ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Επικαιρότητα 18ης Απ… στη “Eνδιάμεση λύση”: πόση ουσία έ…
    Historianystera hrue… στη Η «Τρύπα του Παρδάλη» και η κα…
    Επικαιρότητα 17ης Απ… στη Τελικά, οι Λεβαντίνοι χάνουν τ…
    Μέλια στη Οι Γερμανοί ξανάρχονται!
    Γιώργος ηρακλειο στη Οι Γερμανοί ξανάρχονται!
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

ΚΟΥΡΣΑΡΟΙ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΥ

Posted by ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΕΝΕΕΥΣ στο 13 Οκτωβρίου, 2012

https://i0.wp.com/b.vimeocdn.com/ts/231/292/231292956_640.jpg

Η ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΝΗ

Στη Μάνη αναπτύχθηκε το φαινόμενο της πειρατείας τόσο λόγω της γεωγραφικής της θέσης , οσο και των δύσκολων οινομικών συνθηκών που επικρατούσαν στην άγονη αυτή περιοχή .Στα χρόνια που η Τουρκία και η Βενετία διεκδικούσαν την κυριαρχία στη θάλασσα, οι Μανιάτες βρήκαν την ευκαιρία να κερδοσκοπίσουν με τις πειρατικές επιχειρήσεις τους. Το Οίτυλο της Μάνης ονομαζόταν ΜΕΓΑΛΟ ΑΛΓΕΡΙ διότι εκεί γινόταν το σκλαβοπάζαρο των πειρατών. Και πρέπει να σημειωθεί ότι το Αλγέρι της Αφρικής ήταν τότε το μεγαλύτερο κέντρο της σωματεμπορίας.
Μετά το 1740 εντείνεται η δράση των πειρατών της Μάνης.Το κούρσος έφερνε πολύ μεγάλα κέρδη διότι αυτή την εποχή έχουμε δυο μεγάλους πολέμους 1. για την διαδοχή της Αυστρίας και 2. τον επταετή που επέτρεπαν τέτοιες δραστηριότητες.

Οι Άγγλοι χρησιμοποιούσαν Μανιάτες κουρσάρους στα πλοία τους. Είχαν δημιουργήσει μάλιστα στο Port Mahon της Ισπανικής Μινόρκας παροικία επαγγελματιών πειρατών από την Μάνη .
Περίφημοι μανιάτες πειρατές ήταν ο Λυμπεράκης Γερακάρης απο το Οίτυλο ο οποίος κήρυξε βεντέτα στους Στεφανόπουλους και τους εξανάγκασε μαζί με άλλους Οιτυλιώτες να μεταναστεύσουν στην Κορσική στα τέλη του 17ου και να ιδρύσουν εκεί την μανιάτικη παροικία Καργκέζε.
Ἀλλοι μεγάλοι μανιάτες πειρατές ήταν ο Μονομάτης Νικολός Σάσσαρης, από την περιοχή του Μεζάπου ,ο Μιχελής Μανιάτης,ο Χούρχος ή Κούρκος από το Μαραθονήσι που δρούσε με ρωσική σημαια.
Άλλοι γνωστοί πειρατές ήταν οι Λεκκιάνοι , οι Φελουριάνοι , οι Ρίτσοι , οι Ρόζοι και αμέτρητοι άλλοι μανιάτες που δεν τους έχουν καταγράψει τα επίσημα κρατικά έγγραφα.
Οι Μανιάτες είχαν επίσης δημιουργήσει δεσμούς φιλίας και αλληλοεξυπηρέτησης με τους κουρσάρους της Μάλτας άλλά και της Σαρδηνίας.Τα διαβατήρια καπεταναίων αρχηγών της Μάνης που παραχωρούσαν σε διάφορους καραβοκύρηδες γίνονταν σεβαστά από τους κουρσάρους και ειδικά τους κουρσάρους της Μάλτας.
Διαδεδομένη επίσης ήταν και η μορφή πειρατείας από την ξηρά, της επίθεσης δηλαδή των πλοίων από τη στεριά . Οι μανιάτες πειρατές της ξηράς λέγονταν Κακαβούληδες εξαιτίας μιας σιδερένιας χύτρας που φορούσαν στο κεφάλι τους στα ρεσάλτα.Δρούσαν στην περιοχή της Μέσα Μάνης. Οι Κακαβούληδες χρησιμοποιούσαν διάφορα τρυκ για να ξεγελάσουν τους ναυτικούς και να προκαλέσουν τη σύγκρουση των πλοίων πάνω στις βραχώδεις ακτές. ΄Ενα απ΄αυτά ήταν το τέχνασμα με τους φάρους και τα φώτα της στεριάς που τα αναβόσβηναν έτσι ώστε να μπερδέψουν τα σκάφη και να πέσουν στα βράχια.Και μετά τα κούρσευαν.Στη μέσα Μάνη άκουσα την έκφραση σιδεροκέφαλος που την χρησιμοποιούν για τα δύστροπα παιδιά και παραπέμπει στην εποχή των Κακαβούληδων. Οι ναυτικοί του 18ου προειδοποιούσαν τα καράβια να περνούν μακρυά από τις ακτές της Μάνης με την εξής παροιμία :

Από τον Κάβο Ματαπά
σαράντα μίλια μακριά
κι από τον Κάβο Γκρόσσο
σαράντα κι άλλα τόσα

Μεγάλοι Μανιάτες κουρσάροι ήταν ο Λέκας στον Κότρωνα , ο Ρόζος στο Νύφι,ο Καλογερογιάννης που είναι Ριτσιάνος στην Κοκάλα και το Σολοτέρι,ο Πηλόκωτσος στον Κυπριανό…

Eπίσης στη Μάνη ζουν και οι απόγονοι των πειρατών.Πολλοί έχουν διατηρήσει και τους πύργους τους , όπως οι Κουτσουλιέρηδες , οι Αραπάκηδες, οι Τρουπάκηδες.Ο πύργος του Σάσσαρη στο Μέζαπο δυστυχώς κατέρρευσε γιατί κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τη διατήρησή του.Όπως πάντα το ελληνικό κράτος και οι ανίδεοι λειτουργοί του έλαμψαν δια της απουσίας τους.
Το Μεγάλο Αλγέρι λοιπόν ήταν το Οίτυλο και κατ’ επέκταση όλη η επικράτεια της Μανης. Η φτωχή παραγωγή της έτσι κι αλλιώς χέρσας γης οδήγησε εκείνη την εποχή στην πειρατεία πολλούς μανιάτες. Και τα ονόματα των πειρατών που αναφέρεις και οι οικογένειες αυτές σημερά αρκετά γνωστές. Ροζαίοι, Φελουριάνοι, Γερακάρηδες, Μιχελιάνοι. Ο πύργος των Τρουπάκηδων πολύ γνωστός και εντυπωσιακός.Στα 1880-1890 χτίζανε πολεμόπυργους, γιατί για τους Μανιάτες τότε ο πόλεμος και ο αγώνας για την προάσπιση των ιδιοκτησιών και των κεκτημένων δεν τέλειωσε ποτέ και τίποτα δεν ήταν δεδομένο.

ΠΗΓΗ

Η ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΑΦΟΝΗΣΟ

Η Ελαφόνησος αποτέλεσε σημαντικό ορμητήριο ντόπιων και ξένων πειρατών αλλά και κουρσάρων στο πέρασμα των αιώνων. Λόγω της ιδιαίτερης γεωγραφικής της θέσης στους θαλάσσιους δρόμους της Ανατολικής Μεσογείου και της Μαύρης θάλασσας αλλά και λόγω των μεγάλων αμμουδερών ακτών της, όπου εύκολα και χωρίς κίνδυνο γιάλοναν τα πλοία και κρατιόντουσαν εκεί.

Τον 16ο και ιδιαίτερα τον 17ο αιώνα, η πειρατεία αποτελεί κανόνα της καθημερινής ζωής. Από το Βόρειο Αιγαίο ως το Μυρτώο και το Λιβυκό πέλαγος τα πειρατικά και κουρσάρικα καράβια παραμονεύουν. Οι απέραντες ελληνικές ακτές με την ιδιαίτερη ακτογραμμή, τους βράχους, τις σπηλιές και τους πάμπολλους αθέατους όρμους είναι ιδανικά κρησφύγετα. Ο περιηγητής Deshayes συμβουλεύει τους ταξιδιώτες για Κωνσταντινούπολη να αποφεύγουν το ταξίδι με πλοίο, διότι οι πειρατές καραδοκούν ανάμεσα στην Κρήτη και την Πελοπόννησο (Στενό Ελαφονήσου).

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον κατά την περίοδο της πειρατείας παρουσιάζει η νήσος Κίμωλος, η οποία έχει κάτι σαν ασυλία από πειρατές και κουρσάρους καθώς φιλοξενεί μόνο περί τις πεντακόσιες γυναίκες και έξι με οκτώ καθολικούς παπάδες για τις ανάγκες των πειρατών του Αιγαίου. Τα ελληνικά κουρσάρικα και πειρατικά είχαν συνήθως στα πληρώματα τους ορθόδοξους παπάδες όπου για τα πειρατικά της Μάνης ήταν απαράβατος κανόνας.

Ο Ιούλιος Βερν το 1883 έως 1888 ακολουθεί θαλάσσιες ρότες με μηχανοκίνητο ιστιοφόρο. Το 1884 γράφει το βιβλίο «Το Αρχιπέλαγος στις φλόγες» (ή «Οι Πειρατές του Αιγαίου») όπου και μας περιγράφει πως στην Μάνη οι μοναχοί ήταν ουσιαστικά βιγλάτορες που καραδοκούσαν να φανεί κάποιο πλοίο και με τεχνάσματα μετά να το οδηγήσουν στα βράχια ή σε κάποιο ύφαλο. Έτσι λοιπόν μπορούσαν οι ντόπιοι να πλιατσικολογήσουν χωρίς κινδύνους. Τέλος αναφέρεται διεξοδικά στην περιοχή της Μάνης του Μαραθιά, Κυθήρων και Αντικυθήρων.

Σ’ όλα τα νησιά του Αρχιπελάγους και στις παράκτιες περιοχές υπήρχαν παρατηρητήρια, βίγλες, απ’ όπου οι βιγλάτορες παρακολουθούσαν μέρα και νύχτα τα καράβια που πλησίαζαν στη στεριά και ειδοποιούσαν τον πληθυσμό μόλις διέκριναν κάποιο πλοίο. Βάρδια 276μ. (από τις βάρδιες του εκάστοτε βιγλάτορα) ονομάζεται η υψηλότερη κορυφή του νησιού της Ελαφονήσου που χρησιμοποιήθηκε ως Βίγλα από τους σημερινούς της κατοίκους τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο όπως και πρότερα από Πειρατές και Κουρσάρους.

Διαβόητος έμεινε σε όλη την Μεσόγειο ο Έλληνας εξωμότης πειρατής και κουρσάρος Μπαρμπαρόσα (Κοκκινογένης). Στην ουσία όμως δεν επρόκειτο για έναν αλλά για δύο αδέρφια, οι οποίοι κατάγονταν από τη Λέσβο και ήταν εγγόνια παπά. Το 16ο αιώνα είχαν καταληστέψει με τα πλοία τους όλα τα παράλια της ανατολικής Μεσογείου και τις Ενετοκρατούμενες Κυκλάδες, σπέρνοντας τον τρόμο σε όλο το Αιγαίο με απίστευτη αγριότητα, δημιουργώντας μέχρι και δικό τους κράτος (Μπαρμπαριά) και κόβοντας δικό τους νόμισμα.

Είναι γεγονός ότι κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου επιδίδονται στην πειρατεία άνθρωποι κάθε εθνικότητας και θρησκεύματος από νησιώτες μέχρι Τυνήσιους, Βενετούς, Σικελούς και Τούρκους. Πειρατές ήταν και οι Μανιάτες. Τη Μάνη την ονόμαζαν Μεγάλο Αλγέρι. Τον 18 αιώνα, η Μάνη ζει από πειρατικές επιδρομές αποκλειστικά. Όταν δεν ταξιδεύουν με τα καράβια τους, ενεδρεύουν περιμένοντας να παρασυρθεί κάποιο καράβι στην ακτή από την κακοκαιρία ή από τα δόλια τεχνάσματα τους.

Αρχές 19ου αιώνα ο αριθμός των ελληνικών πλοίων που επιδίδονται σε πειρατικές επιδρομές αυξάνεται σταθερά εξαιτίας της δυσμενούς τροπής που παίρνει ο Αγώνας. Στις αρχές του 1828 ήταν περί τα 1.500 πλοία και 50.000 ναύτες που ασχολούνται συστηματικά με την πειρατεία και λυμαίνονται το Αιγαίο. Από τον Ελλήσποντο ως τη Ρόδο και τα ανατολικά παράλια της Πελοποννήσου οι πειρατές προκαλούν με τη δράση τους πάμπολλα προβλήματα. Αυτός που τελικά κατόρθωσε να ελέγξει την κατάσταση, ήταν ο Καποδίστριας όταν ήρθε τον Ιανουάριο του 1828 στην Ελλάδα, για να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Η καταστολή της πειρατείας υπήρξε άμεση και εντυπωσιακή. Η πειρατεία εκριζώθηκε με τη σύσταση δύο ελληνικών μοιρών υπό τον Ανδρέα Μιαούλη και τον Κωνσταντίνο Κανάρη. Ωστόσο η δολοφονία του Καποδίστρια (1831) και η αναρχία που ακολούθησε, αναζωπύρωσε τη δραστηριότητα των πειρατών, μολονότι η Ελλάδα από το 1830 ήδη άρχισε τον ελεύθερο πολιτικό της βίο, που δεν της εξασφαλίζει όμως και την ανάλογη ευνομία.

Η εμφάνιση πειρατικών πλοίων στην ελληνική θάλασσα διακόπηκε οριστικά το 1850, όταν το Πολεμικό Ναυτικό ανέλαβε την καταδίωξή τους με την παράλληλη δράση και ξένων στόλων καταστρέφοντας οριστικά τα πειρατικά ορμητήρια του Αιγαίου. Από τη χρονιά αυτή ξεκινάει ως ένδειξη ελευθερίας και το άσπρισμα των σπιτιών στα νησιά του Αιγαίου από τους ντόπιους, καθώς δεν υπάρχει πια ο κίνδυνος θέασης των χωριών από τους πειρατές.

Εν κατακλείδι τον 19ο αιώνα, τα κρούσματα και οι πειρατικές επιδρομές γίνονται σπανιότερα και είναι βέβαια ηπιότερης μορφής απ’ ότι σε προγενέστερες εποχές, γεγονός που σχετίζεται με την αρτιότερη κρατική οργάνωση αλλά και με τον εκσυγχρονισμό της ναυτιλίας.

Στα νησιά μας, σε συνάρτηση με το φαινόμενο της πειρατείας, όρμοι με την ονομασία Σαρακίνικο ή Σαρακήνικο έχουν πάρει το όνομα τους από τους πειρατές που ναυλοχούσαν εκεί.

Οι δε οικισμοί στα νησιά μέχρι τότε βρίσκονταν μακριά από την θάλασσα σε αθέατα σημεία και τα σπίτια χτίζονταν το ένα δίπλα στο άλλο σε μορφή κάστρου (συναντάται σε όλο το Αιγαίο). Η Ελαφόνησος την αυτή εποχή δεν κατοικούταν αλλά ήταν ορμητήριο πειρατών καθώς η θέση της βρίσκεται στο πέρασμα των πλοίων από την Ιταλία και Δυτ. Μεσόγειο προς το Αιγαίο και τον Εύξεινο πόντο. Γι αυτό και παρουσιάζει και την σπάνια για το Αιγαίο περίπτωση να μην βρίσκεται η χώρα σε υψηλό μέρος του νησιού αλλά παραθαλάσσια, διότι κατοικήθηκε το 1850 με την εξαφάνιση των πειρατών από τα ελληνικά νερά.

ΠΗΓΗ

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΜΑΝΗ

7 Σχόλια προς “ΚΟΥΡΣΑΡΟΙ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΥ”

  1. juliet said

    Eγώ θα ήθελα να σου πω ένα άλλο »παραμύθι» για την Ελαφόνησο ….αλλά ελπίζω ότι τώρα πλησιάζει η ώρα της κρίσης για τον Καπελέρη και η ελαφόνησος θα είναι άλλη μια υπόθεση εύκολου χρήματος .

  2. antart22 said

    Η λέξη πειρατής προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει περνώ θάλασσαν, διαπερνώ, αγωνίζομαι. Εξ ου και Πειραιάς και …πειρούνι!

  3. φωτεινη said

    ισως απ τους πειρατες ξεκιναει και η εκφραση :
    Ισσαρις,Σαρρης και Σασσαρης,που λεγεται κατω σε μας,
    στη θεση του Σαρα,Μαρα και κακο συναπαντημα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s