ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Φαίη στο Ο όσ. Φιλόθεος Ζερβάκος για το…
    Simon στο Ο όσ. Φιλόθεος Ζερβάκος για το…
    SXOLIASTHS στο Ο όσ. Φιλόθεος Ζερβάκος για το…
    Φαίη στο Ο όσ. Φιλόθεος Ζερβάκος για το…
    Φαίη στο Είμαστε έτοιμοι αν οι ανώμαλοι…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

ΑΦΥΛΑΧΤΟΙ ΔΡΟΜΟΙ.

Posted by Περίοπας στο Σεπτεμβρίου 12, 2012

 old_sailor Μια φορά κι ένα καιρό, βράδυ ήταν, μια παρέα ξέκοψε από το δρόμο που πήγαιναν οι υπόλοιποι όχι ηθελημένα. Συνεπαρμένοι από μια έντονη συζήτηση μέσα στο αυτοκίνητο απλά δεν είδαν τη ταμπέλα που είχαν βάλει στόχο να στρίψουν. Οταν σταμάτησαν να μιλάνε κατάλαβαν πως δεν είχαν ιδέα που βρισκόντουσαν. Λϊγη ώρα πριν ταξίδευαν σ΄ενα μεγάλο φωτισμένο αυτοκινητόδρομο με προορισμό μια μεγάλη πόλη.

Χωρίς να έχει πάρει χαμπάρι κανείς βρέθηκαν σε ένα παλιό δρόμο που τον σκέπαζαν τα δέντρα και στην άκρη του δρόμου φαινόντουσαν κάτι μικρά φωτάκια. Εφτασαν σε ένα μικρό χωριουδάκι βγαλμένο από κάποια άλλη στιγμή του χρόνου, όπου επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Σταμάτησαν το αυτοκίνητο και κατέβηκαν γιατί σε τόση ησυχία η μηχανή ενός αυτοκινήτου έμοιαζε παραβίαση ασύλου.

Ταμπέλα πουθενά. Κοιτώντας γύρω είδαν ένα μοναδικό σπίτι να έχει φως και χτύπησαν τη πόρτα . Ανοιξε ένας άνθρωπος που έμοιαζε με γέρο ναυτικό και χωρίς να τους ρωτήσει καν τι ήθελαν τους είπε,  "περάστε, σας περίμενα" Το φοβερό ήταν πως σε κανέναν από τα παιδιά δεν έκανε εντύπωση αυτό που είπε ο γέροντας. Λες κι ήταν το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου.  Το σπίτι του γερο-ναυτικού όμως δεν είχε ούτε μια πυξίδα. Ούτε μια ζωγραφιά θάλασσας. Απλά το βλέμμα του είχε το βάθος των μεγάλων ταξιδιών κι όλος ο χώρος μύριζε θάλασσα…

Ολα τα πράγματα μέσα σ΄αυτό το σπίτι είχαν μια συνηθισμένη μορφή, γνώριμα  αλλά ο τρόπος που τα είχε τοποθετήσει, ο τρόπος που τα μεταχειριζόταν άλλαζε τη χρησιμότητά τους.  Εβλεπες  μια παλιά ξύλινη πιατοθήκη γεμάτη βιβλία και μια βιβλιοθήκη γεμάτη παλιά πιάτα και μ’ ένα περίεργο τρόπο ένοιωθες πως έτσι ήταν η σωστή τους θέση…

Οταν η παρέα έφυγε από εκείνο το σπίτι είχε καταφέρει να μάθει τη χρησιμότητά της.  Η παρέα μετά από λίγο καιρό διαλύθηκε για λόγους πεζούς όπως διαλύονται οι παρέες. Ομως στη συνέχεια της ζωής τους κανείς δεν ξέχασε το πορτραίτο που σκιαγράφησε ο γέροντας για τον καθένα τους. Τους είχε δωρίσει μια φανταστική πυξίδα , μια πορεία σ΄ενα δάσος που μύριζε θάλασσα, ένα δώρο για τη συντροφιά εκείνης της βραδιάς.

Μέσα στη πολυπλοκότητα και το απρόβλεπτο της ζωής η βραδιά εκείνη δεν ξεχάστηκε ποτέ. Γιατί τελικά για να καταλάβει κανείς μερικά πράγματα δεν χρειάζεται να έχει πάρα πολλά. Αρκεί τα λίγα που έχει να τα τοποθετήσει στη σωστή θέση για να βγαίνει νόημα. Εκείνο το βράδυ η νεαρή παρέα έμαθε πως να βάζει φρένο στην αγωνία της ερμηνείας του κάθε τι.  Το μεγαλύτερο εμπόδιο για να δει κάποιος το εμφανές , αυτό το ασταμάτητο γιατί . Ενα βουνό, είναι απλά ένα βουνό που σε καλεί να το γνωρίσεις.  Σκαρφάλωσε χωρίς πολλά μπαγκάζια για να ανεβαίνεις εύκολα, στη κορυφή και μπορεί να δεις όλο το πανόραμα που απλώνεται γύρω η απλά θα πάρεις πολύτιμο καθαρό αέρα.

Το σίγουρο βέβαια είναι πως για να έχεις την τύχη να δεις το σπίτι του ναυτικού, πρέπει να βγεις από τη προκαθορισμένη πορεία σου. Δίπλα στους φωτισμένους αυτοκινητόδρομους και τα διόδια, απλώνονται οι αφύλαχτοι δρόμοι. Ενα παραστράτημα από τη στάνταρ διαδρομή δεν είναι δα κι έγκλημα….

Σπουδαίο πράγμα οι αφύλαχτοι δρόμοι. Οσους και να φράζουν, κάποιοι είναι ελεύθεροι ακόμα.

Πηγή

Advertisements

37 Σχόλια to “ΑΦΥΛΑΧΤΟΙ ΔΡΟΜΟΙ.”

  1. γιωργος ηρακλειο said

    βρε Περιοπα,,,,,,,έτσι κουζουλάθηκα….

    βέβαια ,,θέλει τρόπο και κόπο!!..

  2. Αδερφε !
    Μονο «τροπο» θελει !!!
    Οχι κοπο !!
    Τα πιατα τα παλια για αυτο ειναι στη βιβλιοθηκη…

  3. Μιχαήλ said

    «Ομως στη συνέχεια της ζωής τους κανείς δεν ξέχασε το πορτραίτο που σκιαγράφησε ο γέροντας για τον καθένα τους. Τους είχε δωρίσει μια φανταστική πυξίδα , μια πορεία σ΄ενα δάσος που μύριζε θάλασσα, ένα δώρο για τη συντροφιά εκείνης της βραδιάς.»

    Ἔτσι λοιπόν, τό μόνο βέβαιο εἶναι ὅτι ὅλα τά μέλη ἐκείνης τῆς συντροφιᾶς, σέ ὅλη τήν ὑπόλοιπη ζωή τους θά τά συνόδευε ἕνα πελώριο «γιατί»…
    Γιατί ἐκεῖνο τό σπίτι μύριζε «θάλασσα»…

    Αὐτό πού δέν εἶναι βέβαιο καί θά εἶχε ἕνα ἐνδιαφέρον νά γνωρίζουμε, εἶναι ἄν ἔστω καί ἕνα ἀπό τά μέλη της «ἔχτισε» ποτέ ἕνα τέτοιο χῶρο…
    Ἕνα σπίτι σέ κάποιο δάσος πού νά μυρίζει «θάλασσα»…
    Ἄν ποτέ ἀπέκτησε τό «βλέμμα» ἐκείνου τοῦ γέρο – ναυτικοῦ…

    Ἀλλοιῶς εἶναι…ἐμφανές, ΓΙΑΤΙ τά καλά παιδιά δέν πρέπει νά παίρνουν…ἀφύλακτους δρόμους.

    Υ.Γ. Τά καλά παιδιά πᾶνε στόν Παράδεισο, τά κακά ΠΑΝΤΟΥ.

    • Μιχαηλ ,
      αδυνατω να σου απαντησω.Ειναι «εμφανες» απο την μεχρι τωρα πορεια μου, πως «παω παντου»….
      Το σιγουρο παντως ειναι ,πως αρκετα μελη της παρεας ,μπορει και ολα ,απεκτησαν τετοιους χωρους ,χωρις να τους «κτισουν» τα ιδια…
      Ξεχασαν ομως το «βλεμμα» οπως «εχασαν» και την αρχικη μυρωδια…
      Καποιοι ,»λιγοι» που πηραν «αφυλακτους δρομους», βρεθηκαν μετα απο καιρο στα βουνα ,μισοτρελοι ή νεκροι ,ενω ενας-δυο ,δεν βρεθηκαν ποτε..

      • Μιχαήλ said

        Χαῖρε φίλτατε…
        Δέν τό προσωποποίησα…

        «Ἀπέκτησαν» ὑπό τήν ἔννοια τοῦ «κατέκτησαν» δέν γίνεται…
        Δέν πάει χωρίς τό βαθύ «βλέμμα» πού προδίδει μεγάλα «ταξίδια»…
        Τό «ΓΙΑΤΙ» καί στήν ἐξαίρετη ἱστορία μας καί στήν βιοτή τοῦ καθενός θά παραμένει πάντα…ἡ πυξίδα.

        ‘Υγίαινε.

      • Καποιοι ,”λιγοι” που πηραν “αφυλακτους δρομους”, βρεθηκαν μετα απο καιρο στα βουνα ,μισοτρελοι ή νεκροι ,ενω ενας-δυο ,δεν βρεθηκαν ποτε..

        Eτσι!
        👿

      • Μιχαήλ said

        Ἐμμανουηηήλ…
        Χριστός!! 😈

      • Μιχαηλ ,ξερω πως δεν προσωποποιησες αδερφε!!
        Απλα ,αυτοσαρκαζομαι!!!
        Μανωλη , ξεχασα και καποιους σαν και μας που χωθηκαν στα καζανια !!!
        Χρησιμοποιουν τη «μουτζουρα» για καλυψη
        😈 (Περιοψ και πρεσβυωψ , ma8iteuomenos para tw imitrelo!)

      • Μιχαήλ said

        Περίοψ, πιᾶσε τόν ἡμίτρελλο καί δέσε τον καλά μή μᾶς φύγει…πάλι…
        😈

      • Ποτε την «κοπανησε» ;
        Μηπως «κρυφτηκε» μες τα καρβουνα για καποιο λογο ;
        Και δεν φαινοτανε !!

  4. Πετροβούβαλος said

    Καλημέρα στα βαμπίρια! Αυτή η παρέα πάντως δεν έπρεπε να δυαλυθεί! Ο γερο – ναυτικός δεν έπρεπε να είναι μόνος του…

  5. γιωργος ηρακλειο said

  6. Φαίη said

    Τις έχω δει αυτές τις ματιές. Θολές και μακρινές σαν του γεροκαπετάνιου. Για μια στιγμή που μοιάζει σα μια αιωνιότητα… και μετά…. γρήγορη επαναφορά στην τάξη και στην ασφάλεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s