ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Κατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΕΤΥΜΟΛ.ΛΕΞΙΚΟΝ ΑΡΧ.ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Μέλια on Το ηφαίστειο Νοβαρούπτα [Novar…
    γιώργος ηράκλειο on Το ηφαίστειο Νοβαρούπτα [Novar…
    γιώργος ηράκλειο on Παλαιστίνη: Η μεθοδευμένη εξαφ…
    Μέλια on Το ηφαίστειο Νοβαρούπτα [Novar…
    γιώργος ηράκλειο on Το ηφαίστειο Νοβαρούπτα [Novar…
  • ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ,ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

  • Ὑπογρᾶψτε γιά νά ξαναλειτουργήσῃ ΟΡΘΟΔΟΞΗ !

  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ…

  • ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΛΑΤΕ…

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΤΙΣ 10,ΠΙΟ…ΠΙΑΣΑΡΙΚΕΣ

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Οι μάχες στο Χαϊδάρι τον Αύγουστο του 1826

Posted by Μέλια στο Αυγούστου 5, 2012

Φωτογραφία από: lefobserver.blogspot.com
Το στρατόπεδο του Καρα’ισκάκη

   Στις παραγράφους που ακολουθούν θα γίνει μια σχετικά αναλυτική περιγραφή των πολεμικών συγκρούσεων μεταξύ των Τούρκων και των Ελλήνων στο Χαϊδάρι.

Η περιγραφή είναι εν πολλοίς βασισμένη στα απομνημονεύματα του οπλαρχηγού Χριστόφορου Περραιβού, ο οποίος πολέμησε στο πλευρό του Καραϊσκάκη, και του αξιωματικού Χρήστου Βυζάντιου (1805-1877), που υπηρέτησε στις γραμμές των τακτικών σωμάτων υπό τις διαταγές του Φαβιέρου.

Θεωρούμε πως η αντιπαράθεση των απόψεων ενός καπετάνιου των ατάκτων και ενός αξιωματικού είναι απολύτως απαραίτητη, προκειμένου να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή αντικειμενικότητα στην αφήγηση.

Οι έριδες, οι διχογνωμίες και οι συγκρούσεις που προέκυψαν μεταξύ της παράταξης των ατάκτων και αυτής των τακτικών κατά την εκστρατεία του Καραϊσκάκη για την απελευθέρωση των Αθηνών, είναι ιδιαίτερα εμφανείς στις διαφορές -κάποιες φορές αρκετά μεγάλες- που υπάρχουν στα απομνημονεύματα των πολεμιστών που συμμετείχαν στα γεγονότα. To φαινόμενο αυτό -ιδιαίτερα συνηθισμένο στην ιστορική έρευνα- επιβάλλει τη χρήση πολλαπλών πηγών.

 Πίσω, λοιπόν, στην Ελευσίνα όταν η είδηση της κατάληψης της πόλεως των Αθηνών από τις δυνάμεις του Κιουταχή έφτασε στην Ελευσίνα, οι οπλαρχηγοί αποφάσισαν να κινηθούν, παρά την αντίθετη γνώμη του Φαβιέρου που έλεγε ότι έπρεπε να περιμένουν την άφιξη του τακτικού ιππικού.

Ο Φαβιέρος υποστήριζε ότι η εκστρατεία είχε γίνει με στόχο την απελευθέρωση των Αθηνών. Εφόσον η πόλη είχε καταληφθεί από τον εχθρό, μια επίθεση χωρίς στρατιωτικές δυνάμεις ικανές να εκδιώξουν εντελώς τους Τούρκους ήταν μάταιη. Ο Καραϊσκάκης, όμως, ήταν αμετακίνητος στην απόφασή του για επίθεση γιατί θεωρούσε ότι αν έμεναν άπρακτοι στην Ελευσίνα, τα σώματα των ατάκτων θα διαλύονταν και οι μαχητές θα γύριζαν στα χωριά τους. Πριν από την επιχείρηση, που ορίστηκε για το βράδυ της 5ης Αυγούστου, ο σερασκέρης εμψύχωνε με πύρινα λόγια τους άνδρες του:

«Αδέλφια, τιμές και σταυρούς από εκείνους που δίνουν τα άλλα έθνη δεν έχει το δικό μας να σας δώσει. To μόνο βραβείο μας θα είναι η υπόληψη που θ’ αποχτήσουμε ανάμεσά μας. Αυτό μας φτάνει για την ώρα, ακόμα κι αν μας είναι γραφτό να πεθάνουμε».

Ιωάννης Γκούρας (1791-1826)

Η μάχη της 6ης Αυγούστου 1826. Τα μεσάνυχτα της 5ης Αυγούστου οι τακτικοί του Φαβιέρου και οι άτακτοι του Καραϊσκάκη και των άλλων καπεταναίων στρατοπέδευσαν στο περιβόλι του Χαϊδαρίου, ανάμεσα στον Κορυδαλλό και τον ελαιώνα. O Βυζάντιος ορίζει με λεπτομέρεια την τοποθεσία, όπου βρισκόταν πυργοειδές κτίσμα μέσα σε τειχισμένο αγρόκτημα

«θέσιν καλούμενη Χαϊδάρι, μικρόν αγροκήπιον απέχον επτά περίπου στάδια από της πόλεως τών Αθηνών και συνιστάμενον έξ ενός κήπου περιφραγμένου διά μικρού τοίχου και ενός πύργου, και έχοντος μεσημβρινώς ομαλόν λόφον και πεδίον καταλήγον, εις τόν ελαιώνα τών Αθηνών, δυτικώς όξυν λοφίσκον, ανατολικώς λόφον υψηλόν και κατόπιν αυτού μικρά οροπέδια καταλήγοντα εις όοαλόν και είπεδον έδαφος ενουμένον μετά του πεδίου τών Αθηνών, πρός βορράν δε ολίγον ομαλόν έδαφος και μετά τούτο τό όρος Αιγιαλόν (Αιγάλεω), του οποίου αι πρός τό Χαϊδάρι κατωφέρειαι αυτού εισίν απότομαι και δύσβατοι».

To τειχισμένο κτήμα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, εντοπίζεται στον χώρο γύρω από το Παλατάκι. Ο πύργος που αναφέρει ο Βυζάντιος φαίνεται ότι αντικαταστάθηκε αργότερα από το Παλατάκι. Αμέσως μόλις έφτασαν στο Χαϊδάρι, ο Καραϊσκάκης έδωσε διαταγή να ρίξει όλο το ασκέρι του ταυτόχρονα μια τουφεκιά, ώστε να καταλάβουν αυτοί που ήταν κλεισμένοι στην Ακρόπολη ότι είχε έρθει βοήθεια. Βέβαια έτσι θα ενημέρωνε και τους Τούρκους σχετικά με τη θέση τους, αλλά δεν τον πείραζε, καθώς δεν υπολόγιζε ότι έχει αρκετούς άνδρες ώστε να επιτεθεί αιφνιδιαστικά στα στρατεύματα του Κιουταχή.

Ο Καραϊσκάκης με τους Αθηναίους και άλλους ατάκτους μαχητές οχυρώθηκαν μέσα στο αγρόκτημα, αφού ενίσχυσαν τον περίβολο. Οι υπόλοιποι οπλαρχηγοί με τους άνδρες τους έπιασαν τους γύρω λόφους και κατασκεύασαν ισχυρά χαρακώματα. Ο Φαβιέρος με τους στρατιώτες του στρατοπέδευσαν στο ομαλό πεδίο πίσω από το κτήμα, έχοντας το μέτωπό τους προς την Αθήνα. Νωρίς το επόμενο πρωί οι μαχητές άρχισαν να ετοιμάζονται για την επερχόμενη σύγκρουση με τον εχθρό, τον οποίο περίμεναν από στιγμή σε στιγμή, καθώς οι τουφεκιές που είχαν ρίξει το προηγούμενο βράδυ είχαν προδώσει τη θέση τους:

«Περί τόν όρθρον, τή 6 Αύγουστου, ημέρα τής Μεταμορφώσεως, ή στρατιωτική μουσική εσήμανε τo εωθινόν, άπας δε ο στρατός ηγέρθη και έκαστος στρατιώτης παρεσκεύαζε τό όπλον και τάς πυριτοβολάς αυτού πρός μάχην. Και πρώτον ήδη επί τής Ελληνικής Επαναστάσεως συνεκροτήθει τοιούτον στρατόπεδον, έχον τύπον στρατιωτικής ευρωπαϊκής τάξεως».

Αμέσως μετά την ανατολή του ηλίου φάνηκε να ξεπροβάλλει μέσα από τον ελαιώνα τουρκική έφιππη περίπολος, η οποία εκδιώχθηκε με πυροβολισμούς. Μία ώρα αργότερα πολυάριθμη ομάδα Τούρκων ιππέων επιτέθηκε προς τα σώματα των οπλαρχηγών που ήταν οχυρωμένα στους λόφους. Οι Έλληνες αντιμετώπισαν σθεναρά τους επιτιθέμενους και με την ουσιαστική βοήθεια των τακτικών ταγμάτων του Φαβιέρου τούς ανάγκασαν να οπισθοχωρήσουν. Η συνεργασία τακτικών και ατάκτων υπήρξε υποδειγματική και άκρως αποτελεσματική. Κατά τον Βυζάντιο

«Αμφότεραι αί πρός τόν εχθρόν συμπλοκαί αυταί απέδειξαν την έν μάχη χρησιμότητα ή και χρήσιν του τακτικού στρατού ευρισκομένου μετά του ατάκτου. Ο Καραϊσκάκης, ώς στρατιωτικός πεπειραμένος, καίτοι μηδεμίαν παιδείαν ή στρατιωτικάς γνώσεις κατέχων, άλλ’ ώς φύσει οξύνους, αντελήφθει έν τω άμα, ότι έν μάχη συναπτομένη έκ τακτικού μετ’ ατάκτου στρατού, οι μεν πρώτοι πρέπει νά μένωσι έν εφεδρεία η επικουρία, οί δε δεύτεροι νά μάχονται, και ότι ούτως ή μεν νίκη ασφαλίζεται, έκαστος δ’ ευρίσκεται ε’ς τό φυσικόν στοιχείον αυτού».

Έτσι, συμφωνήθηκε μεταξύ του Καραϊσκάκη και του Φαβιέρου να έχουν τα τακτικά σώματα ρόλο κατεξοχήν υποστηρικτικό και να δρουν μόνο όταν εμφανίζεται κάποια ανάγκη.

Μία ώρα περίπου μετά την υποχώρηση των Τούρκων ιππέων κατέφθασε ισχυρότατο τουρκικό σώμα αποτελούμενο από πεζικό, ιππικό και πυροβολικό. Οι ιππείς και οι στρατιώτες χωρίστηκαν σε δύο πτέρυγες και κινήθηκαν προς τα ταμπούρια των οπλαρχηγών, ενώ το πυροβολικό έβαλλε ακατάπαυστα εναντίον όλων των ελληνικών θέσεων.

Ο Φαβιέρος διέταξε το πυροβολικό του να απαντήσει στις τουρκικές βολές, ενώ έστειλε τους στρατιώτες του να βοηθήσουν τους ατάκτους σε όλα τα μέτωπα των συγκρούσεων. Η ενισχυμένη από τα τακτικά τάγματα ορμή των ατάκτων ανάγκασε τους Τούρκους σε υποχώρηση. Ο Φαβιέρος, βλέποντας ενθουσιασμένος τον εχθρό να αποσύρεται, αποφάσισε να τον καταδιώξει έως την Αθήνα με σκοπό να τον εκδιώξει και από τις εκεί θέσεις του, πράγμα που θα οδηγούσε στην απελευθέρωση της πόλης. Έτσι, αφού ένωσε τα τάγματά του σε μία φάλαγγα, διέταξε την καταδίωξη των υποχωρούντων προς την Αθήνα.

Ο Καραϊσκάκης, όμως, φοβούμενος ότι η αιφνιδιαστική επίθεση του τουρκικού ιππικού στον ανοιχτό κάμπο που απλωνόταν μεταξύ του Χαϊδαρίου και της Αθήνας θα απέβαινε εξαιρετικά καταστροφική, ζήτησε από τον Γάλλο συνταγματάρχη να σημάνει οπισθοχώρηση. Ο Φαβιέρος αρνήθηκε ισχυριζόμενος πως έτσι θα έχαναν μια καλή ευκαιρία να εκδιώξουν τους Τούρκους από την Αττική. Παρ’ όλα αυτά, ο Καραϊσκάκης, που γνώριζε καλύτερα την αιφνιδιαστική τακτική των εχθρών αλλά και τις δυνατότητες των ατάκτων, επέμεινε στην απόφασή του.

Έπειτα από αυτά, ο Φαβιέρος αναγκάστηκε να γυρίσει απογοητευμένος στο στρατόπεδο. Έτσι, η πρώτη σύγκρουση στο Χαϊδάρι σταμάτησε το απόγευμα και κράτησε πάνω από οκτώ ώρες. Οι απώλειες για την ελληνική πλευρά ήταν ελάχιστες: αρκετοί πληγωμένοι, δέκα άτακτοι και είκοσι τακτικοί νεκροί. Οι Τούρκοι, από την άλλη, έχασαν πάνω από διακόσιους στρατιώτες, αρκετά άλογα, δύο σημαίες και πολλά πολεμοφόδια.

Στη μάχη διακρίθηκαν ιδιαίτερα το τάγμα των φιλελλήνων του Φαβιέρου και ο Κριεζώτης με τους μαχητές του. Η πρώτη αυτή μάχη του Χαϊδαρίου ήταν νικηφόρα για τις ελληνικές δυνάμεις, πράγμα που δημιούργησε ιδιαίτερα ευχάριστο κλίμα στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου:

«Ο Έλληνικός στρατός ήτο λίαν εύθυμος, οί άτακτοι στρατιώται ενηγκαλίζοντο μετά τών τακτικών ώς αδελφοί αμοιβαίως φιλοφρονούμενοι, ώς συμπολεμήσαντες και νικήσαντες τόν εχθρόν. Μέχρι δε τής εσπέρας ταύτης ή στρατιωτική μουσική διεσκέδαζε τό στρατόπεδον διά διαφόρων ύμνων, όπερ εξέπληττε τους ατάκτους στρατιώτας, ώς κατά πρώτον ιδόντας τοιούτον στρατόπεδον έν  Ελλάδι».

Γεώργιος Καραϊσκάκης (1780-1827)

To βράδυ οι αρχηγοί συγκεντρώθηκαν, προκειμένου να αποφασίσουν τη συνέχεια των επιχειρήσεων. O Καραϊσκάκης πρότεινε να εγκαταλείψουν το Χαϊδάρι, που κατά τη γνώμη του δεν ήταν ασφαλές, και να κινηθούν προς τον Πειραιά και την Καστέλα. Εκεί, έχοντας τη θάλασσα πίσω τους, θα μπορούσαν εύκολα να εφοδιάζονται από τα πλοία.

Ο Φαβιέρος, όμως, δεν συμφώνησε και δήλωσε ότι θα έμενε με τη δύναμή του στο Χαϊδάρι για να αντιμετωπίσει τους Τούρκους, αφού ο σκοπός της ελληνικής εκστρατείας ήταν η επίθεση και όχι η άμυνα. Οι δύο άνδρες φιλονίκησαν έντονα, γεγονός που οδήγησε στην απώλεια πολύτιμου χρόνου. Έτσι, αν και τελικά ο Φαβιέρος αποδέχθηκε την άποψη του Καραϊσκάκη, οι ελληνικές δυνάμεις δεν πρόλαβαν να αποσυρθούν από το Χαϊδάρι. Σε αυτό συνέβαλαν και τα νέα που έφτασαν από την Αθήνα ότι ο ηττημένος Κιουταχής ετοιμαζόταν να φύγει από την πόλη.

Έτσι οι Έλληνες αποφάσισαν να μείνουν στο Χαϊδάρι για να χτυπήσουν πιο αποτελεσματικά τους Τούρκους κατά την αποχώρησή τους. Όμως, η άφιξη του Ομέρ πασά της Καρύστου με τρεις χιλιάδες άνδρες στις 7 Αυγούστου άλλαξε τα σχέδια του Κιουταχή, ο οποίος αναδιοργάνωσε τα στρατεύματά του και κινήθηκε προς το Χαϊδάρι με στόχο τη διάλυση του ελληνικού στρατοπέδου.

Η μάχη της 8ης Αυγούστου 1826. Οι Έλληνες, ενημερωμένοι για τις κινήσεις του Κιουταχή και του Ομέρ, ενίσχυσαν τα ταμπούρια που είχαν κατασκευάσει κατά την προηγούμενη μάχη. Ο εχθρός φάνηκε το ξημέρωμα της 8ης Αυγούστου. Από το στρατόπεδο στο Χαϊδάρι είδαν να πλησιάζουν περί τους οκτώ χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες με επικεφαλής τον Κιουταχή και δύο χιλιάδες ιππείς με τον Ομέρ πασά.

Ο Καραϊσκάκης βλέποντας τον όγκο του αντιπάλου αντιλήφθηκε τον μεγάλο κίνδυνο και άρχισε να τρέχει από ταμπούρι σε ταμπούρι εμψυχώνοντας τους μαχητές του που υπολείπονταν σημαντικά σε αριθμό σε σχέση με τους Τούρκους. Ο Χριστόφορος Περραιβός θυμάται:

«Ο Αρχηγός εξελθών του περιβόλου περιήρχετο όλα τά οχυρώματα ενθαρρύνων τους Έλληνας, προσκαλών έκαστον εις φιλοτιμίαν, αναμιμνήσκων τάς προλαβούσας ανδραγαθίας του η πατραγαθίας».

Οι τουρκικές δυνάμεις κινήθηκαν δυναμικά προς τις ελληνικές θέσεις. Κι ενώ οι άτακτοι έμεναν πίσω από τα ταμπούρια τους φοβούμενοι να δώσουν μάχη στην ανοιχτή πεδιάδα με έναν υπεράριθμο αντίπαλο, ο Φαβιέρος, ξεκίνησε τη μάχη χωρίς να συνεννοηθεί με τον Καραϊσκάκη στέλνοντας το πρώτο τάγμα, γύρω στους πεντακόσιους άνδρες με επικεφαλής τον Γάλλο ταγματάρχη Robert, εναντίον του τουρκικού ιππικού. To δεύτερο τάγμα θα ακολουθούσε σε απόσταση τριακοσίων βημάτων προς επικουρία του πρώτου.

Μεταξύ του τακτικού στρατού και του τουρκικού ιππικού υπήρχε ψηλός λόφος, που εμπόδιζε τους αντιπάλους να βλέπουν ο ένας τον άλλο:

«Πορευομένων τών δύο τούτων σωμάτων, δέν έβλεπε τό εν τό άλλο διά τό υψος του λόφου˙ όταν δε παρεγένοντο αμφότερα συγχρόνως εις την κορυφήν, εστάθησαν εκστατικά και ακίνητα διά τό απροσδόκητον τής απαντήσεως˙ ο αξιωματικός Έλλην προλαβών διέταξε νά πυροβολήσωσιν, οι Τουρκοι, μολονότι με τόν πρώτον πυροβολισμόν εφονεύθησαν εννέα, αντεπυροβόλησαν και αυτοί ταυτοχρόνως πληγώσαντες τρεις έκ του τακτικού, συμπεριλαμβανομένου και του αξιωματικού, όστις καίτοι πληγωθείς τόν μηρόν εφώναζε πυρ πυρ».

Στα πρώτα στάδια της σύγκρουσης πληγώθηκε ο Robert και εγκατέλειψε τους άνδρες του. Αυτοί αποδιοργανώθηκαν και έχασαν το θάρρος τους- έτσι έγιναν εύκολη λεία για τους Τούρκους στρατιώτες, που όμως αναχαιτίστηκαν εγκαίρως από τον Καραϊσκάκη, τον Κριεζώτη και διακόσιους ανδρείους αγωνιστές, αλλά και το δεύτερο τάγμα του Φαβιέρου. Έτσι οι τακτικοί υποχώρησαν με τάξη και σχετικά λίγες απώλειες, ενώ ο λόφος καταλήφθηκε και οχυρώθηκε από τους Τούρκους, που δεν τόλμησαν να προχωρήσουν περαιτέρω στην παράταξη των δύο ενωμένων πλέον ταγμάτων.

Βλέποντας την ορμή των ανδρών του, ο Κιουταχής διέταξε γενική επίθεση εναντίον των ατάκτων, που κρατούσαν δύο βασικές θέσεις: μία προς την Αθήνα, την πλέον εκτεθειμένη, την οποία υπερασπίζονταν ο Περραιβός και ο Σέρβος, και μία πίσω από αυτή, προς το Αιγάλεω. Σε αυτή τη δεύτερη θέση, όπου πολεμούσαν ο Κριεζιώτης και ο Μαυροβουνιώτης με τους άνδρες τους, δεν είχαν κατασκευάσει ταμπούρια γιατί ήταν φυσικά οχυρωμένη. Η μάχη άναψε, σκληρή και λυσσαλέα.

O Χριστόφορος Περραιβός διέταξε τους άνδρες του να χτυπούν προσεκτικά σημαδεύοντας τους μπαϊρακτάρηδες και τους επικεφαλής. Μία ιδιαίτερα εύστοχη τουφεκιά βρήκε κατακούτελα τον αρχηγό του ιππικού, που τύχαινε να είναι συγγενής του Κιουταχή και άνδρας εξαιρετικά σκληρός στη μάχη, και δημιούργησε μεγάλη αναστάτωση στις γραμμές των Τούρκων, ιππέων αλλά και πεζών, που άρχισαν να οπισθοχωρούν. Σε αυτή τη μικρή ανάπαυλα ο Περραιβός βρήκε την ευκαιρία να γράψει σημείωμα στον Καραϊσκάκη:

«Γενναιότατε λρχηγέ!

Ίδες φανερά ταύτην την στιγμήν την τρομεράν ορμήν και απροσδόκητον οπισθοδρόμησιν του εχθρού˙ διά να κερδίσωμεν πληρεστάτην την νίκην, στοχάζομαι ότι συμφέρει να κινηθή παρευθύς τό ήμισυ του τακτικού μαζί με τό τρίτον μέρος του ατάκτου έκ δεξιών, και τό άλλο παρομοίως έξ ευωνύμων˙ ή δε Γενναιότης σου ενωθείς μεθ’ ήμών να σχηματίσουμε τό κέντρο, και ούτως έκ συμφώνου νά ορμήσωμεν κατά του εχθρού πριν οχυρωθή, διότι ήρχισε να σκάπτη και οχυρούται.

8 Αύγουστου 1826, Χαϊδάρι Περραιβός».

Ο Καραϊσκάκης συμφώνησε με τις προτάσεις του συναγωνιστή του και του έστειλε το παρακάτω σημείωμα:

«Στρατηγέ Περραιβέ!

Μήρεσεν η γνώμη σου και είμαι σύμφωνος, αδελφέ, δι’ όσα γράφεις, επροσκάλεσα μάλιστα ευθύς τον Συνταγματάρχην Φαβιέρον, ανέγνωσα το γράμμα σου- αλλ’ αυτός μ’ απεκρίθη αποτόμως ούτω: “Σεις κάμετε τα ιδικά σας σχέδια και εγώ θα κάμω τα εδικά μου”.

Τούτους τους λόγους ειπών επέστρεψεν εις την χιλιαρχίαν του χωρίς να είπη ή ακούση άλλο τι περισσότερον. Αδελφέ! η σημερινή ανδρεία και ανθίστασις του οχυρώματός σας έσωσεν όλον το στρατόπεδον-έδωκεν και ευτυχή αρχήν της αρχηγίας μου-επιθυμώ να μιμηθώσιν κι όλα τ’ άλλα οχυρώματα το παράδειγμά σας, και τότε η νίκη θέλει σαλπίσει υπέρ Ελλήνων. Βάστα, αδελφέ, και ελπίζω προ τας δέκας ώρας να καταπείσω και τους επιλοίπους οπλαρχηγούς, διά να πραγματοποιήσωμεν το ρηθέν σχέδιον. Υγίαινε.

8 Αυγούστου 1826, Χαϊδάρι. Ο αδελφός και Αρχηγός Γ. Καραϊσκάκης».

Εν τω μεταξύ, όπως ακριβώς έγραψε ο Περραιβός στον Καραϊσκάκη, οι Τούρκοι κατασκεύασαν με θαυμαστή ταχύτητα ταμπούρια, εγκατέστησαν τα κανόνια τους και άρχισαν να βομβαρδίζουν τους Έλληνες.

Με διαταγή του Κιουταχή το ιππικό χωρίστηκε σε δύο τμήματα και τοποθετήθηκε στους πρόποδες του Κορυδαλλού, εκατέρωθεν του κύριου σώματος της ελληνικής παράταξης. Στόχος του ήταν να χτυπήσει τις κεντρικές θέσεις των Ελλήνων, και όταν το μέτωπο θα έσπαγε, οι ιππείς να επιτεθούν στους πολεμιστές που θα οπισθοχωρούσαν από τα πλάγια.

Ευτυχώς, το τάγμα των ανδρείων φιλελλήνων του Φαβιέρου μαζί με τους άνδρες του Κριεζώτη και του Μαυροβουνιώτη ανάγκασαν τους Τούρκους ιππείς σε υποχώρηση και το σχέδιο του Κιουταχή σε αποτυχία. Γενικά, οι άνδρες σε όλα τα ταμπούρια αγωνίστηκαν σκληρά, δεν υποχώρησαν και απέκρουσαν με επιτυχία τις τουρκικές επιθέσεις.

Σε όλα τα μέτωπα της μάχης οι Έλληνες κράτησαν τις θέσεις τους σαν βράχοι, συχνά ενισχυμένοι σημαντικά από τους τακτικούς του Φαβιέρου. Η μάχη κράτησε μέχρι το απόγευμα. Μετά το τέλος της σύγκρουσης, ο Καραϊσκάκης, υπολογίζοντας ότι οι Τούρκοι θα έφερναν ενισχύσεις την επομένη, αποφάσισε να αποτραβήξει τους άνδρες του στην κορυφή του Κορυδαλλού και από εκεί πίσω στην Ελευσίνα.

Η επιχείρηση έπρεπε να γίνει με απόλυτη μυστικότητα, ώστε να μην τους αντιληφθούν οι Τούρκοι και τους επιτεθούν. Έτσι, αφού βράδιασε, ο Περραιβός φώναξε στους άνδρες του:

«Μόλις μ’ ακούσετε να φωνάζω δυνατά “απάνω τους, Έλληνες, απάνω τους!”, ν’ αρχίσετε με μιας να χτυπάτε τα ποδάρια σας και να μπήξετε πολεμικές κραυγές, ωσάν να ετοιμαζόσαστε να κάνετε γιουρούσι. Αντίόμως να πηγαίνετε κατά μπρος, να τραβάτε κατά πίσω, προς το περιβόλι όπου βρίσκεται ο αρχηγός».

Και ενώ οι άτακτοι αποτραβιούνταν αθόρυβα προς το βουνό, οι τακτικοί που είχαν εγκατασταθεί μέσα στον περίβολο του αγροκτήματος, προκειμένου να ξεκουραστούν, βρέθηκαν περικυκλωμένοι από τον εχθρό. Φαίνεται πως δεν είχαν ειδοποιηθεί εγκαίρως σχετικά με την αθόρυβη αποχώρηση των συναγωνιστών τους, ενώ οι Τούρκοι κατάσκοποι είχαν ενημερώσει τους ανωτέρους τους ότι όλες οι ελληνικές θέσεις πλην του αγροκτήματος είχαν εγκαταλειφθεί.

Όταν, λοιπόν, ο τακτικός στρατός εξήλθε, αντιμετώπισε την επίθεση των Τούρκων ιππέων. Ευτυχώς, η νύχτα ήταν σκοτεινή, καθώς δεν υπήρχε φεγγάρι, κι έτσι μόνο μικρή ζημιά μπόρεσαν να προκαλέσουν οι Τούρκοι. To λυπηρότερο, βέβαια, ήταν ότι οι αποχωρούντες τακτικοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν στη θηριωδία των εχθρών περί τους είκοσι πληγωμένους στον περίβολο του πύργου. Έτσι, επέστρεψαν και τα τακτικά τάγματα στο στρατόπεδο της Ελευσίνας.

Η δεύτερη σύγκρουση στο Χαϊδάρι ήταν πολύ πιο τρομερή από την πρώτη. Οι άνδρες του Καραϊσκάκη και του Φαβιέρου συνειδητοποίησαν απόλυτα την έκταση της δύναμης, την ορμή αλλά και το πείσμα του στρατού του Κιουταχή. Υπολογίζεται ότι οι Τούρκοι έχασαν πάνω από τετρακόσιους άνδρες κατά τη δεύτερη μάχη στο Χαϊδάρι.

Οι ελληνικές απώλειες ήταν σχετικά μικρότερες: οι νεκροί έφτασαν τους εβδομήντα, οι περισσότεροι τακτικοί. Εκτός από τους αγωνιστές που σκοτώθηκαν εν ώρα μάχης, θανατώθηκαν και οι τραυματίες που περισυλλέχτηκαν στο πεδίο της μάχης από τους Τούρκους.

Οι συγκρούσεις στο Χαϊδάρι δεν είχαν ούτε νικητές ούτε ηττημένους και, ουσιαστικά, αποτέλεσαν αιτίες σημαντικής φθοράς των δυνάμεων και των δύο παρατάξεων. Οι Έλληνες, βέβαια, κατάφεραν να επιτύχουν τον κύριο στόχο τους, δηλαδή την ενθάρρυνση των πολιορκημένων της Ακρόπολης. Από την άλλη πλευρά, όμως, ο Κιουταχής δεν κατάφερε να διαλύσει το ελληνικό στρατόπεδο, παρά τη συντριπτική υπεροχή του.

,Οι αιματηρές μάχες στο Χαϊδάρι έκαναν σαφές στον βαλή της Ρούμελης ότι η εξουδετέρωση του Καραϊσκάκη και των ανδρών του θα ήταν πολύ πιο δύσκολη υπόθεση από όσο είχε αρχικά πιστέψει. Αλλά και οι Έλληνες οπλαρχηγοί κατέληξαν σε ένα σημαντικότατο συμπέρασμα μετά το Χαϊδάρi: η αντιμετώπιση των Τούρκων σε πεδινό ανοιχτό χώρο ήταν άκρως επικίνδυνη και έπρεπε να αποφευχθεί πάση θυσία.

Πηγή: ΔΗΜΟΣ ΧΑΙΔΑΡΙΟΥ Ιστορική Αναδρομή

62 Σχόλια to “Οι μάχες στο Χαϊδάρι τον Αύγουστο του 1826”

  1. Χρήστος_Λ5 said

    Μέλια σε ευχαριστούμε για την ανάρτηση, πρέπει να θυμόμαστε πάντα αυτούς που έδωσαν απλόχερα τη ζωή τους για να είμαστε σήμερα ελεύθεροι.
    Η ρήση του Στρατηγού Γεωργίου Καραΐσκάκη «Αδέλφια, τιμές και σταυρούς από εκείνους που δίνουν τα άλλα έθνη δεν έχει το δικό μας να σας δώσει. To μόνο βραβείο μας θα είναι η υπόληψη που θ’ αποχτήσουμε ανάμεσά μας. Αυτό μας φτάνει για την ώρα, ακόμα κι αν μας είναι γραφτό να πεθάνουμε» τα λέει ΟΛΑ!

  2. Πετροβούβαλος said

    «Αδέλφια, τιμές και σταυρούς από εκείνους που δίνουν τα άλλα έθνη δεν έχει το δικό μας να σας δώσει. To μόνο βραβείο μας θα είναι η υπόληψη που θ’ αποχτήσουμε ανάμεσά μας. Αυτό μας φτάνει για την ώρα, ακόμα κι αν μας είναι γραφτό να πεθάνουμε».

    • Χρήστος_Λ5 said

      Μου φαίνεται ότι οι εγκέφαλοί μας επικοινωνούν άριστα ορέ Πέτρο :)

    • βασιλικη ομογενης said

      Ο Καραισκακης δεν μασουσε τα λογια του .Αθυροστομος οπως και ο Κολοκοτρωνης και η Μπουμπουλινα τα ελεγε τα πραγματα οπως αυτος τα αντιλαμβανονταν.Θα περαθεσω μερικες γραμμες απο την απαντηση που εδωσε στους τουρκους οταν του ζητησαν ανακωχη…..
      Γαμω την πιστην σας και τον Μωχαμετην σας.Δεν εντρεπεσθε να ζητειτε απο ημας συνθηκην με εναν Κοντζια σκατοσουλταν μαχμουτην ,να τον χεσω κι αυτον και τον Βεζυρην σας και τον εβραιο Σιλιχταρ Μποδα την πουτανα.Αμα ζησω θα τους γαμησω .Αμα πεθανω θα μου κλασουν τον πουτσον.
      Στρατηγος Γεωργιος Καραισκακης.
      Σημερα αν ειχαμε ανδρες σαν αυτον αντι για τα προσκυμενα ανδρικελα που κυβερνουν, η Ελλαδα δεν θα ειτανε στην απελπιστικη κατασταση που ειναι.Αν θιγη η αναρτηση λογω “ευγενων εκφρασεων” παρακαλω να την σβυσετε.

      • Η υπογραφη κατω απ τα λεγομενα του Στρατηγου ,
        “απαγορευει” σε οποιονδηποτε κατα τη γνωμη μου να επεμβει…
        Το σκαφος μας εχει κανονισμους ,οπως και η Ιστορια .
        Σε μας “μενει” να εντοπισουμε και τους κανονες της Ιστοριας..
        “Οτι γραφτει εκει ,δεν ξεγραφεται !”….

  3. Πελασγός said

    Οι αγωνιστές του ’21 έδωσαν αγώνα για να ελευθερωθούμε .
    Το haidari ελευθερώθηκε αλλά οι προσκηνυμένοι τοπικοί άρχοντες
    και κάτοικοί του αρέσκοναι να τιμούν τους Οθωμανούς πασάδες.

    Αλλιώς δεν εξηγείται οτι τόσα χρόναι μετά, τιμούν το όνομα του
    HAIDAR ΠΑΣΑ kai την Οθωμανική διακυβέρνηση.

    Στην ιστοσελίδα του Δήμου υπάρχει και η ιστορική αναφορά
    ότι ο ΘΗΣΕΑΣ ΣΥΝΆΝΤΗΣΕ ΤΟΝ ..ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ ….ΣΤΟ ΧΑΙΔΑΡΙ!!

    Φυσικά ο Θησέας αν του έλεγαν ότι ο Προκρούστης είναι στο ….HAIDARI,
    δεν θα είχε σκοτώσει τον Προκρούστη.
    Απλά γιατί ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΤΟΠΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ.

    ΑΛΛΆ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΜΦΩΑΝ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟ HAIDARIOU.
    “Ο Θησέας ταξιδεύει προς την Αθήνα και συναντά τον Προκρούστη στο Χαϊδάρι”

    h–p://www.haidari.gr/Default.aspx?tabid=167&language=el-GR

    Μετά μη μας παραξανεύει όταν ο ερντογκάν ζητάει να γυρίσει η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΦΛΟΓΑ ΣΤΗΝ ..ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΣ

    Γκιαουράκια!!!!

    • Πελασγός, Tι είναι αυτά που γράφεις; σύνελθε.
      Γεννημένος, μεγαλωμένος,και κάτοικος του δήμου είμαι όλη μου την ζωή,
      που τόδες ότι τιμούν στο Χαϊδάρι τον Χαϊδάρ πασά, και την οθωμανική
      διακυβέρνηση; πιά ημερομηνία γίνεται και δεν το ξέρω ακόμα;
      Άσχετα όμως με το όνομα του δήμου,οι πρώτοι κάτοικοι του Χαϊδαρίου
      ήταν Φωκιανοί πρόσφυγες της μικρασιατικής καταστροφής
      σε συνοικισμό πριν το Δαφνί που τους παραχώρησε τότε ο Βενιζέλος
      και που ονομάζεται ακόμα Νέα Φώκαια,μετά πλήθυναν οι κάτοικοι
      και η περιοχή έγινε δήμος.
      Τώρα για το ότι Το Χαϊδάρι ελευθερώθηκε αλλά οι προσκηνυμένοι τοπικοί άρχοντες
      και οι κάτοικοί του οι γκιαούρηδες αρέσκονται να τιμούν τους Οθωμανούς πασάδες ,αλλά και γι αυτόν που έγραψε ότι ο Θησέας συνάντησε τον Προκρούστη στην περιοχή του Χαϊδαρίου, λες και μπορούσε
      αλλιώς να προσδιορίσει την περιοχή, τι να σου πώ;
      Καλύτερα να μην ανοίξω το στόμα μου,γιατί θα πέσει χαντζάρα
      σ αυτά που θα γράψω.
      :evil:

      • Μέλια said

        Μανώλη καλησπέρα.

        Και εγώ έπεσα από τα σύννεφα με το σχόλιο του Πελασγού: “τιμούν στο Χαϊδάρι τον Χαϊδάρ πασά, και την οθωμανική διακυβέρνηση”;

      • Mέλια!!!!Καλησπέρα, τι να σου πώ;
        ώρες ώρες όταν μας πιάνει το ζητωπατριωτικό,
        η λογική πάει ταξίδι.
        :evil:

      • Μέλια said

        Μανώλη εγώ το μόνο που ξέρω είναι ότι εκεί που σήμερα υπάρχει ο πύργος Παλατάκι,υπήρχε ένα μεγάλο περιφραγμένο κτήμα, γνωστό ως Αχερδάρι (Χαϊδάρι).που επί Τουρκοκρατίας ανήκε στον
        Χαϊδάρ πασά.
        Και λοιπόν τη σημαίνει αυτό;;;
        Από που κι ως που…. του ανήκε κτήμα…. σε Ελληνικό έδαφος;;;;;
        Κληρονομιά από τον παππού του;;;;;

      • Πελασγός said

        ΑΡΚΑ,
        ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΕΙΣ ΕΣΥ!

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Είπα ηρεμήστε.
        Σας παρακαλώ.

      • Mέλια! Και φυσικά τίποτα δεν του ανήκε
        αλοίμονο, εάν επειδή μας είχαν 400 χρόνια
        σκλαβωμένους οι μογγόλοι αποκτούσαν και δικαίωμα
        ιδιοκτησίας μετά.
        Άσχετα αν βρέθηκαν μετά πολλοί δικοί μας που εκμεταλλεύθηκαν
        την μετέπειτα κατάσταση παρουσιάζοντας κιτάπια και φιρμάνια τούρκικα
        σαν τίτλους ιδιοκτησίας σε τεράστιες εκτάσεις στην χώρα.
        Και αντί αυτό το στραβό κράτος να πάρει ενα κουπί βρεγμένο και να τους
        στρώσει στο κυνήγι που σε πονεί και που σε σφάζει έκανε το κορόϊδο
        εις βάρος των πολλών,με συνέπειες που και τώρα πληρώνουμε.
        Η διαπλοκή δεν είναι φρέσκο φρούτο κρατάει χρόνια η κολώνια.
        Ακόμα και εδώ στο Χαϊδάρι μια οικογένεια των Βλασιάδιδων
        είχε τίτλους ποιός ξέρει από πότε; με το μεγαλύτερο μέρος
        της περιοχής ιδιόκτητο και κομμένο σε οικόπεδα τα οποία ακόμα
        οι απόγονοι πουλάνε.
        :evil:

      • Μέλια said

        Α ρε βρεγμένη σανίδα που θέλουνε!!
        Πού τους πονεί και πού τους σφάζει!!!

      • Aν και μεγαλύτερος, σέβομαι τον φίλο μου
        τον ΒΡΑΧΟ ακολουθώντας
        την προτροπή του
        κλείνοντας το στόμα μου σταματώ εδώ.
        Τέρμα.
        :evil:

      • Πελασγός said

        Δεν έχω καμία πρόθεση και διάθεση για διαξιφισμούς.
        Απλώς μου έκανε εντύπωση ειδικά ΕΣΥ γιατί έχεις ένα επίπεδο,
        και μου έκανε εντύπωση πώς κατάλαβες ότι εννοώ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ.

        ΤΟ ΓΚΙΑΟΥΡΑΚΙΑ ΠΗΓΑΙΝΕ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝΕ ΘΗΤΕΥΣΕΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟ
        ΚΑΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΠΕΙΣΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΑΛΛΆΞΟΥΝ
        ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ.

        ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΕΛΚΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ
        ΤΙΜΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΥΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ.
        ΑΥΤΟ ΕΛΕΙΠΕ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΙΔΑΡ ΠΑΣΣΑ!
        ΑΚΟΜΑ ΕΚΕΙ ΕΝ ΦΤΑΣΑΜΕ ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΡΕΠΟΥΣΗ.
        ΑΥΤΟ ΕΝΝΟΩ.
        ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ “ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ” , ΤΙΜΑ ΤΟΝ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ.
        ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ.

        ΚΑΙ ΤΟ ΟΤΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟΠΟΣ ΑΓΩΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ
        ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ , ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΝΑΣ ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ
        ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΝΟΜΑ.

        ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ ΑΠΟ ΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΤΗΣ
        ΠΕΡΙΟΧΗΣ.ΠΟΣΟ ΛΟΓΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΜΕ ΤΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΟΜΑ ΤΟΥΡΚΙΚΟ (ΑΡΑΒΙΚΟ ΓΙΑΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ) ΟΝΟΜΑ;;

        Το ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

        τΟ ΑΡΧΑΊΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΗΤΑΝ “ΑΝΘΗΛΗ”
        Πελασγός.

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Καλώς.
        Το κλείνουμε εδώ.
        Μεταξύ σας, δεν χρειάζεται να έρχεστε σε αντιπαράθεση.

    • ΒΡΑΧΟΣ said

      Όμορφα…
      Πρέπει κάποιος να ψάξει την ετυμολογία της λέξης.
      Από που προέρχεται και ποιος την πρωτοχρησιμοποίησε και γιατί.
      Δεν χρειάζεται να εκνευριζόμαστε.

    • Γιάννης Μ. said

      Τοπωνυμικά –> Το Χαϊδάρι είναι τούρκικο τοπωνύμιο οικογενειακής προέλευσης [Σαρρής 1928, 156]. Τοπωνυμικά –> Το επώνυμο Χαϊδάρης υπάρχει στην Αττική.

      Πηγή : h..p://lithoksou.net/athinon.html

      • Γιάννης Μ. said

        Βέβαια η πηγή είναι … ελέγξιμη, λόγω ιδιαιτεροτήτων αφού είναι μέλος στο Ουράνιο Τόξο εκτός των άλλων

      • Μπινγκο !!!

      • Κι εγώ απ τα λίγα που ξέρω
        το πιο πιθανό η περιοχή
        να ονομάσθηκε έτσι απ τον Χαϊδάρ πασά,
        το να παίρνουμε σβάρνα όμως έναν τόπο
        που συν τοις άλλοις υπήρξε και τόπος μαρτυρίου
        για χιλιάδες Ελληνες την ναζιστοκατοχή
        ετσι ακριτα αποκαλώντας τους γκιαούρηδες
        δεν στέκει,κάτι δεν πάει καλά.
        :evil:

      • Astillais said

        Και ποιός μου λέει ότι ο Χαϊδάρ δεν πήρε το όνομά του απ΄τον τόπο;
        Με λίγο ψάξιμο τα πάντα ξεδυαλύνονται.

      • Αστυ,Καλησπέρα και ξαναμπαίνω,
        αυτό σκεπτόμουν κι εγώ
        εδώ και λίγη ώρα,εξ άλλου τον ελαιώνα Αχερδάρι
        το κτήμα που γράφει η Μέλια παραπάνω
        και εγώ το έχω ακούσει ότι υπήρχε πριν
        φτιάξουν τότε το σημερινό παλατάκι
        που ήταν κάτι σαν θερινή κατοικία του Οθωνα.
        :evil:

      • Astillais said

        Τα εις -κλι τουρκοφανή ονόματα είναι τς εις -κλή ελληνικά
        Είδες οι καταλήξεις;
        Με σνομπάρατε ομως εεε;;;
        Αν πειράζει

      • Astillais said

        φτου
        τα εις -κλή

    • Γιάννης Μ. said

      Μετά την πτώση των συνταγματαρχών ίσως θυμόσαστε ότι υπήρξε μια μανία να αλλαχθούν όλες οι ονομασίες δρόμων που παρέπεμπαν σε βασιλιάδες. Λες και δεν υπήρξαν στην ιστορία μας. Νομίζω πως ότι είναι μέρος της ιστορικής μας διαδρομής είτε καλής περιόδου, είτε κακής δεν μπορούμε να το διαγράψουμε με αλλαγές ονομάτων. Ειδικότερα για τις κακές περιόδους ίσως και να είναι σε καλό να μνημονεύονται ώστε να μην ξεχνούμε τα δεινά που επέφεραν στον τόπο.

      • Astillais said

        Κάποιες αλλαγές ΠΡΕΠΕΙ να γίνουν
        κάποιες όχι σβάρνα και ίσωμα

      • Πελασγός said

        Αγαπητέ Γιάννη Μ.,

        δηλαδή άν οι συνταγματάρχες έκαναν
        και κάτι σωστό , έστω και άν δεν συμφωνώ
        και γώ με τις πρακτικές τους και την ιδεολογία τους
        σημαίνει ότι είναι λάθος;
        Και δεν αναφέρομαι στα ονόματα των βασιλιάδων.
        Αυτο είχε σαφή πολιτικά κίνητρα.

        Πέραν απο αυτό, άλλο θέμα ειναι η ιστορική λήθη
        που σωστά επισημαίνεις ,και άλλο ποιούς πρέπει να τιμούμε.

        Φυσικά δεν ξεχνούμε ούτε τους προδότες(Εφιάλτες, πηλιογούσηδες και σύγχρονους)
        ούτε τους Έλληνες που αγωνίσθηκαν.
        Αυτα είναι τα δίδαγματα της ιστορίας.

        Αλλά στον ΠΟΙΟΝ θα τιμησουμε κάνουμε διάκριση.
        Επιλέγουμε μέσα από την ιστορία ΠΟΙΟΥΣ και ΓΙΑΤΙ τιμούμε.
        Άλλο η τιμή και άλλο το δεν ξεχνώ.
        Τους θυμόμαστε ΟΛΟΥΣ.
        Αλλά δεν τιμούμε όλους.

        Έτσι το βλέπω .

      • Astillais said

        Πελασγέ,
        θέλει προσοχή η απονεύρωση κάποιων περιοχών.

      • Πελασγός said

        Σε αυτό συμφωνούμε, θέλει γνώση και άισθηση της ιστορικης πραγματικότητας
        του Ελληνικού Έθνους.
        Δουλειά για διαβασμένους καλά.Εσύ γαι παράδειγμα ο Καργάκος…..
        (μην παρεξηγηθώ γιατι μου συνέβει ηδη σήμερα , ΘΕΤΙΚΑ ΤΟ ΛΕΩ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΝΟΩ )
        Τόχεις!

      • Astillais said

        Ρε μαναράκι τι σχέση μπορεί νάχω γώ με τον Καργάκο;
        Άσε με με δαύτον
        Άντε μην τ΄ανοίξω που λέει κι ο βράχος

      • Γιάννης Μ. said

        Αγαπητέ Πελασγέ δεν είπα κάπου ότι δεν πρέπει να αναγνωρίζουμε το σωστό εάν δεν προέρχεται από “φιλικό μας χώρο”. Ίσα ίσα σε άλλες δημοσιεύσεις έχω υποστηρίξει ότι το σωστό θα πρέπει να αναγνωρίζεται ανεξαρτήτως από που προέρχεται. Εάν δηλώνουμε ότι υπερ άνω η πατρίδα θα πρέπει κάποια στιγμή να αναγνωρίζουμε το όποιο καλό γίνεται για την πατρίδα, με τον δικαιώτερο κριτή όλων, τον χρόνο, ανεξάρτητα από την ιδεολογική ή άλλη τοποθέτηση του ατόμου που έκανε την πράξη. Ας ξεκολήσουμε κάποτε από τις έγχρωμες μεταφράσεις.

        Σχετικά με την ιστορική μνήμη πιστεύω πως συμφωνούμε. Από εκεί και πέρα το ποιούς θα τιμούμε φυσικά και είναι εντελώς διαφορετικό.

    • Astillais said

      Η λέξη ΧΑΪΔΑΡΙ από όπου κι αν προέρχεται όποια κι αν είναι η ετυμολογία της
      από την στιγμή που φορτίστηκε με θυσία ΑΝΗΚΕΙ μόνο στην ΙΣΤΟΡΙΑ
      Κάθε αλλαγή είναι προσβολή της ιστορίας.

      • Πελασγός said

        Astillais ,
        Δε συμφωνώ .
        Τότε ΔΕΝ θα έπρεπε να αλλάξουμε καμία ονομασία
        πόλεως και χωρίου μετά την τουρκοκρατία
        γιατί όταν πολεμούσαν οι Έλληνες αγνοούσαν τα Ελληνικά
        ονόματα και τα ανέφεραν με τα σλάβικα και τα τούρκινα.
        Να λέμε δηλαδή και την Αλεξανδρούπολη Ντεντέαγάτς , την Πόλη Istanbul
        και τη Λαμία Ζιτούνι;

      • Astillais said

        Βιάζεσαι και βι-άζεσαι
        Διάβασε τι λέω

      • Πελασγός said

        Φυσικά και ανήκει στην Ιστορία.
        Αυτό που αναφέρει στο άρθρο στο ΧΑΪΔΑΡΙ συνέβει.
        ΑΝΗΚΕΙ μόνο στην ΙΣΤΟΡΙΑ ,πολύ σωστά το λές.
        Καμία αντίρρηση.

        Αλλά όταν ο σκοπός και το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης ιστορίας ,
        του αγώνα του 1821 κατά της τουρκοκρατίας, είναι η απελευθέρωση
        μιάς περιοχής τότε το επίσημο όνομα οι ελευθερωτές το αποκαθιστούν συνήθως.

        Τιμούν τους αγώνες στο τότε ΧΑΪΔΑΡΙ , μιλούν για τους τότε έλληνες
        του Χαϊδαρίου , αλλά εφόσον προϋπήρχε ελληνική ονομασία (ΑΝΘΗΛΗ)
        και δεν ιδρύθηκε η πόλη απο τον Χαιδάρ πασσά ,
        νομίζω ότι θα πρέπει να αλλάξει.

        Άν δεν προϋπήρχε ονομασία για την περιοχή , τότε ναί θα συμφωνούσα
        ότι πρόκειται γαι προσβολή της Ιστορίας.

      • Astillais said

        Πελασγέ,πολλά τούρκικα είναι ελληνικά με τούρκικη προφορά
        Μην προτρεχέτω η γλώττα της διανοίας
        Το Ανθήλη που το βρήκες;
        Κάθε τοπωνύμιο , ως γνωστόν, κρύβει ΚΑΙ γεωλογικές μυστικά
        Το Ανθήλη μοιάζει λιγουλάκι αδιάφορο γι αυτό σε ρωτώ που το βρήκες.

      • Γιάννης Μ. said

        Ένα χρήσιμο και έγκυρο λεξικό με ετυμολογία αλλά και παραπομπές στην αρχαία γραμματεία και την προέλευση κάθε λέξης – για όσους ενδιαφέρονται

        h..p://myria.math.aegean.gr/lds/web/view.php

      • Πελασγός said

        Astillais ,
        ειλικρινά σε χαίρομαι που τα ψάχνεις.
        Όντως πολλά “τούρκικα” είναι ηχο-ποιητικά
        από τα Ελληνικά.Λαμπρό παράδειγμα το
        το “Εις την πόλην” –>Istanboul.
        Αλλά στο συγκεκριμένο , μάλλον δεν είναι έτσι
        .
        Φυσικά “δύναται άλλως έχει” και είναι ωραίο να τα ψάχνουμε αυτά.
        Το Ανθήλη το έχω ακούσει απο τον Κώστα τον Πλεύρη.
        Και μπορεί κανείς να τον αμφισβητεί για τις απόψεις του τις πολιτικές,
        ακόμη και για τις απόψεις του για τη γλώσσα,
        αλλά στα ιστορικά είναι συνήθως καλά διαβασμένος.

        Θα ψάξω να βρώ την εκπομπή του που το αναφέρει ‘ή κάποια άρθρα του σχετικά.
        Μάλιστα στα τέλη της δεκαετία του ’90 αν θυμάμαι καλά ,
        είχε κάνει πολλές οχλήσεις στον σχετικό δήμο γαι το όνομα,
        αλλά τον “έγραψαν” κακονικά …ώς “φασίστα”.
        Μπορεί να είναι κι έτσι που το λές , αλλά δεν του δίνω πολλές πιθανότητες.

        Κλείνω αναφέροντας μία -δυό αντίστοιχες περίπτωσεις , το ΜΠΡΑΧΑΜΙ εκ του … ΜΠΡΑΧΑΜ ΜΠΕΗ!!
        Ευτυχώς αλλάχτηκε σε Άγιο Δημήτριο.

        ΤΟ ΚΑΛΑΜΑΚΙ ΛΕΓΟΤΑΝ ΚΑΙ ΛΕΓΕΤΑΙ ΔΗΜΟΣ ΑΛΙΜΟΥΝΤΟΣ .
        ΤΟ ΣΠΙΘΑΡΙ μετονομάστηκε σε ΧΑΡΑΥΓΗ, μια και ήδη είχε ονομαστεί πρίν
        η Ηλιούπολη (την οποία σχεδίασαν οι γερμανοί ειρήσθω εν παρόδω στη μορφή που έχει σήμερα) , που στα αρχαία χρόνια ήταν γνωστή η περιοχή ώς ΕΥΩΝΥΜΟΣ. Μετά πήρε το όνομα Ηλιούπολις ώς ανάμνηση των ελλήνων της Ηλιουπόλεως της Αιγύπτου.Το Ηλιούπολη έτσι κια αλλιώς είναι ελληνικό , δεν ειναι απαραίτητο να πάμε στο Ευώνυμος!
        ΕΠΙ τουρκοκρατίας αλλάχτηκαν τα ονόματα και ΠΗΡΑΝ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ από τους οθωμανούς.

        Συγνώμη άν είπα πολλά , θα προσπαθησω να σου δώσω στοιχεία και γαι το ΧΑΙΔΑΡΙ.

        ΚΑληνυχτώ για την ώρα …αύριο έχει πολλά η μέρα….!
        Νάσαι καλα.

      • Astillais said

        Στεγανά βάνω όταν αρκεί και πρέπει
        Αυθεντίες αρνούμαι να δεχθώ
        Δέχομαι αποδείξεις
        Όταν γνωρίζω ότι μποντρούμ είναι ο ιππόδρομος
        ε δεν θα πω το μέρος ….αγιο βλάση
        Το μπραχάμι θαρρώ ότι βιάστηκαν να το μετωνομάσουν
        άλλωστε το ότι δεν πέτυχε η μετονομασία κάτι δείχνει

        Καληνύχτα κι από μένα

      • Astillais said

        Γιάααααν΄αυτά εσύ μπορείς να διαβάσεις;
        εμένα κάτι ψειρίτσες μου δείχνει

    • sfina said

      ” Το Haidari ελευθερώθηκε, αλλά οι προσκυνημένοι τοπικοί
      άρχοντες αρέσκοναι να τιμούν τους οθωμανούς πασάδες ”

      ” Γκιαουράκια!!!! ”

      “ΤΟ ΓΚΙΑΟΥΡΑΚΙΑ ΠΗΓΑΙΝΕ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝΕ ΘΗΤΕΥΣΕΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ
      ΚΑΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΠΕΙΣΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟ
      ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ”

      Αγαπητό ιστολόγιο και αγαπητοί φίλοι, οι παραπάνω βαρύτατοι και ανεπίτρεπτοι
      δουλικοί χαρακτηρισμοί, με θίγουν άμεσα σαν πολίτη αυτής της πόλης, όπως επίσης
      θίγουν άμεσα και μέλος της οικογενείας μου, που υπηρέτησε και υπηρετεί τον Δήμο
      ως εκλεγμένος των δημοτών.

      Τα ανωτέρω εκτός από τους εμετικούς χαρακτηρισμούς, περιέχουν και ψευδείς
      ισχυρισμούς, όπως ποτέ δεν ετέθη θέμα αλλαγής ονομασίας ούτε από τους
      τοπικούς άρχοντες αλλά και ούτε από τους δημότες, αλλά και καθόλου
      πειστικές οι διευκρινήσεις που ακολούθησαν.

      Παρακαλώ και ζητώ να αναιρεθούν άμεσα τα ανωτέρω αναγραφόμενα
      από τον συντάκτη, γιατί διαφορετικά θα ακολουθήσουν την διαφορετική
      οδό και διαστάσεις για της οποίες δεν θα ήμουν καθόλου ευτυχής να συμβεί.

      • sfina said

        ΥΓ
        Όπως επίσης θα περίμενα η διεύθυνση του ιστολογίου
        να καταδικάσει τα αναγραφόμενα, που θίγουν την τιμή και
        την αξιοπρέπεια του Χαϊδάριότικου λαού, που οι αγώνες του,
        οι θυσίες του και η σθεναρή αντίσταση στην κατοχή, κάθε άλλο
        παρά προσκυνημένοι δεν ήταν και η οποία έμεινε και ιστορική.

      • Πετροβούβαλος said

        Δεν καταλαβαίνω γιατί έχουμε τέτοιες αντιπαραθέσεις!
        Λοιπόν, προτείνω το ίδιο που πρότεινε και ο Καπετάνιος, να λήξει το ζήτημα εδώ! Οι όποιες αντιπαραθέσεις λύνονται λογικά, με στοιχεία και χωρίς ανόητους μικρούς “εμφυλίους” και τσουβαλιάσματα!

      • Sfina!!!Mην στεναχωριέσαι φίλε
        έλαβε την δέουσα απάντηση,
        μην το επεκτείνουμε γιατί άκρη δεν βγαίνει
        με τις ιδεοληψίες
        Καλησπέρα!!!
        :twisted:

      • γεια σου Μανο
        κατάλαβες τώρα γιατί μένω ξάγρυπνος την νύχτα και περιμένω να κοιμηθείς
        κουμπί-πυρ-πυροσωλήνας =adios amigooooooos
        χεχεχε

      • Kαλησπέρα Γιώργη Φίλε!!!
        :twisted:
        (Himitrellos thermasths,ksapla pano se ena soro karvoyna xonebei toys kioftedes)

      • sfina said

        Καλημέρα φίλε Μανώλη

        Γκιαουράκια και προσκυνημένε !

        Το θέμα έληξε?….. με θύτες και θύματα να κρέμονται στα ίδια μανταλάκια?

      • sfina said

        Αν και πέρασαν αρκετές ώρες, δεν είχα την τιμή να μου δοθεί
        καμία απάντηση εκατέρωθεν και θα πω τούτο:

        1)…. Φίλε πελασγέ, για να αναγνωρίσει κάποιος το λάθος του και
        να ζητήσει συγνώμη, θέλει αρετή και τόλμη και είναι προσόν, πράγμα
        που εσύ απέδειξες ότι δεν διαθέτεις.

        2) Αγαπητό ιστολόγιο και φίλοι, αν ο Πόντιος Πιλάτος έμεινε στην ιστορία,
        είναι για την απροθυμία του και την ατολμία του να αποδώσει δικαιοσύνη
        και όχι γιατί δεν γνώριζε, νίπτοντας τας χείρας του.

        Λυπάμαι καπετάνιε που παρά την εντολή σας επανήλθα στο θέμα, αλλά οι αρχές
        και αξίες δεν μου επέτρεψαν να μείνω άλαλος, αλλά να αντιδράσω, όπως νομίζω
        και πολλοί από εσάς θα έκαναν το ίδιο, για την πόλη που ζουν και αναπνέουν.

        Σας ευχαριστώ όλους για την σύντομη φιλοξενία σας.

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Sfina.
        Πρώτον: Δεν έδωσα καμία εντολή.
        Αν δώσω εντολή και δεν εκτελεστεί θα το καταλάβουν όλοι…
        Σε διαβεβαιώ.
        Παρακάλεσα.
        Δεύτερον: Κακώς δίνετε συνέχεια στο θέμα, γιατί το μετατρέπετε σε προσωπικό με εκατέρωθεν χαρακτηρισμούς και κανονικά θα έπρεπε να σβηστούν όλα τα σχόλια, γιατί ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ, ανάμεσα στους αγαπητούς σχολιαστές, καλό είναι να αποφεύγονται.
        Άρθρο 10 των κανόνων.
        Τρίτον: Μην κάνετε το λάθος να μπερδεύετε την ανοχή – λόγω πολλών και διαφόρων λόγων – με την στάση του Πόντιου Πιλάτου.
        Δεν έχω εξουσία παρόμοια, δεν δικάζεται εδώ μέσα κανένας Χριστός, δεν σταυρώνω κανέναν.
        Όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στο λάθος.
        Θα γίνουν και άλλα.
        Θα κάνουμε όλοι κι άλλα.
        Αν όμως τα μετατρέψουμε από λάθη γνώσης ή λάθη αβλεψίας ή λάθη βιασύνης, που πολλές φορές περισσεύει, γιατί είμαστε όλοι πιεσμένοι και το καθαρό μυαλό λείπει πολλές φορές, σε λάθη “δόγματος”, σαν εκείνο που κατηγόρησαν τον Χριστό και τον Σωκράτη και όλοι ξέρουμε το τέλος τους, τότε κινδυνεύουμε να υποστούμε και την χλεύη που επιφύλαξε η Ιστορία στους δικαστές τους.
        Καλώς αντιδράτε, αν κάτι σας ενοχλεί, κακώς αντιδράτε επί προσωπικού.
        Ουδείς αλάνθαστος και πρώτος εγώ.
        Τώρα ακούστε και την εντολή: Οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί θα βαρύνουν πρώτον αυτόν που τους ξεκινάει και δίκιο να΄χει…
        Σαφές;
        Ευχαριστώ.

      • Πελασγός said

        Sfina,

        Επειδή θεωρώ ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια ούτε ατομικά , ούτε ώς λαός

        να διχαζόμαστε για διατυπώσεις που ενοχλούν εκατέρωθεν ,

        που έτσι κι αλλιώς ήταν γενικές και όχι για συγκεκριμένα πρόσωπα ,
        (συμπεριλαμβανομένου και του συγγενικού σου προσώπου
        που υπηρετεί στο δήμο και που προφανώς δεν το γνωρίζω).

        αλλά και στό όνομα της ενότητας που οφείλουμε να συμβάλλουμε όλοι,

        ώς έλληνες πολίτες αλλά και ώς πλήρωμα εδώ στο ΘΩΡΗΚΤΟ ΑΒΕΡΩΦ ,

        εφόσον λοιπόν κάποιοι ενοχλήθηκαν και θίχτηκαν τόσο πολύ απο τα γραφόμενά μου λέω τα εξής :

        1. Δηλώνω λοιπόν ότι οι άνθρωποι εκεί στο Δήμο δεν ειναι γκιαουράκια.
        2. Ούτε προσκυνημένοι.

        ΘΑ σε παρακαλούσα όμως, φιλικότατα, να αλλάξεις και εσύ την διατύπωσή σου

        ” γιατί διαφορετικά θα ακολουθήσουν την διαφορετική
        οδό και διαστάσεις για της οποίες δεν θα ήμουν καθόλου ευτυχής να συμβεί.”

        η οποία ήταν ατυχής απο νομική άποψη ,
        μια και συνιστά προσωπική απειλή ,
        εφόσον ΔΕΝ μιλάς για “ΝΟΜΙΚΗ ΟΔΟ “.
        Ίσως το εννοούσες έτσι , αλλά είδες ότι δεν προκύπτει σαφώς απο το κείμενό σου.
        Για να κλείσει το θέμα.

        Ο διχασμός επί προσωπικού και για θέματα ευθιξίας δεν έχει πλέον.χώρο μεταξύ μας.
        Δεν με νοιάζει αν “έχω δίκιο” ,το χαρίζω σε όποιον θέλει.
        Αν δεν συμβάλλουμε στην ενότητα δεν κάνουμε τίποτα ως λαός.
        Το έχουμε πληρώσει πολύ το “δίκιο μας” όπως το εννοεί ο κάθε ένας απο μάς.

        Το θέμα βέβαια της ονομασίας παραμένει και απορώ πώς κανείς δεν το σκέφτηκε.
        ΔΕν ξέρω άν το ΑΝΘΗΛΗ που λένε κάποιοι ευσταθεί ή αν είανι σκόπιμο γίνει πλέον σήμερα.
        Αλλά αντί να τιμάται ο ΧαΪδάρ Πασάς με το ΧΑΪΔΑΡΙ
        θα μπορούσε να είναι “ΔΗΜΟΣ ΜΑΧΗΣ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ” ή “ΜΑΧΗ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ”

        Καλή Πατρίδα αδερφέ,

        Πελασγός .-

  4. ξαναχαιρετω .
    το αγαπημένο μου Χαιδαρι θεωρώ , χωρίς να γνωρίζω πως και γιατί, απλή κοινή λογική, θα είχε αλλάξει ονομασία αν δεν είχε κάποια ελληνική ιστορική αναφορά .
    Αν είναι η ήταν τουρκικο όνομα θα είχε αλλάξει μετα βεβαιότητας.
    Μπορεί να εχει δίκιο ο Πελασγος,ας το ψάξουμε .
    Το Ηρακλειο επι Μινωικής εποχής ήταν λιμανι, επίνειο της Κνωσσου. Πόλη έγινε απο τους Αραβες και λεγόταν Χαντάκ , μετά την απελευθέρωση μετονομάστηκε πάλι σε Ηράκλειο.

    υγ.μη μου στεναχωράτε το Μανωλη γιατι κοιμαται στον διπλανό πυροσωλήνα και μπορεί απο τα νεύρα του να πατήσει το “πυρ” και να με πεψει στη θαλασσα.

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 79 other followers

%d bloggers like this: