ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Επικαιρότητα 1ης Ιου… στη Φθινόπωρο και τέταρτη δόση…
    georgeiraklion στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Επικαιρότητα 28ης Μα… στη Ο κορονοϊός και η ελευθερία το…
    Γιώργης στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

ΟΝΕΙΡΟ

Posted by Πετροβούβαλος στο 6 Μαΐου, 2013

από τη Juliet

.

Ήτανε να ξημερώσει Μεγάλο Σάββατο , που είδα στον ύπνο μου πως απέθανα!

Επέθανα και , ως στρίψη ματιού ευρέθηκα  εις τον άλλο κόσμον. Εκεί , ως από ενστίγματος , έτρεξα  ευθύς εις τον Παράδεισο , και έλαβα την τόσον καλήν τύχη να φτάσω εις την στιγμή που έβγαινε να πάει σε περίπατο .

Μιλιούνι Άγιοι  τον  επεριστοιχούσανε βαστώντες  αγγελούδια  λάτινα , σαν εκείνα των εκκλησιών , κι εγώ εστοχάσθηκα  να ωφεληθώ από εκείνην την αναστάτωση , από εκείνην τη σκοτούρα , δια να έμβω  λαθρεμπορικώς – πως εις τον Παράδεισο , αποφεύγοντας τελωνειακάς ερεύνας , σαν οπού κι εγώ είχα κάτι να κρύψω.

Ανάτρεχα λοιπόν τον χείμαρρον των Αγίων , ανοίγοντας το δρόμο μου με τα δυο  χέρια, όταν ο Άι- Πέτρος  , ο ακοίμητος  εκείνος θυρωρός των Ουρανίων Ανακτόρων , με αρπάζει  από το λαιμοδέτη , και:

-Στάσου , λέει ,αναξία κολασμένη ψυχή !

-Άγιε, του είπα εγώ , γιατί με πιάνεις από το κολέτο , σαν να΄μουνα κλέφτης ;

-Σώπα , λέει , μπερ…..(μα δεν το ετελείωσε ), φεύγα  εδώθε ,και πήγαινε στο πυρ το εξώτερον , το ητοιμασμένον δια όσους ξεσκεπάζετε  τα……τα…..τα των ευσεβών ιερέων μας.

Εγώ , για μια στιγμή , ετρόμαξα , επειδή τα μάτια του Αγίου ερίχνανε φωτιές από το θυμό του , και τα γένια του έτρεμανε , κι επέτα σπίθες σάλια από το στόμα του!Μα έπειτα , κάνοντας δύναμη στον εαυτόν μου , έτρεξα κι εσταμάτησα τον Θεόν , κι έπεσα στα πόδια του , και γονυπετής του είπα:

-Θεέ Πατέρα , λάβε ευσπλαχνία δι΄ εμέ , και διόρισε του αγίου θυρωρού σου να με αφήσει να έμβω εις την αιωνίαν χαράν και αγαλλιάσην.

Μα τότε και ο ‘Αι- Πέτρος:

-Παναγιότατε Θεέ , του λέει , τούτος  είναι καταδικασμένος από τους αντιπροσώπους σου πληρεξουσίους παπάδες εις το πυρ το εξώτερον .

-Α! λέει ο Θεός , τότε , παιδί μου , δεν μπορώ να σου κάμω τίποτα!

-Μα ! είπα πάλ΄ εγώ , Θεέ Πατέρα , κάμε έλεος!

Και ο καλός Θεός , στρεφόμενος τότε προς τον μονογενή Του Υιόν:

-Εσύ , λέει , που  εστάθηκες εκεί- κάτου και γνωρίζεις τούτα καλύτερά μου , ιδές περί τίνος πρόκειται.

Με τούτο ετράβηξε το δρόμο του .Ετσι ο Χριστός έμεινε με εμέ , και, με την συνηθισμένη του καλωσύνη , μ΄εχάιδεψε.

Μα τότες ο Αι- Πέτρος έβγαλε μέσ΄από τα ράσα του το αφοροχάρτι των 1856 , και:

-Διάβασε , λέει του Χριστού , διάβασε , Υπερένδοξε Διάδοχε , και πες αν  ετούτος ο άνθρωπος ημπορεί να έμπει στον Παράδεισό μας.

Ο Χριστός επήρε το αφοροχάρτι , το εφυλλολόησε , εδιάβασε , και  στραφείς προς εμε:

-Μα τι τους έκαμες , μου είπε , που σε αφορέσανε ;

-Ω γλυκύτατέ μου Ιησού! του είπα εγώ , με αφορήσανε , επειδή τους έλεγξα τες ανοσιουργίες τους. Πρέπει να ξέρεις , Ιησού μου , ότι η θρησκεία την οποίαν εδίδαξες εις τον Κόσμο δεν υπάρχει πλέον εκεί- κάτου , επειδή από καιρό σε καιρό, και από λίγο σε λίγο , την αλλάξαν όλην , ώστε τώρα δεν έμεινε παρά τ΄όνομά σου απάνου σε μιά σωρεία θρησκευτικών εθίμων , όπου τα λένε θρησκεία σου. Μιά τέτοια θρησκοκιβδήλωση  φυσικώ τω λόγω, μακράν από του να φέρνει την ηθικοποίησιν του ατόμου- σκοπός τούτος της θρησκείας σου- διαφθείρει, εξεναντίας , και αποχτηνώνει τα πλήθη. Οι δε παπάδες , αδιαφορώντες εις το εξαγόμενο τούτο, μετέρχονται την παπαδοσύνη  τους ως έργον για να ζήσουνε , και φυσικώ τω λόγω εξαγριώνονται εναντίον εις όποιον προσπαθήσει ν΄ανοίξει τα μάτια των οπαδών τους .Έτσι η εξάλειψη της θρησκείας σου από τον Κόσμο μας είναι , Ιησού μου , τώρα πλέον  fait accompli (έργο τετελεσμένο).

– Μου το ΄παν κι άλλοι , λέει , μου το ΄παν κι άλλοι!…

– Ετσι , εγώ επανέλαβα κάποιες από τες κατάχρησές τους , τες εστηλίτεψα σ΄ένα μου βιβλίον , οπού για τούτο το ονόμασα  Μυστήρια της Κεφαλονιάς. Αλλά εκείνοι , σαν ειδωθήκαν  ξεφαυλισμένοι εμπρός εις το ποίμνιόν τους , ελυσσιάξανε , Χριστέ μου , επαραφρονήσανε ,και με αφορέσανε  με όλην την πομπήν και παράταξην από την Εκκλησίαν τους.

Ο Χριστός δεν ηθέλησε ν΄ακούσει περισσότερο.Εκούνησε λυπημένος το κεφάλι του , και , ξαναλέγοντας πάντα:

– Μου το ΄παν  κι άλλοι , μου το ΄παν κι άλλοι,

έστρεψε προς τον Αι-Πέτρο , και:

– Ασ΄ τονε , λέει , να έμπει και βάλ΄τονε σε μιάν αγκωνή να μη φαίνεται.

-Αδύνατο , Χριστέ μου , αδύνατο! είπεν ο άγριος εκείνος Κέρβερος . Κλονίζεται η πίστη , αν τούτο γίνει. Ενθυμήσου ότι συ- αυτ’ός έδωσες εις τους παπάδες την εξουσία να λύουν και να δένουνε, και υποσχέθηκες να εχτελείς εις τον Ουρανόν  ό,τι  και όπως  εκείνοι διορίσουνε στη Γη.

– Corpo di Bacco! είπε τότες ο Χριστός φράγκικα . Ας είναι : στείλε τόνε λοιπόν εις την Κόλαση .Μα δώσε του και δυό γραμμές , ένα συστατικό στον Εωσφόρο , για να μη σκληραγωγήσει απάνου του .

Είπε κι έφυγε . Εγώ έμεινα με τον Αι-Πέτρο , όστις έβγαλε κομμάτι χαρτί και , ακουμπώντας απάνου στο γόνα του , έγραψε  συστατικό , μου το εγχείρισε , και τότε μία ακαταμάχητη αόρατη βία με έσπρωξε στην Κόλαση .

Το εσωτερικόν της Κολάσεως ήτον φοβερό και επιβλητικό . Ο Μέγας Εωσφόρος καθισμένος εις ένα ξάγναντο με τους αξιωματικούς του Αρχιδιαόλους δεξιά -ζερβιάθε , υψωνότουνε ανάμεσά τους σα βράχος.Εμπρός  σε τούτους εκυλιόντανε πλήθος Διαολάκια έτοιμα για θελήμα.

Η αόρατη βία που με έσπρωξε εκεί – μέσα εξακολούθησε να με σπρώχνει,και με έφερε στας πόδας του Μεγάλου εκείνου Κυριάρχου της Κολάσεως.

Οταν με είδε κοντά του , αναγλείφτηκε , καθώς ήθελε κάμει λύκος για ν΄αρπάξει αρνάκι! Αλλ΄ όταν του επαρουσίασα το συστατικό του Αι-Πέτρου, έτριξε τα δόντια του από τη λύσσα του !….Εσείστηκε η Κόλαση σ΄εκείνο το τρέξιμο , και ο Αι-Πέτρος έκαμε το σταυρό του .

Μου έδωσε  μια φρικώδη στραβοματιά , και :

-Εχθρέ, λέει , του Διαβόλου και της Κολάσεως ! εγώ επάντεχα να σε γδάρω  με πριοβολόπετρα , καθώς ο Νικολάκης ήθελε να γδάρει το φίλο μου τον παπά- Μαντσαβίνο. Και όμως υποχρεούμαι να σε ξενίσω κι εσέ, καθώς κάνω  και εις τους φίλους μου , επειδή έτσι θέλει ο Αφέντης μου .

Ένευσ΄ έπειτα σ΄ένα Διαβολάκι , κι εκείνο κυλισμένο μ ΄έσυρε ενεργώντας απάνου μου με μιάν έλξη σαν εκείνη του μαγνήτη , επιβλητική και άφευχτη.

Ετσι , δεν αργήσαμε να φθάσομε σε μία μεγάλη πόρτα , η οποία μας ανοίχθηκε αυτομάτως ευθύς εις το φθάσιμό μας.Αλλά  οποία τότε η εχπληξή μου , όταν ευρέθηκα μεταξύ Ιερέων , Αρχιερέων , και Πατριαρχών !

– Μπα ! Δέσποτά μου , είπα του παπά – Μαντσαβίνου , που τον εύρηκα ευθύς εμπρός μου , εγώ σ΄ ενόμιζα στον Παράδεισο να  ψάλλεις το  Ωσαννά εν τοις Υψίστοις . Και σε βλέπω στην Κόλαση ;!….

-Ε, λέει ο παπάς , ως κι εδώ δεν κακοπερνάμε .Εμείς οι ρασοφόροι , σα φίλοι που εσταθήκαμε πάντα του Κυρίου μας Εωσφόρου , κι εκάμαμε πάντα τα συμφέροντά του στον πρώην Κόσμο μας , αποχτήσαμε δικαιώματα στην ευγνωμοσύνη του . Ούτε που είν΄ αχάριστος ο Κύριός μας τούτος  , και ιδού που τώρα , ευγνωμονώντας εις εμάς , μας ξενίζει μάλλον, παρά να μας κολάζει .Ο Διάολος δεν είναι και τόσο κακός όσο φαίνεται , και τους φίλους του τους προσέχει , και ανταμείβει όσους με πόθο τον υπηρετήσανε .Ετσι, και σ΄ εμάς τώρα παρέχει σχετικήν καλοζωίαν εδώ στην Κόλαση. Ο Διάολος να ξέρεις , κάνει για τους φίλους του εκείνο που ο Θεός δεν κάνει για τους εδικούς του. Επειδή ο Θεός τους λέει  ε κ ά μ α τ ε  το χρέος σας  υπακούοντές με . Ενώ ο Διάολος εννοεί ότι  επαραβήκαμε το χρέος μας για ναν τον υπακούσομε.

– Μα γιατί λοιπόν δεν έκανε για σας τους φίλους του και το περισσότερο: κάνοντάς  σας να πηαίνετε στον Παράδεισο;

– Επειδή τότες , λεέι , η αμοιβαία φιλία μας δεν ήθελ΄ έχει σκοπό : όταν δεν ήθελε μας πειράζει , όταν ήθελε μας αφήνει να γενομάσθε άξιοι δια τον Παράδεισον, τότε δεν ήθελ’ ήμασθε αθρώποι του , δεν ήθελ΄ ήμασθε φίλοι του. Και πάλε, ο αφέντης μας δεν είναι Κυριάρχης του Ουρανού , για να κάνει ό,τι θέλει . Ο καημένος! δεν είναι παρά ένας δεσμοφύλακας εις τας διαταγάς του Υψίστου, ένα είδος Κασελά Ροσβάνη.

Και μόνον  έχει την ημπόρεση -σαν κάθε δεσμοφύλακας την έχει- να μεταχειρίζεται άλλους καλύτερα και άλλους χειρότερα.

-Καταλαβαίνω λοιπόν , είπα εγώ , ότι ο Διάολος , αγαπώντας το κακό , γένεται αυστηρότερος εις εκείνους οπού λιγότερο  εκακουργήσανε,  κι εξεναντίας , δείχνεται ευνοϊκότερος εις εκείνους οπού περσότερο εκακουργήσανε.

Και ο παπάς :

-Συ είπας .

-Και εσάς ποία είνα τα υποφέρματά σας , εις τα οποία ως φαίνεται θα υποκύψω και εγώ;

Ο παπάς τότες εχαμήλωσε τα μάτια του , εστέναξε , κι εσιώπασε.

-Δέσποτα, του είπα , δεν είναι γι΄απλήν περιέργεια οπού σ΄ερωτώ. Είναι για να ξέρω κι εγώ  τι θα υποφέρω.

-Εσύ , λέει τότες ο παπάς , εσύ δεν θα υποφέρεις . Αλλά εμείς υποφέρνουμε  την έλλειψη  της Θεότητος , η παρουσία της οποίας γιομίζει χαρά και αγαλλίαση τες ψυχές.Επειδή ο Πανταχού-Παρών τούτο μόνον αποστρέφεται και εγκαταλείπει :την Κόλαση.Έχουμε δε και τους ελέγχους της συνειδήσεώς  μας , και ….

-Ω δέσποτά  μου , τον αντίσκοψα εγώ , όλοι έχουμε κάτι να ελέγξομε  στον εαυτό μας. Και μάλιστα εμείς οι γέροντες , δεν πιστεύω να είναι ένας από εμάς  οπού να μην επιθυμούσε να γυρίσει οπίσω για να ξεκάμει τόσα που έκαμε , και να κάμει άλλα οπού δεν έκαμε.

-Ναι , λέει εκείνος , μ΄εκείνος , μ΄αυτές είναι στιγμές της απερασμένης  υπάρξεως , οι οποίες τιμωρούνται ως τέτοιες . Εμείς όμως είχαμε κάμει έργον μας την απάτην , διδάσκοντες ψευδή Θεολογίαν εις  τα πλήθη , και μετερχόμενοι την Θεοκαπηλείαν ως αληθείς θρησκέμποροι , για να ζούμε. Έτσι , έχουμε ολόκληρην ύπαρξην βασισμένην εις το κακούργημα. Εμείς εδινόμασθε  δια  ιερείς του Υψίστου , ενώ ήμασθε ιερείς του εναντίου του :ιερείς του Διαόλου , ιερείς του ψεύδους και της απάτης ! Εμείς…..

-Παπά μου , τον αντίσκοψα πάλ΄εγώ , άσ΄ τα τώρ΄ αυτά , και κάνε μου τη χάρη ,παρουσίασέ με σε τούτους τους τώρα -ποτέ Αξιωματικούς, της τώρα-ποτέ Εκκλησίας μας, επειδή , αν θα συγκατοικήσω με αυτούς , είναι καλά να γνωριζόμασθε.

-Ω, λέει ο παπάς  ,εσύ δεν θα μείνεις πολύ μαζί μας. Εντός ολίγου θ’ αναστηθεί ο Κύριος του Ουρανού . Θαν του ανοιχθούν οι Πύλες του Άδου , θα βγάλει μέσαθε να πάρει μαζί του όσους αδίκως εβαλθήκανε μέσα , και συ θέλ΄είσαι ένας από εκείνους .

Η χαρά μου εκείνην την στιγμή δε με άφηνε ν΄ ανανοηθώ πως ο παπάς αναχρόνιζε τα πράγματα , αλλά και όταν εξύπνησα , εσκέφθηκα ότι τέτοιος είναι μάλιστα ο χαρακτήρας των ονείρων : αναχρονισμοί , αντίφασες , παράλογα και άστατα παντός είδους .

Εντοσούτω μ΄ επήρε ο παπάς από το χέρι , μ΄επήγε, και μ΄επαρησίασε στον πρώην  Δεσπότη μας.

-Πανιερότατε , του είπα εγώ , σου φιλώ το χέρι . Μα βλέπω που αφορεσμένοι και αφορεστάδες  εις την ίδια τρύπα του Διαόλου καταντάμε!

-Ω ,παιδί μου! εφώναξ εκείνος , πως εδώ; Κάτι λάθος…..

-Όχι , Πανιερότατε , είπα εγώ , δεν είναι λάθος , αλλ΄ είναι ο αφορεσμός των 1856 οπού με έφερε εδώ-μέσα.

-Ω, παιδί μου , λέει πάλι , μου κακοφαίνεται , μα δε φταίω εγώ .Εγώ μάλιστα όταν μου εφέρανε και υπόγραψα , είπα πως αν ελείπανε δύο-τρεις λέξες  μέσ΄από τα  Μυστήριά σου, σου έδινα την ευχή μου , επειδή είπες όλην την αλήθεια.

Ομίλουνα έτσι με τον πρώην Επίσκοπό μας , όταν αισθάνθηκα τραβηξιά οπίσωθέ μου .Γυρίζω , και βλέπω την άλλοτε περιώνυμον παπα-Ζερβό!Εδιατηρούσε  και μες στη Κόλαση το Μεγαλόσχημον της Υποκρισίας δια την οποίαν εδιακρίνετο εις τον Κόσμον!

Μ΄ έπηρε  καταμέρος και:

-Πες μου , λέει , οι συγγενείς της κοπελός εκείνης όπου εγώ…..ενστιγμή εξομολογήσεως …εις το Μεσολόγγι…..Μην ήλθανε στην Κεφαλονιά γυρεύοντάς με να με σκοτώσουνε;

-Δε ηξέρω , λέω , Αρχιμανδρίτη μου.

-Ξέρεις , λέει , κάνε , αν οι Ηγούμενοι του Αγίου Όρους  αναφερθήκανε στον Εισαγγελέα μας δια να με συλλάβει , και μην εκείνος έστειλε την υπόθεση στο Κακουργοδικείον;

-Σου είπα, άγιέ μου Αρχιμανδρίτη , πως δεν ηξέρω από τέτοια πράγματα.

-Καλά , λέει , βλέπω πως δε θέλεις να μου ειπείς , κι έτσι δε σε ρωτάω για περισσότερα.

Μα τότες ένας μεγάλος κρότος μ΄εξύπνησε .Ήτανε το κανόνι του Μεγάλου Σαββάτου , που από το Δράπανο ειδοποιούσε την Ανάσταση.Έτσι , ο παπά -Μαντσαβίνος εννοούσε βέβαια τούτο , όταν μου είπε πως η ανάσταση του Χριστού θα με βγάλει από την Κόλαση.

Ανδρέας Λασκαράτος

.

Από τα «Πασχαλινά διηγήματα Ελλήνων συγγραφέων», εκδόσεις GUTENBERG, σελ.41-51

corpo di Bacco= για το Θεόν

πριοβολόπετρα= πέτρα του τσακμακιού

.

Εικόνα:»Το όνειρο του Αγίου Ιωσήφ», έργο του Anton Raphael Mengs από τη Wiki

13 Σχόλια προς “ΟΝΕΙΡΟ”

  1. Πετροβούβαλος said

    Juliet σ’ ευχαριστώ και δημόσια που μου γνώρισες τον «ασεβή» Λασκαράτο!

    • juliet said

      Η φωτό εξαίσια!!!!!Γενικά έχω μιά αδυναμία στους »ασεβείς » ….ίσως γιατί έχουν πολύ Θεό μέσα τους .Παιδί στη Κεφαλονία τον διάβαζα στη νόνα μου ……μετά, παιδί περίεργο ήθελα να δω τι θα πει ο παπάς ………και μου είπε …εσύ πάντα θα κρίνεις τι είναι σωστό και τι λάθος …χωρίς φόβο και πάθος , ο Θεός να τον αναπαύσει , καλός άνθρωπος και αγνός.

      • Πετροβούβαλος said

        Και αφορισμένος:

        Ο Δημήτρης Ψαθάς γράφει για τον αφορισμό του Ανδρέα Λασκαράτου:

        Η 2 Μαρτίου 1856 –μέρα του πρώτου αφορισμού του- είναι μια ημερομηνία εφιαλτική για τον Λασκαράτο. Απ’ το πρωί χτυπάνε νεκρικά οι καμπάνες όλων των εκκλησιών του νησιού. Κατά το μεσημέρι ο δεσπότης Σπυρίδων ο Κοντομίχαλος διαβάζει τον αφορισμό για το «βδέλυγμα της ερημώσεως» μέσα στην καθιερωμένη θρησκευτική παράταξη και πομπή, με τα μαύρα πισωμένα κεριά και μαύρα άμφια των παπάδων.
        Η εντύπωση είναι τρομακτική. Ο θρησκόληπτος κι αμόρφωτος λαός είναι αγριεμένος σε τέτοιο σημείο εναντίον του «αφορεσμένου» ώστε κινδυνεύει κι η ίδια η ζωή του. Ήδη ένας απ’ τους «παπαδανθρώπους» τον έχει φτύσει μέσα στην αγορά. Η Αστυνομία του συνιστά να κλειστεί στο σπίτι του, τουλάχιστον σαράντα μέρες, ώσπου να κατευναστούν τα πνεύματα. Αλλά κι έτσι προφυλαγμένος κινδυνεύει να πεθάνει της πείνας μαζί με ολόκληρη την οικογένειά του γιατί κανένας δεν του δίνει τρόφιμα, ούτε ψωμί.
        Μετά δυο εβδομάδες η Αστυνομία του συνιστά να εγκαταλείψει την Κεφαλλονιά για να γλυτώσει τη ζωή του. Φεύγει κρυφά κι αποβιβάζεται στη Ζάκυνθο, όπου όμως τον αναγνωρίζουν δυο βαστάζοι συμπατριώτες του και τον φτύνουν. Κι ενώ μισοπεθαμένος εγκαθίσταται σ’ ένα σπίτι φιλικό του, ο δεσπότης Ζακύνθου του διαβάζει δεύτερον αφορισμό. Ωστόσο είναι τόσο το μεγαλείο του ανθρώπου αυτού ώστε… «σε τούτη την περίσταση, -όπως γράφει στην περίφημη απόκρισή του στον Αφορισμό- εγνώρισα διά πείρας εκείνο που είχα ακουστά ως τότες… εγνώρισα την φύση τη Θεϊκή της Συνείδησης και την άπειρη δύναμή της… Η συνείδησή μου με σήκωνε ψηλά και ψηλάθε μου έδειχνε έναν άνθρωπο ασχημισμένον από τους άλλους ανθρώπους, επειδή έλαβε την γενναιότητα να τους ειπή την ΑΛΗΘΕΙΑ».

        απόσπασμα από άρθρο του ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΘΑ στο περιοδικό
        ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, τ. 821, 15/9/1961
        πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 4/9/1961

        http://logomnimon.wordpress.com/%CE%B1-%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%83/

      • juliet said

        Αιτία ήτανε το βιβλίο του »Τα Μυστήρια της Κεφαλλονιάς» , πολέμησε όσο κανένας άλλος την υποκρισία . Ήτανε εποχές που ανθούσαν οι Ριζοσπάστες τότε και αυτός ήτανε αντίθετος . Υπήρξε μαθητής του Κάλβου , είχε παιδεία και ανοιχτά μυαλά . Είναι πολλά που λένε οι Κεφαλονίτες για τον Λασκαράτο τους , μετά την αναγνώριση έγινε τους ….., και να σκεφτείς ότι πολέμησε μέχρι τέλος της ζωής του την υποκρισία !
        Όταν έμαθε για τον αφορισμό είπε …..ας μου αφορίσει και τα παπούτσια των παιδιών μου για να μην λιώσουν οι σόλες και μπαίνω σ΄έξοδα .

  2. juliet said

    Ανδρέας Τυπάλδος-Λασκαράτος,
    σπουδαίος σατιρικός μας ,γεννήθηκε το 1811 στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς ,όπου έκανε τη στοιχειώδη εκπαίδευση με ιδιωτικά μαθήματα , για να συνεχίσει σε ιταλικά και άλλα σχολεία του τόπου του ,ωσότου πάει στη Κέρκυρα (1828),όπου κατόπιν παρακολούθησε στην Ιόνιο Ακαδημία μαθήματα Δικαίου και Μαθηματικών. Αφού εργάστηκε για μικρό διάστημα (1834-36) σε σχετικές δημόσιες υπηρεσίες της Κεφαλονιάς , έφυγε για το Παρίσι και την Πίζα , προκειμένου να ολοκληρώσει τις νομικές σπουδές του (1836-39) .Κύριος της πατρικής περιουσίας του από το 1844, νυμφεύεται την Πηνελόπη Κοργιαλένια (1846) κι αναμιγνύεται (απ΄το 1850) στα δημόσια πράγματα και την πολιτική. Σύντομα απογοητεύεται , απουσιάζει για λίγο στο Λονδίνο (1851-52)κι επιστρέφει μαχητικότερος :κυκλοφορεί τα »Μυστήρια της Κεφαλονιάς »(1856), αφορίζεται,
    ξαναφεύγει για Λονδίνο , κι επιστρέφει (1857) ακόμα πιο αποφασισμένος. Με την εφημερίδα του »Ο Λύχνος » (1859-63 και 1894-96) θ΄ασκήσει δριμύτατο κοινωνικό έλεγχο-αιτία νέων καταδρομών. Απέναντι στην Ενωση της Επτανήσου επέδειξε έναν ισχυρό τοπικισμό , ενόσω η φήμη του κέρδισε έδαφος σ΄όλη την υπόλοιπη Ελλάδα , όπου η »Γενιά του 1880» τον υποστήριξε με θέρμη και του απένειμε τιμές. Στα 1900 άρθηκε ο πολυσυζητημένος αφορισμός, λίγο πριν το θάνατό του (Αργοστόλι 1901).
    Αιτία των διώξεων του υπήρξε ο βαθύς αντικληρικαλισμός του έργου του. Ο ίδιος ήταν όμως έντονα θρησκευόμενος στοχαστής -σχεδόν ένας ηθικολόγος.Παρά την εκτεταμένη του επιρροή στα γράμματά μας, από τη συγγραφική παραγωγή του ξεχωρίζουν λίγες σελίδες της σατιρικής πεζογραφίας του και πολύ λιγότερες της ποιησής του , αληθινά διαμάντια ωστόσο , χάρη στην ώριμη εκμετάλλευση της λαϊκής λαλιάς , των αιφνιδιασμών και του αυθορμητισμού της , χάρη στο γνήσιο λυρισμό και τη μεγάλη τους ειλικρίνεια.
    Εξόν απ΄τα Μυστήρια , αυτοτελώς κυκλοφόρησε τα πεζά: Απόκριση εις τον Αφορεσμό του Κλήρου της Κεφαλονιάς(1857), Οι Καταδρομές μου εξαιτίας του »Λύχνου»(1863), Η Δίκη μου με τη Σύνοδο(1869), Η Κοινωνική μας Κατάσταση (1873-76, φυλλάδια), Η Τέχνη του Δημηγορείν και του Συγγράφειν (1878), Ιδού ο Ανθρωπος(χαρακτήρες , 1886),Στοχασμοί(1821), Ηθη , Έθιμα και Δοξασίες της Κεφαλονιάς (1924), η Αυτοβιογραφία του(γραμμένη στα Ιταλικά , πρώτη έκδοση ,1966) κ.ά .
    Απ΄τα ποιητικά βιβλία του σημειωτέα:Το Ληξούρι εις τους 1834(1845), Στιχουργήματα Διάφορα(1872) κ.ά.Συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του έδωσε ο Εμμ.Ι. Μοσχονάς(Οδυσσέας, Αθ.1981) και Άπαντα του παλιότερα οι Αλ.Γ.Παπαγεωργίου και Αντ.Θ. Μοσχοβάκης(3 τ τ.,»Ατλας», Αθ. 1959)
    Από το ίδιο βιβλίο που υπήρχε και το έργο του »΄Ονειρο»

  3. ΜΑΡΙΑ said

    Εἶναι δύο πράγματα (πολλά εἶναι,ἀλλά λέμε τώρα….) πού ἀδυνατῶ νά καταλάβω:

    1.Τήν ἀπαγόρευση τῆς Θ.Κοινωνίας,μετά ἀπό ἐξομολόγηση….ὡς ποινή!
    2.Τόν ἀφορισμό….ὡς ποινή!

    «Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε»,εἶπε ὁ Χριστός….πῶς λοιπόν, κάποιοι παπᾶδες ΚΑΙ κρίνουν ΚΑΙ ἐπιβάλλουν ποινές;;;;
    Πότε τό ἔκανε αὐτό, ὁ Χριστός;;
    Γιά ποιούς ἐνσαρκώθηκε,σταυρώθηκε καί ἀναστήθηκε;;;;
    Ὅλοι δέν εἴμαστε ἁμαρτωλοί;;;;
    Πῶς γίνεται ἕνας ἁμαρτωλός,νά καταδικάζη ἕναν ἄλλον ἁμαρτωλό;;;;;;
    ΕΝΑΣ εἶναι ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ καί μόνο σ’ Αὐτόν θά δώσουμε λόγο!!!

    • Γιώργης said

      Δὲν εἶναι τόσο ἁπλό…

      • ΜΑΡΙΑ said

        Χρόνια πολλαααααααααααά…… 🙂 🙂 🙂

        Τόσο ἁπλό εἶναι,ὅπως ὅλα τά ΜΕΓΑΛΑ…

      • Γιώργης said

        🙂 Εὐχαριστῶ πολύ!!! Καὶ σὺ ὅτι ἀγαπᾶς! 🙂

        Δὲν εἶναι τόσο ἁπλό, ξαναλέω… εἰδικὰ τὸ πρῶτο πού ἀναφέρεις. Γιὰ τὸ δεὺτερο δὲν ἔχω περαιτέρω γνώσι.

    • juliet said

      Αυτό λέγεται υποκρισία ……και ο Λασκαράτος το πολέμησε . Ο Χριστός συγχώρεσε…οι υποκριτές δεν μπορούν .
      Καλησπέρα , Μαρία !

    • Σουλιώτης said

      Κατα αρχην ειναι ιερεις, κληρικοι, πρεσβυτεροι, αρχιερεις και οχι παπαδες. Το παπαδες καταχρηστικα το λεμε και πολλες φορες αυτος ο ορος ειναι για να δηλωσει υποτιμιση. Χωρις να ειναι κακο βεβαια γενικα.
      Ο πρωτος αρχιερεας ειναι ο ιδιος ο Χριστος (δηλαδη ο πρωτος παπάς). Ο Χριστος ηταν και αρχιερεας και οχι ενας απλος λαικος της εποχης εκεινης. Η τελεση του μυστικου δειπνου ηταν μια Θεια ευχαριστια!
      Ο ιδιος ο Χριστος επισης αφησε διαδοχους του αρχιερεις τους αποστολους (που ηταν και αυτοι παπαδες…) και τους προσεταξε να κανουν και αυτοι το ιδιο, να αφηνουν και αυτοι διαδοχους τους και ετσι φτασαμε μεχρι σημερα στους σημερινους κληρικους και επισκοπους μεσω της αποστολικης διαδοχης! Ο επισκοπος ειναι εις τυπον και τοπον Χριστου, οι πρεσβυτεροι ειναι εις τυπον και τοπον των αποστολων. Αυτο που κανει ενας απλος ιερεας στη Θεια ευχαριστια δεν μπορουν να το κανουν οι αγγελοι, να μεταβαλει (και οχι μετουσιωσει) τον αρτο και τον οινο σε σωμα και αιμα Χριστου.
      Επισης ο Χριστος εδωσε την εξουσια στους ιερεις του δεσμειν και λυειν τις αμαρτιες
      «Αν τινων αφήτε τας αμαρτίας, αφίενται αυτοίς, αν τίνων κρατήτε, κεκράτηνται» (Ιωαν. 20, 23).

      Για το τι ειναι η Θεια κοινωνια, αξιζει ενας παραλληλισμος με το τι ειναι παραδεισος- κολαση στην ορθοδοξια.
      Παραδεισος ειναι η παρουσια του Θεου.
      Κολαση ειναι (επισης) η παρουσια του Θεου.
      Ειναι η βιωση της ιδιας καταστασης με διαφορετικο τροπο.
      Και οι πονηροι και οι αγαθοι βρισκονται ολοι εξ ισου στην αγκαλια του Θεου γραφει ο νικος ματσουκας, ο Θεος ολους τους αγκαλιαζει εξ ισου «νυν παντα πεπληρωται φωτος ουρανος τε και γη και τα καταχθονια» απλως καποιοι αντιστεκονται σε αυτο.

      Σαν ενα παραδειγμα σκεφτειτε οτι ειμαστε μεσα σε μια αιθουσα οπου γινεται μια επιβραβευση σε ενα τιμωμενο προσωπο
      αυτο το προσωπο καποι το συμπαθουμε και καποιοι το μισουν. Ετσι το ιδιο γεγονος της επιβραβευσης καποιοι το βλεπουν και χαιρονται και καποιοι το βλεπουν και σκανε. Αυτο το…τιμωμενο προσωπο στον μελοντα αιωνα ειναι ο Θεος.Παραδεισος και κολαση δεν διαφερουν κατα τον τοπο αλλα κατα τον τροπο.

      Αυτο ειναι παραδεισος και κολαση. Μη σας φαινεται δεδομενο οτι ολοι θελουν να ειναι μαζι με το Θεο. Το ειδαμε επανω στο σταυρο του Χριστου με τους δυο ληστες, το βλεπουμε και τωρα εξ αλλου με τι μισος επιτιθενται μερικοι προς οτι εχει σχεση με το Θεο…αυτοι γιατι να αλαξουν γνωμη μετα…?

      Αρα με δεδομενο οτι η Θεια κοινωνια ειναι ο ιδιος ο Χριστος, τοτε πως αυτη την παροχη του Θεου καποιοι ιερεις την στερουν απο ανθρωπους που την ζητουν ? (που θελουν να κοινωνησουν) οταν μαλιστα ο ιδιος ο Χριστος παρεχει τον εαυτο του και στους ιδιους τους «κολασμενους» αιωνιως ?
      Ο πατερας Νικολαος Χατζηνικολαου ειχε πει καποτε σε ενα σχολειο «… δε μπορω να σας κανω αυτο που μου ζητατε αλλα μπορω να ρθω να σας κατεβασω κατω το Χριστο!…»

      Δηλαδη στην ουσια αξιος για να κοινωνησει ειναι οποιος θελει να κοινωνησει, και αναξιος να κοινωνησει ειναι οποιος δεν θελει.
      Οπως αξιος για να «παει» στον παραδεισο ειναι οποιος θελει να παει, και στην κολαση επισης θα «παει» μονο οποιος θελει.

      Η βαθυτερη ριζα της ειληκρινους μετανοιας ειναι η πραγματικη θεληση του να εισαι με το Θεο.

      Αν τη καταληλη στιγμη (του θανατου) μπορεις να κοιταξεις καταματα το Χριστο και να πεις, ναι Χριστε μου εγω μαζι σου θελω να ειμαι, τοτε θα εισαι μαζι του . Οτι κι αν εχεις κανει, οπως ο ληστης. Μονο αυτο αρκει.

      Και εμεις οι λαικοι ομως βαζουμε ενα τονο αυστηρους περιορισμους στους κληρικους, οι εχοντες σχεση με εκκλησια τουλαχιστον
      και μετα παραπονιομαστε που γινονται κληρικοι κατι (ας μου επιτραπει η εκφραση) λοβοτομημενοι ή κατι αγραματοι ή κατι τυποι που σε κοιταν μονο στο πορτοφολι. Κατι τελειως ασυμπαθηστοι τυποι. Με τετοιους περιορισμους τι περιμενουμε? Και με τη σειρα τους σε βαζουν κι αυτοι ενα τονο περιορισμους για να κοινωνησεις…
      Απο εμας ποιος εχει τα ** να γινει σωστος παπας ? Βλεπετε οτι και εμεις κρινουμε αυστηρα?
      Ολους του κλαδους τους κρινουμε αυστηρα πχ κακοι γιατροι, αλλα εκει θα θελαμε το παιδι μα να γινει γιατρος, ενω δεν θελουμε να γινει κληρικος.

      Ειναι ομως κι αυτο σημειο των καιρων και προφητευμενο, η αναξιοτητα του κληρου.
      Πρωτος το προφητευει ο Παυλος στις πραξεις, αλλα δε θυμαμαι την ακριβη εκφραση τωρα. «και θα βγουν απο εσας(τους κληρικους) λυκοι»

      Θυμαμαι καποτε σε μια εκκλησια της θεσσαλονικης, μετα τη περιφορα του επιταφιου, τον παπα να λεει με ενα απιστευτο μισος «νηστευσαντες και μη νηστευσαντες» λεει (η ευχη) δε λεει εξομολογηθηκαντες και μη εξομολογηθηλαντες. Δηλαδη μη τολημσετε να κοινωνηστε οσοι δεν εξομολογηθηκατε, ελατε πρωτα να εξομολογηθητε σε μενα και σιγα μη σας αφησω εγω μετα να κοινωνησετε….
      Αν μπορουσα θα τον πετουσα απο την εκκλησια με τις κλωτσιες αυτον τον παπα…..
      Στο χωριο μου αντιθετα κοινωναει ολο το χωριο και ο παπας ουτε που ρωταει αν εξομολογηκαν αν νηστεψαν κτλ και οι πιο ασχετοι….
      Κατα τη γνωμη μου αυτο ειναι το σωστο.
      Απλα σκεφτητε ομως τι θα κανατε αν ησασταν εσεις ο παπας, και σιγουρα δεν ειναι τοσο απλο που λεει ο Γιωργης.

      Χριστος Ανεστη σε ολους! Θανατος στον θανατο!
      Χρονια πολλα στους Γιωργηδες του ιστολογιου χρονια πολλα και στους Ραφαηλ και Ραφαηλιες γενικως

      Η μονη «θρησκεια» – πιστη που βασιζεται σε ενα… αδειο μνημα.
      Ολοι οι αλλοι ιδρυτες ολων των θρησκειων ιδεολογιων αυτοκρατοριων κλπ βρισκονται ολοι μεσα στα μνηματα τους.

      Χριστος ανεστη!

    • Σουλιώτης said

      Δεν υπαρχει αφορισμος στην ορθοδοξια, τουλαχιστον οπως το εννοουν.
      Οπως και το αναθεμα στους αιρετικους σημαινει ξεχωρισμα αποκοπη, την οποια οι ιδιοι οι αιρετικοι προκαλουσαν στον εαυτο τους και η εκκλησια απλως ενημερωνε τον κοσμο για να μη γινεται συγχιση και νομιζουν οτι αυτα που λενε οι αιρετικοι ειναι χριστιανικα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: