ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    γιωργος ηρακλειο στο Ἰπεκτσί, ῥόταρυ, ΕΛΙΑΜΕΠ κι …«…
    ΧΡΗΣΤΟΣ στο Σταράτες κουβέντες
    Φαίη στο Σταράτες κουβέντες
    Μουσείο Ηρακλείου 19… στο Μουσείο Ηρακλείου 1979. Μια άγ…
    SXOLIASTHS στο Ὁ Καναδᾶς νομιμοποιεῖ τὴν εὐθα…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Ο τολμών νικά!

Posted by Πετροβούβαλος στο Αύγουστος 31, 2012

Άρθρο της Νεράϊδας

 .

«Οι άνθρωποι που πάνε μπροστά σ’ αυτόν τον κόσμο, είναι αυτοί που σηκώνονται, αναζητούν τις συνθήκες που θέλουν, κι αν δεν τις βρουν, τις διαμορφώνουν μόνοι τους»
Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω

.

Υπάρχουν φορές που η ζωή σε ξεπερνά..που τα γεγονότα μοιάζουν με τα πιο άπιαστα όνειρά σου κι εσύ στέκεις απλός θεατής για να δεις την επόμενη πράξη στο έργο της ζωής σου. Είναι αυτές οι φορές που απλά κοιτάς ψηλά και ευγνωμονείς το Θεό για το προσωπικό σου θαύμα και για τη δύναμη που σου έδωσε να το βιώσεις. Το ακατόρθωτο γίνεται εφικτό και το τέλμα γίνεται απλά η αρχή για το καινούριο. Είναι αυτό το σημείο που απαλλαγμένος από τα κατάλοιπα και από τις αγκιστρώσεις του παρελθόντος χαμογελάς αισιόδοξα στο νέο ξεκίνημα και με εφόδιο την ελπίδα και την πίστη προχωράς δυναμικά εμπρός. Είναι αυτό το σημείο που για να πάρεις δύναμη πρέπει απλά να σηκώσεις το κεφάλι ψηλά και να στηριχτείς γερά στα πόδια σου. Είναι αυτό το σημείο που ο φύλακας άγγελός σου, σου κλείνει συνωμοτικά το μάτι και νιώθει περήφανος για σένα.

Πόσοι από μας όμως μπορούν να το καταφέρουν; Πόσοι μπορούν να μετρήσουν τα οφέλη και αλώβητοι να αλλάξουν την πορεία της ζωής τους; Πόσοι μπορούν να απαλλαγούν από το φόβο του αγνώστου και από την ασφάλεια της συνήθειας –όσο επίπονη κι αν είναι;

Οι ευκαιρίες πολλές και καθημερινές. Απέναντι στο λάθος πάντα υπάρχει το σωστό. Στο κακό, το καλό. Στο αδύνατο, το δυνατό. Η σοφία μας έγκειται στη διαύγεια που έχουμε να αντιληφθούμε τη διαφορά και να επιλέξουμε το μονοπάτι εκείνο που θα οδηγήσει τα βήματά μας στο δρόμο της αλλαγής. Καθημερινά θαύματα μας δείχνουν ότι μπορούμε να σταθούμε με σεβασμό απέναντι στο πεπρωμένο και να χαράξουμε δυναμικά την πορεία μας χωρίς αλαζονεία και υπεροψία. Απαιτείται σύνεση αλλά και θέληση προκειμένου να μην παραιτηθούμε της προσπάθειας και να βιώσουμε την ικανοποίηση του αποτελέσματος. Καθημερινά μπορούμε να γίνουμε μικροί θεοί και να κινήσουμε το χέρι της Αθηνάς, ώστε να έχουμε το αποτέλεσμα που επιθυμούμε. Η απαθής παρατήρηση της ζωής μας και ο ωχαδερφισμός το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να μετατρέψουν το όραμα σε άπιαστο όνειρο και να ρίξουν την όποια προσπάθεια στο κενό. Το να δημιουργήσουμε τις συνθήκες εκείνες που θα μας βοηθήσουν, είναι στο χέρι μας και μόνο. Η τέχνη του εφικτού απέχει από το «είναι μάταιο, αφέσου». Χρειάζεται τόλμη και πίστη προκειμένου να πλησιάσουμε το στόχο και να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας.

Τα πάντα έχουν το ρίσκο τους και το κόστος κινδύνου είναι διαρκώς ανασταλτικός παράγοντας σε όποιον δεν τολμά. Όμως ο χρόνος δε μας δίνει την πολυτέλεια της διαιώνισης νοσηρών καταστάσεων. Η ζωή μας δεν είναι μια πρόβα στο έργο που θα ακολουθήσει: είναι το ίδιο το έργο με μία και μοναδική παράσταση! Εμείς γράφουμε την πλοκή, εμείς οριοθετούμε το διάλειμμα, εμείς ορίζουμε το φινάλε! Από εμάς εξαρτάται αν θα εισπράξουμε το χειροκρότημα ή την αποδοκιμασία. Ωστόσο αυτό δεν έχει σημασία: η ανταπόκριση του κοινού δεν είναι ο λόγος διαμόρφωσης της πλοκής. Αυτό που μετρά είναι η προσωπική μας ικανοποίηση: ο πρωταγωνιστής δεν παίζει για το χειροκρότημα!

Ας τολμήσουμε την αλλαγή για να έχουμε το happy end που μας αξίζει…

.

Εικόνα: «Ο φόβος δεν είναι επιλογή», του Joel Amat από το digital-art-gallery.com

Advertisements

79 Σχόλια to “Ο τολμών νικά!”

  1. Anaconda said

    Ο εχθρός δεν είναι γλαφυρός.
    Δε σε σφάζει με το μπαμπάκι.
    Ο κόσμος στους δρόμους πεινάει.
    Συμπολίτες μας αυτοκτονούν.
    ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΝ.
    Αμέτρητοι ψάχνουν για ένα πιάτο φαγητό στα σκουπίδια.
    Αμέτρητοι ψάχνουν για ένα πιάτο φαγητό σε μια Εκκλησία.
    Αμέτρητοι βρίσκονται σε απόγνωση.
    Δεν έχουν να πληρώσουν τα φάρμακά τους και σιγοσβήνουν.
    Αμέτρητοι βρίσκονται σε απόγνωση και αδυναμία αντίδρασης.
    Όχι άγνωστοι.
    Ο διπλανός σου.
    Ο γείτονάς σου.
    Κάποιος που μπορεί να μη γνώρισες ποτέ αλλά έζησε δεκαετίες λίγα μέτρα μακρυά σου.
    Θα μπορούσε να είναι η μάνα σου.
    Θα μπορούσε να είναι ο πατέρας σου.
    Θα μπορούσες να είσαι εσύ.
    Στο εξαιρετικό κείμενο της ανάρτησης λείπει κάτι πεζό.
    Η στυγνή πραγματικότητα.
    Το πως πρέπει να αντιδράσεις για να σωθείς και να σώσεις τον συνάνθρωπό σου.

    • Anaconda said

      Τα πράγματα δεν είναι εύκολα.
      Η αντίδραση σου δεν μπορεί να είναι εύκολη.
      Πρέπει να γίνεις σκληροτράχηλος, όπως η μάνα της Ηπείρου που ανέβαινε τις πέτρες με τα δεμάτια στην πλάτη.
      Πρέπει να γίνεις σκληροτράχηλος, όπως η μάνα της Μάνης που δε συγχωρούσε τα λάθη και δεν τα άφηνε ατιμώρητα.
      Πρέπει να γίνεις σκληροτράχηλος, όπως η μάνα της Κρήτης που ήταν η οργανωτική κεφαλή του σπιτιού.
      Αυτά δεν είναι θεωρίες.
      Είναι πράξεις.

      • juliet said

        Anaconda
        καλημέρα ,
        είπες ότι πρέπει να γίνεις σκληροτράχηλος …μα η ζωή σε κάνει σκληρό , σε κάνει εκδικητή ,σε κάνει πέτρα .Αλλά θα σου υπενθυμίσω και κάποιες άλλες εποχές που αν δεν ήσουνα ο εκλεκτός που θα μπορούσε να κυκλοφορεί και να φαίνεται το λούστρο του και η αίγλη του δεν είχες καμμία υπόληψη αν όχι απ’όλους αλλά από τους περισσότερους απ’ αυτούς που λυπάσαι σήμερα .
        Θα δώσω τη ζωή μου για τα παιδιά και τους γέροντες είναι ανήμποροι και δεν τιμωρείς αυτόν που δεν μπορεί να επιβιώσει , αλλά κάποιους άλλους ; Βλέπεις εμένα μ’εκάνε σκληρή η πραγματικότητα χρόνια τώρα …
        Την ανθρωπιά την έχεις μέσα σου , την εκδίκηση , την σκληράδα σου τη » χαρίζει » τσάμπα η ζωή .Την ζωή ,σου την παίρνουν ανθρωπάκια γλοιώδη ,που πάντα κλαψουρίζουν αλλά την επομένη χασκογελάνε …γιατί εσύ είσαι άνθρωπος .
        Φίλε μου , είναι όντως σκληρή η ζωή αλλά για είναι η πραγματικότητα αυτή . Να την παλέψουμε ,ναι …αλλά …..

    • Φαίη said

      Καλημέρα Anaconda,

      η σκληρή πραγματικότητα έως τώρα έχει δείξει ότι λίγοι είναι αυτοί που χαράσσουν πορεία. Για τους υπόλοιπους, η ώρα της αντίδρασης έρχεται όταν πέσει ο βούρδουλας. Τότε, τον κύριο λόγο τον έχει η επιβίωση.

    • Νεράιδα said

      Anaconda,

      Η στυγνή πραγματικότητα έχει σάρκα και οστά, έχει ονοματεπώνυμο και θα μπορούσε, όπως πολύ σωστά είπες, να είναι η μάνα μας, ο πατέρας μας, εμείς. Αν εσκεμμένα δεν το αντιλαμβανόμαστε προσποιούμενοι ότι ο προηγούμενος κρίκος της αλυσίδας δε θα επηρεάσει τον επόμενο -εμάς- τότε απλά εθελοτυφλούμε.
      Όταν ο πελαργός αφήσει και στο δικό μας κατώφλι το πρόβλημα, δε θα έχουμε την πολυτέλεια να κλείσουμε τα μάτια, ούτε να σκεφτούμε με ψυχραιμία πώς θα το αντιμετωπίσουμε: τότε θα πρέπει να δράσουμε.
      Να δράσουμε και να αντιδράσουμε.
      Με αρετή και τόλμη.
      Για εμάς, για τον επόμενο κρίκο, αλλά και για το σύνολο της αλυσίδας!
      Θα πρέπει να κάνουμε ένα βήμα εμπρός με θάρρος και αποφασιστικότητα. Κι ας είναι βήμα χελώνας…ακόμα κι αυτή για να κάνει ένα βήμα μπροστά πρέπει να βγάλει το κεφάλι της έξω!

      • juliet said

        @Νεράιδα
        καλημέρα ,με το βήμα της χελώνας σύμφωνα με τον σοφό Αίσωπο φτάνεις γρηγορότερα »Ο μεν ουν λαγώος δια την φυσικήν ωκύτητα αμελήσας του δρόμου , πέσων παρά την οδόν εκοιμάτο, η δε χελώνη συνειδυία εαυτή την βραδύτητα ,ου διέλιπε τρέχουσα ….»
        Προϋπόθεση ,οι κρίκοι να μείνουν ενωμένοι!

      • Η αλυσίδα, η διαδοχή και η συνοχή των κρίκων της θέλει τον χρόνο της να σχηματισθεί …..

        Αυτό που πιστεύω ότι είναι το πιό σημαντικό είναι η Πρόνοια, να προλάβουμε δηλαδή έκαστος το κακό πριν φτάσει αυτό έξω από την πόρτα του σπιτιού μας …..

      • juliet said

        Σωστός ,μετά από κοινωνίες διαμορφωμένες σύμφωνα με οργανωμένο μεθοδικά » μάρκετινγκ» δεν είναι τίποτε εύκολο.Αλλά το θέμα δεν είναι να μη φτάσει στη πόρτα μας , άλλα να μην απλωθεί στη γειτονιά μας .

      • juliet

        συμφωνώ μαζί σου, παράβλεψή μου.

      • Anaconda said

        Juliet, Φαίη, Νεράιδα καλημέρα.

        Επειδή όλα μοιάζουν ωραία στα λόγια, θα σας υποβάλλω σε ένα απλό τεστάκι.
        Σκεφτείτε ένα πιάτο νόστιμο φαγητό, λ.χ. κατσικάκι στη γάστρα.
        Φανταστείτε τον εαυτό σας έτοιμο με το πηρούνι να ορμήξει στο πιάτο.
        Τώρα γυρίστε την κινηματογραφική μηχανή πίσω.

        Δείτε το ακόλουθο βίντεο:

      • Anaconda said

        Μοιάζει σκληρό, ε;
        Όχι κατάλληλο για να συνδεθεί με το νόστιμο φαγητό…
        Ας επικεντρωθούμε τώρα στο φαγητό.
        Πάμε πίσω στο πώς έγινε το φαγητό, σα στην ταινία «μη αναστρέψιμος».
        Το βγάλατε και το σερβίρατε.
        Το ελέγξατε για να δείτε αν είναι νόστιμο.
        Το βάλατε στον ξυλόφουρνο.
        Πλύνατε το κατσικάκι, βάλατε το κριθαράκι, κτλ.
        Πλύνατε τη γάστρα.
        Ανάψατε τον φούρνο.
        Κόψατε τα ξύλα.
        Κάποιος άλλος έκανε αυτό (όποιος δεν αντέχει δεν το βλέπει):

      • γιώργος καλαμαράς said

        Γιατί έδωσα το όνομα στο κατσικάκι αυτό ΓΑΠ; ή σιμήτης;

        είμαι τόσο κακός
        γ.κ.

      • Anaconda said

        Η δύναμη που χρειάζεται για να κάνεις τα αναγκαία πράγματα ούτως ώστε να γίνει μια δουλειά, έστω και ένα πιάτο νόστιμο κατσικάκι στη γάστρα, δεν είναι τόσο απλά όσο ακούγονται.
        Χρειάζεται ψυχική δύναμη και αποφασιστικότητα.

        ΥΓ. Αν νομίζετε ότι αυτά είναι σκληρά, δεν έχετε ιδέα του τί σημαίνει να φτάσει κανείς στο σημείο να πει

      • Anaconda said

        Συμπέρασμα: η μάνα της Ηπείρου, της Μάνης, της Κρήτης έκαναν αυτό που είχαν την ανάγκη να κάνουν για να επιβιώσουν η πατρίδα, η οικογένεια, οι ίδιες.
        Κανείς μην υποτιμά την ανάγκη.
        Μετατρέπει τον άνθρωπο σε άνθρωπο-λύκο.

      • juliet said

        Αnαconda
        πρέπει να κατάλαβες ότι ξέρω τι σημαίνει να γίνεσαι σκληρός από ανάγκη ,γιατί χρειάστηκε και το έκανα ,άστο …..και θα το ξανακάνω αν χρειαστεί …αλλά να σφάξω κατσικάκι δεν το κάνω ακόμη και αν μείνω νηστική .

      • Anaconda said

        Δεν αμφισβητώ τη σκληρότητά σου, αλλά, αν είχες μείνει πραγματικά νηστική «με σταθερή/αρνητική προοπτική», όπως λένε και στις αγορές, δεν θα το έλεγες αυτό…

      • Φαίη said

        Εγώ πάντως κρέας δεν τρώω χρόνια τώρα για αυτόν ακριβώς το λόγο.
        Και αν κάποια στιγμή πεινάσω θα μάθω να τρώω χώμα, φύλλα, χόρτα, ξύλα και ότι άλλο έχει η φύση εκτός από ζωάκια.

        …. και μη γελάσει κανείς…

      • juliet said

        Φαίη ,ούτε και εγώ … αλλά το φίδι ,ξέρω τι εννοεί και έχει δίκιο εν μέρει .Ολοι ελπίζουμε να μη χρειαστεί ποτέ .

  2. ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ. said

    Καλημέρα σ’όλες κι όλους ,ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από καρδιάς , την Νεράιδα.

    Ας μην ΤΥΦΛΩΝΟΜΑΤΕ από τους προβολείς και τα βεγγαλικά,

    ας μην ΚΟΥΦΑΙΝΟΜΑΣΤΕ από τα κλαπατσίμπαλα και τα κρόταλα.

    Από σκοπού γίνονται. Με στόχο τον αποπροσανατολισμό, την παραίτηση ,

    την απονεύρωση και στην τελική , την άνευ όρων ΠΑΡΑΔΟΣΗ.

    Ο άνθρωπος , είναι το τελειότερο δημιούργημά ΤΟΥ .

    Ας χρησιμοποιήσει όλες τις αρετές , με τις οποίες ΑΥΤΟΣ τον προίκισε .

    Αν απωθήσει την μιζέρια , την μοχθηρία , τον φθόνο και την ηττοπάθεια ,

    τότε , ΟΛΑ τα μπορεί . Ο Λ Α .

    Νεράιδα, ευχαριστώ σε και πάλι.

    Σέβας.

    • Νεράιδα said

      Εγώ σ’ευχαριστώ καλέ μου Σπάρτακε! Με τιμούν τα καλά σου λόγια!
      Πόσο δίκιο έχεις…
      «Ας χρησιμοποιήσει όλες τις αρετές , με τις οποίες ΑΥΤΟΣ τον προίκισε .
      Αν απωθήσει την μιζέρια , την μοχθηρία , τον φθόνο και την ηττοπάθεια,
      τότε , ΟΛΑ τα μπορεί . Ο Λ Α .»
      Εκείνος πίστεψε σε μας…Εμείς γιατί αρνούμαστε να πιστέψουμε στις δυνατότητες μας και να τολμήσουμε;

  3. γιώργος καλαμαράς said

    Νεράϊδα μου,
    Με μπέρδεψες! Γράφεις: «…είναι φορές που κοιτάς ψηλά και ευγνωμονείς το Θεό για το προσωπικό σου θαύμα και για τη δύναμη που σου έδωσε να το βιώσεις…»
    Λες να αισθάνθηκε έτσι και ο ΓΑΠ και ο Σιμήτης και ο ΑΓΠ και ο ΚΚα; Ιδίως ο τελευταίος, ο οποίος ξεκίνησε από το πουθενά κι έφτασε εκεί που έφτασε, μια και οι άλλοι ξεκίνησαν από ψηλά(!).
    Συνεπώς το θέμα είναι να κοιτάς το Θεό και μόνον αυτόν.
    Όλο το άρθρο σου ισχύει απόλυτα και για εκείνον που κοιτάει τον διάβολο, και καταστρέφει, όπως έγινε στις περιπτώσεις των ανωτέρω που ενδεικτικά σου ανέφερα!
    Οπότε, πριν ξεκινήσεις, σιγουρέψου ότι γνωρίζεις το «καλό».
    Και στο «μπροστά» του Μπέρναντ Σω, υπάρχει και το «μπροστά» του Χίτλερ!

    γ.κ.

    • γιώργος καλαμαράς said

      Πάλι ξέχασα το ΚΑΛΗΜΕΡΑ.

      γ.κ.

    • Νεράιδα said

      Καλημέρα αγαπητέ Γιώργο!
      «Το γεγονός πως ο άνθρωπος γνωρίζει το καλό και το κακό, αποδεικνύει την ανωτερότητα της σκέψης του σε σχέση με τα ζώα. Το γεγονός πως παρ’ όλα αυτά, κάνει το κακό, αποδεικνύει την ηθική κατωτερότητα σε σχέση με τα ζώα»
      Mark Twain

      • γιώργος καλαμαράς said

        Νεραϊδούλα μου, (μου αρέσει τόσο πολύ το nickname) σου,

        Όχι. Δεν το γνωρίζει το καλό, ούτε το κακό! Εδώ και 2000 χρόνια το έδειξε ο Χριστός μας, θυσιάζοντας την ίδια του τη ζωή και ακόμα βλέπεις τί γίνεται από τους Χριστιανούς και μάλιστα στο όνομά του!!! Το ίδιο μας έδειξε ο Σωκράτης και τόσοι άλλοι…
        Λοιπόν;

        γ.κ.

      • Νεράιδα said

        Καλέ μου Γιώργο,
        φυσικά και γνωρίζει το καλό και το κακό. Έχει όμως την εναλλακτική να επιλέξει. Ο Θεός μας έδωσε τον νου για να κρίνουμε, να συγκρίνουμε και να επιλέγουμε. Αν εμείς διαλέξουμε τον παράδρομο, αναλαμβάνουμε και τις συνέπειες της επιλογής μας. Επωμιζόμαστε τις ευθύνες των πράξεων μας με το ρίσκο να μη φτάσουμε ποτέ στον προορισμό μας.
        Φυσικά γνωρίζει το καλό και το κακό: διαφορετικά δε θα υπήρχαν νόμοι, Ερινύες, συνείδηση και τιμωρία.
        Η γνώση του καλού και του κακού, ωστόσο, δεν είναι αρκεί από μόνη της: χρειάζεται διαύγεια να τα διακρίνεις, τόλμη να επιλέξεις και δύναμη να εναντιωθείς και να μην υποκύψεις.

      • γιώργος καλαμαράς said

        Νεραϊδουλίτσα μου, νομίζω ότι η μάνα του φτωχού Έλληνα μαθαίνει το παιδί της: «Μη λες ψέμματα» ή «μη κλέβεις». ενώ η μάνα του πλούσιου έλληνα : «Μη σε πιάσουν να λες ψέμματα» ή μη σε πιάσουν να κλέβεις».
        απλά, ένα από αμέτρητα παραδείγματα παιδιών που μαθαίνουν το «κακό» από παιδιά.
        Δεν είναι άσπρο ή μαύρο η ζωή. Υπάρχουν πολλές αποχρώσεις του γκρι…

        γ.κ.

  4. Ο κόσμος ο ανέτοιμος βγήκε στις πλατείες, εισέπραξε όμως καπνογόνα και……………………… απογοήτευση.
    Ήταν ένας κόσμος «χαμένος» και χωρισμένος ιδεολογικά, με τα τρανά δείγματα της «πάνω» και «κάτω» πλατείας.
    Ένας κόσμος διηρημένος, ένας κόσμος που δεν κατανοοούσε ότι έχει κοινά προβλήματα, ώστε να γίνει μια γροθιά.
    Στην εικόνα βέβαια του σκηνικού αυτού βέβαια λόγω επιρροής συνετέλεσαν και «έπαιξαν» τον ρόλο τους και τα γνωστά και θλιβερά κόμματα της μεταπολίτευσης………….

    Ο κόσμος ο ανέτοιμος ψήφισε στις τελευταίες εκλογές, με τα γνωστά αποτελέσματα και εισέπραξε …………. την απογοήτευση.
    Ο κόσμος ο παγιδεμένος για άλλη μιά φορά στο άθλιο αυτό σκηνικό των κομμάτων της μεταπολίτευσης.
    Ο κόσμος που για άλλη μιά φορά πίστεψε τους καθ΄ ολοκληρίαν υπεύθυνους για την πορεία του τόπου μας, τους κατ΄εξακολούθηση ψεύτες………
    Στον κόσμο που ψήφισε καθαρά «μνημονιακά», πως μπορείς να τον κρίνεις?
    Σε υπολογιστές, στους κερδοσκόπους από την ιστορία του ΔΝΤ? …… αυτοί δεν μπορεί να είναι παρά ένα μικρό ποσοστό της τάξης το πολύ του 3%.
    Σε υπερβολικά φοβισμένους-θορυβημένους από την τρομολαγνεία των εκάθετων ΜΜΕ, πόσοι? …. 10%?
    Το υπόλοιπο ποσοστό, πως μπορούμε να το «δικαιολογήσουμε», για να φθάσουμε στο 42% που φθάσανε μαζί ΝΔ και ΠΑΣΟΚ? Το υπόλοιπο και σεβαστό ποσοστό του 29%, πως μπορείς να το κρίνεις? …………… το αφήνω σε σας ……….

    Καλή μου Νεράϊδα
    Καλό θάναι πρώτ΄ απ΄ ‘ολα ο κόσμος ο ίδιος ν΄ αλλάξει νοοτροπία, ούτε είναι καλό να εμπιστεύεται, ούτε είναι καλό να «ζητά» από τυχάρπαστους ιδιοτελείς επαγγελματίες πολιτικούς, είναι καιρός να τους αποδυναμώσει εντελώς, …….. να τους τελειώσει. Τέρμα αυτού του είδους οι νοοτροπίες. Αυτοί επιβιώσανε αρκετά, καλλιεργώντας στον κόσμο την διχόνοια, διαιωνίζοντας το «διήρει και βασίλευε».

    Αυτό θα είναι το πρώτο βήμα, μετά θ΄αρχίζει να καθαρίζει η σκέψη, μετά θα έρθει η ώρα για αποφάσεις ……..

    • Νεράιδα said

      Καλή σου μέρα καλέ μου Κρίτωνα!
      Συμφωνώ και προσυπογράφω. Η τεχνική του «διαίρει και βασίλευε» είναι η πλέον επιτυχημένη συνταγή για την επιβολή της εξουσίας, για την αποδυνάμωση της μονάδας και τη μετατροπή της σε ανίσχυρο κλάσμα πλήρως κατευθυνόμενο. Το ξέρουν καλά οι «τυχάρπαστοι ιδιοτελείς επαγγελματίες πολιτικοί» και εκεί σφυροκοπούν γνωρίζοντας ότι το υπέδαφος έχει φαγωθεί από το ζιζάνιο της διχόνοιας που οι ίδιοι καλλιέργησαν επιμελώς και μεθοδικά.
      Δική μας ευθύνη είναι να μην αφήσουμε το ζιζάνιο να γιγαντωθεί και να το ξεριζώσουμε έγκαιρα: όσο ακόμα η πηγή αναβλύζει και το καλό μπορεί να βρει πρόσφορο έδαφος.

  5. Την καλημέρα μου σε όλους τους φίλους.

  6. tsilivithras said

    «Πόσοι μπορούν να μετρήσουν τα οφέλη και αλώβητοι να αλλάξουν την πορεία της ζωής τους;»

    Αλώβητος δεν περνάει κανένας την πόρτα της Ανάτασης…είναι νομοτέλεια….πάντα υπάρχει Κόστος για κάθε στραβό που άφησες να μεγαλώσει και τώρα θες να αλλάξεις.

    «Πόσοι μπορούν να απαλλαγούν από το φόβο του αγνώστου και από την ασφάλεια της συνήθειας –όσο επίπονη κι αν είναι;»

    Οι άνθρωποι αλλάζουν μόνο όταν το κόστος της Αλλαγής πλέον είναι τραγικά μικρότερο από το κόστος της Διατήρησης.

    «και να χαράξουμε δυναμικά την πορεία μας χωρίς αλαζονεία και υπεροψία»

    Είναι εξαιρετικά δύσκολο να σηκώσει κάποιος κεφάλι και να σπάσει δεσμά…οπότε όταν το καταφέρει «δικαιωματικά» μπορεί να πάρει το «εγώ» του 4-5 πόντους πάνω. Αλαζόνας δεν περνάς απέναντι…μπορεί να γίνεις όμως μετά.

    «Καθημερινά μπορούμε να γίνουμε μικροί θεοί »

    ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ….ΕΛΕΟΣ…ΝΕΟΤΑΞΙΤΙΚΕΣ ΑΠΑΤΕΣ…ΟΟΟΟΟΟΧΙ!!!

    «και να κινήσουμε το χέρι της Αθηνάς, ώστε να έχουμε το αποτέλεσμα που επιθυμούμε.»

    Does NOT work that way…δεν διοικεί τον κόσμο αυτό το αίμα της θυσίας και η γοητεία του «μικρού θεού»…δεν είναι γραμμική εξίσωση »έκανα αυτό ΑΡΑ θα συμβεί εκείνο»…εσύ κάνεις ό,τι μπορείς, ο Θεός κάνει τα δικά Του και στο τέλος δέχεσαι το αποτέλεσμα που μπορεί να είναι θετικό για σένα και αρνητικό για το »εγώ» σου ή τ’αντίθετο.
    Όχι, το σύμπαν δεν συνωμοτεί όταν θες κάτι πολύ…τις περισσότερες φορές αδιαφορεί ή απλά σου στέλνει λάθος παραγγελία και μετά εσύ αναρωτιέσαι τι να κάνεις με το δέμα που παρέλαβες.

    «Το να δημιουργήσουμε τις συνθήκες εκείνες που θα μας βοηθήσουν, είναι στο χέρι μας και μόνο.»

    No it’s not…see above.
    Εσύ προσπαθεις και ελπίζεις.Νο guarantees.Τέλος.

    «Εμείς γράφουμε την πλοκή, εμείς οριοθετούμε το διάλειμμα, εμείς ορίζουμε το φινάλε!»

    XAXAXAXAXAXAXAXA…R U INSANE??
    Τίποτα απολύτως δεν ελέγχει ο άνθρωπος στην ζωή παρά μόνο την επιλογή του κατά το αυτεξούσιο.

    «Ωστόσο αυτό δεν έχει σημασία: η ανταπόκριση του κοινού δεν είναι ο λόγος διαμόρφωσης της πλοκής. Αυτό που μετρά είναι η προσωπική μας ικανοποίηση»

    Η προσωπική μας »ικανοποίηση» είναι ο λόγος που φτάσαμε στα πρόθυρα του Γ’ΠΠ…ο λόγος για τον οποίο το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού ελέγχει το υπόλοιπο 99%…ο λόγος για τον οποίο ο μισός πλανήτης πεινάει για να έχει ο αλλος μισός καζανάκι με αισθητήρες και mp3 ενσωματωμένο.
    Αν η ζωή είναι ένα κυνήγι προσωπικής ικανοποίησης τότε δεν είμαστε τίποτα περισσότερο από ζώα που κινούνται από τα ένστικτά τους αδιαφορώντας για την Συνείδηση, τον Σκοπό και τα Κοινά.

    «Ας τολμήσουμε την αλλαγή για να έχουμε το happy end που μας αξίζει…»

    Wtf…Αλλαγή χωρίς κόστος δεν υπάρχει είπαμε….και μετά το Κόστος άλλοι πεθαίνουν, άλλοι γίνονται ερημίτες λόγω ματαιότητας, άλλοι αποτραβιούνται λόγω εγωισμού…ποιος νοιάζεται για το happy end??
    Ποιο happy end?Του Κολοκοτρώνη,του Μακρυγιάννη, του Λεωνίδα…του ’40;;;
    Αυτοί πλήρωσαν το Κόστος για να ζήσουν άλλοι.Αυτοί ΗΤΑΝ η Αλλαγή.Αυτοί ΤΟΛΜΗΣΑΝ για να ζήσουν άλλοι…χωρίς happy end, χωρίς εγγυήσεις, χωρίς τίποτα παρά μόνο ελπίδα και πίστη στο Δίκαιο.

    Kill the ego before it kills you.

    Δεν είσαι τίποτα απολύτως παρά μόνο όταν Στέκεσαι προς όφελος άλλων.

    • γιώργος καλαμαράς said

      Τσιλι, να σε παρακαλέσω για κάτι;
      Σε γνωρίζω ιντερνετικά, συμφωνώ ως επί το πλείστον και σέβομαι τις απόψεις σου, αλλά:

      Γράφε μόνον Ελλήνικά!

      Εχουμε μια υπέροχη γλώσσα. Χρειαζόμαστε κι άλλη για να εκφραστούμε;
      Επαναλαμβάνω είναι παράκληση και όχι παρατήρηση.
      χαιρετώ
      γ.κ.

      • tsilivithras said

        Γιώργο είναι συνήθεια που έχω εδώ και 10 χρόνια που γράφω σε φορουμ Ελληνικά και ξένα.
        Προσπαθώ να το ελέγξω…κάνε τα στραβά μάτια αν μπορείς.Είναι κι αυτό ένα μικρό κομμάτι της θεατρικότητας της επικοινωνίας.Τα Ελληνικά μου δόξα τω Θεώ μια χαρά είναι, από επιλογή το κάνω όχι από ανικανότητα.

      • γιώργος καλαμαράς said

        Τσίλι, προσπαθώντας να…παίξω, σου λέω ότι μέχρι τα 52 μου, έτρωγα τα νύχια μου.
        Τότε, δυστυχώς, αναγκάστηκα να βάλω μασέλες…! Πάει η κακή μου συνήθεια…!
        Όλα γίνονται όταν θέλουμε. Μπορούμε να μιλάμε για Ελλάδα και να λέμε π.χ. Free Greece;

        γ.κ.

    • juliet said

      Οταν ο λόγος μεταφέρει την σπίθα την ιερή ενός υπαρξιακού υπερβατισμού με όλα τά στοιχεία της κοινωνικής αυθεντικότητας ίσως υπάρξει ελπίδα .
      Ο Παπαδιαμάντης στο διήγημά του »Χαλασοχώριδες » γράφει για την κακή μορφή και όχι τη κοινωνική λειτουργία του πλούτου :
      »Αρχων του κόσμου ,ο διαρκής Αντίχριστος. Αύτη γεννά την αδικίαν ,αύτη τρέφει την κακουργίαν,αύτη φθείρει σώματα και ψυχάς. Αύτη καταστρέφει κοινωνίας».

    • Φίλε Τσίλη

      σε μελέτησα προσεκτικά και γενικά συμφωνώ μαζί σου, όμως στα πιό κάτω παρουσιάζεις μιά Αντίφαση.

      -«Οι άνθρωποι αλλάζουν μόνο όταν το κόστος της Αλλαγής πλέον είναι τραγικά μικρότερο από το κόστος της Διατήρησης.»

      -«Αλλαγή χωρίς κόστος δεν υπάρχει είπαμε….και μετά το Κόστος άλλοι πεθαίνουν, άλλοι γίνονται ερημίτες λόγω ματαιότητας, άλλοι αποτραβιούνται λόγω εγωισμού…ποιος νοιάζεται για το happy end??
      Ποιο happy end?Του Κολοκοτρώνη,του Μακρυγιάννη, του Λεωνίδα…του ’40;;;
      Αυτοί πλήρωσαν το Κόστος για να ζήσουν άλλοι.Αυτοί ΗΤΑΝ η Αλλαγή.Αυτοί ΤΟΛΜΗΣΑΝ για να ζήσουν άλλοι…»

      Η Αλλαγή που πετύχανε όλοι οι πιό πάνω, έγινε μέσα από την προσωπική τους θυσία.
      Το κόστος για την Αλλαγή είναι τραγικά μεγαλύτερο από το κόστος για την Διατήρηση.

      • εκτός και αν εννοείς τους παρτάκιδες, οπότε φυσιολογικά έτσι ισχύει το πρώτο ……. 🙂

      • tsilivithras said

        Κριτων

        »Η Αλλαγή που πετύχανε όλοι οι πιό πάνω, έγινε μέσα από την προσωπική τους θυσία.
        Το κόστος για την Αλλαγή είναι τραγικά μεγαλύτερο από το κόστος για την Διατήρηση.»

        Φυσικά και είναι…γι αυτό είπα πως ΟΤΑΝ το κόστος αλλαγής γίνει πια μικρότερο από εκείνο της διατήρησης ΤΟΤΕ ο άνθρωπος αλλάζει.
        Άρα που είναι η αντίφαση;

    • Νεράιδα said

      Αγαπητέ Tsilivithra,
      ούτε αλχημίστρια είμαι να πιστεύω πως το σύμπαν θα συνωμοτήσει υπέρ μου, ούτε αιθεροβατώ, ούτε υβριστικά θεωρώ τον εαυτό μου ανώτερο από το Θεό και τις βουλές Του.
      Είμαι όμως ρεαλίστρια και ξέρω πως με τον εγωισμό, τη δειλία και τη ματαιοπονία το μόνο που μπορώ να κερδίσω είναι μια ακόμα παράταση στο έργο που οι άλλοι παίζουν εις βάρος μου.
      Αυτό είναι το σημείο που τολμώ να μετρήσω τις δυνάμεις μου, να σηκώσω το κεφάλι ψηλά και να δω τι υπάρχει πέρα από την αυλαία: στα παρασκήνια.
      Είναι η στιγμή που τολμώ να πέσω από το βράχο που με έχουν καθηλώσει κι ας μην έχω φτερά: ξέρω ότι πέφτοντας θα ανοίξουν και θα απογειωθώ!
      Είναι η στιγμή που νιώθω ένας μικρός θεός, όχι γιατί αλλάζω τον κόσμο, αλλά γιατί αλλάζω μέσα μου: εξάλλου για να γίνει το πρώτο χρειάζεται οπωσδήποτε το δεύτερο.
      Είναι η στιγμή που ανοίγουν τα μάτια και βλέπω στον ορίζοντα στεριά, στην οποία θέλω και ΘΑ φτάσω έστω και κολυμπώντας.
      Είναι η στιγμή που η προσωπική ικανοποίηση δεν είναι απόλαυση αλλά πόνος: πόνος δημιουργικός όμως που θα οδηγήσει στην επόμενη μέρα.
      Είναι η στιγμή που το όποιο κόστος αλλαγής φαντάζει μηδαμινό μπροστά στο κόστος διατήρησης και παρόλα αυτά δεν το βάζεις κάτω-κι ας ξέρεις πως τα οφέλη δεν θα τα καρπωθείς εσύ..κι ας ξέρεις πως δεν έχεις εγγυήσεις..έχεις όμως πίστη, ελπίδα και όραμα: στοιχεία που μοιρολατρικά δεν τα κερδίζεις ΠΟΤΕ!

      • Πετροβούβαλος said

        Συμφωνώ ΝεράΪδα! (συμφωνώ και με τους δύο και δεν τρελάθηκα (λες και αν είχα τρελαθεί θα το ήξερα))

      • tsilivithras said

        ΝΕράιδα

        διαφωνώ με την διατύπωση και τον αέρα της ανάρτησης, όχι με το συναίσθημα που σε διακατέχει.
        Διαφωνώ λόγο εμπειρίας και τραγικών αλλαγών στην ζωή μου τα τελευταία χρόνια όπου διαπίστωσα ότι στην ορμή του επάνω ο άνθρωπος με καλές προθέσεις μπορεί να πέσει εύκολα θύμα του Εχθρού και της παραπλάνησής του.
        Όποτε λοιπόν πρόκειται για Θέση ζωής και Αλλαγή και Συνείδηση και όλα αυτά τα σοβαρά θέματα, αφήνω τον λυρισμό στην άκρη και πιάνω το Μέτρο και την ακριβολογία.

        Επιπλέον σιχαίνομαι οτιδήποτε θυμίζει Κοέλιο και συμπαντικές δυνάμεις και αυτόν τον αέρα της ανατολίτικης/new age καρμικής (!!!) αντίληψης περί κοσμικών δυνάμεων και μικρών Θεών.

        Θέση, Παιδεία, Αντίληψη, Εγώ, Συνείδηση, Αλλαγή, Κόστος, Μέτρο, Κριτήριο…αυτά καταλαβαίνω και γι αυτά μιλάω με απόλυτους όρους…απόλυτους.

        Δεν είσαι τίποτα απολύτως παρά μόνο όταν Στέκεσαι προς όφελος άλλων.

        Μέχρι τότε είσαι ένα «εγώ» μικρό ή μεγάλο, βλαβερό ή άκακο, απλά υπάρχεις και απολαμβάνεις τα καλά της ζωής που ο Θεός έφτιαξε από Αγάπη και ο Ήρωας προάσπισε με την ζωή του πριν από σένα για σένα.
        Μέχρι να κάνεις το ίδιο (σε μικρή ή μεγάλη κλίμακα) είσαι ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ Περιορισμένης Ευθύνης…

        άνθρωποι ΕΠΕ δλδ…

        Το τι κάνεις με τον εαυτό σου και τις αποφάσεις σου δεν αφορά ΟΥΤΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ κανέναν άλλον….μέχρι να το καταφέρεις ή μέχρι να «θυσιαστείς».

      • γιώργος καλαμαράς said

        Τσιλι, αν θέλεις, βρες το τηλ. και πάρε με ή στείλε μου το δικό σου να σε πάρω εγώ. (πληρώνω cyta με το μήνα όσα τηλ.)

        γ.κ.

      • Μιχαήλ said

        …»Μέχρι τότε είσαι ένα “εγώ” μικρό ή μεγάλο, βλαβερό ή άκακο, απλά υπάρχεις και απολαμβάνεις τα καλά της ζωής που ο Θεός έφτιαξε από Αγάπη και ο Ήρωας προάσπισε με την ζωή του πριν από σένα για σένα.
        Μέχρι να κάνεις το ίδιο (σε μικρή ή μεγάλη κλίμακα) είσαι ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ Περιορισμένης Ευθύνης…

        άνθρωποι ΕΠΕ δλδ…

        Το τι κάνεις με τον εαυτό σου και τις αποφάσεις σου δεν αφορά ΟΥΤΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ κανέναν άλλον….μέχρι να το καταφέρεις ή μέχρι να “θυσιαστείς”.

        Tsili…
        Τό παραπάνω, ὡς γενική προσέγγιση, γιά νά μήν φορτώνουμε βάρη στούς ἄλλους πού δέν μποροῦν ἤ δέν εἶναι ἀκόμη ἡ ὥρα τους νά σηκώσουν, εἶναι ἕνα ἀπό τά πλέον…»ΔΙΚΟΠΑ» σχόλια πού ἔχω δεῖ ποτέ στήν μπλογκόσφαιρα…

        + 1000 φίλε μου…

      • tsilivithras said

        Τότε φίλε Μιχαήλ μπορείς να το αναπαράγεις ελεύθερα.

      • Νεράιδα said

        Tsilivithra,
        Στη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού υπάρχει διάχυτη η πεποίθηση ότι πάντοτε κάνουμε λίγο λιγότερα από όσα βάζουμε πραγματικό στόχο να κάνουμε. Αν μειώνεις πολύ τον πήχη, απλά συρρικνώνεις πολύ την προσπάθεια που περιμένεις να κάνει ο άλλος. Όχι για σένα αλλά για το καλό του.
        Κατανοώ την προσέγγισή σου και σέβομαι το πνεύμα του λόγου σου, όμως είναι πολύ «με κομμένα τα φτερά» ούτως ώστε να υποστηρίξει μια προσωπική προσπάθεια που εξελίσσεται. Δημιουργεί ένα διαρκώς συρρικνούμενο ψυχολογικά κλειστό σύστημα.

      • tsilivithras said

        Αγαπητή μου Νεράιδα συχώρα με αλλά δεν κατάλαβα και πολλά από όσα έγραψες.
        Δεν μειώνω τον κανέναν πήχυ, πιο ψηλά τον ανεβάζω γιατί η ζωή είναι έτσι όχι εγώ…δεν εξαρτάται από μένα το ύψος του πήχυ…από μένα εξαρτάται μόνο το πόσο ψηλά θα καταφέρω να φτάσω εγώ.
        Το ύψος της πρσοπάθειάς «μου» θα οριοθετήσει το αν εξακολουθώ να είμαι ΕΠΕ ή αν θα αρχίσουν οι υπόλοιποι να με παίρνουν στα σοβαρά.
        «κομένα τα φτερά» τι σημαίνει;;;…σου αρέσει να σε παινεύουν και χρειάζεσαι συνεχή θετική παρότρυνση;;;…Σορυ φιλενάδα not my cup of tea…αυτό είναι αδυναμία χαρακτήρα και μάλιστα από τις πιο επικίνδυνες.
        Σέβομαι τις απόψεις σου, απλά διαφωνώ.

      • Νεράιδα said

        Tsilivithra,
        “κομένα τα φτερά” σημαίνει ότι δεν ξεκινάς ρεαλιστικά μεν, αισιόδοξα δε.
        H αισιοδοξία είναι αναγκαία, ειδάλλως κλείνεσαι σε έναν γκρίζο κύκλο ώσπου να γίνει pitch black.

      • Μιχαήλ said

        Νεράϊδα,
        Σοῦ τήν…πέσαμε ἀδελφικά καί συμπάθα μας…

        Θέλει ἐπίγνωση ἡ αἰσιοδοξία…
        Ἐπίγνωση τῆς ἀνεπάρκειας καί τῆς γύμνιας μας…
        Καί ἀπόφαση νά μήν ντραποῦμε, τώρα, τόν καιρό τῆς ἔνδειας καί τῆς…συγκομιδῆς, νά «συρθοῦμε» νά σταχομαζώξουμε λίγη «γνώση» ἀπό δῶ…
        Νά ζητιανέψουμε μιά – δυό ὁρμήνειες παραπέρα…
        Πάει νά πεῖ ταπεινό φρόνημα…
        Ἄς τό κάνουμε καί τά ὑπόλοιπα θά τά φροντίσει ὁ Θεός…
        ΕΓΓΥΩΜΑΙ…

        Παλληκαριά μᾶς λείπει…
        Παλληκαριά καί ταπεινοσύνη…
        Στό χέρι μας εἶναι.

      • Νεράιδα said

        Αμέτρητα +…. Μιχαήλ!

      • antart22 said

        Tsilivithra, Μιχαήλ,
        κόβει ο ένας, ράβει ο άλλος! +10000000000000000000!!!!!!!!!! πάντως, αν και πραγματικά την πήρατε απ’ τα μούτρα τη Νεράϊδα, που βρίσκεται όμως σε πολύ καλό δρόμο…

    • Πετροβούβαλος said

      Συμφωνώ Tsilivithra!

  7. […] ΠΗΓΗ Άρθρο της Νεράϊδας Share this:Like this:LikeBe the first to like this. […]

  8. […] Άρθρο της Νεράϊδας  αναρτήθηκε από τον Πετροβούβαλο στο  Αβέρωφ […]

  9. […] Άρθρο της Νεράϊδας  αναρτήθηκε από τον Πετροβούβαλο στο  Αβέρωφ […]

  10. Μιχαήλ said

    Νεράϊδα,

    Σεβόμενος τήν ἀγωνία σου καί τόν κόπο πού κατέβαλες, δέν θά σχολιάσω ἐπί τῆς οὐσίας, γιατί θά σοῦ βάλω δύσκολα…πολύ δύσκολα…

    Θά πῶ μόνο τοῦτο…
    Θέλει πάρα πολλά καί…ΤΙΠΟΤΕ γιά ν’ ἀφήσει κανείς «τῆς σιγουριᾶς τά περιγιάλια»…
    Νά θυμᾶσαι, καί…ΤΙΠΟΤΕ.

    • Νεράιδα said

      Μιχαήλ,
      Όποιος -όπως σχεδόν όλοι από εμάς- βρίσκονται μπλεγμένοι στη ψυχοφθόρα καθημερινότητα, ούτε καν μπορεί να διανοηθεί αυτό το ‘τίποτα’ που λες. Είναι περιχαρακωμένος στη σιγουριά της ανασφάλειάς του.

      • Μιχαήλ said

        Ἀπαντῶ παραπάνω καί μ’ αὐτό εὔχομαι καλή φώτιση σέ ὅλους μας καί καλή δύναμη σέ σένα.

        Ὄχι, δέν θά βάλω δύσκολα σέ κανέναν…
        Ὄ,τι δέν μπορῶ νά σηκώσω, δέν μοῦ φαίνεται τίμιο νά τό «φορτώσω» σέ ξένες πλάτες…

    • Νεράιδα said

      Μιχαήλ,
      Εσύ τουλάχιστον δεν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία: είσαι πολύ πιο συνειδητοποιημένος για το ‘τίποτε’ από όλους εμάς εδώ πέρα…

  11. Αγαπητή Νεράϊδα
    να με συμπαθήσεις αλλά δεν κατάλαβα ποιό ήταν το βαθύτερο νόημα του άρθρου σου.
    δεν είναι σωστό να κάνω ανάλυση γραμμή-γραμμή και ειδικά σε τέτοιου είδους άρθρο, αλλά νομίζω ότι πρέπει να εμβαθύνεις περισσότερο στα νοήματά σου.Οπως είπα σε κάποιον εχθές «τα καλύτερα διαμάντια, είναι αυτά που είναι βαθειά θαμμένα»…
    Και ως εκ τούτου πρέπει να σκάψουμε κι άλλο.
    Καλή δύναμη.

    • Νεράιδα said

      Αμετανόητε,
      Βήμα-βήμα, μη βιάζεσαι! Όλα σε ένα άρθρο τα θέλεις;

    • Γιάννης Μ. said

      Θα διαφωνήσω με τον Αμετανόητο. Οι μεγαλύτερες χαρές της ίδιας της φύσης είναι κάθε μέρα μπροστά μας. Το Φώς, το καθαρό νερό, το αγέρι που θροϊζει στα φύλλα των δέντρων, το κύμα που σμιλεύει τον βράχο, το άγγιγμα του συντρόφου μας, μια καλή κουβέντα.
      Το έχει πει πολύ όμορφα ο Ελύτης αλλά και πολλοί ποιητές μας.

      • σου φαίνομαι για αντι-Ελυτικός ή πιστεύεις ότι γνωρίζεις πραγματικά τι σκέφτηκα και δεν έγραψα για το άρθρο της Νεράϊδας ?
        διαφωνείς στην «μή-θέση» μου ή στο ρητό που έγραψα αγαπητέ Γιάννη Μ ?

    • Γιάννης Μ. said

      Φίλε Αμετανόητε φυσικά και δεν γνωρίζω τι σκέφτηκες αλλά όπως σε κάθε κείμενο έτσι και στο σχόλιό σου σχολίασα με την σειρά μου την θέση της παρακάτω φράσης σου όπως εγώ την εισέπραξα :
      «αλλά νομίζω ότι πρέπει να εμβαθύνεις περισσότερο στα νοήματά σου.Οπως είπα σε κάποιον εχθές “τα καλύτερα διαμάντια, είναι αυτά που είναι βαθειά θαμμένα”…
      Και ως εκ τούτου πρέπει να σκάψουμε κι άλλο.»

      Θα γνωρίζεις φυσικά ότι το κάθε κείμενο έχει πολλαπλές αναγνώσεις καθώς το ίδιο το κείμενο από ένα σημείο και μετά λειτουργεί αυτόνομα και σε συνδιασμό με το υπόβαθρο του κάθε αναγνώστη αφήνει άλλα να διαφαίνονται και άλλα να χάνονται.

      • Ο.Κ. Γιάννη Μ, κατάλαβα.
        παραμένω όμως, στην αρχική μου τοποθέτηση περί «περισσότερου σκαψίματος»…

      • Γιάννης Μ. said

        Με αφορμή κάποια σημεία των σχολίων εδώ θυμήθηκα ένα ανέκδοτο

        Κάποτε ένα βαθύπλουτος Αμερικάνος κάλεσε όλους τους κατοίκους της πόλης που ζούσε με αφορμή τα εγκαίνια της νέας του έπαυλης. Αφού κεράστηκαν, ήπιαν και έφαγαν, πάτησε ένα τηλεκοντρόλ και στην μέση της απέραντης αυλής αποκαλύφθηκε μια τεράστια πισίνα, γεμάτη με κροκόδειλους. Ακριβώς μετά για να δείξει πόσο πλούσιος είναι αλλά και πόσο εκτιμά την ανδρεία, ανακοίνωσε στους παρευρισκόμενους ότι θα έδινε ένα εκατομμύριο δολάρια και όποια από τις γυναίκες συνοδούς της βραδιάς ήθελε,στον ατρόμητο που θα διέσχιζε την πισίνα από την μία άκρη έως την άλλη, .ή …έναν πούστη.
        Εκεί που όλοι κοίταγαν ο ένας τον άλλον περιμένοντας να δουν ποιός βλάκας θα γίνει τροφή των θηρίων ακούγεται ένα ΠΛΑΤΣ και βλέπουν ένα άντρα να έχει πέσει μέσα στο νερό και σαν νέος Ταρζάν να κολυμπά ανάμεσα στους κροκόδειλους, να τους βαρά, να περπατά πάνω τους, να κάνει τα χίλια μύρια και να φτάνει σώος στην απέναντι όχθη. Να ο νικητής φώναξε ο πλούσιος, να το τολμηρός, ο γενναίος, ο άφοβος.
        ¨Ελα κοντά φίλε μου και πες τι θες πρώτα, την γυναίκα ή τα χρήματα.
        Τον πούστη, τον πούστη, φώναζε αυτός.
        Απόρησε ο πλούσιος και τον ρώτησε :
        Καλά εγώ σου προσφέρω τόσα χρήματα αλλά και μια από τις καλονές να περάσεις τη νύχτα μαζί της και εσύ ζητάς τον πούστη ;
        Τον πούστη που με πέταξε μέσα, απάντησε ο «τρελός κολυμβητής»

  12. Γιάννης Μ. said

    Νεράϊδα την καλησπέρα μου κι ευχαριστώ για το άρθρο.
    Η φράση σου : «Η ζωή μας δεν είναι μια πρόβα στο έργο που θα ακολουθήσει: είναι το ίδιο το έργο με μία και μοναδική παράσταση!» κλείνει πολλά νοήματα μέσα σε λίγες λέξεις !
    Να είσαι καλά

    • Νεράιδα said

      Καλέ μου Γιάννη Μ.,
      Εγώ σ’ευχαριστώ! Όχι για τα καλά σου λόγια – ο πρωταγωνιστής δεν παίζει για το χειροκρότημα. Σ’ευχαριστώ για τα σκηνικά που πρόσθεσες και έκανες πιο όμορφη την παράσταση :»Το Φώς, το καθαρό νερό, το αγέρι που θροϊζει στα φύλλα των δέντρων, το κύμα που σμιλεύει τον βράχο, το άγγιγμα του συντρόφου μας, μια καλή κουβέντα»
      Να είσαι καλά κι εσύ!

  13. Εκπληκτικό το άρθρο σου Νεράιδα.

    Τρεις φορές στην ζωή μου ένοιωσα όπως έχεις περιγράψει. Και ανυπομονώ για την τέταρτη με λιγότερες θυσίες όμως αυτή την φορά.

    «Τα πάντα έχουν το ρίσκο τους και το κόστος κινδύνου είναι διαρκώς ανασταλτικός παράγοντας σε όποιον δεν τολμά.» Συμφωνώ απολύτως.
    Όμως όλοι έχουμε τις φοβίες μας ή τις αναστολές μας που δεν μπορούμε να τις νικήσουμε κάποιες φορές. Και είναι κρίμα.

    Αλλά είναι από εκείνα τα πράγματα που έχω σκεφτεί άπειρες φορές στην ζωή μου. Το να προσπαθείς και να νικάς. Το να τσακίζεις τα «πρέπει» και να απελευθερώνεσαι στα όνειρα σου. Το να ζεις όπως θες ….σαν αετός που έχει ανοίξει τα φτερά του…..

    Όπως έλεγε και η συγχωρεμένη η γιαγιά μου…..

    » Η ζωή είναι μια….ανάσα» θέλοντας να μου δείξει πόσο μικρή είναι η ζωή κάνοντας το χαρακτηριστικό ρούφηγμα του αέρα….

    Ας ανασάνουμε λοιπόν…….

  14. osr said

    ο εχθρός τελικά ποιος είναι;

    • Ο εχθρός είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, και συγκεκριμένα η πλευρά του εκείνη που αρνούμενη να δει την πραγματικότητα βολεύεται στις συνθήκες που άλλοι διαμορφώνουν καλλιεργώντας του την ψευδαίσθηση ότι είναι ιδανικές, ή μάλλον είναι οι βέλτιστες για την περίπτωσή του.

      Εχθρός είναι η ανασφάλεια και ο φόβος που δημιουργούν αναδίπλωση και αδράνεια. Κίβδηλη ελπίδα ότι όλα θα αλλάξουν μαγικά από κάποια ανώτερη δύναμη χωρίς την παραμικρή συμβολή, χωρίς τον ελάχιστο κόπο.

      Εχθρός είναι η ατολμία, ο φόβος και η δειλία να αλλάξουμε τη βολική καθημερινότητα που ενώ δε μας ικανοποιεί είναι γνώριμα οικεία και καταστροφικά συμβιβαστική.

      Η μετάλλαξη του εαυτού μας σε υποτακτικό, άβουλο και δουλοπρεπές ον, απέχει έτη φωτός από την ανώτερη, ελεύθερη υπόσταση μας και μας δένει στη μίζερη καθημερινότητα που άλλοι επιλέγουν για εμάς.

      «Είναι καλύτερα να στέκεσαι όρθιος με σπασμένο και μπανταρισμένο κεφάλι, από το να σέρνεσαι με την κοιλιά για να γλιτώσεις το κεφάλι σου» Μ. Γκάντι

      • osr said

        ναι αλλά πρακτικά ποιος στερεί από ους ανθρώπους την αξιοπρεπή διαβίωση; ποιος τους καταδικάζει στην φτώχεια και την εξαθλίωση;

        πχ οι τράπεζες οι εφοπλιστάδες ;

    • Οι παντός είδους εθνομηδενιστές που ανεξαρτήτου οχήματος στοχεύουν στον αφανισμό του έθνους, στην απώλεια πατριωτικού συναισθήματος και στην αποχαύνωση συνειδήσεων. Για να το πετύχουν αυτό δουλεύουν πολλά χρόνια, μεθοδικά και στοχευμένα. Η εξαθλίωση και η φτώχεια είναι το μέσο που θα κάνει το λαό να στραφεί στην όποια λύση του προτείνουν προκειμένου να σωθεί, ακόμα και με τίμημα την απώλεια της εθνικής του υπόστασης.

      • osr said

        μάλιστα!

        δηλαδή ο κυρ μπάμπης ο άνεργος 55χρονος ανήκει στο ίδιο έθνος με τον Μπόμπολα φαντάζομαι έτσι;

      • Osr γιατί παίρνεις το παράδειγμα του κυρ Μπάμπη και του Μπόμπολα και δεν αναφέρεσαι στον Αμίν έναν έφηβο στην Ακτή Ελεφαντοστού με τον Peter έναν έφηβο στην Γαλλία ή γενικότερα σε κάποια περιοχή του ανεπτυγμένου κόσμου
        Τι πιθανότητες έχει ο Αμίν να επιβιώσει εάν δεν έχει με κάτι δεσμούς, είτε λέγεται έθνος πατρίδα, είτε λέγεται οικογένεια, είτε λέγεται φίλοι.
        Καλώς ή κακώς πλούσιοι και φτωχοί καταγράφονται στα βάθη των αιώνων όπως και οι προτεινόμενες λύσεις. Όσες δοκιμάστηκαν και είχαν μόνο υλικό υπόβαθρο και κανένα πνευματικό απέτυχαν. Οι θρησκείες απ την άλλη κι αυτές απέτυχαν αφού ο άνθρωπος στη σύγχρονη εποχή έγινε υλικό ον.

        Ο διαχωρισμός των τάξεων εν σκεφτείς ότι οι πάρα πολύ πλούσιοι είναι ελάχιστοι το μόνο που κατάφερε ήταν να χωρίσει τους πολλούς και να μην έχουν ενωμένη φωνή.

  15. ,,,,,,εχχμμμμμ,,,,ναι,,,,,ελα ντε,,

  16. Ἀπό ὀχτρούς…νά φᾶν’ κι οἱ κότες.
    Διαλιέχτε καί πᾶρτε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s