ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος στο Ο δρόμος της πολιτικής αν…
    anastasia gaila στο Ο δρόμος της πολιτικής αν…
    Αργυρώ στο Το όραμα του Αγίου Ιωάννη της…
    Φαίη στο Η ΑΔΙΟΔΕΥΤΟΣ ΠΥΛΗ
    Πετροβούβαλος στο Συλλογή ειδήσεων 23ης Μαρτίου…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Δώσαμε ρεεε…

Posted by Μέλια στο Αύγουστος 30, 2012

Είναι καλοκαίρι  τα τζιτζίκια χτυπούν τις γνωστές ρουτινιάρικες υπερωρίες, η ζέστη μας σπάει τα νεύρα, οι λογαριασμοί και τα χαράτσια πάνε και έρχονται,  και  οι εντάσεις δεν έχουν τελειωμό.

Οδηγείς στην κουφόβραση με ανοιχτά παράθυρα για οικονομία και εκεί που παρκάρεις για να πιεις μια γουλιά νερό και να ξαποστάσεις, ανακαλύπτεις πόσο γκαντέμης είσαι…. γιατί έμεινες από τσιγάρα.

Την ατυχία μου μέσα…

Πετάγεσαι στο περίπτερο, στο απέναντι πεζοδρόμιο για προμήθειες και παρασύρεσαι από τα πρωτοσέλιδα των αναθεματισμένων εφημερίδων και ξεχνιέσαι.

Λογαριάζεις χωρίς τον ξενοδόχο, γιατί ένας ορεξάτος τροχονόμος σε περιμένει με το γνωστό υπηρεσιακό υφάκι του στυλ «ρε ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» και σου κόβει κλήση χωρίς έλεος για παράνομο παρκάρισμα.

Την ατυχία μου μέσα…

-Μα δυο λεπτά πήγα να πάρω ένα μπουκάλι νερό!

…προσπαθείς να δικαιολογηθείς μήπως και σε λυπηθεί ο νόμος…..χα! ας γελάσω…

-Λυπάμαι κύριε έχετε παρκάρει τέσσερα μέτρα από τη στάση.

… έρχεται η απάντηση ορθή κοφτή.

-Τι έκανα λέει; Πρώτη φορά το ακούω αυτό!

-Λυπάμαι κύριε το γράφει ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας.

… αμείλικτο το όργανο.

-Μα….

-Καλή μέρα κύριε, ξέρετε τι θα κάνετε με την κλήση…

-Μέ…ρα… ξέρω ξέρω πως δεν ξέρω…

Σφίγγεις τα δόντια μπαίνεις στο αμάξι με την κλήση στα χέρια, καταπίνεις ότι βρισιά έχεις μάθει στη ζωή σου και σε πνίγει το δίκιο, γιατί δυο δρόμους παρακάτω, έξω από ένα σούπερ ντούπερ κομμωτήριο, το αυτοκίνητο μιας γνωστής συζύγου βουλευτού έχει διπλοπαρκάρει για να πάει για βαφή μαλλιών και πιστολάκι.

Ανοίγεις το ντουλαπάκι και πετάς μέσα την κλήση να κάνει παρέα με τις άλλες και βγάζεις το άχτι σου μαρσάροντας το αμάξι σου, επιδεικνύοντας την  δεξιοτεχνία σου στο βολάν στον πρώτο απρόσεκτο πεζό που τολμάει να βρεθεί στο δρόμο σου.

Καπνίζεις σαν φουγάρο και χτυπάει το κινητό … από το σπίτι μια απαρηγόρητη φωνή…

-Γιώργοοοοο ήρθε η ΔΕΗ!!

-ΚΙ ΕΓΩ ΤΙ ΦΤΑΙΩ;;;

…σου ξεφεύγει και  συνειδητοποιείς ότι εσύ θα πρέπει να κόψεις τον λαιμό σου, για να πληρώσεις τα σπασμένα, του κάθε… (παλιομπίμπιπ). Και της κλείνεις το τηλέφωνο στη μούρη… λες κι αυτή έστειλε το λογαριασμό της ΔΕΗ στο σπίτι σου!

Οδηγείς και κάνεις προσθέσεις – αφαιρέσεις, να δεις από που θα κόψεις για να καταφέρεις να τα φέρεις βόλτα. Δυστυχώς τα κουκιά είναι μετρημένα και δεν φτάνουνε ούτε για σάλιο!

Τελευταίο φανάρι, στροφή δεξιά, παρκάρεις τσίμα τσίμα σε ένα κάδο σκουπιδιών, κλειδώνεις και επιτέλους… σπίτι μου σπιτάκι μου.

Ανοίγεις την πόρτα… και τι θέαμα… η γυναίκα σου ξαπλωμένη στον καναπέ, βλέπει κουτσομπολίστικα στην πλανεύτρα τηλεόραση. Η σιδερώστρα φάτσα μόστρα, ρούχα διπλωμένα παντού, λεκάνες μανταλάκια… και σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι.

-Τι έγινε ρε Σοφία… τι ακαταστασία είναι αυτή; Γυρίζω κουρασμένος σπίτι μου να ρημαδοφάω ένα πιάτο φαί και εσύ αραχτή και light;

-Βρε Γιώργο… προσπαθεί εκείνη να δικαιολογηθεί.

-Τουλάχιστον πρόλαβες να μαγειρέψεις ή να πάω να τηγανίσω κανένα αυγό;

-Το τραπέζι είναι στρωμένο, μέχρι να πλύνεις τα χέρια σου εγώ θα σερβίρω.

Είναι βουρκωμένη… την βλέπεις… και δεν σου καίγεται καρφί.

(Τι έγινε ρε Γιώργο… κάνε κάτι…. την στεναχώρησες ρεεε…)

Κάθεσαι στο τραπέζι να φας και είσαι ήδη προκατειλειμένος. Η φέτα είναι αλμυρή, το ψωμί είναι χθεσινό και πάει λέγοντας.

Η Σοφία δεν λέει λέξη, τσιμπολογάει στο πιάτο της και υπομένει την καφρίλα σου ηρωικά.

Και ανοίγει η πόρτα και βγαίνει το καμάρι σου και…..

-Πατέρα χτύπησε ο σκληρός και…

-Ποιός χτύπησε;;

Και μέχρι να σου εξηγήσει ο γιος το πρόβλημα και το κόστος της ζημιάς, το φαγητό δεν τρώγεται γιατί το «βλέπεις νά ‘ρχεται». Ακούς το ποσό και για να μην γίνει φονικό, σηκώνεσαι και με τη μπουκιά στο στόμα, ανοίγεις την πόρτα και φεύγεις δίχως δεύτερη σκέψη.

Κάθεσαι στο κεφαλόσκαλο για να σκεφτείς και συνειδητοποιείς ότι είσαι ανήμπορος να παλέψεις.

Τα μέτωπα είναι πολλά και εσύ αποφασισμένος να τα βροντήξεις και να φύγεις για το πουθενά.

Μπαίνεις αποφασμένος στο αμάξι και οδηγείς συνετά αυτή τη φορά, γιατί σκέφτεσαι.

Σε πιάνει το φανάρι εσύ στον κόσμο σου. Πίκρα μαυρίλα.

Γυρίζεις μηχανικά το κεφάλι σου δεξιά και μια χαρούμενη φατσούλα, κολημένη στο παράθυρο του διπλανού αυτοκινήτου, σου στέλνει φιλάκια και σου βγάζει τη γλώσσα…

… και σε πιάνουν τα γέλια και ανταποδίδεις ανάλογα και τότε το παιδάκι σου δείχνει κάτι ψηλά στον ουρανό: Ένα μεγάλο μπαλόνι σε έναν καταγάλανο ουρανό… που έχεις ξεχάσει ότι υπάρχει.

Ανάβει το φανάρι, ρίχνεις μια τελευταία ματιά στη φατσούλα, χαμογελάς και βάζεις μπρος.

Όλα άλλαξαν δια μαγείας, η διάθεσή σου το κυριότερο. Αρπάζεις το κινητό και παίρνεις τηλέφωνο τη Σοφία. Την ώρα που σχηματίζεις τον αριθμό, η εικόνα των βουρκωμένων ματιών της, περνάει από μπροστά σου…

… και σε πιάνει νοσταλγία… γιατί αυτά τα βουρκωμένα καταπράσινα μάτια, πριν κάμποσα χρόνια τα έβλεπες και έλυωνες… και τώρα;;;

«Αποξένωση» μουρμουρίζεις… «ναι αλλά δεν φταίω μόνο εγώ»… πας να την βγάλεις καθαρή.

Και αποφασίζεις πως… «Και το Σοφάκι φταίει».

Αφέθηκε, κυκλοφορεί με μια φαρδιά άχαρη ρόμπα «που την βολεύει», όπως ισχυρίζεται, περπατάει στο σπίτι σέρνοντας εκείνες τις ρημαδιασμένες πουά παντούφλες και τα νεύρα σου γίνονται τσατάλια… τα μαλλιά τρικολόρε…

«Εντάξει… εντάξει… καταλάβαμε μεγάλε… θα μπορούσες να πεις κυκλοφορεί απεριποίητη και καθάρισες. Φτάνει το θάψιμο! Εσύ τα χάλια σου τα είδες στον καθρέφτη; Ή σου έκοψε ο έρμος την καλημέρα;»

Συνειδητοποιείς την μαύρη αλήθεια… πως η ρουτίνα, τα οικονομικά ζόρια και τα χρόνια που κυλούν και φεύγουν τα ρημάδια, σε ρουφούν στη δίνη της αποξένωσης και σε καταπίνουν.

Το γλυκόλογο έγινε βρισιά, το φιλί αγγαρεία, η καλημέρα απαγορευμένη λέξη, η καληνύχτα δεν πα να…  και η αγκαλιά… ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΑΓΚΑΛΙΑ;;;

Τι απέμεινε;;

Ο δικός σου άνθρωπος μόνος… και εσύ μια από τα ίδια…

Και τα παίρνεις επιτέλους στο κρανίο και ξυπνάς.

«Ρε εγώ δεν ήμουν έτσι! Ρε εγώ το Σοφάκι τ’ αγαπάω… (και αυτή δεν λέω)!»

Αρπάζεις το κινητό…

«Σοφάκι πλύσου ντύσου έρχομαι…»

«Μα Γιώργο μαγειρεύω και…»

Και της τραγουδάς αβίαστα, αγαπησιάρη Πάριο…Σοφάκι αφιερωμένο… «Εγώ και συ πάμε μαζί και φοβάσαιαιαι… εγώ κι εσύ κι ας έχει βάσανα η ζωήηηη…»

Ακούς το αβίαστο γέλιο της και νιώθεις άρχοντας γιατί την έκανες επιτέλους να γελάσει.

Φτάνεις σπίτι φουριόζος, κλέβεις ένα κλαδάκι βασιλικό από τη γλάστρα της γειτόνισσας, και την ώρα που βάζεις το κλειδί στην πόρτα… ανοίγει το Σοφάκι σου.

«Ζαργάνα μου ΚΑΡΔΟΥΛΟΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΡΑ ΜΟΥ! Βρε τι ομορφιές είναι αυτές;»

Τα ψιλοχάνει και με το δίκιο της. Πέφτει στην αγκαλιά σου ευτυχισμένη χαρούμενη και στο μεταδίδει και η καρδιά σου χτυπά, νταπα ντουπ….νταπα ντουπ…

«Βρε άει σιχτίρ όλοι σας», λες από μέσα σου, «που θα με τρελάνετε και θα με στείλετε στον τάφο μίζερο και δυστυχή μια ώρα αρχήτερα λες και σας το χρωστάω παλιο.. μπίμπιπ».

Όχι ρε ρεμάλια δεν μας βουλιάξετε στην απελπισία, θα το παλέψουμε και θα ψάξουμε παρέα με το Σοφάκι όλα τα μπαλόνια στον καταγάλανο ουρανό, και θα γελάσουμε και μπορεί και να κλάψουμε γιατί είμαστε άνθρωποι, αλλά η ζωή είναι όλη δική μας ρε ρεμάλια και οι μίζερες προσφορές και οι υποσχέσεις τέλος… ΤΕΛΟΣ!

Δώσαμε ρεεε…

Άντε γιατί παραγνωριστήκαμε!

Σοφάκι…. τσίμπα μυρωδάτο κλεμένο βασιλικό… πιάσε με αγκαζέ και…

Είμαι καλά βρε ζωή και ας δακρύζωωωω…(άσμα)

.

Μέλια

.

Advertisements

125 Σχόλια to “Δώσαμε ρεεε…”

  1. Φαίη said

    Μέλια, πάλι ένα πολύ ωραίο γραπτό σου.
    Το διάβασα μονορούφι.
    Βρε μήπως είσαι συγγραφέας μυθιστορημάτων και δε μας το λες;;

    Πες μου όμως τι έγινε στο τέλος γιατί θα σκάσω.
    Ήρθε καμιά έξωση για το σπίτι ή τα βόλεψε ο μάγκας;

    Και ναι, όταν τα προβλήματα γίνονται αβάσταχτα, αρκεί να κοιτάξεις τον ουρανό. Τότε θα καταλάβεις ότι όσο μικρός είσαι εσύ απέναντι στο σύμπαν, ακόμα πιο μικρά είναι και τα προβλήματά σου.

  2. Αρμονία (M.F.) said

    Μέλια πολύ ωραίο.Ά στο καλό δεν είναι κατάσταση αυτή.Μέσα από το κείμενο περιγράφεις την καθημερινότητα, την πλήξη και την βαρεμάρα.
    Βάλτε παιδιά ένα ουζάκι,λίγους μεζέδες (όχι πολλά πράγματα) και πιείτε, να πάνε τα «φαρμάκια» κάτω.Μιά ζωή την έχουμε και να σκάσουν οι τροϊκανοί με τους σαμαροβενιζελοκουρέληδες!

    • Μέλια said

      Αρμονία (M.F.) καλησπέρα! Επειδή ο σκοπός τους είναι να μας πάρουν τη ζωή μας, ας κάνουμε ότι έκανε ο Γιώργος. Ας την πάρουμε στα χέρια μας και ας τους στείλουμε στο διάολο! Και το ουζάκι ρεφενέ…

  3. Μιχαήλ said

    Μέλια, Μέλια…

    Θυμάρι καί μέλι ὁ λόγος σου καί τ’ «ἄγγιγμά» σου στίς καρδιές μας…ΜΕΛΙ.

    Γιά τίς Σοφίες τῆς ζωῆς μας λοιπόν…

    • Μέλια said

      Μιχαήλ.καλησπέρα.

      Νιώθω λίγο άβολα με τα καλά σου λόγια.
      Το τραγουδάκι πάει γάντι.
      Να είσαι καλά.

    • Γιάννης Μ. said

      Μέλια συντάσσομαι με τον Μιχαήλ αλλά και όλους τους προηγούμενους
      Στιγμές δροσιάς το κείμενό σου, δροσίζει ψυχές και μας θυμίζει ότι το νόημα της ζωής είναι στα μικρά καθημερινά μας
      Να είσαι καλά 🙂 να γράφεις και να σε διαβάζουμε

      (όταν γράφεις μετά από όοοολους τους προηγούμενους τι μένει να πεις αλήθεια 🙂 )

  4. Mέλια με έφτιαξες ….
    …… μόλις έκλεψα ένα τριαντάφυλλο από τον γείτονα και το πάω για την Κατερίνα …..

  5. Μέλια αφιερωμένο

  6. ΒΡΑΧΟΣ said

    Ένα από τα ελάχιστα πράγματα που μας κρατάνε ακόμα είναι η αγάπη μέσα στην οικογένεια και η φιλία, αν δεν έχεις ακόμα οικογένεια.
    Παρ΄όλα τα θρυλούμενα ο Έλληνας έχει φίλους στους οποίους ανοίγει την καρδιά του κι εκείνοι ακούν κι έχει και σπίτι που είναι κάστρο και καταφύγιο…
    Eκεί χτυπάνε…

    Ότι έχουμε και κρατάμε , ότι, τίποτα δεν είναι…Ξύλα και πέτρες και σίδερο είναι,τίποτα.
    Κοιτάτε ψηλά…
    Κανείς δεν έχει τέτοιον ουρανό και τέτοιο Φως…

    Μέλια, ευχαριστώ.
    Το ουζάκι στην υγειά σου…

  7. Χριστιάνα said

    Μέλια, αν αυτό έχει καμιά σημασία, το γράψιμό σου μου αρέσει πολύ. Πάρα πολύ.
    Είναι γυναικείο, τρυφερό και απαλό. Δεν το χω με τίποτα αυτό, αλλά -νομίζω- ότι όταν το δω, το αναγνωρίζω και το εκτιμώ.

    Επίτρεψέ μου επίσης, να τσοντάρω από κάτω ένα άσμα που γρατσουνάει Ψυχές και Συνειδήσεις, οι στίχοι του οποίου, με έκαναν κάποιο απόγευμα να -ξυπνήσω- και να αποφύγω τα χειρότερα.

    Έκτοτε, το ακούω κάθε μέρα, σαν 24ωρη αντιβίωση….

    • Μέλια said

      Καλή μου Χριστιάνα καλησπέρα.
      Σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
      Το τραγούδι εξαιρετικό ξυπνάει αναμνήσεις, και όποτε το ακούω συγκινούμαι.
      Να είσαι καλά.

  8. φωτεινη said

    ζαργανα μου καρδουλομπαρμπουναρα μου,τι ομορφιες ειναι αυτες;
    τα ειπες ολα Μελια.

    • Μέλια said

      Γεια σου Φωτεινή μου.

      Εγώ δεν είπα τίποτα……λόγια του Γιώργου είναι, που επιτέλους ξύπνησε από τον εφιάλτη και αποφάσισε να ζήσει με τους δικούς του όρους!!

  9. Eτσι!!!! 😈

    • Επειδή δεν μ αρέσουν τα λιβανίσματα,
      αφού χωριό που φαίνεται;
      Τσίμπα Μέλια!!! και τους στίχους.
      —————————————————————————————————–
      Ελπίζω σε χαμόγελα, σε πρόσωπα, ελπίζω σ’ ανώτερες ψυχές
      σε καθαρά μυαλά, σε μένα, σε σένα αληθινά ελπίζω
      στην αγάπη, και στης νύχτας το φεγγάρι, ελπίζω
      στο χιόνι, που πέφτει μόνο του το βράδυ
      στο καλό, ελπίζω, και στην, μεγάλη του τη χάρη,
      στον ήλιο που θα βγει, στον ουρανό, αύριο το πρωί και πάλι
      μην φύγεις, δεν θέλω να σβήσουν
      οι όμορφες, στιγμές, που πέρασα μαζί σου, ελπίζω… ελπίζω

      Μη φοβάσαι, μη δειλιάζεις, και μη λες θα φύγω
      οι όμορφες στιγμές κρατάνε λίγο

      Στη μέρα που φεύγει χωρίς μια ντροπή
      κάθε όμορφο πράγμα, για λίγο στη Γη
      η αλήθεια που φέρνει στον κόσμο, ένα μικρό παιδί
      Κοντά σου μόνο βλέπω και ξορκίζω το κακό
      τις νύχτες κάνω όνειρα δεν είμαι μοναχός
      και αγαπώ εσένα που όταν θέλεις κρύβεις μέσα σου θεό

      Μη φοβάσαι, μη δειλιάζεις και μη λες θα φύγω
      οι όμορφες στιγμές κρατάνε λίγο

      Ελπίζω σ’ όλα αυτά ελπίζω
      και σ’ άλλα πολλά ελπίζω

      Ελπίζω, σε όλ’ αυτά ελπίζω
      και σ’ άλλα πολλά ελπίζω

      Μη φοβάσαι, μη δειλιάζεις και μη λες θα φύγω
      οι όμορφες στιγμές κρατάνε λίγο
      (Λάκης Παπαδόπουλος)

  10. Διαμάντω said

    Καλησπέρα σας!

    Μέλια πολύ μου άρεσε, φοβερό!!!
    Μπράβο στον Γιώργη, που μπόρεσε έστω και την τελευταία στιγμή να καταλάβει το λάθος του και να πάρει μπρός, να κοιτάξει στα μάτια την ζαργάνα του και να τους πάρει όλους παραμάζωμα!
    Η Ελληνική ψυχή δεν θα ΠΕΘΑΝΕΙ ΠΟΤΕ!
    Γιαυτό μας ζηλεύουν, δεν μπορούν να μας φτάσουν, όσο και να προσπαθούν στη ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ!

  11. ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ. said

    Μέλια, σ’ευχαριστώ .

    Μας έδειξες τα απόλυτα όπλα. Τα ακατάλυτα.

    Να σκύβουμε πάνω από τις ανάγκες του ανθρώπου μας

    και να μπορούμε να κοιτάζουμε μέσα μας.

    Σέβας.

  12. juliet said

    @Μέλια
    ένα τριαντάφυλλο ..μμμμ,κλεμμένο αλλά όμορφο πανάθεμά το για μιά αγάπη που θέλει βελούδο για να την εναποθέσεις .Κλέβεις την ομορφιά ….για να ζήσεις ,να υπάρξεις. Μας κλέβουν την ομορφιά για να πεθάνουμε ,να πάψουμε να υπάρχουμε .
    Δίνεις …δίνεις ,απλά πράγματα για να στολίσεις την άχαρη πραγματικότητα .Και σου παίρνουν τα απλά πράγματα για να σου μαυρίσουν την πραγματικότητα .
    Ανδρες ,τα λουλούδια να προσέχετε ….τα δικά σας ,όταν τα προσέχετε είναι τα ωραιότερα γιατί μοσχοβολούν για σας …χωρίς υστεροβουλίες .Και έχει ένα φεγγάρι απόψε…..

  13. ΜΑΡΙΑ said

    Βρέ, θά σέ σκοτώσω…….γιατί κοριτσάκι μου….γιατί παιδί μου…..γιατί…..ΓΙΑΤΙΙΙΙΙΙ;;;;;;;;;;;;

    Γιατί δέν ἔγραφες τόσο καιρό βρέ ἄτιμο πλᾶσμα,τόση δροσιά καί τόση αἰσιοδοξία γιατί τήν ἔκρυβες;;;;

    Θά εἰσηγηθῶ στόν καπετάνιο τήν παραδειγματική σου τιμωρία,ἕνα κείμενο ἡμερησίως ἐπί ἕνα μῆνα…..
    …..καί μετά βλέπουμε!!!

    ΒΡΑΧΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ……………….

    Αὐτό νομίζω ὅτι ταιριάζει στό κείμενό σου,γλυκιά μου Μέλια… 🙂

  14. Πετροβούβαλος said

    Δεν ξέρω τι μας λες Μέλια, εγώ ξέρω πως υπάρχουν γυναίκες που είναι πολύ ερωτικές με φαρδιές άχαρες ρόμπες και παντούφλες (αρκεί να μην είναι πουα). Όλα τα λεφτά είναι να τι παρακολουθείς χωρίς να τις αντιλαβάνονται! Και ξέρω γω τι λέω…

  15. Ηello everybody

    λοιπόν μάγκες,,,,,
    καντε οτι λέει η Μέλια οτι έκανα!!!
    Μέλια δεν περίμενα οτι θα με έκανες διάσημο χεχε… Μπραβο σου.
    τώρα δίνω συνέντευξη στο » O Aνδρας της χρονιάς » μαζι με τον Πιου θαμαι πρώτη μούρη!

    χεχε
    ερχετε και το λικόφτερο,τσυριε ,,,,ενα πράγμα.

  16. […] Μέλια Rate this:Share this:FacebookTwitterEmailLinkedInLike this:LikeBe the first to like this. […]

  17. […] Μέλια Rate this:Share this:FacebookTwitterLinkedInEmailLike this:LikeBe the first to like this. […]

  18. ..[ Δώσαμε ρεεε…

    Είναι καλοκαίρι τα τζιτζίκια χτυπούν τις γνωστές ρουτινιάρικες υπερωρίες, η ζέστη μας σπάει τα νεύρα, οι λογαριασμοί και τα χαράτσια πάνε και έρχονται, και οι εντάσεις δεν έχουν τελειωμό.

    Read more: http://catakravgi.blogspot.com/2012/08/blog-post_31.html#ixzz254PlldYk%5D..

    Μελια καλησπερα..Απο αυτο το σχολιο και τα δυο προηγουμενα ,καταλαβαινεις πως σε κατακλεψα χωρις την αδεια σου..Με «συνεπηρε» το εξαιρετο κείμενό σου και ξεχασα να την ζητησω.
    Απορροφηθηκα να οργανωσω το καβουρντιστηρι που ‘χω για πισι ,ετσι ωστε να μπορει να κανει καμια αναρτηση κι ας σερνεται!!
    Μονο τα αρχεια μου απ το παλιο που δεν μπορω να ανακτησω και αισθανομαι «γυμνος ακομα…
    Που θα παει , θα το φτιαξω κι αυτο…
    Χιλια συγχαρητηρια κοπελλα μου ,τελειο κειμενο οπως παντα και «βρισκει στοχο» !!!!

  19. Από τις πιο ωραίες και πολύ ευχάριστες ιστορίες….

    Πραγματική μέσα από ψυχή….μέσα από την πραγματικότητα…μέσα από την ζωή…..

    Να είσαι κάλά Μέλια….σήμερα έδωσες διπλό jack pot σε όλους μας…..

    Άσχετο……( και με καλή και χιουμοριστική διάθεση για τυχόν παρεξηγήσεις)

    το έχω γράψει…..και θα το γράφω μέχρι να χιονίσει μαύρο χιόνι…..

    Η μουσικές σας επιλογές είναι ΤΟΣΟ ΧΑΛΙΑ ….ΜΑ ΤΟΣΟ ΧΑΛΙΑ…… ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΩ!!!!!

    ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΟΣΟ ΚΛΑΨΕΣ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ!!!! ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΩΝ ΕΙΣΤΕ ΜΕΡΙΚΟΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ;;;;; 750;;;;;;

    έλεος για κακογουστιά δηλαδή…….

    Αν ήσασταν μουσικό blog θα σας είχα βάλει γκαζάκι…..χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

  20. antart22 said

    Μέλια εκπληκτικό, γλυκό σαν τ’ όνομά σου!
    Καλησπ… εεεε καλημ….εεεε πως χαιρετάνε τέτοια ώρα που μπήκα? Τέλος πάντων! Φιλιά σε όλους!

  21. 6974032695 said

    μου αρεσε παρα πολυ το κειμενο και ελπιζω να μου επιτρεψεις να το βαλω στο χρονολογιο μου να το διαβασουν και αλλοι την καλημερα μου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s