ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Η 11η Σεπτεμβρίου στην ιστορία…
    ΚΡΙΤΩΝ στη Άρχισε η ολομέτωπη Τουρκική πρ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Τὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ ἡ Παναγ…
    Μέλια στη Τὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ ἡ Παναγ…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Τὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ ἡ Παναγ…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

ΊΜΒΡΟΣ και ΤΕΝΕΔΟΣ: » Οι Παραβιάσεις της Συνθήκης της Λωζάννης από την Τουρκία»

Posted by Μέλια στο 14 Αυγούστου, 2012

 Η Ίμβρος και η Τένεδος είναι δύο μικρά νησιά στο βόρειο Αιγαίο, μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας· η στρατηγικής σημασίας θέση τους εντοπίζεται έξω από τα στενά των Δαρδανελίων, που αποτελούν τη μοναδική θαλάσσια δίοδο επικοινωνίας μεταξύ Μαύρης Θάλασσας και Μεσογείου.

Το 1923, μετά το τέλος του πολέμου που είχε ξεσπάσει μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οι δύο χώρες υπέγραψαν τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία, μεταξύ άλλων, προέβλεπε και την παράδοση των δύο αυτών νησιών στην Τουρκία, παρά το γεγονός ότι τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο τα νησιά αυτά βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της Ελλάδας και ο πληθυσμός τους αποτελούνταν ανέκαθεν και αποκλειστικά από Έλληνες.

Ο λόγος της διάταξης αυτής ήταν αμιγώς γεωπολιτικού χαρακτήρα, καθώς είχε ως στόχο την εξασφάλιση του ελέγχου των Στενών από την πλευρά της Τουρκίας.

 Ως αντάλλαγμα, η Συνθήκη προέβλεπε την εφαρμογή ειδικού διοικητικού καθεστώτος για τα νησιά (άρθρο 14 και άρθρα 37-44 του 3ου τμήματος), παρέχοντας εγγυήσεις για την προστασία της ζωής και των ιδιοκτησιών, την ελεύθερη χρήση της μητρικής γλώσσας (ελληνική), τη θρησκευτική ελευθερία και γενικά για το σύνολο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τα εν λόγω άρθρα της Συνθήκης χαρακτηρίστηκαν ως «βασικοί νόμοι» τους οποίους, όπως συμφωνήθηκε, η Τουρκία δεν θα είχε κανένα δικαίωμα να καταργήσει μέσω άλλου νόμου, κανονισμού ή διοικητικής πράξης.

Πάνω από ογδόντα χρόνια έχουν περάσει από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης. Επομένως, είναι καιρός να δούμε πώς η Τουρκία «τίμησε» την υπογραφή της όσον αφορά τα δύο αυτά νησιά. Σε κάθε περίπτωση, πιστεύουμε ότι τα ακόλουθα θα πρέπει να γίνουν γνωστά σε όλους όσοι σχετίζονται με τα ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, ως προς την κατάσταση του αυτόχθονος πληθυσμού των δύο αυτών νησιών:

 Τον Σεπτέμβριο του 1923, αμέσως μετά την παράδοση των νησιών στην Τουρκία, το άρθρο 14 παραβιάστηκε με τον διορισμό Τούρκου διοικητή αντί κάποιου που θα προερχόταν από τον τοπικό ελληνικό πληθυσμό, όπως προβλεπόταν σαφώς στη Συνθήκη.

Παραβιάζοντας το ίδιο αυτό άρθρο, ο έλεγχος της αστυνομίας, των δικαστηρίων, των τελωνείων και των λιμενικών αρχών περιήλθε στους Τούρκους.

Εξήντα τέσσερις δικηγόροι, γιατροί, δάσκαλοι και έμποροι χαρακτηρίστηκαν ως «συνεργάτες του (προηγούμενου) ελληνικού καθεστώτος» και κηρύχτηκαν «ανεπιθύμητοι». Επιπροσθέτως, σε 1500 άτομα ακόμα απαγορεύτηκε η επιστροφή στις κατοικίες τους, διότι είχαν εγκαταλείψει τα νησιά πριν από τον Σεπτέμβριο του 1923 (παραβίαση του 15ου πρωτοκόλλου περί αμνηστίας, προσαρτημένου στη Συνθήκη).

 Το 1927 ψηφίστηκε νέος νόμος από το τουρκικό κοινοβούλιο (Νόμος 1151), επικυρώνοντας και επισήμως τα παραπάνω διοικητικά μέτρα, παρά τις αναφορές στη Συνθήκη που προέβλεπαν ότι κανένας νόμος δεν θα μπορούσε να υπερισχύσει έναντι των διατάξεων αυτών.

 Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου επιβλήθηκε φόρος ιδιοκτησίας (ο περίφημος βαρλίκ), σύμφωνα με τον οποίο το ύψος των φόρων καθοριζόταν με τρόπο αυθαίρετο και πολλαπλάσιο της συνολικής αξίας της ιδιοκτησίας των νησιωτών, σε μια καταφανή προσπάθεια οικονομικής εξόντωσης του πληθυσμού (παραβίαση των άρθρων 39 και 40).

Ταυτόχρονα, οι ακίνητες περιουσίες των χριστιανικών μοναστηριών, που προσέφεραν τα προς το ζην σε πλήθος οικογενειών, απαλλοτριώθηκαν και παραχωρήθηκαν σε Τούρκους που μεταφέρθηκαν εκεί από τις περιοχές της ανατολικής Τουρκίας· πολύ σύντομα, οι νέοι αυτοί πληθυσμοί κατεδάφισαν τις εκκλησίες και άλλα κτίρια που ανήκαν στα μοναστήρια, παραβιάζοντας τα άρθρα 38, 39, 40 και 42 της Συνθήκης.

 Την περίοδο αυτή, οι άρρενες κάτοικοι των νησιών ηλικίας 20-40 επιστρατεύθηκαν και στάλθηκαν στα διαβόητα «τάγματα εργασίας» (γνωστά ως αμελέ ταμπουρού), όπου υποχρεώθηκαν σε καταναγκαστική εργασία, κάτω από τις σφοδρές καιρικές συνθήκες του χειμώνα, στα βουνά της ανατολικής Τουρκίας και του Κουρδιστάν (παραβίαση των άρθρων 39 και 40).

 Ο επίσκοπος των νησιών και οι ηγέτες των τοπικών κοινοτήτων συνελήφθησαν και εξορίστηκαν στην Ανατολία (στην ανατολική Τουρκία), αφήνοντας με τον τρόπο αυτό ακέφαλο τον τοπικό πληθυσμό (παραβίαση των άρθρων 38, 39 και 40).

 Το 1964, οι τουρκικές αρχές κατέσχεσαν τα σχολικά κτίρια της τοπικής κοινότητας (νηπιαγωγείο, δημοτικό και γυμνάσιο), καθώς επίσης και τα έπιπλα, τις βιβλιοθήκες και τον σχολικό εξοπλισμό τους. Οι διδάσκοντες απολύθηκαν και δεν τους επετράπη η ανάληψη θέσης ούτε στα σχολεία των μειονοτήτων στην Κωνσταντινούπολη. Η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας απαγορεύτηκε ακόμη και κατ’ οίκον και τα παιδιά των Ελλήνων υποχρεώθηκαν να διδάσκονται μόνο την τουρκική (παραβίαση των άρθρων 38, 39, 40, 41 και 42).

 Το 1964, το τουρκικό κοινοβούλιο ψήφισε τον νόμο 6830 «περί απαλλοτριώσεων» που, σύμφωνα με το άρθρο 5, έδινε στην «εντολοδόχο αρχή το δικαίωμα να προβαίνει σε απαλλοτριώσεις χωρίς να δεσμεύεται από καμιά προδιαγραμμένη νομική ρύθμιση και να ορίζει την αποζημίωση κατά τη δική της υποκειμενική κρίση». Προοδευτικά, απαλλοτριώθηκε το 98% περίπου του συνόλου των γόνιμων και αροτραίων εκτάσεων με οικονομικό αντάλλαγμα που δεν ξεπερνούσε την αξία ενός καλαθιού με αυγά στην τοπική αγορά, πράγμα που στην ουσία συνιστούσε κατάσχεση.

Το 1964, η έκταση της αροτραίας γης που ανήκε στους Έλληνες κατοίκους των νησιών ανερχόταν στα 25.000 στρέμματα περίπου. Το 1990, και μετά από όλες αυτές τις εικονικές απαλλοτριώσεις, η έκταση αυτή δεν ξεπερνούσε τα 0,06 στρέμματα περίπου. Επιπλέον, βοσκότοποι που παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν για τη βοσκή των προβάτων χαρακτηρίστηκαν ως «δασικές περιοχές» ή ως «αναδασωτέες» εκτάσεις κρατικής ιδιοκτησίας, στις οποίες οι ντόπιοι δεν είχαν πλέον το δικαίωμα να φέρνουν τα κοπάδια τους. Ως εκ τούτου, οι κάτοικοι που στην πλειονότητά τους ήταν γεωργοί και βοσκοί έχασαν τις καλλιέργειές τους, τους ελαιώνες, τους αμπελώνες, τα κτήματα με τα οπωροφόρα δέντρα και τους βοσκοτόπους τους.

Εκτός από τα παραπάνω μέτρα, η εκμετάλλευση των λιγοστών υδάτινων πηγών που βρίσκονταν κοντά στα χωριά παραχωρήθηκε στους στρατιωτικούς καταυλισμούς ή στις καλλιέργειες κρατικής ιδιοκτησίας, στερώντας από τους ντόπιους τη δυνατότητα να καλλιεργούν ακόμη και τα περιβόλια των σπιτιών τους. Τέλος, εκτός από τη γη, οι αρχές κατέσχεσαν όλες τις αγροικίες και κάθε άλλη εγκατάσταση στις αγροτικές περιοχές και απαγόρευσαν ακόμη και τη διέλευση των πρώην ιδιοκτητών τους μέσα από αυτές (παραβίαση των άρθρων 38, 39, 40 και 42).

  Με στόχο την περαιτέρω τρομοκράτηση του τοπικού πληθυσμού, έλαβαν επίσης χώρα τα ακόλουθα:  Στην Ίμβρο δημιουργήθηκαν «ανοιχτές αγροτικές φυλακές» (agir ceza), όπου μεταφέρθηκαν μερικοί από τους πιο επικίνδυνους κατάδικους από φυλακές άλλων περιοχών της χώρας.

Στους εγκληματίες αυτούς παραχωρήθηκε το ελεύθερο να κυκλοφορούν στο νησί τρομοκρατώντας, λεηλατώντας, βιάζοντας και δολοφονώντας τους κατοίκους (παραβίαση των άρθρων 38, 39, 40 και 42).

Στα νησιά μεταφέρθηκε στρατιωτικό τάγμα, οι στρατιώτες του οποίου είχαν επίσης το ελεύθερο να καταστρέφουν αγροικίες και ξωκλήσια, να ληστεύουν, να χτυπούν, να βιάζουν και να δολοφονούν τους ντόπιους. Στρατιωτικά φυλάκια μεταφέρθηκαν μέσα σε κατοικημένες περιοχές, οι στρατιώτες των οποίων επιδίδονταν σε παρόμοιες πράξεις (παραβίαση των άρθρων 38, 39, 40 και 42).

 Δημιουργήθηκε ένα είδος διδασκαλείου/οικοτροφείου για 800 σπουδαστές που μεταφέρθηκαν εκεί από την ενδοχώρα της Τουρκίας, με κύριο «αντικείμενο σπουδών» την τρομοκράτηση του τοπικού πληθυσμού και τον βιασμό των γυναικών (παραβίαση των άρθρων 38, 39 και 42).

 Από τα 262 ξωκλήσια της Ίμβρου βεβηλώθηκαν και λεηλατήθηκαν τα 248, που στο εξής χρησιμοποιήθηκαν ως στάβλοι, στρατιωτικά φυλάκια, αποθήκες και αποχωρητήρια στρατοπέδων ή καταστράφηκαν και τα οικοδομικά υλικά τους χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή στρατιωτικών καταυλισμών και φυλακών.

Ο ιστορικός ναός του Κάστρου (που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα) πυρπολήθηκε και τα ερείπιά του σήμερα χρησιμοποιούνται ως στάβλοι. Στους κατοίκους του νησιού δεν επετράπη η ανοικοδόμηση του ναού, ούτε καν με δικά τους έξοδα (παραβίαση των άρθρων 38, 40 και 42 της Συνθήκης).

 Τη νύχτα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο (Ιούλιος 1974) όλοι οι κάτοικοι του Κάστρου υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Στη συνέχεια, το νεκροταφείο του χωριού βεβηλώθηκε και τα οστά των νεκρών σκορπίστηκαν στη ρεματιά που βρίσκεται κοντά στο χωριό (παραβίαση των άρθρων 38, 39, 40 και 42).

 Οι Ίμβριοι και οι Τενέδιοι που διέμεναν στο εξωτερικό έχασαν την τουρκική υπηκοότητά τους, χάνοντας έτσι τα «πολιτικά τους δικαιώματα» και τη δυνατότητα να επιστρέψουν στα πάτρια εδάφη (παραβιάσεις των άρθρων 38, 39 και 40).

Σύντομα, η τρομοκρατική αυτή τακτική που υφίστατο με την ανοχή του κράτους, κατέληξε ακόμη και σε δολοφονίες Ελλήνων κατοίκων:

 Τον Σεπτέμβριο του 1973 κατάδικοι που κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο νησί δολοφόνησαν τον Στέλιο Καβαλλέρο, έμπορο από την πόλη της Παναγιάς. Το ακρωτηριασμένο σώμα του βρήκαν γείτονες στον πάτο ενός πηγαδιού.

 Το καλοκαίρι του 1977 η Στυλιανή Ζούνη, μητέρα δύο μικρών παιδιών, βιάστηκε και δολοφονήθηκε από Τούρκο στρατιώτη στο χωριό των Αγίων Θεοδώρων.

 Τον Ιούλιο του 1980 ο Γεώργιος Βιγλής από το Σχοινούδι βασανίστηκε και δολοφονήθηκε από κατάδικους των φυλακών μέσα στην αγροικία του.

 Το 1983 δύο ακόμη Ίμβριοι, ο Ευστράτιος Στυλιανίδης και ο Νικόλας Λαδάς δολοφονήθηκαν από εποίκους από την τουρκική ενδοχώρα, ο πρώτος στο Σχοινούδι και ο δεύτερος στην Παναγιά.

 Τον Νοέμβριο του 1990, ο Ζαφείρης Δεληκωνσταντής, ο πρόεδρος του χωριού Γλυκύ, δολοφονήθηκε από Τούρκο έποικο.

Κανένας από τους δολοφόνους δεν έχει συλληφθεί και καταδικαστεί έως σήμερα (παραβίαση των άρθρων 38, 39 και 40).

 Η εθνολογική σύνθεση του πληθυσμού των νησιών αλλοιώθηκε δια της βίας, λόγω της υποχρεωτικής εγκατάστασης εκεί εποίκων που προέρχονταν από την τουρκική ενδοχώρα.

Τα άτομα αυτά, στα οποία δόθηκαν κρατικές επιχορηγήσεις, εγκαταστάθηκαν σε οικισμούς που ανεγέρθηκαν ειδικά για εκείνους ή σε κατοικίες Ελλήνων που κατελήφθησαν δια της βίας, σε βάρος των προηγούμενων ιδιοκτητών τους.

Εκτός των άλλων, στους εποίκους αυτούς παραχωρήθηκαν επίσης οι εκτάσεις και η ακίνητη περιουσία που είχαν κατασχεθεί και που άλλοτε ανήκαν στους Έλληνες κατοίκους των νησιών (παραβιάσεις των άρθρων 14, 39 και 40).

Ως συνέπεια όλων των παραπάνω και άλλων παρόμοιων συμπεριφορών, είτε ενεργειών είτε ολιγωριών, από την πλευρά της κυβέρνησης της Τουρκικής Δημοκρατίας, οι Έλληνες κάτοικοι της Ίμβρου και της Τενέδου υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, τον τόπο όπου οι πρόγονοί τους είχαν ζήσει για περισσότερο από 3.000 χρόνια, και να καταλήξουν πρόσφυγες, διασκορπισμένοι στα πέρατα του κόσμου.

Το 1960, σύμφωνα με την επίσημη απογραφή, στην Ίμβρο υπήρχαν 5.487 Έλληνες και 289 Τούρκοι.

Σήμερα, στο νησί υπάρχουν 200 Έλληνες και 9.000 Τούρκοι· λιγότεροι από 20 είναι και οι Έλληνες που έχουν απομείνει στην Τένεδο.

Πηγή: ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΙΜΒΡΙΩΝ

98 Σχόλια προς “ΊΜΒΡΟΣ και ΤΕΝΕΔΟΣ: » Οι Παραβιάσεις της Συνθήκης της Λωζάννης από την Τουρκία»”

  1. ΒΡΑΧΟΣ said

    Ευχαριστούμε για το άρθρο.
    Μία παρατήρηση, αν μου επιτρέπετε.
    Οι λέξεις «Συνθήκη» και «Τουρκιά» στην ίδια πρόταση είναι ανέκδοτο, πόσο μάλλον όταν μπαίνει και κάπου ενδιάμεσα η λέξη «τήρηση»…
    Όποιοι υπογράφουν συνθήκες με τα μογγόλια, καλό είναι να έχουν στο μυαλό τους, ότι δεν πρόκειται να τηρηθούν…παρά μόνο με το ξίφος.Νόμος.
    Προς γνώση και συμμόρφωση.

    • Anaconda said

      Σωστός!

      ΥΓ. Μια φορά και έναν καιρό ένα ομορφόπαιδο πήγε Πατριαρχείο και μετά Ίμβρο-Τένεδο. Το είδε ένας από τους ελάχιστους, πλέον, Έλληνες, να ξαποστένει σε μια σκιά και του λέει:
      – Διπλωμάτης;
      – Όχι.
      – Κρατικός υπάλληλος;
      – Όχι.
      – Επιχειρηματίας;
      – Όχι.
      – Τουρίστας;
      – Όχι.
      – Αν μου έλεγες πατριώτη ότι είσαι κάτι από όλα αυτά θα ανησυχούσα. Φαίνεσαι να τον πονάς τούτο τον τόπο σα να είσαι από εδώ – και ας φαίνεται ότι δεν είσαι…
      Αγκαλιές-φιλιά-κέρασμα-κτλ…

      Αχχχ…

  2. Διαμάντω said

    Μέλια
    Μπράβο, έτσι να μαθαίνουμε τους «γείτονες», που οι πάτρωνες μας πολιτικάντηδες έχουν σκύψει στα τέσσερα και τους προσκυνάνε!!!!

    Την καλησπέρα μου

  3. Αντώνης said

    Την καλησπέρα μου Μέλια!! πολύ καλό.. οι περισσότεροι κάτι κουβαλάμε απο εκείνα τα μέρη.

  4. Καλησπερα σε ολους..
    Μελια ,συνεχισε ετσι κι ας δακρυζουμε ολοι !!
    Εγω δεν κουβαλαω τιποτε απ τα νησια..
    Η γιαγια μου ,Θεος ‘χωρεσ την,κουβαλουσε απ την ενδοχωρα , Σμυρνη γεννηθηκε , στην Πολη εζησε κι εγινε δασκαλα με τον παππου κι εκανε οικογενεια , γυρισε Σμυρνη το 16 για να χηρεψει απο τουρκου χερι , κι ηρθε Θεσσαλονικη το 18 ,με δυο λεβεντες και μια κορη 2χρονη( η μαννα μου!) ,ορφανα..τα Ελληνικα γραμματα ,τα «ξεχασε» απ το σοκ .
    Οσα προλαβε, πριν συχωρεθει , μου τα’πε η Μαννα μου..

    Στα νησια ομως εμεινε η ψυχη μου ,κι ας μην πατησα ποτε..

    😈 (miso-imitrelos para tw dokoumani voi8os )

  5. ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ. said

    Τα αιμοσταγή μόγγολα , πεθαίνουν με την πικρή γεύση , του πασά.

    Πολλές οι οδαλίσκες στο χαρέμι , κάθε βράδυ και διαφορετική,

    να πλαγιάζει στο κρεβάτι του.

    Ούτε μιά όμως , αληθινή ε ρ ω μ έ ν η .

    Σέβας , ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ.

  6. Γιάννης Μ. said

    Συγκλονιστικό το άρθρο και μια εύλογη απορία που μου δημιουργήθηκε κατά την ανάγνωση.
    Δεν βρέθηκε κανείς έλληνας επίσημος να τους πάει στα Διεθνή Δικαστήρια ;
    Έχει βγει κάποιο ψήφισμα καταδίκης των Τούρκων από τους οργανισμούς προστασίας δικαιωμάτων, την διεθνή ανοσία και άλλους ανάλογους φορείς ;

  7. Anaconda said

    Πολύ πεσμένη τη βλέπω την παρέα απόψε…

  8. Anaconda said

    Ας σας αφήσω γι’απόψε με κάτι χιουμοριστικό…

    Καληνύχτα παιδάκια!

    • Πετροβούβαλος said

      Καληνύχτα Anaconda (θα ησυχάσουν και οι γείτονες!)

    • Γιάννης Μ. said

      Καλό ξημέρωμα 🙂

    • juliet said

      Φιδάκι ,καληνύχτα και να προσέχεις …….τις γατούλες .
      🙂

      • Anaconda said

      • juliet said

        Φιδάκι , βοήθεια η Παναγιά ..στη πόλη που γεννήθηκα γιορτάζουν τη Παναγιά τη γηροκομήτισσα.

      • Anaconda said

        Χμμμ…
        Τα σιρίτια στο αριστερό της χέρι στην εικόνα της πύλης εισόδου τί συμβολίζουν, ξέρεις;

      • juliet said

        Δεν ξέρω …..γνωρίζω ότι η εικόνα φέρει επιγραφή »Μήτηρ Θεού ,η αληθινή» ,ξέρω την ιστορία του μοναστηριού …κάποτε κάθε Κυριακή πρωϊ πηγαίναμε με το λεωφορείο και κατηφορίζαμε με τα πόδια ,το πατρικό μου πιο πάνω από τα Ψηλαλώνια .Τη λατρεύω αυτή τη πόλη …όσο την αγάπησα με τιμώρησε γιατί δεν υποτάχτηκα στον πράσινο στρατό …με πονάει αλλά πάλι την αγαπώ .
        Φιδάκι ,και άλλη μια ζωή πάλι αυτή τη πόλη θα λάτρευα .

      • juliet said

        και αλλη μια ζωή ν’είχα…

      • Anaconda said

        Είδες λοιπόν που εξηγείται το γεγονός ότι με καταλαβαίνεις;
        Είσαι κοντά στα Άγια Χώμματα…

      • juliet said

        Το αίμα νερό δεν γίνεται ….εσύ φίδι της στεριά ,εγώ φίδι της θάλασσας, χέλι …έτσι συνήθιζαν να μ’ αποκαλούν .
        🙂

      • Anaconda said

        κάνεις λάθος: η ανακόντα είναι κυρίως του νερού της ζούγκλας…

      • Anaconda said

        τώρα σε βάλανε σε γύψο από πάνω έως κάτω και δεν μπορείς να ελιχθείς σα χέλι;

      • juliet said

        Ολα σχετικά …παλιά μου τέχνη ,λένε .Στο γύψο εγώ ;;; θα πεθάνω ,δεν θα μπορώ ν’ανασάνω .Πρώτη σχολική εκδρομή στη Κυλλήνη ,νηπιαγωγείο ,πήγαινα Αρσάκειο ,και εγώ ξέφυγα για ν’επιστρέψω με ένα σουπιδάκι ,οι δασκάλες ;η μιά να γελάει ,νέα κοπέλλα και η άλλη ν’ έχει πιάσει μια καρέκλα και να της κάνουν αέρα …μεγάλη γυναίκα .
        🙂

      • Anaconda said

        Με συγχωρείς που ρωτώ έτσι ξεδιάντροπα αλλά, να, λόγω του ψευδωνύμου το οποίο προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα, πόσων χρονώνε είσαι τσουπούλα μου;

      • juliet said

        »Δεν θα έπρεπε ποτέ να εμπιστεύεται κανείς μια γυναίκα που λέει την πραγματική της ηλικία.Μια γυναίκα που θα το έλεγε αυτό σε κάποιον ,θα μπορούσε να του πει οτιδήποτε’.
        Οσκαρ Ουαϊλντ
        🙂 🙂

      • Anaconda said

        «Όλες οι γυναίκες μπορούν να πουν οτιδήποτε.»
        Ανακόντα

      • juliet said

        Γειτονάκι , σαν αν μοιάζουμε ….
        🙂 🙂

      • Anaconda said

        Σε ανησυχητικό βαθμό! Γιαυτό και σε ρώτησα για την ηλικία: για να μάθω, αφού ταιριάζουμε, αν θα συμπεθεριάσουμε με σένα, την κόρη σου ή την εγγονή σου…

      • juliet said

        Anaconda…….εγγονή δεν έχω….χιχιχιχι
        αν ξέρεις τη μέρα θανάτου του Ευαγόρα Παληκαρίδη γνωρίζεις τη μέρα γέννησή μου ,αυτά ….θες και άλλα ; ερασιτεχνικό αθλητισμό από …μέχρι τώρα .Δουλειές ; άλλαζα για να μη πλήττω ….λατρεύω το χορό ,το τραγούδι -δεν έχω καλή φωνή καθόλου ,δεν μπορούσε κάποιο λάθος θ’εκανε ο πατέρας μου – μετριοπάθεια …εεεε,χιχιχιχι.
        Δεν σου λέω άλλα ….αυτά.
        🙂 🙂

    • Γιάννης Μ. said

      Έναν πολλά ελαφρύ με λίγο τζατζίκι 🙂

  9. χαιρετώ την παρέα.

    όποιος διαβασει τις Συνθήκες , μελαγχολεί, οργίζεται, θυμώνει και τελικά μενει με μια πικρα στα χείλη που ουτε να βρίσει δεν μπορεί παρα μονο να αναλογιστεί,,,» τι ρεμάλια έχουν κυβερνήσει την Πατρίδα »
    το θεμα προχωρά ως εξης.
    1. Συνθήκη με τα μογγολια
    2.τα μογγολια παραβιάζουν την Συνθήκη
    3. τρέχουμε να συνάψουμε συνθήκη Ελληνοτουρκικης φιλίας!!!!!

    ενας,,,ενας δεν υπάρχει.

  10. ενα πολυ αγαπημενο ,αφιερωμενο σε ολους

  11. Χρονια πολλα σε ολους .

  12. GEODETIS said

    η γυναίκα συναδέλφου μου είναι απο την Ίμβρο ….. η οικογένεια της φίλης μου, έχει ακόμη και σήμερα ένα μικρό πέτρινο σπίτι στο νησί, δεν γνωρίζω κάτω απο ποιο καθεστώς ….. ωστόσο ο φίλος πέρυσι ξεκίνησε να επισκεφτεί το νησί (με την γυναίκα του) ενώ εκεί είχαν πάει οι παππούδες της γυναίκας του ….. οπότε βγήκε η σχετική άδεια απο το υπουργείο ….. μου λέει ο φίλος …. φίλε πέρασα τα σύνορα χωρείς κανένα πρόβλημα έφτασα στο Γκελίμπολου, πλήρωσα και μπήκα στο πλοίο χωρείς κανένα πρόβλημα …… όταν έφτασα στο νησί ήμουν υπό συνεχή και εμφανή παρακολούθηση …… ακόμη και όταν αγόραζα απο απο την τοπική λαική ήμουν υπό παρακολούθηση, ακόμη και όταν έβγαινα για καφέ με είχαν απο κοντά …… όχι που δεν θα σε είχαν φίλε μου Κώστα ……… χαχαχαχχαχαααααα………

  13. h blakeia einai anikhth said

    Παρακαλω πολυ αναφορες σε στοιχεια και γεγονοτα.
    Ευχαριστω εκ των προτερων.

  14. anastasia gaila said

    Ποια
    Ιμβρος, ποια
    Τενεδος; να ξερατε ποσοι ελληναρες ουτε που ξερουν που πεφτουν αυτα τα νησια.Μην ακουω για συνθηκες που οι δικοι μας τις υπεγραφαν ελαφρα τη καρδια απλα και μονο σα δουλοι του κεφαλαιου.Δεν ειδαν,δεν ακουσαν,δεν ηξεραν κατα ποσο θα τις τηρουσαν οι Τουρκοι.Ξεκαθαρη προδοσια,ξεπουλημα συνελληνων.Αιωνια η μνημη ολων οσων εμειναν και πεθαναν στην πατρωα τους γη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s