ΑΒΕΡΩΦ

Διαδικτυακό Θωρηκτό

  • Ἡ Ἱστορία,ΔΕΝ ἀλλάζει !

  • Ἡ Μακεδονία εἶναι Ε Λ Λ Α Δ Α

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Κατηγορίες

  • Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !

  • ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ

  • Η ΒΟΡ.ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

  • Ἀπό τήν Φλωρεντία,στήν ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

  • ΜΕΤΑΜΟΥΣΕΙΟΝ – Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ»

  • Μαθαίνουμε…

  • ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

  • ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΝ

  • ΕΤΥΜΟΛ.ΛΕΞΙΚΟΝ ΑΡΧ.ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ

  • ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ «ΗΛΙΟΥ»

  • ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ (Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ)

  • ΛΕΞΙΚΟΝ ΗΣΥΧΙΟΥ

  • ΛΕΞΙΚΟΝ «LIDDEL-SCOTT»

  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

  • ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

  • 324 – 1453

  • ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

  • 1 8 2 1

  • Ἀπομνημονεύματα Ἡρώων τοῦ 1821

  • Ὁ ΕΛΛΗΝΟ – ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ τοῦ…

  • ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ (1904-8)

  • ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ’12- ’13

  • ΤΟ ΠΝ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ

  • Α’ ΠΠ (1914-18)

  • Μ.ΑΣΙΑ (1919-22)

  • O X I (1940-41)

  • ΙΩΑΝ.ΜΕΤΑΞΑΣ

  • ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ (9-24 Μαρ.1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (1941)

  • Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (1941)

  • Β’ ΠΠ (1 9 4 1 – 4)

  • 1944-49

  • ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

  • ΑΡΧΕΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

  • ΘΑ ΑΝΟΙΞΗι Ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ ;

  • Tηλεοπτικές Προτάσεις

  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Θ/Κ «ΓΕΩΡ. ΑΒΕΡΩΦ»

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

  • ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

  • ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ

  • Πρόσφατα σχόλια

    Πετροβούβαλος on Συλλογή ειδήσεων 24ης Οκτωβρίο…
    γιώργος ηράκλειο on Συλλογή ειδήσεων 24ης Οκτωβρίο…
    Πετροβούβαλος on Συλλογή ειδήσεων 24ης Οκτωβρίο…
    γιώργος ηράκλειο on Συλλογή ειδήσεων 24ης Οκτωβρίο…
    Πετροβούβαλος on Συλλογή ειδήσεων 24ης Οκτωβρίο…
  • ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ,ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

  • Ὑπογρᾶψτε γιά νά ξαναλειτουργήσῃ ΟΡΘΟΔΟΞΗ !

  • Ὁ Γκρεμιστής Κωστῆ Παλαμᾶ

  • Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ» ΣΗΜΑ 3 Δεκ.1912

  • ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ…

  • ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΛΑΤΕ…

  • ΟΡΚΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

  • ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

  • ——————————

  • ΦΟΡΕΣΙΕΣ καί ΑΡΜΑΤΑ τοῦ ’21

  • Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ (1838)

  • ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (1974) …ἡ ταινία

  • ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑΙ ΩΜΟΤΗΤΕΣ

  • Μία ἀνοικτή πληγή Μνήμης 1914-23

  • Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

  • ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ γιά γερμ.ἀποζημιώσεις

  • ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ

  • ——————————

  • Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων έκ τοῦ πολέμου καί τῶν στρατευμάτων κατοχῆς (1946)

  • Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

  • ΝΕΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ

  • ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

  • ΣΕΜΝΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

  • ΔΙΟΛΚΟΣ,ΓΙΑ 1500 ΧΡΟΝΙΑ

  • ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

  • M.K.I.E.

  • Γιά ἀποπληρωμή ἐξωτ.χρεῶν,μόνο…

  • Ἡ ἔξοδός μας,εἶναι ἡ Κ_ _ _ά _α τους !

  • ΤΙΣ 10,ΠΙΟ…ΠΙΑΣΑΡΙΚΕΣ

  • ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ…

  • INSIDE JOB

Η Διοίκηση υπό την οπτική γωνία της Κυβερνητικής, μέρος 2ο

Posted by Πετροβούβαλος στο Μαΐου 24, 2012

Εικόνα από το michaelhyatt.com

Το πρώτο άρθρο της σειράς εδώ.

Παρατηρήστε την εικόνα που συνοδεύει αυτό το άρθρο: ένας ωραίος τύπος που αποπνέει λάϊφ στάιλ, στέκεται μόνος στην Έρημο και ατενίζει το Φεγγάρι, τον στόχο. Υπάρχει ένα παλιό χαζό ανέκδοτο για έναν άλλο τύπο που στέκεται μόνος του στην Έρημο και κάτι αόρατο του ρίχνει σφαλιάρες. Στην αρχή νομίζει πως έχει ψευδαισθήσεις, αργότερα όμως απηυδίζει και αναρωτιέται φωναχτά: “Μα ποιός με δέρνει επιτέλους;”  Η  πληρωμένη απάντηση έρχεται από το υπερπέραν: “Σε δέρνει η βλακεία σου που στέκεσαι μόνος σου στην έρημο!”

Όλα τα εγχειρίδια του σύγχρονου management που έχουν πέσει στα χέρια μου, (όπως κι εκείνα των αυτοαποκαλούμενων μεθόδων “αυτοβελτιώσεως”), επαναλαμβάνουν σε όλους τους τόνους την αξία του καθορισμού των στόχων και εξαντλούν μεγάλο μέρος του περιεχομένου τους για να την αναλύσουν.

Κατά πολλές έννοιες, αυτή η αντίληψη ταιριάζει γάντι στην οπτική γωνία της Κυβερνητικής, δυστυχώς όμως είναι “φιλτραρισμένη” με τον τρόπο που την αντιλαμβάνονται οι ζάμπλουτοι ενίοτε (και ανόητοι ακόμα πιό ενίοτε :cool:), “γκουρού” της ακραία αυτοκαταστροφικής μας εποχής. Οι στόχοι που προβάλονται ως άξιοι καθορισμού (ευθέως ή πλαγίως), αφορούν στο άτομο, στον ηγέτη, στα προσωπικά του οφέλη αποκλειστικά. Ίσως βρεθούν και στόχοι που αφορούν στα ανώτατα μέρη μίας ιεραρχίας, ή κάποιου είδους κλειστής λέσχης, αλλά μέχρι εκεί. Τα υπόλοιπα είναι για “ξεκάρφωμα”.

Για να πουληθούν τα εγχειρίδια του σύγχρονου management και της “αυτοβελτιώσεως” απαιτείται marketing. Παρά τους κατά καιρούς επίσημους ορισμούς του, το marketing παραμενει η αιχμή του δόρατος της ψυχολογικής επιβολής. Η εικόνα του άρθρου είναι ένα εργαλείο του marketing και ως τέτοιο προσπαθεί να δημιουργήσει μία υπόβολή και ακριβέστερα την υποβολή του εγωτισμού, της ψυχοπαθογένειας εκείνης δηλαδή που εγκλωβίζει τα συναισθήματα ενός ανθρώπου στο ενδιαφέρον αποκλειστικά για την αξία του εαυτού του και τις “προεκτάσεις” του εαυτού του. Αν στην εικόνα του άρθρου προσθέσετε άλλους δύο – τρείς ανθρώπους, το αποτέλεσμα της υποβολής αλλάζει δραματικά.

Τίποτα προφανώς δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά υπό την αντίληψη του εγωτισμού. Σίγουρα ένα φυσικό σύστημα Κυβερνητικής, όπως λόγου χάρη ένα ρομπότ, θα αποτύγχανε οικτρά. Απομονώνοντας ένα υποσύστημα από τα υπόλοιπα και εξαναγκάζοντάς το σε αποκλειστική ενασχόληση με τον εαυτό του, (γιατί εκεί καταλήγει ο εγωτισμός) δημιουργείτε ένα ανάλογο του καρκινώματος στους έμψυχους φυσικούς οργανισμούς. Αν αυτό το υποσύστημα είναι ο εγκέφαλος, ο κεντρικός επεξεργαστής, ή ο κυβερνήτης, η κεφαλή της ιεραρχίας του θα είναι ακραία παρασιτική και το σύστημά σας θα είναι θνησιγενές.

Η Κυβερνητική στα φυσικά συστήματα, δέχεται την ιεραρχία αλλά απεχθάνεται την απομόνωση (τον εγωτισμό) των υποσυστημάτων. Αντίστοιχα, σε ένα ανθρωποκεντρικό σύστημα διοικήσεως με βάση την Κυβερνητική, κανένα μέλος δεν νοείται να απομονώνεται, κυρίως εκείνο που βρίσκεται στην κεφλή της ιεραρχίας, ούτε και να αγνοείται, κυρίως από την κεφαλή της ιεραρχίας. Ο εγωτισμός δεν έχει εδώ καμία θέση.

Ξαναγυρίζουμε στο σύνολο χαρακτηριστικών και μηχανισμών που έχει ανάγκη ο Κυβερνήτης του σκάφους μας στο πρώτο άρθρο αυτής της σειράς:

1. Απρόσκοπτη επικοινωνία με τις πηγές εκείνες που θα τον τροφοδοτούν διαρκώς με πληροφορίες για τον καιρό, την κατάσταση του σκάφους του, το ηθικό του πληρώματός του και ούτω καθ’ εξής.

2. Γνώση και εμπειρία που θα τον βοηθήσουν να επεξεργαστεί αυτές τις πληροφορίες και να πάρει τις κατάλληλες κάθε φορά αποφάσεις. Μέρος αυτής της ικανότητας, είναι η ευχέρεια να μαθαίνει τόσο από τις επιτυχίες του όσο κυρίως από τις αποτυχίες.

3. Τους μηχανισμούς εκείνους που θα μεταφέρουν τις αποφάσεις του στο πηδάλιο, στη μηχανή, στα όπλα του (εάν είναι πολεμικό), ακόμα και στο μαγειρείο του σκάφους.

Η αρτιότητα αυτών των χαρακτηριστικών και μηχανισμών αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο του ιδανικού συστήματος διοικήσεως που θα επιχειρήσουμε να περιγράψουμε. Η ιεράρχησή τους ακολουθεί επακριβώς την ιεράρχηση των φυσικών συστημάτων της Κυβερνητικής: Πρώτα η επικοινωνία, δηλαδή οι πληροφορίες και η διαχείρισή τους. Έπειτα η επεξεργασία τους. Και τέλος η διατύπωση των αποφάσεων που έχουν ληφθεί κατά την επεξεργασία. Είσοδος δεδομένων – επεξεργασία – έξοδος. Η λειτουργία του υπολογιστή σας, ενός πολύ επιτυχημένου συστήματος εφαρμοσμένης Κυβερνητικής, βασίζεται σε αυτό ακριβώς το μοντέλο.

Κατ’ αναλογίαν με τα φυσικά συστήματα, η “Απρόσκοπτη επικοινωνία” είναι εκείνο που, εάν δομηθεί σωστά, αποκλείει το μεγαλύτερο μέρος του δηλητήριου του εγωτισμού, της πιό συχνής αιτίας της καταστροφής των συστημάτων διοικήσεως.

Αυτό θα είναι και το θέμα του επόμενου άρθρου της σειράς.

About these ads

88 Σχόλια to “Η Διοίκηση υπό την οπτική γωνία της Κυβερνητικής, μέρος 2ο”

  1. ΑΡΙΑΔΝΗ said

    Τα πουλιά δεν πετούν με σπασμένα φτερά. Η χαρισματική ηγεσία συντελείται μόνο εκεί όπου η καρδιά συναντιέται με το μυαλό , και το συναίσθημα με τη σκέψη. Αυτά είναι τα δύο φτερά που κάνουν το γνήσιο ηγέτη να πετά.

    • Πετροβούβαλος said

      Σαφώς. Σε αυτή τη σειρά ασχολούμαι αποκλειστικά με το μυαλό. Η καρδιά δεν έχει σχέση με την κυβερνητική. Η εντιμότητα από την άλλη έχει.

  2. Φαίη said

    Έχω διαβάσει τουλάχιστον 2 φορές το άρθρο γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι εξοικειωμένη με αυτού του είδους τη θεματολογία. Το πρώτο μέρος με μπέρδεψε ακόμα περισσότερο. Αυτό που έχω καταλάβει γενικώς είναι ότι η διοίκηση στην Κυβερνητική πρέπει να στηθεί πάνω σε ένα αυστηρά τεχνικό μοντέλο όπου όλοι οι παράμετροι/ρόλοι έχουν αποσαφηνιστεί και οριοθετηθεί. Οι διαπροσωπικές σχέσεις είναι το δύσκολο κομμάτι διότι πρέπει να ‘περπατήσουν’ πάνω σε αυτό το μοντέλο.

    • Πετροβούβαλος said

      Οι διαπροσωπικές σχέσεις αποκλείονται παντελώς και οι θετικές και οι αρνητικές. Σε ένα συμβούλιο που πρέπει να παρθούν κρίσιμες αποφάσεις, κάθε τι προσωπικό οφείλει να εξαφανίζεται. Εγώ τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι.

      • Φαίη said

        Πέτρε,
        πρέπει να ορίσεις τι εννοείς με διαπροσωπικες σχέσεις: ΟΙ ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΕΙΣ ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Όταν δυο άνθρωποι έρχονται σε σύναξη, σου δίνω ένα απλό παράδειγμα, αυτόματα δημιουργείται ανάμεσά τους μια διαπροσωπική σχέση. Απλά υπάρχουν διαφορετικά είδη διαπροσωπικών σχέσεων. Όταν μια ομάδα δημιουργείται για να εξυπηρετήσει έναν σκοπό πάλι δημιουργείται μια διαπροσωπική σχέση μεταξύ τους. Το αντικείμενο της δουλειάς τους καθορίζει την διαπροσωπική τους σχέση.

        Σου δίνω μια γενική ιδέα.

        Interpersonal relationships are social associations, connections, or affiliations between two or more people.
        They vary in differing levels of intimacy and sharing, implying the discovery or establishment of common ground, and may be centered around something(s) shared in common.

        The study of relationships is of concern to sociology, psychology and anthropology.

        Types of Interpersonal Relationships
        We define types of interpersonal relationships in terms of relational contexts of interaction and the types of expectations that communicators have of one another.

        Friendship
        Theories of friendship emphasize the concept of friendship as a freely chosen association

        Family
        Family communication patterns establish roles, identities and enable the growth of individuals. Family dysfunction may also be exhibited by communication patterns.

        Romantic
        Romantic relationships are defined in terms of the concepts of passion, intimacy and commitment.

        Professional Relationships
        Professional communication encompasses small group communication and interviewing.

        Interpersonal Competence
        Assess interpersonal effectiveness in various types of relationships and contexts.

        Websites for Interpersonal Relationships
        This page links you to other Websites that provide resources about interpersonal relationships.

      • Φαίη said

        Και για να ξεκαθαρίσω καλλίτερα το πράγμα. Όταν λες ‘Κυβερνητική’ εννοείς ΜΟΝΟ τα άτομα που διοικούν; Δηλ. περιγράφεις ένα μοντέλο κυβερνητικής που αφορά μόνο αυτούς που διοικούν;;

      • Πετροβούβαλος said

        Φαίη, η διοίκηση που εμπλέκει φιλίες είναι επικίνδυνη. Παράδειγμα (πραγματικό): Κυβερνήτης ναρκαλιευτικού στον Β’ΠΠ, βλέπει ένα γερμανικό καταδιωκτικό αεροπλάνο να ορμά και να σκοτώνει τον φίλο του χειριστή του αντιαεροπορικού. Ο Κυβερνήτης θολώνει, ορμά στο αντιαεροπορικό και καταρίπτει το αεροπλάνο (πήρε και την ανώτατη στρατιωτική διάκριση). Μόνο που εγκατέλειψε τη θέση του εν ώρα μάχης, που πάει να πει πως αν υπήρχε υποβρύχιο εκεί γύρω, θα τον βυθίζανε χωρίς να πραγματοποιήει ούτε ένα ελιγμό διαφυγής τορπίλης.
        Οι σχέσεις υπάρχουν αναπόδραστα αλλά δεν έχουν καμία σχέση στη λήψη αποφάσεων και τη γενική λειτουργία.

      • Φαίη said

        Ωρ Πέτρε κάτσε γιατί δε σε καταλαβαίνω.
        Οι άνθρωποι είναι κοινωνικά όντα ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥΣ. Οι σχέσεις που κάνουν θα καθοριστούν κατά πολύ από το αντικείμενο της ασχολίας τους. Αυτό που κάνουμε όλοι εμείς εδώ περιγράφει είναι ένα είδος διαπροσωπικής σχέσης. Έχουμε έναν τόπο κοινής συνάντησης, συζητούμε για ορισμένα θέματα, έχουμε κάποιους κανόνες κατά νου και συναλλασσόμεθα. Αυτό που μάλλον θέλεις να πεις είναι ότι πρέπει να τοποθετούνται στις αντίστοιχες θέσεις οι κατάλληλοι άνθρωποι. Στο παράδειγμα που μου έδωσες τα κριτήρια που επιλέγουν τον Κυβερνήτη και το υπόλοιπο προσωπικό οφείλουν να λάβουν υπ όψιν τους τα καθήκοντα όπου αυτοί έχουν να εκτελέσουν και να προβλέψουν τέτοιες καταστάσεις όπως αυτήν που περιέγραψες. Ειναι αυτό που λέω πιο πάνω ότι το αντικείμενο της δουλειάς καθορίζει και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Σε αυτήν την περίπτωση πως θα μπορούσε κάποιος να αντιμετωπίσει την κατάσταση; Λέω εγώ τώρα, Πρώτον, να μην βάζει συγγενείς/φίλους πάνω στο ίδιο πλοίο. Δεύτερον. Να περνάει τους υποψήφιους από ειδικά τεστ, ετοιμότητας και ψυχραιμίας. Τρίτον. να κάνει τακτικά σεμινάρια πάνω σε ζωτικά θέματα που αφορούν την ύψηστη απόδοση στον τομέα αυτό. Σεμινάρια όχι μονο τεχνικού χαρακτήρα αλλά και χειρισμού διαπροσωπικών σχέσεων που αναπόφευκτα θα δημιουργηθούν πάνω στο πλοίο. Τέταρτον: αν θεωρηθεί απαραίτητο, να αλλάζει το προσωπικό ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να αποφεύγεται η δημιουργία φιλικών σχέσεων που θα μπορούσαν να παρεμποδίσουν την σωστή εκτέλεση των καθηκόντων. Αυτό το τελευταίο μου φαίνεται λίγο παράξενο αλλά έτσι αποφασισμένο που σε βλέπω :wink: είπα να το βάλω.

        Βασικά στοιχεια:
        Το αντικείμενο της εργασίας καθορίζει και τις διαπροσωπικές σχέσεις.
        Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κατάλληλοι για την ίδια δουλειά.

        Θα σου δώσω εγώ ένα άλλο παράδειγμα.
        Όταν ήμουν στο εξωτερικό εργαζόμουν σε μια εταιρεία που απασχολούσε χιλιάδες άτομα. Εκεί έδιναν βάση στην απόδοσή μας συνδέοντάς την άμεσα με τις σχέσεις που είχαμε ο ένας με τον άλλον. Η φύση της δουλειάς ήταν τέτοια όπου απαιτούνταν η καλή μας διάθεση και για αυτόν τον λόγο όταν μας άλλαζαν βάρδιες μας άλλαζαν κατά ομάδες. Το έκαναν αυτό για να έχουμε πάντα κάποιον γνωστό να μιλήσουμε. Είχαν περάσει 2 χρόνια για να καταλάβεις και τυχαία συναντούσα ανθρώπους που δούλευαν εκεί το ίδιο ή περισσότερο χρονικό διάστημα με μένα τους οποίους δεν τους είχα δει καθόλου.

      • Πετροβούβαλος said

        Φαίη, η ψυχολογική διάθεση και η ανάπτυξη καλών σχέσεων μπορεί και οφείλει να ενταχθεί σε ένα σύστημα διοίκησης (αναφέρομαι στο παράδειγμά της εργασίας σου στο εξωτερικό), αλλά στο επίπεδο της ηγεσίας η πηγή της καλής διάθεσης (ή της απαραίτητης ανά στιγμή διάθεσης) είναι ο ίδιος ο ηγέτης. Αυτό εννοώ όταν λέω πως “κάθε τι προσωπικό οφείλει να εξαφανίζεται”.
        Όταν λέω “Κυβερνητική” εννοώ το σύνολο της διοίκησης.
        Η κορυφή της διοίκησης, ο ηγέτης (ή τα άτομα που διοικούν για τους πιό δημοκράτες από μένα) είναι το κέντρο των κρίσιμων αποφάσεων. Μπορεί στα δεξιά του να είναι η γυναίκα που λατρεύει χωρίς ανταπόκριση. Αν της δείξει προτίμηση τη στιγμή που από τ’ αριστερά του είναι η άλλη γυναίκα που τον λατρεύει εκείνη χωρίς ανταπόκριση, η δεύτερη θα μειώσει την απόδοσή της αναπόδραστα.
        Χονδροειδές παράδειγμα, αλλά ελπίζω να βοηθά να γίνει κατανοητό αυτό που εννοώ. Ο ηγέτης ΔΕΝ μπορεί να κάνει διαχωρισμούς, να δείχνει προτιμήσεις, να ξεχωρίζει τέλος πάντων κανένα πρόσωπο της διοίκησής του. Αλλιώς αστοχεί.

      • Φαίη said

        Πέτρε, ΔΕΝ μιλάω για διαπροσωπικες σχέσεις σε αυτό το επίπεδο. Αυτές θα μπορούσα να τις χαρακτηρίσω καθαρά προσωπικές σχέσεις και είναι ολοφάνερο ότι όσο ψηλά ανεβαίνεις το βάθρο της εξουσίας/διοίκησης τόσο περισσότερο έλεγχο οφείλεις να δείχνεις σε αυτό το κομμάτι όταν ασκείς τα καθηκοντά σου. Στο λέω αυτό σαν ένα γενικό κανόνα.

        Στο παράδειγμα που σου έδωσα, απαιτούνταν μια δόση αρχηγικών ικανοτήτων διότι εκτός από την ευθύνη επιβολής και εφαρμογής των κανόνων της εργασίας από τους υπαλλήλους των κατώτερων βαθμίδων έπρεπε ταυτόχρονα να επιλυθούν και προβλήματα που ανέκυπταν ανά πάσα στιγμή και αυτά μέσα σε πολύ γρήγορο χρονικό διάστημα. Έπρεπε η απόφαση που θα έπαιρνα (on the spot) να γινόταν αποδεκτή από όλους αμετάκλητα και οριστικά. Πράγμα δύσκολο όταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους που δεν γνωρίζεις (πελάτες) και απρόσμενες συμπεριφορές. Σε αυτήν την εργασία, επειδή υπήρχε επαφή με κόσμο η καλή διάθεση και γενικώς η καλή ψυχολογική κατάσταση ήταν απαραίτητη για να μεταφέρει θετικά την όποια απόφαση στους τρίτους. Η ικανότητα αυτοελέγχου (self management) επίσης ήταν άκρως σημαντική, όπως και η ικανότητα να ‘διαβάσεις’ τον άλλον και να προβλέψεις την συμπεριφορά του (social awareness).

        Το παράδειγμα που σου έδωσα ΔΕΝ ήταν παράδειγμα διοίκησης στο ύψιστο σημείο αλλά στο έβαλα σε αντιπαράθεση με το παράδειγμα που μου έβαλες για το πλοίο για να σου δείξω ότι το αντικείμενο του διοικητή (πχ, καπετάνιος σε ένα πλοίο, αρχηγός κόμματος, διοικητής μιας τράπεζας, διευθυντής σε ένα εργοστάσιο, πρόεδρος ενός σωματείου, στρατηγός σε μια πολεμική εκστρατεία….. καθορίζει και το είδος των διαπροσωπικών σχέσεων ανάμεσα σε αυτόν και τους κοντινούς του συνεργάτες (με τους οποίους ‘συναποφασίζει’) και στους υπόλοιπους από κάτω (αυτοί για τους οποίους παίρνονται οι αποφάσεις). Δεν μπορουμε να μπερδεύουμε τα ραπανάκια με τα κολοκύθια. Άλλα προσόντα, άλλα κριτήρια είναι απαραίτητα σε έναν στρατηλάτη για παράδειγμα και άλλα σε έναν διευθυντή ενός εργοστασίου. Άλλες οι προτεραιότητες του ενός άλλες του άλλου. Άλλο το βάρος των αποφάσεων του ενός άλλες του άλλου. Άλλες οι επιπτώσεις των αποφάσεων του στο γενικό σύνολο του ενός άλλες του άλλου.

        Ένα μοντέλο Κυβερνητικής δεν μπορεί να είναι το ίδιο για όλες αυτές τις περιπτώσεις. Για παράδειγμα, ένας διευθυντής μιας επιχείρησης που απασχολεί προσωπικό πρέπει να μπορεί να κατανοεί πλήρως τις διαπροσωπικές σχέσεις του προσωπικού που διοικεί. Μέσα από τις διαπροσωπικές σχέσεις θα ικανοποιήσει τα αιτήματα των εργαζομένων για να αυξήσει την ποιότητα της εργασίας (πχ, ανταμοιβή καλής εργασίας). Σε αυτό το σημείο δίνεται απλά μια δέουσα προσοχή στις ανάγκες των υπαλλήλων και μέσω της ικανοποίησης αυτών επιτυγχάνεται ένα αποτέλεσμα. Οι περισσότερες επιστημονικές μελέτες έχουν γίνει μέχρι αυτό το επίπεδο αλλά υπάρχουν και μελέτες που πάνε ένα βήμα παραπέρα και επιχειρούν να εξετάσουν την σχέση της “συναισθηματικής νοημοσύνης” του αρχηγού με την επιτυχή διοίκηση που εφαρμόζει. Τα αποτελέσματα είναι ενθαρυντικά και δείχνουν, καλλίτερη οργάνωση στην ομάδα, μεγαλύτερη παραγωγικότητα και πιο επιτυχημένη διοίκηση. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο αρχηγός όχι απλά απευθύνεται στις όποιες ανάγκες των υπαλλήλων για να αυξήσει την παραγωγικότητα αλλά μέσα από την ικανότητα της συναισθηματικής του αντίληψης προσπαθεί να αλλάξει όλη την ομάδα, να την μεταμορφώσει κυριολεκτικά. Αυτός ο διοικητής δεν κοιτά την αποδοτικότητα αλλά την αποτελεσματικότητα. Δηλ. δεν λέει θα σου δώσω αυτό για να μου παράγεις αυτό, αλλά από μόνος του θα φέρει στην επιφάνεια τις ανάγκες και τα κίνητρα των υπαλλήλων για να γίνουν πιο αποτελεσματικοί. Από μόνος του θα καλλιεργήσει την επίγνωση και το ενδιαφέρον για να αυξήσει την αυτοπεποίθηση μέσα στην ομάδα η στον οργανισμό. Η ομάδα που διοικείται από έναν τέτοιο διοικητή δεν υπάρχει απλά ως μια στατική οντότητα αλλά έχει μια δυναμική μέσα της που την κατευθύνει προς την ανάπτυξη και την επίτευξη στόχων. Αυτή η τελευταία μέθοδος διοίκησης επειδή εμπεριέχει ένα ρίσκο (και δεν είναι κατάλληλη για όλους) δεν προτιμάται όσο η προηγούμενη όμως οι μελέτες δείχνουν ότι είναι πιο αποτελεσματική σε σχέση με την προηγούμενη.

        h-p://www.carmineleo.com/pdf/Leadership-EIforManagers.pdf

        Αν από την άλλη έχεις κατά νου την πολιτική, έναν αρχηγό κόμματος, έναν ηγέτη τότε θα πρέπει να δούμε το πράγμα λίγο διαφορετικά. Πέτρε, έχει σημασία να έχει ξεκαθαριστεί για που είναι προορισμένο το σύστημα κυβερνητικής το οποίο συζητάμε. Θα μου πεις, Χριστιανή μου κάνουμε εισαγωγή στο μάθημα τι βιάζεσαι;; :oops: Παίρνουμε μια γενική ιδέα και μετά θα αναλύσουμε εξειδικευμένα συστήματα και χαρακτηριστικά ηγετών. :shock: Βλέπω για παράδειγμα μια σύγχιση ανάμεσα στις λέξεις. Διοικητής, Ηγέτης. Και ενώ υπάρχει διαφορά σε αυτές οι λέξεις παρόλαυτά χρησιμοποιούνται δεόντος από όλους μας διότι δεν γνωρίζουμε για τι ακριβώς μιλάμε. Ένας στρατηλάτης για μένα για παράδειγμα οφείλει να είναι ένας καλός διοικητής, αλλά και ένας καλός ηγέτης. Ένας διευθυντής ενός εργοστασίου δεν χρειάζεται να είναι καλός ηγέτης. Δεν θα πάρει τους εργαζόμενους να πολεμήσουν για την τιμή της Πατρίδος στα βουνά και στα λαγκάδια.

        Για να καταλάβεις τι εννοώ μπες στην παρακάτω διεύθυνση στη σελ. 224 (αρκετά πάνω) και κοίταξε τον παρακάτω πίνακα.
        Table 2. Three Domain Approaches to Leadership
        1) Leader based
        2) Follower based
        3) Relationship based
        Εκεί θα δεις πολύ συνοπτικά ποια είναι τα χαρακτηριστικά της κάθε προσέγγισης, τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα τους και τις περιπτώσεις που αυτές οι προσεγγίσεις είναι πιο αποτελεσματικές.
        Εάν μιλάμε για πολιτικούς, για ηγέτες το 1) με μια γρήγορη ματιά είναι αυτό για το οποίο μιλάμε.

        h-p://digitalcommons.unl.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1059&context=managementfacpub&sei-redir=1&referer=http%3A%2F%2Fscholar.google.gr%2Fscholar_url%3Fhl%3Del%26q%3Dhttp%3A%2F%2Fdigitalcommons.unl.edu%2Fcgi%2Fviewcontent.cgi%253Farticle%253D1059%2526context%253Dmanagementfacpub%26sa%3DX%26scisig%3DAAGBfm2kiL2FVoWCvHE6tpTmQLPq4sKoUQ%26oi%3Dscholarr%26ei%3Dz_S9T5SgMsTXtAaPuvHvDQ%26ved%3D0CAYQgAMoATAA#search=%22http%3A%2F%2Fdigitalcommons.unl.edu%2Fcgi%2Fviewcontent.cgi%3Farticle%3D1059%26context%3Dmanagementfacpub%22

        Τέλος, κάτι που βρήκα και θα μπορούσε να έχει σχέση με το άρθρο. Έπεσα σε μια μελέτη που λέει βασικά ότι ο τρόπος που επιλέγουμε τους πολιτικούς αρχηγούς επηρρεάζεται ΚΑΙ από τις διαπροσωπικές μας σχέσεις μέσα στην κοινωνία. Σύμφωνα με τον μελετητή αυτό το φαινόμενο αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου. Αυτά δηλ. που ζητά ο ψηφοφόρος ως qualities (ποιοτικά χαρακτηριστικά) σε έναν αρχηγό κόμματος, είναι στην ουσία οι προεκτάσεις εκείνων των στοιχείων που χαρακτηρίζουν και τις διπροσωπικές του σχέσεις. Αυτό το προσωπικό στίγμα που αφήνει καθαρά σαν άτομο. Το ονομάζει “candidate appeal”. Και συνεχίζει ότι όσο αλλάζουν οι διαπροσωπικές σχέσεις σε μια κοινωνία άλλο τόσο αλλάζουν και οι επιλογές των εκάστοτε αργηγών. Δεν είναι δηλ. μόνο οι ιδεολογίες των κομμάτων, το πρόγραμμα που μπορεί να έχουν, η στάση τους σε σημαντικά θέματα, κτλ που καθοδηγούν την επιλογή του ψηφοφόρου. Ο συγγραφέας λέει ότι λόγω της μείωσης των δημογραφικών ομοιοτήτων διαφόρων ομάδων (οι οποίες έχουν κοινές αξίες και προτιμήσεις), ο ψηφοφόρος οδηγείται στο να επιλέξει τους υποψηφίους με ποιο προσωπικά κριτήρια, αξιολογώντας τους δηλ. όπως αξιολογεί τις δικές του διαπροσωπικές σχέσεις. Ο συγγραφέας στη συνέχεια επιχειρηματολογεί ότι στην δυτική κοινωνία του σήμερα οι διαπροσωπικές σχέσεις κυρίως χαρακτηρίζονται από το προσωπικό όφελος όπου ο ένας χρησιμοποιεί τον άλλον ως ‘αντικείμενο ‘ για να αποκομίσει κάτι. Το αποτέλεσμα αυτού είναι ότι αυτός που θα ψηφίσει θα του κάνει το ίδιο. Θα βρεθεί δηλαδή αντιμέτωπος με μια απρόσωπη, κρύα κυβέρνηση που θα τον αντιμετωπίσει με τον ίδιο τρόπο που αυτός αντιμετωπίζει τους άλλους στις διαπροσωπικές του σχέσεις.

        Interpersonal Relationships and Leadership in a “Cold Society”.

        http://www.jstor.org/discover/10.2307/421566?uid=2129&uid=2&uid=70&uid=4&sid=56201488873

        ΕΡΩΤΗΣΗ: Μετά από αυτό το σεντόνι που έγραψα, μπορώ να γλιτώσω το άρθρο;; :cool:

      • Πετροβούβαλος said

        Το άρθρο δεν το γλυτώνεις Φαίη, γιατί θα βάλω τη Φαίη να σε μαλώσει.
        Επί του σεντονιού: Αυτό ακριβώς που λές (αν κατάλαβα καλά) προσπαθώ να παρακάμψω με την χρήση της Κυβερνητικής επιστήμης. Ο σκοπός των πρώτων άρθρων είναι να αναδείξει τη σπουδαιότητα του συστήματος συλλογής και διαχείρησης πληροφοριών. Το τι θα αφορούν αυτές οι πληροφορίες είναι αυτό που καθορίζει εν πολλοίς και το είδος της κάθε διοίκησης.
        Ή αντίστροφα: Το είδος της κάθε διοίκησης θα καθορίζει το είδος των πληροφοριών που απαιτούνται,
        Καθώς όμως πάμε σε ανθρωποκεντρικό σύστημα διοίκησης, το βασικότερο απ’ όλα είναι το ζήτημα του ηθικού!
        Είναι κοινό σε όλες τις διοικήσεις, πλην αυτών που παίζουν αποκλειστικά με αριθμούς!
        Δεν με ενδιαφέρει ο σχεδιασμός ενός συστήματος που ασχολείται αποκλειστικά με αριθμούς, αλλά ενός συστήματος που πρωτίστως ασχολείται με τη συλλογή πληροφοριών του ηθικού.
        Η κυβερνητική δίνει ένα γενικό σχέδιο κατ’ αρχήν και μετά εξιδεικεύει ανάλογα με το κάθε σύστημα. Με ενδιαφέρει η διερεύνηση του γενικού σχεδίου. Από εκεί και πέρα είναι ζήτημα ανθρώπινου παράγοντα. Όταν όμως ο διοικητής είναι υποχρεωμένος να φροντίζει το ηθικό, οφείλει πρώτα απ’ όλα να έχει πλήρη πληροφόρηση για το επίπεδό του σε πραγματικό χρόνο.
        Αυτό αφορά το σύστημα επικοινωνιών, την απρόσκοπτη, πληροφόρηση του διοικητή. Ούτε το πως εκλέγεται ο διοικητής, ούτε τίποτα άλλο, αλλά μόνο το πως θα πληροφορείται συνεχώς πραγματικά στοιχεία.
        Είναι πολύ απλούστερο απ’ ότι νομίζεις.
        Μετά θα πάμε στο “2. Γνώση και εμπειρία που θα τον βοηθήσουν να επεξεργαστεί αυτές τις πληροφορίες και να πάρει τις κατάλληλες κάθε φορά αποφάσεις. Μέρος αυτής της ικανότητας, είναι η ευχέρεια να μαθαίνει τόσο από τις επιτυχίες του όσο κυρίως από τις αποτυχίες”.
        Εκεί θα ασχοληθούμε με τα χαρακτηριστικα του διοικητή και πάλι μόνο με αυτά που αφορούν στην επιστήμη της Κυβερνητικής.

      • Φαίη said

        Βάζω ξανά τη διεύθυνση με τον πίνακα γιατί δεν εμφανίζεται.
        Table 2. Three Domain Approaches to Leadership
        1) Leader based
        2) Follower based
        3) Relationship based

        http://digitalcommons.unl.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1059&context=managementfacpub&sei-redir=1&referer=http%3A%2F%2Fwww.google.gr%2Furl%3Fsa%3Dt%26rct%3Dj%26q%3Ddigitalcommons.unl.edu%252Fcgi%252Fviewcontent%2520three%2520domain%2520appraches%26source%3Dweb%26cd%3D1%26sqi%3D2%26ved%3D0CEwQFjAA%26url%3Dhttp%253A%252F%252Fdigitalcommons.unl.edu%252Fcgi%252Fviewcontent.cgi%253Farticle%253D1059%2526context%253Dmanagementfacpub%26ei%3DBRS-T8qCIIP2sga2g_H7DQ%26usg%3DAFQjCNHl-T9dJYs8F0Y12vB6JBNk0-XL3Q#search=%22digitalcommons.unl.edu%2Fcgi%2Fviewcontent%20three%20domain%20appraches%22

      • Φαίη said

        Πέτρε,

        δεν θα σε απασχολήσω πολύ γιατί έχω δουλειές και πρέπει να φύγω. Έτσι για να ξεκαθαρίσω κάτι μέσα μου.
        Όταν λες Κυβερνητική εννοείς Governance;;

        Υγ. την άλλη Φάιη την έστειλα εξορία :cool:

      • Πετροβούβαλος said

        Όχι, εννοώ Cybernetics: http://en.wikipedia.org/wiki/Cybernetics#Definition
        Γι αυτό έβαλα το link στο πρώτο άρθρο.

      • Φαίη said

        Καλά Χριστούγεννα.

      • Ἔεεεεεεεεε,νοικοκυραῖοι,γιατί δέν ἐμφανίζεται τό γιουτουμποκλιπάκιον στό προηγούμενο σχόλιό μου (ἀλλά οὔτε κι ὁ σύνδεσμος;…παράξενο) :shock:

  3. ΑΡΙΑΔΝΗ said

    Διαφωνώ: Ιστορικά, οι μεγάλοι ηγέτες κέρδισαν την αναγνώριση διότι συμπαρέσυραν συναισθηματικά τους άλλους. Μπροστά σε μία απειλή, οι άλλοι στρέφονται σε εκείνον που θα τους εμπνεύσει την ασφάλεια. Μπροστά σε ένα σπουδαίο έργο οι άλλοι θα υποκινηθούν από αυτόν που θα τους εμπνεύσει ενθουσιασμό για την κοινή αποστολή.

    • Πετροβούβαλος said

      Αν δηλαδή ο Λεωνίδας δεν είχε τους άριστους 300, θα μπορούσε να κρατήσει τους Πέρσες όσο τους κράτησε; Η καρδιά είναι το ίδιο απαραίτητη αλλά δεν αρκεί!

      • ΑΡΙΑΔΝΗ said

        Ακριβώς! Οι 300 ήταν άριστοι, αλλά ο Λεωνίδας είχε την ιδιαίτερη ικανότητα να καλλιεργήσει την αίσθηση συλλογικού προορισμού και να προκαλέσει ενθουσιασμό. Τι κι αν πέθαναν τελικά, πολέμησαν με γενναιότητα γιατί είχαν ηγέτη που τους είχε συντονίσει θετικά. Αν δεν ήταν ο Λεωνίδας, ίσως να μη δινόταν καν μάχη.

      • Πετροβούβαλος said

        Είναι άλλο πράγμα (και απολύτως απαραίτητο για να εξηγούμαι) η ικανότητα του αρχηγού να εμπνέει και άλλο η ικανότητα του να διοικεί. Το ότι πέθαναν δε, ήταν μέρος του σχεδίου του Λεωνίδα. Είχε σχέδιο και τρόπο να το εφαρμόσει!

    • ΑΡΙΑΔΝΗ said

      Άλλο ηγέτης και άλλο μάνατζερ. Μην τα μπερδεύεις.
      Ο μάνατζερ είναι ο άνθρωπος που εργάζεται για να κάνει τα πράγματα σωστά.
      Ο ηγέτης είναι ο άνθρωπος που κάνει τα σωστά πράγματα.

      • Ο Μ.Ναπολέων είχε πει

        ” Για να είσαι ηγέτης πρέπει να παίρνεις σωστές αποφάσεις και γρήγορα….και όχι λάθος αποφάσεις αργά”.

        Αν και εδώ μπορώ να πω ότι μια απόφαση δεν είναι πάντα σωστή εκτός και αν έχεις την αποφασιστικότητα να την κάνεις να είναι σωστή….

      • Πετροβούβαλος said

        Κατ’ αρχήν συγγνώμη που εξαφανίστηκα αγενώς, αλλά δεν φταίω. Έπεσε η σύνδεση του Internet. (είναι ακόμα πεσμένη, τώρα είμαι σε άλλη σύνδεση),
        Λοιπόν, επειδή έχουμε μπερδευτεί και προφανώς φταίει η δομή του άρθρου, ή το ότι είναι μόλις το δεύτερο στη σειρά: Ο σκοπός της σειράς είναι ο σχεδιασμός των βασικών παραμέτρων ενός συστήματος διοίκησης, σε αντιπαραβολή με τα υπάρχοντα, υπό το πρίσμα της Κυβερνητικής επιστήμης. .
        Δεν έχει να κάνει με το αν ο διοικητής θα είναι στρατιωτικός διοικητής ή πολιτικός διοικητής, αυτό είναι δευτερεύον ως προς τις προθέσεις μου. Προς το τέλος της σειράς, θα κάνω τις προσαρμογές εκείνες που χρειάζεται κατά την κρίση μου ένας πολιτικός διοικητής, αλλά μέχρι εκεί οι αρχές θα είναι κοινές.
        Άρα (Αριάδνη) δεν μπερδεύω τους μάνατζερς με τους ηγέτες, οι διαφορές τους δεν με ενδιαφέρουν καθόλου σε αυτό το άρθρο. Tα απαιτούμενα χαρίσματα ενός ηγέτη εν καιρώ ειρήνης από εκείνα εν καιρώ πολέμου διαφέρουν για παράδειγμα, αλλά αυτές είναι ατραποί που θα χρειαστούν χιλιάδες σελίδες κι άλλες τόσες γνώσεις και διαίσθηση για να αναλυθούν.
        Ιωάννη, στο ίδιο πνεύμα, η αποφασιστικότητα του ηγέτη είναι άσχετη με το σύστημα διοίκησης. Επιπλέον ο Ναπολέων είχε αναπτύξει τέτοιο σύστημα διοίκησης ώστε μπορούσε να διοικεί το κράτος από τα πεδία των μαχών (και το έκανε. Αυτό βέβαια οδήγησε στην εκστρατεία της Ρωσσίας, αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο :lol:)

  4. Μην ξεχνάτε το βασικότερο…..

    ο στρατιώτης πρέπει να έχει λόγο ώστε να μην αφήσει το πεδίο της μάχης…. και ο στρατηγός πρέπει να έχει στρατιώτες που έχουν λόγο να μείνουν στο πεδίο της μάχης….

    Παράδειγμα;;;

    Οι αρχαίοι Σπαρτιάτες εκπαιδεύονταν σε ζευγάρια.Ένας “παλιός” με έναν “νέο” . Η φιλική τους σχέση στην γραμμή φάλαγγας τους έκανε όχι απλά καλύτερους πολεμιστές αλλά ο ένας προστάτευε τον άλλον επειδή ακριβώς ήταν φίλος του! Αν ήταν κάποιος άγνωστος τότε η γραμμή θα έσπαγε εύκολα αφού δύσκολα κάποιος θα ρίσκαρε την ζωή του για κάποιον άγνωστο ή ακόμα και για κάποιον που δεν θα συμπαθούσε…

    Οι αρχαίοι Αθηναίοι κάνανε περίπου το ίδιο. Στην πρώτη γραμμή ήταν πάντα οι πιο έμπειροι πολεμιστές. Στο μέσον οι νέοι και οι πιο γέροι “πίεζαν” με τις ξιφολόγχες τους τους νέους ώστε να μην δειλιάσουν…..

    Ο στρατηγός από την άλλη δεν θέλει να έχει αδιάφορο στράτευμα. Πρέπει πρώτα από όλα να τον σέβονται αλλά και να τον βλέπουν στο ίδιο “ύψος”…

    Ο Μ.Αλέξανδρος στην μάχη της Τύρου όχι απλά έπεσε πρώτος μέσα από τείχος -όπως άλλωστε συνήθιζε να προηγείται τους στρατού του- αλλά τραυματίστηκε και βαριά…..

    Ποιο ήταν το αποτέλεσμα μόλις οι στρατιώτες του κατάλαβαν ότι ο Αλέξανδρος είχε προηγηθεί αλλά και τραυματίστηκε;;

    Έριξαν τμήμα τους τείχους ΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΤΟΥΣ και τον έσωσαν….. κι αυτό επειδή τον αγαπούσαν…επειδή ζούσε μαζί τους στις σκηνές τους και έτρωγε το ίδιο φαγητό μαζί τους….και πάντα πήγαινε πρώτος στην μάχη….

    Σκεφτείτε τώρα να είστε στην μάχη και να πέσει μέσα από το τείχος ένας χέστης στρατηγός που θα έχεις ψλιαστεί ότι μάλλον θα έπεσε επειδή σκόνταψε….. πας να τον ελευθερώσεις ή κάνεις την πάπια;

    Με το συναίσθημα κανένας εχθρός δεν σου αντιστέκεται…… ο δειλός σε κάνει δούλο…. ο γενναίος σε απελευθερώνει….

    • Για αυτό και οι πιο αποφασιστικές και γενναίες μάχες δόθηκαν κάτω από συναισθηματική πίεση.

      Μάχη των Θερμοπυλών, Των Πλαταιών( που είναι και η δεύτερη μεγαλύτερη σφαγή σε μάχη στην ιστορία του κόσμου) Μάχη του Μαραθώνα. Ναυμαχία της Σαλαμίνας.

      Συγκρίνεται τώρα τον ηρωισμό αυτών των μαχών που οι πολεμιστές πολεμούσαν για να μην χάσουν τα πάντα….γονείς, αδέρφια, παιδιά, συζύγους, φίλους, χώρα, ελευθερία…. με τους ευρωπαικούς πολέμους που όλοι πολεμούσαν για την δόξα του βασιλιά της Αγγλίας, το στέμμα του βασιλιά της Γαλλίας, την παρθενιά της βασίλισσας της Ισπανίας και το χνούδι από το μο*νί της Χάιδως….

      • Πετροβούβαλος said

        Ξανά: Άλλο το κίνητρο, άλλο το μέσο. Η κυβερνητική είναι μέσο!

      • Ναι…σύμφωνοι…. απλά μου έδωσες την εντύπωση ότι ρίχνεις πολύ μεγαλύτερο βάρος στην κυβερνητική από όσο της αξίζει…

      • Κάποια στοιχεία από το άρθρο σου μου θύμισαν αυτό που έλεγε ο π.Παίσιος…..Ότι ο Θεός δεν ασχολείται συνέχεια με όλα. Αφήνει και τα πράγματα να εξελιχθούν. Πχ τα σύννεφα ταξιδεύουν και δίνουν βροχή….δεν επεμβαίνει στην πορεία τους.
        Αλλά προφανώς εννοούσε ότι αν δει ότι μια βροχή μπορεί να αποβεί μοιραία τότε επεμβαίνει,

        Το ίδιο συμβαίνει και με την κυβερνητική. Δίνει σωστές βάσεις και το έργο της στην ουσία μετά γίνεται ευκολότερο και στοχοποιεί κυρίως σε βελτιώσεις. Αλλά αυτό προυποθέτει σωστά θεμέλια και κυρίως σωστούς πολίτες. Οι σωστοί πολίτες είναι αυτοί που διατηρούν την αξία αλλά και την λειτουργία των σωστών αποφάσεων μια σωστής πολιτικής….

        Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητός και αν θεωρείς ότι κατανοώ την ουσία του άρθρου σου….

      • Πετροβούβαλος said

        Noμίζω πως το κατανόησες απολύτως! Αν και αστόχησα, καθώς θα έπρεπε να γίνω πιό σαφής εξ αρχής.
        Thanks for the feedback.

  5. Φαίη said

    Πάει τον μουρλάναμε τον άνθρωπο. :roll:

  6. ΑΡΙΑΔΝΗ said

    Πέτρο, πού είσαι;

  7. Στην κυβερνητικη δεν εχουν θεση οι ηγετες.Σε αυτην την θεση (του ηγετη) δλδ, τοποθετηται το συνολο της ομαδος που ασχολειται με την επεξεργασια των πληροφοριων και τη διατυπωση των εντολων/διαταγων…Αν μιλαμε ομως για φυσικο συστημα κυβερνητικης , εναν οποιδηποτε ζωντα οργανισμο δλδ , στη θεση του ηγετη του “μπαινει” ο εγκεφαλος του…
    Σε μια ομαδα ομως ζωντανων οργανισμων εκτος του ανθρωπινου οντος, η κυβερνητικη μπορει να λειτουργησει χωρις την φυσικη παρουσια ηγετη.Π.χ. οι αγελες των Γκνου της Αφρικης δεν εχουν ηγετη/αρχηγο.Το ιδιο και οι κοινωνιες των μελισσων.Και οι δυο ομαδες ,εχουν εναν σκοπο ομως. Στα μελλισια παρ’ολο που υπαρχει η βασιλισσα/ηγετης ,ειναι “εγκλειστη” μεσα στην κυψελη.Και οι δυο ομαδες ,λειτουργουν πολυ καλα ενωμενες κατω απο ενα κοινο σκοπο..Η βασιλισσα των μελισσων εχει σαφως περιχαρακωμενο και προσδιορισμενο ρολο , αν καταρρευσει ή “φαγωθει” απο εχθρους της κυψελης ομως καταρεει ολη η κυψελη/σκοπος.Στα Γκνου παλι δεν ισχυει το ιδιο γιατι δεν υπαρχει ηγετης.Παρ’ολο που και στις δυο ομαδες υπαρχει σκοπος,η υπαρξη και ο συσχετισμος της βασιλισσας/ηγετη με τον σκοπο της κυψελης αποβαινει μοιραιος.
    Στους ανθρωπους ομως τωρα,και σε ομαδες απο αυτους , οσο και αν περιχαρακωθουν οι ρολοι και προσδιορισθουν εκ των προτερων,παντα υπαρχει ο κινδυνος να τρυπωσει το συναισθημα και να αποσυντονισει το συνολο. Δεν ευθυνεται το συναισθημα ομως ,ειναι η ανθρωπινη φυση που “ρεπει” να αποκτα εγωτισμο το αιτιο . Αιτια και αιτιο ειναι το ιδιο εδω ,η εμφανιση του “εγωτισμου” που αναφερει ο Πετρος.
    Αν ομως τωρα που γνωριζουμε ,καταφερουμε να εναλλασονται στις διαφορες θεσεις ακομα και του “ηγετη” ολα τα υποσυνολα ,ειτε με νεα ατομα,ειτε με κληρωση μεταξυ των υπαρχοντων ,αλλα παντα με προσδιορισμενη και μικρη διαρκεια θητειας στη καθε θεση ,τοτε εξοστρακιζουμε τον κινδυνο εμφανισης “εγωτισμου”. Ταυτοχρονα επιτυγχανουμε την εμφανιση αμεσης δημοκρατιας,ενω οι ικανοι ανεβαινουν σκαλοπατια ιεραρχιας ,αντιστοιχα οι ανικανοι ριπτονται στα αχρηστα και στον “καιαδα”.
    Κατα ποσο ειναι ομως δυνατο αυτο ,μεσα σε ομαδες ανθρωπων,ενω κυριαρχει το συναισθημα ; Δεν παραβιαζεται καταφωρα η ισοτητα μεταξυ των ; Μπορει η κυβερνητικη να εφαρμοστει σε ολο το ευρος μιας ομαδας ανθρωπων ακομα κι αν υπαρχει κοινος σκοπος ; Μηπως η “θεση” του ηγετη ,θα πρεπει να ειναι μονο επικοινωνιακης υφης ,με μικρο χρονικο ευρος “εντελλομενη” απ τον σκοπο που τους ενωσε αλλα και ελεγχομενη απ το συνολο ανθρωπων του ;
    Εχει πολλες ακομη παραμετρους αυτο το ζητημα… Ας περιοριστω σε αυτα τα ερωτηματα για την ωρα ,αναμενοντας και το 3ο μερος ,κατα πως φαινεται..

    • Πετροβούβαλος said

      Ξέρω πως είναι… αφύσικος ορισμός, αλλά στην Κυβερνητική, το φυσικό σύστημα είναι το μηχανικό σύστημα. Το άλλο είναι το έμψυχο σύστημα.
      Και επί της ουσίας: Η Δημοκρατία είναι υποχρεωμένη να εκλέξει ηγεσία, στο μέτρο που η άσκηση εξουσίας παραείναι πολύπλοκη και δεν υπάρχει ο χρόνος για να εξηγούνται οι απόψεις και να μπαίνουν σε ψηφοφορία. Αν μάλιστα πάμε σε πόλεμο, εκεί η Δημοκρατία είναι αδιανόητη.
      Όσο για το συναίσθημα, προσωπικά αναγνωρίζω στον ηγέτη το δικαίωμα να έχει ένα και μόνο: Αυτό της στοργής προς το πλήρωμά του, ΌΛΟ το πλήρωμά του όμως, χωρίς διακρίσεις. Ακόμα και τότε όμως, όταν χρειαστεί ο ηγέτης να θυσιάσει κάποιον ή κάποιους απ’ το πλήρωμα για το καλό της αποστολής, θα πρέπει να είναι εις θέσην να το κάνει αδίστακτα.
      Ο ηγέτης φίλοι μου είναι πολύ ειδική περίπτωση και προτιμάω να ασχοληθώ με κάτι πιό απλό: Το σύστημα εκείνο που θα του κάνει τη δουλειά του πιό εύκολη, δηλαδή το σύστημα διοίκησης.
      Μην το μπλέκεται με τα χαρίσματα του ηγέτη, αυτό είναι άλλο κεφάλαιο.

  8. Πετροβούβαλος said

    Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια φίλοι, εντοπίζω πολλά λάθη στη διατύπωση του άρθρου. Μάλλον το τρίτο μέρος θα αφιερωθεί στην αποσαφήνιση μερικών βασικών πραγμάτων.

  9. ΒΡΑΧΟΣ said

    Peter dear…
    Μία λέξη ξεχνάς.

    Ταλέντο.

    • Πετροβούβαλος said

      Kαλημέρα! Στο 2 εννοείς; Προτιμώ το “χάρισμα” και έχεις δίκιο λείπει.

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Kαλημέρα.
        Έστω, χάρισμα.
        Δεν είναι όλοι για όλα…
        Πολλές φορές υπάρχουν ακατέργαστα διαμάντια.Χρειάζονται και σκάουτερς…

      • Πετροβούβαλος said

        Αυτό είναι σίγουρο και αν πάμε σε κυβερνήτη Έθνους, είναι δουλειά του να δημιουργήσει τους μηχανισμούς που θα αναζητήσουν τα ακατέργαστα και θα τα επεξεργαστούν! Τεράστια κουβέντα…
        Σου στέλνω mail.

      • ΒΡΑΧΟΣ said

        Απαντήθηκε.
        Πρόγραμμα εξάλειψις εχθρών, όχι κουβέντα…

      • Πετροβούβαλος said

        Kατανοητόν.

      • Μέλια said

        Καλημέρα σ’ όλους Πετροβούβαλε στο δύσκολο άρθρο σου (εξαιρετικό όπως πάντα) βρήκα κενά που δημιουργούν ασάφειες. Το διάβαζα και το έχανα.!!
        Μπερδεύτηκα….κάτι μου έλειπε…ένα τσακ…

      • Πετροβούβαλος said

        Έχεις δίκιο Μέλια, είναι προφανές. Θα προσπαθήσω να αποσαφηνήσω κάποια πράγματα στο επόμενο.

  10. Επαναστάτης Ποπολάρος said

    Καλημέρα σε όλους τους φίλους. (Πέτρε καλημέρα και βάστα γερά φίλε :lol:)

    Βρε σεις, τον τρελάνατε τον άνθρωπο. Τα πράγματα όμως είναι πολύ πιο απλά απ’ όσο νομίζετε. Καταρχήν, η Κυβερνητική δεν προσπαθεί επ’ ουδενί να αντικαταστήσει τον άνθρωπο. Έρχεται ως επικουρική βοήθεια στην λήψη κρίσιμων αποφάσεων. Κυβερνητική, έστω και σε πάρα πολύ μικρή κλίμακα, είναι όλα εκείνα τα συστήματα που έχουμε στο αυτοκίνητό μας για να μας βγάζουν από την δύσκολη στιγμή, π.χ. abs, traction control, esp, eba κλπ. Τι κάνουν όλα αυτά; Δεν παρεμβαίνουν στην οδήγηση του αυτοκινήτου. Όταν όμως αντιληφθούν κάποια επικίνδυνη κίνηση, τότε αναλαμβάνουν επικουρικά να βοηθήσουν την δουλειά του οδηγού. Έτσι όταν αντιληφθούν, μέσω των αισθητήρων, ότι το όχημα προσπαθεί να πάρει μία στροφή με μεγαλύτερη ταχύτητα απ’ όση πραγματικά αντέχει, ενεργοποιείται το traction control ή esp και μειώνει την ταχύτητα σε ορισμένους τροχούς ώστε να αυξηθούν τα περιθώρια πρόσφυσης του οχήματος.

    Αυτό το οποίο προσωπικά εντοπίζω στους περισσότερους από εσάς είναι ότι θεωρείτε ότι η κυβερνητική προσπαθεί να αντικαταστήσει τον άνθρωπο, και άρα αντιδράτε σε αυτό, (και μεταξύ μας καλά κάνετε από μία άποψη). Αυτό που αγνοούν όμως οι περισσότεροι είναι ότι ήδη γίνεται χωρίς την βοήθεια της κυβερνητικής. Η επιστήμη έχει χάσει εδώ και πολλά χρόνια, (κυρίως από την εποχή της ηλεκτρονικής επανάστασης), τον ανθρωποκεντρικό της χαρακτήρα. Περάσαμε από την φιλοσοφία στην απόλυτα εξειδικευμένη επιστήμη. Στην αρχαία Ελλάδα, υπήρχαν φιλόσοφοι πανεπιστήμονες. Οι άνθρωποι αυτοί είχαν γνώσεις από ένα σύνολο επιστημών για τον απλούστατο λόγο ότι κάθε επιστήμη έχει αντίκτυπο σε κάποια άλλη επιστήμη και τελικό αποδέκτη των αποτελεσμάτων τον ίδιο τον άνθρωπο. Επικρατούσε λοιπόν μια ανθρωποκεντρική κοσμοθεωρία. Στην σημερινή εποχή της απόλυτης εξειδίκευσης, η κάθε επιστήμη είναι απολύτως αποκομμένη η μία από την άλλη, οπότε δεν εξετάζει τις επιπτώσεις της σε άλλες επιστήμες ή και στον ίδιο καθ’ αυτό τον άνθρωπο. Το ζούμε γύρω μας. Δείτε το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο ζούμε. Ειδικότερα δείτε το οικονομικό αδιέξοδο που ζουν ορισμένες χώρες όπως η Ν. Κορέα ή η Μαλαισία. Τα νούμερα είναι εξαιρετικά αλλά οι άνθρωποι πεθαίνουν. Πως γίνεται αυτό; Γίνεται γιατί οι οικονομική επιστήμη που μελετά τα μεγέθη ενός κράτους δεν εξετάζει τον άνθρωπο. Εξετάζει τα μεγέθη και μόνο αυτά. Τα στοιχεία είναι ακόμη πιο απάνθρωπα όταν πάμε σε άλλες επιστήμες, όπως το management. Πόσοι από εσάς δεν έχετε ακούσει ότι στις business δεν χωρούν συναισθηματισμοί; Σε ένα άλλο άρθρο του ο Πέτρος, το Για να τους διοικήσεις πρέπει να τους αγαπάς;, έθεσε ένα δίλημμα το οποίο πέρασε μεν απαρατήρητο, έδινε όμως την απάνθρωπη διάσταση του σύγχρονου management. Όσο λοιπόν ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια της εξουσίας, τόσο πιο πολύ η σύγχρονη επιστήμη πρεσβεύει την απαλλαγή μας από συναισθήματα και την αποκοπή μας από την “καρδιά”. Διαφορετικά πως θα μπορούσε κάποιος κυβερνήτης ενός κράτους να κηρύξει πόλεμο χωρίς να δεχθεί επίθεση;

    Εδώ λοιπόν έρχεται να λειτουργήσει η κυβερνητική με την σκοπιά που την έχει θέσει ο Πέτρος. Το σύστημα αυτό απομονώνει με έντεχνο τρόπο τα συναισθήματα, συμπεριλαμβάνει όμως με επίσης έντεχνο τρόπο τις αλληλεπιδράσεις εκείνες μεταξύ των μεγεθών ώστε να λαμβάνει κάθε φορά τις “σωστές” αποφάσεις. Η τροφοδότηση ενός τέτοιου συστήματος με όλες εκείνες τις απαιτούμενες πληροφορίες, καθώς επίσης και η σωστή απόδοση “βαρύτητας” σε κάθε μία από τις πληροφορίες αυτές, το καθιστούν ικανό να παίρνει λογικές αποφάσεις χωρίς την συναισθηματική φόρτιση ενός κυβερνήτη. Το μυστικό είναι να ορισθούν οι πληροφορίες αυτές και η βαρύτητα που θα έχουν στο σύστημα λήψης αποφάσεων. Όσο πιο πλήρες είναι αυτό το σύνολο, τόσο πιο πιθανό είναι οι αποφάσεις που θα προκύπτουν να πλησιάζουν στο ιδανικό.

    • Πετροβούβαλος said

      Έχουμε όμως πρόβλημα οι κομπιουτεράδές φίλε μου Επαναστάτη: Τα θεωρούμε αυτονόητα και θεωρούμε πως κι οι άνθρωποι που δεν έχουν εμβαθύνει τα θεωρούν αυτονόητα. Το πρόβλημα είναι εκείνο που λέγαμε στην αρχή, πως να τα κάνουμε κατανοητά και είναι πρόβλημα δικό μας (βάζω κι εσένα μέσα για να μοιράσω τις ευθύνες :cool: )

      • Επαναστάτης Ποπολάρος said

        Όχι ρε συ. Μην τρελαίνεσαι. Συμβαίνει σε όλες τις επιστήμες. Σκέψου το χθεσινό άρθρο για τα οικονομικά και τον ΠΠ. Κι εκεί το ίδιο πρόβλημα δεν υπάρχει; Πως μπορεί κανείς να συμπτύξει κάποια χρόνια μελέτης σε έναν ορισμό;;;;;;;;

      • Πετροβούβαλος said

        Αν είναι μάγκας με τη γλώσα μπορεί! Ο Π.Π. ΔΕΝ είναι! Εγώ είμαι αλλά έχω εσένα και με αποπροσανατόλίζεις! Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΦΤΑΙΕΙ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΑΘΩΟΣ!

      • Επαναστάτης Ποπολάρος said

        :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

      • Φαίη said

        Συμπέρασμα: Η επικοινωνία της γνώσης της επικοινωνίας είναι εξίσου σημαντική.

      • Επαναστάτης Ποπολάρος said

        Αρκεί φυσικά να έχει επικοινωνιακό χαρακτήρα η επικοινωνία της γνώσης της επικοινωνίας !!! :lol: :lol: :lol:

      • Φαίη said

        Πέτρε,

        άσε τις δικαιολογίες. Μας έβαλες να κάνουμε κάμψεις χωρίς λόγο.

      • Φαίη said

        Σωστά Ποπολάρε, και αν αυτός ο χαρακτήρας είναι και λίγο εσωστρεφής τότε τη βάψαμε.

      • Πετροβούβαλος said

        “Η επικοινωνία της γνώσης της επικοινωνίας…”! Αμάν! Φεύγωωωωω!
        Σοβαρά, φεύγω, Καλό απόγευμα φίλοι, θα προσευχηθώ για φώτιση σχετικά με την γνώση της επικοινωνίας της γν…. ανάποδα… την γνώση της γνώσης…
        Καλό απόγευμααααααα………….

      • Επαναστάτης Ποπολάρος said

        Καλό απόγευμα Πέτρε. Και καλή φώτιση… :lol:

      • Καλησπερα φιλοι μου.
        Μολις εκανα μια “οδυνηρη” ανακαλυψη…
        Οι εγκαθετοι της επικοινωνιας ,με τη χρηση του εγωτισμου ως μεσο ,καταφεραν να διεισδυσουν αναμεσα στη μεταφορα πληροφοριων και την επεξεργασια τους με απωτερο σκοπο να διαβαλλουν τη γνωση ,να εμποδισουν την ληψη σωστων και εγκαιρων αποφασεων και τελικως να αποτρεψουν την επικοινωνια της γνωσης “επικοινωνιακα”.Σαν πρωτο τους στοχο ,επελεξαν την λεωφορο επικοινωνιας και συγκεκριμενα το ενα νευραλγικο σημειο της ,αυτο που αναβλυζει μερικως τη γνωση σαν απορροια επικοινωνιας.Αμεσο αποτελεσμα αυτου ηταν να διακοπει προσωρινως η επικοινωνια της λεωφορου με τον Πετροπαραποταμο αυτης.
        Νεωτερες αλλα μη εξακριβωμενες πληροφοριες (η πηγη τους ειναι αυτοακυρουμενη) λενε πως ο ηγετης του Πετροπαραποταμου ,εκλεισε τις θυριδες ροης ,προφασιζομενος συγχιση και κουραση στην κεφαλη της ηγεσιας του και την αναγκη τοποθετησης φιλτρων αναζητησης και εξοντωσης των ως ανω προαναφερομενων δολιως παρεισφρησαντων “εγωτικων” μοριων τα οποια προκαλεσαν στιγμιαιο κρασσαρισμα των αυτοκυβερνουμενων συνθηκων διοικησης!!
        Ευτυχως ομως τελευταια στιγμη ,οι δομικη οργανωση της ηγεσιας “ειδε” τον επερχομενο κινδυνο και εθεσε αμεσα σε λειτουργεια το εφεδρικο κυβερνητικο αλλα και επικοινωνιακο συστημα.
        Η δομη του ,λογω τρεχουσων αναγκων ,ειναι πολυ πιο απλη ,αναστελλει πολλες πλεοναζουσες λειτουργειες ,χρησιμοποιει τον παλιο και δοκιμασμενο κωδικα Ναβαχο,επικεντρωνεται στην αμεση ληψη των πληροφοριων,γρηγορη αναλυση, εκδοση , προωθηση και εκτελεση εντολων προς και απο τα εκτελεστικα οργανα.Η αποκεντρωμενη δομη των αναλογουντων λογικων αποφασεων με βαση τις εισρεουσες πληροφοριες στα απομακρυσμενα σημεια αιχμης το καθιστα περισσοτερο ευελικτο απ το ισχυον μεχρι τωρα,η υπαρξη στεγανων οχι μονο περιφερειακα αλλα και εντος των διαφορων βαθμιδων του παρεχει τη μεγιστη δυνατη ασφαλεια.Η απροσκωπτη ροη της λεωφορου συνεχιζεται!!
        Επισημη ανακοινωση σχετικα με τη διαρκεια ισχυος αυτου του συστηματος δεν εχει εκδοθει.Το μονο τρωτο σημειο του θα τολμουσαμε να πουμε πως ειναι η μη παραλαβη επιβεβαιωσης απο τον αποστολεα πληροφοριων οτι αυτες εληφθησαν απ τον τελικο αποδεκτη….

        Νεωτερο τηλεγραφημα απ το Συνεργαζομενο Μετωπο Αντιπροπαγανδας ,αναφερει επι λεξη : ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΠ. ΒΕΒΑΙΩΘΗΚΕ ΥΠΑΡΞΗ ΕΓΩΤΙΚΟΥ ΙΧΝΟΥΣ ΣΤΟΠ. ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΟ ΕΝ ΥΠΝΩΣΕΙ ΣΤΟΠ. ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΤΕΓΑΝΑ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΣΤΟΠ. ΦΟΒΟΙ ΓΙΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΠ. ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΠΡΑΞΙΚΟΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΗΓΕΣΙΑΣ ΣΤΟΠ. ΣΙΓΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΣΤΟΠ. ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΙΣΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΕΝΤΟΛΩΝ ΣΤΟΠ. ΜΕ ΠΟΙΝΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΣΤΟΠ. ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΑΣ ΣΤΟΠ. ΜΟΝΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΓΩΝ ΣΤΟΠ .!!

        ΥΣ. Ξεκινησα να το γραφω με χιουμοριστικη διαθεση ,για τον Πετρο που μας αφησε για λιγο..Τελικα βημα βημα και με χαμογελο με οδηγησε το χερι μου να σβησει το χαμογελο μου και να “βλεπω” αλλες ατραπους που μονο χαμογελο δεν φερνουν.Πιστευω πως η γραφη μου ειναι αρκετα σαφης προς εσας ,ωστε να γινετε “κοινωνοι” της εικονας που ξεπεταχθηκε σε μενα μεσα απ το καλαμπουρι του μυαλου μου !! :evil:

      • Φαίη said

        Περίοπα,

        γιατί έχω την αίσθηση ότι απευθύνεσαι σε μένα;;

        Διάβασα το κείμενό σου δυο τρεις φορές και μετά πήγα στα πάνω σχόλια για να καταλάβω τι ήταν αυτό που σε οδήγησε στο να το γράψεις. Είδα ότι τα δικά μου σχόλια θα μπορούσαν να ερμηνευτούν και αλλιώς και νοιωθω την ανάγκη να ξεκαθαρίσω έπειδή δεν
        μου αρέσει να κρατώ πράγματα μέσα μου και θέλω να τα λέω όλα ανοιχτά.
        Ό,τι ειπώθηκε παραπάνω ήταν με μεγάλη διάθεση χιούμορ. Αν μπορούσες να φανταστείς μια χαμογελαστή φατσούλα δίπλα σε κάθε σχόλιο θα έπιανες το αληθινό πνεύμα. Γέλασα σήμερα το πρωί τόσο πολύ με τον τρόπο που εξελίχθηκε αυτή η συζήτηση, με τις κουταμάρες που έκανα και έψαχνα από εδώ και από ‘κει να βρω επιστημονικά άρθρα να στηρίξω τα λεγόμενά μου και στο τέλος να συνειδητοποιήσω ότι τζάμπα ο κόπος μου γιατί όλα βασίζονταν στη λάθος ερμηνεία που είχα δώσει στο ‘κυβερνητική’. Αυτή η ανθρώπινη επικοινωνιακή αναμπουμπούλα που μας έχει τύχει πολλές φορές, όταν μαζί μιλάμε και χώρια συνεννούμαστε, όταν ο ένας πάει απ’ εδώ και ο άλλος απ’ εκεί, όταν στο τέλος βλέπουμε ότι κάτι δεν πάει καλά και καταλήγουμε να γελάμε. Αυτή η ανάρτηση όμως είναι ένα μάθημα από μόνη της σε ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

        Το ‘αστείο’ της υπόθεσης;; Όταν γελούσα σήμερα το πρωί (τι γελούσα δηλαδή, είχα ξεκαρδιστεί στα γέλια) έλεγα στον εαυτό μου αυτό που λέει ο λαός μας. “μπα σε καλό μου, θα μου βγει ξινό το πολύ γέλιο”….. και τελικά μου βγήκε. και είναι η δεύτερη φορά που μου συμβαίνει εδώ μέσα…

        Το άλλο επίσης που κατάλαβα ήταν ότι ακόμα και πίσω από ένα pc ο άνθρωπος δεν μπορεί να κρυφτεί και θα βγάλει αυτό που έχει μέσα του. Αργά η γρήγορα θα το κάνει. Αν είμαι αυθόρμητος χαρακτήρας δύσκολα θα κρατηθώ για να μην πω αυτό που θέλω να πω και εγώ ως Φαίη έχω παρεξηγηθεί πολλές φορές για αυτό μου το ‘ελάττωμα’. Απο την άλλη, όταν είμαι σε μια φάση ευαισθησίας ας πούμε θα βάλω χρώμα στα λόγια του άλλου ερμηνεύοντάς τα διαφορετικά απ’ ότι αυτός τα εννοούσε (το έχω πάθει και αυτό ο Πέτρος ξέρει).

        Με έχεις βάλει σε προβληματισμό αγαπητέ Περίοπα γιατί αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση το συμπέρασμα που έβγαλες δεν ήταν αληθές, το σκεπτικό σου παρόλαυτά είχε βάση (σύμφωνα με αυτά δηλ. που είδες γραμμένα μια τέτοια υπόθεση θα μπορούσε να παρθεί). Υπάρχει όμως μια διαφορά αγαπητέ μου φίλε μεταξύ του κάνω μια υπόθεση και παίρνω την απόφαση να την καταθέσω ως πιθανή πραγματικότητα και μάλιστα δημοσίως. Εγώ όμως αυτό το καταλαβαίνω γιατί πιθανότατα να έκανα το ίδιο με σένα αλλά όχι δημοσίως. Θα έβρισκα το πρόσωπο ιδιαιτέρως και θα του μιλούσα. Έτσι λειτουργώ πάντα. Μοιάζουμε πάντως στο ότι έχουμε την ανάγκη να εξωτερικεύσουμε αυτό που μας προβληματίζει και γιαυτό σε κατανοώ πλήρως. Ένας ευαίσθητος άνθρωπος που ‘πιάνει’ αυτά τα θέματα το θεωρεί σχεδόν έγκλημα να μην τα συζητήσει και καλά κάνει γιατί φέρνοντάς τα στην επιφάνεια κάνει και τους άλλους λίγο πιο ευαίσθητους.

        Με έχεις προβληματίσει Περίοπα, όχι για τη στάση σου, αλλά για τη δική μου… ήδη μετά από αυτό που διάβασα έχω αρχίσει και νοιώθω άβολα εδώ μέσα, όχι για την ειλικρίνεια των προθέσεών μου φυσικά, αυτές είναι αγνές και ξεκάθαρες, αλλά για τον τρόπο επικοινωνίας μου. Δεν θέλω να πληγώνω κανέναν πόσο μάλλον αξιόλογους ανθρώπους σαν τον αγαπητό μας Πέτρο τον οποίο εκτιμώ βαθύτατα αν και δεν έχω γνωρίσει από κοντά.

        Κάτι είπα παραπάνω για την “επικοινωνία της γνώσης της επικοινωνίας” στον φίλο μου τον Πέτρο που ίσως να τον στενοχώρησα :sad:

        Το παίρνω και φεύγω.

      • Επαναστάτης Ποπολάρος said

        Δεν προσπαθώ να απαντήσω εκ μέρους του Πέτρου. Προσωπικά όμως είδα το όλο πρωινό συμβάν εξόχως διασκεδαστικό και οφείλω να ομολογήσω μάλιστα ότι “γονάτισα” από τα γέλια. Αρνούμαι πεισματικά να πιστέψω ότι ένα συμβάν το οποίο έφερε τόσο γέλιο στην ζωή μας, ακόμη κι αν έχουν γίνει λάθη από όλους μας, μπορεί να “χαλάσει” τις καρδιές μας. Είμαστε μόνο άνθρωποι. Και στο τέλος – τέλος, δεν υποτίθεται ότι μαθαίνουμε από τα λάθη μας;

      • Αγαπητη μου Φαιη ,
        διαβασα 2 φορες το τελευταιο σου σχολιο και αδυνατω να καταλαβω γιατι απευθυνεσαι σε μενα.Ακομα περισσοτερο την αναγκη σου να απολογηθεις για κατι το οποιο εγω τουλαχιστον δεν το καταλαβαινω.. Δε ξερω ισως να ειμαι κι εγω μπουμπουνας :shock: . Με την πρωτη αναγνωση ολων των σχολιων παραπανω απο ολους τους φιλους ,διεκρινα αμέσως το διαχυτο χιουμορ ολωνων. Θα πρεπε να ειμαι και χαζος εκτος απο μπουμπουνας για να μην το καταλαβω.
        Ξεκινησα κι εγω να σχολιασω γεματος απ αυτη την ευφορια και την καλη διαθεση να καλαμπουρισω. Το εγραψα αλλωστε. Χρησιμοποιησα τη κουβεντα σου περι επικοινωνιας της γνωσης της επικοινωνιας ,οχι γιατι δεν καταλαβα την βαθυτερη εννοια της κουβεντας σου αυτης καθ’αυτης ,αλλα με βάση το σκελετο του σχολιου που ειχα κατα νου να γραψω ,συνεχιζοντας το προυπαρχον χιουμορ.
        Προς Θεου , η αναφορα περι εγκαθετων της επικοινωνιας εγινε με αυτο το σκεπτικο και δεν αναφερομαι σε κανενα και καμμια.Επειδη ομως ολοκληρώνοντάς το , αναγνωρισα τις επικινδυνες “προεκτασεις” που θα μπορουσε να εχει ενα παρομοιο υποθετικο σεναριο ,παραλληλιζοντάς το μαλιστα με την ηγεσια της πατριδος , μου κοπηκε και το χαμογελο αλλα και η καλη διαθεση.Το ανεβασα τελικα ,οπως και το γραφω εκει ,για να “δειξω” και σε ολους τους αξιοτιμους συνσχολιαστες εδω , πως μπορει να εκτραχυνθει η κατασταση ενδεχομενου συναγερμου μιας ομαδος ανθρωπων σε κατι αλλο..
        Δεν αναφερομουν σε κανενα μας και ειδικα σε σενα…Μονο στο Πετρο με τον παραποταμο , κι αυτο λογω της δήλωσής του πως αποχωρεί για λίγο… Λογω της ωρας που αυτη εγινε ,θεωρησα και λογικα πως χρειαζεται ξεκουραση ο ανθρωπος.. και “συγγραφικη αδεια” μιας και ειναι ο συντακτης του ανω αρθρου. Αλλωστε σε ολες τις περιπτωσεις “απαιτηται” μια θρυαλλιδα για να ξεκινησει η αλληλουχια καταστασεων….
        Δηλωνω ξεκαθαρα και εντιμα προς ολους σας , πως το παραπανω μου σχολιο/σεντονι ,δεν αναφερεται σε κανενα υπαρκτο προσωπο και καταστασεις.Ειναι ενα “παιχνιδακι” που με οδηγησε το μυαλουδακι μου ,χωρις προθεση το ξαναλεω να θιξω υποληψεις και κανεναν συνδαιτημονα. Αν εκανα το λαθος λογω κακου συντακτικου και μεταφορας των εικονων της φαντασιας μου και εθιξα καποιον , Σας θερμοπαρακαλω να δεχθειτε προκαταβολικα την Συγνωμη μου..
        Φαιη και ειδικα σε σενα ,ΣΥΓΝΩΜΗ .

        ΥΣ. Η καθυστερηση του να δω το τελευταιο σχολιο της Φαιης και να απαντησω ,οφειλεται στο ανεβασμα δυο συνεχομενων αρθρων με αμεση σχεση μεταξυ τους ,εδω αλλα και στα δικα μου.(ειναι 3 ενα το πρωτοτυπο και δυο μπακαπ στη wordpress)..Με “απασχολησαν” απ τις 3 το μεσημερι εως τις 7,30 το απογευμα ,εκτος της συγγραφης τους . Μπορειτε να εξακριβωσετε την αληθεια των λογων μου αλλωστε ακομα και εδω στον Αβερωφ..
        :sad: :oops:

      • χαιρετω οοολοι την παρεα,φιλοι μου που ειστε μεταξυ σας ΠΑΛΙΟΙ ΚΑΛΟΙ ΦΙΛΟΙ και με ανεχεστε και με συγχωρατε αν καμια φορα γραψω καμια κουζουλάδα

      • Επαναστάτης Ποπολάρος said

        Καλώς τον Γιώργο. Παλιός φίλος δεν είμαι Γιώργο μου, ελπίζω όμως να είμαι καλός. Όσο για την συγχώρεση, από εμένα εξυπακούεται… :D

      • γει σου φιλε Επαναστατη,για μενα ειστε ολοι καλοι διοτι τα σχολια ΟΛΩΝ σας ειναι για το κοινο καλο και αυτο ειναι το κριτηριο μου .Αντιλαμβανομαι την πικρια και αρχιζω δραση “,καλεσμα” ΕΔΩ για συζητηση διοτι ειμαι και μεγαλοκοπελλα και βλεπω οτι τα πραγματικα προβληματα ειναι άλλα και αν γραφτει κατι πρεπει να μπορουμε να το ξεπερναμε διοτι οοοοοοολοι ειμαστε στην τσιτα

    • Φαίη said

      Βρε παιδιά, δώστε μας κάποια link να καταλάβουμε τι είναι αυτή η κυβερνητική. Δείτε την ηλίθια ερώτηση που έκανα πιο πάνω στον Πέτρο.
      Αν δεν έχουν δωθεί οι ορισμοί των εννοιών που χρησιμοποιούμε ο ένας θα πηγαίνει στις Ιτιές Πατρών και ο άλλος στην Κολοπετινίτσα.

      • Πετροβούβαλος said

        Νόμιζα πως αρκούσε το link! ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ!!!
        Έγινε Φαίη, θα δώσω ορισμό, όσο γίνεται πιό κατανοητό! (α ρε Επαναστάτη…)

      • Επαναστάτης Ποπολάρος said

        :lol: :lol: :lol:

        Φαίη μου, διάβασες λιγουλάκι την απάντησή μου;

      • Φαίη said

        Τι διάβασα και κατάλαβα ότι ενώ μάζευα βρούβες εσείς τρώγατε καρπούζι.
        Όχι τίποτε άλλο αλλά σηκώθηκα ορεξάτη να απαντήσω, έφαγα όλο το πρωί μου και στο τέλος έκανα μια τρύπα στο νερό.

        :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

        Παρεμπιπτόντως πολύ ενδιαφέρον το σχόλιό σου.

        Θέλει και αυτό μελέτη :lol: :lol:

      • Επαναστάτης Ποπολάρος said

        :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

        Σου στέλνω ένα καρπούζι δροσερό !!!!!!! :lol: :lol:

        Όχι τίποτα άλλο, να μην νιώθεις αδικημένη βρε συ…

      • Βροῦβες;ΒΡΟΥΒΕΣ;;;Καί δέν περίσσεψε μιά πηρουνιά; :sad:
        Γειά σου Φαίη,μοναχοφαγοῦ.
        (Μόνο καί μόνο λόγω τῆς ἡμέρας,ἔπρεπε νά κεράσης)

      • Φαίη said

        Ανδρέα, ΤΙΣ ΕΦΑΓΑ ΟΛΕΣ. :lol:

        Την επόμενη φορά :wink:

      • Εἶσαι τῆς κοπάνας,ἔ;Δέν πειράζει,ἄς εἶν’ καλά τό γινάτι σου (Μά οὔτε ἕνα φοντανάκι;Τσ…τσ…τσ…)

      • ΑΡΙΑΔΝΗ said

        Χαίρετε!
        Η προσπάθεια του Επαναστάτη να εξηγήσει τι σημαίνει Κυβερνητική ήταν πολύ καλή. Αυτό που συμπέρανα, από τη πρώτη παράγραφο είναι πως η κυβερνητική μοιάζει περισσότερο με αυτοματοποιημένη, τυποποιημένη αντίδραση σε μια δράση. Αν όντως είναι έτσι, τότε φυσικά και συμφωνώ ότι δε χωράνε συναισθήματα.
        Όμως στο σχόλιό σου Επαναστάτη, υπάρχουν ορισμένες αντιρήσεις, όπως:
        – οι επιστήμες είναι ανεξάρτητες η μία από την άλλη. Πολλές είναι οι επιστήμες που “ακουμπούν” μεταξύ τους (π.χ.βιολογία, φυσική, χημεία, ιατρική κλπ)
        – η εξειδίκευση αν και αποτελεί προσόν για απασχόληση σε κατώτερες βαθμίδες, δεν συμβαίνει το ίδιο και στα υψηλά κλιμάκια, όπου παράλληλα με την ειδικότητα της συγκεκριμένης εργασίας εκτιμώνται και αποτιμώνται θετικά επί πλέον γλώσσες, δεύτερα πτυχία, γενική καλλιέργεια και μόρφωση.
        – είναι αλήθεια ότι το κυνήγι του χρήματος αλλά και η τεχνολογική επανάσταση μας απομόνωσαν από την ανθρώπινή μας πλευρά. Πιστεύω ότι η κρίση που ζούμε μας δίνει την ευκαιρία να ενωθούμε ξανά με την καρδιά και με τα συναισθήματά μας.

      • Επαναστάτης Ποπολάρος said

        Αριάδνη καλησπέρα. Μέσα είσαι. Βγάζεις από τον ορισμό σου το “τυποποιημένη” και είσαι μέσα. Ο Louis Coufinial, (ελπίζω να μην το γράφω λάθος), προτείνει ως ορισμό της Κυβερνητικής : “Η τέχνη της αποτελεσματικότητας της δράσης”. Το “τυποποιημένη” δεν χωράει μέσα στον ορισμό γιατί ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να έχει την δυνατότητα αυτορύθμισης ή προσαρμοστικότητας. Ένα σύστημα που αυτορρυθμίζεται δεν παράγει τυποποιημένες αντιδράσεις.

        Είναι πολύ μεγάλη η κουβέντα την οποία ανοίγεις σχετικά με τις επιστήμες και την φιλοσοφία. Ίσως μάλιστα αξίζει τον κόπο να ξεκινήσει κανείς ένα άρθρο για την ανάλυσή του. Όμως είναι τελείως διαφορετικό πράγμα η συγγένεια κάποιων επιστημών από την αλληλεπίδραση την οποία έχουν συγγενικά ανεξάρτητες επιστήμες στην εφαρμογή τους. Π.χ. η οικονομική επιστήμη δεν έχει καμία συγγένεια με την ιατρική. Έλα όμως που η εφαρμογή της πολλές φορές δημιουργεί ιατρικά προβλήματα, (βλ. κατάθλιψη, ψυχογένεια, ανάπτυξη καρκινωμάτων στην τραβηγμένη εκδοχή όταν υπάρχει πολύ ανεπτυγμένο στρες, κλπ). Ένας λοιπόν οικονομικός επιστήμονας δεν είναι σε θέση, (και με βάση την σημερινή θεώρηση δεν πρέπει να τον απασχολούν), να αναγνωρίσει τα αποτελέσματα της εφαρμογής της δικής του επιστήμης σε γνωστικά αντικείμενα άλλων επιστημών. Επίσης, το γεγονός ότι σε ανώτερα διοικητικά κλιμάκια θεωρούνται προσόντα όλα αυτά τα οποία αναφέρεις, αυτό δεν αλλάζει την διαφορετικότητα του πανεπιστήμονα – φιλοσόφου από τον επιστήμονα. Έχει να κάνει αν θέλεις με την χρηματική ανταμοιβή των προσόντων ενός ανθρώπου και όχι με την φιλοσοφική του θεώρηση. Ο φιλόσοφος – πανεπιστήμονας αντιμετωπίζει το αντικείμενο μελέτης του, που είναι ο άνθρωπος, σφαιρικά, ενώ στον επιστήμονα το αντικείμενο μελέτης του είναι άλλο.

        Για να επιστρέψουμε στο θέμα της Κυβερνητικής, ο πρώτος ο οποίος ασχολήθηκε με την κυβερνητική ήταν ο Πλάτωνας και στην συνέχεια ο Αριστοτέλης. Από τον Πλάτωνα μάλιστα προέρχεται και η λέξη, όταν ο Πλάτωνας κάνει την σύγκριση της “τέχνης του κυβερνάν” την πόλη σε αναλογία με την διοίκηση ενός σκάφους, με περιορισμό της ισχύος του όρου “κυβερνάν” στα πολιτικά συστήματα διοίκησης μιας κοινωνίας.
        «Τί δ’ εν νηί, εί τω εξουσία είη ποιείν ό δοκεί, νού τε καί αρετής κυβερνητικής εστερημένω, καθοράς ά άν συμβαίη αυτώ τε καί τοίς συνναύταις;» (Πλάτων, Αλκιβιάδης, 135A).

  11. Ειναι η δευτερη αναρτηση του παρακατω σαν σχολιο ,αφου την πρωτη την κρατησε η σπαμοπαγιδα ,καθως δεν εσβησα σωστα ολα τα λινκ… Πετρο ,οταν μπορεσεις διεγραψε το πρωτο.
    ——-Original Message——-

    From: peter v
    Date: 25/5/2012 2:55:03 μμ
    To: Περίοπας
    Subject: RE: [New comment] Η Διοίκηση υπό την οπτική γωνία της Κυβερνητικής, μέρος 2ο

    Αν δίνεις την άδεια, δημοσιεύω αυτή μας την αλληλογραφία σε άρθρο.
    Μόνο που επειδή δεν μπορώ τώρα, δημοσίευσέ την εσύ. Τη δική μου άδεια την έχεις

    Πέτρος

    ——————————————————————————–
    Date: Fri, 25 May 2012 15:56:48 +0200
    From: catakravgi
    To:
    CC:
    Subject: RE: [New comment] Η Διοίκηση υπό την οπτική γωνία της Κυβερνητικής, μέρος 2ο

    Πετρο , ΟΥΥΥΦΦΦΦΦφφφφ!
    Δε χρειαζομαι συγνωμη απο κανενα..Ειναι ανθρωπινα τα λαθη και κατανοητα απο μενα.Ειδικα απο ατομα που “πνιγονται” σε υποχρεωσεις..αλλα και με την εμπιστοσυνη μου. Μου αρκει που γραφεις πως “ολα ηταν μια παρεξηγηση” !!!
    Μονο που οπως σου γραφω στο υστερογραφό μου ,ασχετα απ’ το οτι εσβησες τη δικη σου απαντηση σε μενα απο το αρθρο ,
    αυτη εσταλλει σε ολους τους συν-σχολιαστες. Μηπως θα επρεπε να κανεις μια αναφορα και εκει δημοσια , πως ολα ηταν μια παρεξηγηση ;
    Εχω αυτη την εντυπωση εγω ..
    Περιοπας

    ——-Original Message——-

    From: peter v
    Date: 25/5/2012 2:22:29 μμ
    To:
    Subject: RE: [New comment] Η Διοίκηση υπό την οπτική γωνία της Κυβερνητικής, μέρος 2ο

    Όλα ήταν μία παρεξήγηση αδερφέ.
    Μου έστειλε ένας δικός μου mail λέγοντας πως κάποιος τσάντισε τη Φαίη!
    Εγώ μπήκα, διάβασα το σχόλιο της Φαίης, και ο μαλάκας (εγώ) δεν διάβασα το δικό σου.
    Απάντησα στα γρήγορα και μετά διάβασα το δικό σου.
    Μόλις το διάβασα, έσβησα το δικό μου.
    Σου οφείλω μιά συγγνώμη.
    Το θέμα για μένα είναι λήξαν
    Πέτρος

    ——————————————————————————–
    Date: Fri, 25 May 2012 12:23:48 +0200
    From:
    To:
    CC:
    Subject: Re: [New comment] Η Διοίκηση υπό την οπτική γωνία της Κυβερνητικής, μέρος 2ο

    Φιλε και αδερφε Πετρο,
    Μολις εκατσα με τον καφε το πρωϊ και ειδα το μαιλ/σχολιό σου ,δεν σου κρυβω πως πικραθηκα ελαφρως..Ισως επειδη ειμουν και στη τσιτα απο χθες βραδυ με την ευγενικη μεν προς εμενα, αλλα και σιγουρα παρεξηγησιμη αναγνωση του σχολιου μου απο αυτην(εννοω την Φαιη) και κατα συνεπεια την επομενη αναφορα της σε μενα.Της απαντησα δημοσια εκει και αν το διαβασες ,ζητω Συγνωμη απ οποιους ενδεχομενως θιχτηκαν .Το ξεκινησα με χιουμοριστικη διαθεση ,μου βγηκε στο τελος μια εικονα που ολοι μας πιστευω δεν την θελουμε.Για αυτον το λογο το δημοσιευσα.Δεν περιμενα πως καποιος θα θιχτει.Ακομα και τωρα που σου γραφω αυτες τις γραμμες ,αδυνατω να κατανοησω τους λογους της αντιδρασής σας . Αν εβλεπα οτι υπαρχει τετοια πιθανοτητα ,ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΓΡΑΦΑ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΑΝΕΒΑΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ . Επαναλαμβανω και σε αυτο το μηνυμα τωρα πως ακομα δεν μπορω να σας καταλαβω.Μιλας για καχυποψια, ναι ειμαι καχυποπτος ,αλλα οχι με την παρεα μας και τον Αβερωφ.Με τα κομματα και την πολιτικη/πολιτικους γενικως .Αν ειχα οποιαδηποτε ανησυχια/υπονοια/υποψια ειτε για κατι σχετικα με τον Αβερωφ ειτε με καποιο προσωπο απ την παρεα μας ,δεν θα εκανα δημοσια τοποθετηση αλλα αντιθετως θα εισουν ο μοναδικος που θα εστελνα μαιλ με αυτες και θα ζητουσα απαντησεις και συμβουλες.Κι ερχεται σημερα το πρωϊ αυτο σου το μηνυμα που με ερριξε στα ταρταρα της απογνωσης..κι εκανε την πικρα μου να γιγαντωσει. Αναρωτιεμαι που ειμαι λαθος ,αφου δεν μπορω να σας καταλαβω ,ποια επιτελους ειναι η σταση μου με τους φιλους και τον περιγυρο μου ,ειτε εικονικο ειτε πραγματικο…Μηπως τελικα ειμαι πολυ “φευγατος” ;;
    Το οτι ολοι μας περναμε ζορι το ξερω .Το ποιος το εχει μεγαλυτερο ή μικροτερο ασε να το διακρινει ο ιδιος.Δεν το χρησιμοποιω το δικο μου πουθενα ,εκτος για τις αναγκαιες απουσιες απ την καθημερινη ζωη και το διαδυκτιο ,οπου το επικαλουμαι διοτι αυτο ευθυνεται κυριολεκτικως.Αν ανοιξα την καρδια μου σε σενα και ανεφερα καποια πραγματα σε προηγουμενο κατ’ ιδιαν μαιλ ,το εκανα για αυτον ακριβως το λογο.Τα υπολοιπα περι των “κοινων” που εγραφα εκει ,ηταν επεξηγησεις και δειγμα της στασης μου με αυτα προς ατομο που χαιρει της εμπιστοσυνης μου.Δεν μου αρεσει και εμενα να περιαυτολογω,καποιες φορες ισως να ειναι αναγκαιο ομως για να “δειξεις” εμπρακτα την εμπιστοσυνη. Αυτο ακριβως θα επρεπε να σε κανει να πιστεψεις πως εχω εμπιστοσυνη σε σενα. Η αναφορα σου ομως σε υπονοουμενα και το ποιος ειναι καλυτερος ή οχι δυστυχως περα απ την υπαρχουσα πικρα με λυπει αφανταστα.. ΝΑΙ το σχολιο ,(που να μου κοβοταν το χερι οταν το’γραφα ) βριθει απο αυτα. Το οτι αναφερομαι σε πετροπαραποταμο της λεωφορου επικοινωνιων προς την εξουσια , επαναλαμβανω πως χρησιμοποιηθηκε αρχικα σε σχεση με την αναφορα σου πως φευγεις για λιγο κλπ,και τα υπολοιπα χιουμοριστικα σχολια που λεγαν οτι σε τρελλαναμε και σε διωξαμε.Θελησα να συνεχισω το χιουμορ αυτο καθ’ αυτο κανοντας ενα “πειραμα” χρονογραφηματος φαντασιας. Στο συγκεκριμενο αρθρο εσυ δεν εισαι ο συντακτης ; Για σενα δε γραφαμε πως σε σκασαμε κλπ ; Ολα χρειαζονται μια “σκανδαλη”, μια εμπνευση , μια θρυαλλιδα οπως απαντω στη Φαιη βρε αδερφε!!
    Μου γραφεις πως ειστε ολοι παλιοι φιλοι . Δεν χρειαζοταν αυτο ,ειναι φανερο . Αλλα πες μου οταν καποιος φρεσκος προσπαθει να εισελθει σε μια παρεα ,ολοι εσεις οι παλιοι φιλοι ,τον αντιμετωπιζετε με καχυποψια και ψαχνετε υπονοουμενα στα γραφομενά του εναντιον σας;
    Λες πως “εξαναγκασα” τη Μυγα να ερθει ,κι “εφριξε”….Απο τι ?? Και στο τελος τελος δεν μπορει να μου τα γραψει ο ιδιος ; Απο τι εφριξε για να καταλαβω ,απ τις χτεσινες αναρτησεις μου ,που τις ανεβασα με τετοιο τροπο ωστε να στειλουν trackback στον Αβερωφ ,προσπαθωντας να τον ωθησω λιγο παραπανω ; Η απ τα σχολια μου στο “επιμαχο” αρθρο σου.
    Πιστεψε με τις πραξεις μου τις εχω σε απολυτο ελεγχο. Παντα δινω τοπο στην οργη ,αναζητωντας ηρεμο τροπο αντιδρασης αν κατι με ενοχλησει.Δεν προκαλω κι ουτε ψαχνω για προκλησεις.
    Αν δεν ειμαι πλεον αρεστος στην παρεα των παλιων φιλων ,διεγραψε με απ την παρεα χωρις ομοφωνιες κλπ.Εσυ με προσκαλεσες ,ακομη δεν “σαλπαραμε” επισημα ετσι κι αλλοιως εχεις απολυτο δικαιωμα να το πραξεις..Εγω καταλαβαινω.
    Αλλως τε ,το αμεσο μελλον μου ,προδιαγραφεται καπως δυσκολο στο να ειμαι ενταξει εναντι των υποχρεωσεων μου στον Αβερωφ ,οχι γιατι δεν θελω αλλα οι προθεσεις δεν αρκουν , ισως να χρειαζεται να λειπω για μεγαλα διαστηματα…
    ΥΣ. Το πρωϊ προσπαθησα να κανω κλικ στο “απαντηση” παρακατω , να σου απαντησω δημοσια οταν καταλαβα οτι ειναι αυτο το σχολιό σου/απαντηση σε μενα.Δεν μπορουσα να το βρω στ αρθρο! Με οδηγουσε ομως στο αρθρο σου χωρις να “φαινεται” το παρον σου σχολιο…και με αποσυνδεε απ τη wordpress ,βαζοντας με να σχολιασω σαν ανωνυμος. Αν ειναι καποιο “τρυκ” της δε ξερω.Καταλαβα παντως πως αυτο δεν ειναι δημοσιο.Ηρθε ομως σε μενα σαν τετοιο, κι αφου ηρθε σε μενα θα “πηγε” και στους υπολοιπους σχολιαστες.Αν ειναι οντως ετσι ,σε παρακαλω να κοινοποιησεις και το παρον σε ολους τους. Αφησα να περασουν κανα δυο ωρες να ηρεμησω και σου απαντω τωρα στο μαιλ σου. Αν θελεις δωσε και το μαιλ μου στη Φαιη ,να ανταλλαξουμε λιγο αποψεις και με αυτην…Ρωτησε την πρωτα επ αυτου.Αν δεν θελει καλως.
    Διατηρω την ελπιδα πως ολα τα παραπανω ειναι μια παρεξηγηση και τιποτα περισσοτερο..Και πως θα λυθουν αμεσα.
    Περίοπας

    ——-End of Original Message——-

    • Φαίη said

      Περίοπα,

      Το γράμμα σου με πόνεσε.

      Εγώ δεν σε νοιώθω ξένο. Τι είναι αυτά που λες; Κανείς μας δεν σε βλέπει έτσι αγαπητέ Περίοπα. Κάποτε έκανες κάτι όμορφο για μένα. Δεν θυμάσαι, εγώ όμως δεν ξεχνώ. Περίοπα, ούτε εγώ γνώριζα όλα τα παιδιά εδώ μέσα από πριν.

      Εδώ, είπαμε πολλά και καταλάβαμε λίγα.
      Εδώ, είπαμε πολύ ‘λίγα’ για να εκφράσουμε αυτό που ακριβώς νοιώθαμε.
      Εγώ λέω να μην πούμε τίποτε άλλο.

      Εγώ σου δίνω το χέρι μου…… ποτέ δεν το είχα τραβήξει άλλωστε.
      Δεν ξέρω τι διάολο έγινε σ’ αυτήν την ανάρτηση ειλικρινά.
      Θέλω να πάψεις να στενοχωριέσαι. Θέλω να βάλεις ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπό σου.
      Σε παρακαλώ.

      Θέλω να ηρεμήσω λίγο, να καταλάβω τι έγινε.
      Θα προσπαθήσω…..

      Εγώ δεν ήθελα να σε στενοχωρήσω. Συγνώμη αν το έκανα.

      Καλό σου βράδυ.

      • Φαιη ,
        Ναι ,οντως δεν θυμαμαι τιποτα σχετικα..Συγνωμη αν προκαλεσα πονο , εγω πονουσα περισσοτερο , μου ξεφυγε…
        Συμφωνω κι εγω ,ας μην πουμε τιποτε αλλο…
        Καλο βραδυ σε ολους.

  12. Xάθηκα τελείως…
    Μπερδεύτηκα 325 φορές…ειδικά με τα σχόλια
    Περιμένω το τρίτο μέρος…

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 80 other followers

%d bloggers like this: