούμενη και επιβεβλημένη).

Σελίδα Πηγής

Εικόνα: «O νεοφιλελεύθερος» έργο του Detective Gonzalez από το Tumbrl

30 Σχόλια προς “Το τέλμα: Χίτλερ εναντίον Bernanke”

  1. Πετροβούβαλος said

    Κι αν αυτά είναι τα δεδομένα και ο προβληματισμός στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη μιλάμε για το καθαρτήριο και στην Ελλάδα για την κόλαση!

  2. Αρα,,,,αρα η ανάκαμψη μιας οικονομίας ειναι καθαρά θεμα επιλογής,,,εστω και ανορθόδοξης η εκτος » κανόνων» ,, χωρίς τραπεζικές αγκυλώσεις,,,

    ολη η ουσία ειναι να μη κάτσεις στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης,,,,έχασες πριν κάτσεις

    υγ; άαμα είμαι τσαντίλας ,,δεν κατέχω ηντα λεω

    • julie said

      Αν κάτσεις να διαπραγματευτείς έχεις αναγνωρίσει την δύναμή τους …..είσαι χαμένος .

    • Πετροβούβαλος said

      Έτσι για να να γίνει απολύτως αντιληπτό το παγκόσμιο οικονομικό έγκλημα. Γιατί όλα αυτα μπορεί να μην τα γνωρίζει ο κόσμος, όμως τα γνωρίζουν και τα παραγνωρίζουν ΚΑΙ κυβερνώντες ΚΑΙ οικονομολόγοι!

      Καλησπέρα στην παρέα!

      • Χάι Τσηφ

        ετσα,,,τα παραγνωρίζουν και τα παραγκωνίζουν

      • Πετροβούβαλος said

        Αυτό που με απασχολεί, είιναι το κατά πόσον αυτό που έκανε ο Χίτλερ μπορεί να εφαρμοστεί σε μικροκλίμακα, λ.χ. σε επίπεδο δήμου. Πρέπει οπωσδήποτε να είναι αγροτικός, σχετικά αυτάρκης και με σχετικά απελπισμένο πληθυσμό, αλλά αξίζει διερεύνησης (διερευνάται).

      • δεν γνωρίζω αν μπορεί να γινει σε επίπεδο Δημου,,,διοτι ο δήμος ειναι άμεσα εξαρτώμενος απο την κεντρική εξουσία,,,απο τους νόμους της κεντρικης εξουσίας που επιβάλλεται να εφαρμόζει ο Δημος , αυτο μπορεί να ειναι μιας μορφής ανάσχεσης της αυτοδιαθεσης
        η κεντρική ομως εξουσία μπορει άνετα ομως να το εφαρμόσει έχοντας και το διεθνές δίκαιο μαζι της,,,,εφαρμογή με state of necessity.

      • Πετροβούβαλος said

        Όταν λέω σε επίπεδο δήμου, εννοώ σε αντίθεση προς την κεντρική εξουσία: Τυπώνει μονάδες ανταλλαγής (έχει συμβεί από κάποια οργάνωση) ΧΩΡΙΣ να διακηρήξει πως σταματά τη χρήση του γιούρο. Και τη σταματά de facto. Η κεντρική εξουσία σου ορμά και έτσι μεγαλώνει το μήνυμα (με δεδομένη την αντιστροφή των οικονομικών δεδομένων).

        Κι αυτά με το δεδομένο πως το ζητούμενο είναι να μάθει ο κόσμος τα βασικά. ΔΕΝ τα ξέρει, γι αυτό επιβιώνουν πολιτικά οι προδότες! Πρόσεξε πως όλο το «αντιμνημονιακό» μέτωπο (πλην ΚΚΕ) θέλει γιούρο και… επαναδιαπραγμάτευση. Συμπεριλαμβανομένης της ναζιστικής ΧΑ. Που απ’ ότι φαίνεται, ούτε καν ναζιστική δεν είναι…

      • αν θυμάμαι καλα,,,κατι τέτοιο πηγε να γίνει στην Αργεντινη,,με τα κουπόνια ανταλλαγης,,,
        και πως το σταμάτησε η κεντρική εξουσία,,με έκδοση πλαστών κουπονιών ανταλλαγής,,για να χάσει ο λαος την εμπιστοσύνη στα κουπόνια,,,και το πέτυχε,,,διοτι αυτη ορίζει τους κανονες
        λύσεις υπάρχουν,,αλλα υπάρχουν και πολλά ανδρείκελα ΧΑρούμενα η μη

      • Πετροβούβαλος said

        Και σε κάποιο αυστριακό χωριό είχε γίνει, στο μεσοπόλεμο. Πέσαν να τους φάνε και τους φάγανε. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν λοιπόν. Όχι ακόμα, αλλά τεσπα όσονούπω… ζήτημα οργάνωσης, μόρφωσης και επιπέδου απελπισίας.

      • Πετροβούβαλος said

        To βρήκα: https://averoph.wordpress.com/2012/06/25/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B5%CE%AF%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-worgl-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1/

      • Στο αυστριακό χωριο,,αν θυμάμαι,έκδιδε δημοτικό χρημα που σταδιακά εχανε την αξία του,,ετσι ο κάτοχος για να μη χάνει αξία το νόμισμα επιδόθηκε στην κατανάλωση,,,με συνέπεια το χρήμα γυριζε απο χερι σε χερι,,,αποτέλεσμα ανάπτυξη στην περιοχή,,,η κεντρική τράπεζα αυστριας αντέδρασε και τους φάγανε,,
        θαρρω το ειχαμε αρθρο εδω

      • Πετροβούβαλος said

        Ακριβώς όπως τα λες και με τη βούλα της Αυτριακής δικαστικής εξουσίας.

      • Γιώργης said

        Ἀπορῶ γιατὶ ὁ αρθρογράφος ἀπορεῖ στὸ τέλος τοῦ ἄρθρου γιατὶ ὁ Μπερνάνκε χώνει «χαρτὶ» ἀλλὰ μόνον στὶς τράπεζες…..

      • Πετροβούβαλος said

        Το παίζει πολίτικαλυ κορέκτ! 😆

      • Γιώργης said

        Ἔτσι τὸ λένε τώρα ἔ; Ξανάγινε τῆς μόδας… 😆
        Καλημέρα.

      • Πετροβούβαλος said

        Μεταξύ οικονομολόγων μου φαίνεται πως δεν έφυγε ποτέ από τη μόδα…

        Καλημέρα αδερφέ!

      • Γιώργης said

        Σουστὸν…! 🙂

  3. Παύλος Κριεζής said

    Winston Churchill Quotes:

    World War 1
    “Should Germany merchandise (do business) again in the next 50 years we have led this war (WW1) in vain.”
    – Winston Churchill in The Times (1919)

    World War 2
    “We will force this war upon Hitler, if he wants it or not.” – Winston Churchill (1936 broadcast)

    “Germany becomes too powerful. We have to crush it.” – Winston Churchill (November 1936 speaking to US – General Robert E. Wood)

    “This war is an English war and its goal is the destruction of Germany.”
    – Winston Churchill (- Autumn 1939 broadcast)

    “The war wasn’t only about abolishing fascism, but to conquer sales markets. We could have, if we had intended so, prevented this war from breaking out without doing one shot, but we didn’t want to.”
    – Winston Churchill to Truman (Fultun, USA March 1946)

    “Germany’s unforgivable crime before WW2 was its attempt to loosen its economy out of the world trade system and to build up an independent exchange system from which the world-finance couldn’t profit anymore. …We butchered the wrong pig.”
    -Winston Churchill (The Second World War – Bern, 1960)

    “We made a monster, a devil out of Hitler. Therefore we couldn’t disavow it after the war. After all, we mobilized the masses against the devil himself. So we were forced to play our part in this diabolic scenario after the war. In no way we could have pointed out to our people that the war only was an economic preventive measure.”
    – US foreign minister James Baker (1992)

    “Not the political doctrine of Hitler has hurled us into this war. The reason was the success of his increase in building a new economy. The roots of war were envy, greed and fear.”
    – Major General J.F.C. Fuller, historian, England

    “We didn’t go to war in 1939 to save Germany from Hitler…or the continent from fascism. Like in 1914, we went to war for the not lesser noble cause that we couldn’t accept a German hegemony over Europe.”
    – Sunday Correspondent, London (17.9.1989)

    “The enemy is the German Reich and not Nazism, and those who still haven’t understood this, haven’t understood anything.” – Churchill’s chief counselor Robert Lord Vansittart (as said to foreign minister Lord Halifax, September 1940)

  4. Μύγα said

    FED : Federal Reserve System.

    The Federal Reserve System (also known as the Federal Reserve, and informally as the Fed) is the central banking system of the United States. It was created on December 23, 1913, with the enactment of the Federal Reserve Act, largely in response to a series of financial panics, particularly a severe panic in 1907. Over time, the roles and responsibilities of the Federal Reserve System have expanded and its structure has evolved. Events such as the Great Depression were major factors leading to changes in the system.

    ΠΗΓΗ : http://en.wikipedia.org/wiki/Federal_Reserve_System

  5. Μύγα said

    Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (επίσης γνωστή ως η Federal Reserve, και ανεπίσημα Fed) είναι το κεντρικό τραπεζικό σύστημα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ιδρύθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1913, με την ψήφιση της Federal Reserve Act, κυρίως για την αντιμετώπιση μιας σειράς οικονομικών πανικών. Με την πάροδο του χρόνου, οι ρόλοι και οι αρμοδιότητες της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ έχουν επεκταθεί και η δομή του έχει εξελιχθεί. Γεγονότα όπως η Μεγάλη Ύφεση ήταν σημαντικοί παράγοντες που οδήγησαν σε αλλαγές στο σύστημα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: