ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Kατηγορίες

  • Υπέρ της ζωής, κατά των εκτρώσεων

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • Πρόσφατα σχόλια

    georgeiraklion στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    3 του Ιούνη ξεχείλισ… στη Τό Ὁλοκαύτωμα στήν Κάνδανο (3…
    Επικαιρότητα 28ης Μα… στη Ο κορονοϊός και η ελευθερία το…
    Γιώργης στη Αβέρωφ: Δέκα «ολόκληρα» χρόνια…
    ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στη Ας σταματήσουμε επιτέλους την…
  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • 1944-49

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο θωρηκτό «Αβέρωφ» και το μυστήριο με τα ιερά σκεύη

Posted by Μέλια στο 19 Ιουλίου, 2012

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.

Εικόνα από:agiasofia.com
Τά θωρηκτά Κιλκίς καί Αβέρωφ στόν Βόσπορο 

   Συμπληρώνονται εφέτος εκατό χρόνια (1911-2011) από την παραλαβή του θωρηκτού «Γεώργιος Αβέρωφ», το οποίο υπήρξε τότε το πιο ισχυρό και σύγχρονο πλοίο στην Ανατολική Μεσόγειο και ιδιαίτερα στο Αιγαίο.

Μεγαλούργησε με πλοίαρχο τον Παύλο Κουντουριώτη στους Βαλκανικούς και τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αποσύρθηκε το 1952, παρέμεινε στον Πόρο μέχρι το 1983 και μετατράπηκε σε πλωτό Μουσείο 1984 και έκτοτε ελλιμενισμένο στο Φάληρο.

Στο πρώτο επισκέψιμο επίπεδο, στο επίπεδο της εισόδου, ο επισκέπτης συναντά και τη μικρή εκκλησία του Αγίου Νικολάου.

Στη ναυαρχίδα επέβαινε και αρχιμανδρίτης, ο οποίος εμψύχωνε στις δύσκολες στιγμές τα πληρώματα που είχαν το δικό τους χώρο θρησκευτικής περισυλλογής. Έχει και ο ναΐσκος αυτός την ιστορία του.

Στον ενθουσιασμό που επικράτησε με την απόκτηση του πλοίου ο αρχιμανδρίτης του στόλου Προκόπιος Καραμάνος έσπευσε να παραγγείλει πολυτελέστατα ιερά σκεύη για το παρεκκλήσι σε αθηναϊκό καλλιτεχνικό χρυσοχοείο. Ωστόσο, η οικονομική δυσπραγία του Υπουργείου των Ναυτικών δεν επέτρεπε την παραλαβή τους και τα σκεύη διατέθηκαν πλέον προς πώληση στο κοινό.

Η στεναχώρια του αρχιμανδρίτη ήταν μεγάλη, όπως και το ποσόν που δεν μπορούσε να καλυφθεί από δημόσια κονδύλια.

Μέχρι που ένα πρωινό παραδόθηκε στο Υπουργείο Ναυτικών ένα μεγάλο κιβώτιο με τα ιερά σκεύη, τα οποία είχε πληρώσει «ανώνυμος» δωρητής. Νέος ενθουσιασμός και συγκίνηση, αλλά και αναζήτηση του δωρητή. Δημοσιογράφος της εποχής επιδόθηκε στην αναζήτηση και ανακάλυψε πως το κιβώτιο παραδόθηκε από υπάλληλο πλούσιου ομογενούς από την Αίγυπτο.

Η γενναία πράξη είχε γίνει από την Μαρία Πεζά-Κότσικα, σύζυγο του ομογενούς ευεργέτη εξ Αιγύπτου Πολυχρόνη Κότσικα και μητέρα του επίσης ευεργέτη Θεόδωρου Κότσικα. Ο τελευταίος παντρεύτηκε την κόρη του επίσης μεγάλου ευεργέτη Εμμανουήλ Μπενάκη, τη Δέσποινα. Ήταν η εποχή που συνυπήρχαν η εθνική ιδεολογία με τον κοσμοπολιτισμό.

Πηγή: Ο ΜΙΚΡΟΣ ΡΩΜΗΟΣ

13 Σχόλια προς “Το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο θωρηκτό «Αβέρωφ» και το μυστήριο με τα ιερά σκεύη”

  1. dyspistos said

    Αξιέπαινοι οι ευεργέτες και οι δωρητές, δεν το συζητώ. Διερωτώμαι, όμως, με μελαγχολία πώς και δεν αντιλαμβάνομαστε ότι τον Θεό δεν τον ενδιαφέρουν τα πολυτελέστατα σκεύη. Το αντίθετο μάλιστα, αν ανατρέξουμε στην Καινή Διαθήκη.
    Στις 10 Εντολές κατέγραψε εναργώς τι προσμένει από μας.
    Δεν θάθελα να επεκταθώ. μόνο να σας βεβαιώσω ότι ποτέ ένας πολυτελής Οίκος του Θεού δεν προκάλεσε ψυχική ανάταση κατά την προσευχή μου. Αντίθετα, από κάποια μακρινά ξωκλήσια λιτά κι απέριττα, βγήκε σαν από Καθαρτήριο.

  2. Ου ποιήσεις σε αυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω και όσα εν τοις ύδασιν υπό κάτω της γης, ου προσκυνήσεις αυτοίς ουδέ μη λατρεύσεις αυτοίς.
    —————————————————————————————————————
    Δεν θα κατασκευάσεις για σένα είδωλα και κανενός είδους ομοίωμα που να αντιπροσωπεύει οτιδήποτε βρίσκεται ψηλά στον ουρανό ή εδώ κάτω στη γη ή μέσα στα νερά, κάτω απ’ τη γη, δεν θα τα προσκυνάς ούτε θα τα λατρεύεις.
    ———————————————————————————————————–
    Υπάρχει και το ου φονεύσεις,αλλά άμα το επεκτείνω θα μπλέξουμε, Άστο!

    (Δεν κοπανάω το διαολάκο εδώ)

  3. sxoliastes said

    Kαλημέρα στο πλήρωμα και σε κάθε εναν σας ξεχωριστά!
    Δύσπιστε φίλε μου, σκέψου όμως να μην έφτανε ποτέ στα χέρια μας το αριστούργημα της βυζαντινής τέχνης με το κτίσιμο του ναού του αφιερωμένου στην του Θεού Σοφία. Η ολόχρυση Αγία Τράπεζα με τα κοσμήματα που κρεμονταν στην είσοδό της, οι χρυσοί-κόκκινοι-μπλέ ζωγραφικοί κίονες με τα μάρμαρα, τα ψηφιδωτά με τις χρυσες ψηφίδες, τα πολυτελή σκεύη και άμφια, όλα αυτά τα θεωρώ ως μέγιστη ευγνωμοσύνη στη Χάρη του Θεού και αφιέρωμα στη δόξα Του. Με αυτό τον τρόπο, την αφιέρωση στο Θεό δηλαδή, καταλαβαίνω τις παραγγελίες που δίνονταν για τα πολυτελή ιερα σκεύη που θα στόλιζαν το εκκλησάκι του πλοίου που το συνόδευε ο Αρχιμανδρίτης. Ολα αυτά είναι κειμήλια της θρησκείας μας και μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, έτσι φαίνεται η παραγγελία μέσα απο τα δικά μου μάτια.
    Και ενα ευχαριστώ και πάλι στην ταξιδεύτρα της θαλασσινής ψυχής μας Μέλια.

    • Μιχαήλ said

      Σωστός…

      Υ.Γ. «καί τοῦτο (ἔδει) ποιῆσαι, κακεῖνο μή ἀφιέναι».-

    • dyspistos said

      Δεν θα διαφωνήσω μαζί σου, φίλτατε Sxoliastes. Αν δεν παραγγέλονταν, αν δεν κατασκευάζονταν και δεν τοποθετούνταν στους ναούς δεν θα έφταναν ως εμάς. Είναι κειμήλια, είναι δείγμα ανεκτίμητης προσφοράς από κάποιους πιστούς κι αποτελούν μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, αλλά δεν παύουν να είναι χρυσά. Δηλ. πανάκριβα, πολυτελή και σκανδαλωδώς λάμποντα.
      Προτιμώ π.χ. το ολοσκάλιστο ξύλινο τέμπλο της Αγ. Φωτεινής που βλέπουμε στη Ν. Σμύρνη, τις αγιογραφίες που βρίσκουμε σε παλιές εκκλησούλες και μοναστήρια κ.α., μ΄άλλα λόγια γοητεύομαι από το χειροποίητο δείγμα της ευσέβειάς των δωρητών, από τεχνίτες ασύγκριτους που, με πάθος και ανεξάντλητη έμπνευση, επιστρέφουν στον Δημιουργό μας τα δώρα του προς αυτούς.

  4. Μέλια said

    Καλησπέρα σ’ όλους.

    » Θεός θα πει να κυνηγάς θεό στον αδειανόν αγέρα! »
    Νίκος Καζαντζάκης

    Sxoliastes…. και εγώ σ’ ευχαριστώ.

  5. Πελασγός said

    Ο Κύριος ώς καρδιογνώστης γνωρίζει τα κίνητρα και τις σκέψεις μας.
    Έπομένως όποιος δωρίζει οτιδήποτε σε μια εκκλησιά δέν κρίνεται απο
    την αξία που έχει σε χρήμα αλλά από την προσφορά του αυτή καθεαυτή.
    Ξέρει Εκείνος και κρίνει.

    Πολλές φορές σκαναδαλιζόμαστε οι πιστοί από προσφορές που γίνονται
    αλλά η δική μας κρίση συνήθως έχει κοσμικά κριτήρια.
    Καλοδεχούμενα όλα είναι πιστεύω για τον Θεό όταν υπάρχει χρυσάφι στις
    ψυχές μας.Όσο πλούσιοι και φτωχοί να είμαστε.

    Σχετικά με την κατάνυξη και την ψυχική ανάταση στη διάρκεια της λειτουργίας
    δεν έχει να κάνει με το μέγεθος και το πόσο μεγαλοπρεπής είναι ο ναός.

    Χαρακτηριστικά θυμάμαι περιστατικό φίλου που εκκλησιάστηκε στη Μόσχα
    όπου εκεί και λόγω ιδιαίτερου ρυθμού έχουν μεγαλοπρεπείςς και «πλούσιες»
    εκκλησιές.Μπάινονατς λοιπόν στο ναό αντι να προσεύχεται άρχισε να γυρνάει το βλέμμα
    του στα του ναού. Οπότε μια προφανώς φτωχή Ρωσίδα που ήταν δίπλα του (η οποία βίωνε τη θεία λειτουργία)
    του είπε ευγενικά …»ενοχλείτε κύριε».ΚΑι δεν είχε βγάλει λέξη.
    Κατα την γνώμη μου λοιπόν ο στολισμός και η μεγαλοπρέπεια
    όταν υπάρχει δυνατή πίστη δεν μας αποσπούν την προσοχή απο την προσευχή μας.
    Ο πιστός Χριστιανός προσπαθεί να ελένξει το λογισμό του κάτα την λειτουγία είτε στο μοναχικό ξωκλήσι στο βράχο
    είτε στη ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ στήν Πόλη.(Μακάρι νάρθει η μέρα).
    Αλλού είναι η ουσία και δεν έχει να κάνει με τη μεγαλοπρέπεια και τα πλούσια ή όχι στολίσματα και σκεύη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: