ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Ντοκουμέντα για τις… στη Ντοκουμέντα για τις περιπολίες…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία: Αμαρ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Aφού τρόμαξαν 1,7 δισεκατομμύρ…
    Πετροβούβαλος στη Η Μακεδονική Δυναστεία (8…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η Μακεδονική Δυναστεία (8…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Χριστιανισμός και ελληνικό πνεύμα

Posted by Πετροβούβαλος στο 13 Οκτωβρίου, 2012

Giovanni-paolo-pannini: «Ο Απόστολος Παύλος διδάσκει στα ερείπια»

αναδημοσίευση από το ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ

άρθρο του ζωγράφου Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου

.

Από την αρχή της η νέα θρησκεία, παρόλο που ξεπήδησε μέσα από τον κορμό του Ιουδαϊσμού και εδραίωσε την θεολογία της στις ιερές γραφές και στις προφητείες της Π. Διαθήκης για τον Μεσσία Ιησού, καταδιώχθηκε από τον παραδοσιακό Ιουδαϊσμό, που έβλεπε σε αυτήν μιαν αιρετική παραποίηση των δογμάτων του με αιχμή της την θεοποίηση του Ιησού ως Υιού του Θεού.

Η εχθρική στάση του Ιουδαϊσμού έναντι του Χριστιανισμού, είναι ίσως η πιο ασφαλής απόδειξη της ανεξαρτησίας της νέας θρησκείας και της διαφοράς του εξελιγμένου θρησκευτικού της πνεύματος. Για το λόγο αυτό τα πρώτα χρόνια έγινε προσπάθεια, χρησιμοποιώντας τις διάφορες ιουδαϊζουσες αιρέσεις, όπως η ψευδοδιδασκαλία για την περιτομή και με άλλες υποκινούμενες παρεμβολές, να αλλοτριώσει το διαφορετικό πνεύμα της νέας διδασκαλίας με απώτερο σκοπό την αφομοίωση ή την διάλυσή της.

κοινό φυσικό πρότυπο αρχαίας θρησκείας και Χριστιανισμού

Η διαφορά της εξέλιξης αυτής, οφείλεται στη νέα δυναμική που έδωσε η μέθεξη του ελληνικού Λόγου με τον μονοθεϊσμό και ο Χριστιανισμός είναι μια θρησκεία του Λόγου. Ο Χριστιανισμός ως θρησκεία είναι δημιούργημα του οικουμενικού ελληνικού πνεύματος, και όπως αυτό, έτσι και εκείνος δεν ανήκε μόνο στους Έλληνες, αλλά σε όλους τους ανθρώπους. Μιλώντας για το ρόλο του Χριστιανισμού έναντι της Ρώμης, ο Αρβανιτόπουλος[1] παρατηρεί ότι: «…Το μέσον τούτο εύρον πρόσφορον και  έθεσαν εις εφαρμογήν οι τολμηρότεροι των «Ελληνιστών», οι βλέποντες ότι δια των όπλων και της υλικής βίας δεν ανετρέπετο ο επαχθής Ρωμαϊσμός». Το ιουδαϊκό θρησκευτικό πνεύμα αντίθετα, προϊόν της πεπαλαιωμένης φυλετικής συνείδησης δε μπόρεσε να εξελιχθεί, αλλά έμεινε προσκολλημένο στο στενό πλαίσιο της φυλής και στη λατρεία ενός εθνικού θεού. Έτσι ο Ιουδαϊσμός δεν ήταν προορισμένος να γίνει οικουμενικός. Σχετικά λοιπόν με την προέλευση του Χριστιανισμού ο Αρβανιτόπουλος[2] γράφει πολύ σωστά ότι: «Επήγασε δε ο Χριστιανισμός ουχί βεβαίως εκ του Ιουδαϊσμού, προς τον οποίον αυτός ήδη ο ιδρυτής του Ιησούς φέρεται αντιταχθείς και ο οποίος Ιουδαϊσμός και μέχρι σήμερον αντιμάχεται προς τον Χριστιανισμόν δια των γνησιωτέρων αντιπροσώπων του, αλλ΄εκ της συγκεκραμένης μεταγενεστέρας ελληνικής θρησκείας. Διότι ο Χριστιανισμός ως θρησκεία, ουχί ως κοινωνική επανάστασις των αδυνάτων και τυραννουμένων κατά των δυναστών, είνε δημιούργημα επίσης ελληνικόν, κατά το μέγιστον αυτού μέρος.(…)»

Η νέα θρησκεία έπρεπε να συγκρουστεί με την παλαιά ελληνορωμαϊκή θρησκεία, αλλά και με άλλες όπως ήταν η θρησκεία του Μίθρα από την Περσία και αυτή της Ίσιδος, του Οσίριδος, της Μεγάλης θεάς Κυβέλης, του Άττεως και του Σεράπιδος. Αυτές είχαν κάποιες παρόμοιες προς το πνεύμα του λατρείες και τελετές και έρχονταν και αυτές από πολύ μακριά, έξω από τα τοπικά ρωμαϊκά σύνορα και συναγωνίζονταν για να ικανοποιήσουν τη δίψα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για θρησκευτική ενότητα. Είχε επίσης να αντιμετωπίσει και όλες τις φιλοσοφικές θεωρίες, που πρέσβευαν απόψεις εκ διαμέτρου αντίθετες προς την θεολογική θέση του Χριστιανισμού περί ψυχής, όπως ήταν οι επικούρειοι και οι υλιστές.

Πλάτων

Ο Χριστιανισμός βρήκε όμως και τις πνευματικές του «συμμαχίες» στον Ελληνισμό και ιδιαίτερα στα φιλοσοφικά συστήματα και τις ιδέες που επεξεργάστηκαν ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης. Κατά τον Μ. Φούγια[3]: «Αυτόν τον Ελληνισμό, την πνευματική κληρονομιά των Ελλήνων και των ελληνότροπων λαών της Ασίας ο Χριστιανισμός, με τη φωνή του Ιησού, των Αποστόλων και των Πατέρων της Εκκλησίας, τον άφησε να κινείται άνετα και δημιουργικά στη Γραμματεία της Χριστιανικής Εκκλησίας». Και παρακάτω: «Για τους Πατέρες της Εκκλησίας ο Ελληνισμός ως πνευματική δύναμη ήταν κάτι διαφορετικό από εκείνο που σημαίνουν οι όροι «Έλληνας» και «Εθνικός». Οι όροι αυτοί θεωρήθηκαν ως αντίθετοι προς τη νέα θρησκεία και δηλούντες τον πολύμορφο παγανισμό. Όχι, όμως, το ίδιο και ο όρος «Ελληνισμός». Ιδιαίτερα, οι Μεγάλοι Πατέρες αυτόν τον Ελληνισμό έχουν υπόψιν τους και αυτόν εισηγούνται προς τους Χριστιανούς για την ωφέλειά τους.

Από τους πρώτους αιώνες διασώζονται ορισμένα από τα πιο σπουδαία συγγράμματα της χριστιανικής θεολογίας. Γενικά πάντως οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς της περιόδου αυτής και μέχρι τον 6ο αι, ακολουθούσαν τα κλασικά πρότυπα γραφής, όπως και οι σύγχρονοί τους καλλιτέχνες που οι δεσμοί τους με τις καλλιτεχνικές παραδόσεις της αρχαιότητας παρέμεναν ακόμα ισχυροί. Σύμφωνα πάλι με τον Μ. Φούγια[4]: «Η λατινική διανόηση εξαρχής αντιλήφθηκε ότι, για να δημιουργήσει πνευματικά, χρειαζόταν το πνεύμα του Ελληνισμού: τη φιλοσοφία, την ποίηση, τη μεταφυσική έμπνευση του Πλάτωνα και του Πλωτίνου, το Όργανο του Αριστοτέλη και τις κατηγορίες του, τις ηθικές αντιλήψεις της Στοάς, τους προβληματισμούς των Ελληνιστών και των Γραμματικών της Αλεξάνδρειας. Τα στοιχεία αυτά βρήκαν τη θέση τους στην απολογία των πρώτων Χριστιανών Απολογητών και Εκκλησιαστικών Συγγραφέων, τόσο της Ανατολής όσο και της Δύσης».

Κλήμης ο Αλεξανδρεύς

Ιδιαίτερα στους Ανατολικούς Πατέρες ο Ελληνισμός είναι έκδηλος σε τέτοιο βαθμό, ώστε το περιεχόμενό του και η σπουδαιότητά του αποτελεί για τονΙουστίνο, τον Αθηναγόρα, τονΜελίτωνα Σάρδεων, τον Κλήμεντα Αλεξανδρέα, τον Ωριγένη, τουςΚαπαδόκες Πατέρες, τον Μάξιμο Ομολογητή, τον Δαμασκηνό και τονιερό Φώτιο, παράγοντα αναγκαίο για τη διατύπωση των δογμάτων της πίστεως και πηγή έμπνευσης για τη σύνθεση της υμνολογίας της θείας λατρείας και για την κατανόηση των δρώμενων κατά την προσφορά της αναίμακτης θυσίας. Και καταλήγει: «Για τον ιερό Αυγουστίνο ο Ελληνισμός ως Νεοπλατωνισμός επέδρασε σε όλη τη δυτική σκέψη κατά την περίοδο των Μέσων Χρόνων και πέραν της περιόδου αυτής. Κάποιες από τις διδασκαλίες του συνέβαλαν στη διαμόρφωση της νεότερης φιλοσοφίας. Ανάμεσα στους φιλοσόφους που υποστήριξαν ότι ο Νεοπλατωνισμός βρίσκεται πολύ κοντά στην αλήθεια είναι και ο ιερός Αυγουστίνος. Πρόκειται για μια άποψη, η οποία καλλιεργήθηκε στους φιλοσοφικούς κύκλους, ότι οι Έλληνες πλησίασαν την αλήθεια και την έννοια του θεού». Ο Αυγουστίνος, τελικά, υποστήριξε ότι η φιλοσοφία είναι ένα καλό μέσο για την κατανόηση του θεωρητικού περιεχομένου του Χριστιανισμού.

Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι οι εκχριστιανισθέντες κάτοικοι των χωρών της Ανατολής, αλλά και της Ρώμης, ήταν ήδη εξελληνισμένοι και ο γεωγραφικός πνευματικός χώρος μέσα στον οποίο εξαπλώθηκε κατά αρχήν ο Χριστιανισμός, ταυτίζεται με τον οικουμενικό ελληνιστικό κόσμο της εποχής. Είναι λοιπόν μεγάλης σημασίας το γεγονός, ότι ο Χριστιανισμός επικράτησε εκεί όπου κυριαρχούσε η ελληνική γλώσσα, η παιδεία και το ελληνικό πνεύμα, υπό την επίδραση των ελληνιστικών βασιλείων. Το γεγονός δε ότι η Παλαιά Διαθήκη είχε, προ Χριστού ακόμη, μεταφραστεί στα ελληνικά, που ήταν η παγκόσμια επίσημη γλώσσα της εποχής, όπως αργότερα και τα Ευαγγέλια, αλλά και πολλά από τα εκκλησιαστικά συγγράμματα, αντανακλά σε συνδυασμό και με την τέχνη την τεράστια συμβολή του ελληνικού πολιτισμού. Έτσι μπορεί να συμπεράνει κάποιος, ότι ο ελληνισμός με την οικουμενική του διάσταση αποτέλεσε τον κύριο πολιτισμικό φορέα μέσω του οποίου εξαπλώθηκε ο Χριστιανισμός.

.

Το κέμενο αποτελεί μέρος μελέτης μου με το γενικό τίτλο:

«ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ-Μια επισκόπηση της εξέλιξης του πολιτισμού»

Γ΄Μέρος: ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ

1. ΤΟ ΝΕΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ-ΠΡΩΤΟΙ μ.Χ ΑΙΩΝΕΣ.

Η μετάβαση προς ένα ανώτερο επίπεδο συνείδησης. Κεφ. 1-6


[1] ΑΠ. ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΣ: (αυτ.).
[2] ΑΠ. ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΣ: «ΕΓΚ. ΛΕΞ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗ»- Τόμος 5ος, σ. 336.

[3] Μ.Γ.ΦΟΥΓΙΑ: «Η Παγκόσμια διάσταση του Ελληνικού Πολιτισμού». Εκδ. Νέα Σύνορα-Α.Α.ΛΙΒΑΝΗ. Αθήνα 2001, (σ. 77).

[4] Μ.Γ.ΦΟΥΓΙΑ: (αυτ. σ. 78)

.

Σελίδα Πηγής

62 Σχόλια προς “Χριστιανισμός και ελληνικό πνεύμα”

  1. antart22 said

    Θα προσθέσω μάλιστα ότι για την Ορθοδοξία είναι τόσο σημαντικοί οι Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, όπου ιστορούνται στον Πρόναο των Εκκλησιών ως «προ Χριστού Χριστιανοί».

  2. Εύγε φιλε Γεράσιμε

    χωρίς τον Ελληνισμό και τις αρχές του είναι βέβαιο οτι ο Χριστιανισμός θα ήταν μια τοπική αιρετική θρησκεία στο όρια και στην επικράτεια του Ιουδαϊσμού,,
    Ο Χριστιανισμός βρήκε απο τον Ελληνισμό γόνιμο έδαφός και εκει πάτησε και πήρε τις διαστάσεις που όλοι γνωρίζουμε,,,άλλωστε για τον Ιουδαϊσμό αυτό ακριβώς ειναι και το «ασυγχώρητο » του Ελληνισμού,,,,η ίδια του η ύπαρξή,,,,μιας και χωρίς Ελληνισμό δεν θα υπήρχε Χριστιανισμός και δεν θα τους κατηγορούσε κανείς. Όλα θα είχαν ξεχαστεί με το πέρασμα του χρόνου

    Καλησπέρα σε όλη την παρέα

  3. ΜΑΡΙΑ said

    Νομίζω ὅτι «Ὁρθοδοξία καί Ἑλληνισμός»,θά ἦταν πιό σωστό.
    Χριστιανοί δηλώνουν καί οἱ ἰεχωβᾶδες,πεντηκοστιανοί,εὐαγγελιστές κ.λ.π.

    • Πετροβούβαλος said

      Διαφωνώ αγαπητή μου Μαρία. Χριστιανισμός είναι ένας, τα ρέστα είναι αιρέσεις!

      • ΜΑΡΙΑ said

        Συμφωνῶ μέ τήν διαφωνία σου Πέτρο,διότι ἔτσι βλακωδῶς πού τό ἔγραψα,
        τέτοια ἀπάντηση……. θά ἔδινα καί γώ!!!!

        Αὐτό πού θέλω νά πῶ-τέλος πάντων-εἶναι νά μπαίνη ὀ ὅρος Ὁρθοδοξία,ἀκριβῶς γιά τόν λόγο πού ἀναφέρεις,
        γιά τίς αἰρέσεις….
        Διότι συνηθίζεται τελευταίως νά μιλοῦν κάποιοι ὥς Χριστιανοί,μέ στόχο τόν προσηλυτισμό,
        ἀλλά μόλις ρωτήσεις: Ὁρθόδοξοι;;;;……σφυρίζουν ἀδιάφορα.

        Καί γιά ἕναν ἐπιπλέον λόγο,εἶναι τῆς μοδός νά ἀναφέρονται στά ἐγκλήματα τοῦ Χριστιανισμοῦ-κάποια καλόπαιδα-ἐννοῶντας τούς παπικούς καί τούς Σταυροφόρους…..πασάροντάς τα στούς Ὀρθοδόξους.

        Πονηροί καιροί….

      • Πετροβούβαλος said

        ;Eτσι που το θέτεις συμφωνώ απολύτως! Άλλωστε ο όρος «Ορθοδοξία» αναφέρεται απ’ ευθείας στο Δόγμα!

    • ΑΠΕΛΛΗΣ said

      Καλησπέρα Μαρία! ‘Εχεις δίκιο σε ό,τι αφορά την τρέχουσα έννοια του πολυδιασπασμένου Χριστιανισμού. Εγώ αναφέρομαι στον προ του σχίσματος ιστορικό ενιαίο Χριστιανισμό, όπου υπήρχε μόνο η Ορθοδοξία σε ανατολή και σε δύση.

      Καλησπέρα σε όλους!

      Γερ. Γερολυμάτος

      • Πετροβούβαλος said

        Εγώ πάντως διαφωνώ!
        Καλησπέρα Απελλή!

      • ΑΠΕΛΛΗΣ said

        Καλησπέρα Πέτρο!
        Δεν κατάλαβα ποιο είναι το σημείο της διαφωνίας σου;
        Μάλλον το ίδιο λέμε. Ο Χριστιανισμός βεβαίως και είναι ένας και η Ορθοδοξία είναι η αρχική και διαχρονική του έκφραση.
        Το άρθρο αναφέρεται στις απαρχές του ιστορικού Χριστιανισμού και τον προσδιορίζει ως τέτοιον χάριν της τότε ενότητας του

      • Πετροβούβαλος said

        Με τη Μαρία διαφωνώ αδερφέ, με εσένα συμφωνώ!

      • ΑΠΕΛΛΗΣ said

        Στώμεν καλώς!

        Γεια σου φίλε!

      • φωτεινη said

        καλησπερα σε ολους.
        οπως λες Γερασιμε οτι ο χριστιανισμος εξαπλωθηκε σε ολον τον ελληνιστικο κοσμο,οι αιρεσεις επικρατησαν, εκει οπου εγκατασταθηκαν οι ορδες των βαρβαρων μετα την καθοδο τους.

      • ΜΑΡΙΑ said

        Καλησπέρα Γεράσιμε,δικό μου τό λάθος… 😳
        Διευκρίνισα παραπάνω.

  4. Μνήμων said

    Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο ΧΡΙΣΤΟΣ είναι ΕΝΑΣ οι Χριστιανισμοί πολλοί,ας αναζητήσουμε ανάμεσα τους την ορθότερη και πληρέστερη παρουσίαση του ΧΡΙΣΤΟΥ
    και της διδασκαλίας ΤΟΥ. Πολλοί χριστιανισμοί εν ενόματι του ΧΡΙΣΤΟΥ δήθεν για την διάδοση της διδασκαλίας παραβίασαν βάναυσα το βασικό της κήρυγμα, της Αγάπης.
    Μελετώντας τις διάφορες μορφές του Χριστιανισμού,καταλήγει κανείς εύκολα πως η
    Ορθοδοξία σέβεται απόλυτα την διδασκαλία,του ΧΡΙΣΤΟΥ τουλάχιστον ως προς την
    διάδοση του. Είναι γνωστές οι μέθοδοι του Παπισμού, ενώ η Ορθοδοξία εκχριστιάνισε
    όλη την Α Ευρώπη με δύο μοναχούς, Κύριλλο και Μεθόδιο. Την στενή σχέση Ελληνικού
    πνεύματος και Χριστιανισμού αποδεικνύει το γεγονός πως η Ελληνική γλώσσα είναι η
    γλώσσα των Ευαγγελίων, και είναι γνωστή η άμεση σχέσης πνεύματος και γλώσσας αφού
    με αυτήν εκφράζεται το πνεύμα. Τέλος η στενή σχέση Ορθοδοξίας και Ελληνικού πνεύματος
    αποδεικύεται και από την δημιουργία πνευματικού έργου παγκόσμια αναγνωρισμένου του
    Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού.

  5. Μύγα said

    Μ’ αρέσει ο Χριστός σας. Δεν μ’ αρέσουν οι χριστιανοί σας.
    Μαχάτμα Γκάντι

    «Ο έχων δύο χιτώνας μεταδότω τω μη έχοντι και ο έχων τροφάς ομοίως». Η προσφορά δεν προϋποθέτει να περισσεύουν οι χιτώνες. Αρκούν οι δύο.
    ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΩ !!!

    • Πετροβούβαλος said

      Ο Μαχάτμα Γκάντι από την άλλη πλευρά, ήταν θιασώτης των καστών, πιστός στον Ινδουίσμό! Κάστες ξέρεις πολύ καλά τι σημαίνει, άρα μάλλον δεν του άρεσε και τόσο πολύ ο Χριστός (μας)!

    • Μύγα said

      Ας αφήσουμε τον Γκάντι που στο κάτω λίγο μας ενδιαφέρει. Ας δούμε τι είναι αυτοί που δηλώνουν σήμερα χριστιανοί και μάλιστα ορθόδοξοι. Ποια σχέση έχουν με τα θεμελιώδη κελεύσματα του χριστιανισμού και της ορθοδοξίας. Π.χ. το «Ο έχων δύο χιτώνας μεταδότω τω μη έχοντι και ο έχων τροφάς ομοίως» και κάμποσα ακόμη. Βλέπω γλυκά «χριστιανικά» χαμόγελα πίσω από κάγκελα και ντόπερμαν.
      «Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί»

      • Πετροβούβαλος said

        Ποιών Χριστιανών, όλων των Χριστιανών; Ωραίο τσουβάλιασμα. Κι έτσι χτυπιέται ο Χριστιανισμός και αυτοί που τον χτυπούν το κάνουν καθαρά για λόγους μισαλοδοξίας.

        Για να το πω αλλιώς: πάγκαλος: «μαζί τα φάγαμε»! Καλή σας όρεξη!

      • Σουλιώτης said

        Αγαπητε «μυγα», ο χριστιανισμος δεν ειναι νομικο συστημα με μερικους κανονες, ωστε οποιος δεν τους τηρει ,αυτοματα να μην ειναι χριστιανος…τετοια νομικη αντιληψη της θρησκειας ειχαν οι φαρισαιοι…
        Αν ηταν ετσι, δεν θα υπηρχε κανενας χριστιανος , αφου τελειος ειναι μονο ο Θεος
        Ο χριστιανισμος ειναι πιστη, και βεβαια οσο μπορει ο καθενας κανει..
        Υπαρχει και το «ο αναρτητος πρωτος τον λιθον βαλετω»

  6. Astillais said

    Άσχετο:
    Τα ερείπια στα οποία διδάσκει ο Απόστολος Παύλος πως προέκυψαν;
    Δηλαδή είναι ερείπια λόγω κάποιου σεισμού ή λόγω ανθρωπίνων ενεργειών;

    • Μνήμων said

      Κατά πάσαν πιθανότητα ανθρωπίνων, και λίαν απιθάνως Χριστιανών διότι δεν
      υπήρχαν,μάλιστα η υποδοχή που έκαναν στον απόστολο Παύλο δεν ήταν και πολύ
      θερμή,μάλλον με διάθεση ειρωνείας τον δέχθηκαν. Τώρα για την αξιοπιστία της
      εικόνας γνωρίζει μόνον ο καλλιτέχνης διότι δεν είναι φωτογραφία,αλλά ζωγραφική.
      Τι απορία και αυτή τσ τσ τσ.

    • Δίδασκε ὁ Σαοῦλ σέ ἐρεἰπια;Μόνο σέ συναγωγές.Κατ’ ἐμέ,ὅλες αὐτές οἱ ἐπιστολές πρός…πρός…κ.λπ.,ἀπευθύνονται στούς ἑβραίους τῶν ἑκάστοτε πόλεων καί ὄχι στούς κατοίκους,γενικῶς.

      • ΑΠΕΛΛΗΣ said

        Καλημέρα σε όλους!

        ‘Εχεις δίκιο Ανδρέα. Βεβαίως αυτό δεν αποκλείει, όπως βλέπουμε στις Πράξεις και στις Επιστολές, και τη συμμετοχή αρκετών νεοφώτιστων Ελλήνων στις πρώτες τοπικές Εκκλησίες.

        Μνήμων: Αγαπητέ φίλε, έθεσες πολύ σωστά το ζήτημα εστιάζοντας στην καλλιτεχνική αδία και τον τρόπο με τον οποίο ο καλλιτέχνης επέλεξε τα στοιχεία που θα έδιναν στο έργο του το συμβολισμό που επιθυμούσε, άσχετα με το αν πράγματι υπήρχαν ερείπια εκεί που δίδασκε ο Παύλος ή όχι.
        Ο συμβολισμός του όπως τον αντιλαμβάνομαι ως ομότεχνος του, θα μπορούσε να είναι ο εξής:Τα ερείπια συμβολίζουν το τέλος της αρχαίας παγανιστικής θρησκείας και του αρχαίου κόσμου, ενώ το κήρυγμα του Παύλου τη γέννηση, το ξεκίνημα μιας νέας πνευματικής εποχής. Σε αυτό συνηγορούν ακόμη, οι πολύ μικρές αναλογίες των μορφών σε σχέση με τα κτίρια αλλά και το ολιγάριθμο ακροατήριο.

        Astillais: Είναι σίγουρα ερείπια από ανθρώπινες ενέργειες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο Παύλος δίδασκε σε ερείπια. Με αυτό τον τρόπο ο καλλιτέχνης ίσως περνάει και ένα ακόμη σημαντικό μήνυμα σε δεύτερο επίπεδο. Ότι δηλαδή ο αρχαίος ελληνικός κόσμος είχε αρχίσει να καταστρέφεται, πολύ πριν την έλευση της νέας θρησκείας στον ελλαδικό χώρο και άρα αυτή δεν έχει την ευθύνη της καταστροφής του, αλλά μόνο της αναμόρφωσης του προς ένα νέο ανώτερο επίπεδο συνείδησης του θείου. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Ρωμαίοι είχαν έρθει ως κατακτητές και στη Μακεδονία είχαν διεξαχθεί πολλές εκστρατείες και μάχες, που μπορούν να εξηγήσουν την παρουσία των ερειπίων.

        Τέλος, αυτό που κανείς 12θεϊστής δεν εννοεί να καταλάβει, είναι το γεγονός, ότι ο αρχαίος μητροπολιτικός-ελλαδικός κόσμος είχε αρχίσει να αποσυντίθεται από κάθε άποψη, μετά από το Μ. Αλέξανδρο και τη δημιουργία των περιφερειακών ελληνιστικών βασιλείων, αλλά και με την κατάκτηση από τους Ρωμαίους. Αγνοούν ακόμη πως τεράστιος αριθμός μαρμάρινων ή χάλκινων αγαλμάτων και έργων τέχνης, κατέληγε σε χυτήρια και σε καμίνια προκειμένου να εξαχθεί το πολύτιμο τότε μέταλλο, αλλά και ασβέστης για οικοδόμηση, κάθε φορά που παρουσιαζόταν έλλειψη αυτών των υλικών λόγω των τότε κρίσεων. Και αυτό το έκαναν όχι χριστιανοί, αλλά παγανιστές αυτοκράτορες και αξιωματούχοι. Ο χριστιανισμός δε φέρει καμία ευθύνη για το θάνατο του αρχαίου κόσμου, απλά τον επιβεβαίωσε!

      • Σουλιώτης said

        Ο Παυλος οταν πηγαινε σε μια πολη, ξεκινουσε συνηθως απο την συναγωγη.
        Ο λογος?
        Επειδη οι ιουδαιοι μιλουσαν αμεσα για Μεσσια και ετσι εξ αιτιας αυτου, ειχαν περισσοτερες πιθανοτητες να πειστουν και να πιστεψουν οτι ο Χριστος ηταν ο Μεσσιας.
        Το αποτελεσμα?
        Ο Παυλοςς να φευγει συνηθως κυνηγημενος , με τις πετρες, να μην ξερει απο που να φυγει για να σωθει.Λιγες εξαιρεσεις που δεν διωχτηκε οπως στη συναγωγη της Βεροιας

        Και μια συγριση

        Ενω λοιπον οι ιουδαιοι επαιρναν τον (ομοιο τους?) Παυλο μα τας πετρας,
        Οι …. ανδρες Αθηναιοι ,τον «κολλησαν» στον τοιχο και του ειπαν μιλα!
        Αντι να τον κυνηγησουν οπως οι ιουδαιοι, τον εβαλαν στο βημα του Αρειου Παγου για να μιλησει!!! που αλλου εγινε αυτο και μαλιστα για εναν ξενο ???????

        «Ανδρες Αθηναιοι…..»
        Ετσι ξεκινησε ο Παυλος την ομιλια του στους ανδρες της Αθηνας.
        Αρχιζει μιλαει λοιπον….
        Καποια στιγμη, φτανει στην ουσια του κυρηγματος του χριστιανισμου και λεει(το λεω απλα)
        Οτι ο Χριστος αναστηθηκε ΚΑΙ με το σωμα, ψυχη και σωμα μαζι.
        Στην αρχαια Ελληνικη φιλοσοφια ομως δεν υπηρχε η εννοια της αθανασιας του σωματος.Το σωμα ως υλη, θεωρουνταν κατι κακο,απο το οποιο επρεπε να απαλλαγει ο ανθρωπος.
        Οταν λοιπον ο αλλος μιλησε για ανασταση ΚΑΙ του σωματος,οι Αθηναιοι του ειπαν «ακουσωμεθα σου και παλιν περι τουτου» και σηκωθηκαν και εφυγαν πισω στις δουλειςε τους.Το οποιο σε ελευθερη μεταφραση ειναι ειρωνικο και σημαινει «καλα…μεγαλε…. ξαναπεστα μας αυτα…» Αυτη ειναι η περιφιμη ειρωνια! Δεν τον υποδεχτηκαν δηλαδη ειρωνικα τον Παυλο, καθε αλλο, τον εδωσαν και το βημα του Αρειου παγου να μιλησει.Αλλα μολις αυτος πηγε στην ανασταση του ανθρωπου μαζι με το σωμα , τοτε επεσε η ειρωνια ,πανω σ αυτο. Συγκεκριμενα.
        Και τον αφησαν να φυγει, δεν τον διωξαν παντως οπως οι ιουδαιοι.
        Μερικοι Αθηναιοι παντως πιστεψαν πχ Διονυσιος Αρεοπαγιτης, Φιλοθεη

        Ο Παυλος λοιπον απευθυνονταν σε ολους.
        Η πρωτη Ευρωπαια χριστιανη(και οχι απλως ελληνιδα) ειναι η Αγια Λυδια απο τους Φιλλιπους της Καβαλας.Αρα οχι καποια ιουδαια

        Συγχαρητιρια στον Γερασιμο,για το αρθρο

      • Σουλιώτης said

        * Διονυσιος ο αρεοπαγιτης, Φιλοθεη η Αθηναια και αλλοι «ανωνυμοι» Αθηναιοι, εκχριστιανισθεντες εξ αποστολου Παυλου, μετα την ομιλια του στον Αρειο παγο.

        Αγια Λυδία η φιλιππησια, εκχριστιανιθησα εξ αποστολου Παυλου, στους Φιλλιπους (Καβαλα)
        Η πρωτη χριστιανη, σε ολη την Ευρωπη (συνιλικα απο ανδρες – γυναικες)

      • Μνήμων said

        ΑΠΕΛΛΗ η απάντηση μου μόνο χιουμοριστικό χαρακτήρα είχε καθ΄ότι γνωρίζω πως
        ο Απ. Παύλος μίλησε προς τους Αθηναίους στην αγορά και σαν αιτία ήταν ο βωμός
        που είδε αφιερωμένο »Τω αγνώστω Θεώ» λένε βέβαια πως εμφανίστηκε και στον
        Αρειο Πάγο χωρίς να διευκρινίζεται αν επρόκειτο για το δικαστήριο να δώσει εξηγήσεις
        ή για την Πνύκα. Πάντως η Αθήνα δεν ήταν ερείπια εκείνη την εποχή,και συμφωνώ
        για την μεταφορική διάθεση του καλλιτέχνη. Το φαινόμενο Απ. Παύλος είναι από τα
        πλέον αισιόδοξα, διότι μας διδάσκει πως ο Χριστός συγχωρεί ακόμη και τους ζηλωτές
        διώκτες του αν μετανοήσουν,οπότε μπορούν ακόμη και να καταστούν Αγιοι.

      • Καλησπέρα,μία παρέμβασις.

        Δέν ὑπάρχει «τῷ ἀγνώστῳ θεῷ»…εἶναι παραφθορά -γιά προπαγανδιστικούς λόγους- τῶν ἐπιγραφῶν «τοῖς ἀγνώστοις θεοῖς» ἀπό βωμούς πού ὑπῆρχαν στίς περισσότερες πόλεις,κατά τήν ἀρχαιότητα.

      • Σουλιώτης said

        Παντως, ειναι γεγονος – για να το πουμε κι αυτο –
        οτι ο Παυλος εφυγε απο την Αθηνα απογοητευμενος, περισοτερο ισως απο καθε αλλη πολη που επισκεπτηκε. Μαλιστα δεν εστειλε ποτε επιστολη «προς Αθηναιους» οπως εστειλε σε διαφορες αλλες πολεις που περασε πχ (προς Θεσσαλονικεις κτλ),ουτε ξαναπηγε ποτε στην Αθηνα.Ειναι χαρακτηρηστικο οτι φευγοντας ειπε «καμια φορα η γνωση κανει αλαζονες τους ανθρωπους» αναφερομενος εμεσα στην(συγκεκριμενη) ειρωνεια που δεχτηκε…

        πηγη για το τελευταιο
        Ποιμαντικη ψυχολογια Χρηστου Βαντσου, καθηγητου απθ

      • Σουλιώτης said

        Καλησπερα και σε σενα φιλε, αν και στο τελευταιο διαφωνουμε λιγακι 🙂

      • Ὡς πρόν τήν ἐπιγραφήν;

      • Μιχαήλ said

        «Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν» ὀνομάστηκε Ἀνδρέα…
        Ἐπειδή δίδαξε σέ «ἐθνικούς».
        Ἡ μόνη ἐπιστολή πού ἀπευθύνθηκε στούς ἑβραίους, ήταν ἡ ὁμώνυμη «πρός Ἑβραίους» ἐπιστολή.

        Μελέτη…
        Μελέτη καί τῶν Ἐπιστολῶν καί τῶν ἑρμηνειῶν τους…
        Γιατί εἰδικά ἡ «πρός Ἑβραίους», χρειάζεται πέντε ἀναγνώσεις ΑΡΧΙΚΑ, μελέτη τῶν παραπομπῶν καί τῶν θεολογικῶν «ἁλμάτων» ἀπό τήν «ἀποκαλυπτική» στήν Μωσαϊκή διάσταση μπρός – πίσω, πού κάνει σ’ αὐτήν καί μετά ἄλλες ΤΡΕΙΣ ἀναγνώσεις…
        Καί μετά ἐπίλυση ἀποριῶν ἀπό «ἐπαῒοντες».

      • Σουλιώτης said

        Ναι, αυτο εννοουσα

      • Πετροβούβαλος said

        Επίλυση αποριών για τους «επαίοντες»: http://www.scribd.com/doc/59665671/%E1%BC%98%CF%81%CE%BC%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%84%E1%BF%86%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%95%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE%CF%82-%E1%BC%88%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%99%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF%E1%BF%A6-%CE%A7%CF%81%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%83%CF%84%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%85

      • Μιχαήλ said

        Χέ, Πετρό…
        αὐτό πού ἔβαλες τώρα, γιατί τἄχω τά ἔργα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Χρυστοστόμου, θέλει ἑρμηνεία στήν ἑρμηνεία…
        Ἔχει ἀνθρώπους καί μέ φώτιση καί μέ κατάρτιση θεολογική καί (κυρίως) μέ βίωμα πού μποροῦν νά μᾶς ἐξηγήσουν μέ ἁπλά καί κατανοητά λόγια τέτοιου είδους ἀπορίες…
        δύσκολο καί μεγάλο θέμα…
        ΔΕΝ πρέπει γιά κανένα λόγο νά ἐμποστευόμαστε τήν κρίση μας…
        Γιά ΚΑΝΕΝΑ.

      • Μιχαήλ said

        Πνευματικά μιλάω πάντα, γιατί ἡ «πλάνη» καραδοκεῖ.

      • Πετροβούβαλος said

        Συμφωνώ απολύτως αδερφέ! Απλώς πιστεύω πως ο Χρυσόστομος είναι εξαιρετική βάση για την ερμηνεία της «Προς Εβραίους»!

      • Σουλιώτης said

        Ποια απορια?

      • Μιχαήλ said

        Ναί, ὁ Χρυσόστομος είναι Θεμέλιο καί Ἐπιστέγασμα μαζί, σέ ὅλα.

      • Astillais said

        «Ο χριστιανισμός δε φέρει καμία ευθύνη για το θάνατο του αρχαίου κόσμου, απλά τον επιβεβαίωσε!»

        Θάνατος του αρχαίου κόσμου, Απελλή;
        Τι μου λες;;;;
        Ο αρχαίος κόσμος θανατωμένος λόγω των δώδεκα θεών ή λόγω των επιτευγμάτων;
        Συγγνώμη δεν θα πάρω από τέτοιου είδους ερμηνεία.
        Προτιμώ την συνέχεια του γένους από την διάσπαση του …. θανάτου.
        Αλήθεια δεν σου κάνει εντύπωση οτι ενώ δίδονται τα ονόματα αβρααμ ισαάκ ιακώβ σε ανθρώπους
        δεν δίδεται το όνομα ΙΗΣΟΥΣ ούτε το όνομα ΧΡΙΣΤΟΣ;
        Στην αρχαία ελλάδα ομοίως δεν εδίδοντο τα ονόματα των θεών σε θνητούς.
        Προσπάθησε να δείς τι ενώνει τον αρχαίο κόσμο ( π.χ. Ιάσων-Ιησούς,
        Χριστός- κεχρισμένος- καθείς εφ ω ετάχθη)
        και μετά τι τον διαφοροποιεί καθόσον με τον θάνατο που επικαλείσαι δίνεις πολλή τροφή στους νεοπαγανιστές
        πολλή τροφή όμως .
        Λυπάμαι.

  7. @Σουλιώτης

    ἐάν τό «Οκτωβρίου 14, 2012 στις 10:25 μμ Ναι, αυτο εννοουσα» ἀφορᾶ τά περί ἐπιγραφῆς,σοῦ ἐπισυνάπτω τήν φωτογραφία τοῦ ἀναθήματος ΘΕΟΙΣ ΑΓΝΩΣΤΟΙΣ,ἀπό τόν Δαδοῦχο Καπίτωνα (εὐρίσκεται στήν Πέργαμο)

    Βρέ πῶς ‘σχολιο’μπλεχτήκαμε ἔτσι; 🙂

  8. AΠΕΛΛΗΣ said

    Astillais

    Αγαπητή φίλη, ίσως να φταίω εγώ που δεν έγινα κατανοητός σχετικά με το
    «Ο χριστιανισμός δε φέρει καμία ευθύνη για το θάνατο του αρχαίου κόσμου, απλά τον επιβεβαίωσε!”

    Δεν αναφέρομαι σε έναν κυριολεκτικό θάνατο, ούτε υποννοώ ότι διακόπηκε η συνέχεια του έθνους! Πώς θα ήταν άλλωστε δυνατό, αν πρώτα δεν αναιρούσα όλα όσα έγραψα για την ώθηση που έδωσε ο Ελληνισμός στον Χριστιανισμό; Οι πρώην παγανιστές έγιναν κάποια στιγμή χριστιανοί, τόσο απλό. Μετέφεραν δε στη νέα θρησκεία συνήθειες ήθη και έθιμα της παλαιάς θρησκείας τους που μπορούσαν να ενσωματωθούν δίχως προβλήματα. Αυτό με τα ονόματα που αναφέρεις, τι άλλο δείχνει από τη συνέχεια του ίδιου λαού αν και υπό νέα πίστη;
    Άρα, αυτό που εγώ τουλάχιστον εννόησα με το θάνατο του αρχαίου κόσμου, είναι το τέλος μιας μακρόχρονης ιστορικής περιόδου και το οριστικό γύρισμα μαις σελίδας σε επίπεδο πνευματικό, διανοητικό, καλλιτεχνικό ακόμη και κοινωνικό, όχι εξαιτίας του Χριστιανισμού, που απλά εμφανίστηκε στην κατάλληλη στιγμή και με τα κατάλληλα μηνύματα, αλλά κυρίως εξαιτίας των εγγενών ηθικών αντιφάσεων του ίδιου του αρχαίου κόσμου, που έτσι οδηγήθηκε αναπόφευκτα στη διάλυση του.

    Τώρα σχετικά με αυτό, αν δε σου κάνει κόπο θα ήθελα να μου εξηγήσεις τις εννοείς όταν ρωτάς: «Ο αρχαίος κόσμος θανατωμένος λόγω των δώδεκα θεών ή λόγω των επιτευγμάτων;»

    • Σουλιώτης said

      Καλησπερα Γερασιμε
      Θελω να κανω μια παρατηρηση , σχετικα με την εννοια πατερας της εκκλησιας.

      Για να αναγνωριστει καποιος ως πατερας, πρεπει να ισχυουν οι παρακατω προυποθεσεις

      α) Ορθοδοξος διδασκαλια
      Να εχει αφησει δηλαδη ορθοδοξη διδασκαλια.

      β) Αγιοτης του βιου.
      Να ειναι και αγιος.

      γ) Αναγνωριση απο το πληρωμα της εκκλησιας.

      Δ) Αρχαιοτις του βιου.
      Εδω ι προτεσταντες θεωρουν πως για να ειναι καποος πατερας, πρεπει να εχει ζησει παλια, τουλαχιστον πριν τον 8ο αιωνα.Κατι που για μας δεν ισχυει, εμεις εχουμε πατερες διαχρονικα, πχ Αγιος Νεκταριος. Αν ισχυε η αρχαιοτης του βιου, τοτε θα σημαινε οτι το Αγιο Πνευμα εφυγε απο την εκκλησια. οτι καποτε ηταν και τωρα εφυγε…

      Αν καποιος δεν εχει και τις τρεις παραπανω προυποθεσεις, δεν θεωρειται πατερας.
      Πχ ο αγιος Αυγουστινος, ειναι αγιος, αλλα δεν εχει αφησει ορθοδοξη διδασκαλια και γι αυτο για μας τους ορθοδοξους αναγνωριζεται ως αγιος, αλλα οχι ως πατερας. Επισης ο Ωριγενης δεν αφησε ορθοδοξη διδασκαλια και δεν ειναι ουτε και αγιος.Μαλιστα η ριζα του σχισματος μεταξυ ανατολικης και δυτικης εκκλησιας βασιζεται σε αυτους τους δυο. (ο Αυγουστινος ειχε ως βαση του τον Ωριγενη) Που εισηγαγαν κοσμικη διδασκαλια(καποια απο τα μη αποδεκτα σταιχεια νεοπλατωνισμου) της εποχης τους στην θεολογια.Υπαρχουν ολοκληρα κεφαλαια περι «κακοδοξιων ωριγενη» Βλεπε δογματικη Ματσουκα αν θελεις, απο τους πιο αναγνωρισμενους.Ουτε οσα εχει πει ο Αυγουστινος εγιναν ποτε αποδεκτα απο το συνολο της συνειδησης του πληρωματος της ανατολικης εκκλησιας.
      Οταν οι ρωμαιοκαθολικοι μας λενε στους διαχριστιανικους διαλογους, γιατι δεν δεχεστε την α,β αποψη μας η οποια εχει ως βαση της τον Αυγουστινο(και τον οποιο παραδεχομαστε ως αγιο) εμεις τους απανταμε , γιατι το οτι καποιος ειναι αγιος δεν σημαινει οτι ειναι αλαθητος ουτε πατερας…
      Αλλα ακομα και πατερας να ειναι καποιος, παλι μπορει μια επιμερους αποψη του να μην εχει «εγκριθει» απο τη συνειδηση του πληρωματος της εκκλησιας…
      Αλαθητος στην ορθοδοξια ,πρωσοπικα δεν ειναι κανεις.Αλαθητη ειναι μονο η εκκλησια ως συνολο κληρου και λαου ,ως πληρωμα δηλαδη, γιατι εκει βρισκεται το Αγιο Πνευμα, σε ολους μαζι.
      Το Αγιο Πνευμα φωτισε τους αποστολους ωστε να γραψουν τα κειμενα της Αγιας Γραφης αλλα συγρονως και τον λαο ωστε να αποδεχτουν ο,τι αποδεχτηκαν…

      Ο Κλημης ο Αλεξανδρευς παλι, αφησε ορθοδοξη διδασκαλια, αλλα δεν ειναι αγιος.Αρα ουτε αυτος ειναι πατερας.

      Τα οσα εγραψα παραπανω ειναι αντιγραφη ενος μερους σημειωσεων απο τις παραδοσεις του πατερα Θεοδωρου Ζηση στη θεολογικη σχολη απθ.

      Φιλικα και αδελφικα και με προσωπικη εκτιμηση

      • ΜΑΡΙΑ said

        Σ’ εὐχαριστῶ Σουλιώτη,πολύ χρήσιμα ὅσα μᾶς προσφέρεις κατά καιρούς….

      • Σουλιώτης said

        Πολυ ευχαριστω Μαρια, αν και κανω αντιγραφες, τις οποες παντως κατανοω και με τις οποιες σμφωνω 🙂

      • ΜΑΡΙΑ said

        Μιά χαρά εἶναι οἱ ἀντιγραφές,δέν βρίσκω κάτι τό ἐπιλήψιμο σ’ αὐτό….ἴσα-ἴσα τίς προτιμῶ, γιά νά μήν γίνονται παρανοήσεις καί παρερμηνεῖες τῶν λεγομένων τοῦ συγγραφέως.
        Καί φυσικά πάντα μέ ἀναφορά στήν πηγή,πρᾶγμα πού ἐσύ κάνεις πάντα!!!

      • Σουλιώτης said

        να σαι καλα Μαρια

      • ΜΑΡΙΑ said

        Καί σύ Σουλιώτη μου καί νά μᾶς χαρίζης τόσο χρήσιμες γνῶσεις…..

      • Σουλιώτης said

        ** Ο – Λατίνος – Αυγουστινος
        Οι δυτικοι θεολογοι και πατερες ηταν επιρεασμενοι απο το νομικο πνευμα των Λατινων,εχει σημασια οτι και ο Αυγουστινος μπορει να ηξερε την αρχαια ελληνικη φιλοσοφια αλλα ο ιδιος ηταν δυτικος και στα λατινικα εγραψε.
        Σε αντιθεση με τους ανατολικους πατερες που ηταν επιρεασμενοι αντιστοιχα απο ενα πνευμα ελευθεριας και φιλοσοφιας του ελληνισμου.Αυτη η διαφορα θεωρειται η βαθυτερη ριζα του σχισματος που οδηγησε και στα αλλα, φιλιοκβε πρωτειο κτλ. Νομικη αυτοι, φιλοσοφια εμεις.
        Αυτο εννοει και η παρακατω ερωτηση απο τον ασεπ , που εβαλα.
        Αν και προσωπικα μου φαινεται καπως τολμηρη αυτη η αποψη ,αλλα την εχω ακουσει και πρoσωπικα…και «επεσε» και στον πιο επισημο διαγωνισμο..

        Aπο τον ΑΣΕΠ υποψηφιων καθηγητων θεολογων στη μεση εκπαιδευση 2005:

        20. H ρίζα του Σχίσµατος µεταξύ ∆υτικής και Aνατολικής Eκκλησίας εντοπίζεται από την
        Oρθόδοξη θεολογική αυτοσυνειδησία:

        α) στις διαφορές ελληνικής και λατινικής λειτουργικής παράδοσης

        β) στη διαφορετική εκατέρωθεν ερµηνεία του filioque

        γ) στη διεκδίκηση πρωτείου εξουσίας από τον επίσκοπο Pώµης

        δ) στην επικράτηση του νεστοριανισµού στη ∆ύση

        (σωστη απαντηση το α)

      • Σουλιώτης said

        …απο το νομικο πνευμα των Λατινων (εκει γεννηθηκε το Ρωμαικο δικαιο)…

      • AΠΕΛΛΗΣ said

        Αγαπητέ φίλε Σουλιώτη, σε ευχαριστώ και εγώ για τις χρήσιμες διευκρινήσεις σου περί «Πατέρων».
        Δεν έχω κάποιο λόγο για να διαφωνήσω μαζί σου. Οι αδιαφιλονίκητοι Πατέρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι οι εν τη Ανατολική Εκκλησία διαλάμψαντες φωστήρες της. Όπως καταλαβαίνεις δεν προσπάθησα να κάνω θεολογική ανάλυση-ούτε είμαι ο κατάλληλος για αυτό. Στάθηκα περισσότερο στην περιγραφή του πρώϊμου ιστορικού χριστιανικού περιβάλλοντος και στο φιλοσοφικό υπόβαθρο που πρόσφερε ο Ελληνισμός για την ανάπτυξη και την κατανόηση του. Υπό αυτό το πρίσμα όλα τα ονόματα που αναφέρθηκαν έχουν καταλάβει μια θέση, μικρή ή μεγάλη, στην ιστορία του Χριστιανισμού, είτε αυτό αφορά στην ανατολική Ορθόδοξη πλευρά του, είτε ακόμη και στη δυτική λατινική.

        Άλλωστε, ο τίτλος της μελέτης μου: ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ , υποδηλώνει μια προσέγγιση των δύο όρων στα σημεία της αρχέγονης συνάφειας και της πνευματικής συνύπαρξης τους, περισσότερο από την πλευρά της θρησκευτικής τέχνης, πράγμα που είναι και το δικό μου αντικείμενο και λιγότερο από την καθαρά θεολογική εξέταση της θρησκείας.

        Αυτό θα ήταν ξεκάθαρο, αν κάποιος είχε βέβαια τη δυνατότητα να διαβάσει όλη τη μελέτη, και όχι κάποια αποσπάσματα της, όπως αυτό που σας παρέθεσα.

        Σε χαιρετώ, ανταποδίδοντας την προσωπική μου εκτίμηση και σε εσένα

      • Σουλιώτης said

        Αγαπητε μου Απελλη,η αναλυση σου για το φιλοσοφικο υποβαθρο του προιμου χριστιανικου περιβαλλοντος και το πως αυτο επεδρασε επι του χριστιανισμου, ηταν εξεραιτικη.
        Παρομοιες αναλυσεις, εχουν γραψει και διαφοροι καθηγητες πανεπιστημιου!
        Απλως επειδη ολοι αναφερομαστε σε πατερες,πηρα την ευκαιρια και προσθεσα καποιες επιπλεον πληροφοριες, γενικα για το ποιοι αναγνωριζονται με αυτον τον ορο απο την ορθοδοξια.Παρ οτι παντως δεν υπαρχει καποιος πολυ αυστηρος ορισμος με διαχωριστικα πλαισια γι αυτο.
        Να εισαι καλα, να μας προσφερεις τον πολυτιμο πνευματικο σου πλουτο!

      • Σουλιώτης said

        Οταν οι θεολογοι αναφερονται στις προυποθεσεις για να αναγνωριστει καποιος ως πατερας, (αλλο οι προυποθεσεις για να αναγνωριστει καποιος πατερας και αλλο οι προυποθεσεις για να αναγνωριστει καποιος αγιος)
        και ποιοι τις τηρουν και ποιοι οχι,παντα τα πρωτα παραδειγματα που αναφερουν ειναι ο Αυγουστινος και ο Κλημης Αλεξανδρευς, ειναι πολυ χαρακτηριστικοι στην περιπτωση τους ο καθενας 🙂

      • Σουλιώτης said

        Οι υπολλοιποι που δεν ειναι πατερες, λεγονται απλα εκκλησιαστικοι συγγραφεις.
        Και ο κλαδος που ασχολειται με τα συγγραματα ολων αυτων, πατερων και μη, λεγεται εκκλησιαστικη ή χριστιανικη γραμματολογια, ετσι ωστε να τους εχει ολους μεσα. Αν εχεις μπροστα σου διαφορους χριστιανους συγγραφεις ,απο καππαδοκες μεχρι Ωριγενη και Αυγουστινο και θελεις να βρεις εναν τροπο να τους αποκαλεσεις ολους μαζι, μπορεις να πεις «οι εκκλησιαστικοι/χριστιανικοι συγραφεις» ή » πατερες και εκκλησιαστικοι συγγραφεις «. Αφου δεν ειναι ολοι τους πατερες, αλλα ολοι τους ειναι εκκλησιαστικοι συγγραφεις. Τυπικοτητες θα μου πεις, αλλα απλως το λεω….
        (εγκαιρως εγκαιρως θυμηθηκα να το πω αυτο…. 🙂 )
        Και παλι να εισαι καλα και ευχαριστω για το εργο που μας προσφερεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s