ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Ας σταματήσουμε επιτέλους την…
    Επικαιρότητα 7ης Μαΐ… στη Κερδισμένος ο «επιτήδειος ουδέ…
    Μέλια στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΠΙΝΌΤΣΗ στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    Μέλια στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

ΝΑΙ ΡΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΚΛΑΨΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΚΛΑΙΝΕ!!!!!!

Posted by Πετροβούβαλος στο 24 Σεπτεμβρίου, 2012

αναδημοσίευση από τα ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ

.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ Σ’ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΙΝΤΕΡΝΕΤ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΙΟ ΜΙΚΡΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ, ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟΙ.

«…Η δασκάλα μας σήμερα, μάς ρώτησε πώς περάσαμε το καλοκαίρι και όλα τα παιδιά είχαν να της πούνε πολύ ωραία πράγματα από τα μέρη που πήγανε διακοπές εφέτος, εκτός από κανά δυο, που οι γονείς τους δεν είχαν λεφτά και δεν πήγανε διακοπές αλλά καθίσανε εδώ και πηγαίνανε για μπάνιο με τα πούλμαν του Χαλούλου, με τα οποία πηγαίνει και η γιαγιά μου, όχι για να κάνει μπάνιο, αλλά για να κάνει λέει αμμόλουτρα, να της περάσει η μέση της που την πονάει.

Εμένα όμως η δασκάλα, όταν ήρθε η σειρά μου, δε με ρώτησε γιατί ξέρει, όπως το ξέρουν όλοι στη γειτονιά μου, στου Γκύζη, ότι ο μπαμπάς μου έπεσε το καλοκαίρι από την ταράτσα της πολυκατοικίας μας και έφυγε πολύ-πολύ μακριά, πολύ πιο μακριά από εκεί που μπορούν να φτάσουν τα πούλμαν του Χαλούλου ή όποια άλλα πούλμαν.

Αν όμως με ρωτούσε, θα είχα να της πω ένα σωρό πράγματα, γιατί, πριν να φύγει ο μπαμπάς μου, μας έχανε κόψει το ρεύμα και η μαμά μαγείρευε τάχα μου στο πετρογκάζι κάτι φαγητά που τα έφερνε κρυφά από την εκκλησία. Όμως ο χαζούλιακας ο αδελφός μου, που είναι μικρός ακόμα και δεν καταλαβαίνει τι πάει να πει να ζητάς ελεημοσύνη, της είπε μια μέρα «γιατί μαμά μαγειρεύεις ξανά το φαγητό, αφού είναι μαγειρευμένο» και η μαμά μου έβανε τα κλάματα, επειδή νόμιζε πως ούτε εγώ, ούτε ο αδελφός το είχαμε καταλάβει και νομίζαμε πως τα αγόραζε και τα μαγείρευε από μόνη της, όχι πως στεκότανε στην ουρά να πάρει ένα πιάτο φαῒ , σαν να ήταν ζητιάνα.

Τότε όμως εγώ έσωσα την κατάσταση και του εξήγησα του χαζού πως η μαμά δούλευε κάπου σαν μαγείρισσα και πως μαγείρευε εκεί και τα δικά μας φαγητά, αλλά επειδή κρύωναν μέχρι να μας τα φέρει, καθόταν και τα ξαναζέσταινε…

Και θα της έλεγα ακόμα της δασκάλας ότι ο μπαμπάς μου ήταν ένας πολύ περήφανος και μορφωμένος άνθρωπος κι όταν αναγκαστήκαμε να μετακομίσουμε στο σπίτι της γιαγιάς, επειδή μας έδιωξαν από το δικό μας το σπίτι, δεν μπορούσε να το αντέξει, που η γιαγιά τον κατηγορούσε διαρκώς ότι ήταν ανίκανος και ηλίθιος και τεμπέλης και γι’ αυτό έπαιρνε ένα από τα λίγα βιβλία που του είχαν απομείνει, αφού, μετά που έκλεισε το μαγαζί μας, αναγκάστηκε να τα πουλήσει και πήγαινε στο πάρκο, να διαβάσει ολομόναχος.

Εγώ όμως που τον έβλεπα να γυρίζει αργά το βράδυ κατάκοπος, έπεφτα στην αγκαλιά του και τον παρακαλούσα να μου πει τις ιστορίες που ήξερε να αφηγείται όπως κανένας άλλος και του έλεγα «μπαμπά μη δίνεις σημασία που σε λέει αυτή τεμπέλη, γιατί εγώ δεν ξέρω κανέναν άλλον άνθρωπο που να φέρνει στο σπίτι του τόσες ιστορίες, αντίθετα όλοι οι μπαμπάδες των φιλενάδων μου, βαριούνται ακόμα και να χασμουρηθούν όταν τελειώνουν τα δελτία ειδήσεων».

Όμως κανένας δε δίνει λεφτά για να ακούει ιστορίες και έτσι ο μπαμπάς μου δεν είχε να πληρώσει το κράτος που του εζήταγε ένα σωρό λεφτά και επιπλέον δεν του έδινε ούτε το ρεύμα, ούτε το νερό που φαίνεται ότι ανήκουν στο κράτος και έτσι ο μπαμπάς μου αναγκάστηκε να έρθει μαζί μας, να μείνουμε όλοι μαζί στη γιαγιά και μπορεί μεν να γλίτωσε από το κράτος, δε γλίτωσε όμως από τη γιαγιά.

Κι ακόμα θα της έλεγα ότι την ημέρα του δεκαπενταύγουστου που φεύγουν όλοι από την Αθήνα για να πάνε σε κάποια παραλία, ο μπαμπάς μου έφυγε μια και καλή, για να ταξιδέψει στις παραλίες του Θεού, με εισιτήριο χωρίς επιστροφή, όπως βγάζουν οι Αλβανίδες στα πούλμαν του Χαλούλου, επειδή μετά έρχονται οι άντρες τους και τις παίρνουν με τα αυτοκίνητά τους. Και θα της έλεγα επίσης ότι λίγες ήμερες πριν να φύγει ο μπαμπάς μου διάβαζε ένα βιβλίο, που το λένε: «Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι» και από αυτό μου αφηγούνταν ένα σωρό ιστορίες, για παιδιά σαν εμάς, που ζήσανε σε κάποια άλλη χώρα του κόσμου, αλλά που κι εκείνα σαν εμάς ανήκαν σε έναν άλλο θεό, πολύ κατώτερο από τον Χριστούλη, ο όποιος δυστυχώς δεν έχει τη δύναμη να εξασφαλίσει στα δικά του παιδιά ούτε ένα μπουκάλι γάλα.

Όλα αυτά θα της έλεγα της δασκάλας, αν με ρωτάτε και είμαι βέβαιη ότι θα της φαίνονταν πολύ πιο ενδιαφέροντα από όσα της είπανε τα άλλα παιδιά, που έκαμαν κι αυτό το καλοκαίρι ό,τι κάμουν συνήθως τα καλοκαίρια όλα τα παιδιά του κόσμου αλλά που δεν τους περνά από το μυαλό πως το επόμενο καλοκαίρι ή κάποιο άλλο καλοκαίρι, μπορεί και αυτά να βρεθούν σε μια θέση σαν τη δική μου.

Όμως η δασκάλα δε με ρώτησε και εγώ δεν της είπα τίποτα.

Αλλά μετά που τελειώσαμε το μάθημα με πήρε παράμερα και με αγκάλιασε, γιατί η δασκάλα μας είναι πολύ τρυφερή και μου είπε ότι ήθελε να μου δείξει κάτι που ήταν μόνο για μένα.

Κατεβήκαμε μαζί στο γραφείο των δασκάλων και εκεί μου έδωσε μια ωραία καινούργια τσάντα που είχε μέσα όλα τα σχολικά είδη και μου εξήγησε ότι αυτά μου τα έκαμαν δώρο οι δάσκαλοι, επειδή ήμουν η πρώτη μαθήτρια της τάξης μου την περασμένη χρονιά. Εγώ δεν την πίστεψα, γιατί ξέρω καλά ότι η δασκάλα μου και οι άλλοι δάσκαλοι ως και η διευθύντρια του σχολείου, που είναι πολύ αυστηρή και της αρέσει το κράτος, με λυπόντουσαν και από λύπηση μου τα χάριζαν.
Γι’ αυτό γύρισα μετά και της είπα «κυρία, άμα τα είχα ανάγκη πραγματικά θα τα έπαιρνα και δε με πολυνοιάζει εμένα αν με λυπούνται, ωστόσο να ξέρετε ότι τώρα πια έχουμε αρκετά χρήματα για να αγοράζουμε πράγματα και επιπλέον να πληρώνουμε και το κράτος, που μας ζητεί ολοένα και περισσότερα».

Αυτό της είπα και της γύρισα πίσω την ωραία τσάντα, για να τη δώσει σε κάποιο άλλο παιδί, που ίσως την είχε περισσότερη ανάγκη από μένα.

Φυσικά δεν έκατσα να της εξηγήσω πως μετά που έφυγε ο μπαμπάς μου, η μαμά μου που είναι πολύ όμορφη και τον αγαπούσε πάρα πάρα πολύ, ούτε έκλαψε, ούτε παραπονέθηκε, ούτε έβγαλε μια κουβέντα, παρά μάζεψε λίγα πράγματα και, αφού μας φίλησε εμένα και τον αδελφό μου, μας είπε ότι θα έφευγε να βρει κάποια δουλειά, για να μην ξανακούσει να της μιλεί η γιαγιά μου έτσι για τον μπαμπά.

Και ενώ ήταν ακόμα στην πόρτα, εμείς ακούσαμε τη γιαγιά που ορύονταν και της φώναζε «τρελάθηκες μωρή, τι πας να κάνεις»; Όμως η μαμά μου ούτε που γύρισε να της απαντήσει και έκλεισε πίσω της την πόρτα με βρόντο.

Τώρα έρχεται πού και πού να μας δει και μας λέει πως έχει βρει μια πολύ καλή δουλειά σε μια άλλη πόλη και όποτε μας επισκέπτεται τα χέρια της είναι γεμάτα δώρα.

Λεφτά μας στέλνει συνέχεια και η γιαγιά μας αγοράζει αρκετά πράγματα και βάζει και κάποια στην άκρη, γιατί λέει ότι, έτσι όπως πάμε, ούτε ο διάβολος δε θα βρίσκει δουλειά σε λίγο καιρό.

Ο αδελφός μου ο μπούρδας τη ρώτησε αν η μαμά είναι πιο έξυπνη από τον διάβολο και γι’ αυτό βρήκε δουλειά, αλλά η γιαγιά έβαλε τα κλάματα και μουρμούρισε πως η μαμά μας αναγκάζεται να κάμει χειρότερα πράγματα κι από τον διάβολο, για να μας στέλνει αυτά τα λεφτά, να πληρώνουμε το κράτος, που είπαμε ότι τα θέλει όλα δικά του και δε δίνει δεκάρα για το τι αναγκάζεται να κάμει ο κοσμάκης για να τα βρει…

Όχι, δεν της τα είπα αυτά, γιατί δε μου αρέσει να κουβεντιάζουν τη μαμά μου, άνθρωποι που δεν έμαθαν ποτέ πόσο ερωτευμένη ήταν με τον μπαμπά μου και πόσο ξετρελαινόταν να της αφηγείται και αυτηνής ιστορίες και πολλές νύχτες περίμενε να αποκοιμηθώ εγώ, για να πάρει αυτή τη σειρά της να τον ακούει…

Όμως νομίζω πως η δασκάλα μου τα ξέρει όλα αυτά, όπως τα ξέρουν όλοι στη γειτονιά του Γκύζη και ίσως να ξέρει και περισσότερα από μένα, γιατί όταν της είπα ότι χάρη στη μαμά μου έχουμε αρκετά λεφτά και δε μου χρειάζεται η τσάντα, γύρισε αλλού το πρόσωπο της και δάκρυσε.

Κι εγώ την τράβηξα από το μανίκι και της είπα «μην κλαις, κυρία, γιατί μπορεί ο Χριστός να σταμάτησε στου Γκύζη, εγώ όμως θα συνεχίσω και θα πάω παραπέρα.Ακόμα και αν είναι να το κάνω σαν τη μαμά μου…»

Για την αναμετάδοση: Λευτέρης Πανούσης…

 ΝΑΙ ΡΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΚΛΑΨΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΚΛΑΙΝΕ!!!!!!

 κλαψα, πραγματικά φοβάμαι, χι τ μέλλον, μὰ μς τος διους, πο δν χουμε τ δύναμη ν λυτρώσουμε τ Πατρίδα κα ν δώσουμε μιλπίδα στ παιδιά μας. Ντροπή μας!!!!!!!!!!

ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

 
Σελίδα Πηγής

21 Σχόλια προς “ΝΑΙ ΡΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΚΛΑΨΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΚΛΑΙΝΕ!!!!!!”

  1. Καλημερα, πολυ συγκινητικο! Δυστυχως ομως τετοιες ιστοριες θ’ακουμε και θα διαβαζουμε ολο και ποιο συχνα γιατι τα πραγματα πηγαινουν απ’το κακο στο χειροτερο.

  2. Anaconda said

    Τρία χρόνια πριν, όταν πέρασα από τις ομιλίες στις φωνές, αυτά ακριβώς είχα στο μυαλό μου: τα έβλεπα να έρχονται.
    Τώρα, αυτοί που τότε αρνούνταν να τα ακούσουν, απλά κρύβονται – κάνουν ότι δεν ακούν, δε βλέπουν, τα ξέρουν ως κάτι εξωπραγματικό, τόσο μακρυά από τους ίδιους και τις οικογένειές τους.
    Αν δεν κάνουν κάτι αστραπιαία, είναι θέμα ημερών μέχρι να γίνει ΚΑΙ πρόβλημά τους – με το χειρότερο δυνατό τρόπο.

    • Anaconda said

      Όσοι δεν είχαν πολλά πριν, έχουν περισσότερη υπομονή από αυτούς που είχαν και θα βρεθούν σε κίνδυνο…

      • Πετροβούβαλος said

        Αυτό ξαναπέστο…

      • Γιάννα said

        Πολύ σωστά κ κάτι τέτοιες ώρες λέω τι τυχερή είμαι που, ακόμα και αν δε μου έλειψε ποτέ τίποτα, μου έμαθαν να εκτιμώ μια φέτα ψωμί με λαδάκι. Αλί σε αυτούς που δεν έμαθαν να εκτιμούν και θα τους πέσει, αν δεν τους έχει ήδη πέσει, βαρύ να κάνουν με λιγότερα έως ελάχιστα.

        Έλεος με αυτούς που τρέφουν αυταπάτες ότι οσονούπω το κακό δε θα χτυπήσει και τη δική τους πόρτα.Γιατί, και αν ακόμα έχουν «λίπος», μπορεί άμεσα να μην κινδυνέψουν από ασιτία, αλλά από αυτόν που, ενώ λίγο καιρό πριν ήταν νοικοκύρης στο σπίτι του, θα μπει στο σπίτι τους ή θα τους κλέψει στο δρόμο, γιατί τα παιδιά του πεινάνε…

        Όταν μεγαλώναμε μας έλεγαν να τρώμε, γιατί δεν είχαν τα παιδάκια στην Αιθιοπία, τώρα αρκεί τα σημερινά παιδιά να κοιτάξουν δίπλα τους.

  3. juliet said

    Καλημέρα,
    Θυμάμαι όπου μάζευα
    τα ρόδα το πρωί
    και τώρα δες, απόβραδο .
    Η νύχτα πλησιάζει
    τα μαύρα της φτερά .
    Ολα νεκρά τριγύρω μου
    Ο αγέρας με τρομάζει
    Ο τάφος μου γελά
    Και θυμήθηκα
    ένα παιδί τα ρόδα
    να μαδά .
    Είναι σκληρός ο κόσμος , είναι απάνθρωπος , δεν υπάρχουν παιδιά υπάρχουν λαβωμένες ψυχούλες , δεν υπάρχουν χέρια ν’απλωθούν …μόνο ν ‘αρπάξουν .
    Δεν λερώνεται η ψυχή ………παιδιά αιχμάλωτα του πόνου και της ντροπής .
    Αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει …

    • Πετροβούβαλος said

      Αυτή η σκληράδα που δημιουργεί η φτώχεια στα παιδιά, οδηγεί συνήθως στην κτηνωδία και πολύ σπανιότερα στο μεγαλείο! Εκτός εάν συντρέχουν ειδικές συνθήκες που δεν συντρέχουν…

    • Νεράιδα said

      Αλλάζει Juliet! Έχουμε υποχρέωση να αλλάξει και ΘΑ αλλάξει. Για να μπορούν όλα τα παιδιά να διηγούνται τις ίδιες χαρούμενες ιστορίες μετά το καλοκαίρι…
      Είναι συγκλονιστικό και εγκληματικό να στερούμε από τα παιδιά την παιδικότητα και την αθωότητά τους..να τα βάζουμε να κρίνουν, να αποφασίζουν, να σκέφτονται τα προβλήματα των «μεγάλων» σαν να είναι δικά τους. Τα παιδιά είναι η χαρά της ζωής και μόνο χαρά πρέπει να έχουν! Στο χέρι μας είναι το μέλλον τους και το δικό μας!

      • juliet said

        Δεν αλλάζει ……..μακάρι να μπορούσα να σου πω ότι αλλάζει ……..μόνο κάποια θα σωθούν όσο υπάρχουν Ανθρωποι .

  4. Ἐφέτος καί πάλι δέν θά ἔλθῃ ὁ ἅη-Βασίλης,γιά πολλά παιδάκια.

    • juliet said

      Ανδρέα ,καλημέρα
      αν και πρέπει να φύγω ….λοιπόν βαρέθηκα να βλέπω φιλάνθρωπους να χαμογελούν δίνοντας δώρα παραμονές Χριστουγέννων ,βαρέθηκα να γίνονται όλα για το θεαθήναι . Μπορούμε αθόρυβα …..το έχω κάνει , το σπουδαιότερο είναι να τους μάθεις σεβασμό στο άτομό τους και ισότητα ..αλλά η κοινωνία εί ναι γεμάτη αγκάθια που λέω στο φίλο μου το Φίδι .

  5. Νεράιδα said

    «Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά;
    Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα.
    Και μας κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
    όταν ξυπνούν στις δύο η ώρα»

  6. Μιχαήλ said

    Ρέ σύ Πετρό…
    Ἀφοῦ ξέρεις ὅτι παριστάνω τόν σκληρό καί ἀναίσθητο, τί μέ…»δίνεις» ἔτσι στεγνά μεσημεριάτικα;

    Τό λοιπόν μάγκες καί μαγκίτισσες τοῦ θωρηκτοῦ…
    ΚΑΜΜΙΑ «ἁμαρτία» σάν αὐτήν τῆς μητέρας τῆς ἱστορίας μας δέν πρόκειται νά μετρήσει ὁ Θεός…
    ΟΥΤΕ καί τά ἀδέρφια μας σάν τόν σύζυγο της πού δέν ἄντεξαν καί χάθηκαν θά τά ἀφήσει χωρίς νά ἐλεήσει τίς ψυχές τους…

    Τό παίδεψα, γυρεύτηκα, ρώτησα ΕΚΕΙ πού «ξέρουν»…
    Νά τούς θυμόμαστε καί νά τούς μνημονεύουμε πάντα στίς προσευχές μας…
    ΠΑΝΤΑ λέμε.

  7. Καλημερα

    δεν ξερω,,,,,,ανατριχιασα,,,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: